Γράφει ο paratiritis
[email protected]
Αύριο 7 Νοεμβρίου 2010, θα είναι μια μέρα ιδιαίτερα σημαντική: Οι πολίτες αυτής της καταταλαιπωρημένης από την πολιτική υποκρισία και ανευθυνότητα χώρας καλούνται να αποφασίσουν για άλλη μια φορά τους εκπροσώπους τους, μέσα σε ένα ιδιαίτερα φορτισμένο πολιτικά σκηνικό.
Ένα από τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά αυτής της αναμέτρησης είναι το γεγονός ότι οι πολίτες αποστρέφονται πλέον ανοιχτά τους πολιτικούς και ως εκ τούτου και την πολιτική. Η τάση των πολιτών για εκλογική αποχή είναι αυτή τη φορά μεγαλύτερη από κάθε προηγούμενη. Κατά την προσωπική μου άποψη, αυτό είναι πέρα για πέρα λάθος. Δεν είναι λύση σε καμία περίπτωση η αδιαφορία και η αποφυγή. Τα άκουρα / λευκά ψηφοδέλτια και όσοι αποφασίσουν αποχή, δε λαμβάνονται υπόψη ούτε εκλογικά αλλά κυρίως, ούτε και πολιτικά. Και βέβαια, είναι μέγας μύθος (καλύτερα δικαιολογία) ότι η αποχή στέλνει μήνυμα. Κανένα μήνυμα δε στέλνει αγαπητοί φίλοι, απλώς το υπάρχουν πολιτικό σύστημα “ξεφορτώνεται” χωρίς επηρεασμό αποτελέσματος όσους δεν συμφωνούν.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η χώρα είναι σήμερα σε τραγική κατάσταση. Δεν θα εξετάσω στο σημερινό σημείωμα το ποιος φταίει για αυτό, αυτό θα το κρίνει η ιστορία [όλοι μας, μέσα μας ξέρουμε].
Αυτό που πρέπει όμως όλοι μας να κάνουμε, είναι να σκεφτούμε το αύριο. Αν θέλουμε από μεθαύριο να κοιτάμε στα μάτια τα παιδιά μας, πρέπει αύριο να ψηφίσουμε. Και αφού αποφασίσαμε να το κάνουμε, φθάνουμε στο επόμενο ερώτημα: Ποιόν ψηφίζουμε;
Η απάντηση είναι σχεδόν μονολεκτική: Ακέραιους ανθρώπους, με ήθος, όραμα για το άυριο και το κυριότερο: Γνώση του γεωγραφικού χώρου που φιλοδοξούν να υπηρετήσουν. Σε καμία περίπτωση ΔΕΝ ψηφίζουμε αυτούς που επιβάλλουν τα κομματικά γραφεία, οι νομαρχιακές επιτροπές και τα βουλευτικά γραφεία. Όλοι μας μπορούμε εύκολα να κρίνουμε τους άλλους, αρκεί να μείνουμε ανεπηρέαστοι από τον κομματικό φανατισμό (πράγμα που ευθύνεται εν μέρει για τη σημερινή μας κατάσταση).
Προσοχή βέβαια χρειάζεται και στους επίδοξους κατά τόπους “φωτισμένους σωτήρες” που προέρχονται από τη λεγόμενη “κεντρική πολιτική”, οι οποίοι αφού έσωσαν τη χώρα γενικότερα μέσω του κοινοβουλίου φιλοδοξούν τώρα να σώσουν και τις επί μέρους περιοχές της… ως περιφερειάρχες ή δήμαρχοι μεγάλων πόλεων.
Συμπέρασμα: Αφήστε κατά μέρος, την κομματική προπαγάνδα, τα επικοινωνιακά κολπάκια, τους πολιτικάντικους εκβιασμούς, τις (πληρωμένες) “αγιογραφίες” μέσω του τύπου και αποφασίστε απλά, με την κοινή λογική…
Θα σας οδηγήσει αλάνθαστα στην καλύτερη δυνατή επιλογή, πιστέψτε με!
