Σφοδρή επίθεση από όλη την αντιπολίτευση στην κυβέρνηση για την «έξοδο» από τα μνημόνια

«Η έξοδος από τα μνημόνια δεν είναι λόγος για πανηγυρισμούς» επισημαίνουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, με αφορμή την επίσημη λήξη του ελληνικού προγράμματος διάσωσης.

Περισσότερα

Έρχεται δομικός ανασχηματισμός με 5 νέα υπουργεία και μετονομασία άλλων 6

Προ των πυλών φαίνεται ότι είναι ο ανασχηματισμός ο οποίος μάλιστα θα είναι και δομικός, με το ΣτΕ να ανάβει πράσινο φως για τη δημιουργία των νέων υπουργείων.

Με απόφασή του το 5ο τμήμα του ΣτΕ κρίνει νόμιμα κρίθηκαν δύο Προεδρικά Διατάγματα με τα οποία, σύμφωνα με τα οποία θα ορκιστούν επιπρόσθετα 5 νέοι υπουργοί, αφού δημιουργούνται ή αυτονομούνται πέντε υπουργεία, ενώ σε άλλα υπουργεία αφαιρεί ή δίνει αρμοδιότητες και  άλλα τα μετονομάζει.

Περισσότερα

Η απομείωση του κρατικού χρέους θα μας σώσει;

Γράφει ο Νίκος Βούστρος


Νίκος Βούστρος

Αρχίζει πια να γίνεται πολύ προβλέψιμη η κυβέρνηση Τσίπρα: Όταν όλα πάνε …χάλια (δημοσκοπήσεις, κοινωνική κατακραυγή λόγω φορολογίας, φιάσκο με τηλεοπτικές άδειες, γκάφες υπουργών, ιδιωτικοποιήσεις, κόκκινα δάνεια, υπαναχωρήσεις υποσχέσεων κλπ), τότε θυμάται να επαναφέρει το θέμα του της απομείωσης του κρατικού χρέους.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι με τους υπάρχοντες συσχετισμούς δυνάμεων σε Ευρωπαϊκά όργανα και κράτη, αποκλείεται να ασχοληθεί κανείς με το δικό μας χρέος.

Ακόμα όμως και αν συνέβαινε αυτό, που είναι εντελώς απίθανο λόγω εκλογών στην Γερμανία, άρνησης άλλων κρατών και εμπλεκομένων ευρωπαϊκών θεσμών, διαφορών Ευρώπης – ΔΝΤ και πάλι για εμάς δεν θα υπήρχε καμία ορατή ωφέλεια:

Ο λόγος της επταετούς καταστροφικής μας πορείας στα δημόσια οικονομικά και στην εθνική οικονομία, δεν είναι άλλος από την άγρια υπερφορολόγηση (πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης, η οποία υποτίθεται ότι εφαρμόστηκε για να γίνουν τα προϊόντα μας και η οικονομία μας τελικά, ανταγωνιστικότερη). Η φορολόγηση ειδικά από την “πρώτη φορά αριστερά” και μετά, πλέον πρέπει να είναι μακράν η χειρότερη στον κόσμο, πράγμα που από μόνο του ακυρώνει κάθε οικονομική δραστηριότητα, διώχνει μακριά κάθε πιθανό επενδυτή και παράγει μόνο φοροδιαφυγή, λουκέτα, ανέργους και φτώχεια.

Σε επίρρωση των παραπάνω για για την τεκμηρίωση τους, μπορεί όποιος θέλει να δει τα σχετικά με την καμπύλη Laffer. (περιληπτικά, όταν η αύξηση φόρου ξεπερνά ένα κρίσιμο σημείο, η είσπραξη μειώνεται αντί να αυξάνει). Όποιος είναι αντικειμενικός και αληθινά γνώστης δεν αμφισβητεί την παραπάνω θέση.

Περισσότερα

Συμφωνία για το Υπερταμείο μεταξύ κυβέρνησης – δανειστών

Σε συμφωνία με τους θεσμούς στα πρόσωπα που θα στελεχώσουν το Εποπτικό Συμβούλιο του Υπερταμείου κατέληξε την Παρασκευή η κυβέρνηση, όπως διαμηνύει υψηλόβαθμη πηγή του υπουργείου Οικονομικών.

Περισσότερα

Γνωστή η “συνταγή”: Ακόμη ένας αποπροσανατολισμός!

Γράφει ο Νίκος Βούστρος


Νίκος Βούστρος

Κάθε φορά που χαλάει το πολιτικό κλίμα για την εκάστοτε κυβέρνηση (όπως π.χ. τώρα με το φιάσκο των τηλεοπτικών αδειών με τα …βοσκοτόπια της Ιθάκης), θυμάται να “μεταρρυθμίσει” τις σχέσεις κράτους – εκκλησίας …

Και ενώ η δημόσια συζήτηση εκτρέπεται σε ανώφελους διαξιφισμούς και απεραντολογίας, για πράγματα που αλλού έχουν λυθεί εδώ και αιώνες, στο παρασκήνιο, συμβαίνουν σημεία και τέρατα:

  • Αρπάζεται δημόσια περιουσία (Μετρό, ΑΔΜΗΕ, Αμυντικές Βιομηχανίες, ΔΗΕ, κλπ)
  • Νομοθετούνται εφαρμοστικοί νόμοι με προαπαιτούμενα
  • Οι δανειστές αποκτούν και τυπικά τον έλεγχο των τραπεζών
  • Ο εθνικός έλεγχος χάνεται σε όλα τα επίπεδα
  • Τα κρατικά έσοδα καταρρέουν, όσο κι αν εμφανίζονται ως δια μαγείας “πλεονάσματα” με την …κουτοπόνηρη μέθοδο της καθυστέρησης των δαπανών
  • Οι επιχειρήσεις φυτοζωούν και οι πολίτες υποφέρουν
  • Τα “κοράκια” του διεθνούς χρηματοπιστωτικού παρασιτισμού ακονίζουν τα νύχια τους, εν όψει της επερχόμενης αρπαγής των περιουσιών των δανειοληπτών, η οποία είναι ante portas …

Πόσο πιο βολικό αποπροσανατολισμό θα μπορούσε να βρει κάποια κυβέρνηση έτσι ώστε να κρύψει όλα τα παραπάνω σημαντικά κάτω από το “χαλί” μιας τεχνητής κοινωνικής πόλωσης, μεταξύ “πιστών” και “μη πιστών”.

Από την άλλη, η αξιωματική αντιπολίτευση περιμένει στη γωνία, σίγουρη για τον εαυτό της, καθώς έχει επιλέξει την τακτική του “ώριμου φρούτου”, όπως κάνουν πάντα οι αντιπολιτεύσεις στη χώρα μας. Μόνο που τώρα η κατάσταση είναι οριακή, ίσως και ανεπίστρεπτη και αν οι πολίτες και οι επιχειρήσεις δεν πεισθούν ότι υπάρχουν λύσεις, δεν πρόκειται να της δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης σε καμία περίπτωση…

Τα υπόλοιπα αντιπολιτευόμενα κόμματα, είναι πολύ απασχολημένα με τη διάσωση της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης ή με τις “καρέκλες” για να ασχοληθούν με το συμβαίνει στην Ελλάδα του σήμερα.

Το χειρότερο όμως δεν είναι η στάση των κομμάτων και των πολιτικών. Αυτοί ούτως ή άλλως έχουν από χρόνια αυτονομηθεί από την κοινωνική τους βάση και το μόνο που τους νοιάζει είναι η προσωπική ανέλιξη ή η διατήρηση προκλητικών προνομίων. Το χειρότερο είναι η απαθής στάση των πολιτών σε ότι συμβαίνει στη ζωή τους…

Ν.Β.

Περισσότερα

Σχόλιο ημέρας: Μία από τα ίδια…

Γράφει ο Νίκος Βούστρος


Νίκος Βούστρος

Σε σκληρή επίθεση στον Κ. Μητσοτάκη προχώρησε στην ομιλία του στην Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ ο Α. Τσίπρας. Προφανώς μπαίνουμε σε περίοδο “σκληρού ροκ” – τη συνταγή του οποίου εξάλλου γνωρίζουν καλά στο ΣΥΡΙΖΑ. Ούτως η άλλως, οι περισσότεροι από το παλιό ΠΑΣΟΚ προέρχονται…

Μπαίνουμε σε περίοδο σοβαρών πολιτικών διαξιφισμών και αντιπαραθέσεων. Δυστυχώς, δεν φαίνεται ούτε το ένα κόμμα ούτε το άλλο να παίρνει τα μηνύματα που στέλνει η κοινωνία. Επικεντρώνονται οι μεν στο πως θα διατηρήσουν την εξουσία και οι δε στο πως θα την αποκτήσουν.

Το κακό είναι ότι τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας είναι τελείως άλλα από την …κατανομή καρεκλών στα διάφορα οφίκια του κρατικοδίαιτου ελληνικού ελντοράντο…

Και γι αυτά δεν μιλάει ουσιαστικά κανένας!

Ν.Β.

Περισσότερα

“Ωραιόκαστρο”: Μια αχρείαστη φασαρία

Γράφει ο Νίκος Βούστρος


Νίκος Βούστρος

Το μέγεθος της αναστάτωσης που προκάλεσε η υπόθεση του συλλόγου του δημοτικού σχολείου Ωραιοκάστρου στην Ελληνική κοινωνία, δείχνει τον αφανή εκνευρισμό και την οργή που υποβόσκει στην χώρα. Ένα γεγονός που κατά τα άλλα θα περνούσε απαρατήρητο, ξαφνικά έγινε πρώτο θέμα και προκάλεσε και προκαλεί διαμάχες, σε όλα τα επίπεδα.

Ποιο το πραγματικό γεγονός; Η απόφαση ενός συλλόγου γονέων!

Ενός φορέα δηλαδή ο οποίος είναι τελείως άτυπος, δεν έχει καμία σχέση με τη δημόσια διοίκηση ή το κράτος και που στην τελική ανάλυση, η απόφαση του ούτε δεσμευτική είναι, ούτε υποχρεωτική για κανέναν εμπλεκόμενο.

Από εκεί και πέρα τη σκυτάλη πήρε η δημοσιογραφική υπερβολή η οποία το παρουσίασε σαν μέγιστο θέμα, ενώ στην πραγματικότητα δεν υπήρχε θέμα!

Αμέσως και ταυτόχρονα οι διάφορες πλευρές που παίζουν πολιτικά παιχνίδια πάνω στο προσφυγικό, άρχισαν την πολιτική του εκμετάλλευση:

Οι ακροδεξιοί βρήκαν την ευκαιρία να κατηγορήσουν για ακόμα μία φορά τους πρόσφυγες για τα πάντα, ξεχνώντας ότι μας υποχρεώνει το διεθνές δίκαιο να τους περιθάλψουμε, θέλουμε ή δεν θέλουμε και φυσικά θεώρησαν ως συνήθως ακριβώς το ίδιο τους πρόσφυγες με τους παράνομους μετανάστες, πράγμα που είναι τελείως λάθος φυσικά. Μια λαϊκίστικη απόπειρα να μαζέψουν ψήφους φοβισμένων, εκνευρισμένων και πολιτικά απογοητευμένων πολιτών.

Από την άλλη μεριά, οι των αριστερών αποχρώσεων βρήκαν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να …ξιφουλκήσουν κατά του φασισμού και του ρατσισμού, κατά την προσφιλή τους συνήθεια και να …κατακεραυνώνουν όπως και όπου μπορούν όποιον προσπαθεί να αρθρώσει λόγο …λογικό, απαιτώντας να φιλοξενήσουμε εδώ όποιον θέλει, ακόμα κι αν αυτό αντικειμενικά δεν γίνεται. Οι της κυβερνώσας αριστεράς μάλιστα, βρήκαν μια ανέλπιστη πρώτης τάξεως ευκαιρία να εκτρέψουν τη συζήτηση από τα πραγματικά δεδομένα και τα όσα τραγικά πρόκειται να συμφωνήσουν με τους αποκαλούμενους θεσμούς αυτές τις μέρες.

Αμέσως μετά ακολούθησε …ορυμαγδός δηλώσεων – αποφάσεων – ψηφισμάτων – ανακοινώσεων από διάφορους φορείς και πρόσωπα, πολιτικά και μη, τόσο που θα νόμιζε κανείς ότι ξαφνικά σε αυτή τη χώρα λύσαμε τα πάντα και μας έμεινε μόνο αυτό το πρόβλημα

Το συμπέρασμα είναι ότι και στην περίπτωση αυτή δυστυχώς έχει χαθεί το μέτρο και κυριαρχεί η υπερβολή. Ότι πρώτα αρχίζουμε να κραυγάζουμε, πριν ενημερωθούμε, πριν ακούσουμε και πριν καλά καλά καταλάβουμε την κάθε κατάσταση.

Ακόμα και αν ο σύλλογος των γονέων του σχολείου αυτού προέβαινε στην κατάληψη, τι θα συνέβαινε; Πρώτη φορά θα ήταν;

Στο τέλος το σχολείο θα άνοιγε, οι γονείς θα καταλάβαιναν ότι δεν μπορούν να απαιτούν να εφαρμοστεί μια απόφαση η οποία είναι αντίθετη με τη νομιμότητα και οποιοδήποτε άλλο θεσμό ή φορέα διοίκησης, τα παιδάκια θα άρχιζαν τα μαθήματα τους και όλα θα είχαν λήξει σε μερικές ώρες ή μέρες. Αν τυχόν επικρατούσαν ακραίοι, μια οργανωμένη πολιτεία έχει πάντα τρόπους να επιβάλλει τις δημοκρατικές αποφάσεις και τη νομιμότητα, υπό την προϋπόθεση φυσικά ότι πρώτα έχει εξασφαλίσει ότι δεν εκθέτει τους πολίτες της σε κίνδυνο.

Καταλαβαίνω την αγανάκτηση και των δύο πλευρών και τη διάθεση να υπερασπίσουν της απόψεις τους, αλλά αυτό που πρέπει άπαντες να αντιληφθούν είναι ότι μια ακόμα διαίρεση σε αυτή τη χώρα, όχι μόνο δεν θα μας λύσει κανένα πρόβλημα, αλλά μόνο που κάνει είναι να εξυπηρετεί πολύ καλά τα συμφέροντα κάποιων τρίτων.

Πάντως όχι τα δικά μας.

Καλό είναι πάντα να θυμόμαστε που μας έχει οδηγήσει ο διχασμός όσες φορές τον επιλέξαμε στη μακραίωνη ιστορία μας… Τα παραδείγματα είναι πολλά και θλιβερά, από το μακρινό παρελθόν έως το πολύ πρόσφατο…

Ν.Β.

Περισσότερα

Τι προέκυψε από την “Ευρωμεσογειακή” σύνοδο και ποια η αξία της «Διακήρυξης των Αθηνών»;

Γράφει ο Νίκος Βούστρος


Νίκος Βούστρος

Επρόκειτο καθαρά και μόνο για εκδήλωση δημοσίων σχέσεων, η οποία πέρα από “τσάι και συμπάθεια” δεν πρόκειται να έχει κανένα απολύτως πολιτικό ή οικονομικό αντίκτυπο. Ενδέχεται δε να βάλει τους συμμετέχοντες ακόμα και σε μπελάδες, καθώς είναι γνωστή η απέχθεια της Γερμανίας προς τις συλλογικές δράσεις, όταν δεν τις ηγεμονεύει, όπως επίσης γνωστή και η πρακτική της να προβαίνει σε αντίποινα.

Γιατί δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα;

Αυτό είναι εύκολα αντιληπτό, αν αναλύσει κανείς τη σημερινή δομή της Ευρώπης: Εν συντομία, η Ευρωζώνη έχει καλύψει και επισκιάσει το οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αποτέλεσμα η ισχύς να έχει μεταφερθεί από τους νόμιμους φορείς της, τους δημοκρατικά εκλεγμένους πολιτικούς των κρατών, στους διορισμένους τραπεζίτες της Φραγκφούρτης.

Με άλλα λόγια, «συζητήστε όσο θέλετε εσείς, πάρτε όσες αποφάσεις αλληλεγγύης και πολιτικών οραμάτων θέλετε εσείς οι Νότιοι (ή οι όποιοι άλλοι), αλλά στο τέλος θα γίνει αυτό που θα πούμε εμείς».

Γιατί έτρεξαν όλοι οι πολιτικοί του νότου να συμμετάσχουν;

Γιατί όλοι έχουν τεράστια προβλήματα στο εσωτερικό των χωρών τους, οπότε, ο αποπροσανατολισμός που διοργάνωσε ο Τσίπρας για να εκτρέψει τη συζήτηση από τα πραγματικά προβλήματα στη δική μας χώρα – για πολλά από τα οποία ειρήσθω εν παρόδω ευθύνεται ο ίδιος – τους εξυπηρετούσε μια χαρά…

Πιθανόν στο μέλλον να δούμε να επαναλαμβάνονται αυτές οι σύνοδοι. Δεν πρόκειται να έχουν κανένα πρακτικό αποτέλεσμα, την ατζέντα τη θέτουν άλλοι είναι προφανές σε όποιον γνωρίζει τις δομές της Ευρώπης και θέλει να βλέπει την πραγματικότητα.

Οι νότιοι (της Γαλλίας συμπεριλαμβανομένης), είμαστε όχι μόνο οικονομικά προβληματικοί αλλά και πολιτικά ανίσχυροι. Ποιος θα μας πάρει στα σοβαρά; Η Γερμανία των πλεονασμάτων και των εξαγωγών που δανείζεται με μηδενικά ή αρνητικά επιτόκια ή οι τραπεζίτες της Φραγκφούρτης οι οποίοι κερδίζουν όσο χάνουμε; Αστεία πράγματα!

Μακάρι τα πολιτικοοικονομικά προβλήματα της πραγματικής ζωής να λυνόταν με …συζητήσεις σε συνόδους και με πομπώδεις “Διακηρύξεις των Αθηνών”… (και γενικώς με ευχολόγια όπως τα χθεσινά)

Θα πετάγαμε …πέντε – έξι διακηρύξεις και θα τα είχαμε τότε λύσει όλα σε δυό μέρες…!!!

Για να το πούμε πιο απλά, είναι σαν οι εργαζόμενοι σε μια …προβληματική εταιρεία που καταρρέει να κάνουν μια …γενική συνέλευση και να αποφασίζουν δημοκρατικά να υιοθετήσουν ένα ψήφισμα που να ζητά, αυξήσεις, bonus, παροχές, ανάπτυξη, και ότι άλλο μπορεί να σκεφθεί ο καθένας.

Τι πιθανότητες έχει να ισχύσει το ψήφισμα και όχι η πραγματικότητα;

Αυτό ας το απαντήσει ο καθένας μόνος του!

Ν.Β.

Υ.Γ. Τουλάχιστον ατυχής η πρωτοβουλία να “μαλώσουν” δημοσιογράφους και κανάλια για το πως μετέδωσαν (ή δεν μετέδωσαν) την είδηση. Αυτά ούτε στην Ουγκάντα!

Περισσότερα

Σχόλιο ημέρας: Ανευθυνότητα, ανικανότητα ή κουτοπονηριά;

Γράφει ο Νίκος Βούστρος


Νίκος Βούστρος

Ανόητους υπουργούς έχουμε ξαναδεί κατά καιρούς να παριστάνουν τον …φωτεινό παντογνώστη εκστομίζοντας σαχλαμάρες. Αυτοί εδώ απλά έχουν ξεπεράσει κάθε όριο!

Κατρούγκαλος: “Ας φτιάξουν ιστοσελίδες οι εργαζόμενοι των μη αδειοθοτηθέντων καναλιών…

Και αν φτιάξουν ιστοσελίδες, σε μια αγορά υπερκορεσμένη με ήδη χιλιάδες περισσότερους ιστότοπους από όσους μπορούν όλοι οι Έλληνες μαζί να διαβάσουν, αλλά και από όσους η αγορά μπορεί να συντηρήσει οικονομικά, τι θα καταφέρουν δηλαδή;

Αντί να λέγονται άνεργοι, θα λέγονται τύποις επαγγελματίες, αλλά χωρίς εισόδημα;

Ποιο ακριβώς πρόβλημα τους λύνει αυτό;

Και ποιος του είπε του φωστήρα υπουργού ότι ένας εικονολήπτης ή ένας τεχνικός ροής ή ένας φωτιστής π.χ. έχει καμιά ιδέα από επαγγελματική χρήση διαδικτύου ως δημοσιογράφος ή και επιχειρηματίας ψηφιακών μέσων;

Και θα πάνε αυτοί να συναγωνιστούν τα ήδη καθιερωμένα “τζάκια” της διαδικτυακής ενημέρωσης που έχουν κάθε χρόνο έσοδα δεκάδων εκατομμυρίων από κρατικές και τραπεζικές διαφημίσεις, ενώ χρησιμοποιούν ανασφάλιστους και αμοιβόμενους με μικροποσά “συντάκτες” (του κοπι – πέϊστ και της δημοσιογραφικής σχολής ΣΟΚ-ΒΟΜΒΑ-ΔΙΑΔΩΣΤΕ), προκαλώντας απίστευτο και εξοντωτικό αθέμιτο ανταγωνισμό σε όσους προσπαθούν να μείνουν όρθιοι πληρώνοντας κανονικά τα πάντα;

Σε αυτή την αγοραία ζούγκλα τους προτείνει να μπουν;

Αλλά μάλλον, το ύψος του προσωπικού του πλούτου είναι τέτοιο που του δημιουργεί τεράστια απόσταση από τη βάση της κοινωνικής πυραμίδας, πράγμα που τον δυσκολεύει αφόρητα να δει την κατάσταση που επικρατεί “εκεί έξω”, αυτόν τον κατά τα άλλα (και κατά δήλωση του) “κομμουνιστή” … (ασχολίαστο!)

Βέβαια, ένα τέτοιο σενάριο θα ήταν ιδανικό για τον υπουργό, διότι θα του “έκρυβε” τους ανέργους, θα προσέφερε έσοδα στο ληστρικό ΤΕΒΕ το οποίο θα έβρισκε νέα θύματα, αλλά και έσοδα από τα διάφορα χαράτσια για το κρατικό ταμείο….

Ελπίζω μόνο οι άνθρωποι αυτοί να έχουν την τύχη να απευθυνθούν σε ειλικρινείς και ενάρετους ανθρώπους που ασχολούνται με το διαδίκτυο (δύσκολο βέβαια!) και να τους πληροφορήσουν για την πραγματική κατάσταση του προβληματικού αυτού κλάδου, χωρίς να τους κλέψουν τάζοντας “φύκια για μεταξωτές κορδέλες”, όπως συχνά συμβαίνει στο χώρο…

Ειλικρινά ακόμα δεν μπορώ να καταλήξω:

Ανευθυνότητα, ανικανότητα ή κουτοπονηριά;;

Ν.Β.

Περισσότερα