Ευρωζώνη: Οικονομικός παράδεισος ή νομισματική κόλαση;

Του Καλλίνικου Κ. Νικολακόπουλου*

Οι ‘αγορές’ θεώρησαν ότι η πρώτη δεκαετία λειτουργίας της ευρωζώνης ήταν γενικά επιτυχής και ότι η κυκλοφορία κοινού νομίσματος πραγματοποιήθηκε χωρίς προβλήματα και η ΕΚΤ ανταποκρίθηκε θετικά στον παράδοξο-στρεβλό ρόλο που επωμίσθηκε να διεκπεραιώσει. Στο εσωτερικό της ευρωζώνης υπήρξαν έντονη οικονομική ανάπτυξη και αυξανόμενη απασχόληση, βασιζόμενες και τροφοδοτούμενες όμως από έντονα αυξανόμενα σωρευτικά χρέη.

Περισσότερα

Στα δίχτυα των τοκογλύφων

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Ελπίζουμε να συνειδητοποιήσουν οι Έλληνες τα τεράστια εγκλήματα εις βάρος τους μετά το 2009, με αποκορύφωνα την τραπεζική ληστεία – το δολοφονικό Swap στην Πορτογαλία, με ανόητο θύμα την κρατική εταιρεία σιδηροδρόμων.

Περισσότερα

Ξεκίνησε το ευρώ των 2 ταχυτήτων;

Γράφει ο καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γ. ΠιπερόπουλοςΕίχε συζητηθεί, είχε απορριφθεί ως δημιούργημα φαντασιόπληκτων και εχθρών του κοινού νομίσματος των Κρατών-μελών της Ευρωζώνης, είχε εξοστρακισθεί στο ‘πυρ το εξώτερον…’

Και όμως, ίσως η πραγματικότητα του «ευρώ 2 ταχυτήτων» να υπάρχει ήδη όπως αναφέρουν δημοσιεύματα έγκυρων ΜΜΕ (π.χ. new York Times) φέρνοντας ως πολύ ΖΩΝΤΑΝΟ παράδειγμα την περίπτωση όχι ενός τυχαίου πολίτη της Ευρωζώνης αλλά ενός επώνυμου οικονομικού παράγοντα πολίτη της Κύπρου ο οποίος ανακάλυψε ότι το ευρώ της δικής του πατρίδας ΔΕΝ μπορεί να του αγοράσει ένα διαμέρισμα που είδε και του άρεσε στην Αθήνα!

Κύπρος και Ελλάδα, ως γνωστόν, έχουν τα σοβαρά προβλήματα που τα μοιράζονται με Πορτογαλία και Ισπανία όπως έχουν και το ευρώ ως κοινό τους νόμισμα..

Αμ, δεν!…

Ο συγκεκριμένος Κύπριος επιχειρηματίας ΔΕΝ μπόρεσε να αγοράσει το διαμέρισμα που είχε βρει στην Αθήνα καθώς ΔΕΝ του επετράπη η εξαγωγή του ποσού των 170,000 ευρώ!!!

Η συγκεκριμένη περίπτωση απαγόρευσης της διακίνησης κεφαλαίων ανάμεσα στις «αδελφές» χώρες δηλαδή Κύπρο και Ελλάδα που συμμετέχουν στην Ευρωζώνη εγείρει ένα πολύ κρίσιμο ερώτημα που οι Κεντρικές Εξουσίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποφεύγουν να απαντήσουν, λειτουργώντας μάλλον κατά την παροιμιακή περίπτωση του «Διαβόλου με το λιβάνι…»

Λέτε να ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΟ ΕΥΡΩ ΤΩΝ 2 ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ και τα περισσότερα, εάν όχι όλα, τα Ευρωπαϊκά ΜΜΕ να «κάνουν τουμπεκί ψιλοκομμένο;»

Τις προάλλες είχαμε εκείνες τις ανιστόρητα-ιστορικές αποφάσεις που ναι μεν διασφαλίζουν τις τραπεζικές ατομικές καταθέσεις μέχρι τις 100,000 ευρώ αλλά αφήνουν πολύ, εντυπωσιακά πολύ, ανοιχτό το θέμα του «κουρέματος» (εάν και εφόσον και όταν χρειασθεί) για ποσά άνω των 100,000 ευρώ.

Τι σόι, όμως, ευρωζώνη είναι αυτή όταν ένα μέλος της η Κύπρος ΔΕΝ επιτρέπει στους πολίτες της να διακινούν ελεύθερα τα κεφάλαιά τους αν και η χώρα τους μπήκε μεν στον μηχανισμό στήριξης (εμείς εδώ το λέμε…τρόικα) αλλά συνεχίζει να ανήκει στην ευρωζώνη και να έχει ως εθνικό νόμισμα το ευρώ;

Αυτούς που πολλοί αργυρώνητοι δημοσιογράφοι είχαν αποκαλέσει και φαντασιόπληκτους και πιθανά εχθρούς του ευρώ και της ευρωζώνης με το δίκαιό τους αναρωτιούνται:

Ξεκίνησε η λειτουργία της ευρωζώνης 2 ταχυτήτων; Εάν η απάντηση είναι ΝΑΙ, γιατί την… κρύβουν;

Συνδέεται η περίπτωση του Κυπρίου επιχειρηματία με τις… Γερμανικές εκλογές;

Κάποιος θα μου πει, πάλι «αφελείς» ερωτήσεις κάνεις κ Πιπερόπουλε!… (Επειδή, σίγουρα, υπάρχουν και οι… δύσπιστοι, μια ματιά στο παρακάτω: (http://www.cnbc.com/id/100877096)

Περισσότερα

Μπορώ να κάνω μια “αφελή” ερώτηση;

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Γ. ΠιπερόπουλοςΤην έχω παραφράσει, βελτιώσει και την έχω γράψει ως διαπίστωση για τα δρώμενα στην Ελλάδα της εισαγόμενης και εγχώριας τρόικα την Κινέζικη «ευχή» που τελικά είναι «κατάρα»: «Να ζήσουμε σε ενδιαφέρουσες εποχές και να μη διαθέτουμε τις δεξιότητες που απαιτεί η διαχείριση των κρίσεων που δημιούργησαν οι εποχές!»

Οι Ιρλανδοί, οι Πορτογάλοι, οι Ισπανοί, οι Έλληνες «φοβηθήκαμε» την κατάρρευση των Οικονομιών μας και την απώλεια των περιουσιακών στοιχείων που λίγα ή πολλά όλοι διαθέταμε…

Αλλά μας έβαλαν στα μνημόνια και τα προγράμματα διάσωσης και έτσι ΔΕΝ «κουρεύτηκαν» οι καταθέσεις μας (μέχρι στιγμής) αλλά μας επέβαλαν φόρους και χαράτσια και ανεργία σε πρωτόγνωρα επίπεδα…

Περισσότερα

Συναγερμός για ενδεχόμενο νέο μεγάλο παγκόσμιο κραχ

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης, οικονομολόγος – αναλυτής

Με έκτακτη τηλεδιάσκεψη χθες Τρίτη απάντησαν οι υπουργοί Οικονομικών της Ομάδας των Επτά (G-7) στα σημάδια κινδύνου που πληθαίνουν, με αντικείμενο τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν ώστε να αποτραπεί η περαιτέρω επιδείνωση της κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη. Στο επίκεντρο των ανησυχιών είναι η Ισπανία και ο τραπεζικός τομέας της χώρας που απειλείται με κατάρρευση, ενώ σε δεύτερο πλάνο είναι προς το παρόν οι εξελίξεις στην Ελλάδα. Πριν καν καλά αρχίσει η τηλεδιάσκεψη, η ισπανική κυβέρνηση ζήτησε για πρώτη φορά, διεθνή οικονομική βοήθεια για την αντιμετώπισης της κρίσης που πλήττει τις ισπανικές τράπεζες, καθώς ο αρμόδιος υπουργός για τον Προϋπολογισμό, Κριστόμπαλ Μοντόρο, είπε ότι οι ευρωπαϊκοί «θεσμοί» πρέπει να βοηθήσουν για τη στήριξη του τραπεζικού κλάδου.

Μετά την απόφαση για την ανακεφαλαιοποίηση της τράπεζας Bankia ύψους 23,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, η Ισπανία βρίσκεται στο επίκεντρο των ανησυχιών της Ευρωζώνης, καθώς οι επενδυτές φοβούνται ότι η χώρα δεν θα κατορθώσει να ανταποκριθεί στις οικονομικές υποχρεώσεις της και ότι θα χρειασθεί οικονομική βοήθεια. Την Δευτέρα η Πορτογαλική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα ενισχύσει με 6,6 δις ευρώ τις δικές της ιδιωτικές τράπεζες Banco Commercial Portugues, Banco BPI και την κρατική Caixa Geral de Depósitos. Κι είναι μόνο η αρχή.

Περισσότερα

Αυτά που μας έμειναν

Γράφει ο Γιάννης Βαρουφάκης

Τον Απρίλιο του 2010, πριν υπογραφεί το Μνημόνιο 1, έγραφα σε αυτές τις σελίδες: «Έχουμε εμπλακεί σε μια ατέρμονη διαπραγμάτευση που μας σέρνει όλο και κοντύτερα σε ένα Αργεντίνικο τάνγκο εντός της ευρωζώνης, με την υποχρεωτική συμμετοχή και άλλων δεινοπαθούντων χωρών (π.χ. Ισπανία, Πορτογαλία – ακόμα και Γαλλία), του οποίου η λογική κατάληξη είναι ο προαναγγελθείς θάνατος του ευρώ.» Τον Ιανουάριο του 2011, αλλά και ξανά (ως υπενθύμιση) τον Ιανουάριο που μας πέρασε, ξαναέγραφα: «Αυτή η Κρίση, αν την αφήσουμε να εξελιχθεί…, δεν θα δείξει επιείκεια σε κανέναν. Δεν θα διαχωρίσει τον φαύλο από τον χρηστό, τον Γερμανό βιομηχανικό εργάτη από τον αργόσχολο του ΟΣΕ, τον ιδιωτικό από τον δημόσιο υπάλληλο, τον έλληνα μεροκαματιάρη στον Ορχομενό από τον Πολωνό μετανάστη στο Παρίσι.»

Έως εδώ. Έχω κουραστεί, και σας έχω κουράσει, με το μακρόσυρτο θρήνο μου για την ευρωζώνη που χάνεται (κι όχι απλώς χάνουμε) όχι λόγω ανυπέρβλητων τεχνικο-οικονομικών προβλημάτων αλλά εξ αιτίας της οργανωμένης ανοησίας των ευρωπαίων ηγετών. Όχι ότι άλλαξα γνώμη ή ότι δεν έχει σημασία η αποδόμηση της Ευρώπης. Απλά, δεν έχει νόημα πια να επανέλθω άλλη μια φορά. Ο στόχος όλων σχεδόν των άρθρων μου τα δύο αυτά χρόνια ήταν να προειδοποιήσουν ότι πρόκειται για γενικευμένη Ευρωπαϊκή Κρίση και ότι το φάρμακο-συνταγή, που ξεκίνησε ως Made for Greece, θα δηλητηρίαζε (αντί να γιατρέψει) την Ήπειρό μας συνολικά. Φτάσαμε στο σημείο που, αυτή η «εκκεντρική» άποψη, δυστυχώς έχει μετατραπεί, λόγω των εξελίξεων, σε μια απλή περιγραφή της πραγματικότητας.

Περισσότερα

Το πιο σύντομο ανέκδοτο: “Επιχείρηση σε μια μέρα”

Γράφει ο paratiritis
para_tiritis@yahoo.com

Σήμερα το πρωί όταν έπιασα το πληκτρολόγιο για να γράψω, στο μυαλό μου ήταν πολύ έντονες οι σκέψεις για τη χθεσινή δραματική προσφυγή της Πορτογαλίας στο (χαχα!) …”μηχανισμό διάσωσης” – Το έχω ξαναγράψει πάλι, αλλά είναι γνωστό ποιους σώζει ο μηχανισμός διάσωσης – Ας μην επεκταθούμε εδώ… Σκεφτόμουν κυρίως τους αγαπητούς Πορτογάλους και το τι τους περιμένει, τώρα που “ήρθαν στο κλαμπ”, μαζί με εμάς και τους Ιρλανδούς (άλλη πονεμένη ιστορία αυτή!).

Όμως, διαβάζοντας τα οικονομικά sites, μια έκπληξη πρώτου μεγέθους με περίμενε: Πλέον, μπορούμε να αισθανόμαστε υπερήφανοι! ΑΠΟΚΤΗΣΑΜΕ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΜΙΑΣ ΣΤΑΣΗΣ για τις επιχειρήσεις!!! (τα κεφαλαία είναι από τη συγκίνηση!) και αποκτήσαμε τη δυνατότητα ΙΔΡΥΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΕ ΜΙΑ (1) ΗΜΕΡΑ (και ξανά πάλι συγκίνηση!).

Διαβάζοντας τα παραπάνω και γνωρίζοντας καλά πως λειτουργεί η διοίκηση, από πολιτικό προϊστάμενο μέχρι τον τελευταίο υπάλληλο, όπου όλα γίνονται α) λάθος β) αργά και γ) ακριβά σε σχέση με οπουδήποτε αλλού στον κόσμο – ακόμα και σε αφρικανικές χώρες, δεν μπορείς παρά να γελάσεις με την καρδιά σου!

Και μάλλον αυτός είναι και ο πραγματικός λόγος της πρωτοβουλίας της κυβέρνησης: Να προσφέρει απλόχερα διασκέδαση στον κάθε Έλληνα που πιστεύει (ο ανόητος) ακόμα στο επιχειρείν και προσπαθεί να παράξει πλούτο και εισόδημα για εαυτόν και αλλήλους, σε αυτή την κατεστραμμένη από τους πολιτικάντηδες χώρα.

Βρε ανεκδιήγητοι μαθητευόμενοι μάγοι, λέτε το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας και της επιχειρηματικότητας να είναι το σε πόσες μέρες ανοίγει μια ΕΠΕ ή ότι τους κατακλέβετε από παντού και δεν τους προσφέρετε ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ, ούτε καν τις αυτονόητες υποχρεώσεις σας σαν κράτος και σαν δημόσια διοίκηση!

Περισσότερα

Οι ιδανικοί αυτόχειρες

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Σήμερα θα έπρεπε να φορέσουμε την φουστανέλα ανάποδα και οι σημαίες να κυματίσουν ανάποδα. Είμαστε η φάρσα της μοντέρνας ιστορίας. Ο μόνος ευρωπαϊκός λαός που εμφανίστηκε οικιοθελώς να απεμπολεί την αυτοκυβέρνησή του για την ένταξη σε μηχανισμούς σωτηρίας του ευρώ. Όπως φαντάζομαι να παρατηρείτε, όλα τα επιμέρους  ευρωπαϊκά πολιτικά συστήματα αγωνίστηκαν ή τουλάχιστον φάνηκε να αγωνίζονται για την διατήρηση της αυτοκυβέρνησης των χωρών τους, εκτός από το Ελληνικό. Παντού με τον ένα ή τον άλλο τρόπο υπήρξε εκδήλωση πατριωτισμού, μπροστά στην πιστωτική κρίση, εκτός από την Ελλάδα. Εμείς είμαστε οι πατριώτες του ευρώ. Πατρίδα μας είναι η ευρωζώνη και εθνάρχες οι νταβατζήδες κατά Καραμανλή.

Αν στρέψουμε την προσοχή μας στην Ιρλανδία και στην Πορτογαλία και μελετήσουμε τις εκεί αντιδράσεις εναντίον της ένταξή τους σε «μηχανισμούς» θα ντραπούμε για την ύπαρξή μας. Εμείς αποδεδείχθηκε ότι είμαστε μοναδικοί αυτόχειρες: οι ιδανικοί αυτόχειρες. Η ντροπή των μοντέρνων κρατών. Και το ευτράπελο είναι ότι κάποιοι αυτό το θεωρούν πρόοδο! Για φαντάσου να κάνουμε και παρελάσεις δίχως αίσθηση της κατάντιας μας! Κάντε σημαία το ευρώ τουλάχιστον να λάβει νόημα και η σημερινή παρέλαση.

Περισσότερα

Η πολιτική του λαϊκισμού και η πιθανότητα ανατροπής του

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Ο λαϊκισμός συνδέεται συνήθως με τον πολιτικό λόγο που κολακεύει τον λαό. Υπάρχει όμως και μια μορφή λαϊκισμού που εκφράζεται ως ύβρις εναντίον του λαού. Η τελευταία δεν αποτελεί άλλο είδος του φαινομένου, αλλά αποκλειστικά την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Όταν ο λαϊκιστής πολιτικάντης ζητεί την ψήφο, συνήθως κολακεύει αφηρημένα το εκλογικό σώμα, ενώ όταν επιδιώκει να νομιμοποιήσει αυταρχικές επιλογές του βρίζει εκείνες τις ομάδες του πληθυσμού που πλήττονται αμέσως από αυτές. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις μεγάλων λαϊκιστών ηγετών έχει παρατηρηθεί η κολακεία και το βρίσιμο εναντίον του λαού να αλληλοσυνδέονται στο πλαίσιο ακόμα και της ίδιας ομιλίας που εκφωνεί ο πολιτικάντης. Αυτή η στάση έφτιαξε σχολή, την οποία ακολουθούν συνειδητά ή μιμούνται όλοι όσοι αναλαμβάνουν την ηγεσία με την πεποίθηση ότι αποτελούν μικρές ή μεγαλύτερες θεότητες, εξουσιοδοτημένες από κάποια μεταφυσική δύναμη να αλλάξουν τον κόσμο.

Στην πραγματικότητα οι τελευταίοι εκδηλώνουν αυτό το είδος του λαϊκισμού «διπλής όψεως», για να μοιάσουν σε μεγάλες ηγετικές μορφές της ιστορίας. Αν μάλιστα ερευνήσετε το φαινόμενο βαθύτερα ίσως τότε εντοπίσετε την πηγή αυτής της πολιτικής κουλτούρας στις κοινωνικό – ηθικές ρίζες του μονοθεϊσμού και της πατριαρχίας.

Περισσότερα