Κυβερνητικές προτάσεις για την Συνταγματική Αναθεώρηση: Σημεία ομιλίας του Πρωθυπουργού

Χθες έκλεισαν 42 χρόνια από την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη χώρα μας. Η χώρα και ο ελληνικός λαός πέρασαν από τον εθνικό διχασμό που ανατρέχει πίσω στον εμφύλιο πόλεμο, στην δημοκρατική ομαλότητα.

Περισσότερα

Δήλωση του Β. Τσίρκα, βουλευτή Άρτας με τον ΣΥΡΙΖΑ, για τη συνταγματική αναθεώρηση

42 χρόνια μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, με τον κύκλο της μεταπολίτευσης να έχει ήδη κλείσει, ήρθε η ώρα να θέσουμε τα νέα θεμέλια για την Ελλάδα του μέλλοντος, για την Ελλάδα της Νέας Μεταπολίτευσης.

Περισσότερα

Άρθρο Φώφης Γεννηματά, Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, για τα 41 χρόνια αποκατάστασης της Δημοκρατίας

Η 24η Ιουλίου είναι ιστορική ημέρα. Μέσα από το αίμα και την προδοσία της Κύπρου ξεκίνησε η μεγάλη ιστορική περίοδος της Μεταπολίτευσης.

Χάρη στην ομοψυχία που επέβαλε η ίδια η επί επτά χρόνια δοκιμαζόμενη ελληνική κοινωνία στο τότε πολιτικό προσωπικό της χώρας, μπόρεσε η πατρίδα μας να αποκαταστήσει υποδειγματικά και ειρηνικά τη Δημοκρατία , να αποτρέψει την ανεξέλεγκτη επέκταση της εθνικής καταστροφής που ξέσπασε στην Κύπρο και να ενταχθεί στη συνέχεια στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια των ελεύθερων και δημοκρατικών εθνών.

Έτσι, μέσα από έναν δύσκολο τοκετό, γεννήθηκε η Μεταπολίτευση, όπως μάθαμε να αποκαλούμε τις δεκαετίες που ακολούθησαν, την περίοδο εκείνη της σύγχρονης ιστορίας μας που η Ελλάδα ξόρκισε μια για πάντα τα δεινά του Εμφυλίου, της μιζέριας και της δικτατορίας, γνώρισε απίστευτους ρυθμούς ανάπτυξης και ευημερίας που την κατέταξαν ανάμεσα στα 25 πλουσιότερα έθνη του κόσμου.

Στην ιστορία του νεοελληνικού κράτους δεν προϋπήρξε τόσο μακρά περίοδος με τόσο ισχυρούς κοινοβουλευτικούς θεσμούς, με ελεύθερες εκλογές και δημοκρατικές διαδοχές των κομμάτων στην εξουσία, με ισχυρό συνταγματικό χάρτη και με τα ανθρώπινα δικαιώματα ενεργά και αποτελεσματικά στο πρόσωπο κάθε πολίτη.

Περισσότερα

Μια κυβέρνηση αριστερό λάστιχο, που χάνει αέρα!

Δ. ΓιαννακόπουλοςΆρθρο του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Ξεφουσκώνει γρήγορα αυτή η κυβέρνηση και δεν φταίει το καρφί του Σόϊμπλε!

Το ξεφούσκωμα δεν οφείλεται στο ότι οι προγραμματικές δεσμεύσεις του Αλέξη Τσίπρα έγιναν λάστιχο στο πλαίσιο της τρέχουσας διαπραγμάτευσης με τους παράγοντες της τρόικας! Ούτε στο ότι «ένα κόμμα που γίνεται πρώτη φορά κυβέρνηση έχει έλλειψη τεχνοκρατικής βοήθειας και τεχνογνωσίας» [Ευκλείδης Τσακαλώτος] και ήταν απολύτως απροετοίμαστο για την τρομερά δύσκολη αποστολή του υπό ασφυκτική χρηματοπιστωτική πίεση! Ούτε στο ότι αυτή η κυβέρνηση με κορμό την αριστερά υπονομεύεται από την διαπλοκή και τις συντηρητικές δυνάμεις της ΕΕ! Ούτε στο ότι δυσκολεύεται να ισορροπήσει μεταξύ Ντάισελμπλουμ-Βαρουφάκη-Λαφαζάνη! Ούτε επειδή υιοθέτησε την στρατηγική (: discursive strategy) της δημιουργική ασάφειας!

Περισσότερα

Ο βαθύς ύπνος της Ελλάδας κατά την μετάβαση στην εποχή των αισθήσεων…

Δ. ΓιαννακόπουλοςΣημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Η μεταπολίτευση του 1974 ήταν η εποχή των παραισθήσεων για τους έλληνες και το ελληνικό κράτος. Η ύστερη μεταπολίτευση της ουσιαστικής συναίνεσης/σύγκλυσης στο πολιτικό κέντρο, της ηγεμονίας της διαπλοκής, του χρηματιστηρίου, του lifestyle, του ευρώ, της Ολυμπιάδας και της τεράστιας οικονομικής και πολιτισμικής φούσκας ήταν η εποχή της απόλυτης υπέρβασης του κόσμου των αισθήσεων στην Ελλάδα.

Η τάξη πραγμάτων στη χώρα μας οριζόταν πλέον απολύτως από τον μύθο του Εαυτού, με την μυθική, απολύτως εικονική διαπραγμάτευση των ταυτοτήτων σε μια αγορά όπου η αξία διαμορφωνόταν από την τιμή και όχι αντίστροφα: Φούσκα, η τιμή σε σκληρό νόμισμα κατέστρεφε τον μηχανισμό της αγοράς. Η τιμή δεν προέκυπτε από την διαπραγμάτευση στην αγορά, αλλά από το κλίμα ευφορίας και ευημερίας στο κράτος και στην αγορά. Η τάξη της τιμής καθόριζε απολύτως αυθαίρετα τις αξίες σε οποιαδήποτε ανταλλαγή , για να προσδιορίσουν αυτές στη συνέχεια όλα τα κοινωνικά και ατομικά μεγέθη και ποιότητες, την ηγεμονική δομή, την ισχύ των επιμέρους παραγόντων και την κοινωνική ιεραρχία.

Περισσότερα

Η Μεταπολίτευση του 2015 μόλις ξεκίνησε στην Ελλάδα, ενώ η Μεταμόρφωση της ΕΕ επιταχύνεται!…

Επισημαίνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΞέρεις πόσο αμήχανα νοιώθεις, τη στιγμή κατά την οποία η ιστορική εξέλιξη μιας διαδικασίας μετασχηματισμού και μετάβασης σε ένα άλλο καθεστώς ηγεμονίας, έρχεται να επιβεβαιώσει στο ακέραιο την προσέγγισή σου, την ανάλυση και τις εκτιμήσεις σου;

Πολύ αμήχανα, επειδή από την μια αισθάνεσαι κάποιου είδους ικανοποίηση, ενώ από την άλλη νοιώθεις να βρίσκεσαι σε ένα συναισθηματικό κενό! Αυτά που διαδραματίζονται στο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον, μετά την θριαμβευτική πρωθυπουργοποίηση του Αλέξη Τσίπρα και την άνοδο της ευρωπαϊκής αριστεράς στην κυβερνητική εξουσία της Ελλάδας, τα είχα ασφαλώς ερμηνεύσει και αιτιολογήσει – και όχι απλώς προβλέψει – όπως είχα εξηγήσει τον αιτιατό μηχανισμό που θα οδηγήσει μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα στην δραματική αλλαγή του καθεστώτος διακυβέρνησης και διαπλοκής στο εσωτερικό της χώρας μας, αλλά… Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα!

Περισσότερα

Για πρώτη φορά η ψήφος είναι ταξική στην Ελλάδα, επειδή ο ψαράς είχε το θράσος να πει στο σκουλήκι: Φίλε, τι λες, πάμε για ψάρεμα;

Επισημαίνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΤην τελευταία προεκλογική εβδομάδα δεν συνηθίζω να σημειολογώ αναλυτικά. Συνηθίζω να διατυπώνω επιγραμματικά τη γνώμη που δόμησα αναλυτικά την περίοδο από την μια εκλογική αναμέτρηση στην άλλη, από την πλοηγούμενη στην σημερινή.

Στο πλαίσιο αυτό έρχομαι να διαπιστώσω πως η πολιτική φύση αυτής της ψήφου, της 25ης Ιανουαρίου, διαφέρει σημαντικά από όλες τις προηγούμενες της μεταπολίτευσης του 1974, σηματοδοτώντας στην ουσία μια νέα εποχή στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας: Μια Νέα Μεταπολίτευση, υπό, σε σημαντικό βαθμό, ταξικούς όρους.

Από την οικονομικού (: οικονομίστικου ορθότερα) και πελατειακού χαρακτήρα ψήφο φαίνεται να περνάμε στην ταξικού και πολιτικού χαρακτήρα ψήφο. Από το «όλα είναι οικονομία», στο «όλα είναι πολιτική». Και αυτό, επειδή υπήρξε μια πρωτοφανής πρόκληση από την πλευρά των κυβερνητικών δυνάμεων και κομμάτων και από την πλευρά της διαπλοκής προς το βίαια φτωχοποιούμενο 80% του ελληνικού λαού.

Περισσότερα

Είναι κεντροαριστεροί και δεν έχει σημασία…

Σημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΕίναι σαν να λειτούργησε ξανά το ξυπνητήρι της λεγόμενης κεντροαριστεράς στην χώρα μας και να κουδούνισε για την αφύπνισή τους. Πράγματι, μοιάζει να ξυπνούν για να διαπιστώσουν πως όχι μόνον βρίσκονται στο ίδιο κρεβάτι με την λεγόμενη κεντροδεξιά, αλλά πως είναι τόσο σφιχταγκαλιασμένοι πλέον μαζί της που απαιτείται μεγάλη και σοβαρή προσπάθεια για να… διαχωριστούν!

Και έτσι αρχίζουν οι σπασμωδικές κινήσεις για «ξεκόλλημα» των δύο στην αρχή συγκοινωνούντων δοχείων και κατόπιν κολλητών παραγόντων της ύστερης μεταπολίτευσης στην Ελλάδα, οι οποίοι από τις εικονικές και σαφώς λαϊκιστικές «κάθετες διαχωριστικές γραμμές» κατέληξαν πρώτα να διαμορφώνουν έναν κοινό διακυβερνητικό τόπο – ένα διπλό κρεβάτι για την άσκηση των εξουσιών – στη συνέχεια να συνευρίσκονται αρμονικώς και να συγκυβερνούν και στο τέλος να ταυτίζονται σε τέτοιο βαθμό που ρευστοποιούνταν ως διακριτές πολιτικοκομματικές οντότητες. Δεν ήταν ακριβώς ο τέλειος γάμος, αλλά μια προσπάθεια μέσω αυτού και μέσω της διαδικασίας πτώχευσης με εσωτερική υποτίμηση να αποφύγουν τις συνέπειες μιας σκανδαλώδους πολιτείας: της σκανδαλώδους πολιτείας του δικομματισμού στην Ελλάδα.

Περισσότερα

Τεκμαρτή δημοκρατία;;;

Του Χρήστου Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγου – Οικονομολόγου

Χ. ΠαπαδημητρίουΜε αφορμή τοποθέτηση του Ε. Βενιζέλου και την διαπιστούμενη κοινωνική αντίφαση όσον αφορά την πολιτική έκφραση και την συνταγματική θέση περί του τι είναι «θεσμός» το 2013.

Για πολιτικό κόμμα με μηδενική αποδοχή στην πιο παραγωγική ηλικιακά κατηγορία του λαού μας μόνο σοφιστής πολιτικός και όχι συνταγματολόγος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι το κόμμα αυτό αποτελεί πλέον θεσμό.

Θα ήταν ευτύχημα για την επιστήμη του Συνταγματικού Δικαίου να ζούσε ο καθηγητής Δ Τσάτσος, ο οποίος ως θεσμό χαρακτήριζε ότι αλληλεπιδρά και όσο βεβαίως καιρό αυτό βρίσκεται σε αμφίδρομη σχέση με το κοινωνικό σώμα.

Αλήθεια αποτελούν θεσμούς σήμερα ονόματα και ταμπέλες πολιτικών κομμάτων τα οποία περιθωριοποιήθηκαν από την κοινωνική τους βάση εξ αιτίας της πολιτικής των συμπεριφοράς και της πολιτικής γενικότερα που ακολούθησαν στο χρόνο;

Περισσότερα

Οικονομία, ειρήνη και φιλότιμο…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Δ. ΓιαννακόπουλοςΤι είπατε; Οικονομία, ειρήνη και φιλότιμο δεν πάνε μαζί; Δεν ανήκω σε αυτούς που θα πουν «δεν είναι έτσι, επειδή έτσι νομίζετε»! Ανήκω σε εκείνους που θα πουν: είναι έτσι, επειδή ακριβώς έτσι νομίζεις, δυστυχώς!

Τα πάντα είναι έτσι, επειδή, ακριβώς, έτσι νομίζεις. Όλα είναι καταστάσεις του μυαλού μας και εξαρτώνται από την διαδικασία της νόησης. Όλα είναι αντιληπτικές δομές μέσα σε ένα ηθικό πλαίσιο. Εδώ είναι το ζήτημα… το πλαίσιο! Εντός αυτού αντιμετωπίζεται και η ελληνική κρίση που προβληματίζει τον γράφοντα, στην συγκυρία, ως πολιτική αφήγηση και πολιτική πρακτική, όλων των παραγόντων που εμπλέκονται σε αυτήν.

Περισσότερα

Ντροπή κύριε Παπούλια

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΣυμπληρώθηκαν 39 χρόνια «αποκατάστασης της Δημοκρατίας» από την «επάρατο» χούντα των Συνταγματαρχών και ο διορισμένος Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, από τα πτωχευμένα κόμματα της μεταπολιτεύσεως, Κάρολος Παπούλιας, έκανε «βαρυσήμαντες» δηλώσεις προς τα καθοδηγούμενα από τη Νέα Τάξη Πραγμάτων ΜΜΕ, για να τις μεταφέρουν στον υπνωτισμένο, αποχαυνωμένο και ακρωτηριασμένο Ελληνικό λαό.

Είπε, λοιπόν μεταξύ άλλων ο «λαοφιλής» και «λαοπρόβλητος» Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, που δεν μπορεί να ξεμυτίσει βήμα χωρίς την πολυάριθμη φύλαξή του, γιατί ως κύριος υπεύθυνος της σημερινής ανθρωπιστικής κρίσεως που περνάει ο λαός της πατρίδας μας, θα εισπράξει την οργή του: «… η ανοδική πορεία της περιόδου της μεταπολίτευσης σταμάτησε με “βίαιο τρόπο” καθ’ ότι ήταν ασταθές το έδαφος πάνω στο οποίο αναπτύχθηκε… η μάχη είναι για τη διασφάλιση της οικονομικής μας αυτοδυναμίας που αποτελεί όρο για την Εθνική αξιοπρέπεια και την κοινωνική δικαιοσύνη, αλλά ταυτόχρονα είναι μια μάχη εναντίον της υποχώρησης της δημοκρατίας…».

Περισσότερα

Μαύρο από γαλαζοπράσινη μείξη…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Δ. ΓιαννακόπουλοςΜην ψάχνετε το μαύρο στο μέλλον και μην ανατρέχετε στο μαύρο του παρελθόντος για να ορίσετε το τελικό πολιτικό χρώμα που προκύπτει από την κυβερνητική γαλαζοπράσινη μείξη!

Το μαύρο είναι το πολιτικό παρόν της Ελλάδας, ενώ πρόκειται για το πλέον φυσιολογικό χρώμα μετά από την ανάμειξη των πλέον παλαιοκομματικών και χυδαίων αποχρώσεων της ιστορίας της ύστερης μεταπολίτευσης.

Μαύρα νομοθετήματα που νομιμοποιούν την αυθαιρεσία κάθε είδους, η οποία καλλιεργήθηκε από τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, έρχονται να «παρηγορήσουν» ή να προκαλέσουν ακόμη περισσότερο τον φτωχοποιούμενο ελληνικό λαό, ενώ αποσκοπούν στην άντληση κάποιων εσόδων για το κράτος μέσω της νομιμοποίησης της μαύρης κοινωνικής συμπεριφοράς. Η γαλαζοπράσινη αυθαιρεσία σε ελκυστικές δόσεις νομιμοποίησης, καθιστά την μαυρίλα κανόνα και την πολιτικώς ορθή αλητεία κάθε είδους γνώμονα συμπεριφοράς των πολιτών.

Δοξάστε λοιπόν τους κυβερνήτες που οραματίζονται μια σύγχρονη Ελλάδα του… απόλυτου μαύρου! Μαύρη ακίνητη ιδιοκτησία, μαύρη εργασία, μαύρη εργοδοσία, μαύρες προμήθειες του δημοσίου με υπερτιμολογήσεις ακόμη και 2000%, μαύρα ταμεία κομμάτων, μαύρες λειτουργίες τραπεζών, μαύρη ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού τομέα με τον πλούτο του λαού, μαύρες διαδικασίες στην ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας, μαύρος τουρισμός, μαύρη εκπαίδευση, μαύρη υγεία και κατάμαυρη ναυτιλία με συνυποσχετικό εθελοντικής συνεισφοράς των εφοπλιστών στα φορολογικά έσοδα με αντάλλαγμα την διαιώνιση της φορολογική τους ασυλίας.

Μάλιστα, ο πρωθυπουργός της γαλαζοπράσινης Δεξιάς Άνοιξης εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του εκ μέρους των ελλήνων προφανώς, τους οποίους χαρατσώνει συστηματικά και ασφαλώς εξαναγκαστικά, προς τους ευαίσθητους κοινωνικά εφοπλιστές, για την έκφραση καλής διάθεσης, την ίδια στιγμή που εξαπέλυε νέες απειλές και οικονομικές βροντές προς αχάριστους εργαζόμενους, ανέργους και συνταξιούχους! Έτσι, μαύρο σκέπασε και την πολιτική αφήγηση, με τα μαύρα να μετατρέπονται σε λευκά μετά από το συνηθισμένο κυβερνητικό ξέπλυμα και τα καθαρά λευκά σε μαύρα πρόβατα ενός καθεστώτος που βαπτίζει την μαυρίλα λάμπουσα και φεγγοβολούσα!

Το φαιδρότερο όλων είναι πως αυτή η πασίδηλη και κραυγαλέα μαυρίλα αποκαλείται επέλαση του Νέου σε αντιδιαστολή με το Παλιό και φθαρμένο! Πάρτε τώρα και το Νέο νομοθέτημα τακτοποίησης των Αυθαιρέτων κτισμάτων ιδιωτών, δημοσίου, ΝΠΔΔ και ΝΠΙΔ… να ασπρίσει η μαύρη ψυχή κάθε Παλιού στο κόλπο της «προόδου» και της ευημερίας των πονηρεμένων, ξεδιάντροπων και θρασέων πελατών και πατρώνων του δικομματισμού στην Ελλάδα! Διαβάστε το νέο σχέδιο νόμου περί αυθαίρετης δόμησης και διαπιστώστε και επ’ αυτής της χαρακτηριστικής περιπτώσεως, την αντίληψη περί Νέου των παλαιών και μη εξαιρετέων διαφθορέων του ελληνικού λαού.

Μετά θα απορείτε και θα αναζητείτε τον ξένο δάκτυλο συνωμοτών που μαυρίζει όσο πράσινο απέμεινε στην Ελλάδα!!! Θα διαρρηγνύετε, κάποιοι «μαύροι», τα φαντεζί, ολόλευκα ιμάτιά σας, που κρύβουν την μεγαλύτερη προστυχιά και κοινωνική ανευθυνότητα που θα μπορούσε να διανοηθεί ένας κάπως φυσιολογικός άνθρωπος και ενσυνείδητος πολίτης!

Οι εμπρηστές έχουν γαλαζοπράσινη πολιτική απόχρωση, όντες ορκισμένοι εχθροί και του γαλάζιου και του πράσινου της φύσης. Στην Ελλάδα οι ηθικοί αυτουργοί της φυσικής και γενικότερα περιβαλλοντικής καταστροφής, έχουν το ίδιο γαλαζοπράσινο πολιτικό χρώμα με τους φυσικούς αυτουργούς της πτώχευσης κράτους και τραπεζών και της, σύμφωνα με την επιστήμη, εχθρικής επίθεσης στον ελληνικό λαό με όπλο την στρατηγική της εσωτερικής υποτίμησης, η οποία αν εξεταστεί αναλυτικά, αποτελεί σαφές έγκλημα κατά των ανθρωπίνων και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Μοιάζει, λοιπόν, μάλλον ως φυσική ακολουθία αυτής της διεστραμμένης εξέλιξης του πολιτικού φαινομένου στην Ελλάδα, με την απύθμενη υποκρισία του παλαιοκομματισμού να υποδύεται τον μετανεωτερισμό, η ανάδειξη του μαύρου και στην βουλή. Είναι αυτό το ίδιο, το γαλαζοπράσινο καθεστώς της παρατεταμένης διαφθοράς, που δίνει σημαίνον βήμα στον μαύρο νεοναζισμό για να μετατρέψει ένα ήδη πολιτικά χυδαίο κοινοβούλιο σε αισχρό κυνοβούλιο, κανονικό οίκο ανοχής, όπου ο εθνικισμός εκφράζεται ως ρατσισμός με συμπεριφορά τραμπούκου νταβατζή. Κι όμως ελάχιστοι πολίτες φαίνεται πλέον να σοκάρονται από τις αλήτικες συμπεριφορές των μαύρων της βουλής, που μισούν με την κατάμαυρη ψυχή τους, τους μαύρους στην επιδερμίδα, καθώς μάλλον αντιλαμβάνονται πως η πολιτικώς ορθή αλητεία είναι σήμερα επαχθέστερη από τους τραμπούκους του πεζοδρομίου, που εξελέγησαν ως αντιπρόσωποι στην βουλή. Μπορεί και να είναι, μπορεί αν το εξετάσεις εμπαθητικώς να είναι και χειρότεροι (οι κυβερνώντες κι όσοι στηρίζουν την πολιτεία τους). Αλλά σημασία έχει πως πλέον όλα τα μαύρα μοιάζει να εναρμονίζονται στην Ελλάδα, η οποία θυσιάζοντας εργαζόμενους και μια ολόκληρη νέα γενιά δηλώνει δια της πολιτικής της ηγεσίας, πως τάχαμου έτσι σκοπεύει να αποκατασταθεί ως κράτος και κοινωνία στους Δυτικούς Θεσμούς.

Παραμύθια! Η Ελλάδα καθημερινά και με ταχύτερο βηματισμό αποκλίνει από την σύγχρονη δυτική αντίληψη περί ευημερίας, δημοκρατίας και ανάπτυξης. Και το χειρότερο είναι πως για το δικό τους συγκυριακό συμφέρον, παριστάνουν ότι το αγνοούν ηγέτες και ηγήτορες του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου συστήματος. Η Ελλάδα δεν είναι απλώς το μαύρο πρόβατο στις λεγόμενες Δυτικές και ιδίως Ευρωπαϊκές πολιτικές, όπως έχω με πλήθος παρεμβάσεών μου δείξει, αλλά η επιτομή των μαύρων πολιτικών πρακτικών στο δυτικό ημισφαίριο. Το βασίλειο της υποκρισίας που διαρκώς εμφανίζεται να είναι και να επιδιώκει το αντίστροφο από αυτό που υφίσταται και εξελίσσεται.

Η χειρότερη μάλιστα ψευδαίσθηση είναι ότι μέσω της επιτροπείας της τρόικας η χώρα θα μπει σε μία διαδικασία ξεμαυρίσματος, λεύκανσης. Αυτό κι αν είναι ο πλέον καταστροφικός μύθος που οδηγεί αναπόδραστα σε μεγάλες περιπέτειες την χώρα, στο περιθώριο των ευρωπαϊκών πολιτικών και της ευρωπαϊκής οντότητας! Αυτό που πράγματι συμβαίνει αποκτώντας βαθύτερη και ουσιαστική θεσμική και κοινωνικοποιητική υπόσταση, είναι πως δια του ατομικού μηχανισμού δήθεν προσαρμογής της Ελλάδας στην ΟΝΕ, «ξεπλένεται» το μαύρο για να παραχθεί, όχι κάτι λευκό, αλλά απλώς ένα ξεθωριασμένο μαύρο που συμπίπτει με το ξεθώριασμα των κοινωνικών σχέσεων, παράλληλα με το ξεθώριασμα της κρατικής οντότητας της χώρας.

Αν η ελληνική κοινωνία στο σύνολό της, δεν συνειδητοποιήσει αυτή την κατάσταση και δεν φροντίσει να διαμορφώσει οργανωτικές δομές πολιτικής ανατροπής, με δημοκρατικά και ειρηνικά μέσα, της παλαιοκομματικής μαυρίλας και της νεοναζιστικής μαυρίλας που προέκυψε ως αντιδραστική διασκέδαση της πρώτης, το μέλλον φαντάζει σκοτεινότερο της σημερινής μαύρης πραγματικότητας. Έχει και το μαύρο – μαύρο την άκρη του προς την οποία θα κινούμαστε, στον βαθμό που συνεχίζουμε να κάνουμε το μαύρο άσπρο.

Περισσότερα

Το summa summarum πριν από την μεγάλη κοινωνική έκρηξη

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Δ. Γιαννακόπουλος«Η Μεγάλη Έκρηξη δεν χρειαζόταν τον Θεό», διασαφηνίζει ο Στίβεν Χόκινγκ, που πλέον πέρασε εκών-άκων σε μια νέα μορφή φιλοσοφίας, σε μια novus ordo της σοφίας της ανθρωπότητας, εκεί ακριβώς όπου ενοποιείται θεωρητικά η κλασική με την κβαντική φυσική, ή αν προτιμάτε, αναλογικά εκεί όπου «ενοποιούνται» τα κλασικά οικονομικά με την βιο-οικονομία. Δεν είναι ο μόνος, ούτε ο πρώτος σε αυτόν τον μοναχικό δρόμο… αλλά ενοποιούνται; Μόνον με την έννοια: de nihilo nihil, δηλαδή τίποτα από το τίποτα, ή τίποτα δεν μπορεί να γεννηθεί από το τίποτα, όπως θεωρούσε ο Παρμενίδης, ή όπως το διατύπωνε στο έργο του «De Rerum Natura» ο Lucretius: «Nil posse creari de nilo». Μόνο που αυτό μπορεί να σημαίνει πολλά και διαφορετικά πράγματα.

Τόσα όσα αποτελούν το summa summarum, το τελικό «άθροισμα» της ιστορίας της ανθρώπινης διανόησης. Και με αυτή την έννοια θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για την αναζήτηση της «θεωρίας των πάντων», που αποτέλεσε και αποτελεί την κορυφαία φιλοσοφική αναζήτηση, ασχέτως αν κανείς ξεκινά από τα μαθηματικά, την κοσμολογία, την φυσική, την κοινωνιολογία, την ιστορία των ιδεών, την θεοσοφία, την οικονομία, την βιολογία, ή διάφορους εφαρμοσμένους (-ισμούς).

Περισσότερα

Ελληνική Βουλή, το παλάτι της απόλυτης παρακμής

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Δ. ΓιαννακόπουλοςΚαι όμως οι δημοκρατίες έχουν αδιέξοδα, εκτός από αυξημένα έξοδα! Το αδιέξοδο της αστικής δημοκρατίας εκφράζεται μέσω της απόλυτης παρακμής του αντιπροσωπευτικού σώματος ενός λαού (της αντιπροσώπευσης του Έθνους όπως διατείνεται μάλλον υπερφίαλα το ελληνικό Σύνταγμα στο άρθρο 51, παράγραφος 2).

Αν η χθεσινή συνεδρίαση της προανακριτικής επιτροπής που διερευνά την ζοφώδη υπόθεση «λίστα Λαγκάρντ», δεν αποτελεί εκδήλωση της απόλυτης παρακμής του θεσμού του κοινοβουλίου, τότε μάλλον οι έννοιες έχουν χάσει εντελώς το νόημά τους στην σημερινή Ελλάδα. Η διαδικασία και οι «διάλογοι», που διαβάζω, αποτελούν δίχως αμφιβολία έκφανση της απόλυτης έκπτωσης της κοινοβουλευτικής ηθικής και του κοινοβουλευτικού λόγου. Αποτελούν την δραματική συνέχεια της φαύλης λειτουργίας των κοινοβουλευτικών θεσμών στην πατρίδα μας, την συνέχεια της απαξίωσης του διεφθαρμένου και διαπλεκόμενου ελληνικού πολιτικού συστήματος, γεγονός που οδηγεί ασφαλώς στην συνειδητή ή ασυνείδητη ύβρι του αστικού καθεστώτος εκ των έσω.

Περισσότερα

Επιτάφιος στη χώρα των ηττημένων δίχως νικητές

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Δ. ΓιαννακόπουλοςΟι παρακάτω αράδες συνιστούν υπαινιγμό σύγχρονου επιτάφιου λόγου για το καθεστώς στην Ελλάδα με την ελπίδα πως το καινούργιο θα γεννηθεί από την κοινωνία προτού ο επιτάφιος της μεταπολίτευσης του 1974 καθιερωθεί με Πάτριο Νόμο, όπως επί Σόλωνα.

Επί Σόλωνα ξεκίνησε επίσημα η ανατροπή της διαπλεκόμενης αριστοκρατίας για να δομηθεί στη θέση της μια πορεία δημοκρατικής αλλαγής. Για την ακρίβεια θεσμοθετήθηκε πρώτα η κατάρρευση της διαπλοκής των αριστοκρατών και μετά ξεκίνησε η μεταπολίτευση, που πήρε έναν ολόκληρο αιώνα μέχρι να μεταβάλει τον Δήμο σε κυρίαρχη πολιτική δομή. Ο Δήμος δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα πολιτικό κατασκεύασμα που προνοούσε για την συντεταγμένη διαπάλη των ιδιαίτερων κοινωνικών ομάδων του αθηναϊκού λαού, ανεξάρτητα από την προηγούμενη κοινωνική ή/και οικονομική πολιτική δομή. Προσοχή όμως το νέο καθεστώς με την ισονομία και την ισοπολιτεία του, εγκλώβιζε την κοινωνία σε μια μορφή αναβίωσης της ισοπολιτείας των διαπλεκομένων. Μέσω των θεσμών του Δήμου αναβίωσαν και φρεσκαρίστηκαν μορφές του παλαιού φυλετικού συστήματος. Σε τέτοιο βαθμό που ο έξοχος G. Thomson χαρακτήρισε την αρχαία δημοκρατία ως υπέρβαση της φυλετικής δημοκρατίας, που είχε ήδη ηττηθεί ως καθεστώς κυριαρχίας, για την μετάβασή της σε ένα πιο εξελιγμένο στάδιο διαπλοκής (η ευθύνη της διατύπωσης είναι του γράφοντος).

Περισσότερα