Η λύση για την Ελλάδα

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Η πατρίδα μας φαίνεται πως είναι τυχερή στην ατυχία της, αφού έχει μία ακόμη ευκαιρία, αν και είναι μάλλον η τελευταία – παρά τα τεράστια λάθη που έκανε στο παρελθόν, τα άθλια πειράματα του ΔΝΤ που βίωσε, καθώς επίσης τις δεκάδες ευκαιρίες που δεν εκμεταλλεύθηκε, ειδικά πριν την επίσημη χρεοκοπία της το 2011.

Περισσότερα

Ευρωζώνη: Οικονομικός παράδεισος ή νομισματική κόλαση;

Του Καλλίνικου Κ. Νικολακόπουλου*

Οι ‘αγορές’ θεώρησαν ότι η πρώτη δεκαετία λειτουργίας της ευρωζώνης ήταν γενικά επιτυχής και ότι η κυκλοφορία κοινού νομίσματος πραγματοποιήθηκε χωρίς προβλήματα και η ΕΚΤ ανταποκρίθηκε θετικά στον παράδοξο-στρεβλό ρόλο που επωμίσθηκε να διεκπεραιώσει. Στο εσωτερικό της ευρωζώνης υπήρξαν έντονη οικονομική ανάπτυξη και αυξανόμενη απασχόληση, βασιζόμενες και τροφοδοτούμενες όμως από έντονα αυξανόμενα σωρευτικά χρέη.

Περισσότερα

Στημένες παγίδες

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Ο άξιος απόγονος του Γκέμπελ, γνωρίζοντας πως είναι αναπόφευκτη η δημοσιονομική ένωση της Ευρωζώνης μετά το 2018, προσπαθεί να ωθήσει την Ελλάδα είτε στην «ηρωική έξοδο» της, είτε στην παραμονή της ως εξαθλιωμένη αποικία – παρά το ότι υπάρχουν καλύτερες λύσεις για την πατρίδα μας.

«Τα διάφορα σενάρια βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους που έχουν δημοσιοποιηθεί, τα οποία βασίζονται σε ένα συνδυασμό των παραδοχών που έχουν καταγραφεί σε κείμενα είτε του ΔΝΤ, είτε του ESM, είναι τα εξής:

Περισσότερα

Μια σημαντική ημέρα για την Ευρώπη και τους πολίτες της

Γράφει ο Νίκος Βούστρος

Νίκος ΒούστροςΣήμερα είναι μια σημαντική μέρα για την Ευρώπη και τους πολίτες της, η οποία θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό το μέλλον τους:

Στην Ιταλία διενεργείται κρίσιμο δημοψήφισμα για τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις Ρέντσι με τις οποίες καταργείται ουσιαστικά το ένα από τα δύο κοινοβούλια της χώρας, αφαιρούνται εξουσίες από την αυτοδιοίκηση και επιστρέφουν στην κεντρική κυβέρνηση και αλλάζει ο εκλογικός νόμος σε κατεύθυνση ενισχυμένης αναλογικής. Και όλα αυτά από ένα μη εκλεγμένο πρωθυπουργό(!), “αριστερό” κατά τα άλλα, σε ένα πολιτικό περιβάλλον ακραίας ανόδου λαϊκίστικων πολιτικών σχηματισμών με αντιευρωπαϊκή ατζέντα, αλλά και σοβαρής οικονομικής κρίσης και τραπεζικής αδυναμίας…

Ένα απολύτως εκρηκτικό κοκτέιλ στην 4η μεγαλύτερη οικονομία της γεωγραφικής Ευρώπης των 42 χωρών, σημαντικά μεγαλύτερη οικονομία (σε όρους Α.Ε.Π.) από εκείνες της Ρωσίας, της Ισπανίας και της Τουρκίας, η οποία μάλιστα οικονομία βρίσκεται σε πολυετή οικονομική κρίση, άσχετα αν αυτό κρυβόταν και κρύβεται κάτω από το “χαλί”, γιατί δεν συμφέρει κανέναν να εμφανισθεί…

Στην Αυστρία, επίσης σήμερα 4/12/2016, επαναλαμβάνονται οι εκλογές για ομοσπονδιακό πρόεδρο με πολύ πιθανή την εκλογή του ακροδεξιού υποψηφίου, πρώτη φορά μετά από 70 χρόνια στην Ευρώπη, με εντελώς απρόβλεπτες εξελίξεις και πολιτική δυναμική, ενισχυμένη μάλιστα από το Brexit και την εκλογή Trump στις Η.Π.Α.

Η μόνη σίγουρη πρόβλεψη που μπορεί να γίνει είναι ότι αρχίζει περίοδος έντονης πολιτικοοικονομικής αβεβαιότητας, η οποία πολύ πιθανά θα φέρει πολλές και απρόβλεπτες αλλαγές σε όλα τα ζητήματα πολιτικού και οικονομικού ενδιαφέροντος.

Ένα πολύ ασταθές περιβάλλον, αυξημένου κινδύνου το οποίο βρίσκει τη δική μας χώρα στη χειρότερη δυνατή θέση πολιτικά και οικονομικά, μετά από σοβαρή επταετή οικονομική κρίση και σοβαρά κοινωνικοοικονομικά προβλήματα για τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων.

Από κοντά και η φαιδρή τουρκική (λεκτική) επιθετικότητα, για τους δικούς τους εσωτερικούς λόγους, ενισχύει την αβεβαιότητα και το προβληματικό του διεθνούς περιβάλλοντος για εμάς, με δεδομένη και την άγνωστη στάση του νέου Λευκού Οίκου, με τους διάφορους “mad dog” να διαμορφώνουν πολιτική και διεθνείς σχέσεις…

Και πως απαντά στο ανώτατο επίπεδο η δική μας πολιτική ηγεσία; Με κηδείες στην Κούβα και …ξένα κόλυβα, με εμμονικές αγκιστρώσεις σε ιδεολογήματα επαναστατικών φαντασιώσεων και βέβαια, με μπόλικη διγλωσσία και πάντα “ναι” στους δανειστές!

Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν, που λέμε και στην Ήπειρο

Ν.Β.

Περισσότερα

Η Ευρώπη στο ιστορικό της σταυροδρόμι

Γράφει ο Νίκος Βούστρος

Νίκος ΒούστροςΗ ιστορία του εγχειρήματος της Ενωμένης Ευρώπης είναι μια μοναδική περίπτωση στην ιστορία της ανθρωπότητας, όπου μέσα από μια μακρόχρονη πορεία συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων, προέκυψαν αμέτρητα θετικά αποτελέσματα για τον κάθε κάτοικο της Ευρωπαϊκής Ηπείρου.

Στα πεδία των ανθρωπίνων, των κοινωνικών και των πολιτικών δικαιωμάτων, οι πρόνοιες και οι προστασίες που απολαμβάνουν οι Ευρωπαίοι πολίτες, απλά δεν έχουν προηγούμενο στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Όλη αυτή η ελευθερία και η ανεξαρτησία ατόμων και κοινωνιών, όπως ήταν φυσικό, μετασχηματίστηκε σε μια πρωτοφανή και σπουδαία οικονομική και κοινωνική πρόοδο και ευημερία, με αποτέλεσμα σήμερα οι χώρες της Ευρώπης να είναι οι πιο προηγμένες στον κόσμο, όχι μόνο από την άποψη της οικονομικής ανάπτυξης και της προόδου, αλλά και από την άποψη της γενικής ευημερίας και ευζωίας.

Είναι όμως αυτή η πλήρης εικόνα; Είμαστε ικανοποιημένοι από τη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση; Γιατί τότε εμφανίστηκε και γιατί αυξάνεται διαρκώς ο ευρωσκεπτικισμός;

Δυστυχώς όχι, δεν είναι η πλήρης εικόνα αυτή.

Για πολλούς και διαφόρους λόγους, η Ευρώπη περνώντας από διάφορα κομβικά σημεία στη μακρόχρονη ιστορία της, άλλοτε επέδειξε υπερβολική αισιοδοξία (π.χ. ενστερνίστηκε τυφλά την υπόθεση περί αυτόματης ρύθμισης των τιμών λόγω του ανταγωνισμού – ένα ιδεολόγημα που απέτυχε παταγωδώς όπως καλά γνωρίζουμε από πρώτο χέρι οι Έλληνες), άλλοτε έπεσε θύμα χειραγώγησης από ισχυρά συμφέροντα (όπως, π.χ. όταν δημιουργήθηκε η Ευρωζώνη, όπου το ισχυρό τραπεζικό καταστημένο τη διαμόρφωσε στα μέτρα του και σε βάρος των πολιτών), άλλοτε κινήθηκε νωχελικά χωρίς σχέδιο και όραμα (όπως στα ζητήματα της πολιτικής της ενοποίησης ή του κοινού αμυντικού μηχανισμού), με αποτέλεσμα να χάσει έδαφος όχι μόνο στο πεδίο της γεωπολιτικής – ως γνωστό η φύση απεχθάνεται το κενό, το οποίο στην περίπτωση μας συμπλήρωσαν άλλοι οργανισμοί και χώρες, αλλά και πολύτιμο χρόνο.

Από τα μεγάλα λάθη στη διάρκεια της ενωσιακής διαδικασίας υπήρξε αναμφισβήτητα η διεύρυνση μετά το 2000 όπου σωρηδόν εισήλθαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση χώρες ξένες με την κουλτούρα και τον πολιτισμό της, οι λεγόμενες «ανατολικές χώρες», προφανώς λόγω του ότι οι Η.Π.Α. φοβήθηκαν ότι ο εναγκαλισμός της ανερχόμενης Ρωσίας στις χώρες αυτές με τις οποίες διατηρούσε ιστορικούς δεσμούς, θα τις απέκοπτε από τη δική της σφαίρα επιρροής, συνεπώς, ο πρόθυμος σύμμαχος της, η Ε.Ε. θα ήταν ιδανικός πόλος έλξης γι’ αυτές ώστε να μη «ρωσσοποιηθούν».

Κεφαλαιώδους σημασίας για τα σημερινά τεκταινόμενα στην Ε.Ε. είναι βέβαια ο τρόπος λειτουργίας του οικονομικο-νομισματικού της σκέλους, της Ευρωζώνης, η οποία ενώ θα έπρεπε να είναι ένας μηχανισμός αναδιανομής πλεονασμάτων και κεντρικοποίησης των οικονομικών πολιτικών, στην πραγματικότητα απετέλεσε το μηχανισμό άσκησης της γερμανικής και της τραπεζικής ηγεμονίας στην Ε.Ε. και κυρίως, στις χώρες που την αποτελούν.

Περισσότερα

Η οικονομική στασιμότητα

Η Γερμανία μας κοροϊδεύει γνωρίζοντας ότι, η πτώση  της παραγωγικότητας των εργαζομένων και άρα της ανταγωνιστικότητας, είναι το αποτέλεσμα της μη διεξαγωγής επενδύσεων από τις επιχειρήσεις – η οποία με τη σειρά της οφείλεται στα μνημόνια που μας επιβάλλει.

«Ο άνθρωπος είναι το μέτρο όλων των πραγμάτων, είχε πει ο Πρωταγόρας. Επομένως, από τα αποτελέσματα για τον άνθρωπο εξαρτάται η επιτυχία ή η αποτυχία της εκάστοτε οικονομικής πολιτικής».

Περισσότερα

Ο ελληνικός παραλογισμός

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Εάν δεν αποφασίσουν οι ιθαγενείς τι ακριβώς θέλουν, ιδίως τι είναι πρόθυμοι να θυσιάσουν, θα τους επιβληθεί σύντομα ένα παράλληλο νόμισμα, πολύ χειρότερο από τη δραχμή – ενώ η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει ξανά, οδηγούμενη σε συνθήκες διαβίωσης πολύ κατώτερες από αυτές των Βαλκανίων.

Περισσότερα

Σχόλιο ημέρας: Ρύθμιση χωρίς …ρύθμιση!

Γράφει ο Νίκος Βούστρος

Νίκος ΒούστροςΔιέρρευσε τυχαία (;) το έγγραφο Ντάισελμπλουμ σχετικά με τις διευθετήσεις για το βραχυπρόθεσμο χρέος.

Πρόκειται για μικροπαρεμβάσεις, χωρίς καμία ουσία και κυρίως χωρίς κανένα αποτέλεσμα στο πραγματικό οικονομικό αποτέλεσμα του κρατικού ταμείου. Υπόψη, ότι το πρόβλημα μας είναι το πρωτογενές αποτέλεσμα, πριν δηλαδή την πληρωμή χρέους! Άρα, το πολύ πολύ το τελικό προβληματικό αποτέλεσμα για το δημόσιο ταμείο, το πολύ πολύ να γίνει ελάχιστα …λιγότερο προβληματικό…

Ουσιαστική μείωση καμία, μόνο μετάθεση στο χρόνο και εγγυήσεις ανόδου επιτοκίων. Μηδενικό οικονομικό αποτέλεσμα δηλαδή. Δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, τα γράφω δύο χρόνια τώρα, από πριν την αλήστου μνήμης διαπραγμάτευση Βαρουφάκη, για πολιτικούς και οικονομικούς όρους. Δείτε σε παλαιότερα άρθρα μου το γιατί.

Η κυβέρνηση φυσικά θα επιχειρήσει να το παρουσιάσει σαν τεράστια επιτυχία και σε συνδυασμό με τον επερχόμενο ανασχηματισμό, θα επιχειρήσει να το κεφαλαιοποιήσει πολιτικά…

Καμία σχέση όμως με επιτυχία! Επιτυχία είναι μόνο η ανακούφιση της τσέπης του πολίτη και τίποτε άλλο. Όσο αυτό δεν γίνεται, η κυβέρνηση χάνει δυνάμεις.

Και φυσικά, εκ του περισσού να επαναλάβω ότι η όποια διευθέτηση πληρωμής (και όχι χρέους) δεν έχει καμία σχέση με τη φορολογία, η οποία καθορίζεται με τα μνημόνια δια των στόχων τους και θα βαίνει όλο και περισσότερο αυξανόμενη λόγω της ύφεσης στην οικονομία και της διάλυσης των επιχειρήσεων

Λυπάμαι που χαλάω τον επικείμενο πανηγυρισμό μερικών, αλλά είναι προτιμότερο να βλέπουμε την πραγματική εικόνα και όχι τις ωραιοποιήσεις και τις ψευδολογίες των κομμάτων τα οποία θα …πουλούσαν και τη μάνα τους (ή τον ελληνικό λαό στο σύνολο), για μια μέρα ακόμη παραμονή στην εξουσία…

Ν.Β.

Περισσότερα

To Plan B των Γερμανών για την Ελλάδα

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης

Δ. ΚαζάκηςΤην προσωρινή επιστροφή στη δραχμή και την άνευ όρων διαγραφή του δημόσιου χρέους, προκρίνει ως τη μοναδική βιώσιμη λύση για την Ελλάδα, ο διευθυντής του τμήματος Εξωτερικής Οικονομίας του γερμανικού Ινστιτούτου Ifo, Γκάμπριελ Φέλμπερμάιερ, σε συνέντευξή του στο ΑΜΠΕ (26/10).

Περισσότερα

Σχόλιο ημέρας: Για ποιον δουλεύει τελικά αυτή η Ευρωζώνη;

Γράφει ο Νίκος Βούστρος

Νίκος ΒούστροςΠανηγυρίζει η τράπεζα Eurobank (και μαζί της και κάτι πολιτικάντηδες της κακιάς ώρας που δεν ξέρουν γιατί, αλλά δεν έχει σημασία), για το ότι λέει “εξασφάλισε” (λέει), κεφάλαια 130 εκ. για μόλις 1000 επιχειρήσεις που θα “χρηματοδοτήσει”.

Και εννοεί ότι πρέπει να πανηγυρίσουμε κι εμείς μαζί της…

Και εγώ ρωτώ, γιατί πρέπει τα (ελάχιστα ως μηδαμινά για την καθημαγμένη εθνική μας οικονομία των 172 δισ.) ευρωπαϊκά αυτά κεφάλαια να περάσουν από τη Eurobank;;;;;

Γιατί πρέπει από κάθε τι που συμβαίνει στην Ευρωζώνη η Eurobank και η κάθε Eurobank να παίρνει …ποσοστά;

Γιατί δεν μπορούν τα χρήματα να πάνε απευθείας στους δικαιούχους ως ενίσχυση και πρέπει να πάνε ως “χαμηλότοκο” δάνειο;

Για ποιον δουλεύει τελικά αυτή η Ευρωζώνη;;

Περισσότερα

Η εμπειρία της Αν. Ευρώπης

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

H ελπίδα της Ελλάδας για να αποφύγει την ολοκληρωτική συντριβή, είναι πλέον τα ευρωπαϊκά τεκταινόμενα – αν και κανένας λαός δεν μπορεί ποτέ να είναι ευτυχής, όταν το μέλλον του, η διάσωση του, η εθνική κυριαρχία και η ευημερία του εξαρτώνται από εξωτερικούς παράγοντες.

Περισσότερα

Στον αστερισμό της φούσκας

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων εικοσιπέντε ετών, ο επιχειρηματικός κύκλος έχει αντικατασταθεί από έναν κύκλο τιμών των περιουσιακών στοιχείων, επειδή επιλέγεται από τους κεντρικούς τραπεζίτες η συνεχής παροχή ρευστότητας – οι ενέσεις μορφίνης δηλαδή που ουσιαστικά δεν θεραπεύουν τον ασθενή, αλλά παρατείνουν τη ζωή του και καθιστούν πλέον βέβαιο το θάνατο του.

Περισσότερα

Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Πιθανολογείται πως η μεγαλύτερη «δομική αλλαγή» της εποχής μας θα είναι η διάλυση τόσο της Ευρωζώνης, όσο και της ΕΕ, την οποία έχει μάλλον προβλέψει η Μ. Βρετανία αποχωρώντας – ένα ενδεχόμενο που θα προκαλούσε παγκόσμιο κραχ, βυθίζοντας τη Δύση στο χάος

Περισσότερα

Τι προέκυψε από την “Ευρωμεσογειακή” σύνοδο και ποια η αξία της «Διακήρυξης των Αθηνών»;

Γράφει ο Νίκος Βούστρος


Νίκος Βούστρος

Επρόκειτο καθαρά και μόνο για εκδήλωση δημοσίων σχέσεων, η οποία πέρα από “τσάι και συμπάθεια” δεν πρόκειται να έχει κανένα απολύτως πολιτικό ή οικονομικό αντίκτυπο. Ενδέχεται δε να βάλει τους συμμετέχοντες ακόμα και σε μπελάδες, καθώς είναι γνωστή η απέχθεια της Γερμανίας προς τις συλλογικές δράσεις, όταν δεν τις ηγεμονεύει, όπως επίσης γνωστή και η πρακτική της να προβαίνει σε αντίποινα.

Γιατί δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα;

Αυτό είναι εύκολα αντιληπτό, αν αναλύσει κανείς τη σημερινή δομή της Ευρώπης: Εν συντομία, η Ευρωζώνη έχει καλύψει και επισκιάσει το οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αποτέλεσμα η ισχύς να έχει μεταφερθεί από τους νόμιμους φορείς της, τους δημοκρατικά εκλεγμένους πολιτικούς των κρατών, στους διορισμένους τραπεζίτες της Φραγκφούρτης.

Με άλλα λόγια, «συζητήστε όσο θέλετε εσείς, πάρτε όσες αποφάσεις αλληλεγγύης και πολιτικών οραμάτων θέλετε εσείς οι Νότιοι (ή οι όποιοι άλλοι), αλλά στο τέλος θα γίνει αυτό που θα πούμε εμείς».

Γιατί έτρεξαν όλοι οι πολιτικοί του νότου να συμμετάσχουν;

Γιατί όλοι έχουν τεράστια προβλήματα στο εσωτερικό των χωρών τους, οπότε, ο αποπροσανατολισμός που διοργάνωσε ο Τσίπρας για να εκτρέψει τη συζήτηση από τα πραγματικά προβλήματα στη δική μας χώρα – για πολλά από τα οποία ειρήσθω εν παρόδω ευθύνεται ο ίδιος – τους εξυπηρετούσε μια χαρά…

Πιθανόν στο μέλλον να δούμε να επαναλαμβάνονται αυτές οι σύνοδοι. Δεν πρόκειται να έχουν κανένα πρακτικό αποτέλεσμα, την ατζέντα τη θέτουν άλλοι είναι προφανές σε όποιον γνωρίζει τις δομές της Ευρώπης και θέλει να βλέπει την πραγματικότητα.

Οι νότιοι (της Γαλλίας συμπεριλαμβανομένης), είμαστε όχι μόνο οικονομικά προβληματικοί αλλά και πολιτικά ανίσχυροι. Ποιος θα μας πάρει στα σοβαρά; Η Γερμανία των πλεονασμάτων και των εξαγωγών που δανείζεται με μηδενικά ή αρνητικά επιτόκια ή οι τραπεζίτες της Φραγκφούρτης οι οποίοι κερδίζουν όσο χάνουμε; Αστεία πράγματα!

Μακάρι τα πολιτικοοικονομικά προβλήματα της πραγματικής ζωής να λυνόταν με …συζητήσεις σε συνόδους και με πομπώδεις “Διακηρύξεις των Αθηνών”… (και γενικώς με ευχολόγια όπως τα χθεσινά)

Θα πετάγαμε …πέντε – έξι διακηρύξεις και θα τα είχαμε τότε λύσει όλα σε δυό μέρες…!!!

Για να το πούμε πιο απλά, είναι σαν οι εργαζόμενοι σε μια …προβληματική εταιρεία που καταρρέει να κάνουν μια …γενική συνέλευση και να αποφασίζουν δημοκρατικά να υιοθετήσουν ένα ψήφισμα που να ζητά, αυξήσεις, bonus, παροχές, ανάπτυξη, και ότι άλλο μπορεί να σκεφθεί ο καθένας.

Τι πιθανότητες έχει να ισχύσει το ψήφισμα και όχι η πραγματικότητα;

Αυτό ας το απαντήσει ο καθένας μόνος του!

Ν.Β.

Υ.Γ. Τουλάχιστον ατυχής η πρωτοβουλία να “μαλώσουν” δημοσιογράφους και κανάλια για το πως μετέδωσαν (ή δεν μετέδωσαν) την είδηση. Αυτά ούτε στην Ουγκάντα!

Περισσότερα

Στα πρόθυρα του χάους

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Ενώ έχει ξεκινήσει η διαδικασία κατάρρευσης της Ευρωζώνης η Ελλάδα, προσπαθώντας να αποφύγει την επίσημη χρεοκοπία του δημοσίου, δρομολογεί τη χρεοκοπία του ιδιωτικού τομέα, παράλληλα με τη λεηλασία και των δύο – αδυνατώντας να κατανοήσει πως έτσι κινδυνεύει να μετατραπεί σε ένα αποτυχημένο κράτος.

Περισσότερα