Η παγίδα του αποπληθωρισμού

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Οι δανειστές της Ελλάδας, ο κ. Σόιμπλε για να είμαστε ακριβείς, έχουν τα σχέδια τους, επιβάλλοντας την πολιτική των μνημονίων – αντίθετα, η κυβέρνηση δεν έχει κανένα απολύτως σχέδιο, οδηγώντας την πατρίδα μας στο γκρεμό.

Περισσότερα

Μια κυβέρνηση αριστερό λάστιχο, που χάνει αέρα!

Δ. ΓιαννακόπουλοςΆρθρο του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Ξεφουσκώνει γρήγορα αυτή η κυβέρνηση και δεν φταίει το καρφί του Σόϊμπλε!

Το ξεφούσκωμα δεν οφείλεται στο ότι οι προγραμματικές δεσμεύσεις του Αλέξη Τσίπρα έγιναν λάστιχο στο πλαίσιο της τρέχουσας διαπραγμάτευσης με τους παράγοντες της τρόικας! Ούτε στο ότι «ένα κόμμα που γίνεται πρώτη φορά κυβέρνηση έχει έλλειψη τεχνοκρατικής βοήθειας και τεχνογνωσίας» [Ευκλείδης Τσακαλώτος] και ήταν απολύτως απροετοίμαστο για την τρομερά δύσκολη αποστολή του υπό ασφυκτική χρηματοπιστωτική πίεση! Ούτε στο ότι αυτή η κυβέρνηση με κορμό την αριστερά υπονομεύεται από την διαπλοκή και τις συντηρητικές δυνάμεις της ΕΕ! Ούτε στο ότι δυσκολεύεται να ισορροπήσει μεταξύ Ντάισελμπλουμ-Βαρουφάκη-Λαφαζάνη! Ούτε επειδή υιοθέτησε την στρατηγική (: discursive strategy) της δημιουργική ασάφειας!

Περισσότερα

Αντέχει η ευρωζώνη την Ελλάδα και αντέχει η Ελλάδα την ευρωζώνη;

Δ. ΓιαννακόπουλοςΆρθρο του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Ποιο είναι το ερώτημα που απασχολεί αυτόν τον καιρό τα ΜΜΕ διεθνώς; Αν η ευρωζώνη αντέχει τον διαμελισμό της με την έξωση της Ελλάδας, που καταλήγει στο ότι θα ήταν καλύτερα η χώρα να παραμείνει στην ευρωζώνη με την εισαγωγή ωστόσο ενός διπλού νομισματικού(: καθεστώς παράλληλων πληρωμών)! Επίσης τα διεθνή ΜΜΕ θέτουν το ζήτημα αν η υπόλοιπη Ευρώπη έχει πλέον οχυρωθεί έναντι της Ελλάδας και αν η ΕΚΤ έχει πλέον εργαλεία στη διάθεσή της για να ακρωτηριάσει την ευρωζώνη, κόβοντας ουσιαστικά από το σώμα της την Ελλάδα!

Ποιο είναι το ερώτημα που απασχολεί την ελληνική κοινή γνώμη; Αν η Ελλάδα αντέχει την μεγέθυνση της εσωτερικής υποτίμησης σε ένα περιβάλλον  λιτότητας, ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας και απαξίωσης της εργασίας! Αν η Ελλάδα αντέχει πλέον τον αυταρχικότερο «αυταρχικό νεοφιλελευθερισμό», με την μορφή του άρρητου οικονομικού συγκεντρωτισμού Βερολίνου – Βρυξελλών, όπως τον ορίζει και διαπραγματεύεται η πρακτική του κ. Σόϊμπλε!

Περισσότερα

Σύμβουλος Σόιμπλε: Η Ελλάδα θέλει GREXIT

Σταχυολογεί ο Κωνσταντίνος Μπαλτάς

Εν μέσω ανησυχητικών δημοσιευμάτων γερμανικών εφημερίδων που η κυβέρνηση σπεύδει να διαψεύσει και άλλων των Financial Times που μιλούν για προετοιμασία της κυβέρνησης για χρεοκοπία σε περίπτωση αποτυχίας των διαπραγματεύσεων, ήρθε η δήλωση του στενού συμβούλου του Σόιμπλε που επιβεβαιώνει τα προκλητικά δημοσιεύματα.

«Είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς τι θέλει η ελληνική κυβέρνηση και κανείς έχει την εντύπωση, ότι η ίδια επιδιώκει το Grexit.» δήλωσε ο Κλέμενς Φούεστ, γερμανικός οικονομολόγος, πρόεδρος του Κέντρου Ευρωπαϊκής Οικονομικής Έρευνας του Μάνχαϊμ και μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής του γερμανικού υπουργείου οικονομικών.

Περισσότερα

Ζούσαν οι Έλληνες πάνω από τις “δυνάμεις” τους;

Γράφει ο Νίκος Βούστρος
Δνων Σύμβουλος Αλφαστάρ
Ειδικός επικοινωνίας & τεχνολογίας

Νίκος ΒούστροςΜια φράση την οποία αρέσκεται να επαναλαμβάνει μεταξύ άλλων τακτικά και ο Γερμανός υπουργός οικονομικών κ. Σόϊμπλε, όπως επίσης και πολλοί συμπατριώτες μας, άλλοι από αμάθεια, άλλοι επειδή “το λένε οι Γερμανοί“, άλλοι επειδή νομίζουν πως ισχύει και άλλοι από καθαρό ραγιαδισμό – ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματα μας διαχρονικά.

Ουσιαστικά, πρόκειται για έναν ισχυρισμό ο οποίος δεν είναι καθόλου αθώος, η έστω απλά εσφαλμένος. Πρόκειται για ένα απόλυτα συνειδητό πολιτικό τακτικισμό, ο οποίος έχει πολλαπλούς στόχους:

  • Το εσωτερικό μέτωπο της Γερμανίας, όπου με άκρατο λαϊκισμό κατηγορείται συλλήβδην ένας ολόκληρος λαός της Ευρώπης, ισοπεδώνεται, σπιλώνεται και καθυβρίζεται οριζοντίως, έτσι ώστε να μην αντιδρούν οι εκεί πολίτες στα όσα άδικα εδώ επιβάλλονται και να τους δημιουργηθεί μια επίπλαστη “αίσθηση απονομής δικαιοσύνης” για τα κατάπτυστα μέτρα τα οποία εδώ επιβάλλουν οι ηγέτες τους, τα όποια στην πραγματικότητα μόνο στόχο έχουν την εξασφάλιση με κάθε μέσο της αποπληρωμής των κεφαλαίων και τη συνεχή πληρωμή των κερδών των δανειστών από τα επιτόκια: Τη συνέχιση δηλαδή στο διηνεκές της πολύ επικερδούς “μπίζνας” του δανεισμού και των “διασώσεων”.
  • Το εσωτερικό μέτωπο της Ελλάδας, τους έλληνες πολίτες: Ο στόχος είναι προφανής, να καταστούν άπαντες “ένοχοι” σε μια προτεσταντικού τύπου νεο-ηθική ανάλυση της πραγματικότητας, ή καλύτερα του τρόπου που επιμένουν οι γερμανοί να αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα, οπότε να μην αντιδρούν σε τίποτα, να δέχονται πειθήνια τα πάντα και απλώς να εργάζονται νυχθημερόν για να πληρώνουν φόρους οι οποίοι τελικώς καταλήγουν στα δανεικά και στην εξυπηρέτηση των διαφόρων εντοπίων οικονομικών συμφερόντων, τα οποία φυσικά βρίσκονται σε αγαστή συνεργασία με τους δανειστές.
  • Τους άλλους Ευρωπαίους πολίτες, τους οποίους προσπαθούν να πείσουν ότι αυτό που σήμερα συμβαίνει οφείλεται στους κακούς Έλληνες, εκτρέποντας ουσιαστικά τη συζήτηση και αναζήτηση των πολιτών γύρω από τα κυρίαρχα δομικά προβλήματα του Ευρώ και της Ευροζώνης: Τον ασφυκτικό έλεγχο των τραπεζιτών και την υιοθέτηση της χρήσης χρέους για την κάλυψη των αναγκών των κρατών. Τον κυριολεκτικό μαρασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία από μία πολλά υποσχόμενη φεντεραλιστική πολιτική ένωση κρατών, κατέληξε να είναι ο χώρος της ασυδοσίας των τραπεζιτών, κεντρικών, επενδυτικών και εμπορικών.
  • Την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση, διότι αυτονόητα, σε κάθε αξίωση μας, η απάντηση είναι νεο-ηθικές νουθεσίες και ποτέ να μην εξετάζεται η ουσία των ζητημάτων, και ενόψει της τρέχουσας διαπραγμάτευσης, αλλά και γενικότερα.

Πρόκειται στην ουσία για μια άλλη εκδοχή του «μαζί τα φάγαμε» – πράγμα βέβαια εντελώς εσφαλμένο και κυρίως, άδικο για τους πολλούς.

Αν και πραγματικά δεν χρειάζεται, διότι για τους νοήμονες ανθρώπους ο ισχυρισμός είναι αυτονόητα εσφαλμένος, εν τούτοις, ας επιχειρήσουμε να δούμε, που ακριβώς πάσχει ο εν λόγω ισχυρισμός, του κ. υπουργού της φίλης και συμμάχου χώρας:

  1. Είναι ισοπεδωτικός & αυθαίρετα γενικευμένος: Όλοι οι Έλληνες έκαναν τα ίδια;
  2. Ποιος ορίζει τις “δυνάμεις” και ποιος το πότε οι “κακοί Έλληνες” τις ξεπερνούν;
  3. Για ποιόν ακριβώς μιλούν οι θιασώτες της άποψης αυτής; Για τις ελληνικές κυβερνήσεις; Για τους πολίτες; Για το δημόσιο χρέος; Για το ιδιωτικό; Γιατί δεν μας εξηγούν με τη συνηθισμένη γερμανική τους σαφήνεια και οργανωτικότητα το πλήρες εύρος του σκεπτικού τους;
  4. Γιατί δεν ποσοτικοποιείται με κάποιο τρόπο η θέση, ώστε να μας πουν: π.χ. Έλληνες, παράγετε τόσα προϊόντα και υπηρεσίες το χρόνο και καταναλώνετε τόσα. Άρα, είστε τόσο τοις εκατό παραπάνω. Ή καλύτερα ακόμα θα ήταν να υπάρξει και μια ανάλυση σχετική με το τι ακριβώς καταναλώναμε, π.χ. αν αυτά που καταναλώναμε ήταν εγχώρια αγαθά ή εισαγόμενα. Αυτό θα ήταν μια άποψη τεκμηριωμένη, αν μη τι άλλο άξια σχολιασμού και απάντησης.
  5. Εννοεί την υπερκατανάλωση; Γιατί δεν αποσαφηνίζει; Τις δημόσιες δαπάνες; Τις δημόσιες επενδύσεις; Τι ακριβώς;
  6. Εννοεί τον υπερδανεισμό; Γιατί δεν κινητοποιήθηκαν όταν έπρεπε και έρχονται τώρα εκ των υστέρων να παραστήσουν τους “μετά Χριστόν προφήτες”;

Αλήθεια, εφόσον αυτό πιστεύουν οι ιθύνοντες της γερμανικής κυβέρνησης, δεν θα είχε κάποιο ενδιαφέρον να μας πουν αν συμπεριλαμβάνουν στο ότι “ξοδεύαμε περισσότερα” και τα ακριβά τους αυτοκίνητα και άλλα είδη που αγοράζαμε ως ιδιώτες, τα ακριβά τους υποβρύχια (τα οποία γέρνουν κιόλας!), τα ακριβά τους κατασκευαστικά έργα, τα ακριβά τους συμβόλαια συντήρησης τηλεπικοινωνιών κλπ, και πολλά άλλα ων ουκ έστι αριθμός.

Επίσης, θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να μας πουν πότε ακριβώς το κατάλαβαν αυτό: Γιατί αν το γνώριζαν όταν π.χ. συμφώνησαν να ενταχθούμε στην Ο.Ν.Ε., ή όταν δαπανούσαμε δισ. για τους παντελώς άχρηστους ολυμπιακούς αγώνες του 2004, ή σε πολλές ακόμα μεταγενέστερες περιπτώσεις, τότε μάλλον έχουν και οι ίδιοι μερίδιο ευθύνης και μάλιστα σημαντικό κιόλας!

Παρακαλώ να μη νομισθεί ότι υποστηρίζω ότι δεν υπήρξαν και στη χώρα μας θλιβερές μειοψηφίες ανήθικων ανθρώπων, του δημοσίου ή του ιδιωτικού τομέα, που κοίταξαν να εκμεταλλευτούν καταστάσεις και να κερδίσουν ποικιλοτρόπως. Όπως εξάλλου συνέβη και στη Γερμανία, σε πλείστες των περιπτώσεων, όπως έχουμε δει, όπου η διαφθορά έχει σπάσει κάθε ρεκόρ – Είναι γνωστές οι υποθέσεις εταιρειών, οι οποίες διώκονται ποινικά τα στελέχη τους – συνήθως από αποκαλύψεις τρίτων κρατών – και αυτό πάλι είναι κάτι που έχει τη σημασία του.

Όμως, σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν οι λίγοι διεφθαρμένοι τον κανόνα στην Ελληνική κοινωνία, αλλά την εξαίρεση.

Τον κανόνα αποτελούν τα εκατομμύρια των Ελλήνων πολιτών, οι οποίοι μπορεί να πτωχοποιήθηκαν αγρίως, κατόπιν εφαρμογής των «σωτήριων» οικονομικών πολιτικών των δανειστών και των εδώ συνεργατών τους, αλλά δεν υπέκυψαν και συνεχίζουν ακόμα και σήμερα, ενάντια σε όλες τις πιθανότητες και τις κασσάνδρες της διεθνούς οικονομίας και διεθνούς πολιτικής να αγωνίζονται.

Και αν υπάρχει ένα πράγμα που δείχνει η ιστορία ότι αποτελεί νομοτέλεια, είναι ότι οι αγώνες αργά ή γρήγορα δικαιώνονται.

Όμως, στο μεταξύ κάποιος πρέπει να πει στον κ. Σόϊμπλε, ότι το να υπεργενικεύεις και να ισοπεδώνεις συλλήβδην, αποτελεί ίδιον του φασισμού, έννοια που ιστορικά γνώρισε καλά η πατρίδα του και δυστυχώς και η Ευρώπη ολόκληρη μαζί της.

Περισσότερα

Από δω προς τον ήλιο

Άρθρο του Βασίλη Τσίρκα*

Το νομοσχέδιο για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης που συζητείται αυτές τις μέρες στη Βουλή εγκαινιάζει μια νέα λογική: την οργανωμένη παρέμβαση της πολιτείας για την αντιμετώπιση κοινωνικών προβλημάτων και την κάλυψη κοινωνικών αναγκών, λογική που είναι στον αντίποδα της θεοποίησης του ακραίου ανταγωνισμού και του κέρδους. Συμβολίζει, λοιπόν, μια αντεπίθεση. Έχει ισχυρότατη πολιτική αλλά και συμβολική σημασία, αφού η κατοχύρωση του όρου «ανθρωπιστική κρίση» επιφέρει ένα σημαντικό πλήγμα στους υποστηρικτές του success story και αναδεικνύει την αποτυχία των πολιτικών λιτότητας. Γι’ αυτό άλλωστε και ο πρωτεργάτης της λιτότητας στην Ευρωζώνη, ο κ. Σόιμπλε, αντιτάχτηκε στην υιοθέτηση του όρου αυτού.

Θα μπορούσαμε, ξεπερνώντας για λίγο τα πυκνά σύννεφα της κρίσης που παραλάβαμε, να πούμε, παραφράζοντας τους στίχους του Γιάννη Ρίτσου: Από δω ξεκινάμε προς τον ήλιο. Γνωρίζουμε καλά πως τα μέτρα που παίρνουμε για την άμεση αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης είναι το ελάχιστο από αυτά που δικαιούται ο ελληνικός λαός και αυτά που του οφείλουμε. Σ’ αυτόν, μάλιστα, το λαό που πληρώνει τόσο σκληρά και αδυσώπητα τις συνέπειες των μνημονίων και της οικονομική κρίσης.

Ο δρόμος προς την αξιοπρέπεια είναι μακρύς. Αλλά θα τον διανύσουμε. Και θα τον διανύσουμε μέχρι το τέλος με το κεφάλι ψηλά. Δε γίνεται αλλιώς. Και με βήματα που θα μεγαλώνουν την ελπίδα και θα χαλυβδώνουν την πίστη στο λαό πως θα νικήσουμε. Πως η τραγωδία της Ελλάδας φτάνει στο τέλος της. Και το ζήτημα δεν είναι να κάνουμε τη διαφορά απ’ τους άλλους. Το ζήτημα είναι ότι υπακούμε στη σύγχρονη αναγκαιότητα και συλλαμβάνουμε την κραυγή αγωνίας των Ελλήνων που έμειναν στο έλεος της μοίρας τους. Γιατί όσο υπάρχουν γύρω και δίπλα μας άνθρωποι που πεινάνε, άνθρωποι τυλιγμένοι σε ανυπέρβλητες ανάγκες και υποχρεώσεις, δεν πρόκειται να πάρει μπροστά η κρατική μηχανή και να στρέψει το βλέμμα της μακριά προς το μέλλον.

Περισσότερα

Μοσκοβισί: Εάν συμβεί ένα Grexit είναι “η αρχή του τέλους της ευρωζώνης”

Γράφει ο καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γ. ΠιπερόπουλοςΣύντομα και… »πιπεράτα»

Θα κάνει πάταγο (ήδη ξεκίνησε σήμερα, Παρασκευή και 13στα διεθνή ΜΜΕ) η συνέντευξη του κ Μοσκοβισί στο Spiegel που θα δημοσιευθεί αύριο Σάββατο 14 Μαρτίου.

Ο κ. Μοσκοβισί (σε συνάφεια με τις χθεσινές δηλώσεις του κ Σόϊμπλε που μίλησε για GREXIT ως αποτέλεσμα ενός πιθανού «στραβοπατήματος» της Ελληνικής Κυβέρνησης) δηλώνει καθαρά ότι εάν συμβεί κάτι τέτοιο θα σημάνει την «Αρχή του τέλους της Ευρωζώνης» καθώς οι περιώνυμες Αγορές θα Αρχίσουν να αναρωτιούνται «ποιος θα είναι ο επόμενος στην θύρα Εξόδου…»

Μια ματιά εδώ – http://www.cnbc.com/id/102503577

Περισσότερα

Ο ιδεολογικός διχασμός Βερολίνου – Αθήνας, πέρα από τον λαϊκισμό!

Επισημαίνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΑκόμη και σοβαροί άνθρωποι στην Ελλάδα και στην Γερμανία έχουν υποταχθεί στην πολιτισμική, διανοητική και ευρύτερα γνωστική φτήνια και αναπαράγουν μια λαϊκιστική πολιτική αφήγηση, στο πλαίσιο μιας ατέρμονης προστριβής μεταξύ της γερμανικής και της ελληνικής κυβερνήσεως.

Η φάρσα αυτή μάλλον παρατράβηξε και ήρθε η στιγμή να απομυθοποιηθεί, για να πάψει να εμφανίζεται σαν πολιτική άποψη η χυδαία πρόκληση που ενυπάρχει σε αυτήν την προστριβή.

Ποτέ δεν έμπλεξα – και δεν σε έμπλεξα αναγνώστη μου – σε αυτήν την διαδικασία που αποτελεί μια συγκρουσιακή φάρσα, σαν αυτή που λαμβάνει χώρα καθημερινά στα τηλεπαράθυρα: Βλέπεις δύο πολιτικούς να «σκοτώνονται», θορυβώντας βάρβαρα μέσα στην οθόνη σου, δια της διαδικασίας των αντεγκλήσεων, που συνιστούν προσβολή της αναφερομένης ταυτότητας του καθενός από αυτούς και όχι στο επίπεδο των ιδιαίτερων συμφερόντων που αυτοί εκφράζουν – εάν πράγματι εκφράζουν! Αυτό αποκαλείται προστριβή και διαφέρει οντολογικώς από την διένεξη, την σύγκρουση μεταξύ ταξικά διαρθρωμένων συμφερόντων δηλαδή.

Περισσότερα

Δεν υπάρχει ατύχημα για την Ελλάδα, υπάρχει αυτοεκπληρούμενη προφητεία που φλερτάρει ανάρμοστα με το διπλό νομισματικό!…

Άρθρο του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Δ. ΓιαννακόπουλοςΗ ελληνική κρίση αποτελεί την επιτομή της προσποίησης, της υποκρισίας, της διπλοπροσωπίας, της πολιτικής και οικονομικής χυδαιότητας! Μια ανάρμοστη για το κύρος της σύγχρονης «ευρω-οικονομίας» υπόθεση κερδοσκοπίας, παραπλάνησης και πολιτικής αθλιότητας! Η διαπραγμάτευση του ελληνικού ζητήματος αφορά στην αποθέωση του Ψυχολογισμού, που υποδύεται τον δήθεν ορθολογικό οικονομισμό (: από το ότι πει η αγορά, στο ότι πει ο Σόϊμπλε)!

Έτσι, αυτή η διαπραγμάτευση, αναγνώστη μου, ήταν, είναι και παραμένει μια πρόστυχα αυτοεκπληρούμενη προφητεία καί από την πλευρά της χρηματαγοράς καί από την πλευρά των ευρωπαϊκών θεσμών, καί από την πλευρά της πλειονότητας των δεξιών, κεντροδεξιών και κεντροαριστερών, καί από την πλευρά μιας μερίδας εκ των αριστερών – για διαφορετικούς συνήθως λόγους.

Χθες, διαβάζοντας αναδράσεις επί του σοβαρότατου ζητήματος πολιτικής ηθικής και σίγουρα όχι ελάσσονος ζητήματος νομιμότητας, που εγείρει η αποκάλυψη της «Real News» ότι ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης «έβγαλε τα ευρώ του στο εξωτερικό», ένοιωσα ελεεινά και προσβλητικά ως προς την ελληνική μου ταυτότητα. Α, να χαθείς, βρωμιάρη έλληνα, που επικροτείς την συμπεριφορά πολιτικών, οι οποίοι επειδή δεν θεωρούν το ελληνικό τραπεζικό σύστημα ασφαλές – παρότι ως ασφαλές το εμφανίζουν στον λαό – και επειδή εκτιμούν πως θα χρεοκοπήσει σύντομα, βγάζουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, οδηγώντας έτσι το ελληνικό πιστωτικό σύστημα σε κατάρρευση!!! Αυτό αποκαλείται αυτοεκπληρούμενη προφητεία του χυδαιότερου είδους και λάβε υπόψιν σου πως «όταν οι άνθρωποι θεωρούν ορισμένες καταστάσεις σαν πραγματικές, αυτές είναι πραγματικές στις επιπτώσεις τους» (W.I.Thomas)!

Περισσότερα

Μήπως, με λάθος τρόπο, ερμηνεύουμε τη συμπεριφορά των Γερμανών;;

Άρθρο του Νίκου Ε. Σκουλά

Ν. ΣκουλάςΣήμερα, το πολύ τις επόμενες λίγες μέρες, στο Eurogroup ή και στη Σύνοδο Κορυφής κρίνεται η τύχη της Ελλάδος και ίσως της Ευρώπης. Το δίλημμα: Συμφωνία ή Grexit.

Παρά την προφανή ριζική αντίθεση στις διαπραγματευτικές θέσεις Ελλάδος και Γερμανίας, επιμένω στην πρόβλεψή μου ότι θα υπάρξει συμφωνία κάποιας μορφής.

Πρώτον, γιατί η Ελλάδα δεν έχει άλλη επιλογή. Είμαστε ουσιαστικά, αν και όχι νομικά, πτωχευμένοι και δεν έχουμε πρόσβαση στις χρηματαγορές.

Περισσότερα

Αν αφαιρέσεις το end από το extend και το amend θα καταλήξεις σε ένα «the end» του παραλογισμού που αφορά στο Ελληνικό Ζήτημα!….

Επισημαίνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΤουλάχιστον εσύ αναγνώστη μου δεν είσαι ηλίθιος! Ξέρεις πως όλα μας τα αδιέξοδα οφείλονται σε καταστάσεις του μυαλού μας, οι οποίες είναι διαλογικής (discursive) φύσης, συνυφασμένες με μια (non-discursive) υλική πραγματικότητα.

Αυτό υποστηρίζω, επισημαίνοντας διαρκώς πως η γλώσσα μας είναι ένα φαινόμενο που αποκρυσταλλώνει σχέσεις εξουσίας και ισχύος. Αν μεταβάλεις την γλώσσα προκαλείς διενέξεις/συγκρούσεις στο επίπεδο της εξουσίας (: conflicts of power) που τείνουν να μετασχηματίσουν την ίδια την discursive και non-discursive δομή που ορίζει ένα συγκεκριμένο πρόβλημα σχέσεων. Με την γλώσσα κατασκευάζεις τάξεις πραγμάτων, με την γλώσσα τις γκρεμίζεις και με την γλώσσα εξιστορείς, μυθολογείς, ιδεολογείς και οικονομείς. Με την γλώσσα κτίζεις κόσμους, τους συντηρείς και τους αναθεωρείς και με την γλώσσα δομείς πολιτισμό, όπως με την γλώσσα κατασκευάζεις τον πόλεμο για να τον ασκήσουν στο πεδίο των μαχών οι στρατιώτες με τα όπλα τους.

Η γλώσσα είναι που – όπως σου λέω αναγνώστη μου δομεί το γνωστικό μας μοντέλο μαζί με το οικονομικό μας μοντέλο ως διενέξεις ηγεμονικού χαρακτήρα – κατασκευάζει, χρησιμοποιεί και τοποθετεί τις λέξεις σε μια σειρά, για να εκφράσει (ηγεμονικές) τάξεις πραγμάτων και δεν είναι οι λέξεις που κατασκευάζουν την γλώσσα μας. Αν το δεις ανάποδα – όπως δυστυχώς έμαθαν να το βλέπουν οι περισσότεροι – μεταβάλλεσαι σε έναν ακόμη ηλίθιο, σε έναν ακόμη οπαδό, ακόλουθο (: follower of a leader), σε έναν ακόμη δογματικό, πιστό κλπ!

Περισσότερα

Ο γερμανικός κυνισμός και η “βοήθεια” των εταίρων

Γράφει ο Νίκος Βούστρος
Δνων Σύμβουλος Αλφαστάρ
Ειδικός επικοινωνίας & τεχνολογίας

Νίκος ΒούστροςΣήμερα στο περιθώριο της συνόδου των G20 ο γερμανός υπουργός οικονομικών κ. Σόϊμπλε προέβη στην ακόλουθη δήλωση:

«Δεν είμαστε εμείς που έχουμε ανάγκη ένα πρόγραμμα. Η Γερμανία δεν έχει ανάγκη ένα πρόγραμμα. Είμαι έτοιμος να δώσω όλη τη βοήθεια που θέλουν, αλλά, αν δεν θέλουν τη βοήθειά μου, πολύ καλά»

Στην παραπάνω λιτά διατυπωμένη με τρείς φράσεις θέση, μπορούμε να δούμε συνοπτικά την όλη γερμανική αντίληψη σχετικά με το πως αντιμετωπίζουν “φίλους” και “εταίρους” όπως η χώρα μας τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Τι μας λέγει λοιπόν εδώ ο αγαπητός “φίλος” & “εταίρος” κ. Σόϊμπλε;

Μας λέγει ουσιαστικά ότι όποιος έχει (οικονομική) ανάγκη δεν έχει δικαιώματα, ουσιαστικά ότι δεν μπορεί να είναι ισότιμος συνομιλητής και ισότιμος εταίρος. Άρα λοιπόν, καταργεί de facto την αρχή της ισότητας των χωρών που είναι μία από τις θεμελιώδεις πολιτικές αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μετατοπίζει το κέντρο πολιτικής ισχύος της Ε.Ε. στους έχοντες οικονομική ισχύ.

Επίσης μας λέγει ότι στην Ευρώπη που οραματίζεται, η βοήθεια (του) είναι κάτι το προσωπικό και μονομερές, δεν έχει θεσμική υπόσταση και ότι όποιος τη θέλει (τη βοήθεια “του”), θα πρέπει να την πάρει με τους δικούς του και μόνον όρους, τους οποίους έχει το δικαίωμα κάθε φορά μονομερώς να καθορίζει και οι άλλοι έχουν βέβαια το δικαίωμα να σιωπούν. Ενδεχομένως και να τον ευχαριστούν. Αλλά μέχρι εκεί προφανώς είναι τα δικαιώματα που επιθυμεί να μας εγκρίνει ο κ. Σόϊμπλε και όσοι ταυτίζονται με την οπτική του και την πολιτική του.

Και μιας και πολύ αγαπούν οι φίλοι μας γερμανοί τους όρους “βοήθεια” και “διάσωση“, ας δούμε λίγο τι είναι η “βοήθεια”, σύμφωνα φυσικά με τη γερμανική οπτική των πραγμάτων:

Αναφερόμενοι στη “βοήθεια” τους προς την Ελλάδα, εννοούν κυρίως τις πιστώσεις που ενέγραψαν και μετέφεραν προς τη χώρα μας (τους πιστωτές της για την ακρίβεια), στα πλαίσια των μηχανισμών EFSF (European Financial Stability Facility), ESM (European Stability Mechanism), αλλά και διμερών συμφωνιών, συνολικού ύψους περί τα 56 δισ. Ευρώ.

ΤΙ ΔΕΝ ΛΕΝΕ ΟΜΩΣ:

  • Ότι τα κεφάλαια αυτά, ΔΕΝ είναι ΔΩΡΟ, αλλά ΔΑΝΕΙΟ με επαχθείς μάλιστα όρους, το οποίο επιστρέφεται κανονικά και με τόκο. Δεν πρόκειται ασφαλώς για βοήθεια όπως την αποκαλούν, αλλά για μια πολύ πετυχημένη (για εκείνους) ΕΠΕΝΔΥΣΗ και ένα ακόμα δυσβάσταχτο ΧΡΕΟΣ για εμάς. Πολλώ δε μάλλον, όταν οι πιστώσεις αυτές πληρώνουν απευθείας παλαιότερα δάνεια και ποτέ δεν έχουν κυκλοφορήσει μέσα στην πραγματική ελληνική παραγωγική οικονομία.

Ας δούμε όμως εδώ και μια άλλη παράμετρο:

  • Οι γερμανοί ωφελούνται προκλητικά και δευτερευόντως από τη δική μας κρίση. Πως; Πολύ απλά, επειδή και εκείνοι δανείζονται από τις αγορές, ως κράτος, όσο χειροτερεύουν τα πράγματα για εμάς, τόσο περισσότεροι τοποθετούν τα χρήματα τους στα γερμανικά ομόλογα οι διεθνείς επενδυτές και οι αγορές. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι οι επενδυτές συνωστίζονται για να αγοράσουν γερμανικά ομόλογα (θεωρούνται καταφύγιο ασφάλειας) και μάλιστα καθώς υπάρχει υπερβάλλουσα ζήτηση της προσφοράς, οι γερμανοί εκβιαστικά μηδενίζουν ή καθιστούν αρνητικά τα επιτόκια προς τους δικούς τους δανειστές!!!

GermanBond2YΑς πάρουμε ένα συγκεκριμένο παράδειγμα, στο διπλανό διάγραμμα (δεδομένα από bloomberg 9/2/2015):

Πρόκειται για την ιστορική καμπύλη επιτοκιακής απόδοσης των γερμανικών 2ετών ομολόγων. Σήμερα, για να επενδύσει κάποιος τα μετρητά του στο εν λόγω γερμανικό ομόλογο, αντί να εισπράξει τόκο στη λήξη, θα πληρώσει τόκο 0,20% !!!

Έτσι, η γερμανία λόγω αφενός των χαμηλών επιτοκίων της ΕΚΤ και της αυξημένης αβεβαιότητας και οικονομικής ανασφάλειας για τις επενδύσεις, καταγράφει κέρδη (εξοικονομήσεις ορθότερα) δισεκατομμυρίων Ευρώ, πάνω στη δική μας πλάτη φυσικά, αλλά και των άλλων εθνών του ευρωπαϊκού νότου.

Σύμφωνα με πληροφορίες από ερωτήσεις στο γερμανικό κοινοβούλιο, αυτές οι ωφέλειες εμφανίζονται στο γερμανικό προϋπολογισμό ως “διαφορές επιτοκίων” και κυμαίνονται από 8 – 17 δισ. Ευρώ το ΕΤΟΣ.

Σύμφωνα μάλιστα με έρευνα που δημοσίευσε το London School of Economics, από το 2009 και μετά, λόγω διαφοράς επιτοκίων, το όφελος αυτό για τη Γερμανία φτάνει τα 80 δισ. Ευρώ.

Παρόμοια οφέλη φυσικά υπάρχουν και για τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες που έχουν συνεισφέρει στο μηχανισμό…

Διόλου άσχημα κέρδη από τη δυστυχία των άλλων, έτσι;

[Παρεμπιπτόντως, αυτός είναι και ο λόγος που όσοι γνωρίζαμε, γελούσαμε όταν ακούγαμε δικούς μας να ζητούν Ευρω-ομόλογα και λοιπές σαχλαμάρες…]

Γι’ όλους τους παραπάνω λόγους λοιπόν, οι “φίλοι” και “εταίροι” γερμανοί, αλλά και οι χώρες δορυφόροι τους, δεν έχουν κανένα δικαίωμα να μας συκοφαντούν και να μας υβρίζουν, να μας αποκαλούν τεμπέληδες και απατεώνες, διότι στην πραγματικότητα, εμείς εργαζόμαστε και εκείνοι (μας) παίρνουν τόκους!

Επίσης, θα τους συνιστούσα να είναι λίγο πιο διαλλακτικοί, διότι αν συμβεί το οποιοδήποτε ευρω-ατύχημα μαζί μας, θα εκτοξευτούν και τα δικά τους επιτόκια και το μόνο που δεν θα τους νοιάζει τότε είναι αυτά που μας δάνεισαν… Οι συνέπειες από τυχόν domino effect θα είναι κυριολεκτικά ανυπολόγιστες για εκείνους και ας κομπορρημονούν σήμερα ότι δεν έχουν καμία ανάγκη…

Περισσότερα