Μια συμφωνία φλου, είναι μια καλή συμφωνία στη συγκυρία του ελληνικού ζητήματος!…

Επισημαίνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΩς ιδιοσυγκρασία και γενική παιδεία αντιπαθώ τις φλου καταστάσεις, εικόνες και μορφές. Τα πρώτα 40 χρόνια της ζωής μου αποστρεφόμουν οτιδήποτε «flou», όπως και κάθε «Μπάμπη τον φλου», μέχρι που η εμβάθυνση στην πολιτική μεθοδολογία και η επαγγελματική μου εμπειρία με οδήγησαν να καταλάβω την δύναμη του «ρευστού» και την κυριαρχία του επί του «στερεού».

Διαπίστωσα, λοιπόν, εκεί γύρω στα 40 την κοινωνικοοικονομική δύναμη και την πολιτική δυναμική του – ας πούμε – ασαφούς, αβέβαιου, μη ποσοτικώς καθορισμένου, σχετικά χαλαρού σημειολογικώς και ανοιχτού σε διαφορετικές ερμηνείες. Και έτσι τα επόμενα 15 χρόνια, μέχρι σήμερα δηλαδή, ουσιαστικά ταλαιπωρούμαι και ταλαιπωρώ τον κόσμο μου με την πολιτική «μηχανική των ρευστών»!

Συνεχίζω να μην τα πηγαίνω καλά με τον «Μπάμπη τον φλου», συνεχίζω να μην γουστάρω καταστάσεις, στάσεις και προγράμματα φλου, αλλά τώρα ξέρω το πρόβλημα (μου) και τη «λύση» του! Το πρόβλημα είναι πως η ζώσα πραγματικότητα είναι ρευστή και η λύση του προβλήματος βρίσκεται σε μια διαρκή διαπραγμάτευση οντολογικού χαρακτήρα. Μόνον που αυτό δεν μπορεί να καταλήξει σε ένα σεβαστό, από τους συμμετέχοντες σε μια κοινή δράση, προσωρινό αποτέλεσμα χωρίς επιστημονικώς ορισμένα κριτήρια! Επί των κριτηρίων δεν μπορεί να υπάρχει «φλου», αν θέλεις να καταλήξουμε κάπου και να συζήσουμε ενδεχομένως!

Περισσότερα

H Ευρωζώνη σε κίνδυνο μόνιμης στασιμότητας, λέει η Παγκόσμια Τράπεζα

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης

Δ. ΚαζάκηςΆλλος ένας οργανισμός που προειδοποιεί για τα αδιέξοδα της ευρωζώνης. Μόλις χθες η Ελβετία πήρε τα πρώτα μέτρα για να προστατευθεί η οικονομία και το νόμισμά της από την διαφαινόμενη κατάρρευση του ευρώ. Η ευρωζώνη είναι σε κίνδυνο μόνιμης στασιμότητας, προειδοποιεί με τη σειρά της η Παγκόσμια Τράπεζα σε μια νέα έκθεση.

“Η αδύναμη κατανάλωση, οι αναιμικές επενδύσεις και ο χαμηλός πληθωρισμός θα μπορούσαν να ανατροφοδοτήσει το ένα το άλλο βυθίζοντας σ’ ένα αποπληθωριστικό σπιράλ”, ολόκληρο το μπλοκ του ενιαίου νομίσματος, αναφέρει η έκθεση Global Economic Prospects της Παγκόσμιας Τράπεζας που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη (14 Ιανουαρίου).

Μετά την αύξηση κατά περίπου 2,6% το 2014, η παγκόσμια οικονομία αναμένεται να αυξηθεί κατά 3% αυτό το έτος, πολύ υψηλότερο από την υποτονική πρόβλεψη για 1,1% στην ευρωζώνη το 2015. Το μπλοκ του ενιαίου νομίσματος είδε έναν αναιμικό ρυθμό ανόδου 0,8 % το 2014, που ήταν περισσότερο συγκυριακός, παρά κάτι ουσιαστικό.

Περισσότερα

“Δημιουργία Ξανά”: Ένας άνεργος λιγότερος, εις βάρος όλων μας!

Δημιουργία ΞανάΗ «Δημιουργία Ξανά» εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

«« Ένας άνεργος λιγότερος, εις βάρος όλων μας!

Πρώην Υπουργός, πρώην Επίτροπος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πρώην Βουλευτής, πρώην Ευρωβουλευτής. Αυτά παραθέτει ο Χρήστος Παπουτσής στην προσωπική του ιστοσελίδα (http://www.cpapoutsis.gr/). Το ότι υπήρξε παταγωδώς αποτυχημένος σε όλα, φυσικά είναι … λεπτομέρεια. Όπως και το ότι από το βιογραφικό του απουσιάζουν εντελώς δραστηριότητες στον επαγγελματικό, τον επιστημονικό ή, έστω, τον κοινωνικό αλλά μη κομματικό στίβο.

Και σωστά. Διότι ουδέποτε υπήρξαν. Ο Χρήστος Παπουτσής είναι ο ορισμός του ανεπάγγελτου επαγγελματία πολιτικού, σύμβολο μιας εποχής που έχει καταρρεύσει, αλλά εξακολουθεί να κρατιέται στη ζωή ως ζόμπι. Ο πρωθυπουργός με την αποδοχή της εισήγησης Βενιζέλου για τοποθέτηση του Παπουτσή ως εκπροσώπου της χώρας στην Παγκόσμια Τράπεζα υπογραμμίζει την πρόθεσή του να στηρίξει με κάθε τρόπο τον παραπαίοντα κυβερνητικό του συνεταίρο, αλλά και την πλήρη περιφρόνησή του στο περί δικαίου αίσθημα του πολίτη, ο οποίος εύλογα απορεί:

– Τι γνώση και εμπειρία έχει ο Παπουτσής από διεθνή τραπεζικά θέματα;
– Με ποια διαδικασία κατέληξε η κυβέρνηση σε αυτή την επιλογή;
– Δεν υπήρχε καταλληλότερος Έλληνας ή Ελληνίδα για αυτή τη θέση;
– Αυτή είναι η αξιολόγηση που θα εφαρμοστεί και στη δημόσια διοίκηση;

Καμιά απάντηση, εκτός, ίσως από την παραλλαγή στη γνωστή παροιμία: Παπούτσι από το κόμμα σου κι ας είναι και (διε)φθαρμένο.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, ΞΑΝΑ!
Τ.Θ. 20069, ΑΘΗΝΑ 118 10
ΤΗΛ: 211.8005665
FAX: 211.8003365
www.dimiourgiaxana.gr
press@dimiourgiaxana.gr
#DimiourgiaXana
Σεραφείμ Αθ. Κοτρώτσος (6977.880995), Νίκος Λ. Μαυρίδης (6977.022395)

Περισσότερα

Ο εχθρός της πατρίδας μας είναι ο νεοφιλελευθερισμός

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΟ νεοφιλελευθερισμός ως ιδεολογική και πολιτική αντίληψη, γεννήθηκε την δεκαετία του ’40 από τον Οικονομολόγο Μίλτον Φρίντμαν, γιο Ουγγροεβραίων μεταναστών και είναι η απόλυτη έκφραση ενός άκρατου οικονομικού φιλελευθερισμού. Ο νεοφιλελευθερισμός βασίζεται στο δόγμα για περισσότερο ελεύθερη αγορά, δηλαδή περισσότερο καπιταλισμό και λιγότερο κράτος.

Για τον λόγο αυτό μαρξιστές διανοητές θεωρούν τον νεοφιλελευθερισμό ως το μέσον μετάβασης των κοινωνιών στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό. Αυτή την ιδεολογία της εποχής μας, της οικονομικής επανάστασης των ελεύθερων αγορών, πολλοί οικονομολόγοι την ονόμασαν «ο καπιταλισμός της καταστροφής». Το δόγμα του νεοφιλελευθερισμού διατυμπάνιζε, ψευδώς, πως η παγκόσμια επιβολή του κινήματος θα ήταν ειρηνική.

Περισσότερα

Άμα φύγουμε από το ευρώ και την ΕΕ θα απομονωθούμε;

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης, οικονομολόγος – αναλυτής

Σήμερα η Ελλάδα είναι μια από τις πιο απομονωμένες χώρες της υφηλίου. Ποια άλλη χώρα στον κόσμο παίρνονται τόσο καθοριστικές αποφάσεις για την τύχη της κι αυτή είναι απούσα; Να θυμηθούμε μόνο ότι στις τελευταίες συνόδους κορυφής της Ευρωένωσης (Eurogroup) που συνεδρίασαν στις Βρυξέλλες ο φερόμενος ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, κ. Σαμαράς, δεν έκανε ούτε καν τον κόπο να μεταβεί εκεί. Καθόταν ήσυχα στου Μαξίμου και περίμενε την αναγγελία των αποφάσεων της συνόδου. Συνοδεία του κ. Ραίχενμπαχ και των επιτρόπων που έχουν εγκατασταθεί στην χώρα.

Στις Βρυξέλλες βρισκόταν μόνο ο περιφερόμενος ως Υπουργός Οικονομικών, κ. Στουρνάρας, ο οποίος λειτουργούσε ως το παιδί για τα θελήματα. Του έλεγαν και αυτός μετά τα μετέφερε στην Αθήνα. Αυτή την κατάσταση βιώνει η χώρα από την πρώτη κιόλας στιγμή της ένταξής της στο καθεστώς των «μνημονίων» και της τρόικας. Ερήμην ακόμη και της επίσημης κυβέρνησης της χώρας, παίρνονται αποφάσεις που κρίνουν καθοριστικά το παρών και το μέλλον της.

Περισσότερα

Η λιτότητα και η νεοφιλελεύθερη μεταρρύθμιση

Γράφει ο Μαυροζαχαράκης Μανόλης,
Κοινωνιολόγος – Πολιτικός Επιστήμονας

Η φιλοσοφία της νεοφιλελεύθερης μεταρρύθμισης

Η κρίση καλλιέργησε το έδαφος για την εκκωφαντική καταδίκη των αρνητικών πτυχών της λιτότητας που εφαρμόζεται ανεπιτυχώς επί τρία συναπτά έτη στις περιφερειακές χώρες του ευρώ. Μαζί με την καταδίκη αυτή ανέκυψε ωστόσο το ερώτημα μήπως η συγκεκριμένη πολιτική έχει κάποιο δύσκολα αντιληπτό νόημα.

Με δεδομένο μάλιστα ότι το επίκαιρο «στίγμα», που έχει καταφέρει η κρίση να καθιερώσει στο συλλογικό υποσυνείδητο, είναι το στίγμα του νεοφιλελευθερισμού. Οι ιθύνουσες ελίτ της Δύσης, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Παγκόσμια Τράπεζα, η Ευρωπαϊκή Ένωση, κοκ. υποστήριξαν συνεχώς την κατ’ ευφημισμόν καλούμενη «μεταρρύθμιση», προσηλωμένη στον νεοφιλελεύθερο φανατισμό.

Περισσότερα

Η κορύφωση της κρίσης σαν πέταγμα γλάρου

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Σήμερα θα «συνομιλήσω» με τον γλάρο που με προκαλεί από απέναντι. Θα τα λέω στον γλάρο αναφερόμενος σε εσένα αναγνώστη, ο οποίος θα βρίσκεσαι στη θέση κλασικών ή σύγχρονων μορφών της φιλοσοφίας, της οικονομίας, των ιδεών και της εφαρμοσμένης πολιτικής. Πρόκειται για μια εσωτερική συζήτηση μέσα στο αμφιθέατρο το μυαλού του συντάκτη αυτών των γραμμών, που προκλήθηκε από το πέταγμα του γλάρου, τον οποίον καλό είναι να τον βλέπεις και να μην τον ακούς, αλλά πάντα να τον αφουγκράζεσαι με προσήλωση. Θα ταΐσω σήμερα τον γλάρο με ένα μίγμα από κομματιασμένες/τεμαχισμένες μικρές ή μεγάλες αλήθειες (υποκειμενικές είναι πάντα αυτές), έτσι ώστε να ανασυνθέσω με λίγο από σουρεαλιστικό πιπεράκι τον ορθολογικό μύθο της κορύφωσης της ελληνικής κρίσης. Επίτρεψέ μου να το πάρω από μακριά για να το φέρω με μια βουτιά στο σήμερα, όπως ακριβώς πετάει μπροστά μου προκλητικά Εκείνος – παρακολουθώντας, δηλαδή, την κίνηση του γλάρου.

Την αρετή και τον πλούτο ζήτησες Καλλίμαχε από τον Δία για να γίνουν τα αντράκια άνδρες, ωστόσο ο πλούτος λήστεψε την αρετή στον τόπο αυτό και οι άνδρες θα παραμείνουν για πάντα ανδράκια. Ρίξε τώρα το κεραυνό Διά μου, μήπως ηλεκτριστούν τα ανδράκια και εξαγοράσουν λίγα δράμια αρετής με τον πλούτο του λαού. Όλα σήμερα με δημόσιο χρέος τα αγοράζει κανείς, ακόμη και τον αντρισμό.

Περισσότερα

Όσο πληθαίνουν οι μετανάστες, τόσο καλύτερα για τις αγορές…

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης, οικονομολόγος – αναλυτής

Ξέρετε τι σημαίνει μετανάστης; Τι σημαίνει μετανάστευση; Πριν θυμηθείτε τον πόνο και τον καημό που εξέφραζαν τα τραγούδια της ξενιτιάς του λαϊκού ρεπερτορίου της Ελλάδας του ’50, ’60 και ’70, όπου η μετανάστευση των Ελλήνων είχε πάρει διαστάσεις τραγωδίας, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι για την παγκόσμια οικονομία σήμερα αποτελεί μια ευλογία. Ιδίως σε συνθήκες παγκόσμιας κρίσης. Αυτό τουλάχιστον ισχυρίζεται η Παγκόσμια Τράπεζα, η οποία θεωρεί ότι η μετανάστευση αποτελεί την Νο 1 πολιτική αντιμετώπισης της φτώχειας στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες. Να τι μας λέει η Παγκόσμια Τράπεζα: “Η διεθνής μετανάστευση ενισχύει τα εισοδήματα παγκόσμια. Επιτρέποντας στους εργαζόμενους να μετακινηθούν όπου μπορούν να είναι πιο παραγωγικοί, η μετανάστευση συνεπάγεται μια αύξηση στο συνολικό προϊόν και το εισόδημα.” Με άλλα λόγια, όσο περισσότεροι παίρνουν τον δρόμο του μετανάστη, τόσο καλύτερα για όλους.

Σε μια πρόσφατη μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας αναφέρεται ότι “ο αριθμός των μεταναστών διεθνώς διπλασιάστηκε σε 215 εκατομμύρια τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια έως το 2010, ενώ τα μεταναστευτικά εμβάσματα προς τις αναπτυσσόμενες χώρες τετραπλασιάστηκαν και έφτασαν πάνω από 300 δις δολ. ετησίως.

Περισσότερα

(Νέα) Διάσωση των τραπεζών, ή διάσωση των λαών;

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης, οικονομολόγος – αναλυτής

«Το καλοκαίρι του 2012 προσφέρει μια απόκοσμη ηχώ του 2008. Οι αγορές σηματοδοτούν ανησυχία για μια σημαντική κατηγορία περιουσιακών στοιχείων,» γράφει στην Financial Times o πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας και πρώην στέλεχος της Goldman Sachs, Ρόμπερτ Ζέλικ. Αναφέρεται στην κατάσταση του κρατικού χρέους που έχει ξεφύγει πια στην ευρωζώνη. Οι πολιτικές υστερικής λιτότητας δεν αποδίδουν. Κι επομένως τίθεται όλο και πιο επιτακτικά το δίλλημα: (νέα) διάσωση των τραπεζών, ή διάσωση των λαών;

Η απάντηση βέβαια για τον Ζέλικ είναι περισσότερο από προφανής: Χρειάζεται μια νέα ακόμη πιο κοστοβόρα διάσωση των τραπεζών. Κι επειδή οι κρατικοί προϋπολογισμοί των χωρών της ευρωζώνης στενάζουν από τα κόστη της πρώτης διάσωσης που στοίχισε πάνω από 3 τρις ευρώ τα προηγούμενα δυο χρόνια, να τι προτείνει: «Οι χώρες πρέπει να είναι έτοιμες να προχωρήσουν σε ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών τους με πόρους από τον μελλοντικό Σταθερό Μηχανισμό Στήριξης (ESM)».

Περισσότερα

Αχτίδα στο σκοτάδι

Γράφει ο Γιάννης Βαρουφάκης,
Καθηγητής Οικονομικών – Πανεπιστήμιο Αθηνών

Κάθε Πέμπτη βράδυ, που κάθομαι να γράψω το Δελτίο Κρίσης της Παρασκευής, ψάχνω να βρω λίγο φως στο σκοτάδι για να μην αναγκαστώ, άλλη μια Παρασκευή, να σας μαυρίσω την καρδιά. Συστηματικά αποτυγχάνω. Σήμερα, νομίζω ότι θα τα καταφέρω. Ίσως βοηθά το γεγονός ότι σας γράφω από την Οτάβα (την Καναδική πρωτεύουσα), με την απόσταση από την θλιμμένη μας πατρίδα να βοηθά. Ίσως το ότι, κάποια στιγμή, τα μάτια του ανθρώπου, αν υπάρχει η λαχτάρα, καταφέρνουν να «δουν» φως ακόμα και στο πιο πηχτό σκοτάδι. Ό,τι και να «φταίει» πάντως, σήμερα σας επιφυλάσσω μόνο καλά νέα!

Για να καταφέρω να κρατήσω την υπόσχεση μου, δεν θα αναφερθώ καθόλου στα «δικά» μας. Θα διαγράψω από την μνήμη μου PSI, έλληνες πολιτικούς τε και «τεχνοκράτες» κλπ. Αντί για όλα αυτά θα σταθώ σε σπουδαίες εξελίξεις, τουλάχιστον σε επίπεδο δηλώσεων και συζητήσεων, που συνέβησαν αυτές τις μέρες εκτός Ελλάδας και που μου έδωσαν λόγο να αφεθώ σε μια μικρή αίσθησης αισιοδοξίας.

Περισσότερα

Οι πτωχεύσαντες πολιτικοί σε ρόλο σωτήρα των ασώτων

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Στην πτωχευμένη Ελλάδα βιώνουμε μια διαρκή πρόκληση: Οι αντικειμενικά αφερέγγυοι πολιτικοί, που πτώχευσαν την χώρα, να διεκδικούν μια ακόμη ευκαιρία για να σώσουν τον λαό από τις συνέπειες της πολιτικής τους.

Αυτό το δράμα παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες να αναπαρίσταται μέσω της δημόσιας διαμάχης φατριών διαπλεκομένων, στο πλαίσιο του εσωτερικού ανταγωνισμού στελεχών του δικομματισμού. Δίχως καμία εξαίρεση, παρακολουθούμε τους πτωχεύσαντες πολιτικούς να (αυτο)προβάλλονται σαν παράγοντες σωτηρίας των «ασώτων» Ελλήνων – αν και δυστυχώς γι’ αυτούς ο λόγος τους προδίδει την πρεμούρα τους να περισώσουν το καθεστώς της κυριαρχίας τους: την άσωτη δομή με την οποία είναι άρρηκτα συνυφασμένη όχι απλώς η πολιτική τους ταυτότητα, αλλά και αυτή καθ’ εαυτή η κοινωνική τους ύπαρξη.

Περισσότερα

Τα φαντάσματα του εκσυγχρονισμού και οι σύγχρονες εκβολές τους

Γράφει ο Σωκράτης Αργύρης,
Οικονομολόγος – Ιστορικός

“Κάθε νέα τάξη η οποία τίθεται στη θέση μιας άλλης που κυριαρχούσε πριν από αυτήν, είναι αναγκασμένη, ήδη για να διεκπεραιώσει το σκοπό της, να παραθέσει το συμφέρον της ως το κοινό συμφέρον όλων των μελών της κοινωνίας, δηλαδή με ιδεατή έκφραση: να αποδώσει στις σκέψεις της τη μορφή της γενικότητας, να την παραθέσει ως την μοναδική έλλογη, γενικά ισχύουσα” (Κ. Μαρξ, Φ. Ένγκελς – Γερμανική Ιδεολογία)

Όψιμα κάποιοι θιασώτες του «αποτυχημένου εκσυγχρονισμού», φαίνεται να γοητεύτηκαν και από την “σοσιαλιστική” εκδοχή του ακραίου νεοφιλελευθερισμού. Δεν πρόκειται για μια απλή προσχώρηση στο λεγόμενο ρεύμα του εξισωτικού ελευθερισμού (libertarianism) ο οποίος απορρίπτει την έντονη παρεμβατικότητα του κράτους για να επιβάλει δημόσια κάποιες επιλογές, διότι κάτι τέτοιο θα αντίβαινε στις αρχές της υποκειμενικής ελευθερίας και του αυτοκαθορισμού.

Με βάση αυτή την σχολή, η οποία εκφράζεται από θεωρητικούς όπως ο John Rawls, ο Ronald Dworkin και με πιο αριστερή κατεύθυνση ο Michael Otsuka, ο κάθε άνθρωπος οφείλει να προσδιορίζει ανεμπόδιστος τι είναι καλό γι’ αυτόν – γιατί, κάθε προσπάθεια κυβερνητικής επιβολής θα είχε περισσότερο δυσάρεστες συνέπειες απ’ ό,τι η απουσία της. Παράλληλα ωστόσο οι εξισωτιστές θεωρούν απαραίτητο ένα γενικά αποδεκτό, μη διαπραγματεύσιμο και κοινό πλαίσιο το οποίο θα προστατεύει και θα διευκολύνει τη συνύπαρξη και την πραγμάτωση των διαφορετικών ατομικών αντιλήψεων. Γι’ αυτό το λόγο τονίζουν ότι θα πρέπει να εξασφαλίζεται για τον κάθε πολίτη ένα ίσο μερίδιο από τα αναγκαία μέσα, όπως δικαιώματα, ελευθερίες, ευκαιρίες και πλούτο, προκειμένου να πραγματοποιήσει τα σχέδια ζωής του.

Περισσότερα

Κινδυνεύει η Ελλάδα από ένα νέο εμφύλιο;

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Πολύ μεγάλο ενδιαφέρον παρατηρώ να εκδηλώνεται, διεθνώς, από διάφορους επαγγελματίες ή ερασιτέχνες σωτήρες λαών, με στόχο την «αποφυγή εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα», εξαιτίας των κοινωνικοπολιτικών συνεπειών της κρίσης, όπως ισχυρίζονται. Την ίδια ανησυχία εξέφρασαν ή/και εκφράζουν πρωτογενώς και μερικοί στην ίδια τη χώρα μας, αλλά με αυτούς μάλλον εξηγηθήκαμε.

Σήμερα σημειώνω δυο γενικότερα πράγματα για να εξηγηθούμε με όλους, διασαφηνίζοντας ότι ως ταπεινός φορέας της επιστημονικής παρακαταθήκης της σχολής της Uppsala (Pease and Conflict Research), η οποία διεισδύει εμπειρικά, ερευνητικά και θεωρητικά σε «εμφυλίους», εμφανίζω ιδιαίτερη ευαισθησία στο ζήτημα. Το τοποθετώ έτσι, ώστε να αποφύγω να ξύσω (εσωτερικές μας) πληγές, οι οποίες ήταν εκείνες που στην πραγματικότητα με οδήγησαν στην με πάθος μελέτη του φαινομένου. Δεν θέλω να κάνουμε τέτοιες αναγωγές, επειδή έτσι θα αναμοχλεύαμε εθνικά τραυματικές καταστάσεις, οι οποίες μάλλον έχουν απωθηθεί στο συλλογικό μας υποσυνείδητο, παρά «επανά – επεξεργαστεί» δομικά!

Περισσότερα