Ιδεολογική κρίση & Πολιτική ανεπάρκεια της πολιτικής εξουσίας (Ασκούμενη αυτή την φορά από την Αριστερά)

Γράφει ο Χρήστος Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγος – Οικονομολόγος
Πρόεδρος Τ.Κ. Πύργου Κόνιτσας

Η Ελληνική κοινωνία ως άλλο κοινό – τραγικής παράστασης – βιώνει καθημερινά την αγωνία της δραματικής πλοκής που αφορά σε αυτή την ανεξέλεγκτη πλέον κοινωνικό – οικονομική ελληνική τραγωδία. Για αυτό το τραγικό έργο της νεότερης ιστορίας μας, δεν θα επέλθει η εξιλέωση των “ηθοποιών” ούτε με αυτή την αναμενόμενη συμφωνία και με αυτό συμβαδίζει η λογική.

Περισσότερα

Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων: Διάλεξη με θέμα “Οικονομία και Κοινωνία”

To Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Οικονομικής και Κοινωνικής Πολιτικής του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων συνεχίζει τη διοργάνωση της σειράς διαλέξεων «Οικονομία και Κοινωνία», με σκοπό την παρουσίαση και ανάλυση σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών θεμάτων. Επιδίωξή μας είναι η συμμετοχή φοιτητών και αποφοίτων του Πανεπιστημίου μας, συναδέλφων οικονομολόγων, καθώς και των πολιτών της ευρύτερης περιοχής των Ιωαννίνων.

Περισσότερα

Σχόλιο ημέρας: Γιατί σας κάνει εντύπωση;

Γράφει ο Νίκος Βούστρος


Νίκος Βούστρος

Γιατί σας κάνει εντύπωση η προκλητική επιστροφή του 25% του φόρου εισοδήματος πενταετίας στους δικαστές;;; Αυτό δεν συνέβαινε πάντα σε αυτή τη χώρα;; Πρώτη φορά είναι που συμβαίνει τέτοια αλητεία; Ανέκαθεν όποιος είχε ισχύ, δεν τα “άρπαζε” από όποιον δεν μπορούσε να κάνει τίποτα άλλο από το να πληρώσει;

Αυτό ακριβώς συμβαίνει και τώρα! Τόσο απλά και συνάμα τόσο κυνικά και υστερόβουλα.

Αυτοί που κανονικά θα έπρεπε να ορθώνουν ανάστημα και να αποτελούν την εμπροσθοφυλακή της Δημοκρατίας και τον εγγυητή της ισονομίας, με άλλα λόγια των προστάτη των εκ των πραγμάτων ανίσχυρων πολιτών, δυστυχώς εξαντλούν την υψηλή τους εξουσία (η οποία ειρήσθω εν παρόδω, πηγάζει από λαό και ασκείται υπέρ αυτού), στο να …γεμίζουν την τσεπούλα.

Ε, αυτό είναι …ο ορισμός της πρόκλησης στη σημερινή εποχή, όταν οι πάντες κλέβονται (φορολογούνται) από παντού!

Το “Εμείς κι αυτοί” που έγραφα στο χθεσινό μου άρθρο δυστυχώς δεν αφορά μόνο τους πολιτικούς αλλά πολλές άλλες ομάδες….

“Καληνύχτα” μας…….

Υ.Γ. : Την απόφαση έλαβε η ΓΓΔΕ σε συμμόρφωση με απόφαση του περιβόητου “μισθοδικείου”

Ν.Β.

Περισσότερα

Εμείς κι αυτοί…

Γράφει ο Νίκος Βούστρος


Νίκος Βούστρος

Προβληματίστηκα πολύ πριν αρχίσω να γράφω αυτό το κείμενο. Προβληματίστηκα, διότι αυτό που βλέπω και καταγράφω τα τελευταία χρόνια, το χάσμα της πολιτικής ζωής από την πραγματική ζωή, έχει πλέον πάρει κολοσσιαίες διαστάσεις, τόσο που ο καθένας συνειδητοποιεί πια ότι στη χώρα αυτή υπάρχουν δύο παράλληλοι, διαφορετικοί πάντως και αποστασιοποιημένοι κόσμοι

Ο λόγος φυσικά για τη χθεσινή κοινοβουλευτική προ ημερησίας διατάξεως διαδικασία, όπου υποτίθεται ότι οι πολίτες θα άκουγαν τους πολιτικούς, αυτούς που τους εκπροσωπούν και τους αντιπροσωπεύουν δηλαδή, να συζητούν πολιτισμένα και με σκοπό κατ’ αρχήν την ενημέρωση των και έπειτα την κατάθεση συγκεκριμένων προτάσεων και λύσεων στο ακανθώδες πρόβλημα της διαφθοράς και της διαπλοκής των κάθε λογής συμφερόντων με τις κάθε λογής εξουσίες.

Δυστυχώς, για ακόμη μια φορά ο “θησαυρός” αποδείχθηκε ότι ήταν …άνθρακες! Για άλλη μία φορά, αντί να ακουστούν ορθολογικές πολιτικές προτάσεις, με νηφαλιότητα και ψυχραιμία, αντί να ακουστούν λόγια ουσίας και προοπτικής, με μεγάλη απογοήτευση, είδαμε τις γνωστές “κοκορομαχίες” για τις ανάγκες της προσωπικής τηλεοπτικής προβολής του καθενός.

Είδαμε έλλειψη ψυχραιμίας, είδαμε ευτελισμό διαδικασιών και θεσμών, είδαμε και ακούσαμε απαράδεκτες εκφράσεις, σε μια συζήτηση η οποία δεν προσέθεσε τίποτα καινούριο, μόνο έδειξε ανάγλυφα το πόσο πολύ απέχουν οι άνθρωποι αυτοί που αποτελούν το σημερινό πολιτικό προσωπικό από την ελληνική κοινωνία και τα προβλήματα της, από τον πολίτη και τον καθημερινό γολγοθά του, είτε αυτός είναι η μακροχρόνια ανεργία, είτε είναι η αγωνία να κρατήσει όρθια την επιχείρηση του, είτε η υπερφορολόγηση, είτε η εξασφάλιση του επιούσιου, είτε όλα αυτά μαζί – καταστάσεις για τις οποίες σε κάθε περίπτωση, ευθύνονται οι κύριοι αυτοί του “κλαμπ της Βουλής”.

Το πλέον δε εξοργιστικό, είναι ότι κανένας από αυτούς δεν μπόρεσε να βρει δυο λόγια ελπίδας και προοπτικής για τον ταλαίπωρο Έλληνα, ο οποίος επτά χρόνια τώρα, συνεχώς σκύβει το κεφάλι, βάζει πλάτη, πεινάει και πάντως πάντα πληρώνει, τα καμώματα των κυρίων αυτών, δεξιών, αριστερών και “κεντρώων”, πράσινων, κόκκινων, ροζ και μπλε.

Οι μεν υπεραμύνθηκαν του κυβερνητικού έργου και κατήγγειλαν τα πεπραγμένα της αντιπολίτευσης όταν ήταν στην κυβέρνηση, οι δε κατήγγειλαν την κυβέρνηση και προσπάθησαν να μας πείσουν πόσο καλύτερες από την σημερινή κυβέρνηση ήταν οι δικές τους κυβερνήσεις…

Αφού είναι έτσι, γιατί μας χρεοκοπήσατε οικονομικά, θεσμικά και πολιτισμικά; Αφού είστε όλοι σας τόσο φωτισμένοι, τόσο άξιοι και τόσο ικανοί, γιατί λοιπόν μας φέρατε στα σημερινά χάλια, και γιατί κάθε μέρα που περνάει μας επιδεινώνετε την καθημερινότητα μας και τη ζωή μας την ίδια;

Γιατί καταστρέφετε τη χώρα με τα καμώματα σας; Είστε ανίδεοι ή απλά δεν σας ενδιαφέρει;

Γιατί μας έχετε καταστήσει οικονομικούς σκλάβους των κάθε λογής συμφερόντων και ισχυρών;

Η απάντηση είναι πολύ εύκολη: Γιατί το ύψος των προσωπικών προνομίων σας σας έχει καταστήσει τόσο απόμακρους από την κοινωνία και τόσο αυτονομημένους, που πια είσαστε “εσείς” και “εμείς”, αγαπητοί αυτόκλητοι “σωτήρες” μας όλων των αποχρώσεων. Και μπροστά στο άγχος της διατήρησης των προνομίων αυτών, θα πείτε και θα κάνετε τα πάντα, χωρίς κανένα σεβασμό σε τίποτα και σε κανέναν, ούτε καν στον ίδιο τον εαυτό σας.

Λοιπόν, αν σας έχει απομείνει ένα ελάχιστο δείγμα ευθυξίας και αξιοπρέπειας, αν έχετε έστω και ένα μικρό δείγμα φιλότιμου, όπως κι αυτό που έχει ο κάθε σκληρά δοκιμαζόμενος πολίτης, το μόνο που πρέπει να κάνετε, είναι να μας απαλλάξετε από την παρουσία σας.

Να αυτοκαταργηθείτε χαμηλώνοντας το κεφάλι και ζητώντας ταπεινά και έμπρακτα συγνώμη να αφήσετε ήσυχο το υγιές κομμάτι της κοινωνίας να αναδείξει καινούργιους ανθρώπους και διαδικασίες, χωρίς κατ’ ανάγκη κόμματα και βαρωνίες, χωρίς οικογένειες και τζάκια, χωρίς άλλους Μητσοτάκηδες, Καραμανλήδες και Παπανδρέου που μας …κατσικώνονται κληρονομικώ δικαιώματι, άφθαρτους και δοκιμασμένους, έντιμους και καθαρούς, οι οποίοι να αναλάβουν αυτή τη χώρα, όπως ξέρουν και όπως κουμαντάρουν το σπίτι τους και τη δουλειά τους, αφού πρώτα παραιτηθούν όλων των σκανδαλωδών προνομίων που θεσμοθετήσατε.

Τότε και μόνο τότε θα έχετε προσφέρει υπηρεσία σε αυτή την ταλαίπωρη χώρα και θα έχετε για μία και μοναδική φορά επιτελέσει το καθήκον σας.

Τα πολλά λόγια (και οι κοινοβουλευτικές κοκορομαχίες) είναι φτώχεια

Ιδού η Ρόδος!

Ν.Β.

Περισσότερα

Πλαστικό χρήμα δια πάσαν νόσον…

Γράφει ο Νίκος Βούστρος


Νίκος ΒούστροςΠροσπάθησαν με κάθε μέσο και με κάθε τρόπο να επιβάλλουν το πλαστικό χρήμα (χρεωστικές – πιστωτικές κάρτες), μέχρι που έφτασαν στο σημείο να το το παρουσιάσουν και ως μέσο δήθεν καταπολέμησης της φοροδιαφυγής (!). Μια απίθανη έως αστεία θεωρία, η οποία προφανώς δεν έπεισε κανένα, παρά μόνο λίγους εύπιστους που υιοθετούν “ότι λένε στις ειδήσεις”.

Ο κόσμος των επιχειρήσεων και των επαγγελματιών φυσικά με το ένστικτο επιβίωσης που σε …προικίζει η σχέση και η τριβή με το ελληνικό κράτος και τους πολιτικούς και υπηρεσιακούς εκπροσώπους του, κατάλαβε αμέσως το που πήγαινε η υπόθεση: Δεν “έφαγε” το παραμύθι και αγνόησε και σαμποτάρισε στην καθημερινή του πρακτική όλες αυτές τις άθλιες μεθοδεύσεις τραπεζιτών, δανειστών και πολιτικών των τελευταίων ετών.

Εμείς και ελάχιστοι άλλοι ανά τη χώρα έχουμε επισημάνει πολύ νωρίς με αρθρογραφία μας [ενδεικτικά, εδώ] ότι ο πραγματικός σκοπός είναι το βάλουν χέρι οι τραπεζίτες, ως μεσίτες πλέον αφού οι τραπεζιτικές εργασίες δεν πάνε καλά σε οικονομία με οκταετή ύφεση, σε εύκολα και άνετα κέρδη τα οποία θα επαναλαμβάνονται αυτομάτως από χρόνο σε χρόνο!

Και μη νομίσετε ότι μιλάμε για μικροποσά: Αν λάβουμε υπόψη ότι το ΑΕΠ της χώρας είναι κοντά στα 170 δισ., τότε το ποσό που θα αρπάζει ετησίως το τραπεζικό σύστημα είναι περί τα 5 δισ. από τις συναλλαγές + τα πάγια για τα μηχανήματα εκκαθάρισης, όταν καταφέρει να επιβάλλει παντού το πλαστικό χρήμα!

Επίσης, δευτερευόντως, πρόκειται για ένα απίστευτο μηχανισμό φακελώματος, όπου οι τραπεζίτες θα καταγράφουν το τι ξόδεψες, πόσα, πότε και που, ΔΙΑΡΚΩΣ! Όπως αντιλαμβάνεσθε, θα φαίνεται πανεύκολα που πήγατε και τι κάνατε, τι εφημερίδα διαβάζετε, ποιον συναντήσατε, ή ποιου κόμματος κουπόνια αγοράσατε, αλλά και όλες οι καταναλωτικές σας συνήθειες.

Πρόκειται ουσιαστικά για μια μεθόδευση κατάργησης της ανωνυμίας του χρήματος, της κατάργησης αυτού σε φυσική μορφή, ώστε οι πάντες (πολίτες, επιχειρήσεις, δημόσιο) να είναι απολύτως εξαρτημένοι από το τραπεζικό σύστημα, το οποίο θα συγκεντρώνει και θα διατηρεί το απόλυτο μονοπώλιο του μέσου συναλλαγών, σε άυλη μάλιστα μορφή για να μην έχει και κόστος!

Το νέο εφεύρημα για να πείσουν την αγορά να υιοθετήσει το …μεγάλο αδελφό, είναι ότι θα δώσουν το “τυράκι” του ακατάσχετου λογαριασμού, σε όποιον υιοθετήσει πλαστικό χρήμα.

Μα καλά, είναι τόσο αφελείς; Σε μια χώρα που δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει, και που ο κάθε πολιτικάντης της δεκάρας και συνήθως αποτυχημένος στον ιδιωτικό του βίο – αλλάζει “τρεις την ώρα” το φορολογικό σύστημα και το θεσμικό πλαίσιο γενικά, ποιος νομίζουν ότι θα τους πιστέψει;

Τι αξία έχουν οι εγγυήσεις τους; Καμία, όπως και όλες οι υπόλοιπες.

Από κοντά στο παιχνίδι φυσικά και οι δανειστές – θα μας έκανε εντύπωση αν δεν συμμετείχαν, οι οποίοι θέλουν και αυτοί μερίδιο, απαιτώντας οι λογαριασμοί αυτοί να είναι ακατάσχετοι κατά …60-70% και το υπόλοιπο να μπορεί να κατασχεθεί κανονικά!

Και η κυβέρνηση μας, λέει, διαπραγματεύεται σκληρά για να μη μεγαλώσει το ποσοστό στο οποίο θα γίνεται κατάσχεση… Κοροϊδία μέρα μεσημέρι δηλαδή!

Προφανώς, ο κόσμος των επιχειρήσεων θα δώσει την κατάλληλη απάντηση όταν έρθει η ώρα. Βέβαια, θα προσπαθήσουν να το καταστήσουν νομικά υποχρεωτικό, αλλά και πάλι οι πολίτες δεν θα είναι ανόητοι…

Ματαιοπονούν.

Ν.Β.

Υ.Γ. Αυτά φυσικά δεν θα τα διαβάσετε σε κανένα από τα sites των μεγαλόσχημων δημοσιογράφων ή των όσων εσχάτως ανακάλυψαν το διαδίκτυο, sites τα οποία είναι γεμάτα κατά τα άλλα από τραπεζική διαφήμιση… Και μιας και το αναφέραμε, θα μπορέσει κάποιος να μας δώσει μια πειστική εξήγηση, γιατί θα πρέπει οι χρεοκοπημένες τράπεζες που δεν μπορούν να δανείσουν ούτε …περίπτερο να διαφημίζονται; Σε ποιον ακριβώς απευθύνεται αυτή η διαφήμιση των εκατομμυρίων ευρώ το χρόνο, τα οποία μάλιστα πληρώνει ο φορολογούμενος δια των ανακεφαλαιοποιήσεων και μάλιστα με …τόκο;

Περισσότερα

Ο μιθριδατισμός της μιζέριας: Μια κρίση που κανείς δεν θέλει να βλέπει…

Γράφει ο Νίκος Βούστρος


Νίκος ΒούστροςΜη σας ξεγελάει το καλοκαίρι, η χαλαρή διάθεση, οι βόλτες και οι φωτογραφίες όπου όλοι πασχίζουν να (απο)δείξουν πόσο καλά περνούν στις παραλίες ή σε πόσα in νησιά πήγαν φέτος – και ας πήγαν με …εισιτήριο κατάστρωμα!

Πέρα από όλη αυτή την …εικονική πραγματικότητα, τα στοιχεία είναι κυριολεκτικά αδυσώπητα:

Συνολικά από επίσημα στοιχεία υπουργείων προκύπτει ότι το 70% όσων έχουν ενταχθεί σε δόσεις τις έχουν χάσει (κάτι περισσότερο από δύο στους τρεις!). Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει με όσους είχαν ενταχθεί στις 100 δόσεις, οι οποίοι τις χάνουν επειδή δεν μπορούν να τις πληρώσουν πια, σε ποσοστό άνω του 50%, με διαρκώς αυξητική τάση.

Οι τζίροι συρρικνώνονται διαρκώς, όσοι ελάχιστοι έχουν μείνει να έχουν κάποια κέρδη, τα ροκανίζει καθημερινά η εξωφρενική φορολογία και η ακρίβεια. Το ίδιο βέβαια συμβαίνει και στους μισθωτούς: Οι διαδοχικές μειώσεις έχουν πραγματικά εξανεμίσει το διαθέσιμο εισόδημα τους με αποτέλεσμα τον περιορισμό στα απολύτως απαραίτητα.

Οι εξαγωγές βαίνουν διαρκώς μειούμενες. Η τεχνητή βελτίωση στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών δεν εξηγείται από μια τάχα σταθεροποιούμενη οικονομία, αλλά από τη δραματική μείωση των εισαγωγών, ως ακόμα μια συνέπεια της ανέχειας των πολιτών.

Αν μιλήσουμε για τους ανέργους, θα δούμε ότι ουσιαστικά καθημερινά αυξάνονται, αλλά με διάφορα στατιστικά τεχνάσματα (π.χ. δεν μετρούνται οι εκπαιδευόμενοι σε προγράμματα εμπειρίας, κλπ) ή και λόγω αυτών που μεταναστεύουν, εμφανίζονται να μειώνονται… Η πραγματικότητα είναι ότι αυξάνονται διαρκώς. Και τούτο φαίνεται από τη μείωση του τζίρου των επιχειρήσεων…

Τα δημόσια έσοδα πάνε κυριολεκτικά από το κακό στο χειρότερο, με δισεκατομμύρια ανείσπρακτα να προστίθενται στη δεξαμενή των “οφειλετών” του δημοσίου κάθε μήνα…

Η κρίση είναι εδώ, το οικονομικό πρόβλημα επιχειρήσεων, ιδιωτών και ακόμη περισσότερο των δημόσιων ταμείων γιγαντώνεται αλλά για ένα περίεργο λόγο, όλοι μοιάζουν να μη το βλέπουν!

Και καλά η κυβέρνηση, γι αυτούς όσο λιγότερο συζητάται η οικονομική κατάσταση, τόσο το καλύτερο! Όσο λιγότερο επικεντρώνεται ο δημόσιος διάλογος στα της οικονομίας, τόσο λιγότερο γίνεται ορατή αφενός η παταγώδης αποτυχία της κυβερνητικής πολιτικής αλλά και διαρκής πολιτική εξαπάτηση των ψηφοφόρων αφετέρου.

Η αντιπολίτευση, γιατί ακριβώς σιγεί; Τι περιμένει με την τακτική του ώριμου φρούτου; Γιατί δεν αρθρώνει με τόλμη και παρρησία λόγο, όχι εναντίωσης ή παραπολιτικής, αλλά λόγο ευθύνης και προοπτικής για το αύριο αυτής της χώρας…

Και μη ξεχνάμε ότι κάποια πολύ δύσκολα θέματα είναι μπροστά μας: Οι περιβόητες αλλαγές στα εργασιακά, οι “μεταρρυθμίσεις” (τι κακοποιημένη έννοια πια!) στο δημόσιο και σειρά άλλων πραγμάτων, είναι όλα θεσμοθετημένα από το προηγούμενο καλοκαίρι και …περιμένουν να εφαρμοστούν. Και φυσικά δεν πρόκειται να υπάρξει καμία απολύτως διαπραγμάτευση. Ότι πουν οι δανειστές θα γίνει – ότι άλλο θα είναι απλώς κακή προσπάθεια επικοινωνιακού χειρισμού.

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι και οι πολίτες καθόλου μα καθόλου δεν θέλουν να βλέπουν τα πραγματικά δεδομένα γύρω τους. Προτιμούν να “κρύβουν το πρόβλημα κάτω από το χαλί”, να κοροϊδεύουν τον εαυτό τους πως όλα είναι καλά, αρκούμενοι σε μια βόλτα στην παραλία της Κυριακής, ή στα δύο ποτά που θα πιουν το βράδυ έξω…

Και αυτό είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος και το μεγαλύτερο συνάμα πρόβλημα, όταν μάλιστα οι πολιτικοί ηγέτες της κοινωνίας αυτής είναι από ανίκανοι έως παντελώς ακατάλληλοι!

Ζητείται …όραση λοιπόν, ώστε κάποτε να έρθει και η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο…

Ελπίδα αληθινή όμως, όχι σαν αυτή του ΣΥΡΙΖΑ που …ήρθε κι έφυγε!

Ν.Β.

Περισσότερα

Κοινωνική χρεοκοπία

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Παρά τα έξι οδυνηρά χρόνια που προηγήθηκαν, δεν ωρίμασε ούτε το πολιτικό προσωπικό της χώρας μας, ούτε εμείς οι Πολίτες – συνεχίζοντας να έχουμε ψευδαισθήσεις και αδιαφορώντας για τις διεθνείς ταπεινώσεις που υφιστάμεθα ως λαός.

Περισσότερα

Οι «Αγιάννηδες» της διπλανής πόρτας και οι δυό Ελλάδες της κρίσης

Γράφει ο Νίκος Βούστρος
Δνων Σύμβουλος Αλφαστάρ
Ειδικός επικοινωνίας & τεχνολογίας

Νίκος ΒούστροςΗ χώρα μας μετράει πέντε πολύ δύσκολα χρόνια οικονομικής κρίσης. Στα χρόνια αυτά ακούσαμε πολλά – όχι πάντα αληθή ή ακριβή, γεμίσαμε επίδοξους σωτήρες οι οποίοι παρέλαζαν κυριολεκτικά μπροστά μας σε κάθε εκλογική αναμέτρηση από τότε, πλειοδοτώντας σε παροχές και αντιμνημονιακή επαναστικότητα προεκλογικά, για να μετατραπούν άλλοι ταχύτατα και άλλοι βραδύτερα, σε θλιβερούς συνεχιστές της κατάστασης εκείνης την οποία μανιωδώς κατήγγειλαν νωρίτερα…

Και ο έλληνας; Ο πολίτης; Αυτός που μερικοί από αυτούς τους υπερφίαλους σωτήρες αρέσκονται να τον αποκαλούν «απλό» – λες και οι ίδιοι είναι …διπλοί, μετράνε για δύο… Αλλά με το παραμορφωτικό φίλτρο της ματαιοδοξίας τους είναι πολύ πιθανό να θεωρούν εαυτόν σημαντικότερο από την «πλέμπα», οπότε να τους φαίνεται δίκαιος ο διαχωρισμός.

Που βρίσκεται ο πολίτης λοιπόν; Και που η κοινωνία συνολικά;

Βρίσκεται σε μια κατάσταση ακραίων αντιθέσεων. Δεν θα είναι υπερβολή να μιλήσει κανείς για δυο παράλληλες Ελλάδες, έντονα αντιφατικές όπου η μία αποστρέφεται βαθιά την άλλη και οι οποίες καθώς περνάει ο καιρός αποστασιοποιούνται όλο και περισσότερο.

Έχουμε την κοινωνία των «Αγιάννηδων» οι οποίοι σαν άλλοι ήρωες του κλασσικού μυθιστορήματος του Βίκτωρος Ουγκό, μερικοί εντελώς εξαθλιωμένοι μετά από χρόνια στην ανεργία ή χρόνια στην ανέχεια και τη φτώχεια και άλλοι ένα τελευταίο σκαλί πριν την απόλυτη εξαθλίωση προσπαθούν με κάθε τρόπο να εξασφαλίσουν τον επιούσιο, να μεγαλώσουν παιδιά, να διατηρήσουν ότι με κόπο έχτισαν τα προηγούμενα χρόνια, να βρουν ένα λόγο αισιοδοξίας για το αύριο.

Είναι οι «Αγιάννηδες» αυτοί, οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, τα θύματα μιας άκρως ανάλγητης πολιτική τάξης η οποία έχει σαλπίσει κατά μέτωπο επίθεση εναντίον τους, τα προηγούμενα χρόνια, αφαιρώντας τους με τη βία ευημερία, αξιοπρέπεια και σε μερικές περιπτώσεις ακόμα και τη φυσική τους υπόσταση.

Η εγχώρια πολιτική τους βομβαρδίζει βέβαια συνεχώς με …μεγάλες ιδέες, όπως «ισχυρή ελλάδα» (παλαιότερα), «ευρωπαϊκή οικογένεια», «κοινό & ισχυρό νόμισμα» – λες και η ισχύς ενός νομίσματος συνεπάγεται ωφέλεια και για όσους το χρησιμοποιούν – και άλλες διάφορες τέτοιες θεωρίες του τίποτα, με απώτερο σκοπό πάντα να τους κρατά σε μια στάση μη αντίδρασης και υπάκουης συγκατάβασης στις όσες πράξεις εκείνοι μονομερώς για το “καλό μας” αποφασίζουν.

Αυτό το τμήμα της κοινωνίας ακόμα και σήμερα που μιλάμε, είναι οι άνθρωποι του μόχθου και της άδικης φορολόγησης, οι οποίοι συνήθως δεν μπορούν να κρύψουν τίποτα από τα εισοδήματα και την περιουσία τους και φορολογούνται αγρίως, όχι μόνο για τις ανάγκες του φόρου εισοδήματος, αλλά και από τους έμμεσους φόρους, τα διάφορα τέλη & χαράτσια, τα δικαιώματα υπέρ τρίτων και ότι άλλο έχουν κατά καιρούς σκαρφιστεί οι διάφοροι επιτήδειοι οι οποίοι έτυχε να έχουν νομοθετική ικανότητα κάποια συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Τα παραδείγματα, απειράριθμα, και το χειρότερο, διαχρονικά αυξανόμενα

Πόσοι και πόσοι δεν βρέθηκαν αντιμέτωποι με κατασχετήρια από τα ληστρικά χαράτσια ακινήτων ή από άδικους φόρους, τόκους και προσαυξήσεις για διάφορες υποχρεώσεις ή «υποχρεώσεις» επιχειρήσεων, οι οποίες ούτε προκάλεσαν την κρίση, ούτε ευθύνονται για την άθλια διαχείριση της

Ποιος μπορεί να μείνει απαθής μπροστά στην περίπτωση της φτωχής γυναίκας η οποία μετά από πέντε χρόνια ανεργίας σκέφτηκε να πουλάει κουλούρια στο δρόμο, με αποτέλεσμα να της επιβληθεί τερατώδες πρόστιμο με το αστείο αιτιολογικό ότι δεν είχε «άδεια επαγγέλματος».

Ή ποιος μπορεί να υποκριθεί ότι δεν έμαθε το περιστατικό της Χαλκίδας όπου μητέρα και γιος έπεσαν από μπαλκόνι (25/2/2015) μετά από τη διακοπή της πενιχρής αναπηρικής σύνταξης, λόγω μνημονιακών απαιτήσεων;

Ή τους εκατοντάδες χιλιάδες σε ευρισκόμενους σε απόγνωση, καθώς παρ’όλη την εργατικότητα τους, η κρίση και η υπερφορολόγηση κατέστρεψε τις επιχειρήσεις τους και βρίσκονται να χρωστούν ταυτόχρονα σε εφορίες, τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία και να κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή με δημεύσεις και φυλάκιση, σαν εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου!

Από την άλλη μεριά, υπάρχει η κοινωνία των βολεμένων, είτε αυτοί είναι κρατικοδίαιτοι είτε όχι, οι οποίοι στην Ελλάδα έχουν πάντα τον τρόπο τους να καταφέρνουν αυτό που θέλουν, να φτιάχνουν νόμους στα μέτρα τους ή να μην εφαρμόζουν με διάφορα τερτίπια και παραθυράκια τους υφιστάμενους, να βρίσκουν τρόπους να αμείβονται πλουσιοπάροχα και να μην παράγουν απολύτως τίποτα.

Περισσότερα

Ανακοίνωση Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Άρτας για Δ.Ε.Θ. 2014

Θεσσαλονίκη 2014 – Εργαζόμενοι και Κοινωνία σε θέση μάχης

ΆρταΗ κυβέρνηση των μνημονίων, όσο ακόμα παραμένει στην εξουσία, γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη:

Εδώ και μήνες οι κυβερνητικοί εταίροι μεγαλόφωνα αναγγέλλουν το τέλος των μνημονίων, την επιστροφή στην ανάπτυξη, το success story της χώρας, ενώ ουσιαστικά το μόνο που κάνουν είναι να ολοκληρώνουν την κοινωνική καταστροφή συνεχίζοντας κι εντείνοντας την ίδια αντεργατική ταξική πολιτική της λιτότητας, της διεύρυνσης των ταξικών ανισοτήτων, του αυταρχισμού και της κατάργησης των δικαιωμάτων.

  • Ενώ το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων και των συνταξιούχων έπεσε βίαια στα επίπεδα της δεκαετίας του ’70 και του ’80, η κυβέρνηση σχεδιάζει νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων
  • Η ανεργία τετραπλασιάστηκε και τα εκατομμύρια ανέργων δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις βασικές τους ανάγκες
  • Το επιστημονικό προσωπικό της χώρας και οι νέοι μεταναστεύουν μαζικά στο εξωτερικό
  • Η επικράτηση συνθηκών εργασιακής ζούγκλας στον ιδιωτικό τομέα, με την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων και την διάλυση της εργατικής νομοθεσίας, παράλληλα με την πλήρη αποβιομηχάνιση της χώρας και τη συνεχιζόμενη ύφεση της οικονομίας δημιουργούν νέα στρατιά ανέργων και λειτουργούν πιεστικά στο σύνολο της εργασίας για νέες ανατροπές στα εργασιακά δικαιώματα και τους μισθούς
  • Οι απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων συνεχίζονται, ήδη σχεδιάζονται νέες 6.500 μέχρι τέλος του 2014, ενώ με το νέο σύστημα της «αξιολόγησης» επιχειρείται η δημιουργία μόνιμου μηχανισμού απολύσεων.
  • Οι ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων υπηρεσιών, και η μετατροπή των κοινωνικών αγαθών σε ακριβό εμπόρευμα για λίγους έχει φέρει την κοινωνία σε απόγνωση και σε κατάσταση ανθρωπιστικής κρίσης
    Μετά τη διαχρονική, μεταπολεμική καταλήστευση, το κούρεμα των αποθεματικών των ταμείων με το PSI και τη μείωση των εργοδοτικών εισφορών, το ασφαλιστικό και οι συντάξεις οδηγούνται στη λαιμητόμο της «σύνταξης» των 360€
  • Η μικρή και μεσαία ιδιοκτησία κινδυνεύει με δήμευση μέσω του ΕΝΦΙΑ και των μέτρα φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας
  • Ο δημόσιος πλούτος της χώρας ξεπουλιέται.

Αυτό είναι το μέλλον και η «νέα Ελλάδα» που προετοιμάζουν και οραματίζονται οι κυβερνώντες και η αστική τάξη της χώρας μας για τους εργαζόμενους.

Απέναντι στον Μνημονιακό μονόδρομο της λιτότητας, της φτώχειας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης, η μοναδική επιλογή που έχουν ο λαός κι η κοινωνία είναι να πάρουν οι ίδιοι την υπόθεση στα χέρια τους.
Αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει και το καταστροφικό της έργο να σταματήσει.

Οι κινητοποιήσεις για τα εγκαίνια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, το Σάββατο 6 Σεπτέμβρη 2014, μπορούν να γίνουν η αφετηρία της δικιάς μας αντεπίθεσης και η αρχή της ανατροπής των αντιλαϊκών αντεργατικών ταξικών πολιτικών, των μνημονίων και της ίδιας της κυβέρνησης.

Ολοι/ες στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας, το Σάββατο 6 Σεπτέμβρη 2014, στα εγκαίνια της ΔΕΘ στις 6:00 το απόγευμα, διαδηλώνοντας και απαιτώντας ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗ!

Μπορούμε να τους νικήσουμε και να ανοίξουμε το δρόμο για μια κοινωνία δικαιοσύνης και αλληλεγγύης, χωρίς αφεντικά και ξένους προστάτες.

Περισσότερα

Η διαφοροποίηση της σεξουαλικής μας ταυτότητας

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γ. ΠιπερόπουλοςΚαλοκαίρι του 2014, η τρόικα συνεχίζει το «βιολί» της σε αγαστή συνεργασία με την κυανοπράσινη Συγκυβέρνηση, γέμισαν οι ακρογιαλιές τουρίστες (λείπουν οι ιθαγενείς λόγω «ανέχειας») και καλώ την προσοχή
σας σε ένα θέμα διαχρονικά σημαντικό:

την «ταυτότητα» που σχετίζεται με το ανδρικό ή το γυναικείο φύλο.

Με τη συγκεκριμένη «ταυτότητα» σχετίζεται και ο ρόλος που όλοι θα διαδραματίσουμε στο κοινωνικό σύστημα μέσα στο οποίο συμβιώνουμε και επιβιώνουμε και στηρίζεται, μεταξύ άλλων, και στην υποκειμενική εκτίμηση που έχουμε για το σύνολο τόσο της ατομικής σωματικής μας διάπλασης όσο και των ψυχοκοινωνικών χαρακτηριστικών της προσωπικότητάς μας.

Πολλά έχουν αλλάξει με το πέρασμα του χρόνου, αλλά η ταυτότητα που διαφοροποιεί τα δύο φύλα προφανώς θα χρειαστεί πολύ δρόμο ακόμη ώσπου να φτάσει σε επίπεδα απόλυτης ισότητας.

Ο Βρετανός σεξολόγος Dr Havelock Ellis έγραψε τον περασμένο αιώνα ότι «οι πανίσχυρες διαδικασίες του σεξ είναι συνυφασμένες με την υπαρξιακή οντότητα κάθε άνδρα και κάθε γυναίκας, καθώς αποτελούν θεμελιακές σωματικές, οργανικές μας λειτουργίες, που είναι ίσως συνώνυμες και με την ίδια ακόμη τη διαδικασία της ζωής…».
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει δίχως σεξ, ενώ σίγουρα ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς νερό, οξυγόνο ή τροφή.

Κάθε παιδί μαθαίνει να ξεχωρίζει τα δύο φύλα γύρω στα 2 με 3 χρόνια της ζωής του, όπως ακριβώς μαθαίνει, π.χ. ότι το λαστιχένιο στρογγυλό αντικείμενο που χοροπηδά όταν το χτυπάμε το λέμε…μπάλα.

Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, προσθέτουν στην αρχική τους αντίληψη και κατανόηση της διαφοράς των δυο φύλων πέρα από τα σωματικά και άλλα ψυχοκοινωνικά χαρακτηριστικά. Συνειδητοποιούν, δηλαδή, με το πέρασμα του χρόνου, και με οπτικοακουστικές αντιλήψεις ότι οι άνδρες είναι «σκληροί», ενώ οι γυναίκες είναι «ευαίσθητες».

Σε μια πρωτοποριακή, πριν αρκετές δεκαετίες, και κλασική πλέον έρευνα, ο Αμερικανός συνάδελφος Dr Jerome Kagan, διακεκριμένο μέλος της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρείας (στην οποία έχω την τιμή να ανήκω ως τακτικό μέλος τα τελευταία 40 χρόνια), είχε διαπιστώσει ότι για τα παιδιά του νηπιαγωγείου «ο τίγρης είναι αρσενικός, ενώ σε αντιδιαστολή το κουνελάκι είναι θηλυκό».

Η διαδικασία της ταύτισης

Μεγαλώνοντας σε οικογένειες όπου υπάρχουν δυο γονείς, τα παιδιά αναπτύσσουν μια έντονη, όχι μόνο κοινωνική και ψυχολογική αλλά και «σωματική», ταύτιση με το γονιό του ίδιου φύλου.

Δίνω ιδιαίτερη έμφαση στις οικογένειες όπου υπάρχουν δύο γονείς καθώς όχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά και στην Ευρώπη οι μονογονεϊκές οικογένειες αυξάνονται με ραγδαίους ρυθμούς ενώ το ανάλογο ποσοστό στην πατρίδα μας πλησιάζει το 10%.

Στη συνέχεια της πορείας προς την ενηλικίωση, μέσα στην παρέα και στην κλίκα, τα παιδιά σφυρηλατούν την αντίληψη του φύλου με γνώμονα τις θέσεις της κοινωνικής ομάδας στην οποία ανήκουν.

Έτσι, για παράδειγμα, ένα παιδί υπέρβαρο ή με πολλές ευαισθησίες ενδέχεται να δημιουργήσει υποκειμενικές αμφιβολίες για τη σεξουαλική του ταυτότητα, εφόσον ζει σε μια γειτονιά όπου τα αγόρια ξεχωρίζουν από τα κορίτσια με κυρίαρχο κριτήριο τη σωματική τους διάπλαση και τις αθλητικές δεξιότητες.

Αντίθετα, ένα τέτοιο αγόρι δεν θα αντιμετώπιζε παρόμοιο πρόβλημα μεγαλώνοντας μέσα σε παρέες όπου η αξία του ατόμου εστιάζεται σε εγκεφαλικούς προβληματισμούς και πνευματικές ανησυχίες.

Για τον πατέρα της Ψυχανάλυσης Dr Sigmund Freud η διαφορά των κοινωνικών ρόλων ανδρών – γυναικών ήταν πρώτιστα βιολογική υπόθεση συγκεκριμένης ανατομικής κατασκευής.

Αξιοσημείωτη είναι η θέση του ανθρωπολόγου Dr Lionel Tiger που διατείνεται ότι μεταξύ των ανδρών υπάρχει μια «άγραφη, άφωνη συμφωνία» σκοπιμότητας, επειδή σε σημαντικές κοινωνικές, πολιτισμικές, στρατιωτικές ή οικονομικές λειτουργίες η συνύπαρξη ανδρών γυναικών σε ίση βάση θα ήταν … καταστροφική!

Πολλά κοινωνικά συστήματα διαφοροποιούν τους ρόλους του άνδρα και της γυναίκας με βάση βιολογικά «ψευδό-ή-δήθεν χαρακτηριστικά», τα οποία, όμως δεν επιβεβαιώνονται όταν υποβληθούν σε προσεκτική ανάλυση και αξιολόγηση!

Στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, όπως και στην Ελλάδα, ο θηλυκός ρόλος έχει περισσότερα στοιχεία συναισθηματικής ευαισθησίας από τον ανδρικό ρόλο.

Στην Περσία, όμως, οι άνδρες πρέπει να δείχνουν τα συναισθήματά τους, γιατί αν δεν το κάνουν, μπορεί να υποθέσει κανείς… ότι υστερούν σε ένα σημαντικό δεδομένο βιολογικό τομέα. Εκεί, δηλαδή, οι άνδρες είναι τα ευαίσθητα άτομα που δεν χρειάζεται να είναι πρακτικά και λογικά όντα, καθώς οι γυναίκες θεωρούνται πρακτικά άτομα που διακρίνονται για την … ψυχρή λογική τους.

Η ανθρωπολόγος Dr Margaret Mead πριν πολλές δεκαετίες είχε αναφέρει στις μελέτες της ότι στη Νέα Γουινέα υπήρχε ταύτιση σε βασικά στοιχεία των ρόλων του άνδρα και της γυναίκας, ενώ ανάμεσα σε ορισμένες φυλές της Αφρικής και Ινδιάνων της Αμερικής, οι γυναίκες θεωρούνται σεξουαλικά πιο ικανές από τους άνδρες και γίνονται περισσότερο επιθετικές, παίρνοντας πολλές σεξουαλικές πρωτοβουλίες.

Στον τομέα της σεξουαλικής επιθετικότητας, στην πατρίδα μας και άλλες δυτικές κοινωνίες την πρωτοβουλία, μέχρι και πριν μερικά χρόνια, κατά κανόνα έπαιρνε ο άνδρας.

Στην τελευταία δεκαετία του 20ου αιώνα, όμως, και με ιδιαίτερη έμφαση μετά την είσοδό μας στον 21ο αιώνα φαίνεται ότι αυτή η δοσμένη και αναμενόμενη πραγματικότητα έχει αρχίσει να αλλάζει σε σημαντικό και αξιοπαρατήρητο βαθμό καθώς τώρα κορίτσια και γυναίκες παρουσιάζονται περισσότερο επιθετικές και αγόρια και άνδρες μοιάζει να έχουν χάσει τον αρχέγονο χαρακτήρα του…κυνηγού!

Πιο…επιθετικές οι γυναίκες;

Σε θέματα μυϊκής αντοχής και δύναμης, ενώ στη Δύση πιστεύουμε ότι ο άνδρας υπερέχει, σε πολλές φυλές της Αφρικής οι γυναίκες αποτελούν τον κύριο κορμό της εργατικής – παραγωγικής τάξης, ακριβώς επειδή οι άνδρες θεωρούνται αδύνατοι.

Σίγουρα κάθε ρόλος έχει το δικό του κόστος. Οι άνδρες παραπονιόμαστε ότι ξοδεύουμε άσκοπα χρόνια στη στρατιωτική θητεία και αργούμε να εισπράξουμε τη σύνταξή μας, ενώ οι γυναίκες με τη σειρά τους κατηγορούν την κοινωνία ότι τις καθηλώνει στο σπίτι, μακριά από την καριέρα και επαγγελματικές ικανοποιήσεις μέσα από το ρόλο της μητρότητας.

Η κλασική φροϋδική θέση που ήθελε τη γυναίκα να διακατέχεται από «φαλλικό φθόνο», δεν φαίνεται να ισχύει και τόσο στις μέρες μας. Αν υπάρχει φθόνος στις γυναίκες, αυτός εστιάζεται περισσότερο στην κοινωνική ισχύ και την κοινωνική αναγνώριση (το prestige) που διαθέτουν οι άνδρες κα λιγότερο στην κατοχή του ανδρικού φαλλού…

Υπάρχουν σήμερα άνδρες που βλέπουν με καλό μάτι τις προσπάθειες εξίσωσης των ρόλων των δύο φύλων καθώς διανύουμε τη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, ενώ ταυτόχρονα υπάρχουν εκείνοι οι υπερασπιστές του ανδρικού ρόλου που αντιμάχονται με φανατισμό μια τέτοια ιδέα, όπως ακριβώς τη υπερασπίζονται με φανατισμό κάποιες φεμινιστικές οργανώσεις.

Σίγουρα βελτιώθηκε σημαντικά η θέση της σύγχρονης γυναίκας σε σύγκριση με εκείνη μαμάδων και γιαγιάδων, αλλά η ισότητα ανάμεσα στα δύο φύλα είναι ακόμη ένας μακρινός απόηχος μιας επιθυμίας που δεν φαίνεται να πραγματώθηκε, στην πληρότητά της ακόμη και στις «προηγμένες» κοινωνίες της Δύσης.

Στις Αυγουστιάτικες διακοπές (και όχι μόνο) δείτε το βιβλίο μου «Εμείς οι Έλληνες, ο Έρωτας και το SEX»

Περισσότερα

Πού, πώς και με ποιους θα πάμε για να επιβιώσουμε ως χώρα, ως έθνος, ως κοινωνία και ως άνθρωποι με αξιοπρέπεια;;;

Γράφει ο  Νίκος Σκουλάς

Ν. ΣκουλάςΑγαπητοί φίλοι και φίλες,

Εν όψει των κρίσιμων εξελίξεων εντός και εκτός ΠΑ.ΣΟ.Κ. οφείλουμε όλοι να πάρουμε θέση. Επιτελώντας αυτό το καθήκον, τοποθετούμαι χωρίς να ζητώ να συμφωνήσετε μαζί μου.

«Με ανησυχία παρακολουθούμε τις πολιτικές εξελίξεις (ή, μάλλον, την έλλειψη πολιτικών εξελίξεων) σε μια περίοδο της δεινότερης οικονομικής κρίσης, σε καιρό ειρήνης. Μιας κρίσης που οδηγεί, με μαθηματική ακρίβεια, σε κοινωνικές εκρήξεις και εθνικές περιπέτειες.

Το πολιτικό σύστημα, όπως εκφράζεται από τα κομματικά σχήματα και τις ποικιλόμορφες  ομάδες, δεν προσφέρει κανένα όραμα και καμιά ελπίδα στον ταλαίπωρο λαό που σφαδάζει κάτω από το βάρος των μέτρων λιτότητας και της κοινωνικής αδικίας. Όσο για προτάσεις και συναίνεση, για συστράτευση στον εθνικό αγώνα για την επιβίωση της χώρας, ούτε λόγος.

Ναυάγια του χρεωκοπημένου και αυτοαπαξιωμένου πολιτικού συστήματος, ασχολούνται αποκλειστικά με την προσωπική τους επιβίωση και ανέλιξη, αγνοώντας ότι ο ελληνικός λαός που, εξ αιτίας τους, υποφέρει τους έχει οριστικά γυρίσει την πλάτη.

Μέσα σ’ αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα, συνέρχεται, σε ανοιχτή συνδιάσκεψη, η «Κεντρική Πολιτική Επιτροπή» της «Δημοκρατικής Παράταξης» αυτό το Σαββατοκύριακο. Δημοκρατικά μπορούν να διατείνονται ότι είναι όλα τα κόμματα και όλες οι ομάδες. Συνταγματικό τους δικαίωμα.

Ας μην ισχυρίζονται όμως ότι εκπροσωπούν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. αυτοί που το πρόδωσαν δι’ ιδιον όφελος και το έφεραν στη σημερινή του οικτρή κατάσταση και μετέβαλαν σε νεκρό γράμμα καρικατούρα, την ιδρυτική Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη και το Όραμα του μεγάλου Ιδρυτή του Ανδρέα Παπανδρέου του οποίου τη μνήμη προσβάλλουν.

Όχι βεβαίως ο Ευάγγελος Βενιζέλος και η «Ομάδα των 58» (τώρα λέει είναι «Ελιά»), τα πλείστα μέλη της οποίας είναι αποκαΐδια του Σημίτη, που σέρνουν πίσω τους και ευτελίζουν το ΠΑ.ΣΟ.Κ.*

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος κρατάει τα κλειδιά και τη σφραγίδα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. – Είναι όμως αυτό το ΠΑΣΟΚ του ΑΝΔΡΕΑ, το γνήσιο ΠΑΣΟΚ που μας ενέπνευσε, το ΠΑΣΟΚ που αγαπήσαμε και υπηρετήσαμε, το ΠΑΣΟΚ που νοιάστηκε για την Ελλάδα και τον Έλληνα, ιδιαίτερα τον μη προνομιούχο;;;;
Τα άλλα πολιτικά κόμματα και οι πλείστες ομάδες (κάποιες ομολογουμένως καλοπροαίρετες) χωρίς εφικτή πολιτική πρόταση, βυθισμένα στην εσωστρέφειά τους και στην απόλυτη προτεραιότητα να επιβιώσουν, βαπτιζόμενα στην «κολυμπήθρα του Σιλωάμ» συνεχίζουν την άσκοπη περιπλάνησή τους σε αοριστολογίες, που μόνον τους ίδιους αφορούν.

Δυστυχώς, ακόμα και οι πολίτες που αντιλαμβάνονται αυτά που συμβαίνουν, απογοητευμένοι και εξοργισμένοι με αυτά που βλέπουν και, για να μην ταυτιστούν με εκείνους που δικαίως κατηγορούν, απέχουν και παραμένουν ανενεργοί. Πολλά από τα ιδρυτικά στελέχη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. που, πιστά στις αρχές του, το υπηρέτησαν με συνέπεια, για να μην νοιώθουν «άστεγοι», συμβιβάστηκαν προσωρινά ψηφίζοντας την «Ελιά», πράγμα που εξηγεί και το ποσοστό που έλαβε στις Ευρωεκλογές. Δεν ανήκουν όμως ιδεολογικά και ηθικά σ’ αυτήν.

Χρειαζόμαστε κάτι καινούργιο, άφθαρτο, πολιτικά έντιμο. Σ’ αυτή την δύσκολη έως εθνικά επικίνδυνη συγκυρία, από τις στάχτες του αυτοαπαξιωμένου, πελατειακού και, εν πολλοίς, φαύλου κομματικού συστήματος, είναι αναγκαίο και μπορεί να αναδυθεί ένα μαζικό κίνημα, πατριωτικό αλλά όχι εθνικιστικό, με ξεκάθαρο όραμα και στόχους και διαφανείς δημοκρατικές διαδικασίες που θα δεσμεύουν τους πάντες.

Ένα λαϊκό κίνημα που θα συντίθεται από ανθρώπους, έντιμους, ανιδιοτελείς, αποδεδειγμένα ικανούς (όχι απλά πτυχιούχους) και πρόθυμους (όχι στρατευμένους από κομματικές αποθήκες με την υπόσχεση κάποιου αντίδωρου για μελλοντική τακτοποίηση).

Ξεκινώντας από στελέχη και μέλη του «καλού ΠΑΣΟΚ» (και υπάρχουν πολλά αλλά αποστασιοποιημένα) χωρίς όμως να περιοριστούμε σ’ αυτά, η αναγέννηση του ΠΑΣΟΚ και του ευρύτερου δημοκρατικού σοσιαλιστικού χώρου μπορεί να επιτευχθεί μέσω της ενεργοποίησης των αναγνωρίσιμων άφθαρτων παλιών στελεχών που διαθέτουν την πείρα, αλλά και των νέων που έχουν όραμα και ενέργεια. Τα Κοινωνικά Δίκτυα και γενικότερα η Ηλεκτρονική Τεχνολογία μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στη μαζικοποίηση μιας τέτοιας κίνησης.

Δεν μπορούμε όμως να στηριχτούμε σε ανθρώπους σαν εμένα, γιατί ΕΜΕΙΣ ΑΣΚΗΣΑΜΕ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΒΑΛΑΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ. Και οι νέοι δεν γνωρίζουν λεπτομέρειες. ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ, ΝΑΙ. ΝΑ ΗΓΗΘΟΥΜΕ, ΘΑ ΗΤΑΝ ΛΑΘΟΣ.

Καλούμε όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις της χώρας, ανεξάρτητα από κομματικό σχήμα στο οποίο ανήκουν και, φυσικά, όλα τα ιστορικά στελέχη και μέλη του γνήσιου ΠΑ.ΣΟ.Κ., να ενεργοποιηθούν σε μια πανεθνική προσπάθεια αφιερωμένη μόνον στα συμφέροντα του έθνους και του λαού και στα δημοκρατικά δικαιώματα του πολίτη, να προτείνουν και να δράσουν, επιδιώκοντας τη συναίνεση και την συνδέσμευση σε κοινούς στόχους, με βάση τις αρχές της Διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη, προτείνοντας και αναγκαίες τροποποιήσεις εν όψει της νέας πραγματικότητας και των πραγματικών συνθηκών.

Αν δεν το κάνουμε, τα παιδιά και τα εγγόνια μας δεν θα μας συγχωρήσουν».

* ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Για να μη θεωρηθεί όψιμη ή ευκαιριακή η αναφορά μου
στον Ευάγγελο Βενιζέλο, παραθέτω δήλωσή μου που δημοσιεύτηκε σε
ανύποπτο χρόνο, την 18 Σεπτεμβρίου 2007

******
ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΣΚΟΥΛΑ, τ. ΥΠΟΥΡΓΟΥ
Ηράκλειο Κρήτης, 18 Σεπτέμβρη 2007

Όσοι γνωρίζουν τα πολιτικά πράγματα, αντιλαμβάνονται ότι η κρίση που ξέσπασε στο ΠΑΣΟΚ σοβεί από πολύν καιρό με υπόγειες διαδρομές. Η εκλογική ήττα που πλήγωσε βαθιά όλους εμάς που συνδεθήκαμε με την ιστορική πορεία του ΠΑΣΟΚ αλλά και το σύνολο του δημοκρατικού λαού της χώρας, απλά την έφερε στην επιφάνεια.
Σ’ αυτές τις κρίσιμες ώρες, χρειάζεται ψυχραιμία, σύνεση και πολιτικός διάλογος, με κύριο αλλά όχι μοναδικό στόχο την ενότητα και τη συνοχή του κινήματος. Ο διάλογος πρέπει να αποβλέπει και στην πλήρη αποσαφήνιση της ιδεολογικής και πολιτικής ταυτότητας του ΠΑΣΟΚ με αναφορά στις αρχές και τις αξίες της ιδρυτικής διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη και το όραμα του  ιδρυτή Ανδρέα Παπανδρέου.

Χρειάζεται επειγόντως να επιβεβαιωθεί ο κοινωνικός χαραχτήρας του πολιτικού μας φορέα και να οριοθετηθούν οι διαφορές μας από τη συντηρητική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας που προφανώς εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εξωθεσμικών κέντρων, των κουμπάρων και «των δικών της παιδιών».

Πέραν τούτου, η προσπάθεια απόδοσης όλων των ευθυνών για την ήττα του ΠΑΣΟΚ στον ηγέτη του Γιώργο Παπανδρέου είναι πολιτικά ανιστόρητη αλλά και εκ του πονηρού. Υποκρύπτει αχαλίνωτες προσωπικές φιλοδοξίες επίδοξων αρχηγών και εκείνων που τους πλαισιώνουν και που αντί να συνδράμουν στην εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ, απεργάζονται, τώρα και πολύν καιρό, την ανατροπή του αρχηγού για να πάρουν στα χέρια τους το εξ αιτίας τους, κατά κύριο λόγο, λαβωμένο ΠΑΣΟΚ.

Κοντολογίς, είναι φανερό ότι τα γνωστά εκδοτικά και εργολαβικά κέντρα, αποφάσισαν να διορίσουν νέο αρχηγό που θα είναι του χεριού τους και θα στηρίζεται κυρίως από εγκάθετους και υπάκουους παραθυρόβιους πολλοί από τους οποίους «μαγάρισαν» ή με διάφορους άλλους τρόπους συνέβαλαν στη φθορά της εικόνας και την απαξίωση του ΠΑΣΟΚ. Για την τακτική αυτή συγκεκριμένων εκδοτών, ομιλώ «μετά λόγου γνώσεως». Αν δεν υπακούς κόβεσαι. Ένας από τους κομμένους είμαι κι εγώ, σαν να με ένοιαζε τάχα.

Η βιασύνη και ο άκομψος τρόπος ανακοίνωσης της υποψηφιότητας του Ευάγγελου Βενιζέλου είναι ενδεικτική της πολιτικής του συμπεριφοράς. Αναγνωρίζω ότι έχει «λέγειν», όπως λένε στα χωριά μας. Είναι ευφυής αλλά  «άγονα ευφυής». Απόλυτη προτεραιότητά του, η προσωπική πολιτική ανέλιξη. Αν εκλεγεί αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, θα ζητήσει την έγκριση του λαού για να κυβερνήσει περιστοιχιζόμενος από τα αποκαΐδια του τιμωρημένου ΠΑΣΟΚ, τους μαγαρισμένους, τους πολιτικούς γυρολόγους και, έστω, μερικά προβεβλημένα καλοπροαίρετα στελέχη που αντιδρούν «εν θερμώ» κάτω από τη συναισθηματική φόρτιση της ήττας.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι ένας συντηρητικός πολιτικός που χωρίς να έχει  δεσμευτεί για τίποτα, εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία για την προσωπική του προβολή. Έχει προ πολλού συγκροτήσει ομάδα για την υπονόμευση του Γιώργου Παπανδρέου ο οποίος, εν αντιθέσει, επέδειξε θαυμαστή γενναιότητα, ήθος, υπευθυνότητα και πολιτική συνέπεια παίρνοντας επάνω του μερίδιο ευθύνης πολύ περισσότερο από ό,τι του αναλογεί. Ίσως πληρώνει την αφοσίωσή του στις δημοκρατικές εσωκομματικές διαδικασίες. Καλώς.

Στέκομαι ανεπιφύλακτα δίπλα στον Γιώργο Παπανδρέου και στηρίζω τις πρωτοβουλίες του με κάθε δυνατό τρόπο. Καλώ τα μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ και όλους τους δημοκρατικούς πολίτες να επαγρυπνούν και να σταθούν εμπόδιο στη στραβή πορεία που άλλοι απεργάζονται για μας. Να στηρίξουν τις δημοκρατικές και διαφανείς διαδικασίες του διαλόγου, της σύνθεσης και της συναίνεσης για κοινούς στόχους καθώς και της επιλογής αρχηγού και να προσέλθουν μαζικά στη σχετική ψηφοφορία.

Οι μέρες αυτές είναι ιστορικά κρίσιμες. Ως ενήμεροι και συνειδητοί πολίτες πρέπει να ενεργοποιηθούμε ώστε, με ανανεωμένη εμπιστοσύνη στον ηγέτη μας Γιώργο Παπανδρέου, να οδηγήσουμε μαζί το ΠΑΣΟΚ, σε μια νέα πορεία που θα διασφαλίζει, την ιστορική του συνέχεια, τη δημοκρατική του ταυτότητα, την αυτόνομη λειτουργία και την αξιοπρέπειά του, μια πορεία δεν θα υπαγορεύεται από το γνωστό πλέγμα των μεγάλων συμφερόντων.

Περισσότερα

Δήμος Αρταίων: Κέντρο Συμβουλευτικής Υποστήριξης Γυναικών

ΆρταΗ Παγκόσμια ημέρα Γυναίκας είναι μια μέρα κινητοποιήσεων σε όλο τον κόσμο για την υποστήριξη της ισότητας και την αξιολόγηση της θέσης των γυναικών στην κοινωνία. Στις μέρες μας οι γυναίκες κατακτούν σημαντικές θέσεις ευθύνης στο εργασιακό, επιστημονικό, κοινωνικό ή πολιτικό επίπεδο.

Ωστόσο, παρ’ όλη την εξέλιξη και τις θεσμικές παρεμβάσεις που έγιναν τα τελευταία χρόνια για την ισότητα ανδρών γυναικών, οι γυναίκες εξακολουθούν να βιώνουν διακρίσεις και ανισότητας εις βάρος τους, οι οποίες μάλιστα εντείνονται οι σήμερα, στην εποχή του μνημονίου, με άλλοθι την οικονομική κρίση. Η ανεργία στις γυναίκες και στους νέους έχει λάβει πλέον εκρηκτικές διαστάσεις, ενώ ο πολυσήμαντος ρόλος της γυναίκας, ως εργαζόμενη, νοικοκυρά, σύζυγος και μητέρα, εξαντλεί τα δυνάμεις της και την καταπονεί σωματικά και πνευματικά.

Με το βλέμμα στραμμένο σήμερα σε όλες τις γυναίκες και δεν μιλάμε μόνο για τις γυναίκες της Δύσης αλλά και της Ανατολής, του Βορρά και του Νότου, καθώς επίσης και για τα νεαρά κορίτσια της Ρουμανίας, της Ουκρανίας, της Τζαμάικας, όπου καθημερινά παραδίδονται σε ένα καθεστώς αρσενικής κυριαρχίας, προφασιζόμενοι ότι είναι χορεύτριες σε νυχτερινά κέντρα, ώστε με άνεση να τις ενοικιάζουν, να τις εκδίδουν και να τις εκμεταλλεύονται σε προηγμένες χώρες, όπως στην Ελβετία και την Ελλάδα του σήμερα. Ας απονείμουμε φόρο τιμής σε όλες τις γυναίκες που αγωνίστηκαν για μια καλύτερη θέση στην κοινωνία, τις γυναίκες που έχασαν τη ζωής τους το 1857 στις Η.Π.Α. στη συμπλοκή με την αστυνομία και πολλές άλλες αγωνίστριες στο πέρασμα του χρόνου.

Η φύση έχει ευλογήσει τη γυναίκα να δίνει ζωή. Της έχει δώσει εφόδια να προστατεύει, να διαπαιδαγωγεί, να προσφέρει αγάπη και στοργή.

Ως Δήμος Αρταίων, δίνουμε ιδιαίτερο βάρος στην ανάπτυξη δομών στήριξης των γυναικών, είτε αυτές είναι εργαζόμενες μητέρες, είτε άνεργες, είτε θύματα ενδοοικογενειακής βίας, βοηθώντας τες έτσι στη συμφιλίωση της επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής ή γενικότερα στη βελτίωση της προσωπικής τους ζωής. Στα πλαίσια αυτά λειτουργεί το Κέντρο Συμβουλευτικής Υποστήριξης Γυναικών Θυμάτων Βίας, αν και προσωπικά εγώ σαν γυναίκα δεν θα ήθελα να είναι στο προσκήνιο ως θύματα αλλά ως παραγωγικές δυνάμεις, ενεργά και ισότιμα μέλη της κοινωνίας. Από τη στιγμή όμως που η βία είναι ένα αναπόφευκτό φαινόμενο, οφείλουμε να τις προστατεύσουμε σαν δημοτική αρχή. Παράλληλα λειτουργούν το ΚΔΑΠ και το ΚΔΑΠ/ΜΕΑ που προσφέρουν σημαντικές υπηρεσίες για την στήριξη των οικογενειών και κυρίως της κάθε γυναίκας-μητέρας.

Σε μία εποχή που διαχρονικές αξίες καταρρέουν και που η κοινωνική συνοχή δοκιμάζεται εξαιτίας της κρίσης, είναι ανάγκη να ενισχυθεί ο πολυσήμαντος ρόλος της γυναίκας για να μπορέσει να στηρίξει την οικογένεια, σαν και έξω από το σπίτι. Ως άτομα, ως κοινωνία και ως φορείς οφείλουμε να αναδείξουμε στην πράξη, όλα εκείνα που συνθέτουν τη σύγχρονη γυναικεία παρουσία, διότι οι γυναίκες είναι αυτές που δίνουν ζωή και ελπίδα για το αύριο. Χρόνια πολλά λοιπόν σε όλες τις Ελληνίδες, σε όλες τις Αρτινές γυναίκες υγεία και δύναμη.

Περισσότερα

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε η εκδήλωση της πρωτοβουλίας «Γιάννενα Τώρα»

Γιάννενα ΤώραΜε εξαιρετική επιτυχία πραγματοποιήθηκε η 1η ανοιχτή εκδήλωση της Πρωτοβουλίας Ενεργών Πολιτών «ΓΙΑΝΝΕΝΑ ΤΩΡΑ» το βράδυ της Τετάρτης στον Συνεδριακό Χώρο του συγκροτήματος «Φρόντζου Πολιτεία». Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης, την οποία παρακολούθησαν πάνω Από 150 συμμετέχοντες όλων των ηλικιών ως αντιπροσωπευτικό δείγμα της Γιαννιώτικης κοινωνίας, μέλη της Πρωτοβουλίας παρουσίασαν τις αρχές της καθώς και προτάσεις για την βελτίωση των συνθηκών του Δήμου Ιωαννιτών.

1η ανοιχτή εκδήλωση «Γιάννενα Τώρα»
1η ανοιχτή εκδήλωση «Γιάννενα Τώρα»

Την εκδήλωση και την συζήτηση συντόνισε ο επιχειρηματίας κος Μιχάλης Φαρσαρώτας.

Στην εισαγωγή της εκδήλωσης ο κος Κώστας Σακκάς, Πολιτικός Μηχανικός και Πρόεδρος του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος ο οποίος αναφέρθηκε στις γενικές αρχές της Πρωτοβουλίας καθώς και στους λόγους που οδήγησαν στην πραγματοποίηση της αποψινής εκδήλωσης. Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο Μηχανολόγος Μηχανικός κος Κώστας Κυριαζής ο οποίος αναφέρθηκε σε τεχνικά θέματα του Δήμου και παρουσίασε προτάσεις για την βελτίωση του κυκλοφοριακού καθώς και των ηλεκτρονικών υπηρεσιών του Δήμου.

Ο γιατρός κος Δημήτρης Πάνου παρουσίασε τρεις άξονες ανάπτυξης που αφορούν την ανάπτυξη των Ιωαννίνων ως Ιατρικό Κέντρο των Δυτικών Βαλκανίων, την ανάπτυξη ειδικών μορφών τουρισμού όπως ο συνεδριακός και ο ιατρικός και την ανάπτυξη της Ανώτερης και Ανώτατης Εκπαίδευσης στα πλαίσια μιας μεγάλης, ενεργής και συνδεδεμένης με την πόλη Πανεπιστημιούπολης.

Τον λόγο αμέσως μετά πήρε ο Επιχειρηματίας Πληροφορικής και Νέων Μέσων κος Νίκος Βούστρος ο οποίος ανέφερε όλες τις δυνατότητες ανάπτυξης των νέων τεχνολογιών στα πλαίσια των λειτουργιών του Δήμου για την βελτίωση της παροχής υπηρεσιών στον πολίτη αλλά και την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των δημοτών.

Τέλος, ο Σύμβουλος Επιχειρήσεων κος Θοδωρής Αλεξίου έδωσε το όραμα της Πρωτοβουλίας «ΓΙΑΝΝΕΝΑ ΤΩΡΑ» για τα επόμενα δέκα χρόνια ενώ αναφέρθηκε στα χρηματοδοτικά εργαλεία της ΕΕ που μπορεί να χρησιμοποιήσει ο Δήμος, στην ανάγκη αναγνώρισης, υποστήριξης και συνεργασίας του Δήμου με τις τυπικές και άτυπες οργανώσεις πολιτών καθώς και στην ανάγκη εξωστερφούς πολιτικής του Δήμου, ενώ έδωσε και τις ανάλογες προτάσεις για εφαρμογή με ιδιαίτερη έμφαση στο χαμηλό έως μηδενικό κόστος υλοποίησής τους.

Με το τέλος των εισηγήσεων των μελών της Πρωτοβουλίας «ΓΙΑΝΝΕΝΑ ΤΩΡΑ», ο λόγος δόθηκε σε όσους ήθελαν να κάνουν προτάσεις, παρεμβάσεις ή ερωτήσεις.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες ήταν οι παρεμβάσεις του κου Γιάννη Λυκογιώργου ο οποίος έκανε μια αξιόλογη ανάλυση της υφιστάμενης κατάστασης με ιδιαίτερη έμφαση στην στασιμότητα και στην μη πρόοδο του Δήμου ενώ έκανε και συγκεκριμένες προτάσεις για την βελτίωση της ζωής των δημοτών με αναφορές σε ανάλογα παραδείγματα εφαρμογών σε παρόμοιους δήμους του εξωτερικού.

Ενδιαφέρουσα ήταν επίσης και η παρέμβαση του γνωστού καθηγητή μετεωρολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κου Άρη Μπαρτζώκα ο οποίος ανέλυσε την σημαντικότητα του Πανεπιστημίου και των δομών του για την πόλη καθώς και την σπουδαιότητα του Τεχνολογικού Πάρκου και του Κέντρου Επιχειρηματικότητας και Καινοτομίας (BIC Ηπείρου). Ο κος Μπαρτζώκας στη συνέχεια παρουσίασε συγκεκριμένες, ρεαλιστικές προτάσεις για την σύνδεση του Πανεπιστημίου και των Κέντρων του με την επιχειρηματικότητα και την κοινωνία της περιοχής και τις πρωτοβουλίες που θα μπορούσε να πάρει ο Δήμος προς την κατεύθυνση αυτή.

Ο κος Γιώργος Ζάχος, Δ/ντης της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου και Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Ιωαννιτών αναφέρθηκε στις δυσλειτουργίες του Δημοτικού Συμβουλίου καθώς και στις δημοκρατικές διαδικασίες που θα πρέπει να διαπνέουν πρωτοβουλίες πολιτών όπως η «ΓΙΑΝΝΕΝΑ ΤΩΡΑ» ενώ ανέδειξε και την σπουδαιότητα των συμβουλίων των δημοτικών ενοτήτων που ως τώρα παραμένουν ανενεργά και απαξιωμένα.

Παρεμβάσεις έκαναν ακόμη οι Χριστίνα Πάνου, Ηλίας Κοντογιάννης, Χρήστος Αθανασόπουλος, Δημήτρης Τσαούσης, Νάσσος Παπαχριστόδουλος, Παναγιώτης Νικολαίδης και Γιώργος Θυφρονίτης οι οποίοι έκαναν αναφορά σε συγκεκριμένα προβλήματα του Δήμου όπως η ανυπαρξία πεζοδρομίων σε δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς μακριά από το κέντρο, η ανυπαρξία ποδηλατοδρόμων, η κακή συντήρηση υποδομών όπως ο δημοτικός φωτισμός και οι παιδικές χαρές, η ανυπαρξία ουσιαστικής ανακύκλωσης, η απουσία νέων τεχνολογιών που θα βελτίωναν άμεσα την καθημερινότητα του πολίτη. Αναφέρθηκαν επιπλέον σε θεσμικά θέματα όπως τις δομές που θα θωρακίζουν μια τέτοια πρωτοβουλία, το σεβασμό στους θεσμούς, τις δημοκρατικές διαδικασίες κλπ.

Κοινή συνισταμένη όλων των τοποθετήσεων ήταν η αυτοκριτική για τη αποστασιοποίηση και μη συμμετοχή του απλού πολίτη στα κοινά, καθώς αισθάνεται ότι η φωνή του δεν ακούγεται και η ανάγκη κινητοποίησης νέων ανθρώπων με νέες ιδέες και όραμα καθώς ένα πρόβλημα δεν μπορεί να επιλυθεί με τον ίδιο τρόπο σκέψης που υπήρχε όταν αυτό δημιουργήθηκε.

Η Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών «ΓΙΑΝΝΕΝΑ ΤΩΡΑ» ευχαριστεί όλους τους συμμετέχοντες και δεσμεύεται για την περιοδική διοργάνωση πολλών ακόμη τέτοιων εκδηλώσεων ώστε να διαμορφωθεί ένα πλαίσιο καταγεγραμμένων προβλημάτων καθώς και προτάσεων επίλυσής των και καλεί όλους τους δημότες της πόλης μας να συμμετάσχουν ενεργά στην πρωτοβουλία αυτή.

Περισσότερα

«3 ΚΛΙΚ ΑΡΙΣΤΕΡΑ»: Διαβούλευση για δημιουργία δημοτικής παράταξης

ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ

ΑΛΛΑΞΕ το ΔΗΜΟ Σου για να ΑΛΛΑΞΕΙΣ τη ΧΩΡΑ

ΙωάννιναΗ ελληνική κοινωνία ζει μια πρωτοφανή σε ένταση και έκταση κρίση, τη χειρότερη που γνώρισε μεταπολιτευτικά. Τα λαϊκά στρώματα έχασαν και εξακολουθούν να χάνουν τα εισοδήματά τους, εργατικά δικαιώματα δεκαετιών ακυρώθηκαν και ακυρώνονται, η ανεργία εκτινάσσεται σε πρωτοφανή επίπεδα, η οικονομία ακολουθεί καθοδικό σπιράλ θανάτου, η κοινωνία αποσυντίθεται, οι θεσμοί διαλύονται και η δημοκρατία περιστέλλεται, φτάνοντας στα όρια της αντιδημοκρατικής εκτροπής. Οι συνθήκες ζωής της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας αλλάζουν δραματικά.
Στη δίνη αυτής της πραγματικότητας η Αυτοδιοίκηση πλήττεται βάναυσα καθώς:

  • Η εφαρμογή των μνημονίων έχει οδηγήσει την πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση σε μείωση κατά 60% των θεσμοθετημένων πόρων της, ενώ σχεδιάζεται νέα μείωση της τάξης του 29%, η οποία θα έχει ως συνέπεια την αδυναμία επιβίωσης των δήμων.
  • Βασικές κοινωνικές και συναφείς υπηρεσίες της Αυτοδιοίκησης έχουν συρρικνωθεί ή καταργηθεί. Πρόκειται για υπηρεσίες που αφορούν ευρύτατα λαϊκά στρώματα, όπως οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, το πρόγραμμα «βοήθεια στο σπίτι», η συντήρηση των σχολείων και η μεταφορά των μαθητών, τα δημοτικά ιατρεία, τα ΚΑΠΗ, τα προνοιακά επιδόματα, οι δομές πολιτισμού και αθλητισμού, η καθαριότητα, η διαμόρφωση και συντήρηση δημόσιων και πράσινων χώρων κ.ο.κ
  • Στην Αυτοδιοίκηση εφαρμόζεται το σχέδιο απολύσεων εργαζομένων του δημόσιου τομέα, που αρχικά έπληξε τους εργαζόμενους με σύμβαση έργου και σήμερα αγγίζει μέχρι και τους μόνιμους. Τα ονομαζόμενα σχέδια «μετατάξεων», «κινητικότητας», «εφεδρείας», καταλήγουν τελικά σε απολύσεις ή αποχωρήσεις εργαζομένων. Η ριζική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων και δικαιωμάτων σε όλους τους τομείς διαμορφώνει ένα σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα.
  • Επιβάλλονται εκτρώματα που πλήττουν τον θεσμό, όπως το κατ΄ επίφαση “Παρατηρητήριο Οικονομικής Αυτοτέλειας των Οργανισμών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης”, που καταλύουν τη σχετική αυτονομία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και μετατρέπουν τους αιρετούς σε φοροεισπράκτορες.
  • Η Αυτοδιοίκηση μετατρέπεται σε ιμάντα μεταβίβασης των εθνικών και υπερεθνικών αντιλαϊκών πολιτικών, όπως γίνεται, για παράδειγμα, με την Ελληνογερμανική Συνεργασία και την «αξιοποίηση» (δηλαδή εκποίηση) της δημόσιας και δημοτικής περιουσίας.
  • Βρίσκεται σε εφαρμογή ένα ακραίο νεοφιλελεύθερο σχέδιο, που περιλαμβάνει την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών καθαριότητας και άλλων δημοτικών υπηρεσιών, την ανταποδοτικότητα των δημοτικών υπηρεσιών, καθώς και την εκποίηση του δημόσιου πλούτου (ενέργεια, τουρισμός, νερό, λιμάνια, αεροδρόμια) και τη μετατροπή της χώρας μας σε ΕΟΖ.

Η ίδια η εφαρμογή του «Καλλικράτη» αποκάλυψε το μνημονιακό πρόσωπο της τελευταίας διοικητικής μεταρρύθμισης καθώς συνιστά

  • Αντιδημοκρατική μεταρρύθμιση σε τοπικό επίπεδο (Γραφειοκρατικό- περίπλοκο- αντιδημοκρατικό θεσμικό πλαίσιο)
  • Συγκεντρωτική μεταρρύθμιση σε τοπικό επίπεδο, καθώς η Αυτοδιοίκηση δέχθηκε αλλεπάλληλες συγχωνεύσεις. Ο υπερσυγεντρωτισμός αυτός, χωρίς πρόβλεψη ουσιαστικής ενδοδημοτικής αποκέντρωσης και ανάπτυξης αποκεντρωμένων θεσμών κοινωνικού και λαϊκού ελέγχου, αφυδάτωσε την πεμπτουσία της αυτοδιοίκησης που είναι η άμεση λαϊκή και δημοκρατική συμμετοχή των πολιτών στη λήψη των αποφάσεων που αφορούν τη ζωή τους και την καθημερινότητά τους.
  • Δοκιμαστικό πεδίο της μνημονιακής πολιτικής σε τοπικό επίπεδο (Δραστικές περικοπές πόρων , κλείσιμο κοινωνικών δομών, απολύσεις εργαζομένων κ.α)
  • Εφαρμογή νεοφιλελεύθερων κατευθύνσεων για “λιγότερο κράτος”( Ιδιωτικοποίηση του νερού και των φυσικών πόρων )

Οι συνέπειες από την εφαρμογή όλων των παραπάνω διαπερνούν και διαποτίζουν οριζόντια ολόκληρο το φάσμα του θεσμού της αυτοδιοίκησης καθώς

  • Ο Δήμος καλείται να αναλάβει τα βάρη και τις υποχρεώσεις μιας «τοπικής κυβέρνησης» χωρίς τους απαραίτητους και ικανούς πόρους για να το κάνει.
  • Όλες οι δημοτικές δομές εξυπηρέτησης του δημότη έχουν υποβαθμιστεί δραματικά και στο άμεσο μέλλον κάποιες είτε θα σταματήσουν την λειτουργία τους-με ότι αυτό συνεπάγεται και για τους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους- είτε θα συνεχίσουν να λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και άρα απαγορευτικά για τον πληττόμενο από την κρίση μέσο πολίτη και δημότη, ενώ άλλες έχουν ήδη καταδικαστεί στην υπολειτουργία και την απαξίωση όπως γίνεται με τις σχολικές μονάδες και τα νηπιαγωγεία που αδυνατούν να καλύψουν και τις βασικές ανάγκες όπως η θέρμανση ή η σίτιση.
  • Οι δημότες και η Κοινωνία γίνονται οι αποδέκτες της πλήρους αποδόμησης και της κατάργησης ακόμη και των πλέον βασικών δημοτικών και κοινωνικών παροχών με αποτέλεσμα την ακόμη μεγαλύτερη υποβάθμιση της καθημερινότητάς τους και την ακόμη ταχύτερη εισαγωγή τους σε συνθήκες ανθρωπιστικής κρίσης, κοινωνικού περιθωρίου και παραπέρα φτωχοποίησης.

Εάν δεν αποτραπεί τώρα η εφαρμογή αυτής της ανάλγητης πολιτικής σύντομα θα έχουμε μια αυτοδιοίκηση «κλινικά νεκρή» και μια κοινωνία σε βαθιά εξαθλίωση.

Με βάση τα 3 χρόνια λειτουργίας και εφαρμογής του Καλλικράτη όλες οι εκτιμήσεις, οι διαφωνίες και οι αντιρρήσεις που είχαμε εκφράσει και βάσει των οποίων επιλέξαμε την αυτόνομη και διακριτή μας κάθοδο στις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές τοπικά με τον συνδυασμό του “3 κλικ Αριστερά”, δυστυχώς έχουν δικαιωθεί.

Σήμερα μετά από 3 χρόνια λειτουργίας και εφαρμογής του «Καλλικράτη» βιώνουμε και στην πόλη μας μια «μνημονιακή αυτοδιοίκηση» δηλ μια ιδιότυπη αυτοδιοίκηση πλήρως αποξηραμένη από τα ζωτικά συστατικά της στοιχεία που είναι η δημοκρατία, το κοινωνικό κράτος, η εξυπηρέτηση του πολίτη και η λαϊκή συμμετοχή.

Αυτή η «μνημονιακή αυτοδιοίκηση» ενισχύεται και από την πλήρη αποτυχία των προσωποπαγών, δημαρχοκεντρικών πολυσυλλεκτικών και παραλυτικών μορφωμάτων που τις τελευταίες τετραετίες διοικούν εναλλάξ την πόλη μας, στη λογική μιας ξεπερασμένης πελατειακής διαχείρισης με αποκλειστικό και μόνο στόχο την νομή της τοπικής εξουσίας, την διατήρησή της και τη διαιώνισή της χωρίς σχέδιο και όραμα για την πόλη και τους δημότες.

Για εμάς και την παράταξή μας ο κοινωνικός, κινηματικός και διεκδικητικός χαρακτήρας της Αυτοδιοίκησης, όχι μόνο δεν αναιρεί, αλλά ενισχύει τον θεσμικό της ρόλο.

Σήμερα, που η χώρα βιώνει μια μεγάλη κοινωνική και ανθρωπιστική κρίση διακηρύττουμε πως ο αυτοδιοικητικός μας αγώνας είναι αγώνας για την επιβίωση της ίδιας της αυτοδιοίκησης στον τόπο μας.

Αγωνιζόμαστε για μια Αυτοδιοίκηση που ως άμεσες προτεραιότητές της θέτει:

  • Την αποτροπή της ανθρωπιστικής κρίσης και της φτωχοποίησης που βιώνει η πόλη μας, με την ανεργία να έχει φθάσει σε ανεπίτρεπτα για την επιβίωση των συμπολιτών μας όρια και με τα εκατοντάδες λουκέτα των τοπικών επιχ/σεων να της προσδίδουν τον τίτλο της «παρακμάζουσας πόλης»
  • Την οργάνωση των συλλογικών αντιστάσεων για την απόκρουση της μνημονιακής πολιτικής.
  • Να αποτελέσει η ίδια παράγοντα κοινωνικής αλληλεγγύης και ενίσχυσης των κοινωνικών δομών με δράσεις& πολιτικές που θα λειτουργήσουν ως ανάχωμα στη διάλυση του κοινωνικού κράτους
  • Να γίνει μοχλός ανάπτυξης, με δημοκρατικό προγραμματισμό, με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες και την περιβαλλοντική βιωσιμότητα.

Αλλά και πιο πέρα η παράταξή μας θα αγωνιστεί για μια Αυτοδιοίκηση που θα αποτελέσει πυλώνα της αποκέντρωσης, της παραγωγικής ανασυγκρότησης και μοντέλο των νέων μορφών διακυβέρνησης, με θεσμούς συμμετοχικούς και αμεσοδημοκρατικούς.

Με την έννοια αυτή οι αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 αποτελούν από κάθε άποψη κορυφαία πολιτική μάχη που στοχεύει στην ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής και της κυβέρνησης και στην υλοποίηση ενός σχεδίου κοινωνικής, παραγωγικής και οικολογικής ανασυγκρότησης της χώρας από μία κυβέρνηση κοινωνικής και εθνικής σωτηρίας, από μία κυβέρνηση της Αριστεράς.

Εμείς λέμε «Άλλαξε τον Δήμο σου για να Αλλάξεις τη Χώρα»

Σε μια τέτοια προοπτική αλλαγής και ανατροπής των συσχετισμών στην πόλη μας για μια άλλη αυτοδιοίκηση, καλούμε σε συστράτευση πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που αντιμάχονται τις μνημονιακές πολιτικές στην αυτοδιοίκηση, απορρίπτουν τον «Καλλικράτη» και μάχονται για την υπεράσπιση του κοινωνικού κράτους, των δημόσιων αγαθών και υποδομών.

Απέναντι στη διάλυση όλων των κοινωνικών δομών, στο ξεπούλημα της δημόσιας και δημοτικής περιουσίας, στην οικονομική αδιαφάνεια, στη προσβλητική και σκανδαλώδη για την πόλη μας διαχείριση των κληροδοτημάτων όπου ισχύει ακόμη το «πλην Ιωαννίνων», στην τραγική και αυταρχική διαχείριση του οικοσυστήματος της Λίμνης και στην μεθοδευμένη προσπάθεια κατάργησης του Φορέα Διαχ/σης της, απέναντι στην στοχοποίηση των τοπικών κοινωνικών και περιβαλλοντικών κινημάτων και την απαξίωση των αιτημάτων των δημοτών, στην υποβάθμιση των συνοικιών και της κάθε γειτονιάς, στην εγκατάλειψη των χωριών (τοπικών διαμερισμάτων) του Δήμου, Αντιτάσσουμε την δημιουργία ενός πλατιού κοινωνικού μετώπου και καλούμε κάθε δημότη της πόλης μας σε συστράτευση που θα ανατρέψει αυτή την πολιτική και τις πρακτικές της μέσα από την δική του ενεργοποίηση και συμμετοχή σε κάθε γειτονιά και σε κάθε χωριό του Δήμου μας.

Καλούμε τον κάθε συνδημότη μας να βάλει τέλος στην «λογική της ανάθεσης» μέσα από την ενεργή συμμετοχή του σε μια αυτοδιοικητική παράταξη η οποία θα βρίσκεται και θα παρεμβαίνει παντού, τόσο μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο όσο και έξω από αυτό, στους δρόμους και τα κινήματα, στα νεολαιίστικα αιτήματα, στην πόλη και στα δημοτικά διαμερίσματα, στους χώρους εργασίας και στις γειτονιές, στους κοινωνικούς φορείς και τις κοινωνικές πρωτοβουλίες, στις πολιτιστικές δράσεις και στην πάλη των ιδεών.

Στόχο μας έχουμε μια πόλη και ένα Δήμο που θα διασφαλίζει την αρμονική συνύπαρξη , την κοινωνική πρόοδο και την ποιότητα ζωής σε όλους τους κατοίκους της χωρίς καμία εξαίρεση, που θα αναπτύσσεται οικιστικά και θα διαχειρίζεται, το φυσικό της περιβάλλον και τους φυσικούς της πόρους με τρόπο που θα διασφαλίζουν για το σήμερα, αλλά και για τις επόμενες γενιές των δημοτών μας, ποιότητα ζωής ανθρώπινη και αξιοβίωτη.

Σε μια τέτοια κατεύθυνση για την Αυτοδιοίκηση του τόπου μας καλούμε όσους και όσες συμφωνούν με τα παραπάνω να συμπαραταχθούν μαζί μας σε μια όμορφη Πάλη για την Πόλη μας για να συνδιαμορφώσουμε και να υλοποιήσουμε μαζί το όραμα μιας άλλης πόλης που αξίζει και πρέπει να έχει ο κάθε Γιαννιώτης και ο κάθε δημότης και πολίτης της.

Η Συντονιστική Γραμματεία

Περισσότερα

Κοινωνία ακραίων επαναστατών; Κοινωνία διαπλεκομένων λωποδυτών; Ή Κοινωνία Αξιών;

Γράφει ο Γιώργος Χατζηαθανασίου, Ιατρός

no_logoΟι τρέχουσες εξελίξεις δείχνουν, ότι υπάρχουν δύο πολιτικά άκρα, που συχνά καταφεύγουν σε βίαιες ενέργειες, συμμετέχοντας σε έναν άτυπο πόλεμο. Πολεμούν όχι μόνο μεταξύ τους, αλλά και εναντίον της λογικής, της νομιμότητας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ίδιας της ανθρώπινης ζωής. Η βία, οι ακραίες θέσεις, η διχόνοια, το εμφυλιοπολεμικό κλίμα, η επανάσταση αλλά και τα όμορφα συνθήματα, μάλλον δεν οδηγούν πουθενά.

Μετά από τις «επαναστάσεις» συνήθως «κάθεται στο σβέρκο του λαού» (δηλαδή κυβερνάει) κάποιος πρώην επαναστάτης. Πρώην “επαναστάτης”, αλλά μετέπειτα ηγέτης ενός ανελεύθερου καθεστώτος της άκρας δεξιάς ή της άκρας αριστεράς. Αυτό χρειαζόμαστε;

Ίσως έχουμε ανάγκη από μια νέα πολιτική δύναμη, με πίστη στους κοινοβουλευτικούς θεσμούς, με προσήλωση στη δικαιοσύνη και τη νομιμότητα. Μία πολιτική κίνηση που δεν θα επιδιώκει την εθνική απομόνωση, αλλά την πλήρη και δυναμική συμμετοχή της χώρας στην Ενωμένη Ευρώπη, με καλύτερους όρους. Μία νέα πολιτική δύναμη με εφικτές προτάσεις, που να προωθεί την ενότητα, το συμφέρον της πατρίδας και τη σταδιακή οικονομική ανάκαμψη. Μία πολιτική κίνηση, με ρεαλιστικό σχέδιο ανάπτυξης, χωρίς ψεύτικες υποσχέσεις.

Περισσότερα