Η κρίση του μέλλοντος

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν θα αντιμετωπίσει μόνο τον περιορισμό του βιοτικού της επιπέδου, αλλά θα χάσει ακόμη και τη δυνατότητα της να κερδίζει τα προς το ζην – οπότε δεν πρέπει να απορεί κανείς που οι λαοί αναζητούν νέες κοινωνικές συμφωνίες, εκλέγοντας ανθρώπους που τους υπόσχονται ακριβώς αυτό.

«Η πλειοψηφία των ανθρώπων έχει αρρωστήσει από τη σημερινή κατάσταση (status quo) και νοιώθει πως έχει εγκαταλειφθεί από τους ηγέτες της, κρίνοντας από την εκλογή του κ. Trump, καθώς επίσης από το BREXIT – γεγονότα που συνέβησαν στην πιο επικίνδυνη χρονική περίοδο της ιστορίας της ανθρώπινης φυλής.

Περισσότερα

Ο ελληνικός παραλογισμός

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Εάν δεν αποφασίσουν οι ιθαγενείς τι ακριβώς θέλουν, ιδίως τι είναι πρόθυμοι να θυσιάσουν, θα τους επιβληθεί σύντομα ένα παράλληλο νόμισμα, πολύ χειρότερο από τη δραχμή – ενώ η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει ξανά, οδηγούμενη σε συνθήκες διαβίωσης πολύ κατώτερες από αυτές των Βαλκανίων.

Περισσότερα

Ελλάδα και ΗΠΑ, βίοι παράλληλοι

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Μετά την αποτυχία του πρωθυπουργού να τηρήσει τις υποσχέσεις του, κατ’ αναλογία με τον πρόεδρο Obama, η Ελλάδα πρέπει να βρει μία άλλη λύση – ένα επόμενο κίνημα, το οποίο να είναι σε θέση να την απελευθερώσει από τη γερμανική κατοχή, καθώς επίσης να μην την εξευτελίζει.

«Δεν υπάρχουν πια Έλληνες που να τοποθετούνται υπέρ των μνημονίων, θεωρώντας ότι αποτελούν πράγματι λύση στα προβλήματα της χώρας αλλά μόνο κάποιοι ανόητοι, οι οποίοι δεν διακρίνουν άλλη δυνατότητα, τουλάχιστον όσον αφορά τη χρηματοδότηση του δημοσίου.

Περισσότερα

Πλαστικό χρήμα δια πάσαν νόσον…

Γράφει ο Νίκος Βούστρος


Νίκος ΒούστροςΠροσπάθησαν με κάθε μέσο και με κάθε τρόπο να επιβάλλουν το πλαστικό χρήμα (χρεωστικές – πιστωτικές κάρτες), μέχρι που έφτασαν στο σημείο να το το παρουσιάσουν και ως μέσο δήθεν καταπολέμησης της φοροδιαφυγής (!). Μια απίθανη έως αστεία θεωρία, η οποία προφανώς δεν έπεισε κανένα, παρά μόνο λίγους εύπιστους που υιοθετούν “ότι λένε στις ειδήσεις”.

Ο κόσμος των επιχειρήσεων και των επαγγελματιών φυσικά με το ένστικτο επιβίωσης που σε …προικίζει η σχέση και η τριβή με το ελληνικό κράτος και τους πολιτικούς και υπηρεσιακούς εκπροσώπους του, κατάλαβε αμέσως το που πήγαινε η υπόθεση: Δεν “έφαγε” το παραμύθι και αγνόησε και σαμποτάρισε στην καθημερινή του πρακτική όλες αυτές τις άθλιες μεθοδεύσεις τραπεζιτών, δανειστών και πολιτικών των τελευταίων ετών.

Εμείς και ελάχιστοι άλλοι ανά τη χώρα έχουμε επισημάνει πολύ νωρίς με αρθρογραφία μας [ενδεικτικά, εδώ] ότι ο πραγματικός σκοπός είναι το βάλουν χέρι οι τραπεζίτες, ως μεσίτες πλέον αφού οι τραπεζιτικές εργασίες δεν πάνε καλά σε οικονομία με οκταετή ύφεση, σε εύκολα και άνετα κέρδη τα οποία θα επαναλαμβάνονται αυτομάτως από χρόνο σε χρόνο!

Και μη νομίσετε ότι μιλάμε για μικροποσά: Αν λάβουμε υπόψη ότι το ΑΕΠ της χώρας είναι κοντά στα 170 δισ., τότε το ποσό που θα αρπάζει ετησίως το τραπεζικό σύστημα είναι περί τα 5 δισ. από τις συναλλαγές + τα πάγια για τα μηχανήματα εκκαθάρισης, όταν καταφέρει να επιβάλλει παντού το πλαστικό χρήμα!

Επίσης, δευτερευόντως, πρόκειται για ένα απίστευτο μηχανισμό φακελώματος, όπου οι τραπεζίτες θα καταγράφουν το τι ξόδεψες, πόσα, πότε και που, ΔΙΑΡΚΩΣ! Όπως αντιλαμβάνεσθε, θα φαίνεται πανεύκολα που πήγατε και τι κάνατε, τι εφημερίδα διαβάζετε, ποιον συναντήσατε, ή ποιου κόμματος κουπόνια αγοράσατε, αλλά και όλες οι καταναλωτικές σας συνήθειες.

Πρόκειται ουσιαστικά για μια μεθόδευση κατάργησης της ανωνυμίας του χρήματος, της κατάργησης αυτού σε φυσική μορφή, ώστε οι πάντες (πολίτες, επιχειρήσεις, δημόσιο) να είναι απολύτως εξαρτημένοι από το τραπεζικό σύστημα, το οποίο θα συγκεντρώνει και θα διατηρεί το απόλυτο μονοπώλιο του μέσου συναλλαγών, σε άυλη μάλιστα μορφή για να μην έχει και κόστος!

Το νέο εφεύρημα για να πείσουν την αγορά να υιοθετήσει το …μεγάλο αδελφό, είναι ότι θα δώσουν το “τυράκι” του ακατάσχετου λογαριασμού, σε όποιον υιοθετήσει πλαστικό χρήμα.

Μα καλά, είναι τόσο αφελείς; Σε μια χώρα που δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει, και που ο κάθε πολιτικάντης της δεκάρας και συνήθως αποτυχημένος στον ιδιωτικό του βίο – αλλάζει “τρεις την ώρα” το φορολογικό σύστημα και το θεσμικό πλαίσιο γενικά, ποιος νομίζουν ότι θα τους πιστέψει;

Τι αξία έχουν οι εγγυήσεις τους; Καμία, όπως και όλες οι υπόλοιπες.

Από κοντά στο παιχνίδι φυσικά και οι δανειστές – θα μας έκανε εντύπωση αν δεν συμμετείχαν, οι οποίοι θέλουν και αυτοί μερίδιο, απαιτώντας οι λογαριασμοί αυτοί να είναι ακατάσχετοι κατά …60-70% και το υπόλοιπο να μπορεί να κατασχεθεί κανονικά!

Και η κυβέρνηση μας, λέει, διαπραγματεύεται σκληρά για να μη μεγαλώσει το ποσοστό στο οποίο θα γίνεται κατάσχεση… Κοροϊδία μέρα μεσημέρι δηλαδή!

Προφανώς, ο κόσμος των επιχειρήσεων θα δώσει την κατάλληλη απάντηση όταν έρθει η ώρα. Βέβαια, θα προσπαθήσουν να το καταστήσουν νομικά υποχρεωτικό, αλλά και πάλι οι πολίτες δεν θα είναι ανόητοι…

Ματαιοπονούν.

Ν.Β.

Υ.Γ. Αυτά φυσικά δεν θα τα διαβάσετε σε κανένα από τα sites των μεγαλόσχημων δημοσιογράφων ή των όσων εσχάτως ανακάλυψαν το διαδίκτυο, sites τα οποία είναι γεμάτα κατά τα άλλα από τραπεζική διαφήμιση… Και μιας και το αναφέραμε, θα μπορέσει κάποιος να μας δώσει μια πειστική εξήγηση, γιατί θα πρέπει οι χρεοκοπημένες τράπεζες που δεν μπορούν να δανείσουν ούτε …περίπτερο να διαφημίζονται; Σε ποιον ακριβώς απευθύνεται αυτή η διαφήμιση των εκατομμυρίων ευρώ το χρόνο, τα οποία μάλιστα πληρώνει ο φορολογούμενος δια των ανακεφαλαιοποιήσεων και μάλιστα με …τόκο;

Περισσότερα

Ο μιθριδατισμός της μιζέριας: Μια κρίση που κανείς δεν θέλει να βλέπει…

Γράφει ο Νίκος Βούστρος


Νίκος ΒούστροςΜη σας ξεγελάει το καλοκαίρι, η χαλαρή διάθεση, οι βόλτες και οι φωτογραφίες όπου όλοι πασχίζουν να (απο)δείξουν πόσο καλά περνούν στις παραλίες ή σε πόσα in νησιά πήγαν φέτος – και ας πήγαν με …εισιτήριο κατάστρωμα!

Πέρα από όλη αυτή την …εικονική πραγματικότητα, τα στοιχεία είναι κυριολεκτικά αδυσώπητα:

Συνολικά από επίσημα στοιχεία υπουργείων προκύπτει ότι το 70% όσων έχουν ενταχθεί σε δόσεις τις έχουν χάσει (κάτι περισσότερο από δύο στους τρεις!). Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει με όσους είχαν ενταχθεί στις 100 δόσεις, οι οποίοι τις χάνουν επειδή δεν μπορούν να τις πληρώσουν πια, σε ποσοστό άνω του 50%, με διαρκώς αυξητική τάση.

Οι τζίροι συρρικνώνονται διαρκώς, όσοι ελάχιστοι έχουν μείνει να έχουν κάποια κέρδη, τα ροκανίζει καθημερινά η εξωφρενική φορολογία και η ακρίβεια. Το ίδιο βέβαια συμβαίνει και στους μισθωτούς: Οι διαδοχικές μειώσεις έχουν πραγματικά εξανεμίσει το διαθέσιμο εισόδημα τους με αποτέλεσμα τον περιορισμό στα απολύτως απαραίτητα.

Οι εξαγωγές βαίνουν διαρκώς μειούμενες. Η τεχνητή βελτίωση στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών δεν εξηγείται από μια τάχα σταθεροποιούμενη οικονομία, αλλά από τη δραματική μείωση των εισαγωγών, ως ακόμα μια συνέπεια της ανέχειας των πολιτών.

Αν μιλήσουμε για τους ανέργους, θα δούμε ότι ουσιαστικά καθημερινά αυξάνονται, αλλά με διάφορα στατιστικά τεχνάσματα (π.χ. δεν μετρούνται οι εκπαιδευόμενοι σε προγράμματα εμπειρίας, κλπ) ή και λόγω αυτών που μεταναστεύουν, εμφανίζονται να μειώνονται… Η πραγματικότητα είναι ότι αυξάνονται διαρκώς. Και τούτο φαίνεται από τη μείωση του τζίρου των επιχειρήσεων…

Τα δημόσια έσοδα πάνε κυριολεκτικά από το κακό στο χειρότερο, με δισεκατομμύρια ανείσπρακτα να προστίθενται στη δεξαμενή των “οφειλετών” του δημοσίου κάθε μήνα…

Η κρίση είναι εδώ, το οικονομικό πρόβλημα επιχειρήσεων, ιδιωτών και ακόμη περισσότερο των δημόσιων ταμείων γιγαντώνεται αλλά για ένα περίεργο λόγο, όλοι μοιάζουν να μη το βλέπουν!

Και καλά η κυβέρνηση, γι αυτούς όσο λιγότερο συζητάται η οικονομική κατάσταση, τόσο το καλύτερο! Όσο λιγότερο επικεντρώνεται ο δημόσιος διάλογος στα της οικονομίας, τόσο λιγότερο γίνεται ορατή αφενός η παταγώδης αποτυχία της κυβερνητικής πολιτικής αλλά και διαρκής πολιτική εξαπάτηση των ψηφοφόρων αφετέρου.

Η αντιπολίτευση, γιατί ακριβώς σιγεί; Τι περιμένει με την τακτική του ώριμου φρούτου; Γιατί δεν αρθρώνει με τόλμη και παρρησία λόγο, όχι εναντίωσης ή παραπολιτικής, αλλά λόγο ευθύνης και προοπτικής για το αύριο αυτής της χώρας…

Και μη ξεχνάμε ότι κάποια πολύ δύσκολα θέματα είναι μπροστά μας: Οι περιβόητες αλλαγές στα εργασιακά, οι “μεταρρυθμίσεις” (τι κακοποιημένη έννοια πια!) στο δημόσιο και σειρά άλλων πραγμάτων, είναι όλα θεσμοθετημένα από το προηγούμενο καλοκαίρι και …περιμένουν να εφαρμοστούν. Και φυσικά δεν πρόκειται να υπάρξει καμία απολύτως διαπραγμάτευση. Ότι πουν οι δανειστές θα γίνει – ότι άλλο θα είναι απλώς κακή προσπάθεια επικοινωνιακού χειρισμού.

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι και οι πολίτες καθόλου μα καθόλου δεν θέλουν να βλέπουν τα πραγματικά δεδομένα γύρω τους. Προτιμούν να “κρύβουν το πρόβλημα κάτω από το χαλί”, να κοροϊδεύουν τον εαυτό τους πως όλα είναι καλά, αρκούμενοι σε μια βόλτα στην παραλία της Κυριακής, ή στα δύο ποτά που θα πιουν το βράδυ έξω…

Και αυτό είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος και το μεγαλύτερο συνάμα πρόβλημα, όταν μάλιστα οι πολιτικοί ηγέτες της κοινωνίας αυτής είναι από ανίκανοι έως παντελώς ακατάλληλοι!

Ζητείται …όραση λοιπόν, ώστε κάποτε να έρθει και η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο…

Ελπίδα αληθινή όμως, όχι σαν αυτή του ΣΥΡΙΖΑ που …ήρθε κι έφυγε!

Ν.Β.

Περισσότερα

Μετά… ήρθε η κρίση

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Η μισοάδεια αίθουσα του κεντρικού και ιστορικού θεάτρου της πρωτεύουσας, ήταν ελάχιστα και πρόχειρα συντηρημένη. Η οικονομική δυσπραγία που μάστιζε τις τελευταίες δεκαετίες το θέατρο, αντικατοπτριζόταν με δραματικό τρόπο στα φθαρμένα καθίσματα και στην αδυναμία της οροφής να συγκρατήσει τη μανία της νεροποντής που προηγήθηκε, και που τώρα, από την πρώτη κιόλας πράξη της παράστασης, ξεθύμαινε στέλνοντας τις χοντρές σταγόνες της να πλατσουρίζουν στα πίσω καθίσματα.

Περισσότερα

Έτσι είμαστε εμείς οι Έλληνες;

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γ. ΠιπερόπουλοςΉταν, θυμάμαι, μέσα της δεκαετίας του 1960 και τελειόφοιτος τότε φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης παρέσυρα μια παρέα συμφοιτητών μου (Αμερικάνων και άλλων) να δούμε την πετυχημένη μεταφορά στην οθόνη του μυθιστορήματος του Νίκου Καζαντζάκη με τίτλο «Ζορμπάς – ο Έλληνας».

Περισσότερα

«ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»…

Άρθρο του Θάνου (Αθανάσιος) Ασημάκη,
Στέλεχος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών
Απόφοιτου Οικονομικής & Περιφερειακής Ανάπτυξης Παντείου Πανεπιστημίου

«ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»… ήταν το σύνθημα της γενιάς του Πολυτεχνείου. Ένα σύνθημα βγαλμένο από τη ζωή. Τη ζωή ανθρώπων, που έζησαν μέσα σε 40 χρόνια, ένα παγκόσμιο πόλεμο, έναν εμφύλιο και μια χούντα.

Περισσότερα

Ο επίλογος της τραγωδίας

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Χειρότερο από το να μη γνωρίζει μία χώρα την ιστορία της και τα λάθη που έκανε, είναι η άγνοια του τι έχει ή τι θα χάσει – αποτελεί δε το άκρον άωτο της ανοησίας να καίει περιουσιακά στοιχεία άνω του 1 τρις €, έναντι δανείων 300 δις €.

Περισσότερα

Οδηγός Αισιοδοξίας

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας,
Ψυχολόγος

ΥγείαΤο τελευταίο διάστημα, η καθημερινότητα όλων μας έχει κατακλυστεί από έννοιες, λέξεις κι εντέλει μια πραγματικότητα δυσοίωνη και απειλητική: Μνημόνιο, κρίση, grexit, ανεργία, αβεβαιότητα, έλλειψη κοινωνικής συνοχής και ομόνοιας.

Περισσότερα

Τι λένε στελέχη τραπεζών για την κρίση

Θα υπάρξει συμφωνία με την τρόικα, υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ;

Ανέφικτος είναι πλέον ο στόχος συνολικών χρηματοδοτήσεων προς νοικοκυριά και επιχειρήσεις 10 δισ. ευρώ για το 2015, όπως αρχικά είχαν αξιολογήσει οι τράπεζες, σύμφωνα με συγκλίνουσες τραπεζικές εκτιμήσεις που διατυπώθηκαν την Τρίτη στο τραπεζικό συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων (ΕΕΔΕ) και μεταφέρει το ΑΜΠΕ.

Τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη των συστημικών τραπεζών εξέφρασαν την αισιοδοξία τους ότι η χώρα θα παραμείνει στην Ευρωζώνη καθώς θα υπάρξει συμφωνία με τους εταίρους μας, δηλώνοντας κατηγορηματικά ότι δεν εξετάζουν και δεν εργάζονται σε κανένα άλλο εναλλακτικό σενάριο (όπως έξοδο από ευρώ κλπ).

Περισσότερα