Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών: Ανακοίνωση για τις διαρροές του Wikileaks για το Δ.Ν.Τ.

ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ,Λίγες μέρες μετά την συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές, για μέτρα ύψους 5,5 δις με στόχο το 3,5% πρωτογενές πλεόνασμα, έρχονται στην επιφάνεια διαρροές, γνωστά ως Wiki leaks. Από τις συνομιλίες που καταγράφονται καταλήγουμε σε τρία συμπεράσματα.

Περισσότερα

Η Ελλάδα βγήκε στις αγορές! Εσύ;

Γράφει ο Γιώργος Χατζηαθανασίου
Καρδιολόγος – Υποψήφιος ευρωβουλευτής της Κοινωνίας Αξιών

Ο κ Σαμαράς, ο συμπαθητικός κύριος που παίζει το ρόλο του πρωθυπουργού αυτής της πρώην ελεύθερης χώρας, στο είπε καθαρά: « Βγήκαμε στις αγορές ! Αυτό είναι μεγάλη πρόοδος για την οικονομία». Ο κ Τσίπρας, που θέλει να γίνει πρωθυπουργός, αλλά δεν έχει ιδέα τι θα κάνει αν γίνει πρωθυπουργός, σου είπε μια άλλη εκδοχή: « Είναι λάθος η έξοδος στις αγορές. Το επιτόκιο είναι υψηλό».

Ίσως περίμενες να ακούσεις τι θα πει ο κ Θεοδωράκης, που καμαρώνει, επειδή τα μέσα ενημέρωσης αποφάσισαν να κάνουν το Ποτάμι τρίτο κόμμα. Δεν άκουσες κάτι συγκεκριμένο. Ωστόσο, δεν ξαφνιάστηκες, επειδή ο Σταύρος δεν λέει ποτέ κάτι συγκεκριμένο. Σιγανό ποτάμι …

Ο κ Τσίπρας επισήμανε ότι το επιτόκιο είναι υψηλό, μεγαλύτερο από αυτό που μας δίνει ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης. Ωστόσο, ο κ Τσίπρας, σε έχει μπερδέψει. Παλιά έλεγε τοκογλύφους τους εκπροσώπους της τρόϊκα, ήθελε να σκίσουμε το μνημόνιο και να βγούμε στις αγορές. Και τώρα που βγήκαμε στις αγορές, τον έπιασε η νοσταλγία για το χαμηλό επιτόκιο των «τοκογλύφων» της τρόϊκας!

Τα δύο κόμματα που κατάφεραν με κρατική σπατάλη, σκάνδαλα και υπερδανεισμό, να χρεοκοπήσουν τη χώρα, τώρα σου λένε, ότι σε έσωσαν! Υπάρχει όμως και ο ΣΥΡΙΖΑ, που απειλεί να σε κυβερνήσει, χωρίς να ξέρει τι θέλει και πώς θα το κάνει. Για να σε «σώσει» ακόμα περισσότερο…

Και εσύ κάποτε αναρρωτιέσαι, κοιτάζοντας τους απλήρωτους λογαριασμούς και το πορτοφόλι σου, που το έχεις μόνο για να βάζεις μέσα την κάρτα ανεργίας: « Ποιος μου λέει την αλήθεια»;

Η αλήθεια είναι στη μέση, στη φωνή της λογικής. Η έξοδος στις αγορές, δηλαδή το γεγονός ότι η Ελλάδα μπόρεσε να δανεισθεί χρήματα από τις διεθνείς χρηματαγορές, έχει στην σημερινή συγκυρία πλεονεκτήματα, αλλά και μειονεκτήματα. Το πλεονέκτημα είναι ότι δημιουργείται ένα θετικό διεθνές κλίμα για την ελληνική οικονομία, που ενθαρρύνει υποψήφιους επενδυτές. Ένα μειονέκτημα, όμως, είναι ότι όλα έγιναν βιαστικά, για προεκλογικούς λόγους. Θα μπορούσαν να πετύχουν χαμηλότερο επιτόκιο από το 4,95 %, αν περίμεναν να ανακοινωθούν τα επίσημα στοιχεία της Eurostat για το πρωτογενές πλεόνασμα. Επίσης, το επιτόκιο θα ήταν χαμηλότερο αν περίμεναν μέχρι να γίνει διαπραγμάτευση για τη βιωσιμότητα του χρέους ( πχ μία επιμήκυνση των δόσεων, ή μία μείωση στα επιτόκια). Επιπλέον, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του ΔΝΤ στην Ευρώπη, ο δανεισμός από τις αγορές δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της Ελλάδας. Θα χρειασθεί καινούργιο πρόγραμμα στήριξης. Άγνωστο με ποιους όρους !

Αν το σημερινό πολιτικό σύστημα (κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ) ενδιαφερόταν για την Πατρίδα και το λαό, θα έβαζαν στην άκρη τις κομματικές σκοπιμότητες. Θα συνεδρίαζαν οι πολιτικοί αρχηγοί, μαζί με τους οικονομολόγους συμβούλους τους, προκειμένου να συμφωνήσουν τουλάχιστον στους βασικούς άξονες μιας εθνικής στρατηγικής. Η συνεννόηση των κομμάτων για ένα εθνικό αναπτυξιακό σχέδιο, περιλαμβάνεται στις προτάσεις της Κοινωνίας Αξιών και του Προέδρου της, καθηγητή του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Δημήτρη Μπουραντά. Άλλες προτάσεις μας είναι η εκπόνηση ολοκληρωμένων επενδυτικών σχεδίων συγχρηματοδοτούμενων από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, το Ελληνικό Δημόσιο και ιδιώτες επενδυτές. Επενδυτικών σχεδίων σε τομείς, όπως η γεωργία, η κτηνοτροφία, η εκμετάλλευση της ηλιακής ενέργειας, η στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και η παραγωγή καινοτόμων προϊόντων τεχνολογίας, με συνεργασία των Πανεπιστημίων με τον ιδιωτικό τομέα. Όλα αυτά χρειάζονται για τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Χωρίς αναπτυξιακά μέτρα, ο δανεισμός από τις αγορές δεν μπορεί να μας σώσει..

Αυτό που πραγματικά επείγει, είναι η άμεση στήριξη όσων βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας. Για αυτούς δεν λέει κουβέντα το πολιτικό σύστημα, της κυβέρνησης των μετριοτήτων και της αξιωματικής αντιπολίτευσης των ανεύθυνων, που κραυγάζει χωρίς να έχει καμία ρεαλισιτκή πρόταση.

Περισσότερα

Bγήκαμε στις αγορές! (Πινόκιο κρύψε τη μύτη σου..)

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γ. ΠιπερόπουλοςΕίμαι, ομολογώ, καυστικός όχι μόνο επειδή ΔΕΝ μου άρεσε που η σημερινή μας ΕΞΟΔΟΣ στις «Αγορές» χαρακτηρίστηκε ως μεγάλη επιτυχία αλλά επειδή μονίμως σκέφτομαι τα περίπου 350 δις ευρώ που χρωστάμε και δεν ξέρω πώς και πότε θα τα ξεπληρώσουμε…

Χαράς ευαγγέλια όχι μόνο στους κόλπους της κυανοπράσινης Συν-Κυβέρνησης αλλά και σε αρκετά Διεθνή ΜΜΕ και άλλα «παρεμφερή Κέντρα Εξουσίας των Λαών και των Εθνών» μεταξύ των οποίων και το γνωστό μας ΔΝΤ και η χαμογελαστή κ Λαγκάρντ.

Ζητήσαμε, λένε οι Κυβερνώντες, 2,5 με 3 εκατομμύρια ευρώ και «τρέξανε να αγοράσουν Ελληνικά Κρατικά Ομόλογα 5-ετούς διαρκείας» πολλοί και διάφοροι προσφέροντας μέχρι και 20 εκατομμύρια ευρώ!
Βγήκαμε στις αγορές!…

Νικητές και τροπαιούχοι ή αξιοθρήνητοι «πένητες» που οι εχέφρονες φίλοι αλλά και έντιμοι εχθροί αναρωτιούνται ΠΩΣ και ΠΟΤΕ θα μπορέσουμε να ξεχρεώσουμε ήδη χρεωμένα δανεικά που καλύπτουν 2 φορές το συρρικνωμένο πια Ελληνικό Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν!…
Βγήκαμε στις αγορές!
(Πινόκιο κρύψε τη μύτη σου!…)

Οι θεατρικές παραστάσεις με πρωταγωνιστή τον Πινόκιο έχουν χάσει την γοητεία τους συγκρινόμενες με τις πολιτικές…

Όταν 5-ετή ομόλογα Κυβερνήσεων δίνουν επιτόκιο επιπέδου 0.6% το Γερμανικό, 0.9% το Γαλλικό, 1.78% το Ιταλικό και 1.85% το Αγγλικό, και φτάνουν μέχρι τα 3% και κάτι για ομόλογα Πιστωτικών Ιδρυμάτων και Επιχειρήσεων είναι λογικό πολλοί επενδυτές να «πεινάνε» για επιτόκια επιπέδου 5%…

Βγήκαμε στις αγορές!

Πέσανε τα διεθνή (ίσως και εντόπια vulture και venture funds) να προσφέρουν 10-πλάσσια ποσά από όσα ζητήσαμε…
Ελληνικά Κρατικά ομόλογα 5-ετούς διάρκειας στο 4.95% και μάλιστα με την γνωστή ρήτρα του Αγγλικού Δικαίου…

Οι ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΙ είναι, κατά την πολύ ταπεινή μου γνώμη, για τα…Πανηγύρια!!!

Μας δανείζουν γνωρίζοντας ότι ΔΕΝ μπορούμε να “κουρέψουμε” τα συγκεκριμένα ομόλογα (No PSI), και
Δεσμευόμαστε, αν δεν κάνω λάθος, να παραχωρήσουμε στους αγοραστές των 5-ετών ομολόγων μας τον Εθνικό μας Πλούτο, εάν χρειασθεί, για να τα ξεπληρώσουμε…

Θα μου αντιτάξει κάποιος ή κάποια «ε, καλά κ Πιπερόπουλε, αυτό το ομόλογο λήγει το 2019 και η κυανοπράσινη Συν-Κυβέρνηση ζορίζεται για το εδώ και τώρα όχι το τότε…»

Τους βλέπω να Κυβερνούνε επειδή «βγήκαμε στις αγορές!…»

ΔΟΞΑΣΤΕ τους…

Ή, ΖΗΤΩ που…Καήκαμε;

Περισσότερα

Είναι ρυθμιστής το πρωτογενές αμάρτημα ή το πρωτογενές πλεόνασμα;

 Γράφει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΠρώτον, να αποφεύγεις να θέτεις ερωτήματα στον τίτλο, καθώς έτσι διαμορφώνεις συνθήκες ερμηνευτικής βίας που δεν είναι καλό πράγμα για την δημοκρατία ως παιδαγωγική. Και δεύτερον μην επιχειρείς την πολιτική λαθροχειρία, να μεταβάλεις σε ρυθμιστή, δηλαδή αιτιατό μηχανισμό των εκλογών κάτι άλλο από αυτό που πράγματι τις προκαλεί: η διακυβερνητική παρέμβαση της Τρόικας και η από κοινού επιτροπεία της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, επί μιας πολιτείας που εμφανίζεται να έχει χαρακτηριστικά «failed state». Ενός κράτους, με άλλα λόγια, που έχει παραδώσει στην Τρόικα το κρίσιμο μέρος της ισχύος του, προσβάλλοντας παράλληλα την δημοκρατία στο εσωτερικό του.

Ουσιαστικά με τον ελληνικό ατομικό μηχανισμό σωτηρίας του καθεστώτος κυριαρχίας στην Ελλάδα, τί έκανες; Έθιξες σε κρίσιμο βαθμό την ισχύ του πολιτεύματος που βασίζεται στην λαϊκή κυριαρχία, έτσι όπως αυτή ορίζεται στο Σύνταγμά σου, βάλλοντας εναντίον της καρδιάς της δημοκρατίας. Ή, όπως θα έλεγε ο Noam Chomsky, μετέτρεψες την Ελλάδα σε μια οιονεί Failed State (: the abuse of Power and the assault on Democracy). Μετά από αυτό τι κάνεις; Διαχειρίζεσαι τα αποτελέσματα της προσβολής του Κράτους Δικαίου και της διάλυσης του κοινωνικού σου μοντέλου, μην μπορώντας αντικειμενικά να δομήσεις οποιοδήποτε άλλο από τα γνωστά welfare systems. Θέτεις την χώρα σε μια κυκλική κίνησης κρίσης δημοκρατίας, που εκφράζει και εκφράζεται από δραματική κρίση της Πολιτείας Ευημερίας.

Δεν το ήξερες από την αρχή; Το ήξερες, ακόμη και αν δεν έτυχε ποτέ να με διαβάσεις. Δεν έλεγε ο Γιώργος Παπανδρέου πως έχουμε την ανάγκη να κάνουμε μερικά βήμα πίσω στην δημοκρατία για να βελτιώσουμε έτσι την οικονομία μας και να ξεπεταχτούμε πάλι μπροστά ευημερούντες; Το έλεγε ο άνθρωπος, σε αντίθεση με αυτά που ισχυριζόμουν εγώ. Αλλά η πλειονότητα των ελλήνων που σκέπτεται οικονομιστικά και όχι οικονομικά, επειδή έτσι έμαθε και μαθαίνει, θεωρούσε (ορθο)λογικά αυτά που έλεγε ο κ. Παπανδρέου και σήμερα πράττει με ακόμη πιο αυταρχικό τρόπο ο κ. Σαμαράς και όχι τις δήθεν μη-ρεαλιστικές προτάσεις που άρθρωνα εγώ, πολλές από τις οποίες διατύπωναν και κάμποσοι άλλοι επίσης, από διαφορετικά μάλιστα ιδεολογικοπολιτικά πρίσματα. Κάποιοι μάλιστα χυδαίοι συμπολίτες μας είχαν το θράσος να αναγάγουν τις προτάσεις μας σε «προφητείες» και «σοφιστείες» ή «μπούρδες» βγαλμένες από κάποια σαχλοθεωρία. Ήταν «προφητεία» η γνώση επί της αρχαιολογίας και γενεαλογίας της γνώσης που παράγει ιστορικές τάξεις πραγμάτων με οικονομικούς, πολιτικούς και κοινωνικούς όρους ταυτόχρονα – και έτσι σου επιτρέπει να κάνεις βάσιμες υποθέσεις για τις εξελίξεις; Ή μήπως ήταν σαχλοθεωρία η ιστορικά επιβεβαιωμένη άποψη πως τις δομικές οικονομικές κρίσεις τις αντιμετωπίζεις με επιτυχία πολιτικά με την διεύρυνση και εμβάθυνση των δημοκρατικών θεσμών και με παράλληλη μεγέθυνση της συμμετοχής των πολιτών στις αποφάσεις;

Μην το ψάχνεις, οι δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις και προσωπικότητες από την δημοκρατική κοινωνία των πολιτών πολεμήθηκαν με πρωτοφανή χυδαιότητα, αλητεία και ηλιθιότητα από ένα καθεστώς Διαπλοκής και Πατρωνίας. Έφτασαν μάλιστα συμπολίτες μας μέσα στη φτώχια τους και την κακομοιριά τους να διαμαρτύρονται επειδή κάποιοι εστιάζουμε στην Διαπλοκή, λέγοντας το απίθανο: όλοι όσοι έχετε το προνόμιο να εμφανίζετε κάπου την άποψή σας, διαπλεκόμενοι θα είστε, αλλιώς πώς θα κυκλοφορούσε η άποψή σας συνοδευόμενη μάλιστα με την φάτσα σας! Δεν είναι πως αδυνατούν να εννοήσουν τον ορισμό και το πρόβλημα της Διαπλοκής, είναι πως εκφράζουν έναν σαφή φασιστικό λόγο… και σίγουρα θα ενοχληθούν αν τους αποκαλέσεις φασίστες ασχέτως πιο κόμμα υποστηρίζουν, αν υποστηρίζουν.

Φασίστας είναι εκείνος που την όποια ατομική ή ομαδική ισχύ αποδίδει στον ίδιο μηχανισμό παραγωγής: την Διαπλοκή, με την έννοια «όλοι ίδιοι είναι, μια και ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ πως υπάρχουν διαφορετικοί. Αν υπήρχαν διαφορετικοί τότε εγώ θα έπαυα αυτομάτως να είμαι ο μοναδικός διαφορετικός», συνεχίζουν, νομιμοποιώντας πολιτικά την Διαπλοκή. Και έτσι έχουμε δύο κατηγορίες φασιστών. Τους αριστερούς φασίστες που μιμούνται την διαλεκτική δικτατορικής εξουσίας του σταλινισμού, δίχως την επικάλυψη της μαρξιστικής ιδεολογίας και ηθικής και τους δεξιούς φασίστες που απλώς εμφανίζονται ως ορκισμένοι αντικομμουνιστές, ομνύοντας σε μια πανίσχυρη μονοκομματική δικτατορία πατριωτών.

Και οι δύο μορφές φασισμού μεγεθύνονται με γεωμετρική πρόοδο σε οιονεί «failed states», όπως είναι σήμερα η Ελλάδα, για να καλύψουν πολιτικά το κενό που προκαλείται από την κατάρρευση της δημοκρατικής επίφασης στην λειτουργία του κράτους. Η σχέση είναι: δομική κρίση του οικονομικού μοντέλου ανάπτυξης, κατάρρευση του κοινωνικού μοντέλου, φασισμός ή ριζοσπαστικά δημοκρατικός μετασχηματισμός ή επανάσταση κάποιας μορφής.

Μια κατηγορία πολιτών υποστηρίξαμε τον ριζοσπαστικά δημοκρατικό μετασχηματισμό στην Ελλάδα, μια άλλη την λαϊκή επανάσταση με αναρχοσυνδικαλιστικούς ή σταλινικούς όρους, μια άλλη την επανάσταση με αριστεροφασιστικούς όρους, μια άλλη την εθνική αποκατάσταση με στρατιωτικο-δεξιοφασιστικούς όρους, ενώ μια τελευταία υποστηρίζει πως η κοινωνικοοικονομική κρίση αντιμετωπίζεται με την απόλυτη νεοφιλελευθεροποίηση του κράτους και της αγοράς. Οι τελευταίοι είναι που αναπαράγουν με θαυμασμό και υπερηφάνεια την αφήγηση περί πρωτογενούς πλεονάσματος και σήμερα την αφήγηση περί (δι)εξόδου της χώρας στην χρηματαγορά.

Η αφήγησή τους αναπτύσσεται κάπως έτσι: Είμαστε στο πλευρό του πρωθυπουργού, του αντιπροέδρου του και της Διαπλοκής, στη δύσκολη μάχη που δίνουν μαζί με την ομάδα των γιατρών της Τρόικας – όπως οι ίδιοι αυτοπαρουσιάστηκαν στον ελληνικό λαό – για να μην επιτρέψουμε στην ΧΑ και άλλες εγκληματικές οργανώσεις του πολιτικού χώρου (δηλαδή τον ΣΥΡΙΖΑ) να αναλάβουν τον ρυθμιστικό ρόλο, που με ευθύνη και πατριωτισμό αναθέσαμε με επίσημο συμβόλαιο (αναθεωρημένη δανειακή σύμβαση) και επικαιροποιούμενα συμφωνητικά (μνημόνια) έναντι δόσεων στην Τρόικα. Η χώρα δεν αντέχει άλλους ρυθμιστές. Ο ρυθμιστής είναι ένας και ένας θα παραμείνει, για να παραμείνει και ο ασθενής (η χώρα) στον αναπνευστήρα. Όπως κακώς διέδιδε μέχρι σήμερα ο Γιαννακόπουλος μεταξύ άλλων ανεύθυνων «μπαρουφολόγων», οι οικονομικές κρίσεις δεν ρυθμίζονται με μεγαλύτερη δόση δημοκρατίας, αλλά με δόσεις έναντι δημοκρατίας και δοκιμαστικές εξόδους στην χρηματαγορά με τσουχτερό επιτόκιο. Αυτό δείχνει ασφαλώς κυβερνητική πρόοδο και δίνει ελπίδες στην αγορά πως ο ασθενής, αν και με δραματικά πεσμένο ΑΕΠ, παραγωγή και εσωτερική ζήτηση αποτελεί πάντα μια σταθερή ευκαιρία για υψηλό κέρδος. Και η ευκαιρία αυτή με τη σειρά της δομεί την βάσιμη ελπίδα πως ο ασθενής δεν θα αλλάξει ποτέ ρυθμιστή, μέσω του οποίου, ενώ οι έλληνες βγαίνουν από την αγορά η κυβέρνηση τους μπαίνει σε αυτήν. Αυτό είναι ζήτημα ρυθμιστή που ασφαλώς δεν θα μπορούσε να έχει σχέση με εγκληματικές προσωπικότητες και ενέργειες. Συνεπώς ρυθμιστής δεν θα μπορούσε και δεν πρέπει να είναι το πρωτογενές αμάρτημα ακροδεξιών στελεχών της κυβέρνησης, αλλά αποκλειστικά το πρωτογενές πλεόνασμα που πέτυχε η κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας ωστόσο ως κοινωνικό άλλοθι για πολιτική νομιμοποίηση του αντικοινωνικού τρόπου που σχηματίστηκε λογιστικά αυτό το πλεόνασμα, αυτά ακριβώς τα ακροδεξιά στελέχη!!!

Εδώ μπερδεύονται οι ρυθμιστές της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και γίνεται… της γενικευμένης απορρύθμισης το κάγκελο. Και το ζήτημα δεν λύνεται δίχως άμεση καταφυγή σε εκλογές ή με πραξικόπημα. Εδώ μάλλον ορθώνει το ανάστημα του ο ρυθμιστής της πολιτικής ζωής του τόπου με «τυπικό συμβόλαιο» (Τρόικα), ανώτερο ασφαλώς από το ήδη σχισμένο άτυπο «συμβόλαιο με τον λαό» των Σαμαρά-Βενιζέλου, ο οποίος (Τρόικα) μπορεί να μην σοκάρεται με κοινοβουλευτικά πραξικοπηματάκια και την προσβολή της ευρωπαϊκής νομιμότητας, αλλά δεν θα δεχόταν ποτέ να μεταβληθούμε σε Ουκρανία, την ώρα που η Ουκρανία επιχειρείται να ενταχθεί σε πρόγραμμα προσαρμογής ελληνικού τύπου!

Κάπως έτσι ούτε το πρωτογενές αμάρτημα με την διπλή του μορφή: του «ατομικού μηχανισμού σωτηρίας» και του προπατορικού αμαρτήματος της κβαντικής σύμπλεξης νεοφιλελευθέρων και φασιστών στην ίδια και την αυτή κυβέρνηση, ούτε το πρωτογενές πλεόνασμα θα μπορούσαν να κυριαρχήσουν ως ρυθμιστές των πολιτικών εξελίξεων, τις οποίες συνεχίζει να ελέγχει αυθεντικά η Τρόικα. Η Τρόικα είναι αυτή που έχει σήμερα το πρόβλημα, αλλά και το μαχαίρι! Ναι, αλλά «όποιος έχει το μαχαίρι έχει και το πεπόνι» λέει ο θυμόσοφος έλληνας. Έτσι είναι, αυτή την στιγμή τις εξελίξεις δεν ελέγχει η κυβέρνηση Σαμαρά με το κλεμμένο απ’ τα λαϊκά και μεσαία στρώματα πεπόνι που με καμάρι έχει στην μασχάλη, ούτε η ΧΑ που επιδεικνύει το μαχαίρι με την μορφή αποκαλυπτικών υποκλοπών και βιντεοσκοπήσεων που φέρεται να αποδεικνύουν την κυβερνητική συνομωσία για την υφαρπαγή της ακροδεξιάς ψήφου, αλλά η Τρόικα. Και θα συνεχίσει να τις ελέγχει, αν – μέσω άμεσης προσφυγής σε γενικές εκλογές ασφαλώς – ο ελληνικός λαός δεν επιλέξει την δημοκρατική προοπτική με την ενίσχυση των ριζοσπαστικά δημοκρατικών δυνάμεων της χώρας.

Περισσότερα

Το παραγωγικό πρόβλημα της ελληνική οικονομίας δεν μπορεί να λύσει ο ηδονοβλεψίας της …

Γράφει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΡίχνοντας μια ματιά στα αξιολογικά συμπεράσματα της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής του Ευρωκοινοβουλίου (ECON) για την λειτουργία της Τρόικας, θυμήθηκα την φράση ενός πολύπειρου φίλου, Βρετανού διπλωμάτη.

Όταν πριν από δύο περίπου χρόνια κουβεντιάζαμε για την εμπλοκή της Τρόικας στα ελληνικά πράγματα, δια του «ατομικού μηχανισμού διάσωσης», είχε αναρωτηθεί ρητορικώς: θα μπορούσε ποτέ μια ομάδα ηδονοβλεψιών (peeping toms, ήταν η συγκεκριμένη έκφραση) να λύσει το σεξουαλικό πρόβλημα αυτών που παρακολουθεί να προσπαθούν να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους στο κρεβάτι, έτσι ώστε να εμφανίσουν υψηλή παραγωγικότητα;

Δεν μπορεί, αναγνώστη μου! Και αυτό είναι το μέγα πρόβλημα του Νεο-ηγεμονισμού στην ΕΕ, που δυστυχώς δεν μοιάζει να κατανοεί η Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, που ενέκρινε με 31 ψήφους υπέρ, 10 κατά και 2 αποχές την Έκθεση σχετικά με τις δραστηριότητες της Τρόικας που συνέταξαν ευρωβουλευτές. Τουλάχιστον δεν μοιάζει να το κατανοεί ως στρουκτουραλιστικού χαρακτήρα πρόβλημα. Το προσεγγίζει λειτουργιστικά (: functionalistical view of reality) και εστιάζει στην «Ευρωομάδα», που καλείται να αναλάβει την πολιτική ευθύνη για τα προγράμματα διάσωσης, καθώς αυτή είναι που λαμβάνει τις τελικές αποφάσεις σχετικά με τη χρηματοδοτική συνδρομή και τους όρους παροχής της βοήθειας. Προτείνοντας παράλληλα τα προγράμματα προσαρμογής να περιλαμβάνουν ένα «Σχέδιο Β», σε περίπτωση που αποδειχθεί ότι βασίστηκαν σε λανθασμένες υποθέσεις, ενώ τα μνημόνια συμφωνίας που στηρίζουν όλα τα προγράμματα θα πρέπει, όπως επισημαίνουν τα μέλη της ECON, να αντιμετωπίζουν το ζήτημα της απασχόλησης και να εστιάζουν με προσοχή στις κοινωνικές πτυχές της προσαρμογής.

Ασφαλώς, η αξιολόγηση των ευρωβουλευτών που υπερψηφίστηκε στην ECON καταλήγει σε μια μορφή στρουκτουραλιστικής πρότασης, επισημαίνοντας πως μεσοπρόθεσμα το θεσμικό πλαίσιο της Τρόικας είναι το πρώτο που χρήζει μεταρρύθμισης, μέσω μιας ριζικής επανεξέτασης του πλαισίου του, με συμμετοχή του ΔΝΤ μόνο «εάν είναι απολύτως απαραίτητο», με παρουσία της ΕΚΤ μόνο ως «σιωπηλού παρατηρητή» και με αντικατάσταση του ρόλου της Επιτροπής με ένα «Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο». Με την πρόταση μάλιστα για τη σύσταση ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου να προβλέπεται να κατατεθεί από την ECON μέχρι το τέλος του 2014.

Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι καί οντολογικό καί επιστημολογικό: με λειτουργιστική μεθοδολογία καταλήγει σε μια απόπειρα άρθρωσης στρουκτουραλιστικής μεταβολής στην διάρθρωση της Τρόικας, δίχως να εστιάζει στο μέγα πρόβλημα που θέτει ο φίλος μου, διπλωμάτης που έχει εμπλακεί σε προγράμματα προσαρμογής χωρών της Κέντρο-ανατολικής Ευρώπης. Τί λέει ο άνθρωπος; Πως δεν είναι δυνατόν κάποιος να επιφέρει βαριές συνέπειες σε μια κοινωνία, μέσω ενός προγράμματος προσαρμογής στην ΟΝΕ, από την θέση του εξωτερικού παρατηρητή και αυθεντικού (εξωτερικού) κριτή, υποσχόμενος ένα καλύτερο μέλλον σε αυτούς που καταστρέφει σήμερα.

Αυτό είναι το ουσιώδες στρουκτουραλιστικό ζήτημα και εδώ εστιάζεται το πρόβλημα δημοκρατίας στην ΕΕ… και όχι απλώς στο ζήτημα της διαφάνειας και στην έλλειψη δεσμευτικών κανόνων που θα έπρεπε να διέπουν τις διαδικασίες αλληλεπίδρασης των θεσμικών οργάνων της Τρόικας, καθώς και την κατανομή των καθηκόντων τους! Δεν είναι αυτό το κεφαλαιώδες ζήτημα, αλλά πως αυτός που παρεμβαίνει για την μεταβολή μιας κοινωνικής δομής (πχ. κοινωνικοοικονομικές σχέσεις στην Ελλάδα) θα πρέπει να υφίσταται και αυτός ο ίδιος το κόστος που συνεπάγεται αυτή η μεταβολή. Δεν είναι δημοκρατικό ο Α να υφίσταται το κόστος μιας πολιτικής και οι Β, Γ, Δ, να απολαμβάνουν απλώς το προνόμιο του ρυθμιστή δίχως κόστος, που επωμίζεται αποκλειστικά ο Α!

Ξέρετε τι συμβαίνει εδώ; Κάποιοι, υπό τον μανδύα του θεσμικού παράγοντα, αναλαμβάνουν τον ρόλο της ιστορίας, εκεί όπου η ιστορία φαίνεται να αποτυγχάνει (πχ. η ιστορία της ένταξης της Ελλάδας στο ευρώ και στη συνέχεια η ιστορία της Ελλάδας εντός της ευρωζώνης, απέτυχε να καταστήσει την χώρα παραγωγικά ανταγωνιστική στην ΕΕ και οδήγησε στην πτώχευση και στην σαφώς αντιδημοκρατική και αντικοινωνική επιλογή της εσωτερικής υποτίμησης), καθιστώντας εσένα (την χώρα) πρόβλημα, αντί για τις σχέσεις που σε κατέστησαν πρόβλημα. Έτσι, ο θεσμικός παράγων, δίχως δικό του κόστος, κάνει επίλυση προβλήματος (: λειτουργιστική διαδικασία problem-solving) πάνω στην πλάτη σου και στο «κρεβάτι» σου, με αποτέλεσμα την κοινωνική και παραγωγική σου διάλυση – με την έννοια του liquidation των κοινωνικών και παραγωγικών σχέσεων! Και μετά έρχεται ο αλήτης ο έλληνας – συγχωρέστε με, αλλά αυτή τη στιγμή εκνευρίζομαι – και σου λέει: «όλοι μαζί τα φάγαμε», όλοι μαζί, λοιπόν, οι έλληνες, αποκλειστικά, να επωμιστούμε το κόστος της προσαρμογής. Τί λες κακομοίρη! Τί είδους διαστροφική αντίληψη είναι αυτή, που υπηρετήθηκε και συνεχίζει να υπηρετείται από το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και τις δεξιές ή αριστερές παραφυάδες τους; Όποιος παρεμβαίνει στην διόρθωση μιας προσαρμογής του Α σε ένα μοντέλο πολιτικοοικονομικής ολοκλήρωσης – σε οποιοδήποτε μοντέλο – δεν δικαιούται να το κάνει από την θέση του μπανιστιρτζή, ο οποίος παράλληλα αυτοανακηρύσσεται σε νταβά, αλλά από τη θέση της πόρνης και του πελάτη της, ταυτόχρονα – στο βαθμό που έτσι αντιλαμβάνεται ο ίδιος τις κοινωνικές σχέσεις!

Οι ηδονοβλεψίες της ελληνικής οικονομίας και διοίκησης θα πρέπει να εγκαταλείψουν το «κιάλι» και να φύγουν από την «τρύπα» της διαλυμένης ελληνικής πολιτικής, από την οποία ανενόχλητοι και νομιμοποιημένοι από την λούμπεν-αστική ελληνική τάξη, «παίρνουν μάτι», για να αποφασίσουν κατόπιν αυτοί αυθεντικά ποια θα είναι η επόμενη «σεξουαλική στάση» των ελλήνων, προς την αύξηση της παραγωγικότητάς τους και για την μεγέθυνση της σαδομαζοχιστικού τύπου ηδονής τους, στο πλαίσιο ενός «σεξουαλικού ανταγωνισμού», όπου τους κανόνες των εραστών θέτει ο ηδονοβλεψίας, ο οποίος μάλιστα μέσα στην …[η γνωστή λέξη που ταιριάζει στον ματάκια]… θεωρεί πως είναι ο θεϊκός αντικαταστάτης μιας αποτυχημένης ιστορίας.

Ας σοβαρευτούμε, όσοι τουλάχιστον δεν είμαστε ματάκηδες και αποστρεφόμαστε την κουλτούρα και πρακτική του ηδονοβλεψία, είτε με την μορφή του σύγχρονου ιμπεριαλισμού, είτε με εκείνη του σύγχρονου γερμανισμού (: Germandom): Η αναγκαία, ριζική παραγωγική αναδιάρθρωση της Ελλάδας, είναι μια υπόθεση ελληνική και θα πρέπει για να υπάρξει να είναι καί σοσιαλιστική και πλουραλιστικά δημοκρατική. Ας φροντίσουμε να κλείσουμε την «τρύπα» από την οποία παρακολουθεί την ερωτική μας σχέση ο ηδονοβλεψίας της Τρόικας… καλώντας τον, αν θέλετε, «φιλελεύθερα», «απελευθερωμένα» και στο πλαίσιο της καλής εταιρικής μας σχέσης, αν επιθυμεί, να ανέβει και αυτός στο κρεβάτι! Να πληρώσει κι αυτός, έστω και στο πλαίσιο μια ανάρμοστης σχέσης, κάποιο κόστος, βρε αδελφέ! Αν δεν θέλει, καλύτερα να ασχοληθεί με την δημοκρατική αναδιοργάνωση της ΕΕ και την πολιτικοοικονομική Ένωση της Ευρώπης, σε μια πράγματι αλληλέγγυα έως ερωτική βάση που μόνον μια πανευρωπαϊκή Σοσιαλιστική Δημοκρατική Ομοσπονδία θα μπορούσε να διασφαλίσει… και συγνώμη για την γλώσσα αυτού του σημειώματος!

Περισσότερα

Ο Χειμώνας, η Άνοιξη, το πήδημα και η ανάγκη εκλογών…

Σημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΤα μέτρα λιτότητας επηρεάζουν και την γραφή μου και έτσι σήμερα θα είμαστε στεγνοί, δραματικά απέριττοι και σχετικά σύντομοι. Για να κάνουμε οικονομία (με την κακιά έννοια) καταφεύγουμε πρώτα στα γνωστά, μέσω του Διονυσίου Σαββοπούλου: Τον χειμώνα ετούτο άμα τον πηδήσαμε / Γι’ άλλα δέκα χρόνια άιντε καθαρίσαμε…

Για να τον «πηδήσουμε» και να μην μας «πηδήξει» καθολικώς και μοιραίως, απαιτούνται αμέσως εκλογές. Η περίοδος χάρητος προς την κ. Μέρκελ κάποτε θα πρέπει να τελειώσει, μήπως και αρχίσουμε την πολιτική διαπραγμάτευση με τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο με μεσολαβητές κάποιους που τρώγονται είτε η Γερμανία να εγκαταλείψει το Ευρώ, είτε να προχωρήσουμε σε ουσιαστική οικονομική ένωση με μεταφορά ηγεμονίας από το Βερολίνο στις Βρυξέλλες (προσοχή, δεν εννοώ μόνον την διοίκηση Ομπάμα, είναι και άλλοι με παρόμοιες επιθυμίες, αλλά δεν τους αναφέρω, καθώς έχουν εταιρείες οι άνθρωποι και δεν συμφέρει να… προκαλούν ανοιχτά!).

Περισσότερα

Ο πιο καλός ο υπουργός ήσουν εσύ στη νέα τάξη…

Σημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΥπουργώ σημαίνει υπηρετώ… τον πρωθυπουργό, που με τίμησε, αν φυσικά με τοποθέτησε αυτός εκεί όπου βρίσκομαι και ηγούμαι ενός κυβερνητικού τομέα! Δεν θα πρέπει να συγχέουμε την σύγχρονη έννοια «υπουργός» με εκείνην που έλκει σημειολογία από την αρχαιοελληνική αφήγηση.

Παρακαλώ, αγνοήστε την σεβαστή μου Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ, όπως και τον Γιώργο Μπαμπινιώτη. Αμφότεροι γνωρίζουν από γλωσσολογία και ιστορία των γλωσσών, όσα και το ΔΝΤ, αντίστοιχα, από εθνική οικονομία (της Ελλάδας, στην συγκεκριμένη περίπτωση)! Δηλαδή, παραμύθια τούμπανα! Άκου «υπουργώ σημαίνει υπηρετώ τον λαό»! Άκου η διευθύντρια του ΔΝΤ Christine Madeleine Odette Lagarde, μετά μάλιστα την συνάντησή της με τον υπεύθυνο πρωθυπουργό της Ελλάδας Αντώνη Σαμαρά να βγαίνει και να υποστηρίζει εμμέσως πλην σαφώς τον… Αλέξη Τσίπρα, με επίσημο μάλιστα τρόπο! Δεν βαδίζουμε καλά, η Lagarde είναι βομβιστής της Ελλάδος και της σταθερότητας των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ!

Περισσότερα

Αυτόνομη Παρέμβαση: Η κατοικία στο στόχαστρο των δανειστών

no_logoΗ «Αυτόνομη Παρέμβαση» εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

«« Πριν στεγνώσει το μελάνι από την υπογραφή του «τέταρτου μνημόνιου», νέα μέτρα προτείνονται από ΔΝΤ και Κομισιόν, που θα εξαθλιώσουν ακόμη περισσότερο τα ήδη χειμαζόμενα λαϊκά στρώματα: πλήρης κατάργηση 13ου και 14ου μισθού και στον ιδιωτικό τομέα, κι άλλη μείωση του κατώτερου μισθού, κι άλλες απολύσεις στο δημόσιο, απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα, νέα μείωση των συντάξεων και των μισθών, νέο ασφαλιστικό το Σεπτέμβρη και πάει λέγοντας.

Την ίδια στιγμή, εξαιτίας της μακρόχρονης σκληρής λιτότητας, της βάναυσης φορολογίας, του σφαγιασμού των μισθών και συντάξεων, των εκατοντάδων χιλιάδων απολύσεων, τα χρέη των πολιτών προς το δημόσιο και τις τράπεζες κτυπούν επικίνδυνα «κόκκινο». Εξήντα δισεκατομμύρια ευρώ οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο, περίπου 70 δις ευρώ τα δάνεια προς τις τράπεζες που δεν εξυπηρετούνται ολικώς ή μερικώς!!! Δηλαδή αθροιστικά πάνω από τα δύο τρίτα του ΑΕΠ (183 δις) ο ληξιπρόθεσμος ιδιωτικός δανεισμός!!!

Περισσότερα

Το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα δεν αλλάζει

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΔιαβάζω στα φιλοκυβερνητικά «ΝΕΑ»: «Ανοίγει παράθυρο για οριζόντιες καταργήσεις θέσεων και γίνονται υποχρεωτικές μετατάξεις. Καταργούνται Δημοτικοί αστυνομικοί, σχολικοί φύλακες, 46 ειδικότητες τεχνικών Λυκείων. Τέλος οι προσωρινές διαταγές για συμβασιούχους μέχρι 31 Δεκεμβρίου». Όπως, επίσης, στον φιλοκυβερνητικό «Ελεύθερο Τύπο»: «Σαρωτικό κύμα στο Δημόσιο φέρνει το πολυνομοσχέδιο. Στο δρόμο της απόλυσης καθηγητές και υπάλληλοι Δήμων».

Όλα τα παραπάνω, που διαλύουν ολοσχερώς τα νοικοκυριά και βάζουν θηλιά στην Ελληνική κοινωνία, θα πρέπει να γίνουν νόμος του κράτους, υπό τη μορφή πολυνομοσχεδίου, το αργότερο μέχρι την προσεχή Τετάρτη. Αυτό το πολυνομοσχέδιο λοιπόν, προβλέπει οριζόντιες απολύσεις και νέους φόρους, κατ΄ εντολή της τρόικας, προκειμένου να συνεχίσει να εγκρίνει τις δόσεις νέων δανείων, για να μπορέσουμε να εξοφλήσουμε τους τόκους των προηγουμένων δανείων. Μιας πολιτικής υποταγής των Μνημονίων για την εξυπηρέτηση του χρέους, την οποία αποδέχεται απόλυτα και χωρίς ίχνος αντίδρασης η προδοτική κυβέρνηση των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ΑΕ. Της κυβέρνησης που αποδεδειγμένα εξυπηρετεί τα συμφέροντα της τρόικας (ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ) και όχι του Ελληνικού λαού. Τρανταχτό παράδειγμα, οι προχθεσινοί πανηγυρισμοί του δοτού Στουρνάρα, για την έγκριση από τους τροϊκανούς των 6,8 δις ευρώ που θα απορροφηθούν στο σύνολό τους από το χρέος, και το οποίο δημιούργησαν αυτοί οι πολιτικοί αγύρτες.

Από την άλλη μεριά η «Δημοκρατία» μας ενημερώνει: «Εφορία με… καλάζνικοφ. Οι “ράμπο” θα ξετινάζουν κινητά και ακίνητα, κάρτες, λογαριασμούς, δόσεις δανείων, τιμαλφή, έργα τέχνης». Προ των πυλών λοιπόν, η κυβερνητική τρομοκρατία, σε όλο της το μεγαλείο. Για άλλη μια φορά, υπό την πίεση των αποφάσεων της τρόικας, οι ακαμάτηδες και τεμπέληδες πολιτικοί ταγοί μας, αποφασίζουν «άρπα κόλα» και στο «πόδι» φορολογικές μεταρρυθμίσεις και οι οποίες θα στραγγαλίσουν έτι περαιτέρω, εκείνους τους νομοταγείς πολίτες. Θα απαλλάξουν δε, για άλλη μια φορά όλους εκείνους που φοροδιαφεύγουν επί δεκαετίες λόγω της ανυπαρξίας βούλησης όλων των κυβερνήσεων για ένα δίκαιο φορολογικό, το οποίο θα είχε μελετηθεί από ειδικούς με απόλυτη σχολαστικότητα για όλες τις κατηγορίες των φορολογουμένων πολιτών.

Ωστόσο, πολλάκις κατά το παρελθόν, με άρθρα μου, έχω αναφερθεί στις διαχρονικές παθογένειες που ταλανίζουν το Ελληνικό κράτος, όπως η φοροδιαφυγή, η φοροκλοπή, και το παραεμπόριο. Αυτές οι παθογένειες, εάν είχαν τιθασευτεί από αυτό το σαθρό και διαβρωμένο κράτος των πολιτικών εγκληματιών, δεν θα υπήρχε ανάγκη καμιάς μεταβολής των φορολογικών δεδομένων. Αλλά δυστυχώς, αυτό το κράτος της καρπαζιάς και της προχειρότητας δεν έδωσε καμιά σημασία, όπως σε τόσες άλλες παρόμοιες περιπτώσεις, στις δημόσιες καταγγελίες του πρώην γενικού γραμματέα της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων (είχε την απόλυτη ευθύνη για τη μηχανογράφηση των εφοριών και του Υπουργείου Οικονομικών), Διομήδη Σπινέλλη ως προς τη διαφθορά στις εφορίες, την 15η Δεκεμβρίου 2011 στον Ant1 και στον δημοσιογράφο Γιώργο Παπαδάκη. Εάν έστω από τότε είχαν προσεκτικά ασχοληθεί, ίσως σήμερα τα πράγματα να ήσαν διαφορετικά.

Πιο αναλυτικά: O κ. Σπινέλλης, κατήγγειλε την αναποτελεσματικότητα, την κακοδιοίκηση και τη διαφθορά του δημοσίου. Μίλησε για το σύστημα «40-40-20» που κατά την άποψή του, από κάθε φορολογικό έλεγχο, το 40% του προστίμου μένει στον επιχειρηματία με τον διακανονισμό, το άλλο 40% πηγαίνει στον εφοριακό που διενεργεί τον έλεγχο και μόνο το 20% οδεύει στο ταμείο της εφορίας και του Ελληνικού δημοσίου. Παρών, δε, στη ζωντανή τηλεοπτική εκπομπή ήταν και ο κ. Νικολακόπουλος, πρόεδρος Ομοσπονδίας Εφοριακών Υπαλλήλων, που προς κατάπληξη όλων των παρισταμένων, αλλά και των πολιτών που παρακολουθούσαν την συζήτηση, κατήγγειλε ότι: α) για την πάταξη της φοροδιαφυγής δεν υπάρχει πολιτική βούληση, β) δεν υπάρχει νομοθετικό και θεσμικό πλαίσιο και γ) γίνονται στο έργο τους παρεμβάσεις από την πολιτεία. Επίσης, είπε αυτό που όλοι οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουμε, εκτός βεβαίως των πολιτικών ταγών της χώρας που όπως φαίνεται είναι κουφοί και τυφλοί, πως: «Στην Ελλάδα ζούμε και ξέρουμε πως είναι δομημένο το σύστημα…». Επιπλέον, στην συζήτηση αυτή συμμετείχε και ο κ. Ρουμελιώτης, πρόεδρος των εργαζομένων ΚΕΠΥΟ, ο οποίος, επίσης, κατήγγειλε: «η φοροδιαφυγή, είναι θέμα πολιτικής ηγεσίας, είναι θέμα ενός ολόκληρου συστήματος… υπάρχει η τεχνολογία και μπορούν να βρουν τους φοροδιαφεύγοντες, αλλά δεν θέλει κανένας από αυτούς που κυβερνούν 40 χρόνια να τους πιάσει…». http://www.youtube.com/watch?v=XIuYF_2XRIs&feature=player_embedded

Οι παραπάνω καταγγελίες έγιναν από τους πλέον αρμόδιους φορείς και δυστυχώς, δεν άνοιξε καμιά μύτη. Καταγγέλλονται, οι κυβερνώντες σαν τυχάρπαστοι, απατεώνες, κλέφτες, λωποδύτες, που συνειδητά ρουφούν το αίμα των πολιτών οι οποίοι έχουν σωστή φορολογική συνείδηση, προς όφελος των ομοίων τους. Που βρίσκονται τελικά, οι ανακριτικές και εισαγγελικές αρχές;

Ο κ. Σαμαράς είχε ισχυριστεί πως εφ΄όσον γίνει Πρωθυπουργός, θα πατάξει την διαφθορά του δημόσιου τομέα και την φοροκλοπή- φοροδιαφυγή. Παρ΄ότι από εκείνη την τηλεοπτική καταγγελτική συζήτηση στον Ant1, έχουν περάσει δέκα οκτώ μήνες, δεν έχει κάνει απολύτως τίποτε. Κλείνει διαρκώς τα μάτια και τα αυτιά σ΄αυτό το πολιτικό σύστημα της αρπαχτής, όπως τα έκλεισαν όλα τα δουλοπρεπή ΜΜΕ, μη δίνοντας άλλη δημοσιότητα στο θέμα.

Επανερχόμενος στον κ. Σαμαρά, διαπιστώνω πως δεν μας έχει αποδείξει πως έχει την πολιτική βούληση, όπως δεν είχαν όλοι οι προκάτοχοί του, για να χτυπήσει αυτά τα καρκινώματα που κατασπάραξαν και εξακολουθούν να κατασπαράσσουν τα σωθικά της Ελληνικής κοινωνίας. Δεν μας έχει αποδείξει με έργα και όχι με λόγια πως θα πατάξει τη φοροκλοπή, τη φοροδιαφυγή, το παραεμπόριο και την αθρόα λαθρομετανάστευση που αιμορραγεί την πατρίδα μας και οικονομικά. Δεν μας έχει αποδείξει πως θα ασχοληθεί κάποτε με τα καρκινώματα που νόσησαν την Ελληνική κοινωνία. Μας έχει πείσει όμως, πως εξυπηρετεί πειθήνια τα συμφέροντα των δανειστών-τοκογλύφων μας. Εκείνων δηλαδή, που μετά τις εκλογές της Γερμανίας (22 Σεπτεμβρίου 2013), θα επιβάλλουν σε καίρια Υπουργεία γερμανούς πολιτικούς ή τεχνοκράτες, προκειμένου να υλοποιήσουν απόλυτα τις δεσμεύσεις της χώρας, που είναι η ολοσχερής υποθήκευση των εδαφών της και κατά συνέπεια η αρπαγή όλου του ορυκτού μας πλούτου. Που θα ορίσουν ξένο τεχνοκράτη ως διοικητή στην ΤτΕ (Τράπεζα της Ελλάδος), προκειμένου να μην έχουμε το δικαίωμα να «κόψουμε» Εθνικό νόμισμα, εάν και εφ΄ όσον τούτο καταστεί αναγκαίο.

http://www.apostoloupanos.gr/index.php/articles/129-poioi-elexoun-thn-trapeza-ths-ellados

Τελικά, εσύ λαέ βασανισμένε τι ακόμη θα περιμένεις για να εξεγερθείς;

Περισσότερα

Θ. Οικονόμου: “Για να υπάρξει ξανά εμπιστοσύνη στις τράπεζες πρέπει να υπάρξει ρευστότητα στην αγορά”

Θ. ΟικονόμουΓια το κρίσιμο θέμα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και την ανάγκη να υπάρξει ρευστότητα στην αγορά τοποθετήθηκε με δηλώσεις του ο Θανάσης Οικονόμου. Αφορμή στάθηκε η πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ, στις οποίες ο πρώην βουλευτής εντοπίζει μία προσπάθεια του Ταμείου να κατηγορήσει την Ευρώπη ότι επέτρεψε εθελοτυφλώντας και χρονοτριβώντας να εξελιχτεί μια χρηματοπιστωτική κρίση σε δημοσιονομική, για να μην θρηνήσει η Ευρώπη τη δική της Lehman Brother.

Ο Θανάσης Οικονόμου στέκεται στον τρόπο που λειτουργεί το τραπεζικό σύστημα στη χώρα μας δηλώνοντας ότι αντιμετωπίστηκε ως άλλη μία ιερή αγελάδα και δεν πλήρωσαν αυτοί που όφειλαν το τίμημα της κρίσης που τους αναλογεί. “Η κοινή, δίκαιη, λογική λέει ότι σε κάθε επιχείρηση ή εταιρία με προβλήματα είναι οι διοικήσεις και οι μέτοχοι που έχουν τις ευθύνες και άρα και τις συνέπειες και όχι οι πελάτες, οι φορολογούμενοι, οι απλοί πολίτες”.

Σημειώνει δε ότι τώρα που ολοκληρώνεται η ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, με χάσιμο πολύτιμου χρόνου, πρέπει να διασφαλιστεί η ρευστότητα στην πραγματική οικονομία. Κάτι που συνεπάγεται ότι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα πρέπει να αναλάβει έστω και με καθυστέρηση τις ευθύνες που του αναλογούν, παρέχοντας στις επιχειρήσεις την απαραίτητη πρόσβαση στη ρευστότητα και δη με φθηνότερο χρήμα. Αυτό και η εγγραφή των 50 δις της ανακεφαλαιοποίησης στο μηχανισμό στήριξης και όχι στο δημόσιο χρέος, είναι καίριες προϋποθέσεις στην προσπάθεια ανάκαμψης.

Σύμφωνα με τον Θανάση Οικονόμου η ρευστότητα στην αγορά είναι ένα μεγάλο στοίχημα που πρέπει να κερδηθεί. “Για να υπάρξει ξανά εμπιστοσύνη στις τράπεζες δεν αρκεί η ανακεφαλαιοποίηση, πρέπει να υπάρξει ρευστότητα στην αγορά, χρηματοδότηση των επιχειρήσεων, ανασύνταξη του παραγωγικού ιστού της χώρας. Σ’ αυτό πρέπει να επιμείνουμε”.

Το πλήρες άρθρο δημοσιεύτηκε στην Athens Voice http://www.athensvoice.gr/article/city-news-voices/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7/%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CF%86%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82-%CE%B5%CE%BC%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%83%CF%8D%CE%BD%CE%B7

Περισσότερα

Το ΔΝΤ αποκάλυψε ότι η Ελλάδα κι ο λαός της θυσιάζονται στο βωμό του ευρώ και οι εγχώριοι απατεώνες της πολιτικής μιλούν για λάθη…

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης, οικονομολόγος – αναλυτής

Δ. ΚαζάκηςΗ πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ, η οποία αρχικά διέρρευσε στην εφημερίδα Wall Street Journal και κατόπιν, τουλάχιστον μέρος της, δημοσιεύτηκε από το ίδιο το Ταμείο, έχει πυροδοτήσει μια ακόμη αντιπαράθεση αποπροσανατολισμού και εξαπάτησης. Τι ήταν εκείνο που πυροδότησε την αντιπαράθεση; Η ομολογία του ΔΝΤ ότι έκανε λάθη στο πρόγραμμα της Ελλάδας;

Αυτό θέλει να πιστέψουμε ο Γιούνκερ, ο οποίος σε συνέντευξή του στο πρακτορείο MNI και στο Euro2day.gr (7/6) δήλωσε ότι οι προβλέψεις και οι εκτιμήσεις της Κομισιόν για την Ελλάδα αποδείχθηκαν όλες λανθασμένες, διότι δεν «είχαν καμία επαφή με την πραγματικότητα.». Να τι είπε: «Είμαι πολύ επιφυλακτικός σε ό,τι αφορά τις προβλέψεις. Μάλιστα, δεν πιστεύω πως αυτές οι προβλέψεις βασίζονται σε επιστημονικούς παράγοντες. Πρέπει απλώς να περιμένουμε. Όμως, η εντύπωσή μου είναι ότι η Ελλάδα έχει καλές πιθανότητες να βγει από την ύφεση και η χώρα θα επιστρέψει σε αδύναμη ανάπτυξη το 2014. Όμως, δεν θεωρώ αυτές τις προβλέψεις επιστημονική απόδειξη. Διότι όλες οι προβλέψεις που έγιναν αποδείχθηκαν ότι δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα».

Οι αποφάσεις όμως που ελήφθησαν ήταν πάντως οι σωστές, και ας βασίστηκαν σε λανθασμένες προβλέψεις, επιμένει ο κ. Γιούνκερ, που δεν πρέπει να λησμονείται ότι τον καιρό εκείνο ως πρόεδρος του Eurogroup είχε κρισιμότατο ρόλο στη διαμόρφωση του ελληνικού προγράμματος. «Οι αποφάσεις που λάβαμε ήταν οι σωστές, παρότι οι προβλέψεις ήταν εν μέρει λάθος» τόνισε. Τώρα πώς γίνεται να παίρνει σωστές αποφάσεις με λάθος εκτιμήσεις και προβλέψεις, αυτό αποτελεί αληθινή πρωτοτυπία. Μεγαλύτερη πρωτοτυπία συνιστά η επιμονή στο ίδιο πρόγραμμα που έχει αποδειχθεί λάθος.

Πρόκειται για τον ορισμό του παραλογισμού, αλλά δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Η έκθεση του ΔΝΤ δεν μιλά απλά για λάθη σε εκτιμήσεις και στο εφαρμοζόμενο πρόγραμμα, αλλού επικεντρώνεται: Υποστηρίζει ότι το ΔΝΤ παράκαμψε τους κανόνες του Ταμείου για να συμμετάσχει σ’ ένα πρόγραμμα που εξαρχής διαφωνούσε γιατί θεωρούσε ότι δεν θα πετύχει. Θεωρούσε ότι με δεδομένο το ύψος του δημόσιου χρέους της Ελλάδας θα έπρεπε ευθύς εξαρχής να εφαρμοζόταν αναδιάρθρωση με «κούρεμα», όπως είχε εφαρμοστεί στην Ουρουγουάη το 2002, στην Τζαμάικα το 2011 και αλλού. Αυτό δεν έγινε γιατί δεν το επέτρεψε η ελληνική κυβέρνηση και πρωτίστως οι αξιωματούχοι της ευρωζώνης. Ο λόγος ήταν απλός. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες ήταν τόσο εκτεθειμένες σε ελληνικά ομόλογα το 2010 που μια αναδιάρθρωση του χρέους με «κούρεμα» θα τις φόρτωνε με μεγάλες ζημιές, ενώ θα έριχνε τις αξίες και των άλλων κρατικών ομολόγων της ευρωζώνης. Η Ελλάδα λοιπόν έπρεπε να θυσιαστεί, να ακολουθήσει ένα εν πολλοίς λανθασμένο πρόγραμμα προκειμένου να διασωθεί το ευρώ και οι τράπεζες του ευρωσυστήματος. Αυτή είναι η κατακλείδα της έκθεσης του ΔΝΤ. Όλα τα άλλα είναι φλυαρίες για αγρίους.

Μάλιστα στην έκθεσή του το ΔΝΤ εκτιμά ότι όταν τελικά έγινε η αναδιάρθρωση με «κούρεμα» το 2012 ήταν δώρο, άδωρο. Να τι λέει η ίδια η έκθεση: «Μια καθυστερημένη αναδιάρθρωση του χρέους έδωσε ένα παράθυρο ευκαιρίας για τους ιδιώτες πιστωτές για μείωση της έκθεσης και να μεταφέρουν το χρέος σε επίσημα χέρια. Ως είδαμε και προηγουμένως, αυτή η στροφή έγινε σε μεγάλη κλίμακα και περιόρισε τις ζημιές των πιστωτών, όταν το PSI τελικά πραγματοποιήθηκε, αφήνοντας τους φορολογούμενους και το δημόσιο τομέα να φορτωθεί τις ζημιές.» Με άλλα λόγια η αναδιάρθρωση έγινε μόνο όταν συνέφερε τους ιδιώτες δανειστές, κυρίως τις ευρωπαϊκές τράπεζες και ήταν τέτοια που φόρτωσε τις ζημιές στο δημόσιο ταμείο και στους φορολογούμενους.

Καταλάβατε ποιο είναι το καίριο ζήτημα που τέθηκε; Η Ελλάδα θυσιάστηκε για να επιβιώσει η ευρωζώνη και το ευρώ. Πρωταρχικό κριτήριο δεν ήταν ποτέ η όποια διάσωση της Ελλάδας, αλλά πώς εξασφαλιστούν τα συμφέροντα του ευρωσυστήματος. Και γι’ αυτό δεν μιλά κανένας. Κανένας! Απολύτως κανένας! Κι επειδή όλα τα κόμματα συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης έχουν δώσει γη και ύδωρ στο ευρώ και την ευρωζώνη, κάνουν πώς δεν καταλαβαίνουν και το ρίχνουν στην «λαθολογία». Αλλιώς θα έπρεπε να απαντήσουν στο εξής απλό ερώτημα: Δέχονται να θυσιαστεί η Ελλάδα στο βωμό του ευρώ και του ευρωσυστήματος;

Το ΔΝΤ γνωρίζει πολύ καλά ότι η κατάσταση στην Ελλάδα έχει ξεφύγει και πώς δεν είναι ανατάξιμη με κανέναν τρόπο και μέσο. Γνωρίζει πολύ καλά ότι τα περί ανάκαμψης είναι παραμύθια της Χαλιμάς και γι’ αυτό προσπαθεί να ξεφορτωθεί την ευθύνη για το τι θα συμβεί στην χώρα και στον λαό της. Ξέρει ότι τα χειρότερα έρχονται κι έτσι πετά το μπαλάκι στα επιτελεία της ευρωζώνης. «Δεν φταίω εγώ, αλλά η ευρωζώνη που θυσίασε την Ελλάδα για το ευρώ,» αυτό λέει. Και δεν έχει άδικο. Όχι στο ότι δεν φταίει το ΔΝΤ, αλλά στο γεγονός ότι όντως η Ελλάδα θυσιάστηκε για να σωθεί το ευρώ και το τραπεζικό καρτέλ της ευρωζώνης.

Κι αν θυσίασαν την Ελλάδα το 2010 για να μην εξαπλωθεί η «μόλυνση» στο υπόλοιπο ευρωσύστημα, όπως έλεγαν τότε οι Ευρωπαίοι των Βρυξελλών, όταν η ευρωζώνη είχε ρυθμό οικονομικής ανόδου 2% και η Γερμανία 4,2% με συνολικό δημόσιο χρέος στο 80% του ΑΕΠ της, τότε τι πρόκειται να κάνουν σήμερα; Τι πρόκειται να κάνουν σήμερα όταν το δημόσιο χρέος της ευρωζώνης καλπάζει ξεπερνώντας το 90% επί του ΑΕΠ της και για έκτο συνεχές τρίμηνο η οικονομία της συρρικνώνεται; Τι πρόκειται να κάνουν τα επιτελεία του ευρωσυστήματος τώρα που ακόμη και η Γερμανία παρουσιάζει στασιμότητα στην οικονομία της με το χρέος να ανεβαίνει επικίνδυνα, ενώ ακόμη και η εύρωστη μέχρι πρότινος Φιλανδία μαζί με την Ολλανδία βουλιάζουν στην ύφεση; Θα διστάσουν μήπως να θυσιάσουν μέχρις εξοντώσεως την Ελλάδα;

Τόσο οι αξιωματούχοι του ευρωσυστήματος, όσο και το ΔΝΤ, ξέρουν πολύ καλά τι επίκειται για την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό προκειμένου να στηριχθεί το ευρώ και το καταρρέον ευρωσύστημα και προσπαθούν να ρίξουν την ευθύνη ο ένας στον άλλο. «Δεν νομίζω ότι είναι δίκαιο. Το ΔΝΤ απλά προσπαθεί να ‘νίψει τας χείρας του’ πετώντας τα απόνερα στις πλάτες της Ευρώπης,» δήλωσε ο Όλι Ρεν, σε ασυνήθιστα σκληρό ύφος, στην εφημερίδα Wall Street Journal μόλις χθες. Κι αυτό ακριβώς κάνει το ΔΝΤ. Νίπτει τας χείρας του για το τι πρόκειται να συμβεί στην Ελλάδα, αλλά και στην ευρωζώνη.

Και το φιλοθεάμων κοινό της Ελλάδας; Αυτό το ανέλαβαν οι δημοσιογράφοι της πλάκας και της διατίμησης, οι οικονομολόγοι της μπαρουφάκιας σχολής και της διατεταγμένης υπηρεσίας και φυσικά τα κόμματα. Κοινός τους στόχος; Να μην αντιληφθεί ο απλός κόσμος προς τι γίνεται ο καυγάς για το πάπλωμα. Να μην αντιληφθεί ότι δίχως κανένα δισταγμό θυσίασαν την χώρα του και τον ίδιο προκειμένου να διασωθεί το ευρώ και το ευρωσύστημα. Να μην αντιληφθεί ότι ο ίδιος, μαζί με τους άλλους λαούς της Ευρώπης, δεν είναι παρά θυσία στον Μινώταυρο του ευρώ. Κι ότι από αυτόν τον Μινώταυρο δεν πρόκειται να γλυτώσει ούτε αυτός, ούτε η χώρα του, ούτε καμιά από τις χώρες της ευρωζώνης, εκτός κι αν βρεθεί ένας Θησέας για να σκοτώσει μια και καλή το ανθρωποφάγο τέρας.

Κι έτσι ολόκληρη η συγχορδία της παραπληροφόρησης, της εξαπάτησης και της απόλυτης βλακείας το έχει ρίξει στην «λαθολογία».

Το υπουργείο οικονομικών ποιεί την νύσσα. Ο φερόμενος πρωθυπουργός δήλωσε μεταξύ τυρού και αχλαδιού ότι έχουν διορθωθεί τα λάθη. Ο μέγας και πολύς Βενιζέλος δήλωσε: «Η έκθεση του ΔΝΤ καταγράφει και επιβεβαιώνει θέσεις που έχουμε παρουσιάσει δημόσια κατ’ επανάληψη και ήταν η βάση της επιχειρηματολογίας μας στις σκληρές διαπραγματεύσεις με το ΔΝΤ και τα άλλα δύο μέλη της τρόικας προκειμένου να διαφυλάξουμε την Ελλάδα από τη σωρευτική ύφεση και ανεργία που προήλθε από την εφαρμογή ενός ατελούς στη σύλληψή του πρώτου προγράμματος.

Οι διαφορές άλλωστε ανάμεσα στο πρώτο και το δεύτερο πρόγραμμα δείχνουν την κατεύθυνση που έπρεπε να είχε επιλεγεί εξ αρχής. Η Ελλάδα ήταν και είναι δυστυχώς υποχρεωμένη να σταθμίζει τον διεθνή συσχετισμό δυνάμεων, ιδίως όταν αυτός έχει να κάνει με τους δανειστές της. Υπάρχουν πολλές επιλογές που ποτέ δεν θα κάναμε εμείς μόνοι μας, αλλά ήμασταν υποχρεωμένοι να τις κάνουμε για να αποφύγουμε τα χειρότερα. Γι’ αυτό χρειάζεται μια νέα πολιτική στρατηγική η Ευρωζώνη και όλη η Ευρώπη. Κι αυτό είναι το καθήκον που πρέπει να επωμιστούν πρωτίστως οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές».

Μένεις άναυδος με το θράσος τους. Δεν έχει να πει τίποτε για το γιατί αυτός και οι κυβερνήσεις που συμμετείχε αποδέχτηκαν και μάλιστα χωρίς καν διαπραγμάτευση, όπως αναφέρει η έκθεση του ΔΝΤ, να θυσιαστεί η Ελλάδα και ο λαός για το ευρώ; Γιατί ο ίδιος προχώρησε τελικά σε μια αναδιάρθρωση του χρέους που εξυπηρετούσε μόνο τους ευρωπαίους δανειστές και φόρτωσε τις ζημιές στον Έλληνα φορολογούμενο και στο δημόσιο ταμείο; Για όλα αυτά δεν έχει να πει τίποτε εκτός από την γνωστή δικαιολογία των απανταχού δοσιλόγων και κατ’ επάγγελμα προδοτών: «Η Ελλάδα ήταν και είναι δυστυχώς υποχρεωμένη να σταθμίζει τον διεθνή συσχετισμό δυνάμεων, ιδίως όταν αυτός έχει να κάνει με τους δανειστές της. Υπάρχουν πολλές επιλογές που ποτέ δεν θα κάναμε εμείς μόνοι μας, αλλά ήμασταν υποχρεωμένοι να τις κάνουμε για να αποφύγουμε τα χειρότερα.» Με άλλα λόγια η Ελλάδα, δηλαδή εμείς που την κυβερνάμε είμαστε υποχείρια των «διεθνών συσχετισμών δυνάμεων» κι έτσι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ενδίδουμε στις πιέσεις και τους εκβιασμούς.

Ο Βενιζέλος και το συνάφι του θα αναγκαστούν να απαντήσουν συγκεκριμένα στο γιατί έπρεπε να θυσιαστεί η Ελλάδα και ο λαός της και ποια συγκεκριμένα συμφέροντα υπηρετεί η πολιτική ενδοτισμού και υποτέλειας που ακολουθούν, μόνο όταν βρεθούν στο σκαμνί του κατηγορουμένου επί εσχάτη προδοσία. Μαζί και με όλους εκείνους τους ανώτατους δικαστικούς, εκδότες και δημοσιογράφους που καθαγίασαν την θανάτωση της Ελλάδας και του λαού της προς όφελος του ευρωσυστήματος. Ειλικρινά με τρώει η περιέργεια να ακούσω πώς θα υπερασπιστούν τον εαυτό τους όταν θα έρθει η ώρα της κρίσης. Αν και είμαι σίγουρος ότι απλά θα επαναλάβουν όλες τις τετριμμένες δικαιολογίες των εκάστοτε εθνοπροδοτών και πρακτόρων αλλότριων συμφερόντων.

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ με την σειρά της παίζει κι αυτή το χαρτί της «λαθολογίας». Κουβέντα για την ταμπακέρα. Μάλιστα ο κ. Μηλιός, υπεύθυνος της οικονομικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, δήλωσε ανάμεσα στα άλλα: «Συγκεκριμένα ομολογείται ότι υπήρχε αναγκαιότητα μείωσης του χρέους από το 2010, ότι ήταν λανθασμένη η απόφαση του PSI του Μαρτίου του 2012, και η πλήρης αποτυχία των προβλέψεων για τα βασικά μακροοικονομικά μεγέθη. Κυρίως όμως αποκαλύπτει ότι ουσιαστικά η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε ως πειραματόζωο για την εφαρμογή της ίδιας αντιδραστικής πολιτικής σε όλες της χώρες της ΕΕ.» Μόνο που η έκθεση του ΔΝΤ δεν λέει αυτό. Δεν λέει ότι η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε ως πειραματόζωο για την εφαρμογή της ίδιας αντιδραστικής πολιτικής σε όλες της χώρες της ΕΕ. Αυτό το έβγαλε από την κοιλιά του ο κ. Μηλιός. Μόνο οι πιο ανόητοι από τους οπαδούς που ταιριάζουν στον ΣΥΡΙΖΑ, θα μπορούσαν να πιστέψουν ότι το ΔΝΤ καταγγέλλει την πολιτική που εφαρμόζει και το ίδιο.

Ειδικοί στην στρεψοδικία, ανάλογα με τις σκοπιμότητες που υπηρετούν, τα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τρέμουν να απαντήσουν σ’ αυτό που πραγματικά ομολογεί η έκθεση του ΔΝΤ: η Ελλάδα θυσιάστηκε για να διασωθεί το ευρώ και το ευρωσύστημα. Έχουν να πουν τίποτε γι’ αυτό; Ούτε κουβέντα! Μήπως θα μπορούσαν να μας διευκρινίσουν αν αποδέχονται την θυσία της Ελλάδας και του λαού της προκείμενου να επιβιώσει το ευρώ και η ευρωζώνη; Θα θυσιάσουν την Ελλάδα και τον λαό της για να επιβιώσει το ευρωσύστημα; Σιγή ιχθύος. Την έχουν πουλήσει την ιστορία και μάλιστα τοις μετρητοίς και τώρα φοβούνται μήπως κι εκτεθούν.

Στο ίδιο μήκος κύματος και οι ΑΝΕΛ του Καμένου. Στις 6/6 είχαμε την δήλωση του Νότη Μαριά: «Κάθε θαύμα κρατάει τρεις μέρες, λέει η λαϊκή παροιμία, τόσο κράτησε και το δήθεν success story του κ. Σαμαρά, καθώς σύμφωνα με το ΔΝΤ, αντί για ανάπτυξη έρχονται νέο μνημόνιο και νέα σκληρά μέτρα σε βάρος του φτωχοποιημένου ελληνικού λαού». Κι όπως θα περίμενε κανείς, κουβέντα για την ταμπακέρα, δηλαδή για την αποκάλυψη του ΔΝΤ ότι όλα αυτά που ζούμε συμβαίνουν γιατί η Ελλάδα και ο λαός της οφείλει να θυσιαστεί στο βωμό του ευρώ. Ο κ. Μαριάς, όπως συνηθίζει, δεν ξέρει, δεν είδε, δεν άκουσε κι έτσι συνεχίζει το γνωστό παιχνίδι της πολιτικής απάτης.

Κατόπιν την σκυτάλη πήρε ο Τέρενς Κουίκ, πάλι των Καμμένων Ελλήνων, ο οποίος χωρίς όνειδος δήλωσε στις 6/6: «Η έκθεση του ΔΝΤ, αλλά και οι δηλώσεις του οικονομικού εκτελεστή Πωλ Τόμσεν που αναφέρονται σε λάθος συνταγή για την Ελλάδα, δημιουργεί ορισμένα ερωτηματικά: Από λάθος αυτοκτόνησαν 4.000 Έλληνες; Από λάθος έμειναν άνεργοι 1.500.000 Έλληνες; Από λάθος κατέβασαν ρολά εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις; Από λάθος εκχωρήθηκε η εθνική κυριαρχία της Ελλάδας με το αγγλικό δίκαιο και το Δικαστήριο του Λουξεμβούργου; Επειδή, όμως, τα λάθη πρέπει να πληρώνονται, γι’ αυτό αισθάνομαι ότι ορθώς υπέβαλλα μηνυτήρια αναφορά στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης εναντίον του Πωλ Τόμσεν και της υπόλοιπης παρέα του της τρόικας. Φυσικά, εξακολουθώ να πιστεύω ότι είναι θράσος του Πωλ Τόμσεν, μετά από αυτή τη νέα ομολογία του, να θέλει την άλλη εβδομάδα να ξανάρθει στην Ελλάδα. Κανονικά θα πρέπει να του απαγορευθεί η είσοδος. Κατά τα άλλα, αναρωτιέμαι. Με τέτοια νέα ωμή ομολογία, πώς είναι δυνατόν να συνεργαστεί μαζί του η ελληνική συγκυβέρνηση; Και με την ευκαιρία επίσης αναρωτιέμαι, πώς είναι δυνατόν με αυτόν τον οικονομικό εκτελεστή να κάθισε στο ίδιο τραπέζι και να συνομίλησε μαζί του στην Ουάσινγκτον, ο κατά τα άλλα αντιμνημονιακός Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας;».

Όπως καταλάβατε, κατά τον Τέρενς Κουίκ, όλα ήταν ένα λάθος και ο κακός της υπόθεσης είναι ο Πολ Τόμσεν. Κι ευτυχώς. Γιατί το πρόβλημα θα μας το λύσει η μηνυτήρια αναφορά στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης εναντίον του Πωλ Τόμσεν και της υπόλοιπης παρέα του της τρόικας. Κουβέντα φυσικά για την αποκάλυψη του ΔΝΤ ότι ο λαός της Ελλάδας και η ίδια η χώρα θυσιάστηκε στο βωμό του ευρώ. Πώς να πει κουβέντα όταν όλοι τους έχουν δώσει γη και ύδωρ στο ευρωσύστημα; Πώς να τοποθετηθεί με ειλικρίνεια στο όλο ζήτημα, όταν για όλους αυτούς η ειλικρίνεια είναι ασύμβατη με την πολιτική που ακολουθούν. Δεν έχουν ούτε καν το ανάστημα να δηλώσουν ότι η Ελλάδα και ο λαός της δεν πρόκειται να θυσιαστεί για το ευρώ και την ευρωσύστημα. Είναι τόσο πατριώτες της καρπαζιάς που ασκούν αντιπολίτευση μόνο μέχρις εκεί που τους παίρνει απέναντι στα μεγάλα αφεντικά.

Το ίδιο μονοπάτι ακολούθησε και η Χρυσή Αυγή, η οποία αρχικά στις 6/6 εξέδωσε την εξής ανακοίνωση: «Τα κοράκια του ΔΝΤ παραδέχθηκαν πως αποτελούν καταστροφή για την Ελλάδα και την εθνική μας οικονομία. Η Χρυσή Αυγή απαιτεί άμεση καταγγελία του Μνημονίου και οριστική παύση πληρωμής του παράνομου και επαχθούς χρέους της χώρας.» Σιγά, ρε κορίτσια, θα σκίσετε κανένα καλσόν! Δεν έχουν ούτε καν τα κότσια να καταγγείλουν αυτό που στ’ αλήθεια παραδέχτηκε το ΔΝΤ, ότι δηλαδή η Ελλάδα καταστρέφεται προκειμένου να διασωθεί το ευρώ και το ευρωσύστημα. Το αδελφάτο της Χρυσής Αυγής ξέρει μόνο να παπαγαλίζει αιτήματα που αντιγράφει από το ΣΥΡΙΖΑ, όπως η «οριστική παύση πληρωμής του παράνομου και επαχθούς χρέους της χώρας,» ότι κι αν σημαίνει αυτό. Αν δεν πουλούσαν τζούφιο πατριωτισμό για να κρύψουν την φασιστική εθνικοφροσύνη τους που ανέκαθεν υπηρετούσε ξένα συμφέροντα, όπως οι Γερμανοτσολιάδες πρόγονοί τους, θα γνώριζαν πολύ καλά ότι η μόνη «οριστική παύση πληρωμής» χρέους χωρίς καταστροφικές επιπτώσεις για την χώρα μπορεί να γίνει αποκλειστικά μονομερώς και εκτός ευρώ. Γι’ αυτό κι αυτή η θέση είναι η μόνη αληθινά πατριωτική.

Και για να μην παρεξηγηθούν τα αφεντικά εξ εσπερίας της Χρυσής Αυγής, το αδελφάτο προέβη σε νέα διορθωτική δήλωση την επομένη: «Η τρόικα δηλώνει επισήμως πλέον την αποτυχία της μνημονιακής πολιτικής που διέλυσε τη χώρα μας και τσάκισε τον ελληνικό λαό. Η συγκυβέρνηση παραμένει άβουλο πιόνι στα χέρια των τοκογλύφων δανειστών. Μόνο μία εθνική ηγεσία με πρωτοπόρο τη Χρυσή Αυγή μπορεί να αντισταθεί στην τρόικα, να καταγγείλει το μνημόνιο και να εκμεταλλευθεί τον εθνικό μας πλούτο προς όφελος των Ελλήνων.» Σ’ αυτή την δήλωση, όπως βλέπετε, εξαφανίστηκε μέχρις και η αναφορά στην «οριστική παύση πληρωμής του παράνομου και επαχθούς χρέους της χώρας.» Το πρόβλημα περιορίζεται στην αποτυχία της μνημονιακής πολιτικής, ότι ακριβώς λένε και οι Τσιπρέοι-Καμμένοι, ενώ το μόνο πρόβλημα που εντοπίζει είναι «η συγκυβέρνηση παραμένει άβουλο πιόνι στα χέρια των τοκογλύφων δανειστών.» Άβουλο πιόνι, όχι προδότες και δοσίλογοι που θανατώνουν σκόπιμα την Ελλάδα και τον λαό της προκειμένου να διασωθεί το ευρώ. Όπως άλλωστε αποκάλυψε και το ΔΝΤ. Κουβέντα για την ταμπακέρα.

Είναι τόσο «πατριώτες» οι φύλαρχοι του αδελφάτου της Χρυσής Αυγής που ζητούν μόνο την αλλαγή βάρδιας. Να φύγουν αυτοί που είναι «άβουλα πιόνια» και να έρθει «μία εθνική ηγεσία με πρωτοπόρο τη Χρυσή Αυγή μπορεί να αντισταθεί στην τρόικα, να καταγγείλει το μνημόνιο και να εκμεταλλευθεί τον εθνικό μας πλούτο προς όφελος των Ελλήνων.» Δηλαδή να έρθει μια «εθνική ηγεσία» που δεν θα αμφισβητήσει το γεγονός ότι η Ελλάδα θυσιάζεται για την επιβίωση του ευρωσυστήματος, απλά θα διαπραγματευθεί υπέρ των Ελλήνων το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου. Πρόκειται για σκάντζα βάρδια νταβατζή. Ε, κι από νταβατζήδες οι φύλαρχοι της ΧΑ οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι γνωρίζουν από πρώτο χέρι τα περισσότερα.

Και μας έμεινε το ΚΚΕ, το οποίο με σχόλιο του γραφείου τύπου (7/6) είπε τα εξής σημαντικά: «Η αντιπαράθεση μεταξύ ΔΝΤ και ΕΕ είναι τσακωμός μεταξύ λύκων για το μοίρασμα της λείας από το σφαγιασμό του λαού. Εκφράζει αντιθέσεις μεταξύ τμημάτων του κεφαλαίου και ιμπεριαλιστικών κέντρων για το πώς θα επιμεριστούν τα κέρδη και οι ζημιές από την κρίση, όπως επίσης και από ένα νέο κούρεμα του ελληνικού χρέους, το οποίο – όπως και το προηγούμενο – θα φορτώσουν στις πλάτες του λαού. Την ίδια στιγμή τόσο η ΕΕ, όσο και το ΔΝΤ με κάθε ευκαιρία τονίζουν ότι η αντιλαϊκή πολιτική πρέπει να συνεχιστεί και να ενταθεί προκειμένου να θωρακιστούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Αυτός ήταν άλλωστε και ο στόχος των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων. Ο λαός χρειάζεται να απορρίψει τις συνταγές του ΔΝΤ και της ΕΕ, αλλά και τα κόμματα που του προτείνουν να επιλέξει με ποια συνταγή θα χρεοκοπήσει. Η λύση προς όφελός του βρίσκεται στη λαϊκή συμμαχία και τη συμπόρευση με το ΚΚΕ.»

Τι μας λέει το ΚΚΕ; Τα ίδια που μας λένε κι όλοι οι άλλοι, μόνο που τα ερμηνεύει με βάση το δικό του Κοράνι, ή Ευαγγέλιο. Για την ταμπακέρα ούτε λόγος. Τι έχει να πει το ΚΚΕ για την ομολογία του ΔΝΤ ότι η Ελλάδα ως χώρα κι ως λαός θυσιάζεται προκειμένου να επιβιώσει το ευρωσύστημα; Απολύτως τίποτε. Μόνο τετριμμένες ανοησίες για αντιθέσεις μεταξύ τμημάτων του κεφαλαίου, ξεπατικοτούρα από τα εγχειρίδια για ασχέτους του Περισσού. Το ΚΚΕ, όπως και το σύνολο των πολιτικών κομμάτων, προσπαθεί να στρέψει αλλού την προσοχή του κόσμου. Να τον αποπροσανατολίσει για να μην αντιληφθεί ότι το βασικό μέτωπο βρίσκεται στο καθεστώς εκποίησης και διάλυσης που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα προκειμένου να διασωθεί το ευρωσύστημα. Αντί λοιπόν να απαντά στο συγκεκριμένο, δηλαδή στο αν και κατά πόσο θα πρέπει ο ελληνικός λαός να δεχτεί να θυσιαστεί αυτός και η πατρίδα του για το ευρώ και το ευρωσύστημα, δραπετεύει σ’ έναν αφηρημένο και εντελώς ακίνδυνο αντικαπιταλισμό.

Το ΔΝΤ και η ΕΕ δεν τσακώνονται γιατί έχουν προτιμούν διαφορετικές συνταγές, ούτε για το πώς θα μοιραστούν την λεία, αλλά για το ποιος θα έχει το πάνω χέρι στις εξελίξεις στην ευρωζώνη και στην Ελλάδα τώρα που βαθαίνει η κρίση και η ύφεση. Βγαίνουν και οι δυο να ομολογήσουν ότι θανατώνουν εξεπιτούτου την Ελλάδα για να επιβιώσει το ευρωσύστημα και για να μην υπάρξουν αθέμιτοι τρανταγμοί στις παγκόσμιες αγορές και το ΚΚΕ δεν έχει να πει τίποτε απολύτως. Και φυσικά ως «επαναστατικό» κόμμα που είναι καλεί τον ελληνικό λαό να απορρίψει «τις συνταγές του ΔΝΤ και της ΕΕ» και να ακολουθήσει, σαν καλό αμνοερίφιο, ή «χύδην όχλος» – όπως έλεγε ο Βυζάντιος – το ΚΚΕ. Αυτό θα πει ταξική απολογητική υπέρ της πιο αισχρής και ομολογημένης αποικιοκρατίας που έχει επιβληθεί ποτέ στην Ελλάδα και τον λαό της.

Πώς μπορεί κάποιος που έχει σώας τα φρένας και διαθέτει στοιχειώδη αξιοπρέπεια να τους πιστεύει; Πώς μπορεί να πιστεύει ότι κάποιος από δαύτους θα κάνει την διαφορά, όταν δεν τολμούν ούτε καν να τοποθετηθούν ανοιχτά και ξάστερα στο κυρίαρχο ζήτημα που έθεσε η διαμάχη ΔΝΤ και ΕΕ; Αυτοί που θανατώνουν εδώ και τρία χρόνια τον λαό και την χώρα, ομολογούν ότι το κάνουν για να διασώσουν το ευρώ και τις αγορές και κανείς από τους εγχώριους αντιμνημονιακούς δεν λέει κουβέντα.

Τι μπορεί να περιμένει κανείς από όλους αυτούς όταν δεν τολμούν ούτε καν να πουν ότι δεν αποδέχονται την θυσία της Ελλάδας και του λαού της προς όφελος του ευρωσυστήματος. Δεν την αποδέχονται ακόμη κι αν χρειαστεί να τιναχτεί στον αέρα ολόκληρο το ευρωσύστημα και οι διεθνείς κεφαλαιαγορές που βρίσκονται πίσω του. Γιατί δεν το λένε; Για έναν απλό λόγο: γιατί παίζουν με σημαδεμένη τράπουλα. Κρώζουν για λάθη και για αποτυχημένα μνημόνια ώστε να μην καταλάβει κανείς από τους αξιοθρήνητους οπαδούς τους ότι το πρόβλημα βρίσκεται στο ίδιο το ευρωσύστημα σαν παρά φύση απόστημα, που για να επιβιώσει θα πρέπει να θανατωθεί ότι υγιές εξακολουθεί και υπάρχει στην κοινωνία. Πρώτα και κύρια οι λαοί και οι χώρες τους. Κι ενώ το ΔΝΤ και η ΕΕ το ομολογούν ανοιχτά, οι δικοί μας αντιμνημονιακοί και ταξικοί παίζουν την κολοκυθιά.

Για όλους αυτούς πολιτική είναι η «τέχνη του εφικτού» που τους επιτρέπει να επιβιώνουν σε βάρος του λαού και ταυτόχρονα να εμφανίζονται ως εκφραστές του. Αυτή είναι η μεγαλύτερη κατάρα σήμερα που στοιχειώνει την σκέψη και την δράση του ελληνικού λαού. «Η ανθρωπότης εξηγέρθη», έγραφε ο Αναστάσιος Βυζάντιος το 1876, «κατά των μοναρχών, οίτινες ετόλμησαν να είπωσι «το κράτος ειμί εγώ» και ανεχόμεθα εν τούτοις, οι φιλελεύθεροι Έλληνες, να επαναλαμβάνωσι τα κόμματα την αυτήν βέβηλον φράσιν! Τα κόμματα είναι το έθνος! Βεβαίως, αλλά μήπως όπως και τα εξανθήματα και αι υπερσαρκώσεις είναι ο άνθρωπος;»

Κι όσο όλοι εμείς που υποφέρουμε, όλοι εμείς που έχουμε κάθε λόγο να λέμε ότι ανήκουμε στο λαό, στον εργαζόμενο λαό, όσο ανεχόμαστε τα εξανθήματα και τις υπερσαρκώσεις που αποκαλούμε κόμματα να κατατρώγουν τις σάρκες μας, να μας αγοράζουν και να μας πουλάνε κατά το δοκούν, να σπέρνουν την διχόνοια ανάμεσά μας με τις ιδεολογίες τους – καταφύγια ανεπρόκοπων και απόλυτα διεφθαρμένων πολιτευτών καριέρας – τότε το τέλος μας είναι απολύτως βέβαιο. Θα γίνουμε η θυσία που τόσο ανάγκη έχει ο σύγχρονος Μινώταυρος του ευρώ και των αγορών προκειμένου να επικρατήσει η δική τους άθλια και παρά φύση ύπαρξη πάνω στις κοινωνίες, του λαούς και τις πατρίδες τους.

Περισσότερα