Η πρώτη φορά

Γράφει η Νεφέλη Π.Ζ., συγγραφέας

Νεφέλη Π.Ζ.…Κουβαλάει άγχος, φόβο, αγωνία αλλά και μια γλυκιά ανυπομονησία για το ραντεβού με το καινούριο. Γιατί είναι στη φύση του ανθρώπου το καινούριο να γοητεύει, να δημιουργεί ελπίδα, χαμόγελο και όνειρα.

Να πραγματοποιεί φαντασιώσεις.

Να κάνει ένα όραμα χειροπιαστό.

Να υπόσχεται θαύματα.

Να απαλύνει την μελαγχολία ή την αποτυχία της κάθε προηγούμενης φοράς και να δημιουργεί πίστη της καινούριας πρώτης. Γιατί συνέχεια θα υπάρχει η πρώτη φορά.

Η οποιαδήποτε πρώτη φορά για οτιδήποτε ξεκινά κανείς.

Η πρώτη φορά δεν ξεχνιέται, δεν προσπερνιέται.

Η οποιαδήποτε πρώτη φορά.

Έπειτα μπαίνει η ρουτίνα, η συνήθεια και η γλυκιά ταραχή της όποιας πρώτης φοράς χάνεται…

Και πλήττει ο άνθρωπος και όλο ψάχνει τι του φταίει…

Επομένως, ο άνθρωπος έχει ανάγκη να βιώνει ξανά και ξανά την πρώτη φορά.

Να ξεκινάει συνέχεια κάτι καινούριο.

Να μην επαναπαυεται.

Γιατί εδώ που τα λέμε, ο προορισμός είναι ένας για όλους μας, αλλά το ταξίδι μέχρι να φτάσουμε εκεί, είναι στο χέρι μας να γίνει συναρπαστικό ή οχι.

Να αφήσει ικανοποίηση, ολοκλήρωση που να παραμέμπει στην λέξη “χόρτασα”.

Και αν νομίζεις πως είναι αργά για εκκίνηση, μην ξεχνάς πως υπάρχει και η επανεκκίνηση που είναι ίσως πιο ουσιαστική  απο την πρώτη.

Μόλις θα πλησιάζει το  τέλος του ταξιδιού η ικμάδα του μυαλού σου θα είναι η οποιαδήποτε πρώτη φορά που τόλμησες!

Αφιερωμένο σε όλους εκείνους που σταμάτησαν να ζουν την οποιαδήποτε πρώτη φορά, αλλά και σ’ εκείνους που την λαχταράνε αλλά δειλιάζουν να την ζήσουν.

Νεφέλη Πόπη Ζάνη

Περισσότερα

Λες να φταίει ο μύθος;

Γράφει η Νεφέλη Π. Ζ.

Νεφέλη Π.Ζ.Η γιαγιά Εριφύλλη λέει πως αμα δεν υπήρχε ο μύθος πίσω απο κάθε τι που εμείς ενθουσιαζόμαστε και το Θεοποιούμε, δεν θα απογοητευόμασταν τόσο εύκολα. Με είδε να κλαίω ένα απόγευμα. Με ρώτησε τι μου συμβαίνει και όταν άκουσε πως κλαίω για αρσενικό γέλασε! Ναι γέλασε! Την κοίταξα με απορία. “Και αγόρι να ήσουνα και να έκλαιγες για θηλυκό πάλι την ίδια αντίδραση θα είχα”, μου είπε. “Οι άνθρωποι δεν είναι Θεοί”, συνέχισε η γιαγιά, “είναι κοινοί θνητοί όπως εσύ και εγώ, με τα καλά και τα άσχημά τους. Όσο πιο γρήγορα κανείς το αντιλαμβάνεται αυτό τόσο το καλύτερο για εκείνον. Δεν υπάρχουν πρίγκηπες ούτε βασίλισσες. Υπάρχουν άντρες και γυναίκες που και οι δυο κουβαλάνε μέσα τους και απο ένα “εγώ”. Έχεις ακούσει ποτέ για κανέναν εγωιστή Θεό; Όχι. Οπότε ξέχνα το παραμύθι και προσγειώσου στην πραγματικότητα.”, είπε η γιαγιά και αποχώρησε απο το δωμάτιο. Μου φάνηκε σκληρή αν και τα μάτια της καθώς μιλούσε δεν έδειχναν κάτι τετοιο. Αργότερα κατάλαβα πως δεν ήταν σκληρή αλλά αληθινή και έχουμε αυτή την τάση εμείς οι άνθρωποι, την αλήθεια να την ονομάζουμε σκληρότητα μόνο και μόνο επειδή είναι ακριβώς αυτό, η αλήθεια!

Ίσως να μην φταίει τόσο ο Τάσος, όσο εγώ που τον θεοποίησα. Ίσως να φταίει η δική μου ανάγκη να δημιουργήσω τον δικό μου μύθο. Ωστόσο, αναρωτιέμαι αν δεν είχα αυτή την ανάγκη, θα ερωτευόμουνα; Ο έρωτας τελικά είναι θέμα χημείας, ορμονών που δημιουργούν έλξη ή κατασκεύασμα της φαντασίας, του μύθου που ενίοτε οι περισσότεροι έχουμε την ανάγκη να ζήσουμε; Δεν ξέρω αν θέλω να βρω την απάντηση, ξέρω όμως πως μου δημιουργήθηκε η απορία αν για όλα τελικά φταίει ο μύθος. Άν όλα τα Θεοποιούμε μέσα μας απλά και μόνο για να μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε. Τον έρωτα, την αγάπη, την δουλειά που ονειρευόμαστε, το ταξίδι που θέλουμε να πάμε, την φιλία…την ίδια τη ζωή, που όταν έρχεται η στιγμή της απομυθοποίησης-γιατί αργά ή γρήγορα έρχεται σε όλους-νιώθουμε γυμνοί και απροστάτευτοι. Μόνοι αντιμέτωποι με την αλήθεια της γιαγιάς Εριφύλλης γιατί όντως δεν υπάρχει κανείς εγωιστής Θεός.

Είναι ίσως το “εγώ” μας που δημιουργεί το μύθο.

Είναι ίσως αυτό το “κάτι” που απεγνωσμένα ψάχνουμε οι άνθρωποι.

Είναι που δεν αρκούμαστε στην αλήθεια.

Περισσότερα

Σ’ έχουν χτυπήσει ποτέ;…

Γράφει η Νεφέλη Π.Ζ., συγγραφέας

Νεφέλη Π.Ζ.Ο Ο.Η.Ε. έχει κηρύξει την 25η Νοεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών. Έχω γράψει άπειρες φορές πως είμαι κατά των παγκόσμιων ημερών γιατί θεωρώ πως δεν αρκεί μια ημέρα το χρόνο για να προβάλλονται τόσο σοβαρά κοινωνικά θέματα. Ωστόσο, κάθε χρόνο κάνω μια σχετική αναφορά για αυτό το τόσο φλέγον θέμα καθώς είμαι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη με αυτό το ζήτημα.

Δυστυχώς τα σταστιστικά στοιχεία είναι αποθαρρυντικά. Στη χώρα μας, τα στοιχεία για τη βία κατά των γυναικών, σύμφωνα με τα Κέντρα Αθήνας και Πειραιά της Γενικής Γραμματείας Ισότητας, επισημαίνουν ότι μία στις πέντε γυναίκες έχει πέσει θύμα ξυλοδαρμού τουλάχιστον μία φορά στη ζωή της από τον άνδρα ή το σύντροφό της, ενώ κάθε χρόνο στην Ελλάδα διαπράττονται 4.500 βιασμοί.

Θα μπορούσα να γράψω σελίδες και σελίδες για το θέμα μα η ουσία δεν είναι εκεί. Δεν αρκεί να γεμίσω ένα κείμενο με στοιχεία και καταστάσεις που όλοι γνωρίζουμε. Χρειάζονται πράξεις και δράση.

Περισσότερα

Μυθομανία… Γιατί υπάρχει;

Γράφει η Νεφέλη Π.Ζ., συγγραφέας

Νεφέλη Π.Ζ.Ουκ ολίγες οι φορές που στη ζωή μου συναναστράφηκα με ανθρώπους μυθομανείς. Κάποιες φορές εκνευριζόμουνα, «μα καλά δεν καταλαβαίνουν πως αυτό που λένε φαίνεται πως είναι υπερβολικό; Πως αγγίζει τα όρια της φαντασίας;» σκεφτόμουνα. Κάποιες άλλες πάλι έδινα απλά τόπο στη οργή που λένε και τους άφηνα να εκφράζονται χωρίς να δίνω σημασία.

Πώς ορίζεται η μυθομανία και πώς εκφράζεται στη συμπεριφορά ενός ανθρώπου; Τι είναι μυθομανία;

Πάμε μαζί να δούμε αυτό το θέμα έτσι όπως μας το παρουσιάζει η κ. Μυρσίνη Κωστοπούλου ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ.

Μυθομανία είναι η παραποίηση της αλήθειας ή απόκρυψή αυτής με χαρηκτηριστικά που ενίοτε συνοδεύουν την κοινωνική συμπεριφορά ενός ανθρώπου. Όταν όμως οι συμπεριφορές αυτές γίνονται ένα αναπόσπαστο κομμάτι της έκφρασής του, τα όρια ανάμεσα στην αλήθεια και στο ψέμα συγχέονται και γίνεται μυθομανής.

Περισσότερα

Αυγουστιάτικο φεγγάρι

Γράφει η Νεφέλη Π.Ζ., συγγραφέας

Νεφέλη Π.Ζ.Το μοναδικό χιλιοτραγουδισμένο φεγγάρι, το πιο ερωτικό και το πιο μαγικό.

Η λέξη φεγγάρι προέρχερται από τη μεσαιωνική ελληνική “φεγγάριν<φεγγάριον, υποκοριστικό του αρχαίου φέγγος. Φεγγάρι ονομάστηκε εξαιτίας της ιδιότητάς της να φέγγει και να είναι το πιο λαμπρό ουράνιο σώμα, που φαίνεται από τη Γη, κατά τη διάρκεια της νύχτας. Άλλωστε το όνομα της Σελήνης προέρχεται από τη λέξη «Σέλας», που σημαίνει φως, ακτινοβολία.

Η πανσέληνος του Αυγούστου γεμίζει με φως την ωραιότερη νύχτα του χρόνου. Η Πανσέληνος του Αυγούστου έχει ένα χαρακτηριστικό, που την κάνει να ξεχωρίζει. Το διαφορετικό, δικό της χρώμα. Ειδικά λίγο μετά την ανατολή της, αλλά και προς τη δύση της.

Όπως εξηγεί ο διευθυντής ερευνών του Ινστιτούτου Αστρονομίας και Αστροφυσικής Αναστάσιος Δαπέργολας, «η Σελήνη τον Αύγουστο, όταν μεσουρανεί, δηλαδή όταν βρίσκεται στο μέγιστο ύψος, δεν φθάνει πολύ ψηλά πάνω από τον ορίζοντα, το φως της φθάνει σε εμάς διατρέχοντας μεγαλύτερο πάχος ατμόσφαιρας με αποτέλεσμα να διαχέεται και να απορροφάται το κυανό τμήμα του χρώματός της και να φθάνει στα μάτια μας πιο έντονο το κόκκινο». Όσο για την αίσθηση ότι το αυγουστιάτικο φεγγάρι είναι μεγαλύτερο και φωτεινότερο, ο κ. Δαπέργολας εξηγεί ότι αυτό έχει να κάνει με το γεγονός ότι το τόξο που διαγράφει η Σελήνη είναι μικρότερο και πιο κοντά στον ορίζοντα, οπότε μας φαίνεται πιο μεγάλο, αν και στην πραγματικότητα, όπως διευκρινίζει ο καθηγητής, η Σελήνη το καλοκαίρι έχει μικρότερη φυσική διάμετρο απ’ ότι τον χειμώνα.

Τα ουράνια φαινόμενα ήταν ανέκαθεν μια πρόκληση, μια αγωνία και μια απορία για τον ανθρώπινο νου. Μη μπορώντας να τα εξηγήσει τα ερμήνευσε ως προάγγελο, συνήθως, δεινών και καταστροφών. Ειδικά για την πανσέληνο, το πλήθος των λαϊκών μύθων, των δοξασιών, των προλήψεων και των δεισιδαιμονιών είναι μεγάλο. Πολλοί νεοπαγανιστές πραγματοποιούν ένα μηνιαίο τελετουργικό, το Esbat, σε κάθε πανσέληνο, ενώ οπαδοί παραδοσιακών κινέζικων θρησκευτικών δοξασιών ετοιμάζουν τις προσφορές τους προς τους προγόνους τους και θεότητες σε κάθε πανσέληνο και νέα σελήνη. Οι πρόγονοί μας βάφτισαν στη μυθολογία τη Σελήνη Εκάτη. Τη λάτρευαν και την έτρεμαν. Κάποιοι πίστευαν ότι είναι η κόρη του Δία και της Δήμητρας, άλλοι της Ήρας και του Περσέα κι άλλοι την ταύτιζαν με την Άρτεμη. Η κοινότητα αστρονόμων και αστροφυσικών έχει διχαστεί επανειλημμένως σχετικά με την παρατήρηση και καταγραφή διάφορων φαινόμενων στην επιφάνειά της.

Ωστόσο η επιστημονική άποψη της πανσελήνου παρουσιάζει ενδιαφέρον. Η Σελήνη έλκει τη Γη, όπως βέβαια και η Γη πολύ περισσότερο τη Σελήνη. Το αποτέλεσμα αυτής της αμοιβαίας έλξης είναι οι παλίρροιες, φαινόμενο που παρατηρείται κάθε έξι ώρες, είτε η Σελήνη βρίσκεται από τη μία πλευρά του πλανήτη μας είτε από την άλλη. Αυτή είναι η μόνη μεγάλη και σημαντική επίδραση της Σελήνης στον πλανήτη Γη, σύμφωνα με τους επιστήμονες. Και καθώς ο άνθρωπος αποτελείται 80% από νερό τις μέρες εκείνες με πανσέληνο “επηρεάζεται” η συμπεριφορά του και η διάθεση του χωρίς να σημαίνει πως συμβαίνει σε όλους ή πως το αντιλαμβάνονται όλοι.

Πέρα όμως από όλα αυτά τα γεγονότα κανείς μα κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στη μαγεία που εκπέμπει το Αυγουστιάτικο φεγγάρι. Στον ερωτισμό που αποπνέει και είναι διάχυτος στην ατμόσφαιρα τη νύχτα εκείνη του Αυγούστου.

Φεγγάρι αυγουστιάτικο πιο όμορφο απ’όλα τα άλλα
στα όνειρα τα σκοτεινά, φέξε και εσυ μια στάλα.

[Κρητική μαντινάδα]

Νεφέλη Πόπη Ζάνη

Περισσότερα

Σχέσεις με διαφορά

Γράφει η Νεφέλη Π.Ζ., συγγραφέας

Νεφέλη Π.Ζ.Ένα ζήτημα σημαντικό που απασχολεί γυναίκες και άντρες που ψάχνουν σύντροφο ή είναι ήδη σε μια σχέση με διαφορά ηλικίας. Θεωρείται η ηλίκια σημαντικός παράγοντας για την ευτυχία ενός ζευγαριού;

Τα τελευταία χρόνια συναντάμε το φαινόμενο “σχέσεις με διαφορά ηλικίας” όλο και πιο συχνά. Έθεσα λοιπόν το θέμα σε πρόγραμμα κοινωνικής δικτύωσης ώστε να έχω άμεσες απαντήσεις και απόψεις από τους ανθρώπους. Οι πιο νέοι μου είπανε πως είναι θέμα εμπειριών και μόνο. Τους εξιτάρει η ιδέα να έχουν ερωτική εμπειρία με ένα μεγαλύτερο άτομο από εκείνους και όταν μάλιστα υπάρχει και χημεία μεταξύ τους, το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό. Άλλοι από αυτούς είναι σχεδόν απογοητευμένοι, αφού όπως είπανε, βαρέθηκαν να βλέπουν όλα να περιφέρονται γύρω από την σάρκα. Εις μάτην αναζητούν μια βαθύτερη επαφή με το άλλο φύλο και μάλιστα της ίδιας ηλικίας με εκείνους. Τέτοιου είδους σχέσεις θεωρούν πως είναι κάτι περιστασιακό, κάτι που θα καλύψει κάποια συναισθηματικά κενά και θα παρέχει ένα είδος ασφάλειας πολλές φορές και οικονομικής. Και κάτι που μου τόνισαν και οι μεν και οι δε, είναι πως τα μεγαλύτερα άτομα δεν έχουν απαιτήσεις, ξέρουν τι θέλουν και έτσι νιώθουν πιο ελεύθεροι, συνδυάζουν το τερπνόν μετά του ωφελίμου και ας γνωρίζουν πως όλο αυτό δεν έχει μέλλον.

Από την άλλη τα μεγαλύτερα άτομα της παρέας μου είπανε ακριβώς τα ίδια με τους νεότερους προσθέτοντας μονάχα το γεγονός πως όλα αυτά ισχύουν μόνο όταν μιλάμε για εφήμερες σχέσεις και σεξ. Ποτέ μα ποτέ όταν υπάρχει αληθινός έρωτας δεν μπορούν να ευσταθούν τα παραπάνω. Και ως γνωστόν ο έρως χρόνια δεν κοιτά.

Κάποιοι πάλι το πήραν πιο προσωπικά το θέμα και το υπερασπίστηκαν με πάθος δηλώνοντας θερμοί υποστηρικτές των σχέσεων με διαφορά ηλικίας. Οι κοινωνίες εξελίσσονται, τα ταμπού σπάνε, η αίσθηση ελευθερίας στις ερωτικές τους επιλογές τους δίνει ζωντάνια, τους γεννά όνειρα και πόθο.

Η συμμετοχή όλων και κατ’ επέκταση οι απόψεις τους ήταν μια όμορφη εμπειρία και τους ευχαριστώ πολύ! Στάθηκε αδύνατον να καταλήξουμε κάπου γιατί είναι ένα θέμα πολύ προσωπικό του καθενός και σαφής ορισμός δεν γίνεται να υπάρξει. Βρήκαμε όμως τις λέξεις “κλειδί” που μπορεί να οδηγήσουν κάποια άτομα σε σχέσεις με διαφορά ηλικίας.

Εμπειρία, καλό σεξ, ανασφάλεια, επιβεβαίωση, οικονομικό, κόντρα στο απογορευμένο, κατάθλιψη, έλλειψη αγάπης και φροντίδας, συναισθηματικό κενό και σε σπάνιες αλλά όχι ανύπαρκτες περιπτώσεις, αληθινός έρωτας που χρόνια δεν κοιτά.

Όπως και να ΄χει, όποια επιλογή και αν κάνουμε θα κλείσω με μια φράση που ειπώθηκε από αγαπημένη φίλη και που πιστεύω είναι το συμπέρασμα όλης αυτής της μικρής συζήτησης-έρευνας: “η πρόθεση/σκοπός των ανθρώπων είναι αυτό που θα κάνει πάντα τη διαφορά.”

Ας αναλογιστεί λοιπόν καθένας μόνος του την πρόθεση/σκοπό και θα βρει την απάντηση. Οι απαντήσεις είναι μέσα μας.

Περισσότερα

Ω γλυκύ μου έαρ

Γράφει η Νεφέλη Π.Ζ., συγγραφέας

Νεφέλη Π.Ζ.Η άνοιξη μού ήταν ανέκαθεν ερωτεύσιμη. Πιο ερωτεύσιμη ακόμα και από το καλοκαίρι. Συνδυάζει τον θάνατο και την γέννηση, την Ανάσταση. Τι πιο παροιμοιώδες για τον έρωτα, για την ζωή! Ό,τι πεθαίνει, ξαναγεννιέται μέσα από την Ανάσταση. Όλα την άνοιξη είναι Ανάσταση. Από την φύση που ανθίζει με την ίδια υπομονή και επιμονή κάθε χρόνο, μέχρι τον άνθρωπο, την ψυχή του, που με την συμβολή του αρώματος της γης γεννιέται ξανά και ξανά. Καθόλου τυχαία η Ανάσταση του Ιησού μας την άνοιξη. Και ποιά άλλη εποχή θα μπορούσε άλλωστε να αναστηθεί ο Κύριός μας;

Όλα την άνοιξη είναι Ανάσταση και όλα θυμίζουν Πάσχα. Ακόμα και οι γιαγιάδες στα χωριά, εκείνες οι μαυροφορεμένες, που σαν ήμουνα μικρή αναρωτιόμουνα γιατί φοράνε μαύρα, την άνοιξη τις βλέπεις αλλιώτικες. Το πρόσωπό τους φωτίζεται περιμένοντας με ανυπομονησία την Ανάσταση, θαρρείς και εκείνη την ώρα θα συναντηθούν ξανά με όσους χάσανε, σύζυγους, παιδιά, συγγενείς, φίλους. Όλες εκείνες οι γυναίκες είχαν έναν θάνατο στο σπίτι τους και σε κάθε σπίτι υπήρχε τουλάχιστον μια μαυροφορεμένη γιαγιά που μόνο την άνοιξη χαμογελούσε. Μόνο την άνοιξη τις έβλεπες να ετοιμάζονται για το ραντεβού εκείνο που ενώνει τους ζωντανούς με τους νεκρούς.

Περισσότερα

Θέλω να τα σπάσω όλα…

Γράφει η Νεφέλη Π.Ζ., συγγραφέας

Νεφέλη Π.Ζ.Ο Αριστοτέλης ξεχώριζε τον δίκαιο από τον άδικο θυμό λέγοντας: “Ο καθένας μπορεί να θυμώσει – αυτό είναι εύκολο – αλλά το να θυμώνεις με το σωστό άτομο, στο σωστό βαθμό, τη σωστή στιγμή, για το σωστό λόγο δεν είναι καθόλου εύκολο”.

Συμφωνώ απόλυτα. Θέλει απίστευτη πνευματική ωριμότητα να καταφέρεις το παραπάνω. Όλοι οι άνθρωποι θυμώνουν μπροστά σε μια αδικία όμως είτε το κρύβουν, είτε ξεσπούν με λάθος τρόπος. Ο θυμός λοιπόν δεν είναι παράλογος αυτός καθ’ αυτός αλλά ο τρόπος που θα τον αντιμετωπίσουμε. Η παραλογία κρύβεται ακριβώς εκεί. Στον τρόπο αντιμετώπισης ο οποίος είναι και υπεύθυνος αφού πολλές φορές χάνουμε το δίκιο μας επειδή δεν διαχειριστήκαμε σωστά το θυμό μας.

Περισσότερα

Μοναξιά… απρόσκλητη φίλη

Γράφει η Νεφέλη Π.Ζ., συγγραφέας

Νεφέλη Π.Ζ.Η μοναξιά είναι ένα συναίσθημα που δυστυχώς μπορεί να κάνει την εμφάνισή της παντού. Είτε είσαι με πολύ κόσμο είτε είσαι μόνος.

Τις προάλλες ένας φίλος που είναι παντρεμένος μου εκμυστηρεύτηκε πως μέσα στον γάμο του νιώθει μεγάλη μοναξιά. Γάμος χρόνων, χτισμένος σε αιώνια “για πάντα” και ντυμένος με άπειρα “σ’αγαπώ”. Προβληματίστηκα. Και προβληματίστηκα διπλά. Από την μια ακούω ελεύθερους ανθρώπους να λένε πως νιώθουν απέραντη μοναξιά και από την άλλη ακούω και πολλούς παντρεμένους να λένε το ίδιο. Γιατί μετά την “εξομολόγηση” του φίλου άρχισα να το ψάχνω το θέμα και διαπίστωσα πως πολλοί παντρεμένοι – ανεξαρτήτου φύλου – νιώθουν να κατακλύζονται από μια απέραντη μοναξιά μέσα στο γάμο.

Περισσότερα

Ζητούνται ευχές

Γράφει η Νεφέλη Π.Ζ., συγγραφέας

Κάτι απορίες που τις έχεις και εσύ”, έτσι μου λένε συνήθως. Δεν καταλαβαίνω γιατί τους φαίνονται παράξενες οι απορίες μου. Δεν είναι άξιο απορίας δηλαδή που πάνε τόσες ευχές που καθημερινά ανταλλάσουμε; Και αν υποθέσουμε πως οι περισσότερες ευχές είναι θετικές τότε γιατί δεν πιάνουν τόπο; Και μόνο να σκεφτούμε πόσες καλημέρες λέγονται από εκατομμύρια χείλη τι είναι αυτό που μπορεί να αντιστρέψει μια μέρα σε κακή;

Ευχή είναι η επιθυμία που εκφράζουμε να γίνει κάτι. Μήπως δεν το εκφράζουμε αληθινά; Μήπως για αυτό χάνονται οι ευχές; Και που πάνε; Λένε πως δεν αρκεί μια ευχή για ν’ αλλάξει κάτι όσο αρκεί η απόφαση για ν’ αλλάξει όντος. Ίσως λοιπόν τις ευχές να μην τις λέμε αποφασιστικά. Να τις λέμε έτσι από συνήθεια. Ίσως αν πραγματικά πιστεύαμε στην ευχή που δίνουμε, η θετική της ενέργεια να μην πήγαινε στράφι.

Περισσότερα

Κάθε κρίση και καλύτερα

Γράφει η Νεφέλη Π.Ζ., συγγραφέας

Αφού πέρασα το πρώτο σοκ από το χαστούκι που έφαγα με την άφιξη της κρίσης, είπα οκ ψυχραιμία. Ψάξε τον κρυμμένο θησαυρό. Φαντάζομαι όλοι φάγανε το ίδιο χαστούκι μ’ εμένα αλλά φαντάζομαι επίσης πως πολλοί λίγοι είναι εκείνοι που αντιλήφθηκαν πως στην υπόθεση υπάρχει κρυμμένος θησαυρός.

Καταρχήν αν νομίζεις ότι υπάρχει μόνο οικονομική κρίση πλανάσαι οικτρά. Υπάρχουν πολλών ειδών κρίσεις οι οποίες προυπήρχαν της οικονομικής. Και αν σε φοβίσει περισσότερο η οικονομική κρίση – με τα δίκια σου ίσως – τότε σκέψου απλά πως υπάρχουν και χειρότερα. Και φυσικά στο “υπάρχουν και χειρότερα” δεν εννοώ το life style που έχασες. Αυτό καλά έκανες και το έχασες. Είχε παραγίνει πια. Και μεταξύ μας, δεν σου πήγαινε. Έκρυβε την ανθρωπιά σου. Μπορείς να ζήσεις και με λιγότερα. Μπορείς επίσης και να βοηθήσεις με αυτά τα λιγότερα. Μην ξεχνάς πως και οι παλιότεροι με τα λιγότερα τραφήκανε και επιβιώσανε. Τώρα θα μου πεις και τί θα πάω πίσω; Ε δεν πειράζει να πας και λιγο πίσω. Σκέψου πως είναι απλά για να πάρεις φορά να τρέξεις εμπρός.

Περισσότερα