Η παγίδα του αποπληθωρισμού

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Οι δανειστές της Ελλάδας, ο κ. Σόιμπλε για να είμαστε ακριβείς, έχουν τα σχέδια τους, επιβάλλοντας την πολιτική των μνημονίων – αντίθετα, η κυβέρνηση δεν έχει κανένα απολύτως σχέδιο, οδηγώντας την πατρίδα μας στο γκρεμό.

Περισσότερα

Πρόταση 3.0

Γράφει ο Γιάννης Βαρουφάκης

Τι θα έπρεπε να προτείνει ο κ. Hollande στην κα Μέρκελ

Σήμερα όλοι μας εστιάζουμε στο κατά πόσον ο κ. Schauble και οι λοιποί ισχυροί της Ευρώπης πραγματικά το εννοούν όταν απειλούν την Ελλάδα με εκπαραθύρωση από την ευρωζώνη ή αν μπλοφάρουν. Κατανοητό. Θλιβερό, όμως, συνάμα καθώς, ανεξάρτητα από το τι θα γίνει με εμάς, η Ευρώπη καταρρέει. Μια προσεκτική ματιά προς Μαδρίτη, Άμστερνταμ, Ρώμη, Δουβλίνο και Λισαβόνα αποκαλύπτει το μέγεθος της Κρίσης.

Ο κ. Hollande, καθ’ όλα συντηρητικός πολιτικός (ανεξάρτητα από τις προεκλογικές του κορώνες), δεν διακινδυνεύει σήμερα τον γαλλο-γερμανικό άξονα για το θεαθείναι αλλά επειδή «τρέμει» την ώρα και την στιγμή που αποκαλυφθεί η ανικανότητα της Γαλλικής οικονομίας να παραμείνει δεμένη με την Γερμανική στο πλαίσιο της σημερινής αρχιτεκτονικής του ευρώ. Μια νέα αρχιτεκτονική του ευρώ δεν είναι απλώς επιθυμιτή. Είναι προαπαιτούμενο για την επιβίωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (που δεν θα αντέξει μια κατάρρευση της ευρωζώνης). Και η επιβίωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την σειρά της, αποτελεί προαπαιτούμενο ώστε να μην διαχωριστεί η Ευρώπη σε μια περιοχή ανατολικά του Ρήνου, που θα βουλιάξει στην ύφεση (μετά από την ανατίμηση του νέου «μάρκου»), και στην υπόλοιπη ήπειρο, που θα ταλανίζεται από στάσιμο πληθωρισμό (αφού χάσει την προστασία του ευρώ).

Περισσότερα

Λωζάννη – Μόναχο 1Χ2

Γράφει ο Γιάννης Βαρουφάκης,
Καθηγητής Οικονομικών – Πανεπιστήμιο Αθηνών

24η Ιουλίου του 1923. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ως επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπίας στην Λωζάννη, υπογράφει την Συμφωνία που, ουσιαστικά, μέσα από τις στάχτες της Μικρασιατικής Καταστροφής, αποτέλεσε την βάση της δημιουργίας του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Μέσα από τις δαγκάνες της μεγάλης μας ήττας, ο Βενιζέλος κατάφερε να αποσπάσει ό,τι μπορούσε να αποσπαστεί από μία ηττημένη χώρα ώστε να κρατηθεί όρθια και με την αξιοπρέπειά της κατά το δυνατόν ανέπαφη.

30η Σεπτεμβρίου 1938. Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Neville Chamberlain, μετά την προσγείωσή του στο αεροδρόμιο του Heston, κομίζει την Συμφωνία του Μονάχου, και υπό τις επευφημίες του κόσμου που κατέφτασε εναγωνίως να τον προϋπαντήσει (καθώς οι φόβοι για έναν νέο καταστροφικό πόλεμο είχαν πρόσφατα κορυφωθεί), ανακοίνωσε ότι ο κίνδυνος απετράπη, ότι η χώρα σώθηκε από την περιπέτεια ενός νέου ευρωπαϊκού πολέμου. «I believe it is peace for our time», ήταν η θριαμβευτική του έκφραση που έμεινε στην ιστορία και με την οποία ξεκινούν σχεδόν όλα τα ντοκιμαντέρ του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Περισσότερα

Αυτό θα το διαβάσετε;

Γράφει ο Γιάννης Βαρουφάκης,
Καθηγητής Οικονομικών – Πανεπιστήμιο Αθηνών

Το Μνημόνιο, που κάποιοι δεν διάβασαν πριν υπερψηφίσουν, βασιζόταν στην λογική ότι χωρίς τα δάνεια των €110 δις που προέβλεπε:

– (1) το ελληνικό κράτος θα εξαναγκαζόταν σε στάση πληρωμών η οποία θα μας έθετε για τουλάχιστον 10 χρόνια εκτός αγορών
– (2) δεν θα υπήρχαν αρκετοί πόροι για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις
– (3) δεν θα δινόταν χρόνος στην ελληνική οικονομία να ανακάμψει και να παραγάγει τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα μας επέτρεπαν να κάνουμε βήματα πίσω από το χείλος της χρεοκοπίας.

Περισσότερα

Το Αρπαχτικό Κράτος

Γράφει ο Μαυροζαχαράκης Μανόλης,
Κοινωνιολόγος – Πολιτικός Επιστήμονας

Μια ανάγνωση του «Predator State» του James Galbraith

Το τέλος μιας θεωρίας:

Στις δύσκολες και δυσερμήνευτες εποχές που περνάμε, χρειάζονται σαφής και εμπνευσμένες αναλύσεις για να κινητοποιηθούν οι προοδευτικές συνειδήσεις και οι αντίστοιχες δυνάμεις που υποτίθεται θα δώσουν διέξοδο στην κρίση.

Μία τέτοια ανάλυση προσφέρει ο Αμερικανός οικονομολόγος James K. Galbraith στο βιβλίο του «The Predator State: How Conservatives Abandoned the Free Market and Why Liberals Should Too» (Το αρπαχτικό κράτος. Πως οι συντηρητικοί απεμπόλησαν την ελεύθερη αγορά και γιατί πρέπει να ακολουθήσει η κεντροαριστερά;). Πολύ συνοπτικά το σαφές μήνυμα που εκπέμπει ο συγγραφέας στο βιβλίο του είναι ότι οι θεωρίες περί ευέλικτων μισθών, περί μονεταρισμού και περί ελεύθερης λειτουργίας των δυνάμεων της παγκόσμιας αγοράς ανήκουν όλες μαζί στην αποβάθρα της ιστορίας. Η ιστορία της ελεύθερης αγοράς προδόθηκε κατά τον συγγραφέα από τους εμπνευστές και θιασώτες της.

Περισσότερα

Αλήθειες και ψέματα για την δραχμή

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης, οικονομολόγος – αναλυτής

Τι θα γίνει έτσι και επιστρέψουμε στη δραχμή; Προφανώς θα πέσει ο ουρανός να μας πλακώσει. Η Ελλάδα θα γίνει Αλβανία του Εμβέρ Χότζα, Βόρεια Κορέα του Κιμ Ιλ Σουνγκ, ή θα γυρίσουμε στην λίθινη εποχή. Ακριβώς δηλαδή όπως ήταν πριν αποκτήσουμε το ευρώ. Διότι, αν δεν με γελά η μνήμη μου, οι Έλληνες πριν το ευρώ κατοικούσαν στις σπηλιές και στα δέντρα, φορούσαν δέρματα, ζεσταίνονταν με κοπριές και έτρωγαν κουκουνάρια. Μιας και ποιος δεχόταν τότε την ξεφτιλισμένη πληθωριστική δραχμούλα;

Η αλήθεια είναι ότι η ελληνική οικονομία επιβίωνε – με όλα τα προβλήματα της – πολύ καλύτερα εκτός ευρώ παρά με το «ισχυρό ευρώ». Είχε διεθνείς σχέσεις και πριν το ευρώ και μάλιστα καλύτερες, με περισσότερες χώρες και πιο προσοδοφόρες. Και παρά το γεγονός ότι το εθνικό νόμισμα, δηλαδή τη δραχμή, την μεταχειρίζονταν οι κυβερνήσεις με κύριο σκοπό να διευκολυνθεί η κερδοσκοπία και να αυξηθεί η λεγόμενη ανταγωνιστικότητα με διαρκείς υποτιμήσεις, τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:

Περισσότερα

Οι «Παπατζήδες»

Του Χρήστου Μαγγούτα
Τορόντο – Καναδάς

Ο όρος «παπατζής» καθιερώθηκε στην πολιτική ζωή επειδή ο λαός μας αποκαλούσε με αυτό τον τρόπο τον Γεώργιο Παπανδρέου, που πήγαινε όπου φυσούσε ούριος (γι’ αυτόν) πολιτικός άνεμος.

Είναι κλασικό το «Πιστεύομεν και εις την λαοκρατίαν» που εκστόμισε στην απελευθερωμένη Αθήνα, αλλά μερικά χρόνια αργότερα στο ίδιο ακριβώς σημείο, στις 3/3/1950, μιλούσε για «το συρφετό των αλητών του ΚΚΕ». Και καλά μπορεί κάποιος να μη συμφωνεί την Παπαρήγα, αλλά ήταν «αυτοί που τους έλεγαν αλήτες» κατά τον ποιητή, που πάλεψαν το κατακτητή, ενώ ο ίδιος ήταν ασφαλής στη Μέση Ανατολή και ο γιος του Ανδρέας ακόμα πιο ασφαλής σε βοηθητική υπηρεσία στον Ειρηνικό. Από εκεί βγήκε και το γνωστό: «Παπανδρέου, παπατζή, μας επρόδωσες κι εσύ» Και δεν ήξεραν ακόμα τι άλλες προδοσιές τους περίμεναν από τη δυναστεία.

Δε μπορώ να πάω τόσο πίσω στην ιστορία. Ο Γεώργιος Παπανδρέου τελικά φάνηκε να εξαγνίστηκε με τον ανένδοτο αγώνα του κατά της βασιλείας, ακόμα και με τις δηλώσεις του κατά της δικτατορίας και έγινε ο «Γέρος της Δημοκρατίας». Δεν ξέρω αν αυτό είναι υπερβολή ή όχι, γιατί και άλλοι είχαν παλέψει και με πολύ μεγαλύτερες θυσίες για τη δημοκρατία. Μπορεί και νάταν σλόγκαν των ΜΜΕ για να προετοιμάσουν τον ερχομό του Ανδρέα, του πιο μεγάλου παπατζή της νεότερης ιστορίας – μένει να δούμε αν θα τον ξεπεράσει ο γιος του Γιώργος.

Περισσότερα

Ένα άρθρο που τα λέει… ΟΛΑ!…

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Με τον τίτλο «Ψάχνετε κάποιον που φταίει; Η Βουλή είναι καλό μέρος να ξεκινήσετε» δημοσιεύθηκε πριν μερικά χρόνια ένα άρθρο του Charley Reese (Charley Reese’s Final Column) του συνταξιούχου πλέον αμερικανού αρθρογράφου της εφημερίδας Orlando Sentinel της Φλώριδα.

Ρίξτε μια ματιά: (http://www.lewrockwell.com/reese/reese-arch.html).

Έκτοτε, μια και ζούμε στην εποχή της υψηλής τεχνολογίας και του ηλεκτρονικού τύπου, το αρχικό άρθρο είχε προσθαφαιρέσεις και από τον ίδιο τον συγγραφέα αλλά και από άλλα άτομα εντός και εκτός της πολιτικής αρένας για να καταλήξει με διάφορα e-mails στον εντυπωσιακά απλό και ταυτόχρονα δραματικά δυνατό τίτλο «545 εναντίον 300.000.000 ατόμων».

Περισσότερα

Όχι άλλες διαπιστώσεις…

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, Αρχειονόμος

Από τον καιρό της εφαρμογής του μνημονίου και εντεύθεν όλοι μας έχουμε αναλωθεί στις διαπιστώσεις των κακώς κειμένων σε τούτη εδώ τη χώρα! Διαπιστώσαμε την άναρχη και με καθαρά κομματικά κριτήρια «στελέχωση» του δημοσίου τομέα. Μάθαμε, βεβαίως, ότι όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν είναι πλούσιοι. Εκτός μια μικρής μερίδας προνομιούχων. Και τι κάναμε; Μειώσαμε σε όλους τους μισθούς εξίσου! Διαπιστώσαμε την ύπαρξη παραϊατρικής οικονομίας! Φακελάκια, λαδώματα, προμήθειες νοσοκομείων κλπ. Τι κάναμε; Εφαρμόσαμε το ηλεκτρονικό συνταγολόγιο, φέραμε 50 χρόνια πίσω τα νοσοκομεία (σε επίπεδο φαρμάκων και εξοπλισμού, ούτε θερμόμετρο δε βρίσκεις πια στις κλινικές) και αφιερώσαμε και τρία λεπτά στα κεντρικά δελτία ειδήσεων για τους μεγαλογιατρούς του Κολωνακίου! Διαπιστώσαμε την μειωμένη είσπραξη φόρων, ανεβάσαμε στα ύψη τον ΦΠΑ και εφαρμόσαμε το μέτρο των αποδείξεων. Ανοίξαμε τα κλειστά επαγγέλματα προς όφελος του πολίτη, αλλά απ’ ότι φαίνεται μάλλον διευκολύναμε την συγκέντρωση των δραστηριοτήτων αυτών, σε λίγους. Ήδη ισχυρούς. Τι άλλο κάναμε; Α, αυξήσαμε τις τιμές σε όλα τα προϊόντα προκειμένου να αυξηθούν τα έσοδα από έμμεσους φόρους. Καταφέραμε όμως την κατακόρυφη πτώση των εσόδων, την μείωση της κατανάλωσης και την αύξηση του πληθωρισμού.

Περισσότερα