Αργεντινή … μακριά από μας!

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, αρχειονόμος

Γ. ΖάρραςΔεν πρόλαβε καλά καλά να κυκλοφορήσει η είδηση για τη χρεοκοπία της Αργεντινής και οι κάθε λογής νεοφιλελεύθεροι, δεξιοί, νεοδεξιοί (πασόκοι) έσπευσαν να πανηγυρίσουν. Να διαλαλήσουν παντού πως δικαιώθηκαν, πως αυτά θα πάθουμε και μεις αν ακολουθήσουμε άλλη πολιτική. Πως το μνημόνιο είναι μονόδρομος και ευτυχώς το ακολουθήσαμε. Πως κάθε σκέψη διαφορετική απ’ αυτή των ισχυρών αγορών και δανειστών μας, οδηγεί στη καταστροφή. Καλά κάνουν, έχουν δίκιο, δικαιώθηκαν! Αφού δεν άντεξε το μεγάλο πειραματόζωο, η Αργεντινή, πώς να αντέξουμε μεις;

Πώς να τα κατάφερναν όμως οι Αργεντίνοι; Η ακολουθία είναι γνωστή. Εγκαθιστούμε μια χούντα, υπερχρεώνουμε τη χώρα σε βαθμό που να είναι αδύνατο να ανακάμψει ποτέ και μετά επαναφέρουμε τη διπλή δημοκρατία! Είναι δύο σταδίων – ειδών αυτές οι δημοκρατίες. Πρώτα αφήνουμε να εκλεγεί μια κυβέρνηση που θα αντιπαλέψει τις απαιτήσεις των δανειστών, ο λαός χαίρεται, μετά την στραγγαλίζουμε με τα χρέη που οι άλλοι είχαν δημιουργήσει και στο τέλος ο λαός γυρίζει στους ίδιους δωσιλόγους που την είχαν καταστρέψει! Πάντα δημοκρατικά.

Περισσότερα

Δημόσιοι και μη…

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, Αρχειονόμος

Γ. ΖάρραςΔιανύοντας τον τρίτο μνημονιακό χρόνο η «κουβέντα» έκλεισε τον κύκλο της και γυρίσαμε στην αρχή. Έτσι όπως ξεκινήσαμε. Οι κακοί δημόσιοι υπάλληλοι, οι αντιπαραγωγικοί, τα διορισμένα, τα βύσματα, οι υπεύθυνοι για το χρέος! Μ’ αυτό τον τρόπο πάντα βρίσκουμε ερείσματα στη κοινωνία. Η πασοκική παρακαταθήκη του ’80 «γίνε και συ δημόσιος υπάλληλος» είναι βαθιά ριζωμένοι και όσοι δε τα κατάφεραν εκφράζουν τη μνησικακία τους με κάθε τρόπο όταν ακούν για απολύσεις στο δημόσιο.

Ωστόσο όμως, η Ελλάδα βρίσκεται παρακάτω από το μέσο όρο της ΕΕ στην απασχόληση δημοσίων υπαλλήλων. Βέβαια βρίσκεται και κάτω από το μηδέν στις προσφερόμενες υπηρεσίες!!! Σ’ αυτό δε φταίει ο αριθμός των υπαλλήλων αλλά η παραπάνω πασοκική λογική που ακόμα καλά κρατεί!!! Όχι παντού βέβαια. Εκεί που χρειάζεται ειδικευμένο προσωπικό είμαστε μείον και αλλού έχουμε περίσσευμα!

Ας μη πούμε για το «περίσσευμα», πως και από πού προήλθε!!! Αλήθεια, αν η Κυριάκος ήταν μάγος και μέσα σε μία νύχτα πολλαπλασίαζε την παραγωγικότητα και την αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης, ποιο θα ήταν το οικονομικό όφελος για το κράτος; Τι θα κέρδιζε ο προϋπολογισμός αν σταματούσαν οι ουρές στις εφορίες, στο ΙΚΑ, στα ΚΕΠ κλπ.;

Ποιο θα ήταν το όφελος αν π.χ. έβγαιναν οι συντάξεις σε μια βδομάδα χωρίς την ενός χρόνου ταλαιπωρία; Αν έκλεινες ραντεβού στον ΕΟΠΥΥ και σε έβλεπαν την ίδια μέρα; Αν επιστρέφονταν ο ΦΠΑ στους επαγγελματίες αμέσως; Αν η νοσοκόμα σε έπαιρνε από το παρκινγκ από το χέρι να σε οδηγήσει στο γιατρό; Αν γινόταν όλα αυτά οι υπηρεσίες των δημοσίων υπαλλήλων προς τους πολίτες θα ήταν στο ζενίθ, αλλά τα έσοδα εκεί που είναι τώρα!

Αν σκεφτεί κανείς ότι προτάσσουν την αναβάθμιση των υπηρεσιών μέσω των απολύσεων και των μειώσεων των μισθών, καταλαβαίνετε για το τι υψηλού επιπέδου κοροϊδία μας κάνουν! Η δημόσια διοίκηση και η κρατικές υπηρεσίες δεν είναι για να βγάζουν λεφτά, αλλά για να κάνουν τη ζωή των πολιτών πιο εύκολη! Αλλού ήταν το φαγοπότι, όχι στους δημοσίους υπαλλήλους (ακόμα και στα βύσματα)! Από την άλλη έχουμε τους μη! Τους ιδιωτικούς.

Που 25 χιλιάδες απολύσεις γίνονται σε μια μέρα. Αλήθεια γιατί γίνονται; Αφού πήραμε όλα τα μέτρα. Καταλύσαμε όλα τα εργασιακά δικαιώματα, έχουμε μισθούς – χαρτζιλίκια, ωράρια, ημέρες εργασίας δεν υπάρχουν. Όλα τα κάναμε. Η ανεργία όμως ανεβαίνει. Ορέ επενδυτή, στην Ελλάδα μπορείς να βρεις δούλους όχι εργάτες, γιατί δεν έρχεσαι να  επενδύσεις;

Να φύγει και ο καημός του Σαμαρά! Δεν έρχεται να επενδύσει γιατί δε φταίει ο κακός εργαζόμενος που κάνει απεργίες, που είναι τεμπέλης, πολλές φορές και αριστερός. Φταις εσύ ορέ Σαμαρά και το κράτος που δημιουργήσατε με τον συνεταίρο σου τόσα χρόνια, γι’ αυτό δεν έρχεται. Όσο θα είστε εσείς εκεί ακόμα και το μισθό ως έννοια να καταργήσετε κανένας δε θα ‘ρθει.  Γιατί ξέρει ότι κινδυνεύει η επένδυσή του από κλέφτες ψηφισμένους!!!

Δε μιλάμε βέβαια για τους μεγαλοεπενδυτές! Αυτοί είναι άλλη κατηγορία. Αυτοί είναι οι εργοδότες σας. Μιλάμε για τους μικρομεσαίους, τα μικρομάγαζα που κάνουν κακό σε όλους τελικά. Αυτοί μαζί με αυτούς που απασχολούσαν θα τσακιστούν. Μ’ αυτά και μ’ αυτά, που καταλήγουμε; Ό,τι χρήμα κινούνταν στην αγορά από δημοσίους υπαλλήλους και τη μεσαία τάξη να τα κόψουμε. Για εργατική τάξη δε μιλάμε, δε ξέρω αν υπήρχε και ποτέ συνειδητοποιημένη τέτοια τάξη στην Ελλάδα. Το τι θα μείνει στο τέλος θα μας το πει ο Στουρνάρας.

Ίσως αν ξεπεράσουμε τον κακό, τεμπέλη, αναποτελεσματικό, κλέφτη υπάλληλος (δημόσιο και μη) και δούμε την άλλη πλευρά του νομίσματος; Ολυμπιακούς, εξοπλιστικά προγράμματα, αναπτυξιακούς νόμους, συνδικαλιστές – στελέχη, δημόσια έργα κλπ. Μήπως βρούμε κάποια άκρη; Μήπως αν βλέπαμε τα «χοντρά» πρώτα και τα «ψιλολόγια» μετά; Θα πεις άμα δούμε τα «χοντρά» πως θα μας κουνάει τα δάχτυλο ο Σόιμπλε με μια Siemens από πίσω;

Δε βαριέσαι! Ας δούμε για πόσο καιρό ακόμα θα τρώμε τις σάρκες μας… δημόσιοι και μη!

Περισσότερα

Εμείς, αυτοί και η τρόικα…

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, αρχειονόμος

Γ. ΖάρραςΔηλαδή, για να καταλάβω, ο Σαμαράς διαφωνούσε με την πολιτική που είχε επιλέξει ο ΓΑΠ; Μας είχε πάρει τα αυτιά με τα «Ζάππεια», τις επανεκκινήσεις και τις αντιμνημονιακές κορώνες και τώρα κάνει χειρότερα! Το διακύβευμα ποιο ήταν; Να βγάλουμε τη χώρα από τη κρίση ή ποιος θα εκτελέσει καλύτερα τις εντολές της τρόικας; Εκ του αποτελέσματος, αποδεικνύεται ότι πρόκειται για το δεύτερο. Αλλά αφού είναι έτσι, γιατί δεν συνέπρατταν από την αρχή τα δύο κόμματα να μη χάνουμε και χρόνο;

Ο Βενιζέλος, δηλαδή, γιατί βοήθησε το Σαμαρά να κάνει κυβέρνηση και ο Σαμαράς δε στήριξε το ΠΑΣΟΚ το ’10; Αφού μιλάμε για το ίδιο πράμα. Το ποιος θα είναι στη θέση του πρωθυπουργού κάνει τη διαφορά; Αυτό είναι! Αλλά αν είναι αυτό, σημαίνει ότι πρώτα μας ενδιαφέρει η καρέκλα και μετά η σωτηρία της χώρας!

Περισσότερα

Ο καλός ο καπετάνιος…

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, αρχειονόμος

Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται και ο καλός επικοινωνιολόγος στην Ελλάδα φαίνεται! Η γραμμή πέρασε. «Είμαστε μια χώρα τεμπέληδων», «μαζί τα φάγαμε», «όλοι πρέπει να πληρώσουμε». Αυτή η συλλήβδην καταδίκη του ελληνικού λαού είχε αποτέλεσμα. Πριν δύο χρόνια, όταν διέρρεε μια πληροφορία για νέα μέτρα, άκουγες: δε θα περάσει, θα γίνει χαμός, θα γίνει επανάσταση…και άλλα τέτοια «αντιδραστικά».

Σήμερα, όλοι κοιτάνε πως θα αποπληρώσουν τα χαράτσια, πως θα ζεσταθούν, αν θα βρουν να φάνε κλπ. Συμβιβαστήκαμε!!! Ναι, εμείς φταίμε, κάντε μας ό,τι θέλετε! Η συλλογική ευθύνη είναι ποσό αντιστρόφως ανάλογο της συνολικής επιτυχίας.

Περισσότερα

Ποια λίστα;

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, Αρχειονόμος

Όταν ακούς όλα τα μέσα, τους δημοσιογράφους, τους πολιτικούς να ασχολούνται μόνο με ένα θέμα, τότε κράτα μικρό καλάθι. Θα το τραβήξουν για κάμποσο καιρό ακόμα το θέμα, θα τα ρίξουν όλα σε έναν και θα κλείσει ικανοποιώντας το λαϊκό αίσθημα. Όπως έγινε και με τη λαϊκή αγανάκτηση για τις μίζες! Μπήκε ο Άκης φυλακή, έληξε το θέμα. Τόσα χρόνια μίζες, ούτε ένα ευρώ δεν επέστρεψε στο δημόσιο. «Ένας στο χώμα, χιλιάδες στον αγώνα… της μίζας και της φοροδιαφυγής»!!!

Με τον ίδιο τρόπο φαίνεται να κλείνει και το θέμα με τη λίστα Λαγκάρντ. Επίσημα η Γαλλική κυβέρνηση μας έστειλε τη λίστα, αλλά τη γνώριζε μόνο ο υπουργός οικονομικών. Ο πρωθυπουργός και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αγνοούσαν το θέμα!!! Πόσο παραμύθι θα μας πουλήσουν ακόμα; Όπως ο Άκης, που υπέγραφε διακρατικές συμβάσεις αγοράς εξοπλισμών, αλλά μόνο αυτός το ήξερε!

Περισσότερα

Αλλάζουμε;

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, αρχειονόμος

Αυτό που συντελείται τα τελευταία μνημονιακά χρόνια στη χώρα μας είναι αλλαγή ή πισωγύρισμα; Η γνωστή «αλλαγή», η παλιά, μας οδήγησε στη σημερινή. Σήμερα το λέμε, μεταρρυθμίσεις, ανασυγκρότηση, επανεκκίνηση, εξυγίανση κλπ. Πολλοί όροι, ελάχιστα αποτελέσματα. Όλη μας η προσπάθεια εξαντλείται στο να πετάξουμε στο δρόμο μερικές χιλιάδες δημοσίων υπαλλήλων, να τους καταγγείλουμε, να αποδείξουμε ότι είναι άχρηστοι και αντιπαραγωγικοί. Αυτοί είναι οι ίδιοι άνθρωποι που τα προηγούμενα χρόνια εξαργύρωναν την ψήφο τους (οι περισσότεροι) για να είμαστε εμείς εξουσία και τους δίναμε μια σύμβαση αορίστου χρόνου στο δημόσιο με την προοπτική της μονιμοποίησης.

Εμείς είμαστε οι ίδιοι που τους ζητήσαμε να «αγοράσουμε» την ψήφο τους με αντάλλαγμα μια θέση! Εμείς παραμένουμε στην εξουσία, ενώ αυτοί στο δρόμο. Εμείς παίρνουμε τα εύσημα της εξορθολόγησης του δημοσίου και αυτοί τη ρετσινιά του ανίκανου που μπήκε με βύσμα!!!

Περισσότερα

Φταίει ο Χασάν…

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, αρχειονόμος

Από τον πολύ καταμερισμό και επιμερισμό των ευθυνών καταλήξαμε ότι φταίει ο Χασάν. Ξέρετε, αυτός ο κακός, ξυπόλητος, που μας παίρνει τις δουλειές. Εμείς οι άλλοι τίποτα. Αυτό το ελληνικό μυαλό είναι το πιο περίεργο ανθρώπινο όργανο στον πλανήτη. Δάσος δε βλέπει με τίποτα, μόνο τα δέντρα, και απ’ αυτά διαλέγει τους θάμνους να στηλιτεύσει. Καταλήγοντας στον γνωστό Χασάν.

Έβλεπα προχθές π.χ. την πορεία διαμαρτυρίας των κτηνοτρόφων των Ιωαννίνων κατά της πώλησης της γαλακτοβιομηχανίας Δωδώνης. Σκέφτηκα, μόνο τόσοι είναι οι κτηνοτρόφοι; 20 τρακτέρ και 500 άτομα; Μετά αναρωτήθηκα, γιατί διαμαρτύρονται; Αφού η τρόικα εσωτερικού ήταν ξεκάθαρη στις προεκλογικές της εξαγγελίες. Το ξέραμε. Ψηφίσαμε. Ποιος μας φταίει τώρα; Ο Χασάν!

Περισσότερα

Μας κάνουν πλάκα!

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, αρχειονόμος

Ιδού τα τελευταία νέα μέτρα των 11,5 δις! Περικοπές, μειώσεις και εξαθλίωση. Ό,τι ήταν και τα προηγούμενα και τα άλλα πριν απ’ αυτά και όλα όσα αφορούν στην εξυγίανση αυτής της χώρας! Τρία χρόνια «αγώνας» ενάντια στην κρίση και κανένα αποτέλεσμα. Πώς να έχει άλλωστε; Τα Χ Ζάππεια από την μία, οι κοστολογημένες λύσεις από την άλλη, συν τα ισοδύναμα ισούνται και ξεπερνούν τις λύσεις του κυρίου καθηγητή, τώρα πια, ΓΑΠ! Ο οποίος είναι βέβαιο ότι σε λίγο θα βγει και θα πει ότι αυτός είχε πάρει λιγότερο επώδυνα μέτρα. Και θα υπάρξουν άνθρωποι που θα τον πιστέψουν.

Γενικά η κατάσταση είναι αστεία όσο και επικίνδυνη. Πλέον είναι βέβαιο ότι ο στόχος δεν είναι η εξυγίανση αλλά η αποπληρωμή των τοκογλύφων και η δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών! Τα βαλκάνια ήδη αποτελούν μια ειδική οικονομική ζώνη, γιατί να αποτελεί εξαίρεση η Ελλάδα;

Περισσότερα

Μακριά από μας

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, αρχειονόμος

Ανά τακτά χρονικά διαστήματα «σκάνε» θέματα που απασχολούν τη κοινή γνώμη. Το χαστούκι του Κασιδιάρη, οι χαλυβουργοί κλπ. Ανταλλάσσονται απόψεις στο διαδίκτυο, στα καφενεία, στη δουλειά (όποιος έχει), στη παραλία. Άλλοι παίρνουν τη μία θέση, άλλοι την άλλη και αρκετοί στη μέση. Σπάνια υπάρχει ομοφωνία, έλληνες είμαστε άλλωστε. Όσο σπανίζει η ομοφωνία τόσο πιο δύσκολα αλλάζουν τα πράματα. Γιατί όμως; Γιατί να μη μπορούμε ποτέ να αντιπαραταχθούμε σε ένα θέμα ομόφωνα; Η απάντηση βρίσκεται στο γνωστό πανηγύρι που έγινε θέμα στα κανάλια. Μακριά από μας το κακό και ας είναι και του αδερφού μας, λένε στο χωρίο μου.

Προφανώς οι άνθρωποι που γλεντούσαν στο πανηγύρι ήξεραν ότι το βουνό που καιγόταν πίσω τους ή ήταν δημόσια περιουσία ή του διπλανού χωριού! Αν ερχόταν η φωτιά προς αυτούς σίγουρα θα άφηναν το χορό και θα κινητοποιούνταν! Μακριά από μας λοιπόν. Το έχουμε ξαναδεί το έργο ή μάλλον μόνο αυτό το έργο βλέπουμε στην Ελλάδα. Ούτε οι ταξιτζήδες με τους φορτηγατζήδες δε μπόρεσαν να κατέβουν σε έναν κοινό αγώνα, με τα όποια αιτήματά τους. Σκεφτείτε λοιπόν και τους άλλους κλάδους που δεν έχουν και άμεση συνάφεια. Βέβαια, υπάρχει και ένας άλλος λόγος.

Περισσότερα

Συλλογική ευθύνη

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, αρχειονόμος

Αισθάνομαι ότι ο όρος επινοήθηκε προκειμένου να κρύβονται πίσω απ’ αυτόν αυτοί που φέρουν τις πραγματικές ευθύνες. Να τις μοιράζονται εξίσου με όλους. Να μειώνεται η δικιά τους. Το απρόσωπο «όλοι μαζί φταίμε» βγάζει λάδι αυτούς που μας οδήγησαν ως εδώ! Και συνεχίζουμε. Βέβαια το βάρος πάντα πέφτει στον τελευταίο τροχό της αμάξης. Στον αγρότη, στον υπάλληλο, στον εργαζόμενο. Από κοντά και οι κολαούζοι, τα κανάλια. Να μας θυμίζουν πάντα τις επιδοτήσεις που επενδύθηκαν στα πρώτα τραπέζια, τις «μούφα» υπερωρίες που έγιναν εξοχικά κλπ κλπ.

Αλήθεια, αναρωτήθηκε ποτέ κανείς πως «έτρωγαν» τις επιδοτήσεις οι αγρότες; Από μόνοι τους διπλασίαζαν τα καλλιεργήσιμα στρέμματα; Ποιος τα πιστοποιούσε; Ποιος κατηύθυνε τους αγρότες στο να κλέβουν; Ή μήπως το ήξεραν από πριν και όλος ο μηχανισμό αναγκάστηκε να υποκύψει; Λέμε συνεχώς για τους κακούς αγρότες, δε λέμε όμως για το μηχανισμό του Υπουργείου Γεωργίας. Σήμερα που ξέρουμε τα αποτελέσματα της αγροτικής πολιτικής, σε πόσους υπουργούς και κυβερνήσεις προσάφθηκαν ευθύνες; Η συλλογική ευθύνη, πάλι μπροστά, όλοι φταίνε και μάλιστα εξίσου. Μόνο που οι αγρότες έμειναν «στον τάκο» και οι κυβερνώντες στη θέση τους.

Περισσότερα

Ευτυχώς είμαι Έλληνας!

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, αρχειονόμος

Συμβαίνουν πράγματα γύρω μου που δε μπορώ να κατανοήσω. Όπως το μεγάλο θέμα των μεταναστών. Είναι σοβαρό θέμα. Δύο κόμματα μπήκαν στη Βουλή τα τελευταία χρόνια με σημαία τους το μεταναστευτικό ή καλύτερα το λαθρομεταναστευτικό. Βασικά, τα κριτήρια δε μπορώ να καταλάβω.

Έρχεται ένας μαυριδερός, ρακένδυτος, νηστικός κακός άνθρωπος, χωρίς χαρτιά στη χώρα, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, πουλώντας την εργασία του σε εξευτελιστική τιμή και είναι αποδιοπομπαίος. Ο άλλος που τον καλεί, τον εκμεταλλεύεται και μόλις τελειώσει τη δουλειά που του ανέθεσε, τον καταγγέλλει στα παιδιά της χρυσής αυγής ή στη χωροφυλακή, είναι αποδεκτός! Ο τρίτος, που πήρε μια τεράστια επιδότηση, έκλεισε την επιχείρησή του αφήνοντας εκατοντάδες ανέργους και πήγε σε μια άλλη χώρα να εκμεταλλευτεί το κόστος της εργασίας αυτών που δεν πρόλαβαν να λαθρομεταναστεύσουν, είναι επενδυτής!!!

Περισσότερα

Επιδοτήσεις!

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, αρχειονόμος

Είναι η δεύτερη τη τάξει ενοχοποιημένη λέξη μετά τη λέξη διορισμός στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης! Στην αρχή ξέραμε ότι για να μαζέψεις κουκιά πρέπει να διορίσεις, μετά ήρθε το δώρο από την Ευρώπη! Οι γνωστές επιδοτήσεις. Σε νέους και παλιούς αγρότες, σε νέους επιχειρηματίες, στη κουτσή Μαρία και σε άλλους! Η θεωρητική σκέψη ήταν να βοηθηθούν άνθρωποι να αναπτύξουν επιχειρηματική δραστηριότητα που δε μπορούσαν αλλιώς! Αυτό που συνέβη όμως ήταν εντελώς διαφορετικό. Βρέθηκε ένας νέος τρόπος να αντλούνται ψήφοι και από κοινωνικά στρώματα που δε μπορούσαν να απορροφηθούν στο δημόσιο.

Οι πρώτοι σ’ αυτό το παιχνίδι ήταν οι αγρότες μας. Εκεί βέβαια υπήρχε και μια πονηριά ανάμεσα, ο στόχος των επιδοτήσεων ήταν η αναδιάρθρωση της παραγωγής. Δηλαδή να παράγουν αυτό που οι ξένοι μας ζητούσαν. Ποιον ένοιαζε όμως; Οι αγρότες βολεύτηκαν με τα εύκολα και πολλά κέρδη χωρίς δουλειά και οι κυβερνώντες με τους ψήφους τους! Έτσι π.χ. ο σιτοβολώνας της Ελλάδας ένδοξος Θεσσαλικός κάμπος έγινε ο «παρασιτοβολώνας» των Βαλκανίων! Δεν υπάρχει έστω και ένα αγροτικό προϊόν που να καλύπτει τις ανάγκες μας. Εισάγουμε απ’ όλα! Κατά τα άλλα είμαστε μια αγροτική χώρα!!!

Περισσότερα

Λίγο μπάλα

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, αρχειονόμος

Τελικά η σκέψη του Ρίνους Μίχελς βρήκε την τέλεια εφαρμογή της… στην Ισπανία. Ο Ολλανδός προπονητής της μεγάλης ομάδας του Άγιαξ, τη δεκαετία του ’70, ήταν ο πρώτος που εφάρμοσε αυτό που λέμε ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο. Πολύ τρέξιμο, ασφυκτική πίεση, εναλλαγές θέσεων, διατήρηση της κατοχής της μπάλας. Ο Άγιαξ τότε έκανε την επανάσταση όπως και η εθνική Ολλανδίας, μόνο που σε εθνικό επίπεδο οι Ολλανδοί δε κατάφεραν να πάρουν κάτι (μάλλον άδικα). Εκείνη η πρώτη απόπειρα δεν είχε συνέχεια στα αμέσως επόμενα χρόνια.

Η επόμενη βελτιωμένη έκδοση της συλλογιστικής του Μίχελς ήρθε στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Ο Λουίς Φαν Γκάλ με τα πιτσιρίκια του έκανε τον ποδοσφαιρικό κόσμο να παραμιλάει. Η ταχύτητα βελτιώθηκε, η δύναμη, η κατοχή μπάλας, όλα αυτά. Για δύο χρόνια ο νέος Άγιαξ ήταν άτρωτος. Η ξέφρενη διετής αήττητη πορεία τότε σταμάτησε μπροστά σε έλληνες. Ο Παναθηναϊκός ήταν η πρώτη ομάδα που νίκησε εκείνον τον απίθανο Άγιαξ και μάλιστα εκτός έδρας.

Περισσότερα

Δεν είμαστε λαός…

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, αρχειονόμος

Πόσες φορές κάθε μέρα λέμε την άνω έκφραση; Πολλές! Ειδικά όταν έχουμε κάποια συνδιαλλαγή με δημόσιο. Χτυπάμε βέβαια, του δημοσίους υπαλλήλους γιατί είναι ο εύκολος στόχος, όλοι όμως κατά βάθος έτσι είμαστε! Όπου μπορούμε να «κλέψουμε» κάτι, θα το κάνουμε. Γιατί όμως; Τόσο «κακός» λαός είμαστε; Είναι θέμα παιδείας θα πουν όλοι. Βασικά, δεν μπορούμε να διαχειριστούμε την ελευθερία! Παλέψαμε τόσο πολύ να την αποκτήσουμε και τώρα δε μπορούμε να την απολαύσουμε και κάνουμε τα πάντα για να τη χάσουμε.

Να βάλουμε δερβέναγα τους τροϊκανούς πάνω από το κεφάλι μας. Τέτοιο που είναι, καλά να πάθει. Ο έλληνας δε μπορεί να λειτουργήσει όταν του πεις «πρέπει να κάνεις αυτό για το οποίο πληρώνεσαι», αλλά μπορεί, όταν του πεις «αν δεν κάνεις αυτό για το οποίο πληρώνεσαι θα απολυθείς»! Με το φόβο λειτουργούμε καλύτερα.

Αλλά πάλι, όταν τον πιέσεις πολύ επαναστατεί. Όταν πάει στο εξωτερικό, δημιουργεί! Είναι από τους καλύτερους. Ίσως επειδή λειτουργεί μπροστά σε ξένους. Έτσι μάθαμε. Έτσι μεγαλώσαμε. Για την ελληνική οικογένεια είναι πρωτεύον θέμα η καλή συμπεριφορά των παιδιών μπροστά σε ξένους! Μετά στο σπίτι ας κάνουμε και καμιά ζημιά. Αλλά να μη πει ο ξένος «τι κακά παιδιά είναι αυτά»!

Περισσότερα

Ο φτωχός και ο τραπεζίτης (συνέχεια)

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, αρχειονόμος

… Και τα παιδιά απάντησαν… τι να απαντούσαν; Το δίλλημα ήταν μεγάλο και αυτά δεν ήταν έτοιμα να το διαχειριστούν! Δεν ήταν σε θέση να αναλάβουν ένα βάρος για το οποίο δεν ευθυνόταν, ωστόσο όμως με ευκολία δεχόταν τα δώρα που έφερνε ο πατέρας με τα δανικά! Δεν καταλάβαιναν κιόλας. Δεν τους έφτανε το μυαλό να αντιληφθούν ότι όλα αυτά τα δάνεια που έδινε ο τραπεζίτης στον πατέρα τους θα υποθήκευαν τη δική τους ζωή, ακόμα και των παιδιών τους. Οι μικρές καθημερινές ευκολίες, στις οποίες είχαν συνηθίσει, δε τους άφηναν να δουν παραπέρα. Τι και αν δε μπορούμε να πάρουμε νέα παιχνίδια; Ήδη έχουμε αρκετά!

Οι «περικοπές» τους ενοχλούσαν αλλά ο φόβος να τα χάσουν όλα, τους τρόμαζε. Μερικές φορές διαμαρτύρονταν κιόλας. «Ρε μπαμπά, κάθε φορά που χάνεις στο καζίνο μας φέρνεις και από ένα καινούργιο παιχνίδι!!!», έλεγαν, «μα για σας το κάνω, για να βγάλουμε περισσότερα και να τα τρώμε μαζί» απαντούσε ο πατέρας! Τους είχε κάνει συνενόχους!

Περισσότερα