Όλοι όμως ξέρουμε καλά…

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Η καταιγίδα που ξέπλυνε πριν λίγες ώρες την πόλη, απομακρυνόταν τώρα γρήγορα μέσα στο σκοτάδι, εγκαταλείποντας στην πλατεία «Μεταπολίτευσης» εκείνη την ύπουλη υγρασία που σου τρώει τα κόκκαλα και σου κονταίνει την ανάσα.

Περισσότερα

Δημοψήφισμα 5ης Ιουλίου 2015: «Δημοψηφισματική ασάφεια», ανυπολόγιστες συνέπειες

epirusnewsΤου Παναγιώτη Κάπου*

Αναμφίβολα ζούμε και θα ζήσουμε ιστορικές στιγμές σαν αυτές που με την απόσταση του χρόνου και την εκ του ασφαλούς αποτίμηση διαβάζουμε στα βιβλία για την πολύπαθη ελληνική ιστορία. Ο ελληνικός λαός κλήθηκε σε δημοψήφισμα την Κυριακή 5 Ιουλίου 2015.

Το τελευταίο δημοψήφισμα που διενεργήθηκε στην χώρα μας ήταν εκείνο της 8ης Δεκεμβρίου 1974 και αφορούσε το πολιτειακό. Εκεί υπήρξε ένα ξεκάθαρο ερώτημα: αν ο ελληνικός λαός επιθυμούσε τη βασιλευόμενη ή αβασίλευτη Δημοκρατία. Η απάντηση επίσης ξεκάθαρη: υπέρ της αβασίλευτης Δημοκρατίας τάχθηκε το 69,2% και υπέρ της βασιλευόμενης Δημοκρατίας το 30,8%.

Το δημοψήφισμα αποτελεί μια κορυφαία δημοκρατική διαδικασία. Πρέπει, όμως, να γίνεται με την ορθή διαδικασία και όχι εσπευσμένα. Με ένα σαφές ερώτημα όπου το «Ναι» ή το «Όχι» των πολιτών να αποτυπώνει ξεκάθαρα τις μελλοντικές εξελίξεις.

Περισσότερα

Ανομία. Ευδιάκριτο «πολιτισμικό» μας χαρακτηριστικό

Χ. ΠαπαδημητρίουΓράφει ο Χρήστος Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγος – Οικονομολόγος

Η Ελληνική κοινωνία ως άλλο κοινό – τραγικής παράστασης – βιώνει καθημερινά την αγωνία της δραματικής πλοκής που αφορά σε αυτή την ανεξέλεγκτη πλέον κοινωνικό – οικονομική ελληνική τραγωδία. Για αυτό το τραγικό έργο της νεότερης ιστορίας μας, δεν θα επέλθει η εξιλέωση των “ηθοποιών” ούτε με αυτή την αναμενόμενη συμφωνία και με αυτό συμβαδίζει η λογική.

Η δε πολιτική εξουσία συνολικά φαίνεται δυστυχώς να μην μπορεί να αντιληφθεί και να διαχειριστεί άλλες διαδικασίες πέραν εκείνες που έχουν ως σημείο αναφοράς, το δημόσιο, τα δανεικά, την διαπλοκή με «νταβατζήδες» της μέρας και «μιζαδόρους» της νύχτας, του ποδοσφαίρου και των μέσων συσκότισης.

Δυστυχώς αγαπητέ μου η γενική ανομία μας κατάντησε ληξιπρόθεσμους σε χρέη αλλά το χειρότερο σε αξίες, αυτή είναι η πραγματικότητα.

Περισσότερα

Ο βαθύς ύπνος της Ελλάδας κατά την μετάβαση στην εποχή των αισθήσεων…

Δ. ΓιαννακόπουλοςΣημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Η μεταπολίτευση του 1974 ήταν η εποχή των παραισθήσεων για τους έλληνες και το ελληνικό κράτος. Η ύστερη μεταπολίτευση της ουσιαστικής συναίνεσης/σύγκλυσης στο πολιτικό κέντρο, της ηγεμονίας της διαπλοκής, του χρηματιστηρίου, του lifestyle, του ευρώ, της Ολυμπιάδας και της τεράστιας οικονομικής και πολιτισμικής φούσκας ήταν η εποχή της απόλυτης υπέρβασης του κόσμου των αισθήσεων στην Ελλάδα.

Η τάξη πραγμάτων στη χώρα μας οριζόταν πλέον απολύτως από τον μύθο του Εαυτού, με την μυθική, απολύτως εικονική διαπραγμάτευση των ταυτοτήτων σε μια αγορά όπου η αξία διαμορφωνόταν από την τιμή και όχι αντίστροφα: Φούσκα, η τιμή σε σκληρό νόμισμα κατέστρεφε τον μηχανισμό της αγοράς. Η τιμή δεν προέκυπτε από την διαπραγμάτευση στην αγορά, αλλά από το κλίμα ευφορίας και ευημερίας στο κράτος και στην αγορά. Η τάξη της τιμής καθόριζε απολύτως αυθαίρετα τις αξίες σε οποιαδήποτε ανταλλαγή , για να προσδιορίσουν αυτές στη συνέχεια όλα τα κοινωνικά και ατομικά μεγέθη και ποιότητες, την ηγεμονική δομή, την ισχύ των επιμέρους παραγόντων και την κοινωνική ιεραρχία.

Περισσότερα

Οι μικρομεσαίοι αναζητούν κόμμα για να συνέλθουν από το κώμα…

Σημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΠαρατηρώ μια σχετικά καλά συντονισμένη επιχείρηση από τους βασικούς φορείς της διαπλοκής για την συγκρότηση ενός νέου κόμματος, που να μπορεί να εκφράσει τάχαμου αυθεντικά τους ταλαιπωρημένους και φοβισμένους από τις δραματικές συνέπειες της κρίσης, μικρομεσαίους της Ελλάδας.

Φυσιολογική η πρεμούρα της διαπλοκής και απολύτως κατανοητή. Δεν μπορείς να έχεις εμπιστοσύνη στους νεοναζί και ούτε να ελπίζεις πλέον στο ΠΑΣΟΚ και στην ΝΔ. Οι κεντρικοί φορείς του δικομματισμού μετατράπηκαν σε κεντρικούς φορείς πρόκλησης των σύγχρονων πληγών των μικρομεσαίων, οι οποίοι πολύ φυσιολογικά, και στο πλαίσιο της επιλεγείσας από το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα εσωτερικής υποτίμησης, βιώνουν μια μοναδική στα ελληνικά χρονικά «έκπτωση».

Οι μικρομεσαίοι βρίσκονται σε κώμα, αλλά θα ήταν «άδικο» αν δεν αναγνώριζαν στο πληκτρολόγιό μου την πρόβλεψη, πριν από 8-10 χρόνια, για την ζοφερή μοίρα τους. Πριν από 7-8 χρόνια το «αγαπημένο» μου θέμα ήταν το «τέλος της ευρείας μικρομεσαίας τάξης» στην Ελλάδα, όταν ακόμη ελάχιστοι ήταν σε θέση να αντιληφθούν πως δεν προειδοποιούσε και πρότεινε λύσεις για ριζοσπαστική μεταβολή του κοινωνικού και παραγωγικού μοντέλου δίχως εξανδραποδισμό εργαζομένων και οικονομική καταστροφή μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, κάποια «Κασσάνδρα», αλλά η φωνή του ορθολογισμού βγαλμένη όμως από την πραγματικότητα δύο παραδόξων: του «δημοκρατικού παραδόξου» στην Ελλάδα, όπως το προσέγγιζα με την θεωρητική υποστήριξη κυρίως της Chantal Mouffe και του «παραδόξου της ευημερίας», που εμφανώς προκαλούσε μια μεγεθυνόμενη με γεωμετρική αύξηση οικονομική φούσκα.

Περισσότερα

Αδελφότητα Πηγιωτών Άρτας: Απάντηση στην κ. Ρεπούση

no_logoOι ανιστόρητες δηλώσεις της Μ. Ρεπούση για τον «εθνικό μύθο» του Ζαλόγγου:

Στη βροντερή φωνή του προέδρου της Πανηπειρωτικής του κ. Γιώργου Οικονόμου άλλα και των υπολοίπων Ηπειρωτών και μη, θα θέλαμε να προσθέτουμε και τη δική μας φωνή και να εκφράσουμε την διαμαρτυρία μας εναντία στους – στις κατά καιρούς επιδόξους διαστρεβλωτές της ιστορίας που αποζητούν μια υστερόφημη καιροσκοπική – έστω και ανατρεπτικά – θέση στους ιστοριοαντιρησίες και μία εφήμερη δημοσιότητα συνοδευμένη από προσωπικά κυρίως οφέλη [βουλευτές Ρεπούση – Τατσόπουλος]. Προκειμένου όμως να το πετύχουν αυτό, επιλέγουν στοχευμένα γνωστά ιστορικά επεισόδια αγνοώντας το σύνολο της ιστορικής βάσης, με μοναδικό οδηγό την αιρετική προβολή τους ώστε προκαλώντας και προσβάλλοντας το ιστορικό συναίσθημά μας να προβληθούν.

Ακούγοντας κανείς τις πρωτοφανείς δηλώσεις της κ. Ρεπούση περί ανάγκης «εθνικών μύθων», αυτής της βουλευτίνας που την πληρώνουμε από το υστέρημά μας, νοιώθει μεγάλη αγανάκτηση και οργή. Αυτής που είπε ότι ο Ελληνισμός δεν ήταν το θύμα της Μικρασιατικής καταστροφής και τόσα άλλα προκλητικά ανιστορήματα. Εν τέλει εκθέτει με τα λεγόμενα της το κόμμα πού ανήκει αλλά και την ίδια την αριστερά. Δεν μπορεί να μην υποθέσουμε ότι η κυρία αυτή ως εκπρόσωπος της ομάδας των αποδομητών της ιστορίας πήρε τη σκυτάλη από την Βάσω Ψιμούλη. Αυτή που σε βιβλίο της για το Σούλι ονειρεύτηκε «Συνωστισμό» των γυναικών στο Ζάλογγο, από τους «υποχωρούντες Σουλιώτες».

Ήταν πέρυσι τέτοια εποχή πάλι όταν της απάντησε αποστωμοτικά ο Γ. Καραμπελιάς με το βιβλίο του «Συνωστισμένες στο Ζάλογγο – Οι Σουλιώτες ο Αλή Πασάς και η αποδόμηση της ιστορίας». Η κ. Ψιμούλη μεμφόμενη τον ιδεολογικό του χώρο και με περίσσεια υπεροπτική ειρωνεία τον έψεξε επειδή τόλμησε τάχατις να αμφισβητήσει την ιστορική της αυθεντία.

Βέβαια γεγονός είναι, ότι υποστηριζόμενες αλλήλως και οι δύο Ρεπούση και Ψιμούλη ανακάλυψαν τον αδόκιμο όρο του Συνωστισμού που σαν έκφραση τους δημιουργεί ίσως κάποιον οίστρο. Δεν δικαιολογείται αλλιώς πως… «Ο Συνωστισμός» στην προκυμαία της Σμύρνης της Μ. Ρεπούση, βρέθηκε και στο Ζάλογγο. Ζήλεψε ίσως τη «δόξα» της η Ψιμoύλη και μετέφερε τον όρο του συνωστισμού και στο αιματοβαμμένο Ζάλογγο ως πεδίο ιστορικών ασκήσεων. Τώρα η Ρεπούση το Ζάλογγο το βάφτισε «εθνικό μύθο». Ποια αντέγραψε ποια; Ας μας το πουν οι ίδιες.

Προσθέστε σ’ αυτές τη Χριστίνα Κουλούρη, τον Τατσόπουλο και τους άλλους τόσους Η-μισΕλλήνους ιστορικούς φαφλατάδες… πληθαίνει η ομάδας που εκκολάπτει πλέον ανιστόρητα αυγά. Τους συνδέει μια μάταιη κενόδοξη και κομπλεξική νοοτροπία. Δεν κόπιασαν προφανώς να υπηρετήσουν την επιστήμη της ιστορίας όπως οι προκάτοχοί τους μεγάλοι ιστορικοί – μη συγκρίσιμα μεγέθη βέβαια – αλλά να την διέβησαν επιδερμικά ως λαθρεπιβάτες της. Από πού άραγε αντλούν όλοι αυτοί το ιστορικό τους θράσος;

Περίτρανη άλλωστε ανταπόδειξη της ηλίθιας αυτής εκδοχής του «εθνικού μύθου» της Ρεπούση και του «ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟΥ ΣΤΟ ΖΑΛΟΓΓΟ» της Ψιμούλη, είναι ο τραγικός επίλογος του δράματος των Σουλιωτών στην Ιστορική Μονή του Σέλτσου στις Πηγές Άρτας – παλαιά “Βρεστενίτσα”, στις 23 Απριλίου – το 1804 όπου οι 1.400 ΣΟΥΛΙΩΤΕΣ ΜΠΟΤΣΑΡΑΙΟΙ και ντόπιοι Ραδοβιζινοί έγραψαν τον πιο ένδοξο και αιματηρό επίλογο της ιστορίας των Σουλιωτών.

Ας κάνουν τον κόπο οι νεόκοποι ιστορικοί να πάνε και – έστω – να τολμήσουν να κοιτάξουν το «βάραθρο» κάτω από το Σέλτσο, τον «ΠΕΤΑΚΑ» βάθους 300 και πλέον μέτρων που χάσκει στον ορμητικό χείμαρρο της “Γκούρας” όπου υπερδιακόσια κατά τον ΠΟΥΚΕΒΙΛ – 280 περίπου κατά άλλους – γυναικόπαιδα, καταδιωκόμενα από τους τουρκαλβανούς του Αλή έστησαν νέο μεγαλύτερο Ζάλογγο και ρίφθηκαν στο βάραθρο φωνάζοντας «θάνατος» για να μην πιαστούν σκλάβες. Να ρωτήσουν τους Σουλιώτες γιατί δεν παραδόθηκαν γιατί δεν λιποψύχησαν και έστω γιατί δεν λιποτάκτησαν για να σωθούν 1.400 ψυχές. αλλά έμειναν να πεθάνουν «ΤΟΙΣ ΚΕΙΝΩΝ ΡΗΜΑΣΙ ΠΕΙΘΟΜΕΝΟΙ». Να ρωτήσουν τις «άκαρδες» Σουλιώτισσες ΜΗΤΕΡΕΣ πως άντεξαν να πετάξουν στο βάραθρο τα παιδιά τους ακολουθώντας τα οι ίδιες και δεν τα άφησαν να τα σφάξουν οι Τουρκαλβανοί του Αλη Πασά, η να τα πάνε πεσκέσι στην αυλή του και να τα κάνουν σκλάβες ή γενίτσαρους.

κ. Ρεπούση εσείς θα το κάνατε αυτό που έκαναν οι Σουλιώτισσες στο Ζάλογγο «συνωστισμένες» και το επανέλαβαν στο Σέλτσο; Μάλλον όχι ε…; Γιατί «Θέλει να έχεις ψυχή ,καρδιά και αγάπη για την πατρίδα για να πεθαίνεις γι’αυτήν τραγουδώντας…»

Να ρωτήσουν τη Λενιώ του Μπότσαρη γιατί ρίφθηκε στον Αχελώο – ή μήπως και αυτή παραπάτησε; – και πνίγηκε με δυο Τουρκαλβανούς αντάμα που παρέσυρε αντί να αφεθεί στα χέρια των εχθρών της να την σύρουν παλλακίδα, στο χαρέμι του Αλή.

Αν έχουν το κουράγιο να βάλουν τον εαυτό τους στη θέση των Σουλιωτών και να αναρωτηθούν τι θα έκαναν αυτές [ή αυτοί] αν… ήταν στο Σέλτσο, για να καταλάβουμε και την ψυχοσύνθεση τους από την οποία αντλούν την διαστροφική ιστορικότητα τους. Να αισθανθούν το ανείπωτο δέος του τόπου της θυσίας, να αφουγκραστούν τις ψυχές των, να ακούσουν το γοερό κλάμα τους και να αφήσουν – αν μπορούν – κρυφά ένα δάκρυ συγνώμης να κυλίσει στο χάος του, μήπως και «σχωρεθούν» όπως θα΄λεγαν και οι Σουλιώτες. Να σταματήσουν στον πέτρινο αιώνιο φρουρό του Σέλτσου και «αγναντεύοντας» μαζί του, να τον ακούσουν να διηγείται των Σουλιωτών το χαλασμό πριν από 209 χρόνια στις 23 Απριλίου του 1804 όταν έπεσε το Σέλτσο μετά από 4μηνη πολιορκία από τον Αλή πασά.

Τότε θα συνειδητοποιήσουν το ματαιόδοξο των ιστορημάτων τους. Οφείλουν έναν σεβασμό στη θυσία τους και αν όχι την συγνώμη τους, τουλάχιστον, τη σιωπή τους. Αρκετά χρονιά έμειναν «αγνοούμενοι» της ιστορίας. Ας τους αφήσουν ήσυχους στον αιώνιο ύπνο τους…

«Ευτυχώς» που η κ. Ψιμούλη όταν έγραφε τα περί «Συνωστισμού» στο Ζάλογγο αγνοούσε κατά που έπεφτε το Σέλτσο και έτσι γλύτωσε από την αναφορά της. Αλλιώς θα είχαμε τον δεύτερο «Συνωστισμό» στο Σέλτσο αυτή τη φορά.

Πόσο άφρονες θα ήταν οι ιστορικοί αν προσπαθούσαν να εξηγήσουν γιατί οι άμοιρες Σουλιώτισσες προτίμησαν αυτόν τον «παράλογο» θάνατο. Αν γι’ αυτούς φαντάζει ακατανόητο, και δεν το χωράει ο νους τους, γι’ αυτές ήταν μια ομαδική, αλλά τραγική, απόφαση στιγμής… Ναι αγγίζουν το μυθικό το Ζάλογγο και το Σέλτσο γιατί όπως λέει ο Πουκεβίλ δεν το χωράει ιστορικού νους αυτό που έγινε στο Σέλτσο. Γι’ αυτό είναι απίστευτο. Κι όμως είναι πέρα για πέρα αληθινό κ. Ρεπούση. Σου έμεινε ποτέ χρόνος να πας με την παρέα σου να επισκεφθείς αυτούς τους αιματοβαμμένους θυσίας τόπους και να βγάλεις τα ιστορικά σου συμπεράσματα; Μπα δεν το νομίζω..

Δεν σε είδαμε ποτέ να ανηφορίζεις κατά τα μέρη μας, ή δεν γνωρίζεις κατά πού πέφτει το Σέλτσο; Στις Πηγές Άρτας βρίσκεται κ. Ρεπούση, τόσα χρόνια απρόσιτο στις ιστορικές γραφίδες. Πες μας κ. Ρεπούση έναν ιστορικό που να επισκέφτηκε το Σέλτσο. Έστω έναν, αν γνωρίζεις…

ΑΡΚΟΥΝ 8 ΣΕΙΡΕΣ ΤΟΥ ΓΑΛΛΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΠΟΥΚΕΒΙΛ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΤΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ «ΦΑΦΛΑΤΑΔΕΣ» ΤΟ ΜΕΓΑ ΣΦΑΛΜΑ ΤΟΥΣ: «Η ΦΑΛΑΓΞ [1148] ΤΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ ΚΙΤΣΟΥ ΚΑΙ ΝΟΤΗ ΜΠΟΤΣΑΡΗ – ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΩ – ΒΑΔΙΖΕΙ ΠΡΟΣ ΣΕΛΤΣΟ. ΑΠΙΣΤΙΑΝ ΑΛΗ ΤΡΙΜΗΝΟΝ ΑΝΙΣΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΘΥΣΙΑ. ΟΙ ΣΟΥΛΙΩΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΦΟΔΙΑ ΑΣΙΤΟΙ ΚΥΚΛΩΜΕΝΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΕΞΟΔΟΝ Η ΘΑΝΑΤΟΝ ΗΡΩΟΣ. ΞΙΦΗΡΕΙΣ 300 ΑΚΑΛΥΠΤΟΙ ΣΑΡΩΝΟΥΝ ΤΟ ΠΑΝ ΠΛΗΝ ΓΕΦΥΡΑΣ ΚΟΡΑΚΟΥ. Ο ΝΟΤΗΣ ΠΙΠΤΕΙ ΜΕ 5 ΠΛΗΓΑΣ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΦΟΝΕΥΟΝΤΑΙ. ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΑΧΟΜΕΝΑΙ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΘΑΝΑΤΟΣ. ΥΠΕΡΔΙΑΚΟΣΙΟΙ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΠΗΔΟΥΝ ΚΑΙ ΠΝΙΓΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ. ΧΑΛΑΣΜΟΣ ΜΟΝΟ 10 ΚΑΙ Ο ΚΙΤΣΟΣ ΣΩΖΟΝΤΑΙ» [ΠΟΥΚΕΒΙΛ 1824 Τ. Ι. ΣΕΛ. 207-212] [ΑΠΟ ΤΟ ΗΡΩΟ ΤΩΝ ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ ΣΤΙΣ ΠΗΓΕΣ ΑΡΤΑΣ]

Μην τους ακούτε τους νέους Εφιάλτες. Απομονώστε τους και στείλτε τους στη λήθη της ιστορίας και της κοινωνίας ως εκδίκηση των« συνωστισμένων» θυμάτων τους. Είναι καιρός πλέον μόνοι μας να εξασφαλίσουμε ότι αυτή η έρημη πατρίδα μας δεν θα ξαναζήσει την ιστορία της όπως την θέλουν η Ρεπούση και της παρέας της. Να τους αναγκάσουμε να σταματήσουν να ασελγούν ασύστολα πάνω από τις αιματοβαμμένε σελίδες της. Να εξασφαλίσουμε ότι για τα ανιστόρητα σχέδιά τους δεν θα ανακαλύψουν αύριο και άλλους εθνικούς μύθους στην ιστορία μας ώστε να φτάσουμε στο «Δόγμα Κίσσιγκερ». Εκτός και αν εξυπηρετούν αλλότριους σκοπούς η έχουν πρόβλημα ιδεοληπτικό με αποκλείνουσα ιστορική συμπεριφορά, οπότε το πράγμα αλλάζει.

Και κάτι άλλο για την κ. Ρεπούση. Μην κλαψουρίζει ότι την στοχοποιούν επειδή είναι γυναίκα. Αυτός και αν είναι «μύθος ψευδέστατος». Άλλωστε γιατί; Αν ήταν άρρεν το φύλο της και έλεγε τις ίδιες ανοησίες δε θα άκουγε τα ίδια;

“Για να ξεπαστρέψεις ένα λαό, του αφαιρείς πρώτα τη μνήμη. Καταστρέφεις τα βιβλία του, τον πολιτισμό του, την ιστορία του. Και κάποιος άλλος του γράφει βιβλία, του δίνει πολιτισμό και επινοεί για λογαριασμό του άλλη ιστορία. Έπειτα, ο λαός αρχίζει σιγά -σιγά να ξεχνά ποιος είναι και ποιος ήταν. Ακόμη πιο γρήγορα θα τον ξεχάσει ο κόσμος γύρω του” Μίλαν Κούντερα

Αυτά… κ. Ρεπούση.

Περισσότερα

Εξετάσεις πιστοποίησης της Ελληνικής Γλώσσας

Δημαρχείο ΙωαννίνωνΕξετάσεις για την πιστοποίηση της ελληνικής γλώσσας, στοιχείων της Ελληνικής ιστορίας και του Ελληνικού πολιτισμού για υπηκόους τρίτων χωρών διοργανώνει η Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης. Οι εξετάσεις θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο 27 Απριλίου.

Δυνατότητα συμμετοχής στις εξετάσεις έχουν όσοι είναι υπήκοοι τρίτων χωρών και μένουν νόμιμα στην Ελλάδα ενώ είναι ηλικίας άνω των 16 ετών. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλλουν αίτηση συμμετοχής μέχρι τις 18 Απριλίου, στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας, κατά τις εργάσιμες ημέρες από τις 16:30 μέχρι τις 20:30.

Περισσότερα

Η επιλεκτικότητα της κυβέρνησης Σαμαρά

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Στις 14 Ιουλίου 2012, ο ιστότοπος «Κουρδιστό Πορτοκάλι» δημοσίευσε καταγγελία αναγνώστη του, όπου καταγγελλόταν πως το Περιφερειακό Συμβούλιο ενέκρινε εν μέσω χαρατσιών της ΔΕΗ, προγραμματική σύμβαση 11,5 εκατομμύρια ευρώ προκειμένου να επισκευάσει τα κτίρια του Μπενάκειου Φυτοπαθολογικού Ινστιτούτου στην Κηφισιά, στο οποίο πρόεδρός του είναι ο αδελφός του Πρωθυπουργού της χώρας, Αλέξανδρος Σαμαράς.

Στις 15 Ιουλίου 2012, ο Σαμαρικός ισότοπος «Antinews» δημοσίευσε την απάντηση της διευθύντριας του Ινστιτούτου, Δρ Κυριακής Μαχαίρα, όπου μεταξύ άλλων αναφέρονται τα παρακάτω: «… Σε αυτό το πλαίσιο, το ΜΦΙ, όπως οφείλει και δικαιούται, υπέβαλε, εδώ και πάρα πολύ καιρό, αίτημα χρηματοδότησης για την επισκευή των κτηρίων του, κάποια εκ των οποίων είναι κατασκευασμένα από το 1920. Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα κτήριο κατεδαφίστηκε ως επικίνδυνο και ένα μεγάλο μέρος των υπολοίπων έχει κριθεί ως ακατάλληλο για χρήση μετά από το μεγάλο σεισμό του 1999. Πολλοί μάλιστα από τους επιστήμονες του Ινστιτούτου αυτή τη στιγμή συνεχίζουν να εργάζονται σε κοντέινερ. Για το σκοπό αυτό είχαν πραγματοποιηθεί μελέτες από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και είχαν βγει οι σχετικές άδειες από το 2008…». http://www.antinews.gr/2012/07/15/170809/

Περισσότερα

Ο διαχρονικός βιασμός της ιστορίας και της γλώσσας μας

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Στα χρόνια της μεταπολίτευσης το πολίτευμα της πατρίδος μας, από Κοινοβουλευτική Δημοκρατία μετετράπη, από τους φαύλους και ξετσίπωτους πολιτικούς του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που κυβερνούν, σε άκρατη κομματοκρατία. Αυτά τα κόμματα αντί να είναι όργανα προάσπισης των συμφερόντων του Ελληνικού λαού και του δημοκρατικού πολιτεύματος, εξελίχτηκαν σε σπόνσορες των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου, των διαφόρων συντεχνιών και της νέας τάξεως πραγμάτων.

Έτσι, έγιναν παράγοντες εκμαυλισμού, διαφθοράς, διαπλοκής και ξεχαρβαλώματος της Ελληνικής κοινωνίας και του Ελληνικού Έθνους. Τα πολιτικά πειθήνια όργανα αυτών των κομμάτων, όλα αυτά τα 38 χρόνια της μεταπολίτευσης, εκτός της συνειδητής οικονομικής εξαθλίωσης των πολιτών της πατρίδας μας, προσπάθησαν έξυπνα και μεθοδικά να εξαλείψουν από τους Έλληνες, την φλόγα του Ιστορικού παρελθόντος τους, που επί αιώνες φωτίζει τις καρδιές τους. Ο καημός των θεματοφυλάκων της Νέας Τάξης πραγμάτων, ήταν και είναι η κατάργηση των παρελάσεων, η αφαίρεση του Σταυρού από την Ελληνική σημαία, η αποκαθήλωση των Ιερών εικόνων από τα σχολεία και τα δικαστήρια και το πετσόκομμα της Ελληνικής γλώσσας. Ιδιαίτερα για την Ελληνική γλώσσα, με τις αλλεπάλληλες παρεμβάσεις τους, προσπάθησαν και συνεχίζουν να προσπαθούν να την ευνουχίσουν και να την καταστήσουν από μητέρα γλώσσα της Οικουμένης, σε μια απλή γλώσσα, όπως τόσες και τόσες άλλες.

Περισσότερα

Η “Οδύσσεια” κατά τον ΓΑΠ

Του Χρήστου Μαγγούτα
Τορόντο – Καναδάς

Ξέραμε την Οδύσσεια του Ομήρου, την Οδύσσεια του Καζαντζάκη, τους «300 της Πηνελόπης» του Βάρναλη, τώρα μάθαμε και την Οδύσσεια του Γιώργου Παπανδρέου.

Δήλωσε λοιπόν ο Γιώργος: «Βρισκόμαστε σε μια δύσκολη πορεία, μια νέα Οδύσσεια για τον Ελληνισμό… Μπροστά μας έχουμε ένα ταξίδι με απαιτήσεις από όλους μας, αλλά […] θα φθάσουμε εκεί ασφαλείς, πιο σίγουροι, πιο δίκαιοι, πιο περήφανοι…» Αυτό που ξέχασε να πει είναι ότι στην Οδύσσεια μόνο ένας έφτασε στην Ιθάκη, όλοι οι άλλοι πνίγηκαν.

Στη δική του Οδύσσεια στο ταξίδι του τρίτου δρόμου πνίγηκαν οι σύντροφοι του στο ΠΑΣΟΚ, οι παλιότεροι του ΠΑΚ και οι αριστεροί φίλοι του. Όχι όλοι, κάποιοι έμειναν και καταρημάζουν τη χώρα των Λωτοφάγων, που μερικοί ιστορικοί την αποκαλούν τώρα Hellass. Βέβαια δεν περιμένει κανείς από το Γιώργο να ξέρει ελληνική μυθολογία, πολύ λιγότερο ελληνική ιστορία. Όπως λένε οι παιδαγωγοί και οι ψυχολόγοι τα «formative years», δηλαδή τα χρόνια που δημιουργείται η ψυχή και η προσωπικότητα του καθενός μας είναι τα πρώτα 15 της ζωής μας, στα άλλα χτίσε ό,τι θες, χαράμι θα πάνε. Αυτά τα χρόνια ο Γιώργος και τ’ αδέλφια του δεν είχαν καμιά σχέση με τη γλώσσα, τον πολιτισμό, την ιστορία ή έστω τη μυθολογία του λαού, που κάποτε θα κυβερνούσε. Στην καλύτερη περίπτωση θα τη διοικούσε ως ήταν μάνατζερ μιας πολυεθνικής. Για το λόγο αυτό ο Νίκος Παπανδρέου, ο πιο ειλικρινής της οικογένειας, γράφει ότι είναι αμερικανός στην Ελλάδα και ότι πάντα μιλούσαν αγγλικά και ο ένας αποκαλούσε τον άλλον Jeffrey, Gayle, Nicholas, Andrew.

Περισσότερα

Παραμύθια … για καληνύχτα!

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας

Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια μεγάλη, αλλά παρακμάζουσα αυτοκρατορία. Η παρακμή της οφειλόταν κυρίως στα «παιχνίδια» εξουσίας. Παρόλα αυτά παρέμενε το σημείο αναφοράς για τον τότε γνωστό κόσμο. Έως που ήρθαν οι Οθωμανοί. Αυτοί κατέκτησαν την διεφθαρμένη αυτοκρατορία και την βύθισαν στο σκοτάδι για 400 και πλέον χρόνια! Όταν όμως, μετά από ηρωικούς αγώνες κατάφερε να αποτινάξει από πάνω της την μακροχρόνια σκλαβιά, ακολούθησε μια ανοδική πορεία έχοντας ως εφόδιό της την πολιτιστική της κληρονομιά από την αρχαιότητα και τους μεγάλους εθνικούς ευεργέτες της!

Έτσι, δεν χρειάστηκε να κατασπαταλήσει τα πρώτα δάνεια που έλαβε σε εμφύλιες διαμάχες ούτε σε τραπεζικούς λογαριασμούς πολιτικάντηδων της εποχής!!! Κανένα γρόσι δεν πήγε χαμένο. Δεν χρειαζόταν την κηδεμονία των ισχυρών της εποχής. Απέφυγε την «αποστολή» ξένου βασιλιά για να τους «βάλει» σε τάξη! Στη συνέχεια οργάνωσε την αγροτική της παραγωγή και αξιοποίησε την ήδη ανεπτυγμένη ναυτιλία της.

Με το πέρας των ετών κατάφερε να σταθεροποιήσει την οικονομία της και με σοβαρή εξωτερική πολιτική να διευρύνει τα σύνορά της. Δεν χρειάστηκε να πάει σε αποτυχημένους και δαπανηρούς πολέμους (βλέπε 1897) ούτε να πτωχεύσει. Στη συνέχεια, αφού ήταν με το μέρος των νικητών του Α’ Παγκ. Πολέμου και της δόθηκε η Ανατολική Θράκη και η Μικρά Ασία προέβη σε συμφωνία , από τη θέση του ισχυρού, με τους Τούρκους!

Περισσότερα