Με το δάχτυλο στο …μέλι

Γράφει ο Γιάννης Δεβελέγκας

Με το δάχτυλο στο ...μέλιΔεν ήταν τόσο ότι μας έκοβε η λόρδα, γιατί τα περισσότερα παιδιά είχαμε φάει λίγο νωρίτερα το σνακ της εποχής, δηλαδή μια φέτα μπαγιάτικο ψωμί πασπαλισμένη με ζάχαρη και νερό. Αλλά, να! Όταν έβγαιναν νωρίς το μεσημέρι από τον φούρνο, οι λαμαρίνες του στρατού με το κοτόπουλο και τις χοντροκομμένες πατάτες, μοσκοβολούσε ο τόπος από τα μυρωδικά και τα μπαχάρια και ήταν αδύνατον να αντισταθείς στον πειρασμό να αρπάξεις μία πατάτα στα «κλεφτά» μέσα από τη λαμαρίνα, να δοκιμάσεις!

Περισσότερα

Τρόπος του λέγειν, δηλαδή…

Τρόπος του λέγειν, δηλαδή...«Που λέει ο λόγος, βρε αδερφέ!», επενέβη στη συζήτηση ο πελάτης που μπήκε εκείνη την ώρα στο παντοπωλείο του κυρ Μπακόλα κι αμέσως μετά, ξεράθηκε στα γέλια!

Αυτό ήταν! Η αμηχανία που είχε δημιουργηθεί αρχικά, ανάμεσα στον Εβραίο καταστηματάρχη και σε μια ηλικιωμένη κυρία, εξελίχθηκε σε ένα ξεκαρδιστικό επεισόδιο από εκείνα που δύσκολα ξεχνιούνται!

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Η Μαρούσω, ήταν μια καλοσυνάτη και φιλήσυχη ηλικιωμένη γυναίκα της εκκλησίας. Την αγαπούσαν όλοι για την ευγένεια, τη νοικοκυροσύνη και τον πράο χαρακτήρα της. Κι αυτή, με τη σειρά της, πάντα θα είχε μια καλή κουβέντα να πει για όλους, ακόμη και για αυτούς που δεν την άξιζαν.

Ένα πρωί, όπως συνήθιζε, πήρε τον μικρό εγγονό της από το χέρι και βγήκε στην αγορά για τα ψώνια της ημέρας. Αφού πέρασε πρώτα από τον φούρνο για ψωμί, κατευθύνθηκε προς το παντοπωλείο του κυρ Μπακόλα για τα σχετικά.

Περισσότερα

Στο δρόμο της συνεργασίας

Το «Τσακάλωφ» δείχνει το δρόμο της συνεργασίας

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Στο δρόμο της συνεργασίαςΜια άρτια οργανωμένη και υψηλού αισθητικού και καλλιτεχνικού περιεχομένου μουσική βραδιά είχε την τύχη να απολαύσει το Σάββατο που μας πέρασε, πλήθος κόσμου που παρευρέθηκε στην αίθουσα «Αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνος» της Ζωσιμαίας Παιδαγωγικής Ακαδημίας. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Ηπείρου, στα πλαίσια της 40ης τελετής αποφοίτησης των σπουδαστών του Ωδείου «Τσακάλωφ».

Περισσότερα

Κομάντο 1011, σε… παγίδα

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Κομάντο 1011, σε... παγίδαΤην ώρα που το κομάντο 1011, της εφορίας, ετοιμαζόταν να βουτήξει μια κόρα ζυμωτό ψωμί μέσα στην λίγδα του σπληνάντερου, δονήθηκε συθέμελα το υπηρεσιακό του smart-κινητό, στο ρυθμό του remix της Έφης Θώδη: «Μπήκαν τα Γίδια στο Μαντρί»!… Ήταν ο αρχηγός!

– Μα είμαι στο Καματερό αρχηγέ μου!

Περισσότερα

Αγαπητέ κύριε Πετράκη

Αγαπητέ κύριε Πετράκη

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Είμαι ένας φίλαθλος απλός, αγαπώ το ποδόσφαιρο και την ομάδα μου, τον ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ, με τον οποίο γεννηθήκαμε μαζί στις ίδιες φτωχογειτονιές της πόλης μας και μεγαλώσαμε παρέα.

Τον αγαπώ τον ΠΑΣ από παιδί, γιατί από την πρώτη Κυριακή μετά την δημιουργία του, κατάφερε το ακατόρθωτο. Να μας κάνει όλους τους πρώην φανατικούς «εχθρούς», του Αβέρωφ και του Ατρομήτου, να φιλιώσουμε και να πάμε αγκαλιασμένοι στο γήπεδο, μια γροθιά. Να κλάψουμε και να χαρούμε με τον ίδιο τρόπο και για τον ίδιο λόγο!

Περισσότερα

Οι ανησυχίες του Προέδρου

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Οι ανησυχίες του ΠροέδρουΑν και πολλοί αναλυτές, σκοπίμως ή όχι, συνδύασαν αποκλειστικά και μόνο, την επίσκεψη του προέδρου των ΗΠΑ στην Ελλάδα,  με την κατάσταση της οικονομίας μας και την προοπτική ρύθμισης του χρέους, θα ήταν άστοχο να παραβλέψουμε το γεωπολιτικό ενδιαφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και τη Μέση Ανατολή, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ενέργεια και τα ζωτικά τους συμφέροντα.

Περισσότερα

Τι καν’ς ουρέ χαμένε! Είναι άνθρωπος!

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Τι καν’ς ουρέ χαμένε! Είναι άνθρωπος!Ο νεαρός τεχνικός του ΟΤΕ, κοίταξε ανήσυχος για μια ακόμη φορά τον γενικό τηλεφωνικό πίνακα που είχε γίνει ξάφνου κατακόκκινος, και έσπευσε να ενημερώσει τον προϊστάμενό του, που ήταν αραχτός στον τετραθέσιο καναπέ του γραφείου υπηρεσίας.

– Αφεντικό συμβαίνει κάτι περίεργο! Έτσι, στα καλά καθούμενα, πεντέμισι η ώρα το πρωί, πήρε φωτιά ο πίνακας απ’ τα πολλά τηλεφωνήματα. Πρέπει να συμβαίνει κάτι πολύ σοβαρό στην πόλη!

Περισσότερα

Δε βλέπεις; Δεν ακούς;

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Δε βλέπεις; Δεν ακούς;Έφτασα ασθμαίνοντας στο φανάρι της κεντρικής πλατείας. Κοίταξα το ρολόι μου, προλάβαινα οριακά!

– Πού πάτε κύριε να περάσετε, δεν βλέπετε πως ο δρόμος είναι κλειστός για την περιφορά; Με σταμάτησε αυστηρά η φωνή του αξιωματικού της τροχαίας!

Περισσότερα

Το γιο μου τον λένε Ασημάκη

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Το γιο μου τον λένε ΑσημάκηΤον γιο μου τον λένε Ασημάκη και όπως τα περισσότερα παιδιά της ηλικίας του, λατρεύει το ποδόσφαιρο. Να φανταστείτε ότι γύρω – γύρω οι τοίχοι του δωματίου του είναι καλυμμένοι με τις αφίσες των Λιονέλ Μέσι, του Ντίνο Τζοφ και όλων των ποδοσφαιριστών της τοπικής μας ομάδας.

Κάθε Κυριακή επιμένει να τον παίρνω μαζί μου στο γήπεδο. Στην αρχή δεν τον έπαιρνα γιατί η κερκίδα μαζεύει όλου του κόσμου τους προφέσορες της αθυροστομίας. Όμως μετά από «ώριμη» σκέψη, άλλαξα γνώμη, γιατί όπως και να το κάνουμε αυτό είναι το επίπεδο της κοινωνίας που ζούμε και τα παιδιά πρέπει να τη γνωρίζουν και να μαθαίνουν να ξεχωρίζουν το καλό από το κακό και το σωστό από το λάθος, κάτω από την σωστή καθοδήγηση των γονιών.

Τις προάλλες είχαμε μεγάλη γκρίνια στο σπίτι, με αφορμή εκείνον τον περίεργο σεισμό που ταρακούνησε την πόλη μας και στάθηκε αφορμή να αναβληθεί ο αγώνας της αγαπημένης του ομάδας. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Ασημάκης μου, άρχισε να με βομβαρδίζει με εκείνες τις άδολες και αυθόρμητες ερωτήσεις που με φέρνουν μερικές φορές σε δύσκολή θέση και μου δημιουργούν εκνευρισμό:

Περισσότερα