Σύνοδος Κορυφής: Ποιος σώθηκε άραγε;

Γράφει ο paratiritis
facebook.com/paratiritisa

Μετά τις χθεσινές και σημερινές θριαμβολογίες των κυβερνητικών, οι οποίοι πάλι “μας έσωσαν, κατόπιν ενεργειών τους” βεβαίως βεβαίως (αδιόρθωτοι πολιτικάντηδες!), και επειδή φίλοι ρωτούν τη γνώμη μου [μέσω facebook κ.α.] για τη χθεσινή Ευρωπαϊκή Συμφωνία στη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών, σκέφθηκα να κάνω μία ψύχραιμη και αντικειμενική αποτίμηση των γεγονότων. Τι έγινε λοιπόν χθες; Πέρα από το καθαρά πολιτικό επίπεδο, το οποίο μικρό ενδιαφέρον έχει για την καθημερινή μας ζωή, υπάρχει το οικονομικό επίπεδο, στο οποίο φαίνεται ότι συμβαίνουν τα εξής:

• Εξασφαλίζονται πλέον για τα καλά οι πιστωτές, σε βάρος φυσικά των ελληνικών συμφερόντων
• Επιβάλλεται ακόμα πιο ασφυκτικός έλεγχος από Βρυξέλλες και Δ.Ν.Τ.
• Η ελληνική κοινωνία οδηγείται ακόμα πιο γρήγορα στη φτωχοποίηση
• Η ύφεση βαθαίνει ακόμα πιο γρήγορα
• Μέσω της νέας επιμήκυνσης οι συνολικές καταβολές για τόκους αυξάνονται κατακόρυφα
• Δεν αλλάζει τίποτα στα επαχθέστατα μέτρα του “μεσοπρόθεσμου”

Και επειδή καλό είναι καμιά φορά να σκεφτόμαστε λίγο “μπακάλικα”, ας κάνουμε γρήγορα – γρήγορα ταμείο:

• 340 Δις χρωστούσαμε από τα παλιά δημόσια χρέη, τα προ μνημονίου
• +συν 110 από το μνημόνιο +συν 109 από τη νέα “σωτηρία”
• -μείον 27 που φαίνεται ότι μας αφαιρούν
• ΣΥΝΟΛΟ: 532 δις θα χρωστάμε μετά τη νέα “σωτηρία” μας

Τώρα, πως γίνεται να μας χαρίζουν 27, να μας φορτώνουν άλλα 109 πάνω στα παλιά και εμείς να “σωζόμαστε”, αυτό όποιος μου το εξηγήσει κερδίζει δώρο – έκπληξη! Αν μάλιστα αυτό συνδυαστεί και με το ότι θα πληρώνουμε τόκους για περισσότερα χρόνια, τότε καταλαβαίνει κανείς καλά το ποιός σώθηκε χτες!

Και για να μη τρέφουμε αυταπάτες, όταν έχουμε ένα τόσο μεγάλο πρόβλημα χρέους και ελλειμμάτων (το οποία το αυξάνουν), είναι τουλάχιστον ανόητο να νομίζουμε ότι χρεώνοντας εαυτούς περισσότερο …σωζόμαστε! Οι μόνοι που σώζονται και πάλι, είναι οι δανειστές αλλά και οι κυβερνώντες οι οποίοι θα μπορούν να γίνουν πιστευτοί για λίγο ακόμα (τουλάχιστον από τους αδαείς περί τα οικονομικά).

Κατόπιν όλων αυτών, ένα μπορεί να πει κανείς με σιγουριά: Χτες σφίξαμε ακόμα περισσότερο τη θηλιά στο λαιμό μας…