Μια πρώτη αποκρυπτογράφηση της απόφασης του Eurogroup της 15/6/2017

Άρθρο του Ευάγγελου Βενιζέλου

Το Eurogroup της 15.6.2017 επισημοποίησε με εκτενείς και περίτεχνες  διατυπώσεις την πλήρη αδυναμία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να διαπραγματευθεί και κατέγραψε τις βαριές επιπτώσεις που έχει στην ελληνική οικονομία η δεύτερη κρίση, η κρίση μέσα στην κρίση που βιώνει η χώρα τα τελευταία δυόμιση χρόνια, για λόγους αμιγώς πολιτικούς. Ας δούμε λοιπόν τι έγινε στο Eurogroup.

Περισσότερα

Βιντεοσκοπημένη όλη η εκδήλωση του “Κύκλου Ιδεών” της περασμένης Κυριακής με τον Ε. Βενιζέλο

Παρουσιάζουμε βιντεοσκοπημένη όλη τη συζήτηση στην εκδήλωση του “Κύκλου Ιδεών” της περασμένης Κυριακής (δείτε το σχετικό ρεπορτάζ εδώ), όπου συζητήθηκε το θέμα “Η θέση της Ελλάδας σε μια Ευρώπη που αμφισβητείται”. Στη συζήτηση συμμετείχαν οι Δημήτρης Κούρκουλας, πρ. υφυπουργός Εξωτερικών, ο Σπύρος Βλέτσας, συγγραφέας, αρθρογράφος και ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος.

Δείτε το video:

Περισσότερα

Ο Μ. Καρχιμάκης στην epirusnews.eu: “Όταν έριξαν τον Παπανδρέου ηττήθηκε η Δημοκρατία”

Ν. Βούστρος - Μ. ΚαρχιμάκηςΜε αφορμή τη σημερινή εκδήλωση που διοργανώνει το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών του Γ. Παπανδρέου στα Ιωάννινα, ο Νίκος Βούστρος συνομιλεί με τον πρώην υπουργό Μιχάλη Καρχιμάκη από το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών, σε μια συζήτηση εφ’ όλης της ύλης: Τι συνέβη το 2009, ποιος “έριξε” το Γ. Παπανδρέου, πως κινήθηκαν οι διάδοχοι του, τι συμβαίνει σήμερα.

Μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που φωτίζει άγνωστες πτυχές της πρόσφατης πολιτικής μας ιστορίας.

“Αδικήθηκε ο Παπανδρέου, είναι ο πιο αδικημένος πολιτικός της Μεταπολίτευσης”

“Ζήτημα δημοκρατίας στη χώρα η ανατροπή του Παπανδρέου! Η δημοκρατία ηττήθηκε με την ανατροπή του.”

  • “Ο Παπανδρέου ανετράπη από τμήμα του ΠΑΣΟΚ”

  • “Ο Βενιζέλος υπηρέτησε τα συμφέροντα”

  • “Έθεσα 17 φορές σε 17 Πολιτικά Συμβούλια το θέμα των εμβασμάτων εξωτερικού στο Βενιζέλο και δεν έγινε τίποτα”

Δείτε τα υπόλοιπα στο video

Περισσότερα

Δήμος Πάργας: Μαθήματα νεοφιλελευθερισμού!!!

Γράφει ο Σπύρος Τσάτσης

epirusnewsΗ πρωτοφανής οικονομική «αιμορραγία» στην Τοπική αυτοδιοίκηση και η «αφαίμαξη» του προσωπικού της σε καιρούς μνημονίων, συνεπάγεται ότι οι ιδιώτες θα βρουν πρόσφορο έδαφος να αναλάβουν πλήθος δημοσίων υπηρεσιών σε βάρος του κοινωνικού συνόλου, ενώ ως προς τις εργασιακές σχέσεις προβλέπεται το πέρασμα «από τις “ πελατειακές σχέσεις” στο φτηνό εργατικό δυναμικό.

Θα έχουμε δραματική αύξηση του κόστους όλων αυτών των υπηρεσιών για τους πολίτες, με παράλληλη υποβάθμιση της ποιότητάς τους.

Και αυτό δεν προβάλλεται στην κοινή γνώμη.

Περισσότερα

Οι ηττημένοι στην Ελλάδα, επιζητούν να παραμείνουν νικητές με ξένο δάκτυλο…

Επισημαίνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΚάτι πολιτικώς αισχρό και ελεεινό συμβαίνει στην Ελλάδα, το οποίο έρχεται εμμέσως να αμφισβητήσει το πολύ πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα, από εκείνους μάλιστα που εμφανίζονται να ασπάζονται τους θεσμούς της αστικής δημοκρατίας!

Στην Ελλάδα πριν από λίγες μόλις ημέρες διεξήχθησαν γενικές εκλογές, στις οποίες ηττήθηκαν οι νεοφιλελεύθεροι από δεξιά και αριστερά του κέντρου. Ηττήθηκε η νεοφιλελεύθερη μεταρρύθμιση. Ηττήθηκε ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός… τι δεν κατάλαβες;

Δεν ηττήθηκε απλώς ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ! Ούτε ηττήθηκαν κάποιοι «μνημονιακοί» από κάποιους «αντιμνημονιακούς»! Ηττήθηκε μια ιδεολογικοπολιτική προσέγγιση και μια συγκεκριμένη κουλτούρα. Ηττήθηκαν όσοι τοποθετούν την οικονομική ελευθερία πάνω από τα ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα, τα οποία κατακτήθηκαν με αγώνες και αίμα κατά τη νεωτερικότητα. Ηττήθηκαν οι εχθροί των εργαζομένων και φίλοι της μεσαιωνικού χαρακτήρα «εργασίας»! Ηττήθηκαν οι εχθροί της κοινωνικότητας, υπέρ μιας αμέσως ή εμμέσως επιδοτούμενης από το δημόσιο ατομικής/ιδιωτικής επιχειρηματικότητας! Ηττηθήκαν οι αλητήριοι του «όλοι μαζί τα φάγαμε»! Ηττήθηκε η διαπλοκή.

Περισσότερα

Διαψεύδεται η παραίτηση Βενιζέλου από την ηγεσία ΠΑΣΟΚ

ΠΑΣΟΚΣύμφωνα με πληροφορίες από κύκλους του κόμματος, διαψεύδεται η φήμη που διαδόθηκε νωρίτερα σήμερα ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος προτίθετο να παραιτηθεί από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.

Περισσότερα

Παρακρατικοί φασιστικοί θύλακες στα «σπλάχνα» της Ελληνικής Δημοκρατίας

Γράφει ο Χρήστος Παπαδημητρίου

Χ. ΠαπαδημητρίουΤα «ανθρωπίδια» το έλασσον η εκκόλαψη του φασισμού το μείζον.

Η «ερωτοτροπούσα» συμπεριφορά μεταξύ πολιτικών φορέων είναι μια πρακτική κοινωνικά αποδεκτή και πολλές φορές και εκλογικά αποτελεσματική. Καταδικαστέα όμως είναι η πολιτική των συγκοινωνούντων δοχείων ανάμεσα σε δημοκρατικά και φασιστικά κόμματα και μηχανισμούς.

Το δεν γνώριζα, δεν ήξερα, δεν κατάλαβα, αφορά πολιτικούς «ελεγχόμενης οξυδέρκειας», και δεν θα το ισχυριζόμουν ποτέ για τους κ.κ Σαμαρά και Βενιζέλο, κατά συνέπεια τεκμαίρεται αβίαστα από το τελευταίο συμβάν της εκκόλαψης των ναζιστών στο γραφείο του πρωθυπουργού ότι πρόκειται για πολιτικούς καιροσκόπους ιδεολογικά αλλοτριωμένους και για την Δημοκρατία επικίνδυνους, καθότι με τις πρακτικές δεν επιδιώκουν μόνο την πολιτική των επιβίωση αλλά αναπτύσσουν τον φασισμό στην Ελλάδα.

Η συγκεκριμένη αναφορά ενδιαφέρεται για την πολιτική συμπεριφορά του προσώπου και όχι για το πολιτικό πρόσωπο, κατά συνέπεια ενδιαφέρεται για τα πολιτικά χαρακτηριστικά του προσώπου που αναμφισβήτητα αποτελούν προωθητικό παράγοντα ομαλής λειτουργίας της Δημοκρατίας, αλλά και ενίοτε αποτελούν ανασταλτικό παράγοντα της παραπέρα εξέλιξής της.

Η ελληνική κοινωνία έχει την ευκαιρία σήμερα να διακρίνει τέτοιες συμπεριφορές, και βεβαίως της δίνεται η μοναδική ευκαιρία να καταδικάσει αλλά και να απομονώσει «πρόσωπα και φασιστοειδή», να προωθήσει η να οπισθοδρομήσει την πολιτική εξέλιξη των πραγμάτων, να ανατάξει η να περιθωριοποιήσει την Δημοκρατία.
Όχι βεβαίως έξω από πολιτικές διαδικασίες, αλλά μέσα σε αυτές, δια των εκλογών, και με την λογική ότι θα πρέπει να θέσει το εκλογικό σώμα στο περιθώριο όχι μόνο αυτούς που το «τραγικό πρόσωπο» του κυβερνητικού εκπροσώπου περιγράφει ως μη γνώστες όσον αφορά το συμβάν του «πάρε δώσε» με τον ναζισμό υπονοώντας προφανώς ότι είναι « πολιτικά ηλίθιοι» και άρα ακατάλληλοι, αλλά και τους ενσυνείδητα γνώστες οπότε είναι επικίνδυνοι να αναπαραχθούν σε μεταλλαγμένα και επικίνδυνα φασιστοειδή.

Οι παρακάτω σκέψεις σκοπό έχουν μόνο τον πολιτικό προβληματισμό, με δεδομένο αγαπητέ αναγνώστη ότι και σε τούτες τις «στερνές ώρες» της ανελέητης ανάγκης για επιβίωση, οι επαγγελματίες της πολιτικής και πρωτίστως υπεύθυνοι του ελληνικού ναυαγίου επιχειρούν την πολιτική των διάσωση αγνοώντας αλαζονικά αλλά και ανιστόρητα την κοινωνική επιταγή για αλλαγή στα πολιτικά ήθη στις νοοτροπίες και τις συμπεριφορές, ως αυτής που αποκαλύφθηκε και επισήμως δηλαδή της πολιτικής επικοινωνίας με τους γονιδιακά η μη προερχόμενους φασίστες.

Ως πολίτης που βιώνω τα προβλήματα που γέννησε μια κατάσταση την οποία δημιούργησαν «επίορκοι και ανίκανοι λειτουργοί», από όλες τις με υψηλές αμοιβές εξουσίες του κράτους δικαίου με τιποτένια χαρακτηριστικά, ,θα περίμενα όπως και ο κάθε Έλληνας επισημάνσεις, αλλά και στάσεις πολιτικές και όχι κομματικές με λογικές και πρακτικές καταδικασμένες και ξεπερασμένες.

Γεγονός εντούτοις που προκαλεί ανησυχία επιπρόσθετη σήμερα για την Δημοκρατία και την Πολιτική γενικότερα δεν είναι τα πρόσωπα τα οποία έχουν καταβολές αντιδημοκρατικές, αλλά τα πολιτικά πρόσωπα τα οποία βρίσκονται στο δημοκρατικό τόξο να ανέχονται να επιτρέπουν αλλά και να αρέσκονται να ερωτοτροπούν με διαδικασίες οι οποίες ακουμπάνε στην ρήση «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».

Το φαινόμενο του Φασισμού είναι εξηγήσιμο Κοινωνιολογικά, γεννιέται και αναπτύσσεται μέσα στην Δημοκρατία και αποτελεί ανάχωμα και ανασταλτικό παράγοντα της περαιτέρω εξέλιξης της.

Αν μείνουμε στην αριθμολογία και στην στείρα πολλές φορές κατευθυνόμενη κουβέντα στα μέσα, και στην επιφανειακή συζήτηση «περί φασισμού γενικά», ελλοχεύει ο κίνδυνος της κοινωνικοποίησης σε αντιδημοκρατικές συμπεριφορές κυρίως των νέων που βιώνουν μια απροσδιόριστα χαώδη κατάσταση χωρίς να ευθύνονται αλλά και στην αιώρηση της υποβολιμαίας άποψης ότι η εμφάνιση του φαινόμενου αποτελεί δήθεν στάση μόνο διαμαρτυρίας των πολιτών .

Η ανεξέλεγκτη πολιτική συμπεριφορά που δημιούργησε, αυτή την προβληματική είναι ίσως η πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της χώρας μας, που οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα η «πολιτική» να βάλλεται τόσο σφοδρά, και οι «πολιτικοί» να περιχαρακώνονται σε κλειστή επαγγελματική ομάδα με ότι αυτό συνεπάγεται μέσα και έξω από την Ελλάδα-να συμπεριφέρονται δηλ. ως να μην κατανοούν το εφιαλτικό τοπίο που προέκυψε από συγκεκριμένες «πολιτικές» όχι μόνο για την οικονομία αλλά και για τον κοινωνικό ιστό γενικότερα, όπως για παράδειγμα η συμπεριφορά για ακραίες πολιτικές επιλογές.

Ακραίες, αλλά η Δημοκρατία είναι το πολίτευμα που γαλουχεί ενίοτε και τις συνθήκες της εκτροπής της, όταν βέβαια βρίσκονται και υποβοηθούν σε αυτό φυσικοί αυτουργοί, αυτούς δηλαδή που η ιστορία χαρακτηρίζει επίορκους και η κοινωνία ανδρείκελα.

Ποτέ στη νεότερη ιστορία της Ελλάδος η όποια προβληματική δεν συνδυάσθηκε με τέτοιου τύπου πολιτικό αμοραλισμό, ο οποίος με την σειρά του προκάλεσε στην κοινωνία, την άποψη ότι σήμερα οι «πολιτικοί» αποτελούν αναστήματα τα οποία φαίνεται ότι δεν μπορούν να ανταποκριθούν η ακόμη χειρότερα ανταποκρίνονται πλημμελώς στην εκτέλεση των καθηκόντων των, δυστυχώς είναι σκληρό, αυτό όμως με την πρακτική των απέδειξαν, και ομολογείται κυνικά στις μεταξύ των φιλοφρονήσεις.

Θλιβερό το φαινόμενο της ανεπάρκειας των ανθρώπων της πολιτικής , αλλά καταγεγραμμένο πλέον με νούμερα, δεν είναι αυθαίρετο να ισχυριστούμε ότι είναι η γενιά μικρών αναστημάτων οι οποίοι καλούνται να λύσουν μεγάλα προβλήματα τα οποία δημιούργησε η ανικανότητά των και όχι μόνο.

Συμπεριφορές που οδήγησαν τμήμα του εκλογικού σώματος σε επικίνδυνες αλλά «απόλυτα εξηγήσιμες επιλογές» και τις οποίες εντελώς ανιστόρητα ερμηνεύουν και πάλι επιφανειακά και αντιεπιστημονικά κυρίως οι πολιτικοί αλλά και λοιποί τρίτοι στις ατελείωτες και πληρωμένες τηλεοπτικές συζητήσεις.

Η πολιτική άποψη και σκέψη για να προαχθεί πρέπει να υφίσταται πολιτικός χώρος, για να υπάρχει πολιτικός χώρος απαιτείται να τον στηρίζουν πολιτικές οντότητες ήθους και δυναμικής, και με αυτή την δημοκρατική πραγματικότητα ο λαός μας έχει αποδείξει ότι συμφωνεί απολύτως, κατά συνέπεια τον αδικεί αυτή η τελευταία εξέλιξη της σχέσης των συγκοινωνούντων δοχείων φασιστών και δήθεν δημοκρατών.

Τούτο σημαίνει ότι αν δεν επιχειρηθεί η πολιτική επανατοποθέτηση σε σχέση με το ποιο είναι το ζητούμενο ο «πολιτικός» και η επιβίωσή του, ή η «πολιτική», ο πολίτης θα συνεχίσει να συμμετέχει και σε μη δημοκρατικές διαδικασίες, επίσης να μην τον ενδιαφέρει το πολιτικό γίγνεσθαι, η αποχή να μεγαλώνει, η κοινωνία να μπολιάζεται με άκρως αντιδημοκρατικές παραφυάδες, και η Δημοκρατία να τίθεται υπό αμφισβήτηση.

Αυτό σημαίνει ότι η όποια ανάταξη στην οικονομική μας πανωλεθρία αν ταυτόχρονα δεν επιχειρηθεί και η ανάταξη στο πολιτικό υπόβαθρο, όσον αφορά την θεμελιώδη αρχή της πολιτικής ορολογίας ότι η «πολιτική» είναι συνεχής διαδικασία στο θέμα της εξέλιξης της Δημοκρατίας, ενώ ο «πολιτικός» πρόσωπο και οφείλει ως εκ τούτου να την υπηρετεί αλλά και να σέβεται τις αρχές της έχοντας σήμερα ιδιαίτερα υπ όψη του ότι η ασέλγεια επί των αρχών της δημοκρατίας θα τον οδηγεί εκεί που οδηγείται και ο κοινός εγκληματίας.

Το ζητούμενο δεν είναι ο χαφιές η ο προβοκάτορας αλλά αυτός που τον ανέχεται και πολλάκις τον ενθαρρύνει.
Και το τραγικό στο θέμα της ανοχής στο τελευταίο συμβάν είναι από την μια να ανέχεσαι και να λειτουργείς πολλαπλασιαστικά στο φαινόμενο του φασισμού και από την άλλη να υπογράφεις ως καθηγητής του συνταγματικού δικαίου… Ο ορισμός της Αλλοτρίωσης… Άρθρο πρώτο γραμμένο κατά τίτλο και κείμενο .

Καλή Ανάσταση αγαπητέ Αναγνώστη.

Περισσότερα

Τα επιδόματα εκλογικής αναθέρμανσης και το θαύμα της Κανά…

Γράφει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΉταν επόμενο, μετά την στατιστική να υποστεί τις συνέπειες της ελληνικής κυβερνητικής διαστροφής η απλή αριθμητική. Διαβάζω για την διανομή του αντικοινωνικού μερίσματος, ενός λογιστικού και σε κάθε περίπτωση αντιπαραγωγικού «πλεονάσματος» και αναρωτιέμαι μήπως πράγματι αδικούμε την κυβέρνηση! Μήπως κακώς την εγκαλούμε για έλλειψη πολιτικής εφευρετικότητας!

Τί λέτε αγαπητοί μου, εδώ πρόκειται για το νέο Θαύμα της Κανά! Οι κύριοι Σαμαράς και Βενιζέλος ευλογούν το νερό και αυτό μετατρέπεται σε οίνο, για να μεθύσουν οι έλληνες πολίτες και να ξεχάσουν τον εφιάλτη της αντικοινωνικής και αντιπαραγωγικής παραγωγής (φάμπρικας) πλεονάσματος! Ένα μικρό μέρος εκ του απροσδιόριστου ακόμη πρωτογενούς πλεονάσματος, θα διανεμηθεί, λέει, σε ένστολους και πτωχούς άστολους με ένα θαυματουργό τρόπο, έτσι ώστε το 17% του (χ) να μετατραπεί σε τουλάχιστον 150% του (χ)!!! Αυτό προκύπτει αν οι διαδώσεις της κυβέρνησης και η σχετική, έγκυρη ασφαλώς, φημολογία από την προπαγάνδα της Διαπλοκής, μετατραπούν σε αριθμούς. Εδώ, στο κόλπο δεν είναι απλώς ο σερβιτόρος, αλλά και… η αριθμητική!

Διαμαρτύρομαι και ζητώ την προστασία της αριθμητικής, μια και για τους έλληνες πολίτες δεν θα τολμούσα ποτέ να ζητήσω σεβασμό και προστασία. Είπαμε, σταμάτησα να γράφω αναλυτικά, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα μετατραπώ σε σαχλό λαϊκιστή! Ο λαός δεν χρειάζεται συνηγόρους, από πολιτική και κοινωνική συνείδηση έχει ανάγκη, από επιθυμία απόκτησης συστηματοποιημένης γνώσης και εργασίας, καθώς και από απαίτηση λίγα δράμια αξιοπρέπειας… Από ένα κίνημα με βαθιά πολιτικότητα, που θα δομεί όλα αυτά, καθώς ελλείψει αυτού, όλα ετούτα είναι λέξεις δίχως εννοιολογικό περιεχόμενο!

Ελλείψει κινήματος ας αρκεστούμε στα επιδόματα εκλογικής αναθέρμανσης στο πλαίσιο του σύγχρονου Θαύματος της Κανά, που πραγματοποιείται στην πλέον θεοκρατικά συγκροτημένη οικονομία της Ευρώπης. Στην χώρα των σύγχρονων οικονομικών θαυμάτων, που σκορπίζουν σοκ και δέος στο φιλοθεάμον κοινό των ελλήνων. Ουάου, με την διανομή μερίσματος εκ του πρωτογενούς πλεονάσματος μπαίνουν οι βάσεις της ανάπτυξης στην επιχείρηση-Ελλάς! Λάθος, να το ξαναπάρω από την αρχή: Ουάου, η διανομή μερίσματος εκ του πρωτογενούς πλεονάσματος, αποτελεί αδιάψευστη απόδειξη πως εισήλθαμε στην φάση της ανάπτυξης! Μην ακούτε αυτά που λέω, πως όλα ετούτα τροφοδοτούν τον φαύλο κύκλο της κρίσης, μεγεθύνοντας την παθογένεια του κοινωνικοοικονομικού μοντέλου της Ελλάδας, σε σημείο πλήρους κατάρρευσης κράτους και αγοράς, με τους ανέργους πλέον να «τρελαίνονται»! Προφανώς, δεν γνωρίζω την επιστήμη της εθνικής οικονομίας τόσο καλά όσο εκείνοι που ποτέ δεν θέλησαν ή δεν έτυχε να εμβαθύνουν σε αυτήν, καθώς αν το έπρατταν θα έπρεπε να ξεχάσουν τα δόγματα και τα τσιτάτα της νεοφιλελεύθερης αγοράς, με την έννοια του θριάμβου της Αποκάλυψης του Ολοκληρωτικού Καπιταλισμού!

Δεν είμαστε καλά, γίνεται πιστός δίχως δόγμα; Γίνεται αναρχοκαπιταλιστής δίχως εξευτελισμό της πολιτικής θεωρίας, παράλληλα με τον εξευτελισμό της εργασίας και του Κράτους Ευημερίας και Δικαίου; Δεν γίνεται! Όπως ακριβώς δεν γίνεται το Θαύμα της Κανά, δίχως την θαυματουργική αριθμητική του σερβιτόρου μιας «ανάκαμψης» που αντιμετωπίζει το λεγόμενο, περιπαικτικά, «κοινωνικό επίδομα» σαν το «επίδομα θέρμανσης», έτσι ώστε να αναθερμανθούν οι εκλογικές σχέσεις των πολιτικάντηδων με τον πιστό σε αυτούς λαό τους.

Από το «όλα είναι οικονομία» των σύγχρονων κεντροδεξιών και κεντροαριστερών, περνάμε στο «όλα είναι ζήτημα πίστης και ελπίδας», που οδηγεί στον εξοβελισμό των απίστων και στην χειραγώγηση των πιστών, ασφαλώς, μέχρι την κάλπη. Μετά αρχίζει φυσιολογικά το λεγόμενο «ξενέρωμα» των πιστών… αλλά μέχρι τότε το Θαύμα των Θαυμάτων θα έχει επιτευχθεί: οι πελάτες-εκλογείς θα οδηγηθούν στην κάλπη μεθυσμένοι με νερό και με το σύνθημα αλληλεγγύης των οπαδών ενός ηττώμενου καθεστώτος ηγεμονίας – «το αίμα νερό δεν γίνεται»… Ούτε το νερό, κρασί, ωστόσο, φίλε μου, αν έχω καταλάβει καλά όσα έζησα και μελέτησα μέχρι σήμερα!

Θα μου πεις ίσως, αυτό είναι το πρόβλημά σου; Όχι, δεν είναι αυτό! Αυτό, ίσως, να είναι το δικό σου και το δικό μας! Το δικό μου, προσωπικά, είναι άλλο: εμένα με ταράζει η έννοια του «κοινωνικού μερίσματος»! Από αυτήν αρχίζει η πολιτική διαστροφή, η προστυχιά και το έγκλημα των νεοφιλελευθέρων, που κυβερνούν με κεντροδεξιά και κεντροαριστερή μάσκα. Σύμφωνα με αυτήν ο πολίτης από φορέας δικαιωμάτων, ανθρώπινου και κοινωνικού χαρακτήρα, μετατρέπεται σε μερισματούχο μιας πτωχευμένης επιχείρησης με την μορφή του ελληνικού κράτους, ο οποίος οφείλει να κατανοήσει πως ευλόγως θα υποστεί τις ζημίες από το «ατύχημα» της πτώχευσης, μια και «όλοι μαζί τα φάγαμε». Ένα μικρό μέρος εκ των μερισματούχων θα λάβει μια μικρή ενίσχυση, ως ελάχιστη «αποζημίωση» των απωλειών που υπέστη και ως έμμεση αναγνώριση πως αυτοί ακριβώς δεν συμμετείχαν στο μεγάλο φαγοπότι (γάμος) της προηγούμενης ευημερίας, κατά το οποίο υπήρξε υπερκατανάλωση οίνου από τους υπόλοιπους, ενώ αυτοί οι ένστολοι και πτωχοί άστολοι κατανάλωναν αποκλειστικά νερό της βρύσης!

Έ, σε αυτούς προσφέρεται τώρα το ευλογημένο νερό, που μετατράπηκε λογιστικώς στον πιο εύγευστο οίνο! Είναι στους ίδιους, που οι ίδιοι, πρόσφεραν κάποτε το «νερό του Καματερού»! «Μπαμπά, τί κάνουν όλοι αυτοί με τα μπιτόνια στην Πλατεία», ρώταγε ο νέος τον πατέρα του, τότε. «Περιμένουν να καταναλώσουν ένα ακόμη θαύμα» παιδί μου. «Πάμε σπίτι να πιούμε και εμείς λίγο θαύμα από την βρύση μας και αν νοιώσεις συμπτώματα μέθης, να ξέρεις πως θα φταίει η υπερχλωρίωση και όχι ο Θεός»! Ο πατέρας μου δεν θεωρούσε ποτέ ένοχο τον Θεό, όπως δεν θεωρούσε ένοχο τον λαό. Αυτά τα δύο είχε πάψει να τα ανακατεύει στις υποθέσεις των μετόχων! Και ξέρεις γιατί – όπως υποθέτω σήμερα μετά από πολλά χρόνια; Επειδή μάλλον αντιλαμβανόταν τη διαφορά του δικαιώματος του πολίτη από το δικαίωμα του μετόχου.

Σήμερα, στην τρισχαριτωμένη χώρα μας, ένα ολόκληρο καθεστώς ηγεμονίας μετουσιώνει θαυματουργικά (δηλαδή, πολιτικώς ταχυδακτυλουργικά) το δικαίωμα του πολίτη, σε δικαίωμα μικρομετόχου μια κάποιας πτωχευμένης επιχείρησης. Με αυτή την έννοια οι ένστολοι και άστολοι μέτοχοι που θα λάβουν το «φιλοδώρημα» θα πρέπει να αισθανθούν κάποιου είδους ικανοποίηση. Κι εγώ όταν κάποτε δούλευα ως σερβιτόρος ένοιωθα ικανοποίηση από το πουρμπουάρ! Μόνον που αυτοί δεν είναι καν βοηθοί σερβιτόρου, αλλά μάλλον ο δίσκος του σερβιτόρου, στον οποίο ο ίδιος ρίχνει λίγα ψιλά για να νοιώσουν τον αέρα της ανάπτυξης όλοι οι μέτοχοι της επιχείρησης-φρενοκομείο!

Πολύ φτηνά ξεπουλάς τα δικαιώματα για τα οποία πολλοί άλλοι έχυσαν το αίμα τους, μέτοχε! Και αυτό είναι μια αμαρτία ιστορικού μεγέθους. Θα σε γυρίσει στην χειρότερη μορφή της κατάρρευσης του ’30! Θα μου πεις, εμείς τώρα θα εξαγοράσουμε και την ιστορία με το πλεόνασμά μας, τον παρά μας! Έτσι θα ανεβάσουμε και την αξία των μετοχών του ελληνικού κράτους, κατασκευάζοντας μια νέα φούσκα!

Εδώ πράγματι με «γονάτισες», αποδεικνύοντας πόσο αδύνατος είμαι στην αντίληψη περί χρηματιστηριακής παραγωγής υπεραξίας! Έχω μείνει πίσω, συνδέοντας τα δικαιώματα με την δημοκρατία και την ευημερία, στη βάση της παραγωγικής ανάπτυξης. Είμαι οπισθοδρομικός, καθώς από τα κλασικά οικονομικά της πολιτικής οικονομίας και την μαρξιστική κριτική, πέρασα στην βιο-οικονομία, αντί να ενταχθώ στην χρηματιστηριακή αφήγηση του νεοφιλελευθερισμού που από κοινωνικό υποκείμενο σε μετατρέπει σε φαντασιακό μερισματούχο μιας μπίζνας που την αποκαλούν ελληνικό-κράτος!

Μα, για κάποιους το ελληνικό κράτος δεν ήταν ανέκαθεν μια μπίζνα; Ασφαλώς και ήταν, μόνον που σήμερα φτάσαμε οι κοινωνικές σχέσεις να ορίζονται ως επιχειρηματικές σχέσεις φαλιρισμένων εργαζομένων και εργοδοτών – και μάλιστα ισοδυνάμως!. Ο «γάμος της Κανά» στο σημερινό ελληνικό πλαίσιο, αφορά σε ένα ανίκανο για παραγωγή και αναπαραγωγή ζευγάρι. Άρα, και το «θαύμα της Κανά» δεν έχει σημασία, πέραν της προεκλογικής σκοπιμότητας.

Περισσότερα

Αναζητώντας την «σημειολογία» ΕΛΙΑΣ, ΑΚΡΟΠΟΛ, και κκ Βενιζέλου και Πάγκαλου…

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γ. ΠιπερόπουλοςΣτη σημερινή σύντομη τοποθέτησή μου θα προσπαθήσω να εντοπίσω μια, σαφώς ανάμεσα σε πολλές άλλες, πιθανή «αιτία» αποκλεισμού του κ Πάγκαλου από την Κίνηση που βαφτίστηκε ΕΛΙΑ και είχε την τιμητική της το περασμένο Σάββατο-Κύριακο.

Ο κ Πάγκαλος, με το γνωστό του τρόπο έκφρασης, χαρακτήρισε ΗΛΙΘΙΑ ΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ που τον απέκλεισε από την…ΕΛΙΑ!!! Ρίξτε μια ματιά:

http://www.skai.gr/news/politics/article/253532/pagalos-ilithia-i-igesia-tou-pasok-pou-me-apekleise-apo-tin-elia/

Χτες, Κυριακή 9 Μαρτίου 2014 και ενώ οι «συνιστώσες» πολιτικές δυνάμεις, φορείς και πρόσωπα, που συνθέτουν την ΕΛΙΑ συνεδρίαζαν στο ΣΕΦ και έκαναν τις τοποθετήσεις τους, ο κ Πάγκαλος δήλωνε στα ΜΜΕ:
«Θεωρώ ότι με απέκλεισε η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Δεν με κάλεσαν στην Ελιά, με απέκλεισαν για κάποιο λόγο, τον οποίο δεν γνωρίζω από το περιβάλλον μου, δεκάδες άνθρωποι έχουν κληθεί.»

Δεν γνωρίζω, φυσικά, τον λόγο ή τους λόγους που ο κ Βενιζέλος και οι υπόλοιποι ηγετικοί παράγοντες της ΕΛΙΑΣ απεφάσισαν να αφήσουν «εκτός» τον κ Πάγκαλο…

Αλλά εκτιμώ ότι έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η είδηση που δημοσιεύθηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ το Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013 όπου μνημονεύεται, μεταξύ άλλων, ότι η εναρκτήρια συνάθροιση των φορέων και προσώπων που ηγούνται της ΕΛΙΑΣ (ως μετεξέλιξη του Παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ) έγινε στην κατάμεστη αίθουσα του ΑΚΡΟΠΟΛ. Ρίξτε μια ματιά στον παρακάτω σύνδεσμο:

http://www.topontiki.gr/article/57606/To-Akropol-Palas-diasozetai

Υποθέτω ότι πρόκειται για το Θέατρο ΑΚΡΟΠΟΛ για την αγορά του οποίου από το Υπουργείο Πολιτισμού, όταν Υπουργός ήταν ο κ Βενιζέλος, είχαν γραφτεί πολλά και μάλιστα μετά την αποχώρηση του κ Βενιζέλου από τον Υπουργικό θώκο του Υπουργείου Πολιτισμού ο διάδοχός του κ Πάγκαλος «άφησε κάποιες υπόνοιες» που αφορούσαν στις σχέσεις του προκατόχου του με τον κ Μπατατούδη (τότε Πρόεδρο του ΠΑΟΚ)… Ριξτε μια ματιά στο άρθρο της εφημερίδας ΒΗΜΑ με τίτλο το Ακροπόλ και η κόντρα Βενιζέλου-Πάγκαλου που αφορά στο θέμα:
http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=337253

Για τον κ Μπατατούδη ρίξτε μια ματιά στον σύνδεσμο:

http://www.inewsgr.com/128/giorgos-batatoudis-kykloforei-eleftheros-stin-athina.htm

Έχει σημειολογικό ενδιαφέρον τόσο το περιεχόμενο του άρθρου όσο και η φωτογραφία του κ Βενιζέλου που δημοσιεύει σήμερα, Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2014 η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ σημειώνοντας με έμφαση σχόλια στελέχους του ΠΑΣΟΚ ότι ξεκίνησαν 8 Κόμματα για να καταλήξουν σε ένα- στο ΠΑΣΟΚ:

http://www.naftemporiki.gr/story/778602/itan-pasok-egine-elia-gia-na-ksanaginei-pasok

Περισσότερα

Επίκαιρο άρθρο Ε. Βενιζέλου, προέδρου ΠΑΣΟΚ

Ε. ΒενιζέλοςΣτα χρόνια που πέρασαν από τότε που στην Ελλάδα συνειδητοποιήσαμε το μέγεθος της κρίσης και αρχίσαμε την σκληρή και δύσκολη εθνική προσπάθεια για την υπέρβασή της, κάθε ημέρα έχει πολύ μεγαλύτερη πυκνότητα και βάρος.

Τα τριάμισι αυτά χρόνια – με λάθη, με αδικίες, με αμφιθυμίες, με καθυστερήσεις, με αντιδράσεις σκληρές, άλλοτε δίκαιες και λογικές και άλλοτε συντεχνιακές και προκλητικές – έγινε ένα μεγάλο συλλογικό επίτευγμα: η Ελλάδα πέτυχε να θέσει υπό έλεγχο τη δημοσιονομική της κατάσταση και να περάσει από τα ανεξέλεγκτα δημοσιονομικά ελλείμματα στο μεγαλύτερο πρωτογενές πλεόνασμα στην Ευρώπη. Κατάφερε μέσα σε συνθήκες μεγάλη κοινωνικής και πολιτικής έντασης να εφαρμόσει κρίσιμες διαρθρωτικές αλλαγές που ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής οικονομίας και μετατρέπουν σταδιακά το άρρωστο κράτος σε ένα σύγχρονο Ευρωπαϊκό «κανονικό» κράτος.

Όλα αυτά οφείλονται στις σκληρές θυσίες του ελληνικού λαού. Αυτός στήριξε την εφαρμογή της μόνης υπεύθυνης και ασφαλούς εθνικής στρατηγικής με τη ψήφο του στις διπλές εκλογές του 2012. Αυτός – παρότι ο καθένας γοητεύεται από την ιδέα πως θα μπορούσαμε δήθεν να βγούμε από την κρίση χωρίς θυσίες – ξέρει ότι με ψέματα και ψευδαισθήσεις δεν μπορεί να πορευτεί πλέον η Πατρίδα μας. Ξέρει πώς ούτε υπήρχε ούτε υπάρχει σχέδιο Β. Ξέρει κατά βάθος ότι δεν έφερε το μνημόνιο την κρίση το 2010, αλλά η κρίση που υπήρχε προπολλού έφερε το μνημόνιο ως το μικρότερο κακό σε σχέση με την απόλυτη καταστροφή της ανεξέλεγκτης οικονομικής, κοινωνικής και θεσμικής χρεοκοπίας.

Τα θυμίζω αυτά γιατί δυστυχώς τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Και γιατί μόνο αν τα θυμόμαστε αυτά μπορούμε να καταλάβουμε τη σημασία που έχει το 2014 ως χρονιά της στροφής. Της στροφής προς την οριστική έξοδο από το μνημόνιο και την κρίση. Αυτό σημαίνει ότι το 2014 είναι πλέον εφικτό:

  • Να αρχίσει η αποκατάσταση αδικιών και να ληφθούν πρόσθετα μέτρα προστασίας των ευπαθών ομάδων, όπως οι ανάπηροι ή όσοι συμπολίτες μας δεν έχουν ασφαλιστική κάλυψη υγείας.
  • Να ενταθεί ο αγώνας για την ανάσχεση της ανεργίας και τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης μέσα από την επάνοδο σε θετικό ρυθμό ανάπτυξης μετά το 2007, μέσα από τις επενδύσεις, αλλά και την ειδική δέσμη υποστηρικτικών μέτρων μέσω του ΟΑΕΔ, του ΕΣΠΑ και του ΕΚΤ.
  • Να επανασυνδεθούν οι τράπεζες με την πραγματική οικονομία για την χρηματοδότηση των επιχειρήσεων και άρα της απασχόλησης.
  • Να προωθηθούν με μεγαλύτερη κοινωνική στήριξη οι διαρθρωτικές αλλαγές στο κράτος που θέλουν όλοι οι έλληνες.

Το 2014 και μάλιστα το πρώτο εξάμηνο, θα επιβεβαιωθεί οριστικά και επίσημα η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους.

Το πρώτο εξάμηνο του 2014 η ελληνική προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ μας δίνει επιπλέον την ευκαιρία να προβάλλουμε την εικόνα της Ελλάδας ως κανονικής, θεσμικά ισότιμης χώρας – μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το 2014 είναι το έτος που ξαναδίνει στους Έλληνες και τις Ελληνίδες το δικαίωμα στην ασφάλεια και την αισιοδοξία.

Ευάγγελος Βενιζέλος

Περισσότερα

ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ Σενάριο των επόμενων εκλογών

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γ. ΠιπερόπουλοςΤο σύντομο και ‘πιπεράτο’ αυτό σχόλιό μου που ελπίζω να το διαβάσετε καθώς Κυριακή βράδυ είσθε, όπως σχεδόν όλοι μας, κλεισμένοι στα σπίτια σας με την κακοκαιρία, τις ελλείψεις των απαραίτητων για διασκέδαση και τις ανύπαρκτες προοπτικές για «καλή εβδομάδα» καθώς μας έρχεται η Δευτέρα της ανεργίας, της αβεβαιότητας για όσους εργάζονται και της ελπίδας για ‘καταβολή του έναντι’ των μισθών που εξανεμίσθηκαν…

Διαβάζω πάλι τα γνωστά ‘gallup’ από τους ιθαγενείς ‘δημοσκόπους’ και τους ευχαριστώ γιατί μου δίνουν ερεθίσματα για να γελάσω σε εποχές που οι προϋποθέσεις για γέλιο δεν υπάρχουν…

Περισσότερα

Η συμφωνία των μοιραίων

Σημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΤην Συμφωνία της Μοίρας θα την έχετε ασφαλώς απολαύσει όλοι σας, αν και οι περισσότεροι την ξέρετε ως την 5η Συμφωνία σε Ντο ελάσσονα έργο αρ. 67 του Ludwig van Beethoven. Το έργο που συναπαρτίζεται από τέσσερα μέρη ξεκινά με ένα σαφώς ανορθόδοξο τρόπο που δομεί μια προγραμματική συμφωνία για να δέσουν πάνω της τα τρία χαρακτηριστικά όγδοα «Σολ», τα οποία ακολουθεί χωρίς αλλαγή της δυναμικής ένα μακρόσυρτο «Μιιιι ύφεση»!

Ε, αυτή την εντύπωση (: αίσθηση με την μορφή πολιτικής ψευδαίσθησης) επιχειρεί να αναπαράγει η «συμφωνία των μοιραίων» Σαμαρά-Βενιζέλου, με την φιγούρα της ψευδεπίγραφης (με όρους πολιτικής) Προγραμματικής Συμφωνίας μεταξύ της ΝΔ και του ΠαΣοΚ! Πρόκειται για ένα αφόρητα λαϊκιστικό κείμενο, συντεταγμένο έτσι που να συμφωνούν μαζί του σχεδόν όλοι, μέσω ενός κόλπου στην πολιτική τονικότητα, σύμφωνα με το οποίο το κρίσιμο είναι ή κυβερνητική σταθερότητα και όχι η οικονομική ανάπτυξη και η δημοκρατία. Η «Συμφωνία» θεμελιώνεται έτσι σε μια μακρόσυρτη ύφεση του πολιτικού ανταγωνισμού, για να εσωτερικευθεί αρμονικά στην κοινωνία η οικονομική ύφεση και οι δραματικές της συνέπειες.

Περισσότερα

Η ανάπτυξη και τα παραμύθια της Χαλιμάς…

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης, οικονομολόγος – αναλυτής

Δ. ΚαζάκηςΟ φερόμενος ως πρωθυπουργός της Ελλάδας κ. Σαμαράς επέστρεψε στην χώρα μαζί με τον έτερο της συμμαχίας των δοσίλογων, τον κ. Βενιζέλο. Έχει προηγηθεί μια περιοδεία σχεδόν δυο εβδομάδων σε ΗΠΑ και Ισραήλ. Με ποιο σκοπό; Πάντως όχι για το συμφέρον της Ελλάδας και του λαού της. Εξηγούμαι: Ο κ. Σαμαράς ηγείται τυπικά μιας κυβέρνησης που πατά σε δυο κόμματα-φαντάσματα. Τα κυβερνητικά κόμματα υφίστανται μόνο και μόνο χάρις στον κρατικό κορβανά. Δεν διαθέτουν κανένα λαϊκό ή κοινωνικό έρεισμα.

Το ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει στην κοινωνία. Υπάρχει μόνο στο κοινοβούλιο με δοτούς βουλευτές χωρίς εκλογική βάση, στις πληρωμένες δημοσκοπήσεις και στα στημένα πάνελ της κατευθυνόμενης ενημέρωσης που σήμερα μόνο τα κομματόσκυλα και οι ηλίθιοι παρακολουθούν ανελλιπώς. Μόνο ο Βενιζέλος καμώνεται τον αρχηγό ενός ανύπαρκτου κόμματος που συντηρείται απλά από τον κρατικό κορβανά. Με τα χρήματα που ληστεύονται από τον έλληνα πολίτη.

Περισσότερα

58 κλεπταποδόχοι μιας πλαστής ελπίδας κάνουν έκκληση για σοσιαλδημοκρατική ανασυγκρότηση…

Σημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΞέρουν φαντάζομαι κάμποσοι από τους 58 συμπολίτες μας, που συνυπογράφουν την πρόταση για τη δημιουργία ενός κοινού πολιτικού φορέα της κεντροαριστεράς, πως τους εκτιμώ. Δυο-τρεις μάλιστα από αυτούς πως τους αγαπώ. Άρα, δίχως παρεξήγηση θα τους έλεγα με τα λόγια του Οδυσσέα Ελύτη: «Ά τέ να χαθούμε παλιοτόμαρα μιας ευτυχίας πέμπτου ή έκτου ορόφου»!

Η ιδέα που διακονείτε δεν είναι καινούργια, ούτε η ανάγκη που προβάλετε. Αργήσατε, ωστόσο, πολύ περισσότερο από 58 μήνες για να αφυπνιστείτε και να αρθρώσετε αυτά που έπρεπε να υποστηριχθούν την εποχή που ο κ. Σημίτης επέστρεφε στον κ. Παπανδρέου το «δαχτυλίδι», ή καλύτερα το κόσμημα του στέμματος της «προοδευτικής παράταξης»! Κάποιοι από εσάς αργότερα υποστηρίξατε τον κ. Βενιζέλο και αμέσως μετά ξανά-μανά την παρέα που δρομολόγησε την πτώχευση εντός του ευρώ με εσωτερική υποτίμηση, η οποία υπονόμευσε θανάσιμα κοινωνία και θεσμούς. Και σήμερα έρχεστε, μετά την άμεση ή έμμεση υποστήριξη, ή απλώς σιωπηρή ανοχή προς την λεγόμενη «μνημονιακή στρατηγική», δηλαδή την θέσπιση μιας τόσο οδυνηρής όσο και αδιέξοδης πρακτικής εφαρμογής του «ατομικού μηχανισμού διάσωσης της Ελλάδας» και λέτε: Η ανασυγκρότηση δεν θα είναι μόνο οργανωτική, αλλά βαθιά πολιτική […] Η ισχυροποίηση της ευρύτερης κεντροαριστερής παράταξης θα αποσυμπιέσει τη σημερινή αίσθηση της εμφύλιας αντιπαράθεσης. Θα συμβάλει στην αποκατάσταση μιας ελάχιστης εθνικής συναίνεσης ώστε ο πολιτικός αντίπαλος να μην γίνει πάλι εσωτερικός εχθρός. Θα επαναφέρει την πολιτική και κοινωνική δυναμική στον αστερισμό της δημοκρατίας και του πλουραλισμού. Θα συνδέσει την εθνική ανασυγκρότηση με ένα προοδευτικό και ρεαλιστικό πρόγραμμα αλλαγών στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Θα ενισχύσει τις φιλελεύθερες εκσυγχρονιστικές φωνές στη ΝΔ και τις δημοκρατικές φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις στον ΣΥΡΙΖΑ».

Περισσότερα

Ο Χειμώνας, η Άνοιξη, το πήδημα και η ανάγκη εκλογών…

Σημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΤα μέτρα λιτότητας επηρεάζουν και την γραφή μου και έτσι σήμερα θα είμαστε στεγνοί, δραματικά απέριττοι και σχετικά σύντομοι. Για να κάνουμε οικονομία (με την κακιά έννοια) καταφεύγουμε πρώτα στα γνωστά, μέσω του Διονυσίου Σαββοπούλου: Τον χειμώνα ετούτο άμα τον πηδήσαμε / Γι’ άλλα δέκα χρόνια άιντε καθαρίσαμε…

Για να τον «πηδήσουμε» και να μην μας «πηδήξει» καθολικώς και μοιραίως, απαιτούνται αμέσως εκλογές. Η περίοδος χάρητος προς την κ. Μέρκελ κάποτε θα πρέπει να τελειώσει, μήπως και αρχίσουμε την πολιτική διαπραγμάτευση με τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο με μεσολαβητές κάποιους που τρώγονται είτε η Γερμανία να εγκαταλείψει το Ευρώ, είτε να προχωρήσουμε σε ουσιαστική οικονομική ένωση με μεταφορά ηγεμονίας από το Βερολίνο στις Βρυξέλλες (προσοχή, δεν εννοώ μόνον την διοίκηση Ομπάμα, είναι και άλλοι με παρόμοιες επιθυμίες, αλλά δεν τους αναφέρω, καθώς έχουν εταιρείες οι άνθρωποι και δεν συμφέρει να… προκαλούν ανοιχτά!).

Περισσότερα