ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., Déjà vu!..

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γ. Πιπερόπουλος(Μετά την παραίτηση του κ Τσίπρα που μάλλον οδηγεί σε εκλογές ζητώ ευγενικά να φιλοξενήσετε το παρακάτω κείμενο το οποίο είχε αρχικά δημοσιευθεί στις 23, 24 & 25 Σεπτεμβρίου του 2014, καθώς κρίνω ότι γίνεται και πάλι επίκαιρο…)

Εξήντα στους εκατό νέους στην Ελλάδα της τρόικα και της  κυανοπράσινης Συγκυβέρνησης, βιώνουν την καθημερινότητά τους μακριά από χώρους απασχόλησης που ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΧΩΡΑΝΕ…

Πίνουν τον καφέ τους (και ευτυχώς μόνο ένα μικρό ποσοστό καπνίζουν τα τσιγάρα που «στρίβουν» μόνοι τους) ξοδεύοντας προσεκτικά ένα διαρκώς μειούμενο «χαρτζιλίκι» που προέρχεται από το υστέρημα των γονιών και τη μειωμένη σύνταξη των παππούδων καθώς «μεροκάματο…γιοκ!»

Είχα τις προάλλες μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με μια παρέα νέων παιδιών που ειλικρινά με εντυπωσίασαν με την ικανότητά τους να «βλέπουν» πράγματα και καταστάσεις που οι γονείς τους και εμείς οι μεγαλύτεροι στην ηλικία ΔΕΝ «βλέπουμε» ή, εάν έτσι το θέλετε, τουλάχιστον αρνιόμαστε να δούμε.

Το σημερινό σύντομο σχόλιό μου στοχεύει πρωτίστως σε άτομα που βρίσκονται ηλικιακά ανάμεσα στα 15 και 25 χρόνια ζωής αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι υπόλοιποι φίλοι αναγνώστες και αναγνώστριες του blog δεν θα πρέπει να το διαβάσουν!

Κάθε άλλο…

Περισσότερα

Η νέα πραγματικότητα είναι déjà vu

Γράφει ο Νηφάλιος

Ιωάννινα, λίμνη & νησίΖούμε ένα τρομερό déjà vu. Αυτές τις ημέρες η χώρα προσπαθεί να βρει και πάλι τα πατήματά της, εν μέσω θέρους και καταστάσεων που (δυστυχώς) έχουμε συνηθίσει να μας συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια.

Δεν μιλάω τόσο για την σφοδρή φορολογία σε επιχειρήσεις και μισθωτούς, όσο για την «τρέλα» που επικρατεί γύρω από τον τρόπο εφαρμογής ορισμένων μέτρων, όπως με τον ΦΠΑ. Οι προηγούμενοι είχαν πάρει… ντοκτορά σε αυτές τις «ρυθμίσεις», αλλά και οι νυν δεν πάνε πίσω. Ζούμε καταστάσεις που θυμίζουν «τρελοκομείο» και έχουμε μια κυβέρνηση που βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί.

Μέσα σε αυτή τη κατάσταση θα πρέπει να βρούμε (και πάλι) τα βήματά μας. Σε κάθε τομέα και με κάθε τρόπο. Εντάξει, όχι από τώρα, καταμεσής του Ιούλη, αλλά από Σεπτέμβρη θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε ξανά την πραγματικότητα. Μια γνώριμη πραγματικότητα, στην οποία ως τώρα αντέξαμε όπως – όπως… Ε, τι διάολο δεν θα αντέξουμε και τη νέα;

Περισσότερα

ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., Déjà vu!..

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γ. ΠιπερόπουλοςΕξήντα στους εκατό νέους στην Ελλάδα της τρόικα και της κυανοπράσινης Συγκυβέρνησης, βιώνουν την καθημερινότητά τους μακριά από χώρους απασχόλησης που ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΧΩΡΑΝΕ…

Πίνουν τον καφέ τους (και ευτυχώς μόνο ένα μικρό ποσοστό καπνίζουν τα τσιγάρα που «στρίβουν» μόνοι τους) ξοδεύοντας προσεκτικά ένα διαρκώς μειούμενο «χαρτζιλίκι» που προέρχεται από το υστέρημα των γονιών και τη μειωμένη σύνταξη των παππούδων καθώς «μεροκάματο…γιοκ!»

Είχα τις προάλλες μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με μια παρέα νέων παιδιών που ειλικρινά με εντυπωσίασαν με την ικανότητά τους να «βλέπουν» πράγματα και καταστάσεις που οι γονείς τους και εμείς οι μεγαλύτεροι στην ηλικία ΔΕΝ «βλέπουμε» ή, εάν έτσι το θέλετε, τουλάχιστον αρνιόμαστε να δούμε.

Το σημερινό σύντομο σχόλιό μου στοχεύει πρωτίστως σε άτομα που βρίσκονται ηλικιακά ανάμεσα στα 15 και 25 χρόνια ζωής αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι υπόλοιποι φίλοι αναγνώστες και αναγνώστριες του blog δεν θα πρέπει να το διαβάσουν!

Κάθε άλλο…

Πριν, όμως, βιαστούν κάποιοι αναγνώστες να με κατηγορήσουν για «ξενομανία» δηλώνω άμεσα ότι ο όρος déjà vu έχει γαλλική προέλευση και σημαίνει, κυριολεκτικά, «το έχω ήδη δει, ή μου έχει ήδη συμβεί».

Όσοι έχουν βιώσει το συναίσθημα το περιγράφουν ως μια πάρα πολύ δυνατή αίσθηση οικειότητας με κάτι που δεν θα έπρεπε να μας είναι γνωστό.

Επέλεξα τον συγκεκριμένο όρο και αναφέρθηκα σε νέους και νέες που μετρούν 15-25 χρόνια ζωής στην ευλογημένη χώρα που την λέμε ΕΛΛΑΔΑ και είναι ένας από τους ωραιότερους κήπους-παραδείσους της γης, επειδή το φαινόμενο του deja vu συμβαίνει πολύ συχνά σε άτομα αυτής τη ηλικίας, αλλά ερευνητικά δεδομένα πιστοποιούν ότι σχεδόν 70% όλων των ανθρώπων είχαν ή θα έχουν μια ή περισσότερες εμπειρίες τύπου deja vu.

Η συζήτησή μας επικεντρώθηκε στην δραματική ανεργία των νέων, στην μείωση εισοδημάτων από εργασία ή από συντάξεις, στην έξοδο επιστημόνων και άλλων Ελλήνων στις αγορές της Ευρώπης και στις ανύπαρκτες για όλους προοπτικές παρά τις εξαγγελίες της Κυβέρνησης.

Πιστεύουν τα παιδιά αυτά σε βελτίωση της οικονομικής μας κατάστασης στο άμεσο μέλλον;
ΟΧΙ, κατηγορηματικά ΟΧΙ και για το λόγο αυτό είπα παραπάνω ότι τα παιδιά μας «βλέπουν» αυτά που εμείς ΔΕΝ «βλέπουμε».

Δεν θέλω να παρεξηγηθώ για «αντιπολιτευτική διάθεση» απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ που μονίμως προηγείται στις δημοσκοπήσεις αλλά ΔΕΝ σημειώνει καθοριστική αύξηση στα ποσοστά του.

«Βλέπουμε» είπαν μερικά από τα παιδιά «άτομα που μέχρι χτες ήταν βασικά και δημοσίως δηλωμένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ να είναι σήμερα όχι απλά μέλη αλλά εκλεγμένοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και συνειδητοποιούμε ότι ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ προέρχεται από το παλιό ΠΑΣΟΚ…»

«Βλέπουμε» είπαν μερικά άλλα παιδιά «τα στελέχη της Κυβέρνησης και αναρωτιόμαστε πού ακριβώς αρχίζει και πού τελειώνει η Νέα Δημοκρατία, που αρχίζει και πού τελειώνει η Πολιτική Άνοιξη και πως το δραματικά συρρικνωμένο ΠΑΣΟΚ μοιάζει να έχει το πάνω χέρι στα πολιτικά μας πράγματα…»

Τα είπε όλα ο Μάκης απευθυνόμενος στην «αφεντιά» μου:

«Κύριε Καθηγητά πώς το λένε εκείνο το φαινόμενο όπου αισθάνεσαι ότι αυτό που βιώνεις ΔΕΝ είναι καθόλου καινούργιο αλλά το έχεις ξαναζήσει ενώ στην πραγματικότητα ΔΕΝ το έχεις ξαναζήσει;»

«Deja vu» του απάντησα!

Μια άγνωστη σε εμάς κοπέλα από διπλανό τραπέζι παρενέβη στη δική μας συζήτηση…

«Έτσι όπως το πάει ο κ Σαμαράς θα φέρει τον κ Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ, στο Μαξίμου όποτε και εάν γίνουν οι επόμενες εκλογές…»

«Θυμηθείτε» μας είπε, «τον κ Αντώνη Σαμαρά του 1993 που επανέφερε το ΠΑΣΟΚ του μακαρίτη Ανδρέα στην Κυβέρνηση αφού, με αφορμή το όνομα της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, είχε «γκρεμίσει» την Κυβέρνηση Μητσοτάκη, στην οποία είχε τιμηθεί με το «βαρύ» Υπουργείο των Εξωτερικών…»

«Αυτό», είπα εγώ στην παρέα, «ΔΕΝ ανήκει στα φαινόμενα του τύπου Deja vu, αλλά είναι ιστορικά αναμφισβήτητη πραγματικότητα!..»

Περισσότερα

«Νέα Κυβέρνηση» όπως «Δεσποινίς ετών… 39!»

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Θα μου πείτε πού τη θυμήθηκα εκείνη την σπαρταριστή και συνάμα δραματική κωμωδία του Αλέκου Σακελλάριου με τον Βασίλη Λογοθετίδη, που έσπασε ταμεία και… κόκαλα το 1954 και τη συνδέω με την ΝΕΑ Ελληνική Κυβέρνηση;

Συνειρμικά μου ήρθε στο νου χτες καθώς άρχισε στη Βουλή (πάλι από Deja vu υποφέρω) η ΣΥΖΗΤΗΣΗ για την ψήφο εμπιστοσύνης στην «Νέα Κυβέρνηση» του κ. Λουκά Παπαδήμου… Συνειρμικά μου ήρθε καθώς είδα το νέο μας Πρωθυπουργό κ. Λουκά Παπαδήμο, (γνωστό εντός και εκτός Ελλάδος τραπεζικό στέλεχος, φίλα προσκείμενο στο ΠΑ.ΣΟ.Κ.) Πρόεδρο της «Νέας Κυβέρνησης» πλαισιωμένο από τους 2 «παλιούς» αντιπροέδρους της πρόσφατα «παραιτηθείσης» Κυβέρνησης κ.κ. Πάγκαλο και Βενιζέλο και από άλλους 37 Υπουργούς της «Παλαιάς» Κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ του ήδη αποχωρήσαντος από τον πρωθυπουργικό θώκο (όχι όμως όπως διαπιστώσαμε και από την καρέκλα του προέδρου του ΠΑ.ΣΟ.Κ.) κ. Παπανδρέου…

Περισσότερα

“Τακτοποίηση” σε πράσινο και μπλε φόντο

Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Τώρα εάν τελικά τη χαρακτηρίσουμε ως Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας, ή Κυβέρνηση Εθνικής Συναίνεσης ή καλύτερα Κυβέρνηση εμφανώς «Πράσινο – μπλε» και βάλε, ΔΕΝ έχει και πολλή σημασία!!! Στα τελευταία 37 χρόνια είχαμε για 21 χρόνια Πράσινες Κυβερνήσεις και για άλλα 16 χρόνια Μπλε Κυβερνήσεις… ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑΣ!! Βόλευε αυτό «κάποιους» αλλά δείτε πού φτάσαμε! Και καθώς τα γκάλοπ εδώ και μήνες έδειχναν ότι ΔΕΝ υπάρχει καμία πλέον πιθανότητα πράσινης ή μπλε ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑΣ, ΞΑΦΝΙΚΑ μας προέκυψε το δραματικό Παρασκευο – Σαββατο – Κυριακο – Δεύτερο κατά το οποίο ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, Παπανδρέου και Σαμαράς ομόθυμα (αλλά και κατά τι… απρόθυμα) επαλήθευσαν το γνωστό «ώδυνεν όρος και έτεκεν μυν…» Με άλλα λόγια, αφού μας «τακτοποίησαν» επί ΤΡΙΑΝΤΑ ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ Οικονομία, Λαό και Έθνος οι πράσινοι και οι μπλε και τώρα θα μας «τακτοποιήσουν» από… κοινού!

Ο σχετικός Γαλλικός όρος της συγκεκριμένης «τακτοποίησης» είναι επιτυχέστατος αλλά ΔΕΝ τολμώ να τον χρησιμοποιήσω, εδώ που φτάσαμε… Μετά την ιστορική απόφαση της Συνόδου Κορυφής της 27ης Οκτωβρίου 2011 «ο λαός μας απαλλάχθηκε από τον βραχνά της χρεοκοπίας,» είχε πει στο Υπουργικό Συμβούλιο ο κ. Παπανδρέου (τα ίδια περίπου λόγια είχε πει και τον περασμένο Ιούλιο όταν το «κούρεμα» ήταν της τάξης του 21%…) και πρόσθεσε ότι «Βρεθήκαμε στο χείλος της αβύσσου, αλλά δεν το βάλαμε κάτω. Κάναμε θυσίες, αλλά όπως είχα δεσμευτεί οι θυσίες δεν πήγαν χαμένες…» και ότι πλέον «ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε το μέλλον πιο αισιόδοξα και τις μεγάλες αλλαγές. Την Ελλάδα που μπορεί»… Και κατέληξε, «Έχουμε πολύ δουλειά μπροστά μας, αλλά θα τα καταφέρουμε». Και ο κ. Βενιζέλος είπε χαρακτηριστικά πως «μπήκε πάτος στο βαρέλι του ελληνικού δημοσίου χρέους», και «στεγανοποιείται το ελληνικό δημόσιο χρέος».

Περισσότερα

Deja vu: σε «πράσινο» & «μπλε»φόντο!…

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Με την ιστορική απόφαση της Συνόδου Κορυφής ο λαός μας απαλλάχθηκε από το βραχνά της χρεοκοπίας, είπε στο Υπουργικό Συμβούλιο ο κ. Παπανδρέου και πρόσθεσε ότι «Βρεθήκαμε στο χείλος της αβύσσου, αλλά δεν το βάλαμε κάτω. Κάναμε θυσίες, αλλά όπως είχα δεσμευτεί οι θυσίες δεν πήγαν χαμένες… και ότι πλέον «ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε το μέλλον πιο αισιόδοξα και τις μεγάλες αλλαγές. Την Ελλάδα που μπορεί». Και κατέληξε, «Έχουμε πολύ δουλειά μπροστά μας, αλλά θα τα καταφέρουμε».

Και ο κ. Βενιζέλος είπε χαρακτηριστικά πως “μπήκε πάτος στο βαρέλι του ελληνικού δημοσίου χρέους”, και “στεγανοποιείται το ελληνικό δημόσιο χρέος”.

Αναρωτιέται, όμως, λογικά και αιτιολογημένα ο κάθε πικραμένος άνεργος, συνταξιούχος, μισθωτός – Ο Dr. Παπακωνσταντίνου ΔΕΝ είχε αντιληφθεί ότι το «βαρέλι ΔΕΝ είχε» πάτο και, επιπρόσθετα, ΠΟΙΟΙ τον αφαίρεσαν τον πάτο και ΠΟΤΕ θα λογοδοτήσουν οι δημιουργοί των μεγάλων σκανδάλων και θα δημευθούν οι περιουσίες τους;

Περισσότερα