Ποια οικονομία θα υπηρετήσει η κυβέρνηση; Των αριθμών ή των ανθρώπων;

Γράφει ο Νίκος Βούστρος
Δνων Σύμβουλος Αλφαστάρ
Ειδικός επικοινωνίας & τεχνολογίας

Νίκος ΒούστροςΤα τελευταία χρόνια βρισκόμαστε ως χώρα στη δίνη μίας από τις χειρότερες οικονομικές και κοινωνικές κρίσεις που έχει ποτέ βιώσει αυτός ο τόπος. Έννοιες οι οποίες μέχρι τότε αφορούσαν τους οικονομολόγους και όσους ασχολούνταν με τη χάραξη οικονομικής πολιτικής, έννοιες όπως το έλλειμμα, το δημόσιο χρέος, τα ισοζύγια πληρωμών, τα πλεονάσματα κ.α. έγιναν αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας μας.

Έννοιες χρηματοοικονομικές όπως τα spreads (περιθώρια επιβάρυνσης σε επιτόκια δανεισμού μέσω ομολόγων, σε σχέση με ομόλογο αναφοράς και εν προκειμένω με το γερμανικό) και τα C.D.S. (Credit Default Swaps – ασφαλιστήρια αντιστάθμισης έναντι κινδύνου χρεοκοπίας), έγιναν κυρίαρχα ζητήματα της καθημερινότητας μας αλλά δυστυχώς και της πολιτικής επικαιρότητας και της αντιπαράθεσης μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων της χώρας. Καταλαβαίναμε – δεν καταλαβαίναμε, δεν είχε σημασία. Ήταν για το καλό μας!

Αναδείχτηκαν σε κυρίαρχα ζητήματα οι παραπάνω έννοιες, προβάλλοντας μια τεχνοκρατική ή ακόμη χειρότερα, μια λογιστική πλευρά της οικονομίας, ξεχνώντας ή απλά παραμελώντας το γεγονός ότι η οικονομία είναι σχέσεις & αλληλεπιδράσεις μεταξύ ανθρώπων οι οποίοι συμβιώνουν στα πλαίσια μιας κοινωνίας και ΟΧΙ οι αριθμοί που καταγράφουν τις σχέσεις αυτές.

Βρέθηκαν οι έννοιες αυτές από επιστημονικά εργαλεία να είναι “καραμέλες” για προπαγανδιστική χρήση, στα χέρια ανίδεων ανθρώπων, οι οποίοι σου διέλυαν με ευκολία τη ζωή και ταυτόχρονα προσπαθούσαν να σε πείσουν ότι εργάζονται για το καλό σου, για τη σωτηρία σου!

Έτσι, ζήσαμε το προηγούμενο διάστημα τη “θεοποίηση” του όρου «ανάπτυξη» την οποία οι τότε ηγεμονεύουσες πολιτικές δυνάμεις είχαν αναγάγει σε ιερό δισκοπότηρο της οικονομίας – Λες και η αύξηση ενός μεγέθους, συνεπάγεται αυτόματα και ευημερία των ανθρώπων που αφορά, ή λες και μοιράζεται το αποτέλεσμα σε όλους με τον ίδιο τρόπο…

Βιώσαμε την επικοινωνιακή μονομανία των “πρωτογενών πλεονασμάτων” όπου η επικρατούσα τότε άποψη ήταν ότι ακόμα και αν πεθαίνουν άνθρωποι, θα πρέπει το λογιστικό αποτέλεσμα να είναι θετικό (*κερδοφορία), διαφορετικά θα …θύμωναν οι “αγορές” ή οι “εταίροι” και ποιος ξέρει τι θα επακολουθούσε…

Δεχθήκαμε απίθανες και τελείως αστήρικτες ισοπεδωτικές απόψεις και θεωρίες του τύπου “μαζί τα φάγαμε” να συζητώνται σοβαρά και να αποτελούν και ψόγο προς την κοινωνία, αντί να της δίνονται απαντήσεις και εξηγήσεις.

Παρακολουθήσαμε το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα, αντί να κατεβάζει από ντροπή το κεφάλι και να ζητάει συγνώμη, να συκοφαντεί συλλήβδην τον πολίτη, να τον υβρίζει και να τον …φορολογεί!

Είδαμε μετά από 50 και πλέον χρόνια, συμπατριώτες μας να μεταναστεύουν στο εξωτερικό, σε αναζήτηση καλύτερης μοίρας, θεωρώντας τη χώρα αυτή τελειωμένη, πράγμα που είχε να συμβεί από τη δεκαετία του ’50 και του ’60.

Για όλα λοιπόν τα παραπάνω και για πολλά ακόμη που δεν χωρούν σε αυτή την κατά βάση οικονομική ανάλυση, φτάσαμε στο εκλογικό αποτέλεσμα της περασμένης Κυριακής, τη σημαντική νίκη των δυνάμεων της αριστεράς, η οποία κατά τη γνώμη μου αποτελεί ορόσημο στην σύγχρονη ελληνική ιστορία, μόνο και μόνο για το γεγονός ο Έλληνας πολίτης αψήφισε το φόβο και επεχείρησε με απολύτως δημοκρατικό τρόπο να πάρει την τύχη του στα χέρια του και να ασκήσει το ύψιστο δικαίωμα του: αυτό του αυτοκαθορισμού του πολιτικού & οικονομικού του μέλλοντος.

Όμως, να είναι σίγουρη η νέα κυβέρνηση και η αριστερά γενικότερα ότι όσο μεγάλη και ιστορική και αν ήταν αυτή της η νίκη, τόσο θορυβώδης και παταγώδης θα είναι η αποκαθήλωση της σε περίπτωση που διαψεύσει τις προσδοκίες του σοφού ελληνικού λαού που της εμπιστεύθηκε το τιμόνι της χώρας στην κρισιμότερη ίσως συγκυρία από συστάσεως νεοτέρου ελληνικού κράτους.

Περισσότερα

Δόξα στην αντιπολίτευση της αντιπολίτευσης!

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Μια και η διακυβέρνηση της Ελλάδας έχει παραχωρηθεί δια του στρατηγήματος των μνημονίων στην τρόικα, στην κυβέρνηση-Σαμαρά δεν μένει παρά να αντιπολιτεύεται την αντιπολίτευση, δηλαδή, κυρίως τον ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι θα βαδίσουμε από εδώ και εμπρός. Στο πνεύμα της προπαγανδιστικής λειτουργίας που καλλιεργήθηκε ιδιαίτερα από την Ενωμένη Διαπλοκή την εποχή Σημίτη. Αυτό το πνεύμα κυριαρχεί στα ΜΜΕ, με τις ηγεσίες των τριών κομμάτων που συγκροτούν την τριλοβική κυβέρνηση να αναλαμβάνουν διακριτούς αντιπολιτευτικούς ρόλους.

Θα είναι σαν ο ΣΥΡΙΖΑ και η αριστερά να κυβερνούσαν τόσα χρόνια και να απειλούν σήμερα και με δεύτερη απανωτή χρεοκοπία την χώρα και το κυβερνητικό κλαμπ της μεταπολίτευσης του 1974 (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, νεοφιλελεύθεροι, κυβερνητικοί αριστεροί) να αγωνίζεται για να μας σώσει από τις συνέπειες της «ηγεμονεύουσας/κυβερνώσας αριστεράς!!

Η αριστερά, δηλαδή, που από την προπαγάνδα των διαπλεκομένων, φέρεται να έκανε κουμάντο επί τόσα χρόνια, οδηγώντας την χώρα στην καταστροφή, θα αντιμετωπισθεί με σθένος από τις δυνάμεις εκείνες που κυβερνούσαν, υποταγμένες στη δόλια βούληση του πεζοδρομίου και των αριστερών οι οποίοι είχαν καταλάβει το κράτος!!

Περισσότερα

Λωζάννη – Μόναχο 1Χ2

Γράφει ο Γιάννης Βαρουφάκης,
Καθηγητής Οικονομικών – Πανεπιστήμιο Αθηνών

24η Ιουλίου του 1923. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ως επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπίας στην Λωζάννη, υπογράφει την Συμφωνία που, ουσιαστικά, μέσα από τις στάχτες της Μικρασιατικής Καταστροφής, αποτέλεσε την βάση της δημιουργίας του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Μέσα από τις δαγκάνες της μεγάλης μας ήττας, ο Βενιζέλος κατάφερε να αποσπάσει ό,τι μπορούσε να αποσπαστεί από μία ηττημένη χώρα ώστε να κρατηθεί όρθια και με την αξιοπρέπειά της κατά το δυνατόν ανέπαφη.

30η Σεπτεμβρίου 1938. Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Neville Chamberlain, μετά την προσγείωσή του στο αεροδρόμιο του Heston, κομίζει την Συμφωνία του Μονάχου, και υπό τις επευφημίες του κόσμου που κατέφτασε εναγωνίως να τον προϋπαντήσει (καθώς οι φόβοι για έναν νέο καταστροφικό πόλεμο είχαν πρόσφατα κορυφωθεί), ανακοίνωσε ότι ο κίνδυνος απετράπη, ότι η χώρα σώθηκε από την περιπέτεια ενός νέου ευρωπαϊκού πολέμου. «I believe it is peace for our time», ήταν η θριαμβευτική του έκφραση που έμεινε στην ιστορία και με την οποία ξεκινούν σχεδόν όλα τα ντοκιμαντέρ του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Περισσότερα

Μας ανέβασαν τα spreads!

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, Αρχειονόμος

Η κυβέρνηση πήρε ψήφο εμπιστοσύνης! Τώρα θα γίνει προσπάθεια για σύσταση κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας! Αυτό το θέατρο του παραλόγου που εκτυλίσσεται τις τελευταίες μέρες αδυνατώ να το παρακολουθήσω. Δε με νοιάζει κιόλας. Τίποτα δε θα αλλάξει. Ανέβηκαν, λέει, τα spreads λόγω των λανθασμένων χειρισμών της κυβέρνησης Παπανδρέου. Απωλέσαμε την αξιοπιστία μας ως ενός σοβαρού κράτους έναντι των εταίρων και δανειστών μας και έναντι των αγορών.

Με άλλα λόγια, κάθεται σε ένα ωραίο γραφείο κάποιο σοβαρό στέλεχος και μαθαίνει ότι ο Παπανδρέου θα κάνει δημοψήφισμα για την νέα δανειακή σύμβαση και λέει «ωχ, θα καθυστερήσουν στην εφαρμογή ή ακόμα χειρότερα θα καταψηφιστεί η σύμβαση, άρα πρέπει να διασφαλίσουμε τα χρήματά μας», κοπάνα τους λοιπόν! Ποιους θα κοπανήσει; Και ποιοι είναι αυτοί; Κατάντησαν το ελληνικό κοινοβούλιο παιδική χαρά. Έλα να συγκυβερνήσουμε, όχι δεν έρχομαι, α, έρχομαι γω ο άλλος από δίπλα, όχι δε φτάνεις θέλω και τον άλλον!!! Κρίμα!

Από πού εξάγεται ότι τα προγράμματα σωτηρίας μου μας επιβάλλουν είναι και τα ορθότερα; Προφανώς αυτοί στη Δύση δεν ξεπέρασαν ακόμα το παπικό αλάθητο. Φταίμε και μείς. Ναι φταίμε, αλλά πόσο; Πόσες ελληνικές κυβερνήσεις, από καταβολής του κράτους μας ξέρετε που να μην ήταν ελεγχόμενες από αυτούς; Όλο αυτό το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα είναι έργο δικό τους ή δικό μας; Οι αιμοδιψείς εταίροι μας, που αιματοκύλισαν τον πλανήτη, μας επιβάλλουν σήμερα εκβιαστικά διλλήματα! Θυμάται κανείς πόσο αίμα κόστισε για να γίνουν αυτές οι χώρες μεγάλες και τρανές;

Περισσότερα

Ηγέτες, πράξεις και… «μυστικά»

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Από χτες το πρωί στις 9:50 η σελίδα της ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗΣ που πάντα έδινε το τρέχον επίπεδο Spreads των 10-ετών ελληνικών ομολόγων ΠΑΓΩΣΕ στις 1784,1 μονάδες βάσεις και από τότε ΔΕΝ ανακοινώνει το τρέχον επίπεδο! (http://www.naftemporiki.gr/markets/spread.asp).

Από εκείνη την ώρα του χτες μέχρι σήμερα την ίδια ώρα τα περιβόητα Spreads σκαρφάλωσαν στο ΧΩΡΙΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ επίπεδο των απίστευτων 2000,4 μονάδων βάσης!!! (http://www.bloomberg.com/apps/quote?ticker=GGGB10YR:IND). Να θυμηθούμε ότι τα Spreads είχαν υποχωρήσει στα επίπεδα των 1200 περίπου μονάδων βάσης όταν υπογραφόταν το 2ο ΠΑΚΕΤΟ ΔΙΑΣΩΣΗΣ της Ελληνικής οικονομίας στα τέλη του περασμένου Ιουλίου… Αναρωτιέμαι γιατί κάποιοι τα κρατάνε… ΜΥΣΤΙΚΑ;

Περισσότερα

Ο φανοστάτης, οι μεθυσμένοι και τα κλειδιά…

Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Έχουμε φτάσει ως Έλληνες στο ζενίθ διαπιστώνοντας ότι συζητάμε σε καθημερινή βάση από τον Μάη του 2010 «το δυσθεώρητο ύψος» των επιτοκίων, των spreads και των cds, που μας μετάλλαξαν σε αεροπόρους με ντοκτορά στα οικονομικά!

Και μετά πέφτουμε ομαδικά στο ναδίρ όταν θυμόμαστε τον κ. ΔΝΤ, Dr Dominique Strauss – Kahn που είχε πει στο κρυμμένο από τα μάτια και τα αυτιά των Ελλήνων βίντεο ότι «Οι Έλληνες είναι βουτηγμένοι σε βαθιά σκατά», πριν τον βουλιάξουν τον ίδιο σε ακόμη πιο βαθιά τα χούγια του και άλλα «συμφέροντα»…

Τελικά, βέβαια, τα πήραμε τα υποβρύχια που… γέρνουν και έτσι μπορούμε να βουτάμε στα… βαθιά!

Πέρασε μια εβδομάδα άγχους και αβεβαιότητας, συνέχισαν οι συγκεντρώσεις εκατοντάδων χιλιάδων ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ…

Περισσότερα

Στα γρήγορα και… πιπεράτα -8-

Του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Δόθηκε, λοιπόν, χτες το βράδυ στη δημοσιότητα το θρυλικό πλέον πόρισμα, ή μάλλον πορίσματα, της Εξεταστικής Επιτροπής για τις «μίζες της Siemens… »

Και από σήμερα το πρωί, γέμισαν τα τηλεοπτικά παράθυρα και τα ραδιοφωνικά μπαλκόνια και μαζί τα πρωτοσέλιδα και τα σαλόνια του Τύπου με αντιπαραθέσεις και κονταροχτυπήματα, με αντεγκλήσεις και «δήθεν» επιχειρήματα, με βαρύγδουπες μεγαλοστομίες και ενίοτε με άναρθρες ουσιαστικά κραυγές καθότι όταν μιλάνε μαζί 2,3,4 άτομα ανάθεμά μας ως ακροατές και τηλεθεατές εάν τελικά καταλαβαίνουμε όχι ποιος ή ποια είπε τι αλλά τι ακριβώς ειπώθηκε!

Η αλήθεια είναι ότι μάλλον ΟΛΟΙ οι κατηγορούμενοι είναι στο απυρόβλητο και ας είναι καλά το άρθρο 86 του Συντάγματος και οι Κυβερνήσεις του κ. Σημίτη και του κ. Καραμανλή και εκείνο το ανεκδιήγητο περί ευθύνης (;) Υπουργών, ενώ ουσιαστικά πρόκειται περί… ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑΣ Υπουργών.

Περισσότερα

Τελείωσαν τα «πανηγύρια» άρχισαν τα «όργανα»

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας

Οι πρώτες «καλλικρατικές» αυτοδιοικητικές εκλογές τελείωσαν. Το πανηγυράκι των δύο τελευταίων εβδομάδων έλαβε τέλος με το 30% του εκλογικού σώματος να «κάνει» τις επιλογές και το υπόλοιπο να απέχει. Επιμένω ότι η αποχή, αν και στέλνει κάποιο μήνυμα, δεν αποτελεί λύση. Η συμμετοχή με κριτική διάθεση και σκέψη μπορεί να κάνει το μήνυμα ευανάγνωστο στους κυβερνώντες και μη. Προς το παρόν, όλοι λίγο ως πολύ, έχουν εξάγει χρήσιμα και «θετικά» συμπεράσματα από την εκλογική αναμέτρηση για τα κόμματά τους.

Οι υποψήφιοι κάνουν τους απολογισμούς τους, κυρίως οικονομικούς έτσι ώστε να έχουν μια εικόνα για το τι θα «πράξουν» για να «ρεφάρουν» από τις 1/1 που θα αναλάβουν. Ας μήν είμαι μηδενιστής, όχι όλοι, υπήρξε και ουσιαστικός διάλογος για τα κατά τόπους προβλήματα και υπάρχουν άνθρωποι που θα δουλέψουν προς αυτήν την κατεύθυνση, οι λιγότεροι.

Βέβαια, αυτός ο διάλογος αναλώθηκε κυρίως στα σκουπίδια και τις καθαρές πόλεις, ίσως γιατί μόνο αυτό επιτρέπουν τα ψαλιδισμένα πλέον κονδύλια για την αυτοδιοίκηση ίσως όμως και από την έλλειψη του «γνωστού» και πολυπόθητου οράματος! Όπως και να ‘χει πάντως η στασιμότητα, τουλάχιστον στον νέο θεσμό των αιρετών περιφερειαρχών, είναι βέβαιη. Τρία χρόνια μεταβατική πορεία, με ελάχιστους πόρους, με νομοθετικά κενά, επικαλύψεις αρμοδιοτήτων θα περάσουν φτιάχνοντας τα γραφεία τους και μοιράζοντας καρέκλες, πιθανολογώ! Και αφού τελείωσε το πανηγύρι των εκλογών άρχισαν τα όργανα της τροϊκας!

Ο κ. Παπανδρέου «τσακώθηκε» με την Αγγέλα, ο αυστριακός μας «μάλωσε» ότι δεν θα μας δώσει την επόμενη δόση, είναι 17 Νοέμβρη και όλοι «κρεμόμαστε» από το χαζοκούτι για να ακούσουμε αν έγιναν επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας και τι άλλο θα μας «κόψει» η τρόϊκα! Σκέφτομαι καμιά φορά ότι είναι εύκολο να επικρίνει και να καταδικάζει κανείς, όπως έγω, τους κυβερνώντες και γενικότερα την κεντρική πολιτική σκηνή με κάθε ευκαιρία. Οχι ότι οι κυβερνώντες κάνουν κάτι για να αλλάξουν το κλίμα, ούτε και γω έχω καμία διάθεση να τους δικαιολογήσω. Αλλά να, τρέχουν στο μυαλό μου, έννοιες να τις πω, όπως αγορές, spreads, Δ.Ν.Τ., τρόϊκα, μηχανισμός στήριξης κλπ.

Και αναρωτιέμαι! Τι είναι αυτά τα spreads, που δεν τολμάει ο πρωθυπουργός της χώρας να πει μια λέξη (όταν λέει) και ανεβαίνουν? Μου μοιάζουν σαν κακομαθημένα παιδιά που όταν δεν ακούν αυτό που τους αρέσει «στραβώνουν»! Ποιές είναι οι αγορές? Ποιοί είναι όλοι αυτοί που μας περιμένουν στη γωνία και μας τρομοκρατούν κάθε λίγο και λιγάκι? Δηλαδή τι? Θα πάψουμε να μιλάμε στη χώρα μας για να μη μας ακούσουν οι αγορές και μας μαλώσουν?

Θα λέμε ότι τους αρέσει για μας δανείζουν και να υποθηκεύουν το μέλλον των επερχόμενων γεννεών? Και εν πάσει περιπτώσει τι είδους οικονομικά είναι αυτά που δεν τα καταλαβαίνω εγώ? Όταν χρωστάει κάποιος και δεν μπορεί να ανταπεξέλθει τον χρεώνουμε περισσότερο ή τον ελαφρύνουμε προκειμένου να μπορέσει να ορθοποδήσει και να αποπληρώσει το χρέος? Μας κλέβουν τη ζωή μέρα με τη μέρα, μαζί με τους ντόπιους συνεργάτες τους και μεις συζητάμε αν ο Ανθιμος έκανε κακό ή καλό στο Γκιουλέκα!!!

Στη δεκαετία του ‘30 (κυρίως μετά το ‘36) όποιος έπαιρνε θέση υπέρ της δωρεάν παιδείας, της ισότητας των δύο φύλων, της ψήφου των γυναικών και ένα σωρό άλλα κατηγορούνταν ως κομμουνιστής και έπαιρνε την άγουσα προς κάποιο «νησί»!!! Αυτά σήμερα θεωρούνται αυτονόητα και ας έχει χυθεί αίμα, επίσης τότε θεωρούνταν εναλλακτικές προοδευτικές προτάσεις προς τη βελτίωση του επιπέδου διαβίωσης των πολιτών.

Αυτές τις προοδευτικές εναλλακτικές προτάσεις περιμένουμε και σήμερα από την Αριστερά… μια διαφορετική φωνή ρε παιδιά, κάτι…

Περισσότερα

ΣΟΚ στους πολίτες από τα νέα οικονομικά μέτρα

Γράφει ο paratiritis
Παγωμένοι κυριολεκτικά παρακολουθούν οι πολίτες τα νέα μέτρα που έρχονται στο φως της επικαιρότητας: Φαίνεται ότι ήδη καταργήθηκαν πλήρως τα δώρα (επιδόματα άδειας και Χριστουγέννων) στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, σε εν ενεργεία υπαλλήλους αλλά και συναξιούχους. Οι εκπρόσωποι των δανειστών [Δ.Ν.Τ. , Ε.Κ.Τ. και λοιποί … συγγενείς!] φαίνεται ότι έχουν σκληρύνει πολύ τη στάση τους έναντι της Ελλάδας και απαιτούν πλέον ανοιχτά την αύξηση του Φ.Π.Α. στο 25% !

Από την άλλη μεριά, η διεθνής κερδοσκοπία συνεχίζει το επικερδές παιχνίδι της, πάνω στην πλάτη όλων μας, και κυρίως πάνω στο μέλλον των παιδιών μας, διατηρώντας τα spreads (το επιτόκιο δανεισμού μας στην ουσία) σε δυσθεώρητα ύψη, που ξεπερνούν αυτή την ώρα το 6,5% επιπλέον των γερμανικών δεκαετών επιτοκίων ομολόγων. Το τελικό επιτόκιο δανεισμού της χώρας αυτή τη στιγμή ξεπερνά το 10% χειρότερα δηλαδή και από χώρες της Νοτίου Αμερικής ή της Αφρικής! Ενώ σε αντίστοιχες (μακροοικονομικά) χώρες της Ευρωζώνης, οι δανειστές ζητούν τελικά επιτόκια γύρω στό 4% [Ισπανία] ως 6% [Πορτογαλία] – δλδ. 100 – 200 μονάδες βάσης στα spreads.

Πλέον, είναι προφανές σε όλους, ότι οι δανειστές δεν ενδιαφέρονται διόλου για την Ελληνική Οικονομία ή το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων, παρά μόνο για το πως θα εξασφαλίσουν την είσπραξη των απαιτήσεων τους, ακόμα και αν πεθάνουν όλοι οι Έλληνες από την πείνα! Αρκεί εκείνοι να μη χάσουν τα κεφάλαια τους.

Αυτό βέβαια είναι η καλύτερη απάντηση σε όλους εκείνους που υποστήριζαν με θέρμη την προσφυγή στο Δ.Ν.Τ. , θεωρώντας ότι οι ξένοι θα μας «βάλουν σε τάξη». Το μόνο που θα βάλουν σε τάξη αγαπητοί μου αναγνώστες, είναι η είσπραξη των τοκομεριδίων τους!

Οι πολίτες αμήχανοι και συνάμα προβληματισμένοι (ιδιαίτερα ορισμένοι πρώην προνομιούχοι), παρακολουθούν την κυβέρνηση της χώρας να κάνει κάθε μέρα και πιο πίσω σε αυτά που υποσχόταν… Από το «Λεφτά υπάρχουν» στο «Δεν υπάρχει …σάλιο» … και εκείνοι με τη σειρά τους αναρωτιούνται «ναι, αλλά ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ;;;»

Θα μας απαντήσει κανείς άραγε;

Περισσότερα