Εκδήλωση της Ομοσπονδίας Ραδοβιζινών Άρτας: “Το ηρωικό Ραδοβύζι στο χθες και στο σήμερα”

no_logoΤΟΠΟΣ ΘΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΩΝ ΙΕΡΟΣ: Τα Ραδοβίζια (ή Ραδοβύζια) αποτελούν γεωγραφική περιοχή του νομού Άρτας που με τον ορεινό τους όγκο μαζί με τα Τζουμέρκα, απαρτίζουν «θεμέλια» του νομού. Η ονομασία τους έχει Σλαβική προέλευση που διατηρήθηκε μαζί με τόσες άλλες μέχρι σήμερα. Καταλαμβάνουν τμήματα της αρχαίας Ηράκλειας και Τετραφυλίας ερείπια των οποίων σώζονται στην περιοχή των.

Εκτείνονται ανατολικά των Αθαμανικών Όρεων και των Τζουμέρκων μέχρι την οριογραμμή που καθορίζεται από το ρου του ποταμού Αχελώου η Ασπροποτάμου των περιοχών της Αργιθέας Καρδίτσας και των Αγράφων της Ευρυτανίας.

Νότια συνορεύουν με την περιοχή Βάλτου της Αιτωλοακαρνανίας και την ημιορεινή περιοχή της Άρτας. Διακρίνονται σε Άνω και Κάτω Ραδοβίζια. Τα όρια τους συμπίπτουν με αυτά του νέου Καλικρατικού δήμου Γ. Καραϊσκάκη που προήλθε από την συνένωση των δήμων Γ. Καραϊσκάκη Ηρακλείας και Τετραφυλίας, με δεκαέξι τοπικές κοινότητες και 86 οικισμούς. Κατά την απογράφη του 2011 έχει νόμιμο πληθυσμό 10.416 κατοίκους και έκταση 463,8 τετρ. Χιλιομ. Η απόσταση των δύο άκρων του, είναι 64 χιλιομ.. Έδρα του δήμου είναι η Άνω Καλεντίνη με Ιστορική έδρα τις Πηγές.

Ένεκα του βραχώδους και του δυσπρόσιτου της περιοχής υπήρξε πάντα το ασφαλές καταφύγιο των μεγάλων κλεφταρματωλών του Κατσαντώνη, του Μπουκουβάλα, του Λεπενιώτη, του Ίσκου, του Μπακόλα και τόσων άλλων, αλλά και κάθε κατατρεγμένου που δεν άντεχε τη σκλαβιά.

Γύρω από τη γέφυρα Κοράκου και τα χωριά των Ραδοβιζίων, της Αργιθέας και των Αγράφων ο Γ. Καραϊσκάκης έδωσε τις πρώτες του μάχες και εκεί ανδρώθηκε πριν κινήσει για την απελευθέρωση της Ελλάδας.

Είναι μια περιοχή φυσικού κάλλους αλλά πολύ φτωχή σε παραγωγικό δυναμικό και υποδομές. Θεωρείται μία από τις φτωχότερες περιοχές της Ευρώπης και τη μαστίζει η ανεργία.

Ακόμη και σήμερα η πρόσβαση στην περιοχή αυτή και ειδικότερα των Άνω Ραδοβιζίων είναι προβληματική με ένα υποτυπώδες κεντρικό οδικό δίκτυο της λεγόμενης εθνικής οδού Άρτας – Καρδίτσας ενώ κατά τους χειμερινούς μήνες παραμένουν σχεδόν αποκλεισμένα.

Οι εναπομείναντες σ’ αυτήν κάτοικοί της, ξωμάχοι, εγκαταλελειμμένοι από την πολιτεία, στερούνται βασικών αναγκών, ελλείψει υποδομών. Τυγχάνουν ανύπαρκτης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Η ζωή τους, φτηνή για το κράτος, καθημερινά βασίζεται στο τυχαίο και το μοιραίο ή κορώνα – γράμματα θα λέγαμε, ελλείψει επαρκούς και έγκαιρης ιατρικής βοήθειας.

Αρκετοί μαθητές των Ραδοβιζίων διανύουν καθημερινά απόσταση μέχρι 60 χιλιομ. [μετάβαση 60 επιστροφή 60] σε αντίξοες συνθήκες, για να φτάσουν στα σχολεία τους αφού κατήργησαν τα περισσότερα από αυτά [χωρίς το κριτήριο της σκοπιμότητας]. Οι όποιες διαμαρτυρίες μας πήγαν στο βρόντο. Άλλωστε ποιος να τις ακούσει. Σ’ ένα τσουβάλι όλοι. Τα υπόλοιπα, ψιλά και ψυχρά – θα πρόσθετα – γράμματα. Σε ποιο μέρος της Ελλάδος ή της Ευρώπης συμβαίνει αυτό;

Σε ένα νέο Δήμο χωρίς υποδομές, προσωπικό και κονδύλια – ότι μάζεψαν από τους συγχωνευθέντες δήμους – να πασχίζει μόνος του να επουλώνει πληγές.

Ο ολικός μαρασμός είναι η μόνη αυξητική παράμετρος που ευημερεί στα Ραδοβίζια μαζι με τη μιζέρια και τη φτώχεια.

Αυτός ο ανυπότακτος τόπος, ο ποτισμένος με το αίμα των ηρώων του για της πατρίδας την ελευθερία δυστυχής που του έλαχε η μοίρα της Ιστορίας να «φιλοξενήσει» άθελα του το Ολοκαύτωμα των Σουλιωτών στο Ηρωικό Σέλτσο της Βρεστενίτσας [Πηγές], αλλά περήφανος Θεματοφύλακας της θυσίας τους.

Αυτός ο τόπος από όπου έλκει καταγωγή του ο γιος της καλόγριας – τη Σκουληκαριά – ο ήρωας αρχιστράτηγος της Ελληνικής επανάστασης ο Γ. Καραϊσκάκης. Ο τόπος που γαλούχησε τους ήρωες του ’21 αλλά και των Ραδοβιζινών επαναστάσεων του 1854 του 1866 κα του 1878.Τους ήρωες των εθνικών αγώνων του ’12-13 του ’22 και του ’40.

Μεγαλόχαρη – Πηγές – Σκουληκαριά – Κλειδ – Άνω Καλεντίνη – Βελεντζικό – Ελάτη – Καστανιά – Μηλιανά – Μεσόπυργος – Αστροχώρι- Κλειδί- Δημαριό – Άνω Πέτρα – Διχομοίρι – Ρετσιανά, όλα τα χωριά του έχουν το δικό τους ξεχωριστό και ένδοξο μερίδιο στους αγώνες του έθνους. Ο τόπος που γέννησε σπουδαίους και χρήσιμους ανθρώπους, βγάζει σήμερα μια κραυγή. «ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΑΤΕ ΤΑ ΡΑΔΟΒΙΖΙΑ».

Βοηθήστε η περιοχή να βγει από την αφάνεια και τη μιζέρια. Ν’ αναπτυχθεί ώστε να απολαμβάνουν οι κάτοικοι της τα οφέλη που απολαμβάνουν και οι υπόλοιποι Έλληνες. Βοηθήστε με κάθε τρόπο να αυξηθούν οι υποδομές και οι ευκαιρίες για ανάπτυξη για να μείνει το ανθρώπινο δυναμικό στον τόπο του. Να βρουν ευκαιρίες για ρίζωμα και όχι για ξερίζωμα. Βοηθήστε το Ραδοβίζι του χθες, να συνεχίσει να υπάρχει και στο σήμερα.

Μια τέτοια δυνατή φωνή αγωνίας είναι και η εκδήλωση της Ομοσπονδίας Ραδοβιζινών στην Αθήνα που διοργανώνεται την 29/5/2013 ώρα 18.30 με θέμα «ΤΟ ΗΡΩΙΚΟ ΡΑΔΟΒYΖΙ ΣΤΟ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ» στην αίθουσα «ΜΙΧΑΗΛΑΣ ΑΒΕΡΩΦ» της εταιρείας Ελλήνων λογοτεχνών Ακαδημίας και Γενναδίου 8 – 7ος όροφος. με σπουδαίους και αξιόλογους ομιλητές, σύμφωνα με το επισυναπτόμενο πρόγραμμα. Μια πρόταση του προέδρου της του Γιώργου Κουρτέσα που βρήκε απήχηση και οργανώθηκε με την αρωγή του δήμου Γ. Καραϊσκάκη και της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος.

Καλούμε όλους τους Ηπειρώτες, και φίλους των Ηπειρωτών, ειδικότερα δε τους Αρτινούς συμπατριώτες μας, Ραδοβιζινούς και μη, να αγκαλιάσουν την εκδήλωση αυτή και να δώσουν το παρόν. Να ενώσουμε τις φωνές μας ώστε να φτάσουν σε εκείνους που διαχειρίζονται τις τύχες του τόπου μας. Να διαπεράσουν τις βαριές τους πόρτες και τους διπλούς τοίχους και να τους γίνουν ενοχλητικές φωνές. Όχι κούφια λόγια. Να απαιτήσουμε να δοθούν στα Ραδοβίζια οι ίσες εκείνες ευκαιρίες και τα μέσα που θα τα οδηγήσουν στην ανάπτυξη και την πρόοδο και θα σταματήσουν τη δημογραφική αιμορραγία και το μαρασμό τους. Να δείξουμε ότι υπάρχει φωνή ζώσα μονιασμένη που διεκδικεί και δεν επαιτεί. Να μη λείψει κανείς. «ΜΗΝ ΛΗΣΜΟΝΗΣΕΤΕ ΠΑΛΙ ΤΑ ΡΑΔΟΒΙΖΙΑ.»

 

Tags:

, , , , , ,

Leave a Reply