Η μεγάλη ληστεία των Κυπρίων

Γράφει ο paratiritis
facebook.com/paratiritisa & twitter.com/paratiritisgr

Ακόμα μια φορά, η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών απλά ΔΕΝ κατάλαβε τι έγινε. Γιόρταζαν μακαρίως τις …απόκριες, λες και όσα συμβαίνουν συμβαίνουν σε άλλη …ευρωζώνη, σε άλλο πλανήτη! ο λόγος βέβαια για τη μεγάλη ληστεία των Κυπρίων από τους ιθύνοντες του Eurogroup (τους υπουργούς οικονομικών των χωρών που συγκροτούν τη ζώνη του Ευρώ, ζώνη η οποία ως γνωστόν ηγεμονεύεται από τη Γερμανία).

Τι συνέβη στην κυπριακή οικονομία;

Στο σημείο αυτό είναι χρήσιμο να δει κανείς προηγούμενο σχετικό άρθρο μου: “Μνημόνιο στην Κύπρο: Τι πραγματικά συνέβη;” Εκεί εξηγούσα πριν πολλούς μήνες το τι ακριβώς συνέβη στην Κύπρο. Το εξής απλό: Οι τραπεζίτες της Κύπρου επένδυσαν κεφάλαια στις αγορές ομολόγων και άλλες διάφορες αεριτζίδικες επενδύσεις στο καζίνο των χρηματιστηρίων και τα έχασαν. Αμέσως στράφηκαν στο κυπριακό κράτος, διότι ως γνωστόν οι τραπεζίτες όταν έχουν κέρδη είναι δικά τους, ενώ όταν έχουν ζημιές είναι …της κοινωνίας!

Περισσότερα

«Ανάπτυξη»: Καλό το παραμύθι, αλλά έχει …δράκο!

Γράφει ο paratiritis
facebook.com/paratiritisa & twitter.com/paratiritisgr

Ακούμε από όλους να μιλάνε διαρκώς για την περιβόητη ανάπτυξη. Την έχουν όλοι (κυρίως οι πολιτικοί) ανάγει σε ένα είδος ιερού δισκοπότηρου, για το οποίο όλοι πρέπει να κάνουμε τα πάντα, για να συμβεί… Αφήνουν να εννοηθεί λίγο πολύ ότι «θα φάμε όλοι με χρυσά κουτάλια» αν και όποτε επισυμβεί η περιβόητη ανάπτυξη…

Και όμως! Δεν υπάρχει μεγαλύτερο πολιτικό / κοινωνικό ψεύδος από αυτό!

Και εξηγούμαι αμέσως: Τι είναι η «ανάπτυξη»; Σύμφωνα με τους ορισμούς των εγχειριδίων, η αύξηση των παραγόμενων αγαθών και υπηρεσιών σε μια οικονομία, ονομάζεται «ανάπτυξη της οικονομίας». Το αντίστροφο (η μείωση των παραγομένων αγαθών) ονομάζεται ύφεση – αλλά αυτό φαντάζομαι το γνωρίζετε πλέον όλοι καλά, τουλάχιστον από το 2009 και μετά.

Άρα λοιπόν, είναι πολύ απλό: Αρκεί να παραχθούν περισσότερα προϊόντα & υπηρεσίες, και αμέσως η οικονομία μεγεθύνεται, οπότε η ζητούμενη ανάπτυξη είναι γεγονός, οπότε και όλα γίνονται καλύτερα για όλους… Σωστά; ΛΑΘΟΣ! Πρόκειται αγαπητοί μου αναγνώστες για ένα παιδαριώδες «άλμα λογικής», εξίσου ανόητο με το “ο αστυνομικός είναι όργανο” και “το βιολί είναι όργανο” άρα, “ο αστυνομικός είναι βιολί”!!!

Όσο ευσταθεί λογικά και πραγματικά η παραπάνω σχέση, άλλο τόσο ευσταθεί και η δογματική (έως ανόητη) άποψη των πολιτικών μας ότι αν πετύχουμε ανάπτυξη, …σωθήκαμε ομαδικώς! Είναι τόσο ξεκάθαρα δογματική και απολύτως ανόητη η άποψη αυτή, που σε βάζει πραγματικά σε σκέψεις για το αν αυτοί που την υιοθετούν διαθέτουν στοιχειώδη ορθή λογική ή αν απλά προσπαθούν να κοροϊδέψουν τους ακροατές τους, ή στην καλύτερη για εκείνους περίπτωση, δεν έχουν την παραμικρή ιδέα γιατί συζητούν!

Δεν σωθήκαμε καθόλου αγαπητοί φίλοι. Γιατί, πολύ απλά, η «ανάπτυξη» είναι ένα …στατιστικό μέγεθος. Ακόμα και αν ποτέ συμβεί [πράγμα εντελώς απίθανο στην Ελλάδα του σήμερα*], δεν αποτελεί εγγύηση ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ των ανθρώπων και της κοινωνίας.

Δεν εξασφαλίζει κανείς ότι : α) Θα συμβεί για όλους και β) θα διαχυθεί στην κοινωνία, ως ένα μέρισμα κοινωνικού κέρδους, ένα ελάχιστο αντάλλαγμα των τραγικών & αιματηρών θυσιών που όλοι μας έχουμε υποστεί τα προηγούμενα χρόνια – μερικοί δε με ολέθρια ανεπανόρθωτο τρόπο, χωρίς φυσικά να μας ζητηθεί η γνώμη και η άποψη, ως συνήθως!

Περισσότερα

Μνημόνιο στην Κύπρο: Τι πραγματικά συνέβη;

Γράφει ο paratiritis
facebook.com/paratiritisa & twitter.com/paratiritisgr

Πριν μερικές μέρες, στις αρχές του μήνα Δεκέμβρη του 2012 πέρασε στο “club” των χωρών του μνημονίου και η Κύπρος. Για την ακρίβεια, έγινε μια πρώτη συνεννόηση, ένα προσύμφωνο. Μνημόνιο με τη νομική έννοια του όρου δεν έχει υπογραφεί ακόμα. Η Κύπρος ζήτησε από την τρόικα δάνειο ύψους 17 δισ. Ευρώ. Το ενδιαφέρον εδώ είναι να δει κανείς, πως μια οικονομία η οποία “κάλπαζε” μέχρι το 2008-2009, είχε δημόσιο χρέος περί το 60% του ΑΕΠ και ήταν ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΙΚΗ (δεν είχε δημόσιο έλειμμα), κατέληξε στα “νύχια” των διεθνών πιστωτών.

Μήπως υπήρχαν και εκεί “κακοί δημόσιοι υπάλληλοι“;; Μήπως υπήρχαν “συντεχνίες” και “κατεστημένα συμφέροντα“;; Μήπως υπήρχαν “λαμόγια“;; Μήπως “μαζί τα φάγανε” και εκεί;; [κατά την προσφιλή ρήση γνωστού πολιτικού μας…] Μήπως υπήρχαν “ανάπηροι – μαϊμούδες“;;

Τίποτα από όλα αυτά δεν υπήρξε αγαπητοί φίλοι αναγνώστες! Απολύτως τίποτα! Τι υπήρξε;

Το εξής ένα: Η ΑΠΛΗΣΤΙΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ ΚΑΙ Η ΑΚΟΡΕΣΤΗ ΟΡΕΞΗ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΥΠΕΡΚΕΡΔΗ !!!

Και εξηγούμαι: Η Κύπρος ζητάει από τους δανειστές να της δανείσουν περί τα 15 ΔΙΣ Ευρώ από τα οποία περισσότερα από τα 10 ΔΙΣ θα κατευθυνθούν για “ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών“. Μάλιστα! Αυτό ακριβώς! Οι κυπριακές τράπεζες, στην προσπάθεια τους να κερδοσκοπήσουν ασύστολα, αγόραζαν σωρηδόν ελληνικά κρατικά ομόλογα από τη δευτερογενή αγορά ομολόγων, τη στιγμή που οι άλλοι διεθνείς πιστωτές τα ξεφορτωνόταν όπως – όπως! Υπήρξαν μάλιστα περιπτώσεις που οι επενδύσεις αυτές ξεπερνούσαν τα κεφάλαια τους!!! [ενδεικτικό της απληστίας τους]

Αυτές οι αγορές έγιναν περίπου στο 80% της ονομαστικής αξίας των ομολόγων και όταν την άνοιξη του 2011 ήρθε το καταστροφικό PSI (“κούρεμα” των ελληνικών ομολόγων) κατά 53,5%, τότε οι κυπριακές αυτές τράπεζες έμειναν πρακτικά χωρίς χρήματα…

Ποια ήταν η συνέχεια; Μα η αγαπημένη “επόμενη μέρα” των τραπεζιτών: Τα κέρδη δικά τους, οι ζημιές των άλλων: Βρήκαν τρόπο και αναμασώντας τα γνωστά σε εμάς επιχειρήματα (“η σωτηρία της χώρας”, “η προστασία των καταθέσεων”, “η διασφάλιση των οικονομικών του κοινωνικού συνόλου”, “οι αποταμιεύσεις του …κοσμάκη” και όλες οι υπόλοιπες …τρίχες κατσαρές), ΦΟΡΤΩΣΑΝ ΤΙΣ ΖΗΜΙΕΣ ΤΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ!

Περισσότερα

PSI+: Μια ακριβοπληρωμένη αποτυχία!

Γράφει ο paratiritis
facebook.com/paratiritisa

Δεν συνηθίζω ποτέ να γράφω εν θερμώ, όταν τα πράγματα συμβαίνουν. Αυτό είναι υποχρέωση των reporters και όχι των αναλυτών. Όμως, αυτή τη φορά νοιώθω να αγανακτώ κυριολεκτικά από το μέγεθος της διαστρέβλωσης που επιχειρείται και ακόμη νοιώθω να ανησυχώ πραγματικά λόγω του ότι ελάχιστοι άνθρωποι στην ελληνική κοινωνία αντιλαμβάνονται τι πραγματικά έχει συμβεί τις τελευταίες μέρες! Ο λόγος φυσικά για το “κούρεμα του χρέους”, το ολέθριο αυτό αποτέλεσμα που επιχειρείται να μας παρουσιαστεί ως “μεγάλη επιτυχία”, ως “η τελευταία ευκαιρία” και άλλες παρόμοιες μπαρούφες που ακούγονται κατά κόρον από όλες τις κατευθύνσεις τις τελευταίες μέρες. Ας προσπαθήσουμε να επιχειρήσουμε μια ανάλυση των σχετικών δεδομένων:

Το λεγόμενο “κούρεμα του ελληνικού χρέους”, στην παραγματικότητα λέγεται PSI+ (P.S.I. plus), από τα αρχικά της φράσης Private Sector Involvement – δηλαδή, “συμμετοχή ιδιωτικού τομέα”. Ουσιαστικά, πρόκειται για ανταλλαγή των ελληνικών ομολόγων με άλλα, με διαφορετικούς όρους, διαφορετική αξία (μειωμένη κατά 53,5%). Μέχρις εδώ, όλα καλά… ποιος θα είχε αντίρρηση…

Υποτίθεται ότι με το “κούρεμα” απαλλασσόμαστε από χρέος ύψους 105 δισ Ευρώ. Όμως, υπάρχουν στην όλη υπόθεση ορισμένα «αγκάθια»:

1. Το “κούρεμα” συνοδεύεται από δάνειο ύψους 130 δις, από τα οποία ούτε ένα ευρώ δεν μπαίνει στο ελληνικό δημόσιο ταμείο. Τα 30 πάνε απ’ευθείας στους ξένους θεσμικούς επενδυτές, κατόχους ομολόγων. Άλλα 30 δις στις τράπεζες (ανακεφαλαιοποίηση τραπεζικού συστήματος), τα 50 δις σε απ’ευθείας πληρωμή τοκοχρεολυσίων… Τα υπόλοιπα του δανείου, αγνοούνται… Το μόνο σίγουρο είναι ότι στους έλληνες δεν έρχεται ούτε ένα ευρώ από το δάνειο. Μόνο οι πληρωμές των δόσεων!

2. Κάτοχοι ομολόγων είναι επίσης τα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία σε πρώτη πρόχειρη εκτίμηση χάνουν τουλάχιστον 15 δις ευρώ.

3. Επίσης χάνουν το ίδιο ποσοστό αξίας (53,5%) οι ιδιώτες αποταμιευτές, οι οποίοι ενδέχεται να αποζημιωθούν μέσω της φορολογίας(;) Και αν κάποιος δεν οφείλει φόρους; Τι θα γίνει; Θα έχει να λαμβάνει; Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά!

4. Αμέσως μετά τις επίσημες ανακοινώσεις, συνεδρίασε η ISDA*, η οποία χαρακτήρισε το PSI+ “πιστωτικό γεγονός” (credit event), δηλαδή χρεοκοπία**, με αποτέλεσμα να ενεργοποιηθούν τα CDS και να κερδίσουν δισεκατομμύρια οι διεθνείς κερδοσκόποι [3,2 δις $, σύμφωνα με την ISDA]

Περισσότερα

Το «ελληνικό πρόβλημα»: Μια ανάλυση ελλείμματος πολιτικής!

Γράφει ο paratiritis
facebook.com/paratiritisa

Βλέποντας τον τίτλο του άρθρου μου, θα νόμιζε κανείς ότι σε μια στιγμή έγινα ένας ακόμα «αφ’ υψηλού» ευρωπαίος οποίος πουλάει εύκολη εξυπνάδα σε ένα λαό που έχει περάσει τα πάνδεινα στο πέρασμα των αιώνων, πολλές φορές και εξαιτίας των συμπατριωτών του ελλήνων πολιτικών. Σε ένα λαό που πολλές φορές έχει «βγάλει το (ευρωπαϊκό) φίδι από την τρύπα» – [όπως στο Β’ παγκόσμιο πόλεμο κ.λ.π., είναι γνωστά].

Όχι αγαπητοί φίλοι, δεν χρησιμοποιώ τον όρο «ελληνικό πρόβλημα» με τον τρόπο που το κάνουν «φίλοι» και εταίροι, για να βρουν ακόμη μια αιτία να εξυβρίσουν ένα λαό (του οποίου βαθιά μέσα τους, ζηλεύουν και τα προτερήματα και τα ελαττώματα), στον προαιώνιο πολιτισμό του οποίου έχουν στηρίξει το δικό τους σήμερα!

Η στάση τους βέβαια δεν θα πρέπει να σας προξενεί καμία εντύπωση, καθώς έχει απαντηθεί από τα χρόνια του Ηράκλειτου ακόμη (περί το 500 π.Χ.) ο λόγος της συμπεριφοράς αυτής: «ουδείς ασφαλέστερος εχθρός του ευεργετηθέντος».

Δεν θα απασχολήσει περισσότερο τη σημερινή μου γραφή η συμπεριφορά φίλων και εταίρων, καθώς είναι γνωστό ότι αν εσύ επιτρέπεις στον άλλο να σε θυματοποιεί, δεν φταίει έπειτα εκείνος που το κάνει! Προτιμότερο είναι να θυμώνεις με τον εαυτό σου και με το ότι επιτρέπεις να σου φέρονται όπως σου φέρονται. Ποιος ξέρει, ίσως έτσι μια μέρα να αντιδράσεις κιόλας!

Περισσότερα

Άλλος κουρεύεται και άλλος πληρώνει…

Γράφει ο paratiritis
facebook.com/paratiritisa

Τους τελευταίους μήνες παρακολουθούμε να εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας μια παράσταση. Μια παράσταση θεάτρου του παραλόγου! Έχουμε ακούσει να προσπαθούν να μας πείσουν με αστεία επιχειρήματα, τα οποία δεν στέκουν σε καμία σοβαρή κριτική, ότι θα πρέπει να καταφύγουμε στο Δ.Ν.Τ. και την τρόικα, προκειμένου να μη “χρεοκοπήσουμε”, μη διευκρινίζοντας βέβαια ποιος ακριβώς θα είχε το πρόβλημα σε περίπτωση ελληνικής χρεοκοπίας.

Σήμερα, μετά από δεκάδες παλινωδίες και πισωγυρίσματα, ενώ  βρισκόμαστε εναγκαλισμένοι θανάσιμα με την τρόϊκα, και έχουμε αποδεχτεί στο ακέραιο της πολιτικές που μας καταδικάζουν σε υπανάπτυξη, φτώχεια και κοινωνική αποδόμηση, έρχεται η νέα μεσσιανική αποκάλυψη: Το “κούρεμα” (haircut) του ελληνικού χρέους! Η λύση που πλασάρεται ως “πανάκεια” από την (ανύπαρκη) κυβέρνηση και που αφήνεται να εννοηθεί ότι θα μας λύσει προβλήματα…

Ας δούμε όμως μερικές παραμέτρους που σχετίζονται με το ζήτημα, έχοντας πάντα υπόψη ότι η σημερινή κυβέρνηση παρέλαβε το δημόσιο χρέος στο ύψος του 125% του ΑΕΠ. Αυτό σημαίνει πρακτικά (επειδή δεν είναι όλοι οικονομολόγοι και εύκολα παραπληροφορούνται στα θέματα αυτά), ότι το έτος 2009 το ελληνικό δημόσιο (για το κράτος μιλούμε εδώ) χρωστούσε 1,25 φορές το ποσό που αντιπροσωπεύει η ετήσια παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών σε όλη τη χώρα. Ή για να το εκφράσουμε χρηματικά, παρέλαβε χρέος 298 δισ. ευρώ. το οποίο ήταν πληρωτέο σε ΙΔΙΩΤΕΣ στο μέλλον (τράπεζες, ταμεία, ελληνικά και ξένα, πάντως ΟΧΙ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ – προσέξτε το αυτό).

Περισσότερα

O Steve Jobs και το garage που άλλαξε τον κόσμο

Γράφει ο paratiritis
facebook.com/paratiritisa

Σήμερα το σημείωμα μου θα ξεφύγει από τη ζοφερή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. Το σημερινό μου κείμενο είναι αφιερωμένο σε έναν άνθρωπο που άλλαξε τον κόσμο όσο λίγοι και δεν είναι πια ανάμεσα μας… Έφυγε από τη ζωή ο μεγάλος οραματιστής και τεχνολογικός επαναστάτης Steve Jobs. Πολλά έχουν γραφεί για τη ζωή και το έργο του. Όμως τα περισσότερα είναι άγνωστα στο ευρύ κοινό. Ποιος όμως ήταν ο άνθρωπος αυτός και το κυριότερο, πως έχει αλλάξει τις ζωές όλων μας, μέσω του οράματος που είχε για την τεχνολογία της πληροφορικής;

Ποιoς ήταν ο Steve Jobs

Ο Steve Jobs γεννήθηκε το 1955 στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είχε από μικρός κλίση σε οτιδήποτε τεχνολογικό και διακρινόταν για την οξύτητα της σκέψης του και το πλήθος των ιδεών του. Στην εφηβεία του, μετά τα γυμνασιακά του μαθήματα παρακολουθούσε διαλέξεις στη Hewlett Packard (!), παρέα με τον Steve Wozniak και άλλους (όλοι μετέπειτα συνεργάτες του στην Apple). Τα καλοκαίρια, από τα παιδικά του χρόνια, εργαζόταν εποχικά στη Hewlett Packard! Είναι προφανές από τα παραπάνω το πάθος του Steve Jobs για την τεχνολογία και την πληροφορική, από την εφηβεία του ακόμα.

Στις αρχές τις δεκαετίας του ’70, ξεκίνησε να παρακολουθεί πανεπιστημιακά μαθήματα στο κολέγιο Reed, για να το εγκαταλείψει ένα μόλις εξάμηνο αργότερα, κρίνοντας ότι οι εκτός πανεπιστημίου εμπειρίες θα είναι πιο ενδιαφέρουσες. Λίγο αργότερα, εργάστηκε στην Atari (ναι, αυτή με τα videogames των παιδικών μας χρόνων). Λίγο αργότερα ασπάζεται το Βουδισμό, ενώ δεν παραλείπει να δοκιμάσει τη χρήση παραισθησιογόνων ουσιών (LSD) – κάτι για το οποίο αργότερα θα δηλώσει «ήταν το ένα από τα δύο – τρία πιο σημαντικά πράγματα που έχω κάνει στη ζωή μου».

Η ίδρυση της Apple

Το 1976 ο Jobs και οι συνεργάτες του (Wozniak, Wayne) ιδρύουν την εταιρεία Apple, με σήμα το πασίγνωστο σήμερα … δαγκωμένο μήλο! Η πρώτη έδρα της εταιρείας τους ήταν σε …γκαράζ. Ένας χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων που έμελλε να γίνει ο τόπος που θα άλλαζε την ιστορία της πληροφορικής και το κόσμου ολόκληρου! Το όραμα που ενέπνευσε ο Jobs στους συνεργάτες του ήταν ένα: Να αξιοποιήσουν την τεχνολογία για να γίνει ο Η/Υ μικρότερος και προσιτός στο ευρύ κοινό. Ας μη ξεχνάμε ότι την εποχή εκείνη, ένας τυπικός υπολογιστής είχε το μέγεθος ενός μεγάλου δωματίου, τα αποθηκευτικά μέσα ήταν οι διάτρητες καρτέλες και για να μπορέσει κάποιος να τον χρησιμοποιήσει έπρεπε να είναι το λιγότερο …προγραμματιστής! Ούτε λόγος φυσικά για χρώματα, εικόνες, ήχους, και όσα άλλα (θαυμαστά τότε) είναι δεδομένα στο PC των 100 Ευρώ του σήμερα…

Περισσότερα

Ελληνική οικονομία: Ωρα μηδεν(;)

Γράφει ο paratiritis
facebook.com/paratiritisa

Αναλογιζόμενος τα όσα έχουν συμβεί τα τελευταία δύο χρόνια στην ελληνική οικονομία και την ελληνική κοινωνία, δεν μπορείς παρά να στενοχωρηθείς βαθιά… Βλέπεις μια κυβέρνηση η οποία αφ’ ενός δεν μπορεί να κάνει τίποτε σωστά, αφ’  ετέρου με παραλείψεις και καθυστερήσεις επέβαλε τη σιδηρά επιτήρηση των δανειστών στη χώρα. Το ότι η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε κωματώδη κατάσταση, δεν χρειάζεται να το επικαλεστώ. Επίσης, δεν χρειάζεται και να το τεκμηριώσω με στοιχεία χρέους – ελλείμματος – ανεργίας – ύφεσης [όλα είναι συντριπτικά αρνητικά]. Αρκεί να ρίξει ο καθένας μια ματιά στην αγορά, στη γειτονιά του, στους συγγενείς τους και θα βγάλει όλα τα συμπεράσματα μόνος του.

Πολλοί αναλώνονται στο ερώτημα αν η σημερινή κατάσταση είναι αποτέλεσμα ανικανότητας ή αποτέλεσμα συνειδητής επιλογής να οδηγηθεί η οικονομία εδώ. Πολύς λόγος έχει γίνει τελευταία και για τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιήθηκαν στη στατιστική καταγραφή των στοιχείων των ελλειμμάτων κ.λ.π. Αυτά τα ερωτήματα, είναι βέβαια σημαντικά, αλλά λίγο ενδιαφέρουν έχουν για το σήμερα. Πιο ενδιαφέροντα θα είναι για τον ιστορικό του μέλλοντος, ο οποίος και θα τα απαντήσει με ακρίβεια. Αυτό που είναι κυρίαρχο σήμερα, είναι ότι η Ελλάδα, πολίτες και επιχειρήσεις, δεν αντέχει άλλο!

Δεν είναι σχήμα λόγου, δεν είναι έκφραση – κλισέ. Είναι καθημερινή διαπίστωση! Όλοι είναι δυσαρεστημένοι με την κατάσταση, από όποια πλευρά της κοινωνίας και να βρίσκονται. Οι πολιτικοί εκπρόσωποι δεν δείχνουν να το έχουν αντιληφθεί ιδιαίτερα. Φαίνονται εγκλωβισμένοι στο δικό τους κόσμο, μεγαλοπρέπειας και προνομίων και δεν καταδέχονται ούτε καν να κοιτάξουν τους πολλούς που υποφέρουν. Κάποτε, μιλούσαμε για όρια φτώχειας και πόσοι πολίτες βρίσκονται κάτω από αυτά. Σήμερα, η συζήτηση έχει πλέον μετατοπιστεί στο ότι πολλοί Έλληνες, αντιμετωπίζουν πλέον σοβαρό πρόβλημα πρόσβασης σε βασικά αγαθά και αρκετοί έχουν πλέον πρόβλημα επιβίωσης…

Περισσότερα

Σύνοδος Κορυφής: Ποιος σώθηκε άραγε;

Γράφει ο paratiritis
facebook.com/paratiritisa

Μετά τις χθεσινές και σημερινές θριαμβολογίες των κυβερνητικών, οι οποίοι πάλι “μας έσωσαν, κατόπιν ενεργειών τους” βεβαίως βεβαίως (αδιόρθωτοι πολιτικάντηδες!), και επειδή φίλοι ρωτούν τη γνώμη μου [μέσω facebook κ.α.] για τη χθεσινή Ευρωπαϊκή Συμφωνία στη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών, σκέφθηκα να κάνω μία ψύχραιμη και αντικειμενική αποτίμηση των γεγονότων. Τι έγινε λοιπόν χθες; Πέρα από το καθαρά πολιτικό επίπεδο, το οποίο μικρό ενδιαφέρον έχει για την καθημερινή μας ζωή, υπάρχει το οικονομικό επίπεδο, στο οποίο φαίνεται ότι συμβαίνουν τα εξής:

  • Εξασφαλίζονται πλέον για τα καλά οι πιστωτές, σε βάρος φυσικά των ελληνικών συμφερόντων
  • Επιβάλλεται ακόμα πιο ασφυκτικός έλεγχος από Βρυξέλλες και Δ.Ν.Τ.
  • Η ελληνική κοινωνία οδηγείται ακόμα πιο γρήγορα στη φτωχοποίηση
  • Η ύφεση βαθαίνει ακόμα πιο γρήγορα
  • Μέσω της νέας επιμήκυνσης οι συνολικές καταβολές για τόκους αυξάνονται κατακόρυφα
  • Δεν αλλάζει τίποτα στα επαχθέστατα μέτρα του “μεσοπρόθεσμου”

Και επειδή καλό είναι καμιά φορά να σκεφτόμαστε λίγο “μπακάλικα”, ας κάνουμε γρήγορα – γρήγορα ταμείο:

  • 340 Δις χρωστούσαμε από τα παλιά δημόσια χρέη, τα προ μνημονίου
  • +συν 110 από το μνημόνιο +συν 109 από τη νέα “σωτηρία”
  • -μείον 27 που φαίνεται ότι μας αφαιρούν
  • ΣΥΝΟΛΟ: 532 δις θα χρωστάμε μετά τη νέα “σωτηρία” μας

Τώρα, πως γίνεται να μας χαρίζουν 27, να μας φορτώνουν άλλα 109 πάνω στα παλιά και εμείς να “σωζόμαστε”, αυτό όποιος μου το εξηγήσει κερδίζει δώρο – έκπληξη! Αν μάλιστα αυτό συνδυαστεί και με το ότι θα πληρώνουμε τόκους για περισσότερα χρόνια, τότε καταλαβαίνει κανείς καλά το ποιός σώθηκε χτες!

Και για να μη τρέφουμε αυταπάτες, όταν έχουμε ένα τόσο μεγάλο πρόβλημα χρέους και ελλειμμάτων (το οποία το αυξάνουν), είναι τουλάχιστον ανόητο να νομίζουμε ότι χρεώνοντας εαυτούς περισσότερο …σωζόμαστε! Οι μόνοι που σώζονται και πάλι, είναι οι δανειστές αλλά και οι κυβερνώντες οι οποίοι θα μπορούν να γίνουν πιστευτοί για λίγο ακόμα (τουλάχιστον από τους αδαείς περί τα οικονομικά).

Κατόπιν όλων αυτών, ένα μπορεί να πει κανείς με σιγουριά: Χτες σφίξαμε ακόμα περισσότερο τη θηλιά στο λαιμό μας…

Περισσότερα

Τι πρέπει να κάνει η κυβέρνηση;

Γράφει ο paratiritis
para_tiritis@yahoo.com

Μετά από μια περίοδο εκούσιας αποχής από την αρθρογραφία, επιστρέφω σήμερα προσπαθώντας να μοιραστώ τις σκέψεις μου για το επίκαιρο ελληνικό οικονομικό και πολιτικό ζήτημα. Κοιτάζω γύρω μου απορημένος, αδυνατώντας να καταλάβω πως μπορεί να υπάρχουν ακόμα Έλληνες που να εμπιστεύονται την κυβέρνηση αυτή. Ευτυχώς βέβαια, καθώς δείχνουν οι γενικευμένες λαϊκές αντιδράσεις, οι πολλοί έχουν ήδη «ξυπνήσει» και έχουν αντιληφθεί τι συμβαίνει. Οπότε, όπως φαίνεται, οι πολιτικές εφεδρείες της παρούσας κυβέρνησης είναι οι λίγοι βολεμένοι, μερικοί αμετανόητα ιδεαλιστές καθώς και αιθεροβάμονες του «σοσιαλισμού», κατάλοιπα άλλων εποχών που έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί.

Όμως το ερώτημα όσων αντιμετωπίζουν με ψυχραιμία την πολιτική και οικονομική επικαιρότητα, χωρίς τους παραμορφωτικούς φακούς του κομματισμού και ατομικού οικονομικού συμφέροντος, είναι ΕΝΑ: ΤΙ ΜΕΛΛΕΙ ΓΕΝΕΣΘΑΙ!

Για να μπορέσουμε να κάνουμε μια πολύ βασική ανάλυση, πρέπει να δούμε τα παρακάτω σημαντικά ζητήματα:

1. Ποιό είναι ακριβώς το πρόβλημα
2. Τι έγινε (και τι δεν έγινε) μέχρι σήμερα
3. ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ και ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ να γίνει

1. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ:

Το πρόβλημα αγαπητοί αναγνώστες, δεν είναι μόνο οικονομικό ή για να ακριβολογώ δημοσιονομικό. Είναι βαθιά πολιτικό και έχει να κάνει με το ότι το πολιτικό σύστημα, τουλάχιστον από τη μεταπολίτευση (1974) ως σήμερα λειτουργεί βαθιά αντιοικονομικά (με την έννοια της μη εκτίμησης των οικονομικών ζητημάτων ως πρωταρχικά στις πολιτικές αποφάσεις) και εν γένει λαϊκίστικα.

Στο οικονομικό επίπεδο, ΔΕΝ είναι είναι αυτό που προβάλλεται από κάθε πλευρά της κυβερνητικής επικοινωνιακής μηχανής, δηλαδή το δημόσιο έλλειμμα το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι κυρίως το χρέος. Αυτό είναι που προκαλεί την υπερφορολόγηση (είμαστε η χώρα με τη μεγαλύτερη φορολόγηση στον κόσμο!) και που στραγγαλίζει την Ελληνική Οικονομία.

Το χρέος αυτό, πνίγει σήμερα τον Έλληνα. Γιατί αυτόν και μόνο πνίγει. Αυτός και μόνο το πληρώνει (το “εξυπηρετεί” κατά τη chic διατύπωση των κυβερνώντων!). Και το χρέος αυτό αγαπητοί φίλοι οφείλεται κυρίως σε τόκους και πανωτόκια των δανείων του παρελθόντος (ξέρετε, τότε που κάναμε λαοφιλή πολιτική με δανεικά, τότε που διορίζαμε τον κάθε ανίκανο στο δημόσιο, και τότε που κάναμε φαραωνικού μεγέθους Ολυμπιακούς Αγώνες, ενώ “δεν είχαμε να φάμε”).

Και πόσο είναι αυτό το χρέος;; Ξεπερνά σήμερα τα 350 δις Ευρώ, εκ των οποίων περισσότερα από 220 δις [κατά τον κ. Π. Δούκα – πρώην υφυπουργό οικονομικών και παλαιότερα κορυφαίο τραπεζίτη] οφείλονται σε τόκους τόκων !!!

Περισσότερα

Ισολογισμοί και …δωράκια!

Γράφει ο paratiritis
para_tiritis@yahoo.com

Διαβάζω στο web : “Βουλευτές ζητούν να καταργηθούν οι υποχρεωτικές δημοσιεύσεις ισολογισμών των εταιρειών”. Μπράβο τους! Έπρεπε να γίνει εδώ και χρόνια! Καιρός ήταν να ορθώσει κάποιος ανάστημα απέναντι στο εκδοτικό / (μεγαλο)δημοσιογραφικό κατεστημένο. Θυμίζω ότι οι “υποχρεώσεις δημοσιεύσεων” αποτελούν παράλογη επιβάρυνση των επιχειρήσεων και αιτία σημαντικής μείωσης της ανταγωνιστικότητας των, καθώς στοιχίζουν μέχρι και χιλιάδες ευρώ το χρόνο για κάθε επιχείρηση, χωρίς να προσφέρουν ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ.

Ποια όμως ήταν πραγματικά η βούληση του νομοθέτη όταν το καθιέρωσε και πως κατέληξε στην πράξη; Ο νομοθέτης ζητά “όρους δημοσιότητας” από τις επιχειρήσεις, με σκοπό να ενημερώνονται για την οικονομική πορεία τους οι μέτοχοι, οι συναλλασσόμενοι και το κοινωνικό σύνολο ευρύτερα. Σήμερα, στην εποχή του διαδικτύου και της ψηφιοποίησης των πάντων, είναι τουλάχιστον άσκοπο, για να μη πω ανόητο, να “εκβιάζονται” οι επιχειρήσεις να προβαίνουν σε τέτοιες ανούσιες πράξεις.

Με άλλα λόγια, για να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους, τα χιλιάδες ευρώ που πληρώνει η κάθε επιχείρηση προς τους εκδότες είναι το ένα “νόμιμο” δωράκι των πολιτικών προς τους εκδότες – Το άλλο είναι η κρατική διαφήμιση. Έτσι λοιπόν αντί οι δημοσιεύσεις αυτές να αποτελούν πληροφοριακά εργαλεία για τους ενδιαφερόμενους, καταλήγουν να είναι άσκοπη επιβάρυνση για τις επιχειρήσεις και βεβαίως βεβαίως, σημαντικής αξίας “δωράκια” για πολλά έντυπα. Για σκεφτείτε πόσες Α.Ε. και Ε.Π.Ε. υπάρχουν, με τρεις δημοσιεύσεις η καθεμία (οικονομικό, πολιτικό, τοπικό έντυπο), επί όσα χρόνια υπάρχει, για να δείτε το ασύλληπτο ποσό που αθροίζεται… Τι θα γινόταν αν αυτό το χρήμα είχε επενδυθεί στην παραγωγή αντί να χαριστεί σε εκδότες;;

Τι θα μπορούσε να γίνει, δεδομένων των σημερινών διαθέσιμων τεχνολογιών, ώστε και η βούληση του νομοθέτη να ικανοποιείται και οι περιβόητοι “όροι δημοσιότητας” να καλύπτονται : Πολύ απλά, μια ιστοσελίδα που να δημοσιεύει τους ισολογισμούς σε ηλεκτρονική μορφή, με δυνατότητα αναζήτησης για τους ενδιαφερόμενους, με ΜΗΔΕΝΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ για τους υπόχρεους! Κάτι που γίνεται εδώ και χρόνια στον υπόλοιπο πολιτισμένο κόσμο!

Αγαπητοί φίλοι, είμαστε στο 2011, στην ψηφιακή εποχή! Δεν είμαστε στο 1920 που πρωτοσυντάχθηκε ο νόμος περί ανωνύμων εταιρειών … Έχουν μεσολαβήσει κάπου 90 χρονάκια από τότε, στα οποία ο άνθρωπος έφτασε στο φεγγάρι και ανακάλυψε την ηλεκτρονική και ψηφιακή τεχνολογία! Δεν μπορούμε να πορευόμαστε λοιπόν με όρους 1920 και να περιμένουμε μετά οι επιχειρήσεις να …βγάλουν το (οικονομικό) “φίδι από την τρύπα” της οικονομικής κρίσης!

Βέβαια, κάποιοι θα χάσουν τα δωράκια τους, αλλά δεν πειράζει, σημασία έχει το σύνολο, όχι τα μικροσυμφέροντα κάποιων. Είναι υπέρτερο αγαθό να σωθούν οι πανταχόθεν βαλλόμενες σήμερα επιχειρήσεις, παρά οι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού εκδότες!

Και για να κλείσω τις σημερινές μου σκέψεις, θα υπερθεματίσω απόλυτα την πρωτοβουλία των βουλευτών, με μια μόνο παρατήρηση : Να ζητήσουν και την κατάργηση των δημοσιεύσεων στο ΦΕΚ, όχι μόνο στα έντυπα. Τότε θα μιλάμε για πραγματικά δίκαιο σύστημα “όρων δημοσιότητας” των επιχειρήσεων.

Περισσότερα

Το πιο σύντομο ανέκδοτο: “Επιχείρηση σε μια μέρα”

Γράφει ο paratiritis
para_tiritis@yahoo.com

Σήμερα το πρωί όταν έπιασα το πληκτρολόγιο για να γράψω, στο μυαλό μου ήταν πολύ έντονες οι σκέψεις για τη χθεσινή δραματική προσφυγή της Πορτογαλίας στο (χαχα!) …”μηχανισμό διάσωσης” – Το έχω ξαναγράψει πάλι, αλλά είναι γνωστό ποιους σώζει ο μηχανισμός διάσωσης – Ας μην επεκταθούμε εδώ… Σκεφτόμουν κυρίως τους αγαπητούς Πορτογάλους και το τι τους περιμένει, τώρα που “ήρθαν στο κλαμπ”, μαζί με εμάς και τους Ιρλανδούς (άλλη πονεμένη ιστορία αυτή!).

Όμως, διαβάζοντας τα οικονομικά sites, μια έκπληξη πρώτου μεγέθους με περίμενε: Πλέον, μπορούμε να αισθανόμαστε υπερήφανοι! ΑΠΟΚΤΗΣΑΜΕ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΜΙΑΣ ΣΤΑΣΗΣ για τις επιχειρήσεις!!! (τα κεφαλαία είναι από τη συγκίνηση!) και αποκτήσαμε τη δυνατότητα ΙΔΡΥΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΕ ΜΙΑ (1) ΗΜΕΡΑ (και ξανά πάλι συγκίνηση!).

Διαβάζοντας τα παραπάνω και γνωρίζοντας καλά πως λειτουργεί η διοίκηση, από πολιτικό προϊστάμενο μέχρι τον τελευταίο υπάλληλο, όπου όλα γίνονται α) λάθος β) αργά και γ) ακριβά σε σχέση με οπουδήποτε αλλού στον κόσμο – ακόμα και σε αφρικανικές χώρες, δεν μπορείς παρά να γελάσεις με την καρδιά σου!

Και μάλλον αυτός είναι και ο πραγματικός λόγος της πρωτοβουλίας της κυβέρνησης: Να προσφέρει απλόχερα διασκέδαση στον κάθε Έλληνα που πιστεύει (ο ανόητος) ακόμα στο επιχειρείν και προσπαθεί να παράξει πλούτο και εισόδημα για εαυτόν και αλλήλους, σε αυτή την κατεστραμμένη από τους πολιτικάντηδες χώρα.

Βρε ανεκδιήγητοι μαθητευόμενοι μάγοι, λέτε το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας και της επιχειρηματικότητας να είναι το σε πόσες μέρες ανοίγει μια ΕΠΕ ή ότι τους κατακλέβετε από παντού και δεν τους προσφέρετε ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ, ούτε καν τις αυτονόητες υποχρεώσεις σας σαν κράτος και σαν δημόσια διοίκηση!

Περισσότερα

Μέτρα και …πάλι μέτρα!

Γράφει ο paratiritis
para_tiritis@yahoo.com

Ο τίτλος του σημερινού σημειώματος όπως θα καταλάβατε, δεν υπονοεί τη διαδικασία με την οποία …απαριθμούμε (μέτρημα)! Ο τίτλος του σημειώματος εννοεί ότι μετά την τελευταία επικαιροποίηση του αποικιοκρατικού μνημονίου (μερικοί το αποκαλούν “Μνημόνιο 4”), αυτή η χώρα θα γίνει πλέον “ακατάλληλη να κατοικείς”.

Συγκεκριμένα, ζητούνται (για την ακρίβεια επιβάλλονται) μέτρα “εξοικονόμησης δαπανών” [τι όμορφα που παρουσιάζουν επικοινωνιακά τον εξαναγκασμό σε εξαθλίωση!!!], συνολικής αξίας 25-30 ΔΙΣ Ευρώ!!! μέχρι το 2015. Να θυμίσω εδώ ότι τα περιβόητα μέτρα του 2010 – 2011, τα οποία κυριολεκτικά κατέστρεψαν την ελληνική κοινωνία μέσω της βίαιης οικονομικής αφαίμαξης επιχειρήσεων και ιδιωτών, απέδωσαν μόλις 9 δις Ευρώ. Αντιλαμβάνεστε και μόνοι σας αγαπητοί αναγνώστες ΤΟ ΤΙ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ για να μαζευτούν τα 25-30 δις Ευρώ. Κυριολεκτικά, τρεις φορές χειρότερα!

Περιττό βέβαια να πω ότι πλέον καταργούνται και τα τελευταία υπολείμματα κοινωνικού κράτους που είχαν απομείνει, στοχεύοντας βέβαια στην υγεία και την παιδεία, τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, κ.α. Επίσης, παραπάνω από βέβαιο είναι ότι αναμένονται τερατώδεις αυξήσεις στις χρεώσεις των ΔΕΚΟ, καθώς αποκλείεται παντελώς η χρηματοδότηση τους πλέον από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Κατά τα άλλα, μακροοικονομικά, το εκρηκτικό κοκτέιλ της ύφεσης (μείωση 6,6% στο τέλος του 2010) σε συνδυασμό με την ανεργία (άνω του 20% ήδη) δεν αφήνει κανένα περιθώριο αισιοδοξίας για τη συνέχεια! Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη και ο καλπάζων πληθωρισμός, τότε τα πράγματα γίνονται απλώς τραγικά.

Χώρα λοιπόν “ακατάλληλη να κατοικείς” άμεσα η Ελλάδα μας, με τους ανεκδιήγητους τροϊκανούς (όπως λέμε “μοϊκανούς”) να παρεμβαίνουν κατά το δοκούν, να δίνουν συνεντεύξεις τουλάχιστον ως πρωθυπουργοί και να μας ειρωνεύονται ότι πάντως τα αρχαία μας μνημεία, δεν θα τα αξιοποιήσουν! Προφανώς δεν θα έχουν χρόνο από το φαγοπότι που θα στήσουν με τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου!

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η κατάσταση που μας έχουν επιβάλλει τα ντόπια και ξένα συμφέροντα είναι απολύτως τραγική. Αμφιβάλω αν έχουμε ως χώρα, ως έθνος βρεθεί ποτέ σε πιο δύσκολη κατάσταση από τη σημερινή μέσα στη μακραίωνη ιστορία μας.

Πολύ φοβούμαι ότι τα χειρότερα δεν τα έχουμε δει ακόμα!

Περισσότερα

“Τζαμπατζήδες” (;) και “Γέφυρες”

Γράφει ο paratiritis
para_tiritis@yahoo.com

Πολύ απασχολεί την επικαιρότητα των τελευταίων ημερών το “κίνημα” των “τζαμπατζήδων” όπως τους χαρακτηρίζουν ανώτατα κυβερνητικά στελέχη ή αλλιώς το κίνημα του “ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ” όπως αυτοαποκαλούνται. Είναι όμως αλήθεια “τζαμπατζήδες”, όπως αναρωτιέμαι και στον τίτλο του σημερινού μου άρθρου ή μήπως συμβαίνει κάτι άλλο;

Είναι προφανές σε κάθε καλόπιστο αναλυτή ο οποίος δεν μισθοδοτείται από επιχειρηματικά ή κομματικά κέντρα, ότι κάτι συμβαίνει εδώ! Στην αρχή πραγματικά υπήρχαν ορισμένοι άνθρωποι που συνηθίζουν να μην πληρώνουν, εκμεταλλευόμενοι τον ελληνικό ωχαδερφισμό. Όμως, εδώ και καιρό αρκεί να δει κανείς τους ανθρώπους που συμμετέχουν στο «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ» και την ένταση της αντίδρασης τους και θα καταλάβει! Πρόκειται για αξιοσέβαστους ανθρώπους, όχι ανεπάγγελτους, σε παραγωγικές ηλικίες, με οικογενειακές υποχρεώσεις οι περισσότεροι – Αυτό που θα έλεγε κανείς με δυο λέξεις “ευυπόληπτοι πολίτες”.

Η προσωπική μου αίσθηση είναι ότι δεν πρόκειται για τζαμπατζήδες! Πρόκειται για καθαρή αντίδραση πολιτικής ανυπακοής, μια αντίδραση που οφείλει ο κάθε πολίτης που σέβεται τον εαυτό του και την κοινωνία, όταν διαπιστώνει ότι ο νόμος ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΕΙ ΔΙΚΑΙΟ! Μια αντίδραση που σιγοβράζει εδώ και πάνω από ένα χρόνο στην Ελληνική Κοινωνία του Μνημονίου και του Δ.Ν.Τ. και αρχίζει σιγά σιγά να παίρνει μορφή.

Δηλαδή, θα πει κανείς, όταν δεν μας αρέσει ο νόμος δεν τον εφαρμόζουμε; Αν και μη νομικός, συνεπώς μη αρμόδιος να απαντήσω, θα έλεγα ότι ότι ο νόμος υπάρχει για να ρυθμίζει τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων με δίκαιο τρόπο. Όταν υπάρχει προφανής εκμετάλλευση των ανθρώπων που έχουν την ανάγκη του συγκεκριμένου αγαθού (αυτού της διέλευσης), νομιμοποιούνται και εκείνοι να μην τον εφαρμόσουν και να καταφύγουν παράλληλα στους δικαστικούς θεσμούς [για να τον ακυρώσουν νόμιμα]. Πάντα με απόλυτη τάξη, σεβασμό στους θεσμούς της πολιτείας και ΕΙΡΗΝΙΚΑ!

Μόνο τυφλοί θα χαρακτήριζαν αυτούς τους ανθρώπους “τζαμπατζήδες” με γελοία επιχειρήματα του τύπου “αν δεν πληρώσετε, θα πληρώσει περισσότερο κάποιος άλλος”!! Μόνο που δεν μας εξηγούν γιατί θα πρέπει να πληρώσει κάποιος … Γιατί το θεωρούν αυτονόητο;; Γιατί δεν μας εξηγούν λίγο τα οικονομικά της γέφυρας Ρίου – Αντιρρίου, για παράδειγμα;

Περισσότερα

Οικονομική λογοδοσία, ΤΩΡΑ!

Γράφει ο paratiritis
para_tiritis@yahoo.com

Όπου και αν βρεθείς αυτό τον καιρό, θα ακούσεις να συζητούν όλοι για τους “κλέφτες”, εννοώντας εκείνους που εκμεταλλεύτηκαν τις καταστάσεις ανήθικα και κερδοσκόπησαν σε βάρος των άλλων. Πολλοί μάλιστα διατυπώνουν την απαίτηση “να πάνε οι κλέφτες φυλακή”… Αυτό βέβαια είναι απόλυτα θεμιτό και δίκαιο, μπροστά στην καθημερινή αδικία που υφίσταται ο Έλληνας σε όλες τις πλευρές του βίου του, ακόμα και από το ίδιο το κράτος και τους μεγαλοκαρχαρίες που ευδοκιμούν στις κοινωνίες όταν τα κράτη υπολειτουργούν, όπως το δικό μας χρόνια τώρα.

Εκτός όμως από το δίκαιο του αιτήματος, υπάρχει και το αόριστο και το αφηρημένο του συλλογισμού, αν ζητήσεις να εξειδικεύσουν … να σου πουν το πως και το με ποιό τρόπο, δεν λαμβάνεις καμία απάντηση. Η λύση είναι μία αγαπητοί φίλοι και λέγεται ΛΟΓΟΔΟΣΙΑ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ! Αυτό πρέπει να απαιτήσουμε!

Mας λένε ότι χρωστάμε όλοι οι Έλληνες 110 δις Ευρώ, δηλαδή κάπου 10.000 Ευρώ κατά κεφαλήν, από τα μωρά μέχρι και τους ανάπηρους υπερήλικες συνταξιούχους! [περήφανα γηρατειά τους αποκαλούσαν κάποτε!]. Μας λένε ότι πρέπει να τα πληρώσουμε, και ότι δεν γίνεται να τα διαπραγματευτούμε. Πράγμα βέβαια εντελώς παράλογο, αλλά αυτό είναι μια άλλη υπόθεση…

Λοιπόν, εμείς όλοι που πληρώναμε, πληρώνουμε και θα πληρώνουμε αυτό το σπάταλο και διεφθαρμένο κράτος και την πολιτική εξουσία του (ναι αυτούς που σας διόριζαν και σας ικανοποιούσαν τα ρουσφετάκια…) ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ! Τι είναι αυτά τα 110 δις ευρώ που για χάρη τους κατεστράφη τους τελευταίους μήνες η ελληνική κοινωνία, χρεοκόπησε το ελληνικό κράτος και οδηγηθήκαμε στην απόλυτη κοινωνική παρακμή και στην έσχατη εθνική ταπείνωση…!

Απαιτούμε να μάθουμε κύριοι… Απαιτούμε και είναι δικαίωμα μας! Τόσα χρόνια πληρώνουμε και δεν ξέρουμε τίποτα! Τώρα είναι καιρός να ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΕΤΕ!!! Τι κάνατε τα 110.000.000.000 [110 δις] Ευρώ μας! Είστε υποχρεωμένοι να μας πείτε:

  • Ποιοί τα πήραν, πότε και γιατί
  • Με ποιών τις εντολές και τι τα έκαναν
  • Και φυσικά, τι ωφελήθηκε ο πολίτης και η χώρα από αυτά τα χρήματα

Και υπόψη, φίλτατοι κύριοι πολιτικοί, δε θέλουμε «εξεταστικές επιτροπές» και εσαεί διαδικασίες που γυρνάνε γύρω από τον εαυτό τους και δεν καταλήγουν πουθενά, αφού έχουν ξανα-ανακαλύψει για όγδοη φορά τον τροχό! με 10 διαφορετικούς τρόπους!

Θέλουμε να μάθουμε, ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ 110 δις ΜΑΣ! , τα οποία σας εμπιστευθήκαμε να διαχειριστείτε για το καλό μας και το μόνο που κάνατε είναι να μας ζητάτε να ξαναπληρώσουμε. Επίσης, δε θέλουμε πολιτικαντισμούς και το συνηθισμένο “ξύλινο” λόγο σας! Θέλουμε ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ απολογιστικό όλων των προυπολογισμών των τελευταίων 50 ετών! Υπάρχουν στη διεθνή αγορά εξαιρετικοί επαγγελματίες, που αναλαμβάνουν παρόμοια έργα για λογαριασμό εταιριών και πολυεθνικών, πολύ «μεγαλύτερων» οικονομικά από το ελληνικό δημόσιο και τα φέρνουν σε πέρας οργανωμένα, δίκαια και με εξαιρετική επιτυχία!

Εννοείται βέβαια πως όπου προκύψουν αθέμιτες συμπεριφορές (από τον πρώτο ως τον τελευταίο που ενεπλάκη) θα πρέπει η δικαιοσύνη να δημεύσει αμέσως το 10πλάσιο των καταχρήσεων ποσό. Αυτό για να ικανοποιηθεί το δημόσιο αίσθημα δικαίου, αλλά και να μειωθούν τα αθέμιτα οικονομικά βάρη.

Αυτά είναι “μέτρα αποκατάστασης της εμπιστοσύνης” του ελληνικού λαού προς το πολιτικό σύστημα και όχι τις εξασφαλίσεις των δανειστών που είναι το μόνο που κάνουν οι κυβερνώντες!

Περισσότερα