Ιστορίες κατάλληλες για όλους

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Η παλιοπαρέα, σμίξαμε κατακαλόκαιρο σε ένα μαγαζάκι στις εκβολές του Αχέροντα. Πριν ακουμπήσει η κανάτα με το μπρούσκο στο καθαρό τραπεζομάντιλο, φροντίσαμε να πάρει το τραπέζι την ευθεία με το ποτάμι, για να μπορούμε να αγναντεύουμε όλοι το σημείο που συναντιέται ορμητικό, με το βαθύ γαλάζιο του πελάγους. Μετά τα προκαταρκτικά κι αφού ασπρίσαμε κάμποσο των ποτηριών τους πάτους, αρχίσαμε ν΄ ανασκαλεύουμε τις θύμησες απ΄ τα παλιά τα χρόνια τα ανέμελα, τ΄ αγαπημένα:

Περισσότερα

Ο Βαριοπούλας το Pokemon και η καριέρα

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Ο Γερασιμάκης, λούφαξε σε κάτι θάμνους απέναντι από την παλιά Δημοτική αποθήκη και περίμενε υπομονετικά. Η καρδιά του κόντευε να σπάσει από την αγωνία. Στο χέρι του κρατούσε σφιχτά μια βαριοπούλα που την έστρεφε κάθε τρεις και λίγο προς τη μεριά που έπεφτε το φως του φεγγαριού για να βεβαιωθεί πως όλα ήτανε εντάξει. Είχε ιδρώσει!

Περισσότερα

Λίγο πριν ξεχειλίσουν τα απόνερα

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο αυτό που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στη λίμνη μας! Είναι ένα φαινόμενο συναρπαστικό, που μόνο η ανθρώπινη παρέμβαση πάνω στη φύση θα μπορούσε να συνθέσει!

Περισσότερα

Ο εφιάλτης στο δρόμο με τους κόφτες

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

(Κατηγορία: Σειρά – Σαπουνόπερα Τρόμου. Υποκατηγορία:TV Root, κατάλληλο για γέλια και για κλάματα).

Υπόθεση: Μία ομάδα νεαρών Ρωμιών που κόβουν βόλτες στο δρόμο με τους κόφτες και δεν έχουν ακόμη κόψει πέρα για το εξωτερικό παρότι τους έκοψε από την ανεργία λόρδα, καταδιώκονται και τρομοκρατούνται στον ύπνο τους, από ένα παραμορφωμένο εφιάλτη που αλλάζει όψεις. Τελευταία παρουσιάζεται με πανάκριβα κοστούμια διάσημων οίκων μόδας, δίχως όμως γραβάτα. Στο δεξί χέρι κρατάει πένα Mont Blanc και στο ζερβό, φοράει ένα βρόμικο σιχαμερό γάντι με λεπίδες αυτόματου κόφτη.

Περισσότερα

Η λύση είναι μία…

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Πριν από δύο χρόνια, βρέθηκε ένα στραβόξυλο, ένας γκρινιάρης κι ενοχλητικός πολίτης – υπάρχουν δυστυχώς κι αυτοί – που ξύπνησε ένα πρωινό μέσα στα νεύρα και τη δυστυχία του και επειδή όλα του φταίγανε, έκανε μια καταγγελία.

Περισσότερα

Κι αρμενίζαμε στα πέλαγα…

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Μάνος Λοΐζος - Λευτέρης ΠαπαδόπουλοςΈνα μικρό παιδάκι, ευγενέστατο, με υποδέχθηκε στην είσοδο του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου και μου προσέφερε ένα πλατύ χαμόγελο και το απέριττο φυλλάδιο με το πρόγραμμα της εκδήλωσης.

Περισσότερα

Ο Αετός του Σουλίου

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Ανατίναξη ΚουγκίουΤο κινητό τηλέφωνο κουδούνισε επίμονα μέσα στην παλάμη του κυρ Θανάση, την ώρα που κάτω από μια έκφραση αποστροφής στο πρόσωπό του, διάβαζε ένα εισερχόμενο μήνυμα. Το μήνυμα έγραφε πως την ώρα που ετηρείτο ενός λεπτού σιγή στην αίθουσα του κοινοβουλίου για τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου από τους Τούρκους, μία εκπρόσωπος του λαού αποχώρησε επιδεικτικά από την αίθουσα.

Περισσότερα

Μετά… ήρθε η κρίση

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Η μισοάδεια αίθουσα του κεντρικού και ιστορικού θεάτρου της πρωτεύουσας, ήταν ελάχιστα και πρόχειρα συντηρημένη. Η οικονομική δυσπραγία που μάστιζε τις τελευταίες δεκαετίες το θέατρο, αντικατοπτριζόταν με δραματικό τρόπο στα φθαρμένα καθίσματα και στην αδυναμία της οροφής να συγκρατήσει τη μανία της νεροποντής που προηγήθηκε, και που τώρα, από την πρώτη κιόλας πράξη της παράστασης, ξεθύμαινε στέλνοντας τις χοντρές σταγόνες της να πλατσουρίζουν στα πίσω καθίσματα.

Περισσότερα

Τα προαπαιτούμενα!

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Αν μπορέσεις να κερδίσεις τον λαό, κερδίζεις το βασίλειο.
Αν χάσεις τον λαό, χάνεις το βασίλειο.
Κομφούκιος

Ο ελληνικός λαός, αποσβολωμένος, αφού πρώτα έντεχνα υποδείχθηκε και στη συνέχεια αποδέχθηκε ότι είναι μέρος του προβλήματος – ότι συμμετείχε δηλαδή ενεργά στη λεηλασία του δημόσιου πλούτου – παρακολουθεί τα τελευταία χρόνια μια παράσταση, ευρισκόμενος ο ίδιος επί σκηνής!

Περισσότερα

Θέλει αρετήν και τόλμην…

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Τις προάλλες, ο Σύνδεσμος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, απένειμε στους εκπαιδευτικούς που πρωτοδιορίστηκαν κάτω από τραγικές για την πατρίδα μας συνθήκες, στις δεκαετίες του ’40 και του ’50, αναμνηστικά διπλώματα για το πολύτιμο έργο τους.

Περισσότερα

Μπουκάλι στη θάλασσα

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Αθήνα, Μάρτιος 1987

Αγαπητέ, άγνωστε.

Την ιστορία αυτή που κρατάς στα χέρια σου, πριν τη βάλω στο μπουκάλι και την ρίξω στην θάλασσα, την έστειλα σε όλες τις Αθηναϊκές εφημερίδες και τα περιοδικά, καθώς και σε όλους  τους σταθμούς της κρατικής και της ελεύθερης  ραδιοφωνίας και τηλεόρασης, αλλά κανείς τους δεν την κοινοποίησε.

Περισσότερα

Ακολουθώντας τους εθελοντές

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Ώ λίμνη, στα γλαυκά σου τα νερά
Πόσα όνειρα παιδιάτικα λουσμένα
– Άχ πώς ροδογελούν τα Περασμένα
Στης μνήμης τα γιγάντια τα φτερά.

Απ’ το γαλάζιο κόσμο σου, η Χαρά
Η παιδική χαρά μου ξεπροβάλλει
Σεμνή, με τα σεμνά τρελλά της κάλλη
Με δύο ματάκια αθώα κι’ αστραφτερά.

Γιωσέφ Ελιγιά

Ακολουθώντας τα ίχνη μιας ομάδας εθελοντών, βρέθηκα Κυριακάτικα σε μια γραφική παραλία της Παμβώτιδας. Της πανέμορφης λίμνης των Ιωαννίνων, που κέρδισε αυτό το όνομα, από τον πλούτο με τον οποίο αιώνες τώρα τρέφει και τροφοδοτεί τον τόπο ετούτο της Ηπείρου. Παμβώτιδα, η τρέφουσα την ψυχή και το σώμα, των ζώων, των φυτών και των ανθρώπων. Η τα πάντα και από πάντα τρέφουσα.

Περισσότερα

Μεγάλε… δεν υπάρχεις

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Βολεύεσαι όσο πιο αναπαυτικά γίνεται στην πολυθρόνα που έστησες αντικριστά στο αναμμένο τζάκι. Βάζεις σε mp3 – για λίγη ατμόσφαιρα – να παίζει ο Dylan μοναχός χωρίς τη δυνατή τη νικοτίνη, γιατί την έχει απαγορέψει στο σπίτι η γυναίκα σου, και γεμίζεις την παλάμη σου με το μεταχειρισμένο ip6 που αγόρασες στα μουλωχτά από τον πλανόδιο Πακιστανό της γειτονιάς σου.

Το σκηνικό στήθηκε!

Περισσότερα

Ο Κεραμιδόγατος των Ιλισίων

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Μια ουγγρική παροιμία λέει: «Η φτώχεια υποφέρεται πιο εύκολα από τις τύψεις»! Και στην περίπτωσή μου, έχει δίκιο. Για να σας δώσω να καταλάβετε, αυτή την ώρα λιάζομαι αγκαλιά με το αμόρε μου σε μία αμμουδιά της Καραϊβικής και δεν μπορώ να το απολαύσω. Με φάγανε οι τύψεις. Και επειδή, αμαρτία εξομολογουμένη ουκ έστι αμαρτία, αποφάσισα να σας τα πω όλα με το νι και με το σίγμα. Στο κάτω – κάτω της γραφής ποιος είμαι εγώ που θα αντέξω μόνος μου ένα τόσο μεγάλο βάρος στη συνείδησή μου; Ένας απλός κεραμιδόγατος είμαι, που λίγες μέρες πριν ξόδευα τη ζωή μου φυλακισμένος σε μια «τρύπα» με ηλεκτρονικά συστήματα παρακολούθησης, για πράκτορες της μυστικής και για ντετέκτιβ. Πού ζω; Σε ένα απαίσιο παραμάγαζο στα Ιλίσια, κοντά στον Πύργο της Αθήνας.

Περισσότερα