Ερώτηση βουλευτών της Ν.Δ. για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των αγροτικών προϊόντων

ndΜέτρα που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα των αγροτικών προϊόντων και θα αντισταθμίσουν την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών και του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο πετρέλαιο, ζητούν από τους αρμόδιους Υπουργούς 15 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας με ερώτηση την οποία συνυπογράφει ο Β. Γιόγιακας.

Περισσότερα

ΚΚΕ: Σχόλιο για την εκδήλωση των «Ευρωπαίων Βιομηχάνων»

ΚΚΕΟ δρόμος για την επίτευξη της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής και ευρωπαϊκής οικονομίας περνά μέσα από το τσάκισμα των δικαιωμάτων των εργαζομένων και την παραχώρηση ακόμη περισσότερων προνομίων στο κεφάλαιο. Όσοι ορκίζονται σε αυτό το στόχο δε στρώνουν μόνο «κόκκινα χαλιά για επενδύσεις», αλλά και το έδαφος για τη συνέχιση και κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής.

Η επιδίωξη της μείωσης του ενεργειακού κόστους για τις ευρωπαϊκές βιομηχανίες, προκειμένου να ανταγωνιστούν το χαμηλό κόστος των βιομηχανιών άλλων χωρών, όπως οι ΗΠΑ, Ρωσία, Ινδία, δεν έχει καμία σχέση με την προάσπιση των λαϊκών συμφερόντων. Σήμερα τη θέση αυτή υιοθετεί τόσο η συγκυβέρνηση, όσο και η αξιωματική αντιπολίτευση. Αποδεικνύει τον ανελέητο πόλεμο μεταξύ των καπιταλιστικών χωρών που συμπεριλαμβάνει το εργασιακό κόστος, όπως και την πρόσβαση των μονοπωλίων σε φτηνό χρήμα, που τελικά τον πληρώνουν οι εργαζόμενοι.

Η ομιλία του πρωθυπουργού επιβεβαίωσε αυτό που μόνο το ΚΚΕ λέει στην Ελλάδα: Ότι η ΕΕ ιδρύθηκε και λειτουργεί για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου και σε βάρος των λαών.

Περισσότερα

Κράτος σε δυσαρμονία με τους πελάτες του…

Μια υποσημείωση από τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο

Δ. ΓιαννακόπουλοςΚάπου εδώ ολοκληρώθηκε ένας ακόμη κύκλος διαδικτυακών σημειώσεων μου ως προς την ελληνική κρίση. Ήταν ο κύκλος που άνοιξε με την κονστρουκτιβιστική προσέγγιση της κρίσης για να κλείσει με μερικές παρατηρήσεις από το πεδίο της πολιτικής ψυχολογίας, στη βάση κυρίως των εμπειρικών δεδομένων της γνωστικής θεραπείας.

Το τελευταίο στάδιο αυτής της πορείας – το πλέον αμφιλεγόμενο, πράγματι – υπήρξε εκτός του αρχικού σχεδίου δόμησης μιας συγκριμένης αφήγησης από τον γράφοντα, ωστόσο εξυπηρέτησε θαυμάσια την στρατηγική της γραφής μου. Υπήρξε μια απόπειρα εξισορρόπησης του στρουκτουραλισμού της οντολογίας (μου) «ερεθίζοντας» – θίγοντας εμμέσως, δηλαδή – τους ψυχοπιεστικούς παράγοντες (stressors) που διαμορφώνουν το ψυχωτικό προφίλ όσων θεωρούν τον εαυτό τους θύμα της κρίσης και όσων θεωρούν πως ήρθε η ώρα της εκδίκησης εναντίον κάθε μορφής θεωρούμενων λαθρόβιων: από τους «τζαμπατζήδες» του καθεστώτος, οι οποίοι «τα τρώγανε όλοι μαζί», στρωμένοι αναπαυτικά στην Τράπεζα του μυστικού δείπνου ενός πελατειακού καθεστώτος που υιοθέτησε εκών άκων μια στρατηγική «σοκ και δέος» από την Τρόικα για να μετασχηματιστεί πλήρως σε κορπορατικό, με την Γερμανική και όχι Αμερικανική έννοια, μέχρι τους λαϊκούς ή αστικούς «τζαμπατζήδες» που «δεν πληρώνουν, δεν πληρώνουν» και τους μετανάστες.

Περισσότερα

Ποιος το φανταζόταν; Ο Παπαδήμος πρωθυπουργός!

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης, οικονομολόγος – αναλυτής

Πριν από χρόνια, σε ανύποπτο όπως λένε χρόνο, είχα ακούσει κάποιον μεγαλοπαράγοντα των διεθνών αγορών στη Νέα Υόρκη, γνωστό «φίλο» της Ελλάδας και με εμπλοκή σε όλα τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά σκάνδαλα των τελευταίων δύο δεκαετιών, να λέει για το Λουκά Παπαδήμο: «Είναι πιστός σαν σκυλί και τελείως αστοιχείωτος για την θέση που κατέχει. Κι αυτό τον κάνει δυο φορές πιο πιστό.»

Τότε ο κ. Παπαδήμος ήταν ακόμη αντιπρόεδρος της πανίσχυρης Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και επειδή συμμεριζόμουν απόλυτα αυτή την παρατήρηση, «πιστό σκυλί» και «αστοιχείωτος», από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε ως διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος στη δεκαετία του ’90, δεν μου έκανε καμιά ιδιαίτερη εντύπωση το σχόλιο αυτού του μεγαλοπαράγοντα.

Περισσότερα

Ισολογισμοί και …δωράκια!

Γράφει ο paratiritis
para_tiritis@yahoo.com

Διαβάζω στο web : “Βουλευτές ζητούν να καταργηθούν οι υποχρεωτικές δημοσιεύσεις ισολογισμών των εταιρειών”. Μπράβο τους! Έπρεπε να γίνει εδώ και χρόνια! Καιρός ήταν να ορθώσει κάποιος ανάστημα απέναντι στο εκδοτικό / (μεγαλο)δημοσιογραφικό κατεστημένο. Θυμίζω ότι οι “υποχρεώσεις δημοσιεύσεων” αποτελούν παράλογη επιβάρυνση των επιχειρήσεων και αιτία σημαντικής μείωσης της ανταγωνιστικότητας των, καθώς στοιχίζουν μέχρι και χιλιάδες ευρώ το χρόνο για κάθε επιχείρηση, χωρίς να προσφέρουν ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ.

Ποια όμως ήταν πραγματικά η βούληση του νομοθέτη όταν το καθιέρωσε και πως κατέληξε στην πράξη; Ο νομοθέτης ζητά “όρους δημοσιότητας” από τις επιχειρήσεις, με σκοπό να ενημερώνονται για την οικονομική πορεία τους οι μέτοχοι, οι συναλλασσόμενοι και το κοινωνικό σύνολο ευρύτερα. Σήμερα, στην εποχή του διαδικτύου και της ψηφιοποίησης των πάντων, είναι τουλάχιστον άσκοπο, για να μη πω ανόητο, να “εκβιάζονται” οι επιχειρήσεις να προβαίνουν σε τέτοιες ανούσιες πράξεις.

Με άλλα λόγια, για να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους, τα χιλιάδες ευρώ που πληρώνει η κάθε επιχείρηση προς τους εκδότες είναι το ένα “νόμιμο” δωράκι των πολιτικών προς τους εκδότες – Το άλλο είναι η κρατική διαφήμιση. Έτσι λοιπόν αντί οι δημοσιεύσεις αυτές να αποτελούν πληροφοριακά εργαλεία για τους ενδιαφερόμενους, καταλήγουν να είναι άσκοπη επιβάρυνση για τις επιχειρήσεις και βεβαίως βεβαίως, σημαντικής αξίας “δωράκια” για πολλά έντυπα. Για σκεφτείτε πόσες Α.Ε. και Ε.Π.Ε. υπάρχουν, με τρεις δημοσιεύσεις η καθεμία (οικονομικό, πολιτικό, τοπικό έντυπο), επί όσα χρόνια υπάρχει, για να δείτε το ασύλληπτο ποσό που αθροίζεται… Τι θα γινόταν αν αυτό το χρήμα είχε επενδυθεί στην παραγωγή αντί να χαριστεί σε εκδότες;;

Τι θα μπορούσε να γίνει, δεδομένων των σημερινών διαθέσιμων τεχνολογιών, ώστε και η βούληση του νομοθέτη να ικανοποιείται και οι περιβόητοι “όροι δημοσιότητας” να καλύπτονται : Πολύ απλά, μια ιστοσελίδα που να δημοσιεύει τους ισολογισμούς σε ηλεκτρονική μορφή, με δυνατότητα αναζήτησης για τους ενδιαφερόμενους, με ΜΗΔΕΝΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ για τους υπόχρεους! Κάτι που γίνεται εδώ και χρόνια στον υπόλοιπο πολιτισμένο κόσμο!

Αγαπητοί φίλοι, είμαστε στο 2011, στην ψηφιακή εποχή! Δεν είμαστε στο 1920 που πρωτοσυντάχθηκε ο νόμος περί ανωνύμων εταιρειών … Έχουν μεσολαβήσει κάπου 90 χρονάκια από τότε, στα οποία ο άνθρωπος έφτασε στο φεγγάρι και ανακάλυψε την ηλεκτρονική και ψηφιακή τεχνολογία! Δεν μπορούμε να πορευόμαστε λοιπόν με όρους 1920 και να περιμένουμε μετά οι επιχειρήσεις να …βγάλουν το (οικονομικό) “φίδι από την τρύπα” της οικονομικής κρίσης!

Βέβαια, κάποιοι θα χάσουν τα δωράκια τους, αλλά δεν πειράζει, σημασία έχει το σύνολο, όχι τα μικροσυμφέροντα κάποιων. Είναι υπέρτερο αγαθό να σωθούν οι πανταχόθεν βαλλόμενες σήμερα επιχειρήσεις, παρά οι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού εκδότες!

Και για να κλείσω τις σημερινές μου σκέψεις, θα υπερθεματίσω απόλυτα την πρωτοβουλία των βουλευτών, με μια μόνο παρατήρηση : Να ζητήσουν και την κατάργηση των δημοσιεύσεων στο ΦΕΚ, όχι μόνο στα έντυπα. Τότε θα μιλάμε για πραγματικά δίκαιο σύστημα “όρων δημοσιότητας” των επιχειρήσεων.

Περισσότερα

Οι ιδανικοί αυτόχειρες

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Σήμερα θα έπρεπε να φορέσουμε την φουστανέλα ανάποδα και οι σημαίες να κυματίσουν ανάποδα. Είμαστε η φάρσα της μοντέρνας ιστορίας. Ο μόνος ευρωπαϊκός λαός που εμφανίστηκε οικιοθελώς να απεμπολεί την αυτοκυβέρνησή του για την ένταξη σε μηχανισμούς σωτηρίας του ευρώ. Όπως φαντάζομαι να παρατηρείτε, όλα τα επιμέρους  ευρωπαϊκά πολιτικά συστήματα αγωνίστηκαν ή τουλάχιστον φάνηκε να αγωνίζονται για την διατήρηση της αυτοκυβέρνησης των χωρών τους, εκτός από το Ελληνικό. Παντού με τον ένα ή τον άλλο τρόπο υπήρξε εκδήλωση πατριωτισμού, μπροστά στην πιστωτική κρίση, εκτός από την Ελλάδα. Εμείς είμαστε οι πατριώτες του ευρώ. Πατρίδα μας είναι η ευρωζώνη και εθνάρχες οι νταβατζήδες κατά Καραμανλή.

Αν στρέψουμε την προσοχή μας στην Ιρλανδία και στην Πορτογαλία και μελετήσουμε τις εκεί αντιδράσεις εναντίον της ένταξή τους σε «μηχανισμούς» θα ντραπούμε για την ύπαρξή μας. Εμείς αποδεδείχθηκε ότι είμαστε μοναδικοί αυτόχειρες: οι ιδανικοί αυτόχειρες. Η ντροπή των μοντέρνων κρατών. Και το ευτράπελο είναι ότι κάποιοι αυτό το θεωρούν πρόοδο! Για φαντάσου να κάνουμε και παρελάσεις δίχως αίσθηση της κατάντιας μας! Κάντε σημαία το ευρώ τουλάχιστον να λάβει νόημα και η σημερινή παρέλαση.

Περισσότερα

Οι Βρυξέλλες έδωσαν αέρα στο καθεστώς…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Ο Γιώργος τα κατάφερε και το καθεστώς έχει κάθε λόγο να νοιώθει ανακουφισμένο. Η πρώτη φάση του «ελληνικού πειράματος» ολοκληρώθηκε με οδυνηρά οικονομικά αποτελέσματα, αλλά εξέχοντα πολιτικά. Το καθεστώς που παρέδωσε την διακυβέρνηση της χώρας σε ένα αδιαμόρφωτο ακόμη ως προς την τελική θεσμική του υπόσταση υπερεθνικό κέντρο, δεν πρόκειται να βγει από τον αναπνευστήρα στον οποίον το έχουν τοποθετήσει οι αλλοδαποί πάτρωνες του. Αυτές τις ημέρες στις Βρυξέλλες, το καθεστώς στην Ελλάδα που δομεί η πολιτικό – επιχειρηματική τάξη, έλαβε παράταση ζωής. Η χώρα δεν θα καταρρεύσει, αλλά η κοινωνία θα συνεχίσει να πορεύεται στο τούνελ της φτωχοποίησης, η οποία θα αντιστοιχεί και θα αντανακλά το βαθμό και την πολιτικό – οικονομική διάσταση της πτώχευσης του κράτους.

Ο Γιώργος Παπανδρέου το μόνο πράγμα που διαπραγματεύθηκε τελικά ήταν η χώρα να μην κηρύξει στάση πληρωμών αμέσως. Οι εταίροι μας έδωσαν χρόνο στο πολιτικό σύστημα της Ελλάδας να ανασυγκροτηθεί, δεσμευόμενο ότι από εδώ και στο εξής η χώρα θα υπαχθεί ολοκληρωτικά και αδιαπραγμάτευτα σ’ ένα πακέτο ρυθμίσεων, το οποίο θα ορίζεται από το περίφημο Σύμφωνο για το ευρώ και την ανταγωνιστικότητα στην ΕΕ. Η κατ’ επίφαση ονομαζόμενη ελληνική κυβέρνηση δέχτηκε, ή αν θέλετε πέτυχε, να ανταλλάξει την αυτοκυβέρνηση της Ελλάδας με μείωση των επιτοκίων δανεισμού της χώρας από τον προσωρινό μηχανισμό κατά μία μονάδα και την επιμήκυνση των χρονικών ορίων απόσβεσης των δανείων στα 7,5 χρόνια.

Περισσότερα

Φανταστικοί διάλογοι (4)

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Είναι αυτονόητο, και πάλι, ότι δεν υπήρξα αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας στους σημερινούς διαλόγους με αριθμό «4»,( όπως δεν ήμουνα στους προηγούμενους διαλόγους «1», «2» και «3») αλλά καθώς εμείς οι Έλληνες διαθέτουμε πλούσια φαντασία έτσι απλά χωρίς κακή πρόθεση επέτρεψα στον εαυτό μου την «πολυτέλεια» να κρυφακούσω, ξανά, στη… φαντασία μου!…

Μπαίνει φουριόζος προχτές το βράδυ στο φοιτητικό «καφέ» ο Μάκης, πασίγνωστος ως συνειδητοποιημένος επικριτής της παγκόσμιας ελληνικής ακαδημαϊκής πατέντας που έχει κατοχυρωθεί ως «Ακαδημαϊκό ΑΣΥΛΟ» με «αγώνες» τριών δεκαετιών και προτρέπει τον υπεύθυνο βάρδιας:

Περισσότερα