Από τη μεταλλαγμένη σε μια ριζοσπαστική σοσιαλδημοκρατία

Γράφει ο Μαυροζαχαράκης Μανόλης,
Κοινωνιολόγος – Πολιτικός Επιστήμονας

Μαυροζαχαράκης ΜανόληςΟι μεταλλάξεις της σοσιαλδημοκρατίας και ο «μεσαίος χώρος»

Έχει καθιερωθεί ως πάγια τακτική των διεθνών διαμορφωτών της κοινής γνώμης καθώς και των διαπλεκόμενων με αυτούς παικτών της αγοράς, να θρηνούν για την υποτιθέμενη “δογματική ακινησία” των σοσιαλιστικών κομμάτων, ερμηνεύοντας τις όποιες εκλογικές τους ήττες με το επιχείρημα ότι αδυνατούν να αποκτήσουν ερείσματα στον λεγόμενο μεσαίο χώρο επειδή τοποθετούνται λιγότερο η περισσότερο στην αριστερά όχθη του πολιτικού σκηνικού(1).

Το στρατηγικό επιχείρημα της διεθνούς νομενκλατούρας των ΜΜΕ εκάστοτε καταλήγει στην προάσπιση ενός “εκσυγχρονισμού” και του ανοίγματος της κεντροαριστεράς προς απόσπαση της χρήσιμης ψήφου του κέντρου, δεδομένου ότι η ενίσχυση από αριστερά εκ των προτέρων θεωρείται απίθανη. Εν προκειμένω η έννοια του κέντρου αναφέρεται στην πεποίθηση ότι οι πραγματικές λύσεις απαιτούν ρεαλισμό και πραγματισμό, και όχι ιδεαλισμό, ριζοσπαστισμό και συναίσθημα (2).

Περισσότερα

Οι αριστερούληδες και οι ντερμπεντερούληδες

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Ορίστε τι έκανες Αλέκα, πρόσφερες μια νέα τσιχλόφουσκα για να μασουλούν αναιδώς οι ικέτες του καθεστώτος. Έδωσες στους ντερμπεντερούληδες μια καινούργια λέξη για να σκαρώνουν λόγο «αντικειμενικό» και κυρίως μπεσαλίδικο! Αναφέρθηκες απαξιωτικά σε όλους τους αριστερούς που δεν βρίσκονται κάτω από την ομπρέλα του ΚΚΕ με τον όρο «αριστερούληδες» και να τι πάθαμε: μεταβλήθηκαν οι αριστερούληδες σε ένα χαβαδάκι μερακλίδικο στο στόμα και το πληκτρολόγιο του κάθε ντερμπεντέρη της διαπλοκής.

Οι αριστερούληδες είναι προβληματικές υπάρξεις, οι οποίες καθώς δεν μπόρεσαν ποτέ να βρουν την σωτηρία της ψυχής τους σε αναπαραστάσεις σοσιαλιστικών παραδείσων που διασφάλιζε η δικτατορία του προλεταριάτου και ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός (του Κόμματος), παρέμειναν οι δυστυχείς στο φάσμα της πολιτικής ανωριμότητας αναζητώντας τον σοσιαλισμό εξελικτικά, μέσω ενός πολιτισμού ισότητας και ελευθερίας που εκθέτει την κοινωνική βαρβαρότητα: το αποτέλεσμα δηλαδή της αλληλεξάρτησης των καπιταλιστικών σχέσεων με εκείνες ενός διαρκώς παραλλασσόμενου μοντέλου πατριαρχίας.

Περισσότερα