Αδελφότητα Πηγιωτών Άρτας: Απάντηση στην κ. Ρεπούση

no_logoOι ανιστόρητες δηλώσεις της Μ. Ρεπούση για τον «εθνικό μύθο» του Ζαλόγγου:

Στη βροντερή φωνή του προέδρου της Πανηπειρωτικής του κ. Γιώργου Οικονόμου άλλα και των υπολοίπων Ηπειρωτών και μη, θα θέλαμε να προσθέτουμε και τη δική μας φωνή και να εκφράσουμε την διαμαρτυρία μας εναντία στους – στις κατά καιρούς επιδόξους διαστρεβλωτές της ιστορίας που αποζητούν μια υστερόφημη καιροσκοπική – έστω και ανατρεπτικά – θέση στους ιστοριοαντιρησίες και μία εφήμερη δημοσιότητα συνοδευμένη από προσωπικά κυρίως οφέλη [βουλευτές Ρεπούση – Τατσόπουλος]. Προκειμένου όμως να το πετύχουν αυτό, επιλέγουν στοχευμένα γνωστά ιστορικά επεισόδια αγνοώντας το σύνολο της ιστορικής βάσης, με μοναδικό οδηγό την αιρετική προβολή τους ώστε προκαλώντας και προσβάλλοντας το ιστορικό συναίσθημά μας να προβληθούν.

Ακούγοντας κανείς τις πρωτοφανείς δηλώσεις της κ. Ρεπούση περί ανάγκης «εθνικών μύθων», αυτής της βουλευτίνας που την πληρώνουμε από το υστέρημά μας, νοιώθει μεγάλη αγανάκτηση και οργή. Αυτής που είπε ότι ο Ελληνισμός δεν ήταν το θύμα της Μικρασιατικής καταστροφής και τόσα άλλα προκλητικά ανιστορήματα. Εν τέλει εκθέτει με τα λεγόμενα της το κόμμα πού ανήκει αλλά και την ίδια την αριστερά. Δεν μπορεί να μην υποθέσουμε ότι η κυρία αυτή ως εκπρόσωπος της ομάδας των αποδομητών της ιστορίας πήρε τη σκυτάλη από την Βάσω Ψιμούλη. Αυτή που σε βιβλίο της για το Σούλι ονειρεύτηκε «Συνωστισμό» των γυναικών στο Ζάλογγο, από τους «υποχωρούντες Σουλιώτες».

Ήταν πέρυσι τέτοια εποχή πάλι όταν της απάντησε αποστωμοτικά ο Γ. Καραμπελιάς με το βιβλίο του «Συνωστισμένες στο Ζάλογγο – Οι Σουλιώτες ο Αλή Πασάς και η αποδόμηση της ιστορίας». Η κ. Ψιμούλη μεμφόμενη τον ιδεολογικό του χώρο και με περίσσεια υπεροπτική ειρωνεία τον έψεξε επειδή τόλμησε τάχατις να αμφισβητήσει την ιστορική της αυθεντία.

Βέβαια γεγονός είναι, ότι υποστηριζόμενες αλλήλως και οι δύο Ρεπούση και Ψιμούλη ανακάλυψαν τον αδόκιμο όρο του Συνωστισμού που σαν έκφραση τους δημιουργεί ίσως κάποιον οίστρο. Δεν δικαιολογείται αλλιώς πως… «Ο Συνωστισμός» στην προκυμαία της Σμύρνης της Μ. Ρεπούση, βρέθηκε και στο Ζάλογγο. Ζήλεψε ίσως τη «δόξα» της η Ψιμoύλη και μετέφερε τον όρο του συνωστισμού και στο αιματοβαμμένο Ζάλογγο ως πεδίο ιστορικών ασκήσεων. Τώρα η Ρεπούση το Ζάλογγο το βάφτισε «εθνικό μύθο». Ποια αντέγραψε ποια; Ας μας το πουν οι ίδιες.

Προσθέστε σ’ αυτές τη Χριστίνα Κουλούρη, τον Τατσόπουλο και τους άλλους τόσους Η-μισΕλλήνους ιστορικούς φαφλατάδες… πληθαίνει η ομάδας που εκκολάπτει πλέον ανιστόρητα αυγά. Τους συνδέει μια μάταιη κενόδοξη και κομπλεξική νοοτροπία. Δεν κόπιασαν προφανώς να υπηρετήσουν την επιστήμη της ιστορίας όπως οι προκάτοχοί τους μεγάλοι ιστορικοί – μη συγκρίσιμα μεγέθη βέβαια – αλλά να την διέβησαν επιδερμικά ως λαθρεπιβάτες της. Από πού άραγε αντλούν όλοι αυτοί το ιστορικό τους θράσος;

Περίτρανη άλλωστε ανταπόδειξη της ηλίθιας αυτής εκδοχής του «εθνικού μύθου» της Ρεπούση και του «ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟΥ ΣΤΟ ΖΑΛΟΓΓΟ» της Ψιμούλη, είναι ο τραγικός επίλογος του δράματος των Σουλιωτών στην Ιστορική Μονή του Σέλτσου στις Πηγές Άρτας – παλαιά “Βρεστενίτσα”, στις 23 Απριλίου – το 1804 όπου οι 1.400 ΣΟΥΛΙΩΤΕΣ ΜΠΟΤΣΑΡΑΙΟΙ και ντόπιοι Ραδοβιζινοί έγραψαν τον πιο ένδοξο και αιματηρό επίλογο της ιστορίας των Σουλιωτών.

Ας κάνουν τον κόπο οι νεόκοποι ιστορικοί να πάνε και – έστω – να τολμήσουν να κοιτάξουν το «βάραθρο» κάτω από το Σέλτσο, τον «ΠΕΤΑΚΑ» βάθους 300 και πλέον μέτρων που χάσκει στον ορμητικό χείμαρρο της “Γκούρας” όπου υπερδιακόσια κατά τον ΠΟΥΚΕΒΙΛ – 280 περίπου κατά άλλους – γυναικόπαιδα, καταδιωκόμενα από τους τουρκαλβανούς του Αλή έστησαν νέο μεγαλύτερο Ζάλογγο και ρίφθηκαν στο βάραθρο φωνάζοντας «θάνατος» για να μην πιαστούν σκλάβες. Να ρωτήσουν τους Σουλιώτες γιατί δεν παραδόθηκαν γιατί δεν λιποψύχησαν και έστω γιατί δεν λιποτάκτησαν για να σωθούν 1.400 ψυχές. αλλά έμειναν να πεθάνουν «ΤΟΙΣ ΚΕΙΝΩΝ ΡΗΜΑΣΙ ΠΕΙΘΟΜΕΝΟΙ». Να ρωτήσουν τις «άκαρδες» Σουλιώτισσες ΜΗΤΕΡΕΣ πως άντεξαν να πετάξουν στο βάραθρο τα παιδιά τους ακολουθώντας τα οι ίδιες και δεν τα άφησαν να τα σφάξουν οι Τουρκαλβανοί του Αλη Πασά, η να τα πάνε πεσκέσι στην αυλή του και να τα κάνουν σκλάβες ή γενίτσαρους.

κ. Ρεπούση εσείς θα το κάνατε αυτό που έκαναν οι Σουλιώτισσες στο Ζάλογγο «συνωστισμένες» και το επανέλαβαν στο Σέλτσο; Μάλλον όχι ε…; Γιατί «Θέλει να έχεις ψυχή ,καρδιά και αγάπη για την πατρίδα για να πεθαίνεις γι’αυτήν τραγουδώντας…»

Να ρωτήσουν τη Λενιώ του Μπότσαρη γιατί ρίφθηκε στον Αχελώο – ή μήπως και αυτή παραπάτησε; – και πνίγηκε με δυο Τουρκαλβανούς αντάμα που παρέσυρε αντί να αφεθεί στα χέρια των εχθρών της να την σύρουν παλλακίδα, στο χαρέμι του Αλή.

Αν έχουν το κουράγιο να βάλουν τον εαυτό τους στη θέση των Σουλιωτών και να αναρωτηθούν τι θα έκαναν αυτές [ή αυτοί] αν… ήταν στο Σέλτσο, για να καταλάβουμε και την ψυχοσύνθεση τους από την οποία αντλούν την διαστροφική ιστορικότητα τους. Να αισθανθούν το ανείπωτο δέος του τόπου της θυσίας, να αφουγκραστούν τις ψυχές των, να ακούσουν το γοερό κλάμα τους και να αφήσουν – αν μπορούν – κρυφά ένα δάκρυ συγνώμης να κυλίσει στο χάος του, μήπως και «σχωρεθούν» όπως θα΄λεγαν και οι Σουλιώτες. Να σταματήσουν στον πέτρινο αιώνιο φρουρό του Σέλτσου και «αγναντεύοντας» μαζί του, να τον ακούσουν να διηγείται των Σουλιωτών το χαλασμό πριν από 209 χρόνια στις 23 Απριλίου του 1804 όταν έπεσε το Σέλτσο μετά από 4μηνη πολιορκία από τον Αλή πασά.

Τότε θα συνειδητοποιήσουν το ματαιόδοξο των ιστορημάτων τους. Οφείλουν έναν σεβασμό στη θυσία τους και αν όχι την συγνώμη τους, τουλάχιστον, τη σιωπή τους. Αρκετά χρονιά έμειναν «αγνοούμενοι» της ιστορίας. Ας τους αφήσουν ήσυχους στον αιώνιο ύπνο τους…

«Ευτυχώς» που η κ. Ψιμούλη όταν έγραφε τα περί «Συνωστισμού» στο Ζάλογγο αγνοούσε κατά που έπεφτε το Σέλτσο και έτσι γλύτωσε από την αναφορά της. Αλλιώς θα είχαμε τον δεύτερο «Συνωστισμό» στο Σέλτσο αυτή τη φορά.

Πόσο άφρονες θα ήταν οι ιστορικοί αν προσπαθούσαν να εξηγήσουν γιατί οι άμοιρες Σουλιώτισσες προτίμησαν αυτόν τον «παράλογο» θάνατο. Αν γι’ αυτούς φαντάζει ακατανόητο, και δεν το χωράει ο νους τους, γι’ αυτές ήταν μια ομαδική, αλλά τραγική, απόφαση στιγμής… Ναι αγγίζουν το μυθικό το Ζάλογγο και το Σέλτσο γιατί όπως λέει ο Πουκεβίλ δεν το χωράει ιστορικού νους αυτό που έγινε στο Σέλτσο. Γι’ αυτό είναι απίστευτο. Κι όμως είναι πέρα για πέρα αληθινό κ. Ρεπούση. Σου έμεινε ποτέ χρόνος να πας με την παρέα σου να επισκεφθείς αυτούς τους αιματοβαμμένους θυσίας τόπους και να βγάλεις τα ιστορικά σου συμπεράσματα; Μπα δεν το νομίζω..

Δεν σε είδαμε ποτέ να ανηφορίζεις κατά τα μέρη μας, ή δεν γνωρίζεις κατά πού πέφτει το Σέλτσο; Στις Πηγές Άρτας βρίσκεται κ. Ρεπούση, τόσα χρόνια απρόσιτο στις ιστορικές γραφίδες. Πες μας κ. Ρεπούση έναν ιστορικό που να επισκέφτηκε το Σέλτσο. Έστω έναν, αν γνωρίζεις…

ΑΡΚΟΥΝ 8 ΣΕΙΡΕΣ ΤΟΥ ΓΑΛΛΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΠΟΥΚΕΒΙΛ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΤΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ «ΦΑΦΛΑΤΑΔΕΣ» ΤΟ ΜΕΓΑ ΣΦΑΛΜΑ ΤΟΥΣ: «Η ΦΑΛΑΓΞ [1148] ΤΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ ΚΙΤΣΟΥ ΚΑΙ ΝΟΤΗ ΜΠΟΤΣΑΡΗ – ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΩ – ΒΑΔΙΖΕΙ ΠΡΟΣ ΣΕΛΤΣΟ. ΑΠΙΣΤΙΑΝ ΑΛΗ ΤΡΙΜΗΝΟΝ ΑΝΙΣΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΘΥΣΙΑ. ΟΙ ΣΟΥΛΙΩΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΦΟΔΙΑ ΑΣΙΤΟΙ ΚΥΚΛΩΜΕΝΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΕΞΟΔΟΝ Η ΘΑΝΑΤΟΝ ΗΡΩΟΣ. ΞΙΦΗΡΕΙΣ 300 ΑΚΑΛΥΠΤΟΙ ΣΑΡΩΝΟΥΝ ΤΟ ΠΑΝ ΠΛΗΝ ΓΕΦΥΡΑΣ ΚΟΡΑΚΟΥ. Ο ΝΟΤΗΣ ΠΙΠΤΕΙ ΜΕ 5 ΠΛΗΓΑΣ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΦΟΝΕΥΟΝΤΑΙ. ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΑΧΟΜΕΝΑΙ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΘΑΝΑΤΟΣ. ΥΠΕΡΔΙΑΚΟΣΙΟΙ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΠΗΔΟΥΝ ΚΑΙ ΠΝΙΓΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ. ΧΑΛΑΣΜΟΣ ΜΟΝΟ 10 ΚΑΙ Ο ΚΙΤΣΟΣ ΣΩΖΟΝΤΑΙ» [ΠΟΥΚΕΒΙΛ 1824 Τ. Ι. ΣΕΛ. 207-212] [ΑΠΟ ΤΟ ΗΡΩΟ ΤΩΝ ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ ΣΤΙΣ ΠΗΓΕΣ ΑΡΤΑΣ]

Μην τους ακούτε τους νέους Εφιάλτες. Απομονώστε τους και στείλτε τους στη λήθη της ιστορίας και της κοινωνίας ως εκδίκηση των« συνωστισμένων» θυμάτων τους. Είναι καιρός πλέον μόνοι μας να εξασφαλίσουμε ότι αυτή η έρημη πατρίδα μας δεν θα ξαναζήσει την ιστορία της όπως την θέλουν η Ρεπούση και της παρέας της. Να τους αναγκάσουμε να σταματήσουν να ασελγούν ασύστολα πάνω από τις αιματοβαμμένε σελίδες της. Να εξασφαλίσουμε ότι για τα ανιστόρητα σχέδιά τους δεν θα ανακαλύψουν αύριο και άλλους εθνικούς μύθους στην ιστορία μας ώστε να φτάσουμε στο «Δόγμα Κίσσιγκερ». Εκτός και αν εξυπηρετούν αλλότριους σκοπούς η έχουν πρόβλημα ιδεοληπτικό με αποκλείνουσα ιστορική συμπεριφορά, οπότε το πράγμα αλλάζει.

Και κάτι άλλο για την κ. Ρεπούση. Μην κλαψουρίζει ότι την στοχοποιούν επειδή είναι γυναίκα. Αυτός και αν είναι «μύθος ψευδέστατος». Άλλωστε γιατί; Αν ήταν άρρεν το φύλο της και έλεγε τις ίδιες ανοησίες δε θα άκουγε τα ίδια;

“Για να ξεπαστρέψεις ένα λαό, του αφαιρείς πρώτα τη μνήμη. Καταστρέφεις τα βιβλία του, τον πολιτισμό του, την ιστορία του. Και κάποιος άλλος του γράφει βιβλία, του δίνει πολιτισμό και επινοεί για λογαριασμό του άλλη ιστορία. Έπειτα, ο λαός αρχίζει σιγά -σιγά να ξεχνά ποιος είναι και ποιος ήταν. Ακόμη πιο γρήγορα θα τον ξεχάσει ο κόσμος γύρω του” Μίλαν Κούντερα

Αυτά… κ. Ρεπούση.

Περισσότερα

Η κρίση των Μνημονίων, βλάπτει σοβαρά τη λογική…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Δ. ΓιαννακόπουλοςΠαραφρόνησαν αυτοί που πάντα είχαν το κεφάλι στη θέση της κοιλιάς και την κοιλιά στη θέση του κεφαλιού, ενώ την καρδιά πάντα να φτερουγίζει μακριά απ’ την πραγματικότητα.

Η κρίση των Μνημονίων οδηγεί τους Έλληνες σε σοβαρούς προβληματισμούς, απολύτως κρίσιμους για το μέλλον τους!!! Υπήρξε πράγματι αδελφή ο Κολοκοτρώνης και τι σχέση είχε με τον Καραϊσκάκη, ο οποίος θεωρείται άκρως ύποπτος σεξουαλικώς; Μήπως η κρυφή αυτή σχέση αποτελεί το βυζί της ιστορίας του ελληνισμού; Και αν είναι έτσι, πώς δικαιολογείται η Μικρασιατική Καταστροφή; Φταίει ο συνωστισμός στην προκυμαία για το όργιο που επακολούθησε της μικρασιατικής εκστρατείας εις βάρος του ελληνισμού, ή μήπως ο χορός του Ζαλόγγου που δημιούργησε το πρότυπο της ομαδικής βρεφοκτονίας και αυτοκτονίας γυναικών, οι οποίες νόμιζαν πως επειδή βύζαξαν ορεσίβιες γύφτισσες είχαν βγάλει φτερά; Οι τριακόσιοι του Λεωνίδα παρέμειναν στο πεδίο της ένοπλης αναμέτρησης επειδή δεν άντεχαν να υπογράψουν το Μνημόνιο, ή μήπως επειδή έπασχαν από σοβαρή διπολική διαταραχή, όπως στην περίπτωση των γυναικών της Νάουσας, πάρα πολλά χρόνια αργότερα, όταν κάμποσες Ναουσαίες (ωραίες γυναίκες, αλλά όχι σαν τις Σερραίες) μιμούμενες τις Σουλιώτισσες, τις οποίες είχαν βάλει στην καρδιά τους ενώ στο μυαλό τους πάντα κατοικοέδρευαν οι «300», πήδηξαν μια-μια στα αφρισμένα νερά του ποταμού Αράπιτσα από τον γκρεμό… και πήγαν να συναντήσουν τις Σουλιώτισσες, οι οποίες ήδη είχαν συναντηθεί με τους 300 του Λεωνίδα, βρίσκοντας ηρωικό θάνατο; Οι γυναίκες αυτές απλώς γκρεμοτσακίστηκαν για να μην υπογράψουν Μνημόνιο, ή επέλεξαν ηρωικό θάνατο για να γλιτώσουν από την σκλαβιά και την ατίμωση;

Αν απαντήσουμε σε αυτά τα κρίσιμα για την μοίρα του τόπου ερωτήματα και ανοίξουμε τα μάτια μας για να καταλάβουμε πως ο κίνδυνος για το έθνος και τον λαό είναι ο Μουσουλμάνος – Άπιστος, ή η άποψη της κ. Μαρίας Ρεπούση, η οποία μέχρι σήμερα μάλλον κοινοτοπίες εκφράζει από την πλευρά της ιστορικής επιστήμης, τότε ίσως αντιληφθούμε βαθύτερα το ζήτημα της Ελληνικής Κρίσης της εποχής! Είναι εθνικός μύθος όλα αυτά, ιστορία, ή τρικυμία εν κρανίω σύγχρονων ελλήνων οι οποίοι προσπαθώντας να την «κοπανίσουν» από την ιστορία, συγκρούονται στο επίπεδο του μύθου;

Αν κάποιος παρακολουθούσε σήμερα ποια είναι τα ζητήματα στα οποία φαίνεται να επικεντρώνει το ενδιαφέρον της η ελληνική κοινή γνώμη, θα καταλάβαινε απολύτως την δραματική σύγχυση ενός σοκαρισμένου από τα μέτρα φτωχοποίησης λαού, ο οποίος όπως δεν κατάλαβε την μορφή ευημερίας που δόμησε τις προηγούμενες δεκαετίες, έτσι και σήμερα δεν αντιλαμβάνεται την κοινωνικοοικονομική πραγματικότητα που τον ορίζει. Προφανώς δεν είναι όλοι οι έλληνες ανώριμοι. Ίσως οι περισσότεροι να χαρακτηρίζονται μάλιστα από υψηλή ωριμότητα, η οποία απλώς κάνει χάζι όλες αυτές τις ανοησίες που αποτελούν στοιχεία του ελληνικού μύθου, ο οποίος (προσοχή) δεν είναι καθόλου μα καθόλου ανοησία αυτός καθ’ εαυτός. Ανοησία είναι να προσπαθείς να ορίσεις κοινωνικοπολιτικά το παρόν, αντλώντας από συγκεκριμένα στοιχεία της ιστορικής παράδοσης και παρανοϊκό να μπλέκεις αυτά τα στοιχεία μεταξύ τους για να θεμελιώσεις σήμερα μία πολιτική ταυτότητα την οποία ορίζεις ως εθνική ταυτότητα, σε αντιδιαστολή με την ταυτότητα που διαμορφώνεται από τις διεθνείς και ευρωπαϊκές σχέσεις της χώρας μας στην συγκυρία.

Ακόμη και ως καλαμπούρι να δει κανείς την διένεξη μεταξύ διαφόρων πολιτικών παραγόντων και των οπαδών τους επί ιστορικών συμβάντων ή συνηθέστερα, επί του μύθου που αυτά τα γεγονότα δόμησαν για να συντεθεί ο γενικός εθνικός μύθος πάνω στον οποίο με συμβολικό τρόπο κατασκευάστηκε η φαντασιακή κοινότητα του ελληνισμού ως σαφής πολιτική κοινότητα, θα πρέπει να προβληματιστεί σοβαρά. Αν όλα αυτά που εμφανίζονται σήμερα να δημιουργούν ρήγμα μεταξύ εθνικοφρόνων και μετανεωτεριστών δεν εξεταστούν ως πολιτικό φαινόμενο που έρχεται να διασκεδάσει και όχι να προσεγγίσει την κοινωνικοοικονομική πραγματικότητα στην Ελλάδα, τότε ακόμα και οι ώριμοι έλληνες που διασκεδάζουν από τις απίθανες σαχλαμάρες που ανταλλάσσουν μεταξύ τους ως επιχειρήματα κρυφοναζιστές και δήθεν απελευθερωμένοι από τον εθνικό μύθο προβοκάτορες, θα εγκλωβιστούν σε μια μορφή παράνοιας, χαρακτηριστική του κοινωνικοοικονομικού και πολιτικού αδιεξόδου της χώρας αυτήν την περίοδο.

Το χειρότερο είναι πως αυτήν την παρανοϊκή διένεξη μεταξύ ρατσιστών – εθνικιστών και δήθεν απελευθερωμένων από τον εθνικό μύθο μετανεωτεριστών αναπαράγουν μεταξύ σοβαρού και αστείου, αλλά σίγουρα με ιδιαίτερη ζέση, τα παλαιά και νέα ΜΜΕ. Να με συμπαθάτε, αλλά αυτό εκφράζει τον σύγχρονο «αυριανισμό». Αποτελεί αισχρό λαϊκισμό το συνολικό φαινόμενο της σύγκρουσης ρατσιστών – εθνικιστών με νεοναζιστικό ταμπεραμέντο από την μια πλευρά και προβοκατόρων από την πλευρά της μετανεωτερικής ιντελιγκέντσιας. Όλα αυτά αποσκοπούν στο να λάβουν τα Μνημόνια και η σχέση μας με τους εταίρους της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως και η σχέση μας με όλους τους άλλους παράγοντες που αποτελούν φορείς ισχύος διεθνώς, μία μυθική διάσταση, απομακρυσμένη από την εφαρμοσμένη πολιτική.

Η διένεξη εθνικοφρόνων και των υβριστών του εθνικού μύθου της Ελλάδας αποτελεί μία κατ’ εξοχήν πολιτική διαδικασία, η οποία, όμως, στο επίπεδο της κοινής γνώμης έρχεται να διασκεδάσει την ένταση και τα κρίσιμα ερωτήματα που αφορούν στην διαχείριση της κρίσης που πλήττει σήμερα την Ελλάδα. Πρόκειται για πολιτικές συμπεριφορές που επιχειρούν να αποπολιτικοποιήσουν το διακύβευμα της σημερινής ελληνικής κοινωνίας.

Πρόκειται, με άλλα λόγια, για φτηνιάρικα πολιτικά καμώματα στα οποία είναι εθισμένη η ακροδεξιά, τουλάχιστον στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, ενώ μοιάζει να ηδονίζονται συμμετέχοντες σε αυτά κάποιοι διανοουμενίζοντες μετανεωτεριστές, οι οποίοι θεωρούν ότι έτσι επιβεβαιώνεται η προοδευτική κοινωνική τους ταυτότητα. Στο τέλος τα μόνα που δοξάζονται από αυτήν την αλληλόδραση είναι το σύμπλεγμα, η φοβία, η εμμονή, το δόγμα, αν όχι η παράνοια και η ανάγκη να δραπετεύσει κανείς από μια πραγματικότητα που δεν πιστεύει ότι είναι ικανός να αντιμετωπίσει με πολιτικά μέσα, επειδή δεν πιστεύει στην πολιτική και τα πολιτικά μέσα, μια κι αυτά θα απαιτούσαν σοβαρή κοινωνικοοικονομική ανάλυση και προσέγγιση με όρους ηγεμονίας. Σε αυτά τα ζητήματα οι ακροδεξιοί είναι πολύ αδύνατοι, καθώς αν έμπαιναν στον κόπο να τα αναπτύξουν θα εξέθεταν το νεοναζισμό τους, ενώ οι προβοκάτορες μετανεωτεριστές τον μηδενισμό τους.

Έτσι είναι εύκολο για να διασκεδάσουμε την δεινή θέση κράτους και κοινωνίας εν μέσω Μνημονίων και δανειακών συμβάσεων, αποβιομηχάνισης και ταυτόχρονης κρίσης του παραγωγικού και καταναλωτικού μοντέλου, να μιλούμε για τον ισλαμικό κίνδυνο, για διεθνείς συνομωσίες εναντίον του ελληνικού εθνικού μύθου, για υπανθρώπους εισβολείς που σχεδιάζουν να καταλάβουν την Ελλάδα, ή να ανασκαλεύουμε παιδαριωδώς και με περιπαικτικό ύφος διάφορα ιστορικά περιστατικά που ανήχθησαν σε οργανικά στοιχεία του ελληνικού μύθου, για να πούμε τί; Το αυτονόητο: Η ιστορία δεν συμπίπτει με την ιστορική παράδοση, αλλά είναι η δεύτερη πάνω στην οποία δομείται ο εθνικός μύθος επί του οποίου εδράζεται συμβολικά ο κάθε εθνικισμός, πηγή του εθνικού κράτους και πως αυτός ο εθνικός μύθος ελάχιστη ή καμία απολύτως σχέση δεν έχει με την εθνική ταυτότητα, η οποία είναι αποτέλεσμα της συγκυριακής πολιτικής αλληλεπίδρασης του εθνικού συμφέροντος και της εθνικής εικόνας με άλλα εθνικά και υπερεθνικά συμφέροντα και άλλες εθνικές εικόνες. Αυτό αν καταλαβαίνατε, θα παύατε να ασχολείστε με την σεξουαλικότητα του Κολοκοτρώνη και τον ηρωισμό ή αυτοκτονικό αλτρουισμό των Σουλιωτισσών, όπως αντίστοιχα και με συνομωσίες που έχουν αποκτήσει μόνιμη θέση στο μυαλό ακροδεξιών, οι οποίοι ακόμη δεν μπορούν να χωνέψουν πώς χάσαμε (ποιοι;) την Πόλη.

Ας πάψουμε λοιπόν μέσα στην σύγχρονη ελληνική τραγωδία, αυτήν την άνοστη κωμωδία. Το ζήτημα της εθνικής ταυτότητας της Ελλάδας και των ελλήνων αφορά στη διαχείριση της συγκυρίας και στον τρόπο με τον οποίο η ελληνική κοινωνία και το ελληνικό πολιτικό σύστημα απαντά καθημερινά στην κοινωνικοοικονομική κρίση που μαστίζει την χώρα. Το ζήτημα της εθνικής μας ταυτότητας είναι πρόβλημα της συγκυρίας, που θα καθορίσει το μέλλον αρκετών μάλιστα γενεών ελλήνων και όχι ζήτημα αφηγηματικής κυριαρχίας επί ιστορικών συμβάντων που ανήχθησαν σε γεγονότα μέσω του εθνικού μύθου.

Περισσότερα

Μας κυβερνούν αντίχριστοι και ανθέλληνες

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΗ δουλοπρεπής-προδοτική-μνημονιακή-τρικομματική κυβέρνηση Σαμαρά υλοποίησε άμεσα τη δέσμευσή της προς τον επικυρίαρχο Ερντογάν και ανακοίνωσε την αντισυνταγματική ανέγερση τεμένους (τζαμιού) στο κέντρο της Αθήνας (Βοτανικός), προκειμένου τάχατες, να εκτελούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα, στο πλαίσιο της ανεξιθρησκίας όλα τα στίφη των Μουσουλμάνων που συνέρρευσαν χωρίς την συγκατάθεσή μας, τα τελευταία 30 χρόνια στην πατρίδα μας. Αυτή η απόφαση των προδοτών, θα έχει ως επακόλουθο να πληγούν επιπλέον, τα χρηστά ήθη της κοινωνίας μας και θα οδηγήσει στην αποδόμηση του Ελληνικού Έθνους. Γιατί έτσι, προσβάλλεται η Ορθοδοξία, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την Ελλάδα και τα δυο μαζί ζουν και αναπνέουν από τον πατριωτισμό των Ελλήνων. «Διότι όταν επιάσαμε τα άρματα είπαμε πρώτα υπέρ πίστεως και έπειτα υπέρ πατρίδος», δηλαδή «Για του Χριστού την πίστη την Αγία και της πατρίδος την Ελευθερία». Επιπρόσθετα, είναι σίγουρο πως αυτή η απόφαση θα δημιουργήσει κοινωνικές αναταραχές, διότι η κοινωνία των Ελλήνων δεν είναι δυνατόν να ανεχτεί το «κάλεσμα» του ιμάμη, όπου θα καλεί αρκετές φορές την ημέρα τους Μουσουλμάνους για τη δημόσια προσευχή τους.

Περισσότερα

Πρόσκληση Συλλόγου Ηπειρωτών Νέας Ιωνίας

Ο Εκπολιτιστικός, Μορφωτικός και Λαογραφικός Σύλλογος Ηπειρωτών Νέας Ιωνίας Αττικής «Άπειρος Γαία», με την υποστήριξη της Ένωσης Ρουμελιωτών Νέας Ιωνίας, με αφορμή τη συμπλήρωση ενενήντα (90) χρόνων από τη βίαιη εκδίωξη και τον αφανισμό των Ελλήνων της Μικράς Ασίας (Μικρασιατική Καταστροφή), σας προσκαλούν την Πέμπτη 29 Νοεμβρίου και ώρα 6.00 μ.μ. στην εκδήλωση με θέμα: «Η εθνική ταυτότητα και οι πηγές της Ελληνικής εθνικής ταυτότητας» στην αίθουσα του Συνεδριακού Κέντρου του Δήμου Νέας Ιωνίας, οδός Πατρ. Ιωακείμ 4, πλησίον ΗΣΑΠ Νέας Ιωνίας. Ομιλητήε: κ. Νικόλαος Ιντζεσίλογλου, Καθηγητής Νομικής Σχολής ΑΠΘ.

Θα προβληθεί επίκαιρο οπτικοακουστικό υλικό. Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη.

Περισσότερα

Εκδήλωση Μορφωτικού Εκπολιτιστικού Συλλόγου Ν. Σινώπης

Ο Μορφωτικός Εκπολιτιστικός Σύλλογος Ν. Σινώπης «ΔΙΟΓΕΝΗΣ» σε συνεργασία με το Δήμο Πρέβεζας, με αφορμή τα 100 Χρόνια από την απελευθέρωση της Πρέβεζας 1912-2012 και τα 90 Χρόνια από την Μικρασιατική Καταστροφή, 1922-2012, διοργανώνει εκδήλωση με θέμα «Γενοκτονία, Προσφυγιά και η αναγέννηση στην Πρέβεζα».

Ομιλητής Θεοφάνης Μαλκίδης, Διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης. Στα δρώμενα και στην αφήγηση ο ηθοποιός και σκηνοθέτης του Ποντιακού θεάτρου Γιάννης Γεωργιάδης. Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου ώρα 7:00 μ.μ στο πολιτιστικό κέντρο Δήμου Πρέβεζας (πρώην ΟΑΣΗ). ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ.

Περισσότερα

Λογοτεχνικός Διαγωνισμός ενηλίκων

Προκήρυξη λογοτεχνικού διαγωνισμού ενηλίκων:

Με τη συμπλήρωση 90 χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή το Κέντρο Σπουδής και Ανάδειξης Μικρασιατικού Πολιτισμού (ΚΕ.ΜΙ.ΠΟ.) προκηρύσσει πανελλήνιο λογοτεχνικό διαγωνισμό ενηλίκων για ανέκδοτο μυθιστόρημα με θέμα τις Αλησμόνητες πατρίδες της Ανατολής και τα 90 χρόνια μνήμης της.

Την πραγματοποίηση του διαγωνισμού θα αναλάβει 5μελής επιτροπή αξιολόγησης με πρόεδρο μέλος του Δ.Σ. του ΚΕ.ΜΙ.ΠΟ. και 4 μέλη, άτομα από το χώρο της λογοτεχνίας και έμπειρα στη διεξαγωγή λογοτεχνικών διαγωνισμών. Δεν μπορούν να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό:
– Τα μέλη της επιτροπής αξιολόγησης.
– Τα τακτικά και αναπληρωματικά μέλη Δ.Σ. του ΚΕ.ΜΙ.ΠΟ.

Περισσότερα

Λωζάννη – Μόναχο 1Χ2

Γράφει ο Γιάννης Βαρουφάκης,
Καθηγητής Οικονομικών – Πανεπιστήμιο Αθηνών

24η Ιουλίου του 1923. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ως επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπίας στην Λωζάννη, υπογράφει την Συμφωνία που, ουσιαστικά, μέσα από τις στάχτες της Μικρασιατικής Καταστροφής, αποτέλεσε την βάση της δημιουργίας του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Μέσα από τις δαγκάνες της μεγάλης μας ήττας, ο Βενιζέλος κατάφερε να αποσπάσει ό,τι μπορούσε να αποσπαστεί από μία ηττημένη χώρα ώστε να κρατηθεί όρθια και με την αξιοπρέπειά της κατά το δυνατόν ανέπαφη.

30η Σεπτεμβρίου 1938. Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Neville Chamberlain, μετά την προσγείωσή του στο αεροδρόμιο του Heston, κομίζει την Συμφωνία του Μονάχου, και υπό τις επευφημίες του κόσμου που κατέφτασε εναγωνίως να τον προϋπαντήσει (καθώς οι φόβοι για έναν νέο καταστροφικό πόλεμο είχαν πρόσφατα κορυφωθεί), ανακοίνωσε ότι ο κίνδυνος απετράπη, ότι η χώρα σώθηκε από την περιπέτεια ενός νέου ευρωπαϊκού πολέμου. «I believe it is peace for our time», ήταν η θριαμβευτική του έκφραση που έμεινε στην ιστορία και με την οποία ξεκινούν σχεδόν όλα τα ντοκιμαντέρ του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Περισσότερα

Μάχες των Ελλήνων Νο1

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, Αρχειονόμος

Ενδιαφέρουσα η νέα εκπομπή του ΣΚΑΪ. Το πρώτο επεισόδιο που αφορούσε στον άτυχο πόλεμο του 1897, τον μακεδονικό αγώνα και τους βαλκανικούς πολέμους. Πολύ ενδιαφέροντα πράγματα ειπώθηκαν – αποκαλύφθηκαν. Όπως πάντα όμως υπάρχουν μικρές παραλείψεις που στο τέλος αποδεικνύονται σημαντικές.

Επιτέλους αποκαλύφθηκε ο ρόλος του διαδόχου τότε, Κωνσταντίνου. Μέσα από αρχειακά τεκμήρια που δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Εύλογα αναρωτιέται κανείς. Ήταν τελικά τόσο χαμηλής νοημοσύνης ο άνθρωπος ή εξυπηρετούσε ξένα συμφέροντα; Η αλληλογραφία με το Βενιζέλο είναι αποκαλυπτική. Ενώ η συμφωνία των τριών συμμάχων (Ελλάδας, Σερβίας, Βουλγαρίας) ήταν όποια εδάφη απελευθερώσουν να τα κρατήσουν, αυτός επέμενε να απελευθερώσει το Μοναστήρι και όχι τη Θεσσαλονίκη!!! Γιατί; Δεν μπορούσε να καταλάβει την σημαντικότητα της κατάληψης της Θεσσαλονίκης ή οι παραδοσιακά καλές σχέσεις Γερμανών και Βουλγάρων δεν το επέτρεπαν; Η παρέμβαση του Βενιζέλου ήταν καταλυτική, όπως αποδεικνύει η αλληλογραφία που παρουσιάστηκε! Μέχρι εδώ καλά.

Περισσότερα

Αραβικό ντόμινο…

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, Αρχειονόμος

Τους τελευταίους μήνες οι εξελίξεις – εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο παίρνουν τη μορφή ντόμινο!!! Μέχρι να καταλάβουμε τι έγινε στην Τυνησία εξεγέρθησαν οι Αιγύπτιοι και τώρα οι Λίβυοι. Λες και καταλάβαμε τι έγινε στο Ιράκ ή στο Αφγανιστάν!!! Λέμε τώρα… Οι επίσημες, πάντως, εκδοχές των δυτικών παρεμβάσεων στις χώρες αυτές δεν είναι άλλες από τον εκδημοκρατισμό και την ελευθερία των κατοίκων!!! Αμερικανοί, Άγγλοι, Γάλλοι, Γερμανοί και λοιποί δυτικοί θα εγγυηθούν τη δημοκρατία, την ανεξαρτησία και την ελευθερία σ’ αυτές τις χώρες! Είναι μάλιστα τέτοιες οι «ευαισθησίες» τους που είναι έτοιμοι ακόμα και αίμα να χύσουν (στρατιωτικές παρεμβάσεις) προκειμένου να διαφυλαχτούν τα ύψιστα αγαθά της ελευθερίας και της δημοκρατίας.

Εμείς οι Έλληνες είμαστε απ’ τους πρώτους που βιώσαμε και ακόμα βιώνουμε τις «ευαισθησίες» της δύσης!!! Ποιος δε θυμάται την Μικρασιατική καταστροφή, τον εμφύλιο, την εθνοσωτήρια επανάσταση, την Κύπρο και προσφάτως το ΔΝΤ; Όσες φορές η δύση ενέσκηψε σύσσωμη πάνω από κάποιο ελληνικό πρόβλημα η Ελλάδα βγήκε (με τη σωτήρια βοήθεια τους) ισχυρότερη!!! Και τι έγινε που στοιβάχτηκαν μερικοί στην προβλήτα της Σμύρνης το ’22; Και τι έγινε που χάθηκαν περισσότερες ζωές στον εμφύλιο από όσες χάθηκαν σε δύο παγκόσμιους πολέμους; Και τι έγινε που βυθίστηκε η χώρα στο σκοτάδι της εθνοσωτήριας επαναστάσεως και χάσαμε την Κύπρο; Τίποτα! Παράπλευρες απώλειες λέγονται αυτά. Το σύστημα ισχυροποιήθηκε. Το κράτος που οργάνωσαν απέδωσε. Οι αιματοχυσίες τελείωσαν. Πλέον η ίδια η κοινωνία μας γεννάει τους υπαλλήλους τους που τους χαρίζουν το αίμα και τον ιδρώτα μας. Όχι βέβαια με ναπάλμ όπως παλιά αλλά με μέτρα διάσωσης μας!

Περισσότερα