Σχόλιο ημέρας: Επιτέλους Ε.Σ.Ρ.!

Γράφει ο Νίκος Βούστρος

Νίκος ΒούστροςΕπιτέλους, με την 6η προσπάθεια συγκροτήθηκε το Ε.Σ.Ρ. … Η κυβέρνηση βγαίνει σχετικά “πληγωμένη” από τη διαδικασία, αφού αναγκάστηκε να αποδεχτεί πρόεδρο εκτός του πολιτικού της χώρου αλλά και το σημαντικότερο, περισσότερες των τεσσάρων τηλεοπτικές άδειες. Αποδέχθηκε δηλαδή το μη έλεγχο της ενημέρωσης. Δεν της πέρασε, τελεία και παύλα.

Η πολιτική ζημιά της κυβέρνησης όμως, δεν αποτέλεσε πολιτικό όφελος για τα κόμματα της αντιπολίτευσης – δεν κέρδισε απολύτως τίποτα, για διαφορετικούς λόγους το κάθε κόμμα.

Η δήλωση Ν. Παππά, περί “δικαίωσης από τις εξελίξεις“, μόνο σαν ανέκδοτο εκλαμβάνεται … και αυτό λόγω …Παρασκευής!

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θεσμικά είναι πολύ καλύτερο να λειτουργεί το Ε.Σ.Ρ. από το να κόβει και να ράβει ο αντίστοιχος υπουργός, με διαδικασίες που θυμίζουν άλλες καταστάσεις και άλλες (σκοτεινές) εποχές …

Επίσης, το σημαντικότερο δεν είναι η διαδικασία αδειοδότησης η οποία επανέρχεται στο φυσικό της φορέα.

Το σημαντικότερο είναι ότι με τη συγκρότηση επιτέλους του Ε.Σ.Ρ., επανέρχεται και η άσκηση ελέγχου στη λειτουργία του ραδιοτηλεοπτικού φάσματος, οπότε ελπίζουμε ότι τα φαινόμενα εκχυδαϊσμού του δημόσιου λόγου στο βωμό των λίγο περισσότερων τηλεθεατών / ακροατών, θα αποτελέσουν οριστικά παρελθόν…

Ν.Β.

Περισσότερα

Ένα – δύο, ένα – δύο… Ακούγομαι;

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Και το ακροατήριο να απαντά, με παλαμάκια και βαβούρα… Ναι, Ναι!… Όχι, Όχι!…

Τη σκηνή τη θυμάστε οι παλαιοί, ας την μάθουν και οι νέοι… Σε γιορτές, πανηγύρια και κέντρα νυχτερινά και, μια και είναι της τρέχουσας επικαιρότητας και σε προαύλια σχολείων ενόψει των παρελάσεων για το μεγάλο ΟΧΙ, (που ΔΕΝ… έγιναν, τελικά) γνωστή η στιχομυθία ομιλητή και ακροατηρίου, κάθε φορά που γινόταν χρήση κλειστού κυκλώματος μικροφώνου και μεγαφώνου για, υποτίθεται, καλύτερη επικοινωνία.

Ελάτε, για λίγο, στον εντυπωσιακό κόσμο των σύγχρονων ΜΜΕ ιδίως της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου. Και ώ του θαύματος! Η γνωστή ψυχολογία της δύναμης που διακατέχει αυτόν που στέκεται μπροστά στο μικρόφωνο του σχολικού προαύλιου ή του κέντρου της μεγάλης πανηγύρεως και ακούει τη φωνή του στεντόρεια καθώς οι ενισχυτές της δίνουν τη μεγαλοπρέπεια πολλών ντεσιμπέλ γίνεται αναμφίβολα ΤΙΤΑΝΙΑ γι’ αυτούς που καθώς μιλούν μπροστά σε κάμερα και μικρόφωνο συνειδητοποιούν ότι εκατομμύρια αυτιά τους ακούν και άλλα τόσα εκατομμύρια μάτια τους βλέπουνε.

Περισσότερα

Φτάνει πια με τα τούρκικα σήριαλ!…

Του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Πριν μερικές δεκαετίες, να θυμηθούμε οι ώριμοι στην ηλικία να το μάθουν τα παιδιά μας, ΕΙΚΟΝΑ σήμαινε αφίσες και φωτογραφίες από έργα που έπαιζαν στα συνοικιακά και κεντρικά σινεμά… Ανείπωτη η υποβλητική δύναμη που μας έκανε να θέλουμε να γινόμαστε μετά την προβολή τα αγόρια πειρατές και cowboys, μυστικοί πράκτορες και αδέκαστοι λειτουργοί της Θέμιδος… και τα κορίτσια ντίβες, γυναίκες πλανεύτρες, εξωτικές μαζί και επιθυμητές…

Υπήρχε στις ταινίες του σινεμά αρχή και τέλος, υπήρχε πλοκή και δράση και μαζί όλες οι απαραίτητες προοπτικές για να εισπράξουμε κάποιο «δίδαγμα και ρητό…» Τώρα ο σύγχρονος Δούρειος Ίππος, η TV, μπήκε στα σπίτια μας καθηλώνοντας μας στον καναπέ να ρουφάμε άκριτα αμέτρητες ώρες από λίγα εγχώρια και πολλά, ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ πολλά εισαγόμενα σήριαλ, που, όπως η εποχή μας, δεν χτίζουν πρότυπα, δεν προβάλλουν ήρωες και ηρωίδες, ούτε «δίδαγμα και… ρητό» αλλά σίγουρα βοηθούν να ξεχάσουμε… τα υψηλά ποσοστά ανεργίας, τα οικονομικά προβλήματα, το καθημερινό άγχος και στρες, την ψυχοσυναισθηματική ένδεια που μας οδήγησε στην καθιέρωση ανθρώπινων σχέσεων μιας χρήσης.

Περισσότερα