Νίκος Βούστρος: Κεντρικό δελτίο ειδήσεων – 20/12/2016 (video)

Ο Νίκος Βούστρος στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της 20/12/2016 με τον Παναγιώτη Μπούρχα. Σχολιασμός εξελίξεων & εκτιμήσεις για το εν εξελίξει Euro Working Group αλλά και άλλα οικονομικοπολιτικά θέματα.

Περισσότερα

Οι ανησυχίες του Προέδρου

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Αν και πολλοί αναλυτές, σκοπίμως ή όχι, συνδύασαν αποκλειστικά και μόνο, την επίσκεψη του προέδρου των ΗΠΑ στην Ελλάδα,  με την κατάσταση της οικονομίας μας και την προοπτική ρύθμισης του χρέους, θα ήταν άστοχο να παραβλέψουμε το γεωπολιτικό ενδιαφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και τη Μέση Ανατολή, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ενέργεια και τα ζωτικά τους συμφέροντα.

Περισσότερα

Νίκος Βούστρος: Κεντρικό δελτίο ειδήσεων – 16/11/2016 (video)

Ο Νίκος Βούστρος στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της 16/11/2016 με τον Παναγιώτη Μπούρχα. Σχολιασμός εξελίξεων & εκτιμήσεις για την επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου Μπ. Ομπάμα. Συμμετέχει και ο Δ. Σιώτος.

Περισσότερα

Ας Τελειώνουμε με τις ψευδαισθήσεις

Μικρό άρθρο του Νίκου Σκουλά*

Ν. ΣκουλάςΠολύς θόρυβος στα ελληνικά media και αναπτέρωση ελπίδων ότι τάχα ο Ομπάμα είναι με το μέρος μας και πιέζει τη Μέρκελ να μας σώσει.

Ας μην ξεγελιόμαστε. Ο Ομπάμα είναι ο πρόεδρος των ΗΠΑ και υπηρετεί τα συμφέροντα της χώρας του.

Απλώς, φοβάται ότι οι πιέσεις που μας ασκούνται μπορεί να μας οδηγήσουν στην αγκαλιά της Ρωσίας του Πούτιν και, εν όψει της γεωπολιτικής ρευστότητας στην περιοχή μας και των συμφερόντων περί τους υδρογονάνθρακες, αυτό δεν θα άρεσε σε καμία χώρα της Δύσης. Ας μην περιμένουμε όμως τη σωτηρία μας από τη Ρωσία ή καμιά άλλη ξένη δύναμη. Και αυτοί για τα συμφέροντά τους και μόνον νοιάζονται.

Περισσότερα

Ο ιδεολογικός διχασμός Βερολίνου – Αθήνας, πέρα από τον λαϊκισμό!

Επισημαίνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΑκόμη και σοβαροί άνθρωποι στην Ελλάδα και στην Γερμανία έχουν υποταχθεί στην πολιτισμική, διανοητική και ευρύτερα γνωστική φτήνια και αναπαράγουν μια λαϊκιστική πολιτική αφήγηση, στο πλαίσιο μιας ατέρμονης προστριβής μεταξύ της γερμανικής και της ελληνικής κυβερνήσεως.

Η φάρσα αυτή μάλλον παρατράβηξε και ήρθε η στιγμή να απομυθοποιηθεί, για να πάψει να εμφανίζεται σαν πολιτική άποψη η χυδαία πρόκληση που ενυπάρχει σε αυτήν την προστριβή.

Ποτέ δεν έμπλεξα – και δεν σε έμπλεξα αναγνώστη μου – σε αυτήν την διαδικασία που αποτελεί μια συγκρουσιακή φάρσα, σαν αυτή που λαμβάνει χώρα καθημερινά στα τηλεπαράθυρα: Βλέπεις δύο πολιτικούς να «σκοτώνονται», θορυβώντας βάρβαρα μέσα στην οθόνη σου, δια της διαδικασίας των αντεγκλήσεων, που συνιστούν προσβολή της αναφερομένης ταυτότητας του καθενός από αυτούς και όχι στο επίπεδο των ιδιαίτερων συμφερόντων που αυτοί εκφράζουν – εάν πράγματι εκφράζουν! Αυτό αποκαλείται προστριβή και διαφέρει οντολογικώς από την διένεξη, την σύγκρουση μεταξύ ταξικά διαρθρωμένων συμφερόντων δηλαδή.

Περισσότερα

Τι ζητά ο Ομπάμα από την Μέρκελ και πώς εμπλέκεται ο Τσίπρας…

Επισημαίνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΑυτό το σημείωμα, αναγνώστη μου, αποτελεί προϊόν δημοσιογραφικής έρευνας και έτσι πρέπει να το αντιμετωπίσεις. Σπανίως κάνω δημοσιογραφία μέσω των διαδικτυακών μου σημειωμάτων, ενώ καταφεύγω σε αυτήν μόνον σε εξαιρετικές περιπτώσεις κρίσεων.

Και η ανάληψη κυβερνητικής εξουσίας από την Ευρωπαϊκή Αριστερά στην Ελλάδα προκαλεί αντικειμενικά έξαρση της λανθάνουσας κρίσης διακυβερνησιμότητας στην ΕΕ, με την πολιτισμικο-ηγεμονική όμως διάσταση του «Crisis of Governmentality». Δηλαδή, όξυνση της κρίσης ως προς την μορφή πολιτικής νομιμοποίησης του ηγεμονικού μοντέλου που διέπει την δομή και λειτουργία της ΕΕ, με κεντρικό άξονα αναφοράς ασφαλώς τις σχέσεις εντός της ευρωζώνης.

Με την έννοια Governmentality – την οποία απλώς για να συνεννοηθούμε στο πλαίσιο αυτού του σημειώματος αποδίδω πρόχειρα στα ελληνικά με την λέξη διακυβερνησιμότητα, εννοώντας την γενική τάξη πραγμάτων που δομεί την κουλτούρα και πρακτική της διακυβέρνησης στην ΕΕ – χαρακτηρίζω το σύνολο των στρατηγικών και τεχνικών (πολιτικών, θεσμικών και οικονομικών) με τις οποίες επιχειρείται να επιτευχθεί πολιτικά νομιμοποιημένη συμμόρφωση των επιμέρους ευρωπαϊκών κοινωνιών στην κυρίαρχη βούληση της διακυβερνητικής και οικονομικής ελίτ της ΕΕ.

Περισσότερα

Μέρκελ – Τσίπρας και πραγματικότητα…

Επισημαίνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΘα διηγηθώ μια πραγματική ιστοριούλα για να κατανοήσουμε ίσως καλύτερα το πρόβλημα της Κυρίας Άνγκελας Μέρκελ με την άνοδο της αριστεράς στην κυβερνητική εξουσία της Ελλάδας και το δίλημμα του Αλέξη Τσίπρα, εξαιτίας αυτού ακριβώς του προβλήματος.

Ήταν στα τέλη της δεκαετίας του 1970 όταν άφησα την μικρή καταθλιπτική, φοιτητική σοφίτα μου στο Aachen (Δ. Γερμανία) για να μετακομίσω σε ένα όμορφο και άνετο διαμέρισμα – σε μια παραδοσιακή, συντηρητική γειτονιά με νεοκλασικά τριώροφα – στο οποίο διέμενε η ευπρεπής και σχολαστικώς «καθώς πρέπει» γερμανίδα φίλη μου.

Από την πρώτη κιόλας μέρα διαπίστωσα πως κάποιος έσβησε το όνομά μου από το κουδούνι, όπως και από όλα τα άλλα σημεία του τριώροφου, όπου αυτό εμφανιζόταν. Ταράχτηκα, αλλά επέμεινα τις επόμενες ημέρες να το τοποθετώ πεισματικά στις υποδοχές ονομάτων και μάλιστα με κάθε δυνατό τρόπο, σύμφωνο με τον κανονισμό λειτουργίας των πολυκατοικιών της περιοχής ασφαλώς… όπως και ο άγνωστος επέμεινε στην εξάλειψή του (του ονοματεπωνύμου μου)!

Περισσότερα

Τι σημαίνει η στήριξη Ομπάμα στην κυβέρνηση Τσίπρα;

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης

Δ. ΚαζάκηςΤην Κυριακή 1/2 ο Ομπάμα βγήκε με δηλώσεις του στο CNN και παρείχε ανοιχτή στήριξη στην κυβέρνηση Τσίπρα. Όχι για τη διαγραφή χρέους, αλλά για να σταματήσει, υποτίθεται, η λιτότητα και η συμπίεση της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Ας δούμε τι είπε.

“Δεν μπορούμε να συνεχίσει κανείς να συμπιέζει τις χώρες που βρίσκονται καταμεσής της ύφεσης. Σε κάποιο σημείο θα πρέπει να υπάρξει μια στρατηγική ανάπτυξης για να μπορέσουν να ξεπληρώσουν τα χρέη τους να εξαλειφθούν ορισμένα από τα ελλείμματά τους,” είπε ο Ομπάμα.

Ο ίδιος δήλωσε ότι η Αθήνα θα πρέπει να αναδιαρθρώσει την οικονομία της για να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά της, “αλλά είναι πολύ δύσκολο να δρομολογήσει κανείς αυτές τις αλλαγές, αν το επίπεδο ζωής των ανθρώπων έχει υποστεί πτώση κατά 25%. Στην πάροδο του χρόνου, τελικά το πολιτικό σύστημα, η κοινωνία δεν μπορεί να το υποστηρίξει.”

Περισσότερα

Ο Χειμώνας, η Άνοιξη, το πήδημα και η ανάγκη εκλογών…

Σημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΤα μέτρα λιτότητας επηρεάζουν και την γραφή μου και έτσι σήμερα θα είμαστε στεγνοί, δραματικά απέριττοι και σχετικά σύντομοι. Για να κάνουμε οικονομία (με την κακιά έννοια) καταφεύγουμε πρώτα στα γνωστά, μέσω του Διονυσίου Σαββοπούλου: Τον χειμώνα ετούτο άμα τον πηδήσαμε / Γι’ άλλα δέκα χρόνια άιντε καθαρίσαμε…

Για να τον «πηδήσουμε» και να μην μας «πηδήξει» καθολικώς και μοιραίως, απαιτούνται αμέσως εκλογές. Η περίοδος χάρητος προς την κ. Μέρκελ κάποτε θα πρέπει να τελειώσει, μήπως και αρχίσουμε την πολιτική διαπραγμάτευση με τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο με μεσολαβητές κάποιους που τρώγονται είτε η Γερμανία να εγκαταλείψει το Ευρώ, είτε να προχωρήσουμε σε ουσιαστική οικονομική ένωση με μεταφορά ηγεμονίας από το Βερολίνο στις Βρυξέλλες (προσοχή, δεν εννοώ μόνον την διοίκηση Ομπάμα, είναι και άλλοι με παρόμοιες επιθυμίες, αλλά δεν τους αναφέρω, καθώς έχουν εταιρείες οι άνθρωποι και δεν συμφέρει να… προκαλούν ανοιχτά!).

Περισσότερα

Γιατί οι Σαμαράς – Βενιζέλος ταλαιπωρούν ακόμη την μπάλα;

Σημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΓια να εφαρμοστεί το πρόγραμμα της τρόικας πρέπει να μηδενίσεις επιμέρους προϋπολογισμούς που αφορούν στο κοινωνικό κράτος. Πρωτογενές πλεόνασμα υπό τις συνθήκες της ελληνικής εθνικής οικονομίας σημαίνει κόβω ευημερία, μειώνω και άλλο το εθνικό εισόδημα, ρίχνω και άλλο το επίπεδο της ενεργούς ζητήσεως. Όσο το ελληνικό κράτος μειώνει το κόστος λειτουργίας του – καθώς έτσι προσπαθεί να εμφανίσει, παραμορφωτικά ωστόσο και πλαστά σε μεγάλο βαθμό, πρωτογενές πλεόνασμα – περικόπτει κοινωνικές δαπάνες που αποτελούσαν έσοδα για την αγορά. Έτσι ανατροφοδοτείται η ύφεση στην οικονομία, που αναποδράστως εξαφανίζει θέσεις εργασίας, μειώνοντας διαρκώς την ενεργό ζήτηση.

Αυτός είναι ο φαύλος κύκλος πάνω στον οποίο βαδίζει η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Μα, δεν έπρεπε να συμμαζευτεί το σπάταλο, πελατειακό, διπαλεκόμενο κράτος; Εσύ ο ίδιος, Γιαννακόπουλε, δεν «χτυπιέσαι» τόσα χρόνια επ’ αυτού ακριβώς; Ναι ασφαλώς, προτείνοντας όμως ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης που θα συνδύαζε τις δαπάνες για αύξηση της ευημερίας στην κοινωνία με την μεταβολή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας (εξωστρεφή βιομηχανία, τεχνολογική ανάπτυξη, δημόσιος έλεγχος του τραπεζικού τομέα, μοντέρνες επενδύσεις στον πρωτογενή τομέα με αύξηση της τυποποίησης κλπ.). Αυτό ΔΕΝ έπραξαν όσοι με θράσος κυβερνούν ακόμη, προφασιζόμενοι σαν παλαβοί πως μειώνοντας τις δαπάνες του σημερινού κράτους (τους) θα οδηγήσουν στην …ανάπτυξη!

Περισσότερα

Η κυβέρνηση των Αθηνών παράγοντας περιφερειακής αποσταθεροποίησης

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης, οικονομολόγος – αναλυτής

Δ. ΚαζάκηςΕιλικρινά δεν θα μπορούσα να φανταστώ πόσο επικίνδυνοι μπορούν να γίνουν οι κυβερνώντες γι’ αυτόν τον λαό και τη χώρα. Παρά το γεγονός ότι θεωρώ τον εαυτό μου αρκετά υποψιασμένο για το τι είναι σε θέση να κάνουν οι κάθε λογής δοσίλογοι που μας κυβερνούν, δεν παύουν να με αιφνιδιάζουν. Δεν παύει να με εντυπωσιάζει το πόσο αδίστακτοι είναι στο έργο που έχουν αναλάβει κατ’ εντολή ξένων κέντρων.

Η ενθουσιώδης υποδοχή εκ μέρους του κ. Βενιζέλου του πολέμου εναντίον της Συρίας και της χωρίς αναστολές συμμετοχής της Ελλάδας σ’ αυτόν μας θύμισε άλλες πολύ μαύρες εποχές. Εποχές σαν του πολέμου της Κορέας όπου η τότε δωσίλογη ελληνική κυβέρνηση πρόσφερε απλόχερα τις ζωές των ελλήνων στρατιωτών προκειμένου οι μεγάλοι μας σύμμαχοι να κορέσουν την δίψα τους για άφθονο αίμα εναντίον ενός φτωχού λαού που πάλευε για την ανεξαρτησία του από την δυτική αποικιοκρατία. Βέβαια, με το αζημίωτο πάντα για τους ίδιους τους δωσίλογους, τα κομματικά τους ταμεία και τα επιχειρηματικά κυκλώματα που διαπλέκονται μ’ αυτούς.

Τα δίνει όλα για το χρίσμα

Ο κ. Βενιζέλος αποδείχθηκε βασιλικότερος του βασιλέως. Δεν διατύπωσε ούτε καν τις επιφυλάξεις και τους δισταγμούς που εξέφρασε ακόμη κι ο ίδιος ο Ομπάμα. Κι έτσι πέρασε στη δεύτερη φάση. Βάλθηκε να αναδειχθεί σε διεθνή παράγοντα αποσταθεροποίησης στη Μέση Ανατολή. Δεν του αρκεί πια ο ρόλος ενός τριτοκλασάτου δοσίλογου μιας περιθωριακής χώρας, όπως έχουν αυτός και οι όμοιοί του καταντήσει την Ελλάδα, η οποία εκτός όλων των άλλων προορίζεται να αποτεφρωθεί στον κλίβανο των ευρωπαίων δανειστών. Θέλει να παίξει ρόλο στη διεθνή σκακιέρα. Η βουλιμία του για εξουσία τον οδηγεί να ψάχνει για προαγωγή: από απλός δοσίλογος σε Κουίσλινγκ διεθνούς ολκής.

Περισσότερα

Δεν βρίσκονται αντιμέτωποι Ομπάμα – Άσαντ, αλλά ο νέος πόλεμος με την παλιά ειρήνη…

Σημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΕίναι ανάγκη να καταλάβεις τον νέο πόλεμο που έρχεται στην Συρία πριν κλειστείς ή σε κλείσουν σε «στρατόπεδο», παρακολουθώντας την κατασκευασμένη εικόνα του, η οποία θα κατασκευάσει με τη σειρά της μια νέα «κοινή λογική» περί πολέμου, ειρήνης, ασφάλειας και αστυνόμευσης, από κοινού, σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο.

Μα, «δεν έριξα εγώ τα χημικά», λέει ο Άσαντ! «Άσχετο»! Απαντά η διοίκηση Ομπάμα. «Σημασία έχει πως χρησιμοποιήθηκαν χημικά όπλα και σκοτώθηκαν άμαχοι στην χώρα σου, ενώ εσύ αποδείχθηκε πως είσαι ανίκανος να αποτρέψεις την χρήση χημικών και να υπερασπιστείς τα ανθρώπινα δικαιώματα στη χώρα που ασκείς εξουσία. Άρα, είσαι, αν όχι φυσικός, σίγουρα ηθικός αυτουργός σε ένα «έγκλημα πολέμου» και ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και του σκληρού πυρήνα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ε, ως εγκληματία σε αντιμετωπίζουμε, δίχως ελαφρυντικά. Το καθεστώς κυριαρχίας σου θα καταστραφεί πάση θυσία, εν ονόματι της Δυτικής Μεταδιπολικής Ειρήνης»! Αυτή είναι η διαλεκτική στην αφήγηση των αυτουργών σε έναν νέο «ανθρωπιστικό πόλεμο».

Περισσότερα

Ειρήνη, πόλεμος και οικονομία σε κρίση

Ανάλυση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Δ. ΓιαννακόπουλοςΠρόσεξε τι συμβαίνει ως προς την διεθνή ανακατωσούρα με αφορμή την κρίση στην Συρία και θα καταλάβεις πως η ειρήνη πλέον δεν απαντά στον πόλεμο, ούτε ο πόλεμος στην ειρήνη! Και τα δύο βρίσκονται σε θεσμική απορρύθμιση, με σημάδια ιδεολογικοπολιτικής αποδιοργάνωσης ως αφηγήσεις.

Γιατί μια ομάδα συμφερόντων υπό το μιλιταριστικό σύστημα ηγεμονίας των ΗΠΑ επιδιώκει στρατιωτική επέμβαση στην Συρία; Διότι, φαινομενικά, όπως είπε η Σαμάνθα Πάουερ (*), κατά την πρώτη της ομιλία ως πρεσβευτής των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, «έχουν εξαντληθεί όλες οι εναλλακτικές ειρήνευσης στην Συρία» [1]. Και, διότι «μια περιορισμένη στρατιωτική επίθεση στη Συρία είναι η μόνη πορεία δράσης στις καταγγελίες για επίθεση με χημικά όπλα» [2]!

Δηλαδή, κάνουμε πόλεμο για να πετύχουμε, αυτό που δεν πετύχαμε με ειρηνικά μέσα. Όταν θεωρήσουμε πως τελείωσαν τα μέσα της ήπιας και λιγότερο ήπιας πολιτικής και της διπλωματίας, περνάμε φυσιολογικά στην στρατιωτική δράση… αυτονόητα, εννοεί προφανώς η Κυρία αυτή που εκπροσωπεί τις ΗΠΑ και θεσμικά τον πρόεδρο Ομπάμα στον Οργανισμό. Άρα, η ειρήνη προσδιορίζεται κάθε φορά από την απειλή του πολέμου και αυτό είναι, αγαπητέ αναγνώστη, το δόγμα κάθε μιλιταριστή, που κατασκευάζει ως υπαρξιακή αφήγηση ένα δίλημμα ασφάλειας (Security Dilemma) στα μέτρα του και σύμφωνα με τα συγκυριακά οικονομικά και ηγεμονικά συμφέροντα που εξυπηρετεί.

Περισσότερα

Η δυσκολία να υπάρξεις ως αυτό που θεωρείς πως είσαι…

Σημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΤο οντολογικό πρόβλημα της εξουσίας για το άτομο είναι ένα και μοναδικό: να δρας ως αυτό που θεωρείς πως πράγματι είσαι και όχι ως Εαυτός που αποτελεί τον συγκερασμό του ιδεολογικού και κοσμο-αντιληπτικού Είμαι με το μικροπολιτικό Υπάρχω. Να μην είσαι δηλαδή προϊόν της συγκυριακής ανάγκης νομιμοποίησης ή δικαιολόγησης της ύπαρξής σου, του ηγεμονικού σου ρόλου, της θέσης σου σε μια εξουσιαστική δομή. Να είσαι παράγων και όχι παραγοντίσκος. Η ισχύς είναι συνδεδεμένη με το Είμαι. Όταν συνδέεται με το Υπάρχω η πολιτική ισχύς φεύγει από εσένα και περνά στην μικροδομή της ηγεμονίας (σου).

Οι πραγματικά μεγάλοι ηγέτες (άνδρες ή γυναίκες) μπορεί να δυσκολεύονται, μπορεί να κλονίζονται, μπορεί ακόμη και να αρρωσταίνουν, αλλά τις κρίσιμες στιγμές των «μοναδικών αποφάσεων» δρουν με κανόνα αυτό που πιστεύουν πως Είναι και όχι με εκείνον που θα ήθελαν οι ελιτιστικοί παράγοντες που επηρεάζουν την θέση τους στην ηγεμονική κλίμακα να πράξουν. Στις δημοκρατίες ο/η ηγέτης δεν μπορεί παρά να Είναι αυτό που ο ίδιος πρόβαλε και έπεισε τον λαό πως Είναι. Αυτό είναι το σημαντικό και όσοι το «σεβάστηκαν» έπραξαν αγαθά – όσο «αγαθά» επιτρέπει να πράξεις το πατριαρχικό καθεστώς ηγεμονίας και η μη-σοσιαλιστική οργάνωση της κοινωνίας, τέλος πάντων.

Περισσότερα

Ομπάμα – Σαμαράς, με διαφορά φάσης…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Δ. ΓιαννακόπουλοςΞέρετε τι μου έλεγε ένας πολύπειρος Αμερικανός αξιωματούχος σε ζητήματα διεθνούς πολιτικής, ο οποίος πέρασε πρόσφατα και από την Πρεσβεία των Αθηνών; Το κακό με τους Έλληνες πολιτικούς είναι πως ανακαλύπτουν πάντα αργά την Αμερική. Δηλαδή, όταν ο κόσμος των διεθνών πολιτικών είναι έτοιμος να περάσει σε μια νέα φάση, οι Έλληνες μοιάζει να ανακαλύπτουν και να φανατίζονται με την αμέσως προηγούμενη, η οποία βρίσκεται στο τέλος της.

Ε, αυτό έπαθε και ο Αντώνης Σαμαράς κατά την επαγγελματική του επίσκεψη ως πρωθυπουργός στις ΗΠΑ. Το ταξίδι αυτό έδειξε την διαφορά φάσης Ομπάμα – Σαμαρά. Δύο προσωπικότητες, όπως δύο κύματα με ίδια συχνότητα (εντός της ίδιας, δηλαδή, δομής) έχουν διαφορά φάσης αν παρουσιάζουν διαφορετικό πλάτος γνώμης και αντίληψης την ίδια χρονική στιγμή ή στο ίδιο σημείο του χώρου. Το «πλάτος» Σαμαρά και της κυβέρνησής του φυσικά, βρίσκεται στην φάση του τέλους μιας εποχής για τα ευρωπαϊκά πράγματα, που χαρακτηρίστηκε από την αυστηρή λιτότητα, ως μηχανισμός προσαρμογής στην ΟΝΕ και σταθερότητας στο γερμανικό μοντέλο ανάπτυξης (συσσώρευσης). Το «πλάτος» Ομπάμα βρίσκεται στη φάση δημοσιονομικής χαλάρωσης στην Ευρωζώνη και ειδικά στην εφαρμογή ενός μακροχρόνιου σχεδίου στοχευόμενων εξωτερικών άμεσων επενδύσεων στην Ελλάδα μετά από μια νέα αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους.

Περισσότερα