Πολιτικός αυνανισμός!!! (Πεζοδρομιακός Όρος δανεισμένος από το λεξιλόγιο των εκπροσώπων μας στο κοινοβούλιο.) & Αποχή από την εκλογική διαδικασία. (Πολιτικός όρος δανεισμένος από την κοινωνική πραγματικότητα.)

Χ. ΠαπαδημητρίουΓράφει ο Χρήστος Παπαδημητρίου,
Οικονομολόγος – Κοινωνιολόγος
Πρόεδρος Τ.Κ. Πύργου Κόνιτσας

Αίτιο ή αποτέλεσμα του ελληνικού πολιτικού αμοραλισμού;

Με αφορμή την επικείμενη εκλογή Προέδρου Της Νέας Δημοκρατίας και την ανήκεστο «πολιτική ίωση» των επαγγελματιών της πολιτικής να τους απασχολεί η διαδικασία μόνο ως αριθμητικό μέγεθος, και να αδιαφορούν πλήρως για το τι σημαίνει αυτό το «παιχνίδι» τους για την αξιοπιστία του θεσμού για τον οποίο δήθεν κόπτονται.

Περισσότερα

Ανάπτυξη βασισμένη σε θεμελιώδεις αξίες

Γράφει ο Γιάννης Παπαδημητρίου*

Ο νομός Ιωαννίνων και όλη η Ήπειρος, μια περιοχή με πλούσια φυσική προίκα αλλά και ισχυρή παράδοση και ταυτότητα, στενάζει σήμερα κάτω από τις νεοφιλελεύθερες μνημονιακές πολιτικές.

Η απληστία της μειοψηφίας, αμείωτη βεβαίως και στην εποχή της κρίσης, και η πελατειακή λεηλασία του κράτους έχουν δώσει βαρειά χτυπήματα στις παραγωγικές δυνατότητες της περιοχής και έχουν οδηγήσει στην απόγνωση και την ανεργία χιλιάδες ανθρώπους. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η Ήπειρος αναδεικνύεται πρωταθλήτρια Ελλάδας στη μείωση του ΑΕΠ σύμφωνα με τα πρόσφατα στατιστικά στοιχεία.

Οι πολίτες του νομού μας προσδοκούν από τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση της Αριστεράς την ανατροπή της παρακμής. Περιμένουν μια πολιτική βασισμένη στο δημοκρατικό και συμμετοχικό σχεδιασμό, την αποκατάσταση των εργασιακών δικαιωμάτων και την ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής διάστασης. Έχει επομένως σημασία να σκιαγραφήσουμε κάποιες προτεραιότητες της αναπτυξιακής πολιτικής για την περιοχή:

Περισσότερα

Το τέλος της απάτης και ο ερχομός της ελπίδας

Γράφει ο Γιάννης Παπαδημητρίου,
υποψήφιος βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Ιωαννίνων

Ο κ. Σαμαράς έχει αναπτύξει μια αξιοσημείωτη έφεση στην πολιτική απάτη κατά τις προεκλογικές επισκέψεις του στα Γιάννενα. Το 2012 έπλεξε δημόσια το εγκώμιο της ηπειρωτικής κτηνοτροφίας όχι όμως από τις εγκαταστάσεις της κρατικοσυνεταιριστικής βιομηχανίας «Δωδώνη», την οποία, κατά τρόπο ασυνήθη για τα πολιτικά ήθη της περιοχής, απέφυγε να πλησιάσει αλλά από τη Γαλακτοκομική Σχολή. Λίγους μήνες αργότερα η συγκυβέρνηση προχώρησε στο ξεδιάντροπο ξεπούλημα της κερδοφόρας γαλακτοβιομηχανίας και στο συντριπτικό πλήγμα στους κτηνοτρόφους και την οικονομία της περιοχής.

Το 2015 το τέχνασμα αφορά γενικότερα τους οικονομικούς δείκτες, καθώς, σύμφωνα με τις πρωθυπουργικές ανακοινώσεις της προηγούμενης Δευτέρας, η Ήπειρος παρουσιάζει τον «τελευταίο καιρό» μείωση της ανεργίας κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες, αν και, όπως ο ίδιος διευκρίνισε, αυτά τα στοιχεία δεν έχουν γνωστοποιηθεί ακόμα ! Βεβαίως τις επόμενες μέρες έγιναν γνωστά τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, σύμφωνα με τα οποία μέσα σε μία μόνο χρονιά μνημονιακών συγκυβερνήσεων, το 2012, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ηπείρου έπεσε κατά 8,3 %, ποσοστό που την καθιστά πρωταθλήτρια Ελλάδας στη μείωση, δύο ολόκληρες μονάδες κάτω από το μέσο πανελλαδικό όρο.

Περισσότερα

Πολιτικός κυνισμός ή ιδεολογική σύγχυση;

Του Χρήστου Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγου – Οικονομολόγου

Χ. ΠαπαδημητρίουΜε αφορμή άρθρο του Γιάννη Καψή στο Έθνος της Κυριακής 17-11-2013 με τίτλο «Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα». Βεβαίως η πολιτική άνοια είναι ανθρωπίνως κατανοητή και προκαλεί συμπάθεια ,όμως η ιδεολογική σύγχυση όταν ενσυνείδητα επιχειρείται από ενήλικες και δη πολιτικούς, επιτρέπει στις παρυφές της Δημοκρατίας και των θεσμών της να γεννώνται και να αναπτύσσονται θύλακες ανωμαλίας.

Με περισσή αλαζονεία θέλοντας να προσβάλει και να υποτιμήσει τον πολιτικό αντίπαλο δεν έκρινε τα λεγόμενά του αλλά χαρακτήρισε τις αντιπαραθέσεις στην βουλή των ελλήνων ως ακατάλληλες για ανηλίκους.

Πρώην δημοσιογράφος, πρώην βουλευτής πρώην υπουργός, νυν ενήλικας και από ότι προκύπτει από την λογική του κειμένου του εσαεί πιστός σύντροφος εκείνων εκ των οποίων άλλους η κοινωνία έστειλε στην πολιτική “αγρανάπαυση” και άλλους τα δικαστήρια δυστυχώς ή ευτυχώς στον κορυδαλλό.

Περισσότερα

Ανάχωμα με κεντροαριστερό προσωπείο

Του Χρήστου Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγου – Οικονομολόγου

Χ. ΠαπαδημητρίουΜια ετερόφωτη πρωτοβουλία διάσωσης της παρούσης κυβερνητικής ισορροπίας χωρίς πρόταση προς την κοινωνία η οποία κατ ουσία αποτελεί μαξιλάρι για την κυβερνητική συνύπαρξη δεξιών σοσιαλιστών και ολίγων ακροδεξιών δεν θεωρείται ιστορικά παράδοξο. Αλλά δοκιμασμένο εγχείρημα.. και διαδικασία… που λειτουργεί αποτελεσματικά ως ανάχωμα. Πρωτοβουλία δήθεν για την αναδιοργάνωση της κεντροαριστεράς. Κεντροαριστερά όμως σημαίνει κεντροαριστεροί πολίτες και όχι κεντροαριστερά τηλεοπτικά κανάλια.

Με τεχνητό τρόπο παλαιοκομματική μεθοδολογία και δήθεν πολιτικό σχεδιασμό για το μέλλον της κεντροαριστεράς στην Ελλάδα παρεμβαίνει εκ των άνω χωρίς δηλαδή κοινωνική αναφορά μια παρέα παροπλισμένων οικονομολόγων, καθηγητών πανεπιστημίου, πρώην υπουργών, και γερασμένων πολιτικών, λες και πρόκειται για συγκρότηση συνοικιακού συμβουλίου, υπό την αιγίδα βέβαια και τις ευλογίες κι ενός πρωθυπουργού ο οποίος ελέγχεται για την πολιτική του παρουσία και προσφορά στον τόπο.

Περισσότερα

Τεκμαρτή δημοκρατία;;;

Του Χρήστου Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγου – Οικονομολόγου

Χ. ΠαπαδημητρίουΜε αφορμή τοποθέτηση του Ε. Βενιζέλου και την διαπιστούμενη κοινωνική αντίφαση όσον αφορά την πολιτική έκφραση και την συνταγματική θέση περί του τι είναι «θεσμός» το 2013.

Για πολιτικό κόμμα με μηδενική αποδοχή στην πιο παραγωγική ηλικιακά κατηγορία του λαού μας μόνο σοφιστής πολιτικός και όχι συνταγματολόγος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι το κόμμα αυτό αποτελεί πλέον θεσμό.

Θα ήταν ευτύχημα για την επιστήμη του Συνταγματικού Δικαίου να ζούσε ο καθηγητής Δ Τσάτσος, ο οποίος ως θεσμό χαρακτήριζε ότι αλληλεπιδρά και όσο βεβαίως καιρό αυτό βρίσκεται σε αμφίδρομη σχέση με το κοινωνικό σώμα.

Αλήθεια αποτελούν θεσμούς σήμερα ονόματα και ταμπέλες πολιτικών κομμάτων τα οποία περιθωριοποιήθηκαν από την κοινωνική τους βάση εξ αιτίας της πολιτικής των συμπεριφοράς και της πολιτικής γενικότερα που ακολούθησαν στο χρόνο;

Περισσότερα

Πολιτική παιδεία & ιδεολογικός συγκερασμός

Του Χρήστου Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγου – Οικονομολόγου

Χ. ΠαπαδημητρίουΜε αφορμή άρθρο του Ευάγγελου Βενιζέλου στην εφημερίδα το βήμα με τίτλο: «Η δημοκρατική παράταξη είναι εδώ!, με εύλογα τα ερωτηματικά βεβαίως από αυτό το κείμενο για το τι τελικά παραμένει ουσιώδες όσον αφορά την Δημοκρατία η πολιτική παιδεία ή η παιδεία των πολιτικών…»

Το ζητούμενο πλέον στην πολιτική εξέλιξη εκτός από τις προθέσεις είναι οι συνθήκες που οδήγησαν αυτή την σύγκλιση, σε πολιτικό μόρφωμα του οποίου βέβαια τα επιφανειακά χαρακτηριστικά είναι προκλητικά , τα βασικά όμως αίτια αυτής της συνύπαρξης πιθανόν να άπτονται μιας ιστορικής πραγματικότητας που θέλει τα γερασμένα και ανύπαρκτα ενίοτε πολιτικά κόμματα με ή χωρίς πολιτική ιστορία κάποια στιγμή να δηλώνουν την όποια ύπαρξη τους έστω και στις εφημερίδες…

Αποτελεί κοινό τόπο ότι η πολιτική συμπεριφορά είναι ισχυρός μηχανισμός δημιουργίας στερεότυπων σε κάθε κοινωνία, αλλά και σε κάθε χρονική στιγμή, με την παραδοχή ότι ο ιδεολογικός & κοινωνικό-ποιητικός ρόλος του όποιου δομημένου πολιτικού κόμματος εκφράζεται- πραγματώνεται αλλά και στηρίζει την ύπαρξη και συνέχειά του και στο πραγματικό γεγονός της πολιτικής παιδείας των ηγετών του.

Βεβαίως η πολιτική παιδεία αποτελεί όρο της πολιτικής επιστήμης και σε καμία περίπτωση δεν ταυτίζεται με την παιδεία των πολιτικών, η πρώτη αναπτύσσεται σε πολιτισμικό περιβάλλον, και έχει εκείνα τα χαρακτηριστικά ούτως ώστε οι διαθέτοντες αυτήν να προκαλούν πολιτικές τομές και να χαράσσουν ίδιες διαδρομές.

Αντιθέτως η παιδεία των πολιτικών παραπέμπει τις περισσότερες φορές σε υποκουλτούρες οικονομικές, κληρονομικές, συγγενικές και ενίοτε φανταστικές, αποτελεί δε μέγεθος το οποίο από μόνο του δεν μπορεί να διαμορφώσει πολιτικές οντότητες ικανές να ανταποκριθούν τόσο ως πολιτικές όσο και ως προσωπικότητες.

Την πρώτη ελάχιστοι φαίνεται να διαθέτουν σήμερα, η δεύτερη μάλλον έχει χορηγηθεί στο μεγαλύτερο μέρος των εν ενεργεία επαγγελματικά απασχολουμένων με την πολιτική.

Έτσι σε πραγματικό χρόνο συμβαίνει και στο θέμα της κυβερνητικής πρακτικής και όχι μόνο της θεωρίας να υπάρχει σήμερα και στη χώρα μας κοινοβουλευτική σύμπλευση η τουλάχιστον συναίνεση, σε διαφορετικής πολιτικής τοποθέτησης κόμματα.

Ο λόγος- η όποια κριτική- ή η όποια παραδοχή του εγχειρήματος θα πρέπει να κάνει αποδεκτό ότι οι κοινωνικά υπαρκτοί κοινωνικοί σχηματισμοί διατηρούν κάποιες παραμέτρους που τους επιτρέπουν να λειτουργούν ως ανεξάρτητα κόμματα αφ ενός, και αφετέρου να αποδέχεται ότι οι σημερινοί τρόπον τινά ηγέτες αυτών των κομμάτων απέκτησαν και κάποια στοιχεία πολιτικής παιδείας και δεν στηρίζονται μόνο στις ξύλινες μεθόδους της όποιας παιδείας τους πρόσφερε αναμφισβήτητα το ταξικό τους status.

Αυτό αποτελεί δεδομένο, κατά συνέπεια η πρόταση προς την κοινωνία η οποία κατ ουσία ήταν θέση που έγινε πράξη για κυβερνητική συνύπαρξη δεξιών σοσιαλιστών και ολίγων ακροδεξιών θεωρείται ένα παράδοξο ίσως πολιτικό εγχείρημα όχι κατά ανάγκη για την εθνική διάσωση αλλά για την πολιτική επιβίωση πολιτικών.

Αυτό σημαίνει ότι ένας πολιτικός συγκερασμός έρχεται να περιγράψει όχι μόνο αυτό που περιγράφει ο κύριος Βενιζέλος ως επιτακτική εθνική ανάγκη κάνοντας εντύπωση με την προσκόλληση στην παιδεία του και δείχνοντας ότι μάλλον πέρασε αλλά δεν στάθηκε σε αυτό που περιγράφουμε ως πολιτική παιδεία, αλλά και συγχρονισμό έκφρασης απόψεων θέσεων και ιδεολογιών εν τέλει…

Η Αριστοτελική πολιτική παιδεία δεν μπορεί σε καμία των περιπτώσεων να συγκλίνει με ακραίες συμπεριφορές στις παρυφές τού φασισμού η του αυταρχισμού, επιβάλλεται από την ουσία της Δημοκρατίας να προτάσσει την έννοια της παραδοχής, του λόγου, και της αναγνώρισης του πολίτη.

Εκ του κειμένου του Κου Βενιζέλου προβάλλουν πολιτικό θράσος και αδιαμφισβήτητη αλαζονεία και κυρίως η εξωπραγματική και αντιεπιστημονική πρόθεση και διάθεσή του να προσδιορίσει το «κοινωνικά ώριμο» το οποίο οφείλει να παρακολουθεί η πολιτική εξουσία και κατά συνέπεια αυτή την κοινωνική πραγματικότητα να την μετουσιώνει σε κυβερνητική πρακτική.

Η πολιτική συνύπαρξη αναμφισβήτητα αποτελεί μια ιστορική αλλαγή συμπεριφοράς της πολιτικής εξουσίας και στη χώρα μας, κυρίως από τους πολιτικούς χώρους που εναλλάσσονται στην εξουσία, αρκεί να εξασφαλίζεται και η κοινωνική συναίνεση, με την έννοια ότι και πάλι θα πρέπει να εξετάζεται η πολιτική παιδεία και όχι να επιβάλλεται χάριν της παιδείας των πολιτικών…

Από κοινωνιολογικής άποψης η συγκεκριμένη εξέλιξη όπως αυτή διαμορφώθηκε με αυτή την πολύ ισχνή και οριακή δεδηλωμένη στο κοινοβούλιο ,ενδεχομένως δώσει την όποια δυνατότητα στο πολιτικό σύστημα να απελευθερωθεί από τις ιδεολογικού και πολιτικού περιεχομένου στρεβλώσεις αλλά και εμμονές οι οποίες δημιουργούσαν και δημιουργούν στεγανά στην άσκηση της όποιας κυβερνητικής προώθησης για την χώρα.

Ιδιαίτερα στην Ελλάδα τα κόμματα που εναλλάσσονται στην κυβέρνηση μεταπολιτευτικά έχουν διαφορές οριακές, διαφορές για τον τύπο και όχι για την ουσία, και αν εξαιρεθεί η πρώτη τετραετία του Ανδρέα Παπανδρέου κατά την οποία πράγματι έγιναν πολιτικές τοποθετήσεις καίρια ιδεολογικού χαρακτήρα, μετέπειτα η πολιτική ασκήθηκε με τα ίδια εργαλεία με τις ίδιες πολιτικές με μόνη διαφορά την ένταση της διαχείρισης.

Αυτή είναι η ουσία, την οποία η βάση της κοινωνίας αποδέχεται και αυτή την αλήθεια και αυτή την πραγματικότητα θα αναγκαστεί και ο καθηγητής Κος Ευάγγελος Βενιζέλος να αποδεχθεί ότι δηλαδή θα πρέπει με όρους πολιτικής παιδείας να αναζητήσει που είναι πλέον ο κόσμος της δημοκρατικής παράταξης και όχι με όρους της δικής του παιδείας…χωρίς βεβαίως να την αξιολογούμε σε καμία των περιπτώσεων.

Προφανώς η δημοκρατική παράταξη είναι κάπως μακριά από το περιεχόμενο των άρθρων του και από τις εφημερίδες που τα δημοσιεύουν.

Θα την αναζητήσει αν βεβαίως το επιχειρήσει γιατί ενδέχεται να μην το επιθυμεί στα νοσοκομεία στα σχολεία στα πεζοδρόμια και τις πλατείες…

– Κείμενο πρώτο-γραμμένο κατά τίτλο και περιεχόμενο διαφοροποιούμενο πλήρως απο κείμενα κομματικής εμπάθειας και προσωπικών πικριών πάσης φύσεως, πρόχειρα και κοντόφθαλμα..
– Το κείμενο εξετάζει σύντομα αλλά μεθοδικά και με προσοχή το θέμα της πολιτικής παιδείας που είναι άλλο πράγμα από την παιδεία των πολιτικών.

Περισσότερα

Γονιδιακός Φασισμός;;;

Του Χρήστου Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγου – Οικονομολόγου

Χ. ΠαπαδημητρίουΜε αφορμή την τοποθέτηση του κ. Θ. Πάγκαλου σε άρθρο του στο «Βήμα» την Κυριακή του Πάσχα, «ότι το ένα τέταρτο του Ελληνικού λαού εγκλωβίστηκε σε πνευματική αποβλάκωση». Με αφορμή επίσης την ατυχή θέση αυτού του κειμένου, το οποίο εμφανίζει χαρακτηριστικά γράφοντος με γεροντική άνοια, αλλά και φασίζουσα νοοτροπία στην ίδια εφημερίδα, ανάμεσα από τα άρθρα του καθηγητή μου και σύγχρονου φιλοσόφου Γ. Βέλτσου, και της ψυχολόγου Φ. Τσαλίκογλου.

Σε κάθε περίπτωση είναι δικαίωμα αναφαίρετο στη Δημοκρατία να μπορεί να εκφράζεται κανείς ελεύθερα, ταυτόχρονα όμως αποτελεί προϋπόθεση επιβίωσης της δημοκρατικής αυτής αρχής και δυνατότητας η απεμπόληση της οποιασδήποτε ελεύθερα εκφραζόμενης άποψης η οποία προσβάλει την ίδια αρχή και επιβουλεύεται την ισχύ της, ακόμη κι αν αυτή ανήκει στον οποιονδήποτε κύριο Θ. Πάγκαλο.

Περισσότερα

Διπλογραφικό σύστημα

Του Χρήστου Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγου – Οικονομολόγου

Χ. ΠαπαδημητρίουΑνάχωμα για τον εν δυνάμει “επίορκο”.

(Με αφορμή ένα ακόμη χαμένο εκατομμύριο ευρώ στο δήμο Γιαννιωτών αυτή τη φορά, επιβεβαιώνοντας την κοινωνική άποψη για τους ΟΤΑ ότι πρόκειται άντρα διαφθοράς.)

Μία από τις σοβαρότερες παραμέτρους κατά κοινή παραδοχή που οδήγησαν την χώρα μας στην παρούσα οικονομική κατάσταση είναι αναμφισβήτητα η ανεπίτρεπτη καθυστέρηση του κράτους να επιβάλει οριστικά την εφαρμογή του διπλογραφικού συστήματος σε κάθε δημόσια υπηρεσία και βεβαίως και στους ΟΤΑ, και όχι να επαφίεται για την εφαρμογή του στην διακριτική ευχέρεια άσχετων πολλές φορές αρμοδίων υπαλλήλων ή αιρετών, ή επιτήδειων τις περισσότερες φορές λογιστών διοικητών δημάρχων ή αντιδημάρχων.

Περισσότερα

Κοινωνικοποίηση

Του Χρήστου Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγου – Οικονομολόγου

Χ. ΠαπαδημητρίουΜε όρους Λούμπεν προλεταριάτου.

Τούτη την καθημερινότητα και ανεκδιήγητη προβληματική την γέννησε και την δημιούργησε η μεταπολιτευτική πολιτική ανομία.

Τούτο σημαίνει ότι «Επίορκοι και ανίκανοι κατά νόμο λειτουργοί», από όλες τις με υψηλές αμοιβές εξουσίες του δήθεν κράτους δικαίου με τιποτένια χαρακτηριστικά, έζησαν βίο ανθόσπαρτο, και βέβαια σήμερα θα περίμενα εγώ αλλά και ο κάθε ευνομούμενος πολίτης την ένοχη σιωπή των έως ότου πιθανότατα έρθει η παραδειγματική των τιμωρία, ως αυτή του ανεγκέφαλου συν τοις άλλοις και αμοραλιστή δημάρχου Θεσσαλονίκης.

Περισσότερα

“Το λάθος…”

Του Χρήστου Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγου – Οικονομολόγου

Χ. ΠαπαδημητρίουΟ Αντώνης Σαμαράκης όταν έγραφε ότι… στο Καθεστώς που χωρίζει τους ανθρώπους σ’ εκείνους που είναι μαζί του και σ’ εκείνους που δεν είναι, υπάρχει ένα κρίσιμο, ένα μοιραίο λάθος… είχε κατά νου κρίνοντας πάντα από τα πεπραγμένα της ζωής του το «ταξικό» πεπρωμένο του ανθρώπου.

Ο υποφαινόμενος και ελάχιστος σε σχέση με τον προαναφερθέντα σκιαγραφεί και αναφέρεται… στην σημερινή τραγική Ελληνική πραγματικότητα η οποία οδήγησε το κοινωνικό σώμα σε πλήρη αποσύνθεση οδηγώντας χιλιάδες πολίτες σε αυτοχειρία εξ αιτίας ενός κρίσιμου ακούσιου και μοιραίου λάθους… έχοντας κατά νου του το λάθος του πολλαπλασιαστή της οικονομικής πρόβλεψης, πολλαπλασιαστή της φτώχιας και των αυτοκτονιών.

Περισσότερα

Ποινική διαδικασία & Πολιτικό status quo

Του Χρήστου Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγου – Οικονομολόγου

Με αφορμή την λυσσαλέα προσπάθεια του πολιτικού κατεστημένου (όχι κατ’ ανάγκη κομματικού με τους όρους του χθες), να αποφύγουν οι οφθαλμοφανώς υπεύθυνοι και για τη σημερινή τραγωδία της χώρας την ποινική διαδικασία. Ως άλλες «αλλοδαπές καλλονές» εξ ανατολών ορμώμενες, σε αστυνομικό τμήμα χωρίς διαβατήριο…, φοβισμένα αλλά συνάμα με περισσό θράσος ακόμη «ανθρωπάκια» προσπαθούν να εμποδίσουν πάση θυσία την άρση της κοινωνικά αμαρτωλής πολιτικής ασυλίας.

Αποτελεί κοινό τόπο για κοινωνία ότι η διαφθορά της πολιτικής σκηνής δεν φαντάζει μόνο αλλά αποτελεί έναν εκ των κυριότερων παραγόντων για αυτή την τραγική πραγματικότητα. Είναι πεπεισμένη δε στο σύνολο της η κοινωνία ότι πολιτικοί οι οποίοι ενεπλάκησαν σε καταδικαστέες για την κοινωνία πράξεις και – κατά λάθος αποκαλύφτηκαν – πρέπει να αντιμετωπιστούν όπως και όλοι οι πολίτες χωρίς την προστασία της πολιτικής ασυλίας.

Περισσότερα

Είμαστε παιδιά της ίδιας πατρίδας;…

Του Χρήστου Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγου – Οικονομολόγου

Με αφορμή την τοποθέτηση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, ότι όλοι είμαστε παιδιά της ίδιας πατρίδας, και παράλληλα της δημοσιοποίησης του «τι έσχες» των πολιτικών της ίδιας πατρίδας… Και βέβαια συμφωνούμε άπαντες στην προφανώς αληθινή διαπίστωση ότι όλοι είμαστε παιδιά της ίδιας πατρίδας, θα πρέπει όμως και όλοι να συμφωνήσουμε ότι η ανελέητη αλλά και ελεεινή κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού προκύπτει και από το γεγονός ότι ορισμένα παιδιά λεηλάτησαν την πατρίδα και άλλα την τίμησαν, αυτή είναι η πραγματικότητα, πέραν των όποιων λεκτικών ωραιοποίησεων. Και αυτό καταδεικνύει το «έσχες» πολλών εξ αυτών που επαγγελματικά ασχολήθηκαν με την πολιτική… και όχι μόνο.

Περισσότερα

Αυτοχειρία…

Του Χρήστου Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγου – Οικονομολόγου

Τραγικό αποτέλεσμα μιας διαχείρισης από part time… πολιτικούς.

(Με αφορμή την ανακοίνωση του υπουργού προστασίας του πολίτη για τις αυτοχειρίες.)

Η κοινωνία ως άλλο κοινό – τραγικής παράστασης – βιώνει καθημερινά την τραγικότητα που αφορά αυτή η ανακοίνωση. Για αυτό το τραγικό έργο της νεότερης ιστορίας μας, δεν θα επέλθει η εξιλέωση των “ηθοποιών” και με αυτή την παραδοχή συμφωνεί η κοινωνία, η δε πολιτική εξουσία φαίνεται να μην μπορεί να την διαχειριστεί.

Ως αναγνώστης και απλός άνθρωπος που ζω αυτήν την ανυπέρβλητα οικτρή πραγματικότητα, δεν επιθυμώ και αρνούμαι να παρακολουθήσω τη μισθωμένη πληροφόρηση αλλά και την ανούσια πια κατευθυνόμενη και εν πολλοίς πληρωμένη αρθρογραφία, η οποία περιγράφει και αντιγράφει χωρίς κανένα πια «ανθρώπινο» σημείο αναφοράς.

Περισσότερα

“ΟΧΙ” ΗΡΩΩΝ – ΑΝΔΡΩΝ & όχι… ανδρεικέλων

Του Χρήστου Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγου – Οικονομολόγου

«Με αφορμή την τοποθέτηση των προγόνων μας απέναντι στην ιστορία, εκ της οποίας προέκυψε η μνημειώδης ρήση ότι οι «Ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες», και την σημερινή συγκυρία εκ της οποίας συνάγεται ότι οι Έλληνες όποιοι κι αν είναι παραδίνονται ως ριψάσπιδες… όσον αφορά τον αγώνα για την πιθανή σωτηρία της χώρας».

Όχι…

Αγαπητέ μου αναγνώστη δεν αποτελεί αυτή η μικρή αναφορά άρθρο ή σοβαροφανή έκθεση ή αν θέλεις περισπούδαστη μελέτη και ανάλυση για την σημερινή κατάσταση. Κι ας είναι αδιανόητο, κοινωνικά απαράδεκτο και πολιτικά ανεπίτρεπτο αυτό που συμβαίνει στην χώρα μας, γεγονός το οποίο φαίνεται ότι θα λάβει χαρακτηριστικά εθνικής τραγωδίας.

Περισσότερα