Τι “αφήνει” πραγματικά ο Τουρισμός στη χώρα;

Γράφει ο Νίκος Βούστρος

Οι ταξιδιωτικές εισπράξεις στην ελληνική οικονομία ως ποσοστό του ΑΕΠ διπλασιάστηκαν τα τελευταία 7 χρόνια. Πιο αναλυτικά, από 4,3% το 2010 αυξήθηκαν στο 8,2% το 2017. Σε συνολικό ποσό, έφθασαν τα 14,6 δισ. Ευρώ μόνο το 2017.
 
Όμως, οφείλουμε να δούμε παράλληλα και την κατακόρυφη μείωση εισπράξεων ανά ταξίδι, από τα 745,7 Ευρώ κατά μέσο όρο το 2010 στα 485,1 Ευρώ ανά ταξίδι το 2017.
 
Κοντολογίς, ενώ έρχονται περισσότεροι (διπλάσιοι) «αφήνουν» όμως αρκετά λιγότερα χρήματα στην ελληνική οικονομία (όταν τα αφήνουν στην ελληνική, γιατί μερικές φορές οι αμοιβές καταβάλλονται στο εξωτερικό…).
 

Πιο αναλυτικά, ο αριθμός των επισκεπτών κυριολεκτικά διπλασιάστηκε μέσα σε 7 χρόνια και από 15,0 εκατ. άτομα το 2010 ανήλθε στα 30,2 εκατ. το 2017 (ποσοστιαία αύξηση 101,0%). Από την άλλη πλευρά, η συνιστώσα της δαπάνης ανά ταξίδι συρρικνώθηκε κατά -24,3% ή -€155,4
 
Δεν υπάρχει ουδεμία αμφιβολία ότι πρόκειται για τη “βαριά” μας βιομηχανία, η οποία απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή και πολύ προσεκτικούς χειρισμούς, σε όλα τα επίπεδα…
Είναι παραπάνω από σίγουρο, ότι αν αφεθούμε σε αυτοσχεδιασμούς, ή αν απλώς περιοριστούμε σε άσκοπο «ξεκοκάλισμα κονδυλίων προβολής» πράγμα που πολλές φορές συνέβη στο παρελθόν, τότε οι εξελίξεις γρήγορα θα μας μας ξεπεράσουν και θα ψάχνουμε μετά από λίγα χρόνια να βρούμε γιατί χάσαμε το τραίνο του τουρισμού…
Ας μη ξεχνάμε ότι μας ευνοεί ιδιαίτερα και το γεγονός ότι η χώρα μας είναι η μόνη νησίδα ευρωπαϊκής σταθερότητας και παγιωμένων αξιών, στο κέντρο μιας ευρείας περιοχής που «βράζει» γεωπολιτικά.
[δεδομένα: Τ.Τ.Ε., γράφημα Eurobank Research]
 
Ν.Β.
Περισσότερα

Η “γλώσσα” που καταλαβαίνουν οι Τούρκοι

Γράφει ο Νίκος Βούστρος

Δεν μπορώ να γνωρίζω αν οι στρατιώτες στη νήσο Ρω έπραξαν υπό το κράτος φόβου και έβαλαν με τροχιοδεικτικά από πανικό ή αν ήταν εκτέλεση προκαθορισμένης αντίδρασης που υπάκουε σε κανόνα εμπλοκής. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η Τουρκία καταλαβαίνει μόνο μία γλώσσα και αυτή είναι η γλώσσα της ισχύος.

Και η απόδειξη αυτού που λέω:

Περισσότερα

Ποιους αφορούν οι πλατείες;

Γράφει ο Νίκος Βούστρος

Με «εκθέσεις σχεδίων διαγωνισμού πλατείας» δεν πρόκειται ούτε κάτι να βγει, ούτε να προχωρήσουν τα πράγματα. Είναι προφανές ότι ο κόσμος δεν θέλει αυτό το εκτρωματικό πλακόστρωτο.

Και βεβαίως δεν θέλει σε καμία περίπτωση περισσότερα προβλήματα από αυτά που ήδη έχει για τη μετακίνηση του, προβλήματα που θα μεγεθύνει η κατάργηση ουσιαστικά της Λ. Δωδώνης μπροστά από το κτίριο της Περιφέρειας.

Με άλλα λόγια, πρέπει άμεσα η Δημοτική Αρχή της πόλης να κάνει «πίσω» στο θέμα της πλατείας και να προβεί σε ανακατασκευή ή επιδιόρθωση της υπάρχουσας (και όχι “ανάπλαση” – είναι πέρα για πέρα λάθος ο όρος) η οποία να ικανοποιεί το αισθητικό κριτήριο των πολιτών – οι οποίοι είναι και αυτοί που θα τη χρησιμοποιούν αλλά και εκείνοι που θα την πληρώσουν, χωρίς την ατυχούς έμπνευσης …κατάμαυρη πλακόστρωση.

Για το …”παζαριώτικης” έμπνευσης στέγαστρο, προτιμώ να το αφήσω ασχολίαστο… Και φυσικά ουδόλως μας ενδιαφέρει η παλιά είσοδος της Όασης κι αν θα ενοποιηθεί με την πλατεία ή όχι – μας ενδιαφέρει η πλατεία και η χρήση της.

Εκτός, αν σε αυτή την πόλη αποφασίσουμε οι πλατείες και γενικά οι δημόσιοι χώροι της να αφορούν μόνο τους …αρχιτέκτονες…

Λυπάμαι, αλλά δεν νομίζω.

Ν.Β.

Περισσότερα