Ανθολόγιο (4): Στις καλένδες η αναθεώρηση του Συντάγματος

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΤα μνημόνια και οι δανειακές συμβάσεις, με άλλα λόγια, η απόλυτη υποταγή μας στους τροϊκανούς, οι οποίοι επιδεικνύουν απέναντί μας συμπεριφορά τοκογλύφου δανειστού προς δανειολήπτη και όχι ισότιμου εταίρου στον ίδιο συνασπισμό, εξαθλίωσαν τον λαό μας και εκχωρήθηκαν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Παρ΄όλα ταύτα, από τον Μάιο του 2013 συμπληρώθηκαν 5 χρόνια από την προηγούμενη συνταγματική αναθεώρηση και με βάσει την παράγραφο 6 του άρθρου 110 του Συντάγματος (δεν επιτρέπεται αναθεώρηση του Συντάγματος προ της παρόδου πενταετίας από της περατώσεως της προηγουμένης) θα μπορούσε να έχει ξεκινήσει η διαδικασία νέας συνταγματικής αναθεώρησης. Διότι όπως, λέει και ο θυμόσοφος λαός μας: «των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν».

Είναι λοιπόν, κατεπείγουσα η αναγκαιότητα γενναίας αναθεώρησης του Συντάγματος, από τη στιγμή που όλοι οι μετέχοντες του σημερινού πολιτικού συστήματος έχουν παραδεχτεί πως αυτό το πολιτικό σύστημα έχει πτωχεύσει και η πατρίδα μας βρίσκεται σε οικονομικό αδιέξοδο. Έτσι, απαιτούνται βαθιές τομές στο υπάρχον Σύνταγμα, κάτι που δεν τόλμησαν οι προηγούμενες αναθεωρήσεις, και μοιραία μας οδήγησαν ως χώρα στον γκρεμό! Απαιτούνται ουσιαστικές διαρθρωτικές και ριζοσπαστικές τομές που θα έχουν να κάνουν με την εύρυθμη λειτουργία του πολιτεύματος και της Δημοκρατίας, η οποία σήμερα επί της ουσίας έχει καταργηθεί. Κατ΄αυτόν τον τρόπο θα καταπολεμηθεί η κομματοκρατία που κατασπαράσσει τα σωθικά της υγιούς κοινωνίας. Απαιτούνται ουσιαστικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας αυτής της αθεράπευτης, αντιπαραγωγικής και διεφθαρμένης δημόσιας διοίκησης, που θα έχει ως αποτέλεσμα μεταξύ των άλλων να πατάξει τις παθογένειες δεκαετιών του Ελληνικού κράτους, όπως, η φοροκλοπή, η φοροδιαφυγή, το παραεμπόριο, η λαθρομετανάστευση κλπ.

Περισσότερα

Η Δωδώνη σε πλήρη εγκατάλειψη

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΤις τελευταίες ημέρες παρακολουθήσαμε στα ΜΜΕ, την επαναλειτουργία του αναστηλωμένου αρχαίου θεάτρου της Αρχαίας Μεσσήνης μετά από 1700 χρόνια και 2300 χρόνια μετά την ίδρυση της πόλεως από τον Στρατηγό Επαμεινώνδα. Επίσης, ενημερωθήκαμε πως η αναστήλωση έγινε με πρωτοβουλία του ίδιου του Πρωθυπουργού της χώρας Αντώνη Σαμαρά, με μερική χρηματοδότηση από το Β΄ και Γ΄ ΚΠΣ και με δωρεά του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος».

Πράγματι τέτοιες ενέργειες-συνδρομές από πλευράς της Ελληνικής Πολιτείας αλλά και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, δεν είναι δυνατόν να αφήσουν κανένα ασυγκίνητο. Γιατί η πατρίδα μας οφείλει να τιμά και να αναδεικνύει τον πολιτισμό της, ο οποίος φώτισε και εξακολουθεί να φωτίζει επί αιώνες ολόκληρη τη γη. Άλλωστε, έτσι ενισχύεται δυναμικά η πιο παραγωγική «βιομηχανία» του τόπου μας, που είναι ο τουρισμός και παρέχεται ένα επιπλέον κίνητρο στους επισκέπτες της πατρίδος μας.

Περισσότερα

Απαιτούνται εθνικές αποφάσεις

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΣτις 30 Νοεμβρίου 2012, με αφορμή τις εορταστικές εκδηλώσεις για τα 100 χρόνια από την ανεξαρτησία της Αλβανίας, έγραψα άρθρο με τίτλο: «Ο αλυτρωτισμός των γειτόνων μας είναι επακόλουθο των μνημονίων», όπου μεταξύ των άλλων έγραφα: «… Και ενώ η κυβέρνησή μας κοιμάται και μένει ουραγός των εξελίξεων, έρχονται τα μηνύματα από ΗΠΑ τα οποία δημοσιεύονται στην εφημερίδα της Ν.Υόρκης “Καλάμι”: “Την ώρα που οι διπλωμάτες μας στις ΗΠΑ συνεχίζουν τον… τουρισμό τους και το Υπουργείο Εξωτερικών κοιμάται, από πλευράς Αλβανίας κορυφώνεται η προπαγάνδα περί Τσαμουριάς, των Αλβανόφωνων στις ΗΠΑ, οι οποίοι είναι οργανωμένοι, προπαγανδίζουν περί Τσαμουριάς και καταγγέλλουν την Ελλάδα για… “γενοκτονία”. Οι περίπου 330.000 Αλβανόφωνοι (μεταξύ τους και Κοσσοβάροι) στις ΗΠΑ, συγκεντρωμένοι σε μεγάλες παροικίες (Νέα Υόρκη, Βόρεια Νέα Υερσέη, Σικάγο, Ντιτρόιτ, Φιλαδέλφεια, Βοστόνη, Κόλπος Τάμπα, Χάρτφορντ Κοννέτικατ, Ρίβερσάϊντ Καλιφόρνια), δικτυώνονται στο Κογκρέσσο και συγκεντρώνουν χρήματα”.

Περισσότερα

Η Siemens εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΣτην εποχή των μνημονίων, των δανειακών συμβάσεων και των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου, όπου επί της ουσίας καταργείται ο ουσιαστικός διάλογος στην Ελληνική Βουλή, την πεμπτουσία της Δημοκρατίας, ο Ελληνικός λαός βιώνει τον διαμελισμό και την εξαφάνισή του. Τρία-τέσσερα χρόνια ήταν αρκετά για τις κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά, προκειμένου να διαλύσουν την πατρίδα μας και να την καταστήσουν μια τριτοκοσμική χώρα, έρμαιο των δανειστών – τοκογλύφων – βιαστών μας.

Παρ’ όλα ταύτα ο βιασμός της κοινωνίας μας συνεχίζεται και έτσι, καθημερινά διαβάζουμε στον ημερήσιο έντυπο τύπο: «Εφιάλτης τα ληξιπρόθεσμα, το β’ εξάμηνο πολύ δύσκολο για τους πολίτες». «Σε κράτος γκάνγκστερ μετατρέπεται το κράτος δικαίου. Νύχτα μέρα κατασχέσεις. Δεν νικάς την φοροδιαφυγή τρομοκρατώντας όλο το λαό. Καταργήσεις και συγχωνεύσεις σχολίων στη Θεσσαλονίκη». «Χαριστική βολή και στο Λύκειο». «Έφοδος σε 350 χιλ. ακίνητα από την άρση πλειστηριασμών. Επενδυτές κοράκια αγοράζουν τα “κόκκινα” δάνεια». «Στα όρια της φτώχιας 500 χιλ. συνταξιούχοι».

Περισσότερα

Ντροπή κύριε Παπούλια

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΣυμπληρώθηκαν 39 χρόνια «αποκατάστασης της Δημοκρατίας» από την «επάρατο» χούντα των Συνταγματαρχών και ο διορισμένος Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, από τα πτωχευμένα κόμματα της μεταπολιτεύσεως, Κάρολος Παπούλιας, έκανε «βαρυσήμαντες» δηλώσεις προς τα καθοδηγούμενα από τη Νέα Τάξη Πραγμάτων ΜΜΕ, για να τις μεταφέρουν στον υπνωτισμένο, αποχαυνωμένο και ακρωτηριασμένο Ελληνικό λαό.

Είπε, λοιπόν μεταξύ άλλων ο «λαοφιλής» και «λαοπρόβλητος» Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, που δεν μπορεί να ξεμυτίσει βήμα χωρίς την πολυάριθμη φύλαξή του, γιατί ως κύριος υπεύθυνος της σημερινής ανθρωπιστικής κρίσεως που περνάει ο λαός της πατρίδας μας, θα εισπράξει την οργή του: «… η ανοδική πορεία της περιόδου της μεταπολίτευσης σταμάτησε με “βίαιο τρόπο” καθ’ ότι ήταν ασταθές το έδαφος πάνω στο οποίο αναπτύχθηκε… η μάχη είναι για τη διασφάλιση της οικονομικής μας αυτοδυναμίας που αποτελεί όρο για την Εθνική αξιοπρέπεια και την κοινωνική δικαιοσύνη, αλλά ταυτόχρονα είναι μια μάχη εναντίον της υποχώρησης της δημοκρατίας…».

Περισσότερα

Ακούει κανείς τη φωνή της νεολαίας μας;

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΣτην εποχή των μνημονίων για την εξυπηρέτηση του χρέους προς τους δανειστές μας τοκογλύφους, ο λαός μας έχει απόλυτα εξαθλιωθεί και κάθε μέρα που περνά εξαθλιώνεται περισσότερο, αφού νέα μέτρα θα αποφασίζονται εναντίον του, προκειμένου να εισπράττουν οι προδοτικές Ελληνικές κυβερνήσεις την κάθε δόση δανείου για να πληρώσουν τους τόκους των προηγουμένων. Έτσι, αυτή η σαρωτική λαίλαπα των μνημονίων, έχει διαλύσει τα ελληνικά νοικοκυριά με αποτέλεσμα την μείωση των μισθών και των συντάξεων, τη ληστρική αρπαγή του χρυσού μέσω των καταστημάτων αγοράς χρυσού που ξεπηδούν σαν μανιτάρια σε όλες τις γειτονιές της επικράτειας, τη φορομπηχτική πολιτική (χαράτσια) ακόμη και για την πρώτη κατοικία, το πιθανό έως σίγουρο κούρεμα των αποταμιευτικών καταθέσεων.

Αυτή η πολιτική των μνημονίων έχει κλείσει τις περισσότερες μικρομεσαίες επιχειρήσεις και πλέον, πολλές μεγάλες επιχειρήσεις είτε κλείνουν ολοσχερώς μεταφέροντας σε άλλες χώρες τις δραστηριότητές τους, είτε μειώνουν δραστικά το προσωπικό των επιχειρήσεών τους. Αποτέλεσμα αυτών των πολιτικών είναι η ανεργία να αγγίζει το 30% του πληθυσμού μας (μεγαλύτερο στην ΕΕ μαζί με την Ισπανία) και το 65% στους νέους μας, το μέλλον και η ύπαρξη της πατρίδας μας. Πρόσφατα δε, η γερμανική εφημερίδα Bild, «ταξίδεψε» μέχρι τα Ιωάννινα και κατέγραψε την σκληρή πραγματικότητα: «Η Bild βρέθηκε στην χωρίς ελπίδα περιοχή της ΕΕ, τα Ιωάννινα, όπου το ποσοστό ανεργίας στους νέους είναι της τάξεως του 70% και συνομίλησε με αρκετούς από αυτούς τους νέους».

http://www.bild.de/bild-plus/politik/ausland/griechenland-krise/bild-in-ioannina-dem-schlimmsten-ort-der-eu-31110874,view=conversionToLogin.bild.ht

Ωστόσο, το μέλλον του κάθε τόπου είναι οι νέοι του. Οι νέοι άνθρωποι, που έχουν όλη τη ζωή μπροστά τους, όπου ξεχειλίζει από μέσα τους η όρεξη για το κυνήγι των ονείρων τους και ο ενθουσιασμός για να δουλέψουν και να πετύχουν τους στόχους τους. Οι νέοι είναι αυτοί που οφείλουν και μπορούν να βγαίνουν μπροστά για να διεκδικούν έναν κόσμο που θα τους καλύπτει και θα τους γεμίζει για να ζήσουν. Και όχι μόνο αυτούς, αλλά τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά. Έναν κόσμο σίγουρα πολύ καλύτερο από αυτόν που έχουν στις μέρες τους. Αυτά όλα τα δεδομένα και τα στοιχεία για τη νέα γενιά στην Ελλάδα έχουν όχι μόνο ανατραπεί, αλλά έχουν ενταφιαστεί.

Οι νέοι σήμερα, στην Ελλάδα του 2013, μπορεί να έχουν την όρεξη και τη σπίθα μέσα τους, αλλά στερούνται ελπίδας και προοπτικής για το αύριο. Η τόσο μεγάλη αστάθεια του σήμερα γεννά ακόμα μεγαλύτερη αβεβαιότητα για την επόμενη ημέρα. Και δεν είναι μόνο ο βιασμός των ονείρων τους σε καθημερινή βάση, αλλά είναι και ο καθημερινός βιασμός των ανθρώπων του περιβάλλοντός τους.

Υπό τις παρούσες συνθήκες, πώς μπορεί ένας νέος να αντιμετωπίσει την ολική κατάρρευση όλων των ηθικών αξιών και την εξαφάνιση κάθε ίχνους αξιοκρατικής διαδικασίας σ’ αυτή τη χώρα; Πώς μπορεί να αντιδράσει βλέποντας τη χώρα του να πτωχεύει και να γίνεται τροφή των ξένων τοκογλύφων και κερδοσκόπων; Τι μπορεί να σκέφτεται γι’ αυτή τη χώρα που δεν κρατά στα χέρια της πλέον τα κυριαρχικά της δικαιώματα; Πώς μπορεί να αισθάνεται βλέποντας τους γονείς του να μη μπορούν να τα βγάλουν πέρα με τους μισθούς συνεχώς να μειώνονται και τις συντάξεις να κουρεύονται με την ψιλή, παρ’ όλο που δούλεψαν μια ολόκληρη ζωή και άξιζαν σίγουρα πολλά περισσότερα; Τι αισθάνεται όταν βλέπει, πως τελειώνοντας τη σχολή του έχει ελάχιστες πιθανότητες να βρει δουλειά; Και αν βρει θα αμείβεται με ένα κομμάτι ψωμί! Όλοι οι κόποι αυτού και της οικογένειάς του, να πηγαίνουν στον κάλαθο των αχρήστων; Πώς μπορεί δηλαδή σήμερα ένας νέος να ονειρευτεί; Του έχει απαγορευτεί αυτό, όπως και τόσα άλλα!

Είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να είσαι νέος στην Ελλάδα του 2013. Όλα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο και δεν υπάρχει καμιά προοπτική. Γι’ αυτό, πολλοί νέοι φεύγουν για το εξωτερικό. Η Ελλάδα σίγουρα χρειάζεται τα παιδιά της, όμως είναι και εύκολα κατανοητό το γιατί αποχωρούν. Έξω βρίσκουν τις ευκαιρίες που δε μπορούν να βρουν εδώ. Έξω μπορούν να πιάσουν τόπο οι κόποι τους και να χτίσουν πολύ πιο σταθερά τη ζωή τους. Και στην τελική περίπτωση γιατί να μείνουν εδώ; Για να σπουδάζουν χρόνια ολόκληρα και στο τέλος να καταλήξουν άνεργοι κρεμώντας το χαρτί στον τοίχο ή για να δουλέψουν ανασφάλιστοι για 300 ευρώ το μήνα;

Πολλοί είναι οι φοιτητές που καθυστερούν το πτυχίο για να μη βρεθούν στις άθλιες συνθήκες της αγοράς εργασίας της σημερινής Ελλάδας. Αυτό είναι γεγονός. Όμως, οι νέοι προσπαθούν να αντιδράσουν στα δεδομένα της σημερινής εποχής με όπλο τους τη μόρφωση που θα τους γεμίσει με εφόδια για το χλωμό και αβέβαιο μέλλον. Ακόμα και σε αυτό το τραγικό σύστημα Παιδείας της χώρας που αναγκάζει τους φοιτητές να είναι εξαρτημένοι από το κάθε λογής συνδικαλιστικό όργανο των πανεπιστημίων. Και αυτό, γιατί οι οργανώσεις αυτές παρέχουν όλα όσα θα έπρεπε να παρέχουν οι ανύπαρκτες γραμματείες των σχολών και γενικά το κράτος.

Έτσι λοιπόν ενώ, οι περισσότεροι φοιτητές θα προτιμούσαν να μην υπάρχουν τέτοια πολιτικά όργανα ανάμεσά τους, είναι όμως αναγκασμένοι να τα στηρίζουν με τον τρόπο τους, ώστε να μπορέσουν να ολοκληρώσουν αξιοπρεπώς τις σπουδές τους. Βέβαια, δεν είναι λίγες οι φορές που οι σχολές βρίσκονται απροστάτευτες στα χέρια των αναρχοαριστερών παρατάξεων που λεηλατούν, καταστρέφοντας τη δημόσια περιουσία μέσω των καταλήψεων. Μπορεί αυτό να μην ακούγεται ωραίο, όμως είναι αληθές, αφού το κράτος αδιαφορεί απίστευτα για τα πανεπιστήμια και αφήνει τους νέους έρμαια των εκπαιδευτικών συνθηκών, αλλά και των ορέξεων ορισμένων καθηγητών, από τη στιγμή που δεν υπάρχει κανένας έλεγχος για το έργο και τη συνέπειά τους. Ναι, έτσι είναι τα πράγματα. Οι νέοι έχουν σήμερα πολλά μέτωπα να αντιμετωπίσουν για να μπορέσουν να κοιτάξουν λίγο πιο αισιόδοξα το μέλλον και αυτό μέχρι στιγμής φαίνεται πολύ μακρινό.

Μετά τα παραπάνω κάποιοι πολύ εύκολα θα μπορούσαν να πουν, πως πρέπει οι νέοι να κατέβουν στους δρόμους. Και όμως, έχει γίνει και αυτό και θα μπορούσε να γίνει σε μεγαλύτερη έκταση, με νέους ενωμένους, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων, όμως τα φασιστικά-τρομοκρατικά μέτρα της Ελλάδας του 2013 απαγορεύουν ειρηνικές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις, όπως πάρα πολλές φορές έχουμε βιώσει τα τελευταία χρόνια. Η πλήρης φίμωση του λόγου που δεν επιτρέπει σε κανέναν να εκφράσει την αντίδρασή του σε όλα αυτά τα απάνθρωπα που ζούνε καθημερινά. Αργά ή γρήγορα και αυτό φαίνεται καθαρά, πως μη υπάρχουσας άλλης επιλογής, οι νέοι θα βγουν πάλι πρώτοι στους δρόμους. Δεν είναι τόσο αποχαυνωμένη η νέα γενιά όσο δείχνει ότι είναι.

Περνά δύσκολες στιγμές αυτή η γενιά, στα καλύτερά της χρόνια, όμως οι νέοι μας, σιγά- σιγά ξυπνούν και σίγουρα θα δώσουν τους αγώνες τους για το δικό τους αύριο. Στις μέρες μας θα γίνει και θα τη ζήσουμε αυτήν την επαναστατική αλλαγή. Αυτό το καζάνι που βράζει θα εκραγεί και θα παρασύρει όλους εκείνους τους δοσίλογους-προδότες, όργανα των τοκογλύφων δυναστών μας, που έκαναν τους νέους μας να μην ονειρεύονται, να μην ζούνε με αξιοπρέπεια, να ντρέπονται να φωνάζουν, πως είναι Έλληνες, απόγονοι του Λεωνίδα, του Μέγα-Αλέξανδρου, του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, του Κολοκοτρώνη, του Παπαφλέσσα. Αυτή η επανάσταση θα γίνει από τους νέους μας, γιατί τα παιδιά της Ελλάδος μας, αγαπούν την πατρίδα μας!!!

Περισσότερα

Το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα δεν αλλάζει

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΔιαβάζω στα φιλοκυβερνητικά «ΝΕΑ»: «Ανοίγει παράθυρο για οριζόντιες καταργήσεις θέσεων και γίνονται υποχρεωτικές μετατάξεις. Καταργούνται Δημοτικοί αστυνομικοί, σχολικοί φύλακες, 46 ειδικότητες τεχνικών Λυκείων. Τέλος οι προσωρινές διαταγές για συμβασιούχους μέχρι 31 Δεκεμβρίου». Όπως, επίσης, στον φιλοκυβερνητικό «Ελεύθερο Τύπο»: «Σαρωτικό κύμα στο Δημόσιο φέρνει το πολυνομοσχέδιο. Στο δρόμο της απόλυσης καθηγητές και υπάλληλοι Δήμων».

Όλα τα παραπάνω, που διαλύουν ολοσχερώς τα νοικοκυριά και βάζουν θηλιά στην Ελληνική κοινωνία, θα πρέπει να γίνουν νόμος του κράτους, υπό τη μορφή πολυνομοσχεδίου, το αργότερο μέχρι την προσεχή Τετάρτη. Αυτό το πολυνομοσχέδιο λοιπόν, προβλέπει οριζόντιες απολύσεις και νέους φόρους, κατ΄ εντολή της τρόικας, προκειμένου να συνεχίσει να εγκρίνει τις δόσεις νέων δανείων, για να μπορέσουμε να εξοφλήσουμε τους τόκους των προηγουμένων δανείων. Μιας πολιτικής υποταγής των Μνημονίων για την εξυπηρέτηση του χρέους, την οποία αποδέχεται απόλυτα και χωρίς ίχνος αντίδρασης η προδοτική κυβέρνηση των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ΑΕ. Της κυβέρνησης που αποδεδειγμένα εξυπηρετεί τα συμφέροντα της τρόικας (ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ) και όχι του Ελληνικού λαού. Τρανταχτό παράδειγμα, οι προχθεσινοί πανηγυρισμοί του δοτού Στουρνάρα, για την έγκριση από τους τροϊκανούς των 6,8 δις ευρώ που θα απορροφηθούν στο σύνολό τους από το χρέος, και το οποίο δημιούργησαν αυτοί οι πολιτικοί αγύρτες.

Από την άλλη μεριά η «Δημοκρατία» μας ενημερώνει: «Εφορία με… καλάζνικοφ. Οι “ράμπο” θα ξετινάζουν κινητά και ακίνητα, κάρτες, λογαριασμούς, δόσεις δανείων, τιμαλφή, έργα τέχνης». Προ των πυλών λοιπόν, η κυβερνητική τρομοκρατία, σε όλο της το μεγαλείο. Για άλλη μια φορά, υπό την πίεση των αποφάσεων της τρόικας, οι ακαμάτηδες και τεμπέληδες πολιτικοί ταγοί μας, αποφασίζουν «άρπα κόλα» και στο «πόδι» φορολογικές μεταρρυθμίσεις και οι οποίες θα στραγγαλίσουν έτι περαιτέρω, εκείνους τους νομοταγείς πολίτες. Θα απαλλάξουν δε, για άλλη μια φορά όλους εκείνους που φοροδιαφεύγουν επί δεκαετίες λόγω της ανυπαρξίας βούλησης όλων των κυβερνήσεων για ένα δίκαιο φορολογικό, το οποίο θα είχε μελετηθεί από ειδικούς με απόλυτη σχολαστικότητα για όλες τις κατηγορίες των φορολογουμένων πολιτών.

Ωστόσο, πολλάκις κατά το παρελθόν, με άρθρα μου, έχω αναφερθεί στις διαχρονικές παθογένειες που ταλανίζουν το Ελληνικό κράτος, όπως η φοροδιαφυγή, η φοροκλοπή, και το παραεμπόριο. Αυτές οι παθογένειες, εάν είχαν τιθασευτεί από αυτό το σαθρό και διαβρωμένο κράτος των πολιτικών εγκληματιών, δεν θα υπήρχε ανάγκη καμιάς μεταβολής των φορολογικών δεδομένων. Αλλά δυστυχώς, αυτό το κράτος της καρπαζιάς και της προχειρότητας δεν έδωσε καμιά σημασία, όπως σε τόσες άλλες παρόμοιες περιπτώσεις, στις δημόσιες καταγγελίες του πρώην γενικού γραμματέα της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων (είχε την απόλυτη ευθύνη για τη μηχανογράφηση των εφοριών και του Υπουργείου Οικονομικών), Διομήδη Σπινέλλη ως προς τη διαφθορά στις εφορίες, την 15η Δεκεμβρίου 2011 στον Ant1 και στον δημοσιογράφο Γιώργο Παπαδάκη. Εάν έστω από τότε είχαν προσεκτικά ασχοληθεί, ίσως σήμερα τα πράγματα να ήσαν διαφορετικά.

Πιο αναλυτικά: O κ. Σπινέλλης, κατήγγειλε την αναποτελεσματικότητα, την κακοδιοίκηση και τη διαφθορά του δημοσίου. Μίλησε για το σύστημα «40-40-20» που κατά την άποψή του, από κάθε φορολογικό έλεγχο, το 40% του προστίμου μένει στον επιχειρηματία με τον διακανονισμό, το άλλο 40% πηγαίνει στον εφοριακό που διενεργεί τον έλεγχο και μόνο το 20% οδεύει στο ταμείο της εφορίας και του Ελληνικού δημοσίου. Παρών, δε, στη ζωντανή τηλεοπτική εκπομπή ήταν και ο κ. Νικολακόπουλος, πρόεδρος Ομοσπονδίας Εφοριακών Υπαλλήλων, που προς κατάπληξη όλων των παρισταμένων, αλλά και των πολιτών που παρακολουθούσαν την συζήτηση, κατήγγειλε ότι: α) για την πάταξη της φοροδιαφυγής δεν υπάρχει πολιτική βούληση, β) δεν υπάρχει νομοθετικό και θεσμικό πλαίσιο και γ) γίνονται στο έργο τους παρεμβάσεις από την πολιτεία. Επίσης, είπε αυτό που όλοι οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουμε, εκτός βεβαίως των πολιτικών ταγών της χώρας που όπως φαίνεται είναι κουφοί και τυφλοί, πως: «Στην Ελλάδα ζούμε και ξέρουμε πως είναι δομημένο το σύστημα…». Επιπλέον, στην συζήτηση αυτή συμμετείχε και ο κ. Ρουμελιώτης, πρόεδρος των εργαζομένων ΚΕΠΥΟ, ο οποίος, επίσης, κατήγγειλε: «η φοροδιαφυγή, είναι θέμα πολιτικής ηγεσίας, είναι θέμα ενός ολόκληρου συστήματος… υπάρχει η τεχνολογία και μπορούν να βρουν τους φοροδιαφεύγοντες, αλλά δεν θέλει κανένας από αυτούς που κυβερνούν 40 χρόνια να τους πιάσει…». http://www.youtube.com/watch?v=XIuYF_2XRIs&feature=player_embedded

Οι παραπάνω καταγγελίες έγιναν από τους πλέον αρμόδιους φορείς και δυστυχώς, δεν άνοιξε καμιά μύτη. Καταγγέλλονται, οι κυβερνώντες σαν τυχάρπαστοι, απατεώνες, κλέφτες, λωποδύτες, που συνειδητά ρουφούν το αίμα των πολιτών οι οποίοι έχουν σωστή φορολογική συνείδηση, προς όφελος των ομοίων τους. Που βρίσκονται τελικά, οι ανακριτικές και εισαγγελικές αρχές;

Ο κ. Σαμαράς είχε ισχυριστεί πως εφ΄όσον γίνει Πρωθυπουργός, θα πατάξει την διαφθορά του δημόσιου τομέα και την φοροκλοπή- φοροδιαφυγή. Παρ΄ότι από εκείνη την τηλεοπτική καταγγελτική συζήτηση στον Ant1, έχουν περάσει δέκα οκτώ μήνες, δεν έχει κάνει απολύτως τίποτε. Κλείνει διαρκώς τα μάτια και τα αυτιά σ΄αυτό το πολιτικό σύστημα της αρπαχτής, όπως τα έκλεισαν όλα τα δουλοπρεπή ΜΜΕ, μη δίνοντας άλλη δημοσιότητα στο θέμα.

Επανερχόμενος στον κ. Σαμαρά, διαπιστώνω πως δεν μας έχει αποδείξει πως έχει την πολιτική βούληση, όπως δεν είχαν όλοι οι προκάτοχοί του, για να χτυπήσει αυτά τα καρκινώματα που κατασπάραξαν και εξακολουθούν να κατασπαράσσουν τα σωθικά της Ελληνικής κοινωνίας. Δεν μας έχει αποδείξει με έργα και όχι με λόγια πως θα πατάξει τη φοροκλοπή, τη φοροδιαφυγή, το παραεμπόριο και την αθρόα λαθρομετανάστευση που αιμορραγεί την πατρίδα μας και οικονομικά. Δεν μας έχει αποδείξει πως θα ασχοληθεί κάποτε με τα καρκινώματα που νόσησαν την Ελληνική κοινωνία. Μας έχει πείσει όμως, πως εξυπηρετεί πειθήνια τα συμφέροντα των δανειστών-τοκογλύφων μας. Εκείνων δηλαδή, που μετά τις εκλογές της Γερμανίας (22 Σεπτεμβρίου 2013), θα επιβάλλουν σε καίρια Υπουργεία γερμανούς πολιτικούς ή τεχνοκράτες, προκειμένου να υλοποιήσουν απόλυτα τις δεσμεύσεις της χώρας, που είναι η ολοσχερής υποθήκευση των εδαφών της και κατά συνέπεια η αρπαγή όλου του ορυκτού μας πλούτου. Που θα ορίσουν ξένο τεχνοκράτη ως διοικητή στην ΤτΕ (Τράπεζα της Ελλάδος), προκειμένου να μην έχουμε το δικαίωμα να «κόψουμε» Εθνικό νόμισμα, εάν και εφ΄ όσον τούτο καταστεί αναγκαίο.

http://www.apostoloupanos.gr/index.php/articles/129-poioi-elexoun-thn-trapeza-ths-ellados

Τελικά, εσύ λαέ βασανισμένε τι ακόμη θα περιμένεις για να εξεγερθείς;

Περισσότερα

Οι απολύσεις είναι το μέγα επίτευγμα Σαμαρά

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΑπό την πρώτη στιγμή που ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας υπέγραψε (22/8/2012) τον εξωδικαστικό συμβιβασμό του Ελληνικού Δημοσίου μετά της πολυεθνικής γερμανικής εταιρείας Siemens ΑΕ, o υπογράφων, πολλάκις έχει αναφερθεί πως αυτή η συμφωνία καθημερινά καταπατείται. Αυτή η συνεχής καταπάτηση των συμφωνηθέντων Ελληνικού Δημοσίου-Siemens, αποδεικνύει περίτρανα πως ο Πρωθυπουργός της χώρας έχει άρρηκτες σχέσεις που φτάνουν στο επίπεδο της διαπλοκής με τη γερμανική εταιρεία και αναγκάζεται να σιωπά μπροστά στον κίνδυνο περαιτέρω αποκαλύψεων. Άλλωστε γι΄ αυτό το ποινικό μέρος του οικονομικοπολιτικού σκανδάλου της Siemens, παρ΄ότι παρήλθαν αρκετά χρόνια από την εμφάνισή του, δεν βαδίζει καν προς διαλεύκανση, από τη στιγμή που κατηγορούμενοι εξακολουθούν και χαίρονται την ελευθερία τους και βασικοί μάρτυρες (π.χ. Ευάγγελος Σέκερης, μπατζανάκης του Σαμαρά και διευθυντικό στέλεχος της Siemens, εν ενεργεία) δεν καλούνται να καταθέσουν προκειμένου να διαφωτίσουν την πολύκροτη υπόθεση.

Ωστόσο, θα ήταν χρήσιμο να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η Ελληνική Βουλή όρισε Εξεταστική επιτροπή για τη διαλεύκανση του σκανδάλου της γερμανικής πολυεθνικής εταιρείας. Μετά από αρκετούς μήνες, η διακομματική Εξεταστική επιτροπή έφτασε σε αίσιο τέλος, καταλογίζοντας στη γερμανική εταιρεία υποχρέωση αποζημίωσης 2 δις ευρώ προς το Ελληνικό δημόσιο. Αυτή ήταν η μοναδική στα χρονικά ομόφωνη απόφαση Εξεταστικής επιτροπής της Βουλής. Δυστυχώς, όμως, τον Μάρτιο του 2012, το Ελληνικό Δημόσιο μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις με την πολυεθνική γερμανική εταιρεία Siemens ΑΕ, αρχικά με τον εκλεκτό του Γιώργου Παπανδρέου, Χάρη Παμπούκη, στη συνέχεια με τον εκλεκτό του Ευάγγελου Βενιζέλου, Ευγένιο Γιαννακόπουλο και ακολούθως με τους εκλεκτούς του κ. Σαμαρά, προχώρησαν σε μια συμβατική λύση διά μέσω του εξωδικαστικού συμβιβασμού της τάξεως των 200 εκ. ευρώ, απεμπολώντας ουσιαστικά κάθε ευκαιρία να διεκδικήσει το Ελληνικό Δημόσιο, έστω τη μοναδική αυτή ομόφωνη απόφαση της διακομματικής εξεταστικής επιτροπής της Βουλής.

Έτσι, ξαφνικά και με το έτσι θέλω, η απόφαση της αποζημίωσης προς τον Ελληνικό λαό των 2 δις της ομόφωνης απόφασης της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής, μετατράπηκε σε αποζημίωση περί των 200 εκ. ευρώ, τα οποία και δεν ήταν στο σύνολό τους σε μετρητά. Παρ΄ όλα ταύτα, ενώ η Siemens ΑΕ υπέγραψε αμέσως αυτόν τον συμβιβασμό που ήταν σε όφελός της σε σχέση με το ποσό της απόφασης της εξεταστικής επιτροπής, το Ελληνικό Δημόσιο δεν τον υπέγραφε. Τι ακριβώς φοβούνταν οι Ζανιάς, Σαχινίδης και Στουρνάρας και παραβίαζαν όρο του εξωδικαστικού συμβιβασμού που όριζε πως εντός 45 ημερών, όφειλαν τα αντισυμβαλλόμενα μέρη να τον υπογράψουν; Γιατί, τον υπέγραψε ο υπουργός οικονομικών της κυβέρνησης Σαμαρά, Γιάννης Στουρνάρας στις 22 Αυγούστου 2012, με καθυστέρηση πέντε μηνών και πριν την επίσημη συνάντηση στο Βερολίνο Μέρκελ-Σαμαρά (24/8/2012); Μήπως, ο Στουρνάρας υπέγραψε στο παρά ένα της επίσκεψης Σαμαρά στο Βερολίνο, με το πιστόλι στον κρόταφο, μπροστά στην απειλή της ματαίωσης αυτού του ταξιδιού, όπου δηλώθηκε από τον Πρωθυπουργό μας η απόλυτη υποταγή του στη Μέρκελ;

Αυτή η απόλυτη υποταγή λοιπόν, γελοιοποιεί και καταξευτελίζει τον Πρωθυπουργό Σαμαρά, από τη στιγμή που η γερμανική εταιρεία συνεχώς παραβιάζει και δεν τηρεί στο ελάχιστο τον εξωδικαστικό συμβιβασμό. Όπου μεταξύ των άλλων ρητώς οριζόταν πως η Siemens θα πραγματοποιούσε «επένδυση κατασκευής νέου εργοστασίου παραγωγής στην Ελλάδα, προϋπολογισμού άνω των 60 εκατ. ευρώ, που θα οδηγούσε στην απασχόληση άνω των 700 ατόμων».

Μέχρι σήμερα όχι μόνο τίποτα δεν έχει γίνει για τη δημιουργία αυτής της παραγωγικής μονάδας στην Ελλάδα, αλλά αντίθετα υπολειτουργούν άλλες εργοστασιακές μονάδες (BSH-Άγ. Ιωάννης Ρέντης και ΕΒΙΟΠ ΤΕΜΠΟ-Βασιλικό Ευβοίας, συμφερόντων Siemens) και στις οποίες μειώνεται δραστικά το προσωπικό τους (έχουν δημοσιευτεί σε προηγούμενα φύλλα της Ελεύθερης Ώρας σχετικές ανακοινώσεις των σωματείων εργαζομένων τους).

Επίσης, οριζόταν πως θα διέθετε εντός του 2012, 100 εκατ. ευρώ, ώστε να διασφαλιζόταν η συνεχιζόμενη παρουσία και δραστηριότητα της εταιρείας, η οποία απασχολούσε (την ημέρα υπογραφής του εξωδικαστικού) περισσότερους από 600 εργαζομένους και αυτή τη στιγμή επιτρέπει τις απολύσεις προσωπικού της, με αποτέλεσμα η Siemens σήμερα να έχει περί τους 350 εργαζόμενους (επίσης έχουν γίνει εκτενείς αναφορές σε προηγούμενα φύλλα της Ελεύθερης Ώρας). Αυτές τις απολύσεις προσωπικού της εταιρείας αμφισβήτησε η υπεύθυνη Δημοσίων σχέσεων της Siemens ΑΕ, M.Aγαλιώτου όταν ρωτήθηκε σχετικά από την Ε.Ω. (Φ.539-7/4/2013). Έτσι, η διάψευση ήλθε μετά από τρεις μήνες δια στόματος του συνδέσμου προσωπικού της Siemens. Σας παρουσιάζουμε λοιπόν, την ανακοίνωση του συνδέσμου, με ημερομηνία 28 Ιουνίου 2013 και η οποία αναφέρει τα παρακάτω:

«« Συνάδελφοι,
Καταγγέλλουμε τη Διοίκηση της εταιρείας που οδήγησε στην ανεργία και άλλους συναδέλφους μας (IC BT CPS, ICS, KINTEC) στα πλαίσια του προγράμματος 2014, ένα πρόγραμμα εξόντωσής μας, ένα πλάνο μαζικών απολύσεων. Καταγγέλλουμε την εταιρεία που δε δίστασε να ανακοινώσει διά τηλεφώνου απόλυση σε συνάδελφο, εργαζόμενο στα γραφεία της Θεσσαλονίκης. Αναμένεται να ανακοινωθούν κι άλλες απολύσεις εντός των επόμενων ημερών, των επόμενων μηνών κι όλες αυτές έρχονται να προστεθούν στις δεκάδες που έχουν σημειωθεί το προηγούμενο διάστημα. Ας μην τρέφουμε αυταπάτες, η κατάσταση θα επιδεινωθεί, γι΄ αυτό πρέπει να εναντιωθούμε στην πολιτική που μας θεωρεί «κόστος». Οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε ότι κανένα πακέτο απόλυσης δε μας εξασφαλίζει και ιδιαίτερα σήμερα που η αφαίρεση των ανθρωπίνων κι εργασιακών δικαιωμάτων μας είναι πλέον ανεξέλεγκτη. Το επόμενο διάστημα θα πάρουμε πρωτοβουλίες σε αυτή την κατεύθυνση.

Είμαστε εδώ, δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας στο πλευρό των απολυμένων συναδέλφων μας και σας καλούμε όλους στον αγώνα για να βάλουμε φραγή στα σχέδια της εργοδοσίας και να διεκδικήσουμε:
. Καμία περαιτέρω απόλυση, που ουσιαστικά οδηγεί στην αποδυνάμωση της εταιρείας.
. Επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων συναδέλφων.
. Πρόσληψη των συναδέλφων που εργάζονται στην εταιρεία με ευέλικτες μορφές εργασίας.
. Πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους.

Συνάδελφοι,
Να υπενθυμίσουμε ότι μόνο οι αγώνες των εργαζομένων για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους φέρνουν αποτελέσματα. Η συσπείρωση γύρω από το Σωματείο και η οργάνωσή μας είναι καθήκον όλων μας.

Για το Δ.Σ.:
Η Πρόεδρος: Ε. Γκούφα
Η Γραμματέας: Α. Μακρή »»

Συνεπώς, όπως διαπιστώνουμε από την παραπάνω καταγγελτική ανακοίνωση του συνδικαλιστικού οργάνου του προσωπικού της Siemens, αλλά και από όλες τις παραπάνω αναφορές του άρθρου, «δικαιώνεται» απόλυτα η αναπτυξιακή πολιτική του Αντώνη Σαμαρά και η προσπάθεια πάταξης της ανεργίας. Όταν οι άνεργοι έχουν φτάσει το 1 εκ. 700 χιλ. (μαζί με την Ισπανία το μεγαλύτερο ποσοστό στην Ευρώπη) και 400 χιλ. οικογένειες δεν έχουν κανένα εργαζόμενο. Δυστυχώς όμως, μέσα σ’ αυτό το κλίμα η Siemens χλευάζει την Ελληνική κοινωνία, επειδή κρατάει από τα αχαμνά τον Πρωθυπουργό της αποικίας χρέους. Και εάν βεβαίως εν τέλει έχει αυτό το δικαίωμα η Siemens, δεν το έχει ο κ. Σαμαράς, ο οποίος με όλες τις παραπάνω ηθελημένες «αβλεψίες» του μας έχει εξαπατήσει και ως εκ τούτου στοιχειοθετείται από μέρους του, το αδίκημα της απιστίας κατά του Ελληνικού Δημοσίου.

Περισσότερα

Κατεδαφίστε τα φαντάσματα της ΝΔ – ΠΑΣΟΚ Α.Ε.

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΞημέρωσε λοιπόν, η απίστευτη ημέρα που συγκυβερνούν την Ελλάδα τα δυο κόμματα που από το 1974 εναλλάσσονταν στην εξουσία με μεγάλες πλειοψηφίες και αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που με τις εγκληματικές τους πολιτικές οδήγησαν την πατρίδα μας στην χειρότερη περίοδο της ιστορίας της, χειρότερη και από αυτή της κατοχής του Β΄ παγκοσμίου πολέμου.

Αυτά τα δυο κόμματα, σήμερα υπόσχονται πως από κοινού θα προσπαθήσουν να ανοικοδομήσουν την Ελλάδα των ερειπίων τους. Ποιος όμως, μπορεί να πιστέψει αυτούς τους Μαυρογιαλούρους της πολιτικής; Δεν είναι λοιπόν χρήσιμο να θυμίσουμε κάποια απαραίτητα στοιχεία εκείνου που διαχειρίζεται την εξαθλίωση της χώρας και του λαού της, υποταγμένος στους ξένους δανειστές; Του πολιτικού απατεώνα που υφάρπαξε την ψήφο των Ελλήνων μέσω της αντιμνημονιακής του ρητορικής; Του «αντιμνημονιακού» Σαμαρά, ο οποίος σε όλους τους τόνους διατυμπάνιζε με πάθος και οργή στο «Ζάππειο 2», στις 12 Μαΐου 2011, και κατηγορούσε, εμμέσως πλην σαφώς, την Κυβέρνηση Παπανδρέου, για το αδίκημα της Εσχάτης προδοσίας: «… Έχουμε μια κυβέρνηση που η ίδια ενοχοποιεί τον εαυτό της. Γνωρίζουμε ότι η προετοιμασία της προσφυγής στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, είχε ξεκινήσει από καιρό, όταν τότε οι διεθνείς αγορές δάνειζαν ακόμα άνετα την Ελλάδα. Η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. επεδίωξε τότε, ότι άλλες χώρες προσπάθησαν να αποφύγουν και δεν διαπραγματεύθηκε τίποτε…».

Επίσης συνεχίζοντας έλεγε: «… σας καλώ όλους πρώτα να κατεδαφίσουμε μαζί τα φαντάσματα που επί δεκαετίες μας στοιχειώνουν, τα φαντάσματα του λαϊκισμού, του κρατισμού, της μοιρολατρίας, της ηττοπάθειας, της φαυλότητας, της μισαλλοδοξίας και της εύκολης τακτοποίησης των Εθνικών θεμάτων…Ελπίδα, σ’ ένα λαό που νιώθει προδομένος. Αυτοπεποίθηση σε ένα λαό που τον ξεγέλασαν, τον πίκραναν και τον προσέβαλαν, που όμως δεν γονατίζει και δεν το βάζει κάτω. Εμείς στοιχηματίζουμε ακριβώς σε αυτό, ότι ο Ελληνικός λαός δεν το βάζει κάτω και το στοίχημα θα το κερδίσουμε. Να θυμάστε μπορούμε καλύτερα. Να ξέρετε αξίζουμε καλύτερα. Να είστε σίγουροι και να μου έχετε εμπιστοσύνη…».

Στη συνέχεια ο κ. Σαμαράς, υπέρμαχος του αντιμνημονιακού αγώνα, δεσμεύθηκε με την δημιουργία της Κυβέρνησης Παπαδήμου, πως αυτή η κυβέρνηση θα είναι ειδικού σκοπού, με μόνη αποστολή την υπογραφή της δανειακής σύμβασης, του PSI και της διενέργειας Εθνικών εκλογών. Μέσω της υπογραφής, όμως, της δανειακής σύμβασης συνέπλευσε ξεκάθαρα και ανοικτά με εκείνες τις μνημονιακές δυνάμεις που οδήγησαν την Ελλάδα στο δρόμο της καταστροφής, σε ένα δρόμο δηλαδή, χωρίς γυρισμό. Έτσι, τα φληναφήματα περί Ζαππείου 1, 2, 3 και των βαρύγδουπων εξαγγελιών του έχουν ήδη παραπεμφθεί στον κάλαθο ανακύκλωσης της ΝΔ. Γιατί, όμως, μας παραξενεύει η νεοφιλελεύθερη-νεοταξική στάση του κ. Σαμαρά; Ο κ. Σαμαράς δεν μεταλλάχτηκε. Απλά άλλαξε προσωπείο. Άλλωστε, πόσες φορές το έχει πράξει αυτό κατά το παρελθόν;

Δεν είναι ο ίδιος, ο οποίος ως υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Τζανετάκη, αλλά και ως υπουργός Εξωτερικών στην Οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα κατά την περίοδο 1989-90, δεν διαφώνησε όταν εδραιώθηκε η πρακτική των απευθείας αναθέσεων των ψηφιακών παροχών στον ΟΤΕ, από τις εταιρείες Siemens και Intracom; Δεν ξεσήκωσε έναν ολόκληρο λαό το ΄93, δήθεν για το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων και σήμερα ισχυρίζεται πως δικαιώθηκε, όταν είναι υπέρμαχος της διπλής ονομασίας στη διένεξη με τη γείτονα χώρα; Μήπως, έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη το ΄93, με την ανεξαρτητοποίηση του βουλευτή Γιώργου Συμπιλίδη, για τις ψηφιακές παροχές του ΟΤΕ προς την Intracom και τη Siemens, μπρος στο διαφαινόμενο κίνδυνο, να πουληθεί ο ΟΤΕ στους Ιάπωνες (συμφωνία Μητσοτάκη-Μάνου); Έτσι, δεν αποδεικνύεται η διαχρονική του σχέση με τη Siemens, όταν στα ΚΥΣΥΜ που συμμετείχε, ως Υπ. Οικονομικών αρχικά και μετέπειτα ως ΥΠ.ΕΞ., στα οποία λαμβάνονταν πάντα ενωτικές αποφάσεις για την Intracom και τη Siemens; Πότε στήριξε στα χρόνια της 10ετούς «πολιτικής του ερήμου» τη ΝΔ; Απεναντίας, συνεργάσθηκε και βοήθησε επιλογές και κομματικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Χαρακτηριστικά την Άνοιξη του 1995, με τη λήξη της δεύτερης προεδρικής θητείας του Κωνσταντίνου Καραμανλή, όταν επίκειτο νέα εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας, η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου για να εκλέξει Πρόεδρο και να αποφύγει τις εκλογές διατηρώντας την κυβέρνησή του, χρειαζόταν τουλάχιστον 180 ψήφους από τους 300 της Βουλής. Ο τότε πρωθυπουργός ήρθε τελικά σε συμφωνία με την Πολιτική Άνοιξη με στόχο να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο πρώην υπουργός Κωστής Στεφανόπουλος, με τις ψήφους του ΠΑΣΟΚ και της Πολιτικής Άνοιξης, όπως και έγινε. Αυτό έφερε σε δύσκολη θέση τη ΝΔ και τον Πρόεδρό της Μιλτιάδη Έβερτ, οι οποίοι επιζητούσαν τη διεξαγωγή εκλογών, προκειμένου να εκμεταλλευτούν τη ραγδαία πτώση της δημοτικότητας της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Ο Μ. Έβερτ και πολλά στελέχη της ΝΔ, μετά την εκλογή Στεφανόπουλου, επιτέθηκαν με βαρύτατες εκφράσεις εναντίον του κ. Σαμαρά.

Δεν είναι ο ίδιος, ο οποίος αργότερα, το 2004 βρέθηκε ουρανοκατέβατος στη Ν.Δ. και παρουσιάσθηκε ως «Καραμανλικός», όταν ο ίδιος είχε αποπεμφθεί από το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών το ΄93, εποχή που δεν ήθελε να ακούει το όνομα του «εθνάρχη» (παραμένουν αλησμόνητα τα άρθρα του «κολλητού», του την εποχή εκείνη, δημοσιογράφου κ. Νάσου Τσαγκανέλη κατά του Κώστα Καραμανλή); Δεν είναι ο ίδιος Σαμαράς, ο οποίος είχε ανύπαρκτο έργο στην Ευρωβουλή, ως Ευρωβουλευτής την περίοδο 2004-2007, όταν κατέθεσε όλες και όλες εννέα ερωτήσεις; Γιατί, λοιπόν, διερωτόμαστε πως δεν διαπραγματεύεται καθόλου με τη Μέρκελ τα συμφέροντα της Ελλάδος και της παρέδωσε αμαχητί την πατρίδα μας;

Δεν είναι ο ίδιος που ως Υπουργός Πολιτισμού της Κυβέρνησης Καραμανλή, προκειμένου να ικανοποιήσει τα τοπικιστικά ένστικτα των ψηφοφόρων του στη Μεσσηνία, αποφάσισε λίγες ημέρες πριν τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009, να μεταφέρει διοικητικά το Ναό του Επικούρειου Απόλλωνα από την Ηλεία στη Μεσσηνία; Δεν ήταν σφοδρή τότε η αντίδραση του «Ντορικού» Βουλευτή Ηλείας, κ. Κοντογιάννη, που στη συνέχεια τον «μάζεψε» εκ νέου στη ΝΔ, στο πλαίσιο του συναινετικού γάμου με την Ντόρα Μπακογιάννη; Δεν είναι ο ίδιος ο οποίος υπηρέτησε 9 μήνες (ελέω Αβέρωφ), με ευεργετική διάταξη στο Πολεμικό Ναυτικό, όταν την εποχή εκείνη η στρατιωτική θητεία ήταν 28-32 μήνες; Δεν είναι ο ίδιος ο οποίος μας είπε προεκλογικά (συνέντευξη e-nikos), πως συντηρείτο τα 10 χρόνια που ήταν στην πολιτική του έρημο, εργαζόμενος σε πιτσαρία και ως ελεύθερος επαγγελματίας; Θα είχε την ευγενή καλοσύνη να μας προσκομίσει τις αποδείξεις παροχής υπηρεσίας που όλα αυτά τα χρόνια εξέδωσε;

Ωστόσο, στις 29 Νοεμβρίου 2009, στην εκλογή νέου Προέδρου, όλοι οι δεξιοί ψηφοφόροι ανεξαρτήτως ηλικίας, προσπάθησαν να ξεχάσουν το κακό παρελθόν του κ. Σαμαρά, πιστεύοντας σε κάποια ψήγματα πατριωτισμού του, λόγω κυρίως της οικογενειακής καταγωγής του. Έτσι, πληγωμένοι και αηδιασμένοι από τις οικογενειοκρατίες που κυβέρνησαν το κόμμα όλα τα χρόνια της μεταπολίτευσης, στοιβάχτηκαν σε ατέλειωτες ουρές, προκειμένου να ψηφίσουν τον εκλεκτό τους, που “θα τα άλλαζε όλα” για το καλό της πατρίδας, τοποθετώντας στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας της κεντροδεξιάς παράταξης τη νεοφιλελεύθερη και νεοταξική, Ντόρα Μπακογιάννη, αναγκάζοντάς την να αποχωρήσει και να ιδρύσει νέο κόμμα στις 21 Νοεμβρίου 2010. Ποιος όμως, θα περίμενε πως ο κ. Σαμαράς θα αποδεικνυόταν περισσότερο νεοφιλελεύθερος και νεοταξίτης, φίλος των τραπεζιτών, ακόμη και από την Ντόρα Μπακογιάννη;

Παρ΄ όλα ταύτα επειδή ο Ελληνικός λαός έχει πολύ κοντή μνήμη, ένα μεγάλο ποσοστό αυτών των δεξιών ψηφοφόρων έκανε το λάθος και ψήφισε στις επαναληπτικές εκλογές Μαΐου και Ιουνίου 2012, τον Σαμαρά! Σήμερα εάν γίνονταν εκλογές θα εμπιστεύονταν εκ νέου αυτόν τον πολιτικό τσαρλατάνο που όμοιό του δεν έχει να επιδείξει η πολιτική ζωή της Ελλάδος από την απελευθέρωσή της; Θα ψήφιζαν εκ νέου εκείνον που απέδειξε και μέσω της σημερινής συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ, πως διαχρονικά ήταν φίλος με εκείνους που οι δεξιοί ψηφοφόροι απεχθάνονταν, όπως ο διάολος το λιβάνι;

Περισσότερα

Υπόδουλοι της Μέρκελ και του αμερικανικού ονείρου

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΗ τρικομματική-μνημονιακή-προδοτική Κυβέρνηση επί μακρόν χρονικό διάστημα μας «παπάριασε» το κεφάλι με τα αναπτυξιακά και επενδυτικά ταξίδια του Σαμαρά στο Κατάρ και την Κίνα. Δυο ταξίδια που όπως, αποδείχτηκε ήταν άνθρακες ο θησαυρός και στο τέλος της διαδρομής τους είχαν το κλείσιμο του ματιού στους Αμερικανούς, οι οποίοι δεν δέχονται στις ΗΠΑ τον Πρωθυπουργό μας μέχρις ότου τους δείξει δείγματα συνέπειας και υποταγής στις πολιτικές τους. Σ΄ αυτό το πλαίσιο υποταγής στον Αμερικανικό παράγοντα εντάσσεται η παταγώδης αποτυχία πώλησης της ΔΕΠΑ στους Ρώσους της Gazprom, που ήταν και οι μόνοι που πραγματικά είχαν δείξει έμπρακτο ενδιαφέρον (*).

Αυτό το ενδιαφέρον υποδηλώθηκε και από τα τρία αλλεπάλληλα ραντεβού που είχε ο Σαμαράς με τον ισχυρό άντρα της Gazprom (Μίλερ) στην Αθήνα και στο Μέγαρο Μαξίμου. Αλλά πώς να υλοποιηθεί αυτή η συμφωνία, από τη στιγμή που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν είχε δώσει την έγκρισή της και το Ελληνικό κράτος είναι υπό την απόλυτη κυριαρχία της; Αυτό το ναυάγιο είναι συνέχεια της αθέτησης και τελικά ακύρωσης, από την κυβέρνηση Παπανδρέου που προέκυψε από τις εκλογές του 2009, δυο μεγάλων ενεργειακών συμφωνιών, οι οποίες θα μας προσέδιδαν πολλαπλά οικονομικά και πολιτικά οφέλη από τη στιγμή που θα κάναμε ισότιμο ενεργειακό εταίρο μας (50% ΔΕΣΦΑ,50% Gazprom) τη διαχρονικά ομόδοξη και ομόθρησκη, με πολλά κοινά σημεία στις παραδόσεις και τον πολιτισμό, χώρα της Ρωσίας. Ταυτόχρονα, θα ετίθετο κόκκινη γραμμή στο φθαρμένο και ξεπερασμένο από το χρόνο περιβόητο «ανήκομεν εις την δύση», του πρεσβύτερου, Κωνσταντίνου Καραμανλή και θα οροθετείτο πως ανήκουμε εκεί όπου είναι το συμφέρον της πατρίδος μας.

Πιο συγκεκριμένα: Στις 7 Φεβρουαρίου 2007 στο Μπουργκάς της Βουλγαρίας, συμφωνήθηκε μεταξύ Ρωσίας, Ελλάδος και Βουλγαρίας η κατασκευή του διαβαλκανικού αγωγού μεταφοράς αργού πετρελαίου από το Βουλγαρικό λιμάνι του Μπουργκάς στην Αλεξανδρούπολη. Ακολούθως, στις 17 Μαρτίου 2007 στην Αθήνα, οι τρεις χώρες υπογράφουν την τελική συμφωνία κατασκευής του αγωγού που το χρονοδιάγραμμα όριζε την αποπεράτωσή του στο τέλος του 2010. Στη συνέχεια στις 25 Ιουλίου 2007, στην Κωνσταντινούπολη, συμφωνήθηκε από τους Πρωθυπουργούς της Ελλάδος (Καραμανλή) και της Ρωσίας (Πούτιν) η κατασκευή και εκμετάλλευση του αγωγού φυσικού αερίου South Streem. Στις 30 Ιουνίου 2008, στη Μόσχα, οι Πρωθυπουργοί των δυο παραπάνω χωρών υπέγραψαν την επίσημη διακρατική συμφωνία του South Streem. Ο Ρωσικός αγωγός φυσικού αερίου θα διερχόταν στον Ελληνικό χώρο από τη Βουλγαρία και μέσω της Μακεδονίας και της Ηπείρου θα κατέληγε στην Ηγουμενίτσα. Είχε προβλεφθεί πως το 2014 θα είχε ολοκληρωθεί η κατασκευή του και θα άρχιζε άμεσα η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου που τελικό προορισμό θα είχε την Ιταλία. Ο αγωγός θα παρείχε δέκα δις κυβικά μέτρα φυσικό αέριο το χρόνο και την εκμετάλλευση θα είχαν κατά 50% οι εταιρείες ΔΕΣΦΑ και η Gazprom (Ρωσική). Οι επίσημες αυτές διακρατικές συμφωνίες ήταν τεράστιο βήμα για την Ελλάδα και τον τότε Έλληνα Πρωθυπουργό ως προς την οικονομική ανάπτυξη της χώρας μας, μιας και αποτελούσαν τότε τα μεγαλύτερα αναπτυξιακά έργα της Νότιας και Κεντρικής Ευρώπης.

Από την άλλη μεριά το μεγάλο ερώτημα που τίθεται, όσον αφορά την πώληση της ΔΕΣΦΑ, είναι εάν η κυβέρνηση θα ενδώσει στην μοναδική προσφορά (που ακούγεται πως είναι πολύ χαμηλή) που κατατέθηκε από την Αζέρικη SOCAR. Η αποδοχή αυτής της πρότασης είναι το εκβιαστικό δίλλημα προς την κυβέρνηση, προκειμένου να «περάσει» από τη χώρα μας ο αγωγός ΤΑP. Όμως, μια τέτοια συμφωνία, ελλοχεύει μέγα Εθνικό κίνδυνο, από τη στιγμή που οι Αζέροι είναι Τούρκοι και κινδυνεύουμε να μετατραπούμε σε ενεργειακό δορυφόρο της Τουρκίας με τις ευλογίες των Αμερικανών.

Συνεπώς, διαπιστώνουμε πως η τρικομματική-μνημονιακή-προδοτική Κυβέρνηση Σαμαρά, όπως η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι δέσμιοι και δεν μπορούν να απαλλαγούν από το «Αμερικάνικο όνειρο» που οδηγεί την Ελλάδα τόσες δεκαετίες. Το σκληρό πόκερ στο γεωστρατηγικό πεδίο πολιτικής καλά κρατεί και ο ορυκτός μας πλούτος θα πρέπει να είναι ελεγχόμενος από τη Δύση. Το σχέδιο των «εταίρων μας» της ΕΕ και των Αμερικανών βαδίζει προς το τέλος του. Η ώρα της εξόρυξης των πετρελαίων και του φυσικού αερίου θα πρέπει να δοθεί στους Αμερικανούς, προκειμένου να χτιστεί η νέα Οθωμανική Αυτοκρατορία, που πάντοτε τους ήτανε πιστή. Η διχοτόμηση του Αιγαίου προς όφελος Αμερικανών και Τούρκων είναι προ των πυλών, όταν η πατρίδα μας καθημερινά παραχωρείται όλο και πιο πολύ στις διεθνείς αγορές και μειώνονται οι αμυντικές της αντιστάσεις.

Και οι κύριοι της τρικομματικής πανηγυρίζουν επειδή πέτυχαν τον σκοπό τους, που ήταν να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη και το ευρώ. Πανηγυρίζουν επειδή πέτυχαν τους στόχους τους, που ήταν η απεμπόληση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και η παντελής εξαθλίωση των πολιτών. Πανηγυρίζουν επειδή ενώ φτωχοποίησαν την κοινωνία, κανείς πολιτικός λιγδιάρης δεν τιμωρήθηκε για τα εγκλήματά του. Αυτό το πολιτικό σύστημα ζει και βασιλεύει για να υπηρετεί τα Αμερικανικά συμφέροντα.

Ωστόσο, μέσα σε αυτό το ομιχλώδες τοπίο που διαμορφώνεται από την τρικομματική-μνημονιακή-προδοτική Κυβέρνηση Σαμαρά, δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα άλλη αξιόπιστη λύση που θα προστατεύσει την Εθνική κυριαρχία της χώρας, που θα μπορέσει να καταργήσει τα μνημόνια και θα δημιουργήσει προϋποθέσεις ανάπτυξης προκειμένου να επαναφέρει τους μισθούς και τις συντάξεις σε αξιοπρεπή επίπεδα διαβίωσης. Άλλωστε, ποιός Έλληνας μπορεί να πειστεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ (που δημοσκοπικά αρκετές φορές έρχεται πρώτο κόμμα) και ο Mister Alexis θα υλοποιήσουν τα παραπάνω, όταν έχουν διαφοροποιήσει τις προεκλογικές θέσεις τους μετά την επιστροφή τους από τα ταξίδια σε Γερμανία και ΗΠΑ; Όταν στην πρόταση για τη συγκρότηση Επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης για τη λίστα Λαγκάρντ, ζητήθηκε η διερεύνηση των ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών για τους Γ. Παπακωνσταντίνου και Ε. Βενιζέλου και όχι για τον Γ.Παπανδρέου, ο οποίος απολαμβάνει διεθνούς ασυλίας για τα εγκλήματά που διέπραξε κατά του Ελληνικού λαού;

Βέβαια, το παραπάνω συμπέρασμα, δηλαδή περί της μη αξιόπιστης πολιτικής μετεκλογικής λύσης από ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ δεν σημαίνει πως ο Σαμαράς και ο Τσίπρας επιθυμούν τις εκλογές. Επειδή όμως, τα προβλήματα της κοινωνίας αυξάνουν δραματικά και συσσωρεύεται μεγάλη οργή στον κόσμο, πιθανότατα να θελήσει να πάρει αυτό το αποστεωμένο πολιτικό σύστημα χρόνο ζωής, διορίζοντας στα πρότυπα της Κυβέρνησης Παπαδήμου, μια νέα Κυβέρνηση ειδικού σκοπού. Μια κυβέρνηση που θα στηριχτεί σε τεχνοκράτη, όπως επί παραδείγματι ο Προβόπουλος ή και σε πολιτική λύση που θα ακούει στο όνομα του πλέον, αγαπημένου παιδιού των Αμερικανών, της Ντόρας Μπακογιάννη (ως γνωστόν την Ελλάδα κυβερνούν οι επί πολλά χρόνια παροπλισμένοι από το σύστημα, πολιτικοί)!

(*) αν και τα δημόσια περιουσιακά στοιχεία όπως, ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ κ.α. δεν κοστολογούνται και θα έπρεπε να παραμείνουν στο Ελληνικό Δημόσιο, από τη στιγμή που αποτελούν στρατηγικού χαρακτήρα οργανισμούς για την άμυνα της χώρας μας!

Περισσότερα

Τραβάει κουπί ο πολιτικός τυχοδιώκτης

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΣτις 11 Μαρτίου 2013, αναλάμβανε πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ (Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας Ελληνικού Δημοσίου) ο Στέλιος Σταυρίδης, μέχρι εκείνη τη στιγμή πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΕΥΔΑΠ και μεταξύ των άλλων δήλωνε: «… από τον τομέα των αποκρατικοποιήσεων εξαρτάται η ανάπτυξη, η δημιουργία θέσεων εργασίας και η προοπτική της χώρας».

Λίγο διάστημα μετά, μιλώντας σε ημερίδα του ΤΕΕ (Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος), ο κ. Σταυρίδης επικαλούμενος μελέτη του ΙΟΒΕ (Ίδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών), ανέφερε: «η μελέτη αυτή προβλέπει πως οι ιδιωτικοποιήσεις μπορεί να φέρουν κάθε χρόνο το 1% του ΑΕΠ και 30.000-40.000 θέσεις εργασίας. Εμείς, αν δουλέψουμε σωστά μπορούμε να τις διπλασιάσουμε» διευκρινίζοντας επίσης, πως «προχωρούν κανονικά οι διαδικασίες ιδιωτικοποίησης των ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ».

Βέβαια, ειδικά τα περί αύξησης των θέσεων εργασίας, αποτελούν σενάρια ονείρων θερινής νυκτός και είναι αισχρά ψεύδη μιας παρωχημένης νεοταξικής αντίληψης, η οποία έχει διαψευστεί από τις εξελίξεις. Γιατί οι όποιες αποκρατικοποιήσεις γίνουν, θα έχουν σκοπό τον περιορισμό των εργαζομένων (για λόγους οικονομίας από τους νέους ιδιοκτήτες) και όχι την αύξησή τους. Όσον δε αφορά τις μελέτες του ΙΟΒΕ, τις περισσότερες των περιπτώσεων πέφτουν έξω, από της εποχής άλλωστε που γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ ήταν ο σημερινός Υπουργός Οικονομικών Γ.Στουρνάρας. Αυτός που τότε δήλωνε: «Αν βγούμε από το μνημόνιο σημαίνει ακαριαίος θάνατος… αλλά δεν είναι ένα νέο αναπτυξιακό πρότυπο και χρειάζεται πολλά άλλα πράγματα ακόμα».

Όμως, ο κ. Σταυρίδης, παλαιός φίλος του Σαμαρά, δεν επελέγη τυχαία σ΄αυτή τη δημόσια θέση, από όπου στόχο έχει να εκποιήσει-ξεπουλήσει τα ασημικά και τα χρυσαφικά αυτής της χώρας, δηλαδή τη δημόσια περιουσία της, για ένα κομμάτι ψωμί. Διότι τα περιουσιακά στοιχεία μιας πτωχευμένης χώρας, ο όποιος αγοραστής, θα τα ενθυλακώσει πολύ κάτω από την πραγματική τους αξία, άσχετα αν πολλά από αυτά τα περιουσιακά στοιχεία (ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, ΔΕΠΑ, ΔΕΣΦΑ, ΟΠΑΠ), δεν κοστολογούνται μη έχοντας «τιμή οροφής», γιατί θα έπρεπε να παραμένουν στο Ελληνικό Δημόσιο, από τη στιγμή που αποτελούν στρατηγικού χαρακτήρα οργανισμούς για την άμυνα της χώρας μας. Πόσο δε μάλλον, όταν τα έσοδα από αυτές τις πωλήσεις θα καλύψουν ανάγκες μείωσης του χρέους στους δανειστές-τοκογλύφους «εταίρους μας» και δεν θα δοθούν στην πολυθρυλούμενη ανάπτυξη του κ. Σαμαρά.

Άλλωστε, ο κ. Σταυρίδης γνωρίζει από το παρελθόν πως ξεπουλιούνται οι επιχειρήσεις!. Ήταν τότε, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη, όταν ως διευθύνων σύμβουλος της ΑΓΕΤ-Ηρακλής ξεπούλησε την Ελληνική τσιμεντοβιομηχανία, μιας από τις μεγαλύτερες ελληνικές βιομηχανίες με ισχυρή θέση στην παγκόσμια αγορά τσιμέντου, στους Ιταλούς της Caltsestruzzi. Είναι λοιπόν, «ο κατάλληλος άνθρωπος» στην κατάλληλη θέση για να εκποιήσει-ξεπουλήσει τη δημόσια περιουσία, από τη στιγμή που δεν είχε και την καλύτερη άποψη για το Ελληνικό κράτος, όταν και έγραφε στις 3 Νοεμβρίου 2012 στην προσωπική του ιστοσελίδα άρθρο με τίτλο: «Άθλιος εργοδότης το Ελληνικό κράτος» και μεταξύ των άλλων τόνιζε ιδιαίτερα: «… Το κράτος είναι μακράν ο πλέον, άθλιος και αλαζόνας εργοδότης! Παρ΄όλα αυτά, πολλοί συνεχίζουν να το θέλουν τετράπαχο και αδηφάγο!»

Παρ’ όλα ταύτα, με την πάροδο των ετών, ο κ. Σταυρίδης προφανώς έχασε και το προτέρημα του ξεπουλήματος επιχειρήσεων. Γιατί, πως αλλιώς μπορεί να ερμηνευτεί η παταγώδης αποτυχία του ξεπουλήματος των ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ, στους Ρώσους της Gazprom, όταν η κυβέρνηση Σαμαρά πανηγύριζε προκαταβολικά από την Παρασκευή, θεωρώντας πως απέμεναν μόνο οι υπογραφές; Αυτή η κυβερνητική αποτυχία του ξεπουλήματος των ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ προκάλεσε εσωτερικούς τριγμούς στην τρικομματική-μνημονιακή κυβέρνηση Σαμαρά και μεγάλη ανησυχία στα διαπλεκόμενα ΜΜΕ των μεγαλοεργολάβων. Έτσι σε όλα τα κεντρικά βραδινά δελτία ειδήσεων της Δευτέρας (10/6/13) όλοι αναζητούσαν τον κ. Σταυρίδη προκειμένου να τους απαλύνει τον πόνο από τη νέα καρπαζιά. Και ο κ. Σταυρίδης προσπάθησε να επιρρίψει τις ευθύνες για το επιχειρησιακό ναυάγιο, στην αδυναμία έγκαιρης έγκρισης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που πιθανώς κατά την άποψή του, επηρέασε την απόφαση των Ρώσων.

Ταυτόχρονα προσπάθησε να επενοχοποιήσει τον Πρωθυπουργό, ισχυριζόμενος πως τις διαπραγματεύσεις τις έκανε εξ ολοκλήρου το ΤΑΙΠΕΔ. Ο κ. Σταυρίδης αυτοδιαψεύδεται όμως, από τη στιγμή που ο Πρωθυπουργός συναντήθηκε το τελευταίο δίμηνο τρείς φορές με τον αντιπρόεδρο της Gazprom κ. Μίλερ. Την τελευταία δε φορά, που η συμφωνία θεωρείτο κάτι περισσότερο από βέβαιη, τον κ. Μίλερ συνόδευε ο επικεφαλής του τομέα διεθνών δραστηριοτήτων της Gazprom, Πάβελ Οντέροφ.

Έτσι, ότι και να λέει ο κ. Σταυρίδης, το βέβαιο είναι πως η κυβέρνηση Σαμαρά επέδειξε παιδαριώδεις και επικίνδυνους χειρισμούς, μη φροντίζοντας έγκαιρα να λάβει το «πράσινο φως» για την αποκρατικοποίηση από τις Βρυξέλλες. Αυτό είναι άλλη μια τρανταχτή απόδειξη που αποδεικνύει πως η Ελλάδα είναι χώρα υπό κατοχή, όταν η όποια ενέργειά της πρέπει να συνοδεύεται από την έγκριση των τροϊκανών. Από την άλλη μεριά, ο κ. Σταυρίδης αποκρύπτει πως παρέλειψε να ρυθμίσει τις οφειλές τρίτων (εταιρείες) προς την ΔΕΠΑ, ύψους περίπου 300 εκ. ευρώ.

Συνοψίζοντας, το συμπέρασμα από όλα τα παραπάνω είναι πως οι επιπτώσεις από αυτό το ναυάγιο θα είναι οδυνηρές για τον Ελληνικό λαό και την πατρίδα μας. Πιο συγκεκριμένα:
– Η αποτυχία της συμφωνίας για τη ΔΕΠΑ (Δημόσια επιχείρηση αερίου ΑΕ) δημιουργεί ακάλυπτο άνοιγμα της τάξεως των 900 εκ. ευρώ. Το συνολικό άνοιγμα της ανικανότητας της κυβέρνησης στις αποκρατικοποιήσεις φτάνει το 1΄800 εκ. ευρώ. Και το σίγουρο είναι πως αυτή η τρύπα θα καλυφτεί από περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και δαπάνες.
– Η νέα προκήρυξη του διαγωνισμού θα είναι πολύ πιο αδύνατη επιχειρησιακά από τη στιγμή που τελικά στον προηγούμενο διαγωνισμό δεν υπήρξε καμιά πρόταση. Άρα, εάν υπάρξει επενδυτής που θα καταθέσει πρόταση για εξαγορά, αυτή θα κινηθεί πολύ πιο κάτω από τα προηγούμενα στάνταρ της κυβέρνησης.
– Στη διαδικασία ιδιωτικοποίησης του ΔΕΣΦΑ, η μοναδική προσφορά που κατατέθηκε είναι από την Αζέρικη SOCAR. Η αποδοχή αυτής της πρότασης είναι το εκβιαστικό δίλλημα προς την κυβέρνηση, προκειμένου να «περάσει» από τη χώρα μας ο αγωγός ΤΑP. Όμως, μια τέτοια συμφωνία, ελλοχεύει μέγα Εθνικό κίνδυνο, από τη στιγμή που οι Αζέροι είναι πάντα Τούρκοι (άρθρο του Ν.Λυγερού στο ΕΛΚΕΔΑ http://www.elkeda.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=2100:17072012—–&catid=42:2010-01-11-15-12-16&Itemid=92 ) και θα μετατραπεί η Ελλάδα σε ενεργειακό δορυφόρο της Τουρκίας.

Συνεπώς, ο Πρωθυπουργός της χώρας Αντώνης Σαμαράς, από την στιγμή που επιδεικνύει τεράστια αδυναμία να κάνει σωστά τη δουλειά του, είναι το λιγότερο επικίνδυνος να διαχειρίζεται τις τύχες της χώρας και του λαού της και πρέπει άμεσα να πάει σπίτι του για να ιδιωτεύσει. Εκτός και εάν θέλει να ακολουθήσει το παράδειγμα του φίλου του και συμμαθητή του, Γιώργου Παπανδρέου. Άλλωστε, αυτοί οι πολιτικοί τυχοδιώκτες δεν ξέρουν ούτε κουπί να τραβάνε!

Περισσότερα