Ενθαρρύνοντας τα παιδιά για συνεργασία – Τι κάνουμε και τι όχι!

Το κείμενο επιμελήθηκε ο Ψυχολόγος – Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας (paidi-efivos.gr)

Όταν το παιδί κάνει κάτι που δεν αρέσει στους γονείς ή ΔΕΝ κάνει κάτι που επιθυμούν, οι γονείς να

ΜΗΝ:

Περισσότερα

Να ορίσουμε εμείς -όσο είναι εφικτό- τον εαυτό μας και κατ’ επέκταση τη ζωή μας

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής (xidaras.gr)

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

”Τα τείχη”, Κ.Π Καβάφης

O ποιητής τα λέει πολύ σωστά. Ανεπαισθήτως… Κι όμως, για να μην βρεθούμε κάποια στιγμή της ζωής μας κλεισμένοι μέσα σε τείχη, μπορούμε να αναλάβουμε την πρωτοβουλία, μπορούμε να αναλάβουμε την ευθύνη που μας αναλογεί. Μια ευθύνη που σημαίνει δυνατότητα κι όχι ψυχαναγκασμό (θέλω και όχι πρέπει), τη δυνατότητα να ορίσουμε εμείς -όσο είναι εφικτό- τον εαυτό μας και κατ’ επέκταση την ζωή μας. Πως γίνεται αυτό; Παρακάτω παρουσιάζουμε μια σύντομη αναφορά σε εφτά σημεία, εφτά “βήματα” προς μια κατεύθυνση αυτοβελτίωσης.

Περισσότερα

Παλεύοντας κάθε μέρα για ένα χαμόγελο

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής (xidaras.gr)

Νόμιζα πως θα ήτανε εύκολο. Δεν θα κρατούσε πολύ. Απλά λίγο καιρό θα μου έπαιρνε και όλα θα ήτανε όπως πριν.

Και τώρα συνειδητοποιώ, ξεφυλλίζοντας αυτό εδώ το τετράδιο, ότι έχει περάσει πολύς καιρός. Από τη στιγμή που ξεκίνησα να αποτυπώνω στο χαρτί όλα αυτά που μου συμβαίνουν. Μήπως και έτσι συνέλθω.

Έπειτα ψάχνοντας μέσα από βιβλία τη λύση δεν κατάφερα τίποτα. Γνώριζα ποιο ήταν το θέμα που με είχε δεμένη (κολλημένη), αλλά πουθενά δεν έβρισκα μια απάντηση.

Περισσότερα

Η σημασία και η αξία της συναισθηματικής σταθερότητας

Γράφει ο Ψυχολόγος – Σύμβουλος Γάμου Γιάννης Ξηντάρας, simvouleftikigamou.gr

Πολλές φορές θαυμάζουμε γύρω μας ανθρώπους που καταφέρνουν να διαχειρίζονται με ψυχραιμία τις προσωπικές τους καταστάσεις. Ανθρώπους με αξιοζήλευτη συναισθηματική σταθερότητα που μπορούν να διατηρούν την ηρεμία τους στα δύσκολα, να μην πανικοβάλλονται και με σύνεση να αντιμετωπίζουν τις αναποδιές της ζωής, τις «εξωτερικές πιέσεις», που συχνά μας απομακρύνουν απ’ αυτό που θέλουμε πραγματικά να είμαστε…

Όσοι δεν τα καταφέρνουν, ενώ υφίστανται αυτές τις πιέσεις, κινδυνεύουν με ψυχική και συναισθηματική εξάντληση. Απειλείται η συναισθηματική ισορροπία, διαταράσσονται οι προσωπικές σχέσεις, απομακρύνονται από τον ίδιο τους τον εαυτό.

Περισσότερα

Ο γάμος σε κρίση

Γράφει ο Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου Γιάννης Ξηντάρας

Ζευγάρια σε αδιέξοδο. Σύντροφοι απεγνωσμένοι. Πολύ θυμός. Πολύ απογοήτευση, ακόμη περισσότερη ματαίωση. Έρωτες που φθάρθηκαν, σχέσεις που ξέφτισαν, λόγια που ξεχάστηκαν. Σύντροφοι τρομαγμένοι : Άλλοι απειλούν, άλλοι απολογούνται, άλλοι παρακαλούν. Βλέμματα σκληρά, χαμόγελα παγωμένα, πίκρα και θυμός. Η εικονοποιία της κρίσης. Ένα κάδρο λυπηρό – το αντίθετο της Άνοιξης : χιόνια λασπωμένα στην άκρη του πεζοδρομίου…

Ζευγάρια που έχουν ξεχάσει να αγαπάνε. Έχουνε ξεχάσει πως κάποτε οι δύο σύντροφοι, οι δύο εραστές ενώθηκαν από αγάπη, από επιθυμία ο ένας για τον άλλο. Κανείς δεν τους υποχρέωσε (συνήθως), μόνοι τους το θέλησαν, μόνοι τους το επιδίωξαν, μόνοι τους τα κατάφεραν.

Περισσότερα

4 Απλοί Τρόποι για το Χτίσιμο της Αυτοπεποίθησης

Η αυτοπεποίθηση είναι κατά μια έννοια “η πίστη στον εαυτό μας”. Η πίστη ότι αξίζουμε, ότι μπορούμε, ότι η γνώμη μας, ο λόγος μας, η άποψή μας έχουν σημασία και… κατά συνέπεια, αυτοπεποίθηση σημαίνει να μπορούμε να εκφραζόμαστε, ελεύθερα, χωρίς φόβο, χωρίς την ανασφάλεια της επίκρισης, της απόρριψης και της μη- αποδοχής…

Αυτοπεποίθηση σημαίνει θέλω και σημαίνει μπορώ, αυτοπεποίθηση είναι η θετική αύρα που κατακτά τους άλλους, η αυτοπεποίθηση είναι σαγήνη και σιγουριά μαζί. Είναι ένα ρούχο πολύτιμο, που ταιριάζει στον καθένα, και προσαρμόζεται στα μέτρα του καθενός…

Περισσότερα

Τα “Πρωτάκια”

Γράφει ο Ψυχολόγος – Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας, paidi-efivos.gr

Αναρωτιέμαι ποιός είναι “πιο πολύ” πρωτάκι : το παιδί ή ο γονιός ;

Φυσικά πρωτάκι, πρωτίστως είναι το παιδί! Ηλικιακά, αναπτυξιακά και ψυχολογικά είναι έτοιμο να μπει στην σχολική κοινότητα. Να ξεκινήσει την μαθησιακή διαδικασία. Αυτό σημαίνει ότι είναι στην κατάλληλη ηλικία να προσαρμοστεί και να αντιμετωπίσει την πρόκληση. Αρκεί λοιπόν τα παιδιά να τα εμπιστευτούμε, αρκεί να μην τους φορτώσουμε τις αγωνίες μας, τις αγωνίες και τις προσδοκίες όλου το κόσμου! Αρκεί να μην περιμένουμε από αυτά να μας δώσουν περισσότερα απ’ όσα μπορούν, νωρίτερα από ότι χρειάζεται. Φτάνει να είναι απλώς πρωτάκια (και όχι πρώτα σε όλα…).

Φυσικά και κάποια παιδιά μπορεί να δυσκολευτούν στην προσαρμογή, είτε στο κοινωνικό είτε στο μαθησιακό περιβάλλον του σχολείου. Αυτό όμως δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Τα παιδιά μπορεί να χρειάζονται τον χρόνο τους (το κάθε παιδί τον δικό του) και είναι πολύ σημαντικό να του το δώσουμε, αντί να το πιέσουμε να τα καταφέρει με κάθε τρόπο (πίεση, φωνές, ιδιαίτερα μαθήματα, ενοχές) και με κάθε κόστος (αίσθημα κατωτερότητας, χαμηλή αυτοεκτίμηση, συναισθήματα θυμού και ενοχών).

Περισσότερα

Η αξιοποίηση του stress me σκοπό την ηρεμία

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος

Ας ξεκινήσουμε από μία μη-αφοριστική διαπίστωση: To stress δεν είναι απαραίτητα κάτι κακό! Stress μπορεί να έχουμε σε διάφορες στιγμές της ζωής μας, ακόμα και ολόκληρες φάσεις, όπως μία περίοδος εξετάσεων, πριν ή μετά από μία σημαντική ανακοίνωση, κατά την διάρκεια ενός αγώνα ή μίας κινητοποίησης… Το σώμα και ο νους μας είναι σε εγρήγορση, μας κρατούν έτοιμους να αντιδράσουμε σε ό,τι χρειαστεί. Αυτή μπορεί να είναι μία στρεσογόνα συνθήκη και δεν είναι απαραίτητα αρνητική.

Κατά συνέπεια μπορούμε να ηρεμήσουμε και μόνο αν συνειδητοποιήσουμε ότι το stress δεν είναι απαραίτητα πρόβλημα! Ίσως μάλιστα μπορεί κάποιες φορές να είναι μία καλοδεχούμενη λειτουργία που “έρχεται” να βοηθήσει τον εαυτό μας σε στιγμές δυσκολίας (φαινόμενο κινητοποίησης-εγρήγορσης).

Περισσότερα

Σχέσεις: Μαζί δεν κάνουμε; και χώρια δεν μπορούμε;

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας,Ψυχολόγος

Οι σχέσεις των ανθρώπων είναι πολύπλοκες, γι’ αυτό και πολύτιμες. Δεν υπάρχουν απλές σχέσεις, αν και στην απλότητα τους μπορεί κανείς να θαυμάσει και να απολαύσει την ομορφιά τους, τη γενναιοδωρία τους.

Οι σχέσεις μοιάζουν σαν όλα εκείνα τα πολύπλοκα πράγματα και καταστάσεις τα οποία όταν καταφέρει κανείς να τα αποδημήσει, απολαμβάνει τη χάρη τους. Μεγάλη η χάρη τους λοιπόν, των σχέσεων και των εμπλεκόμενων μερών… Του άντρα και της γυναίκας, των γονιών και των παιδιών, των αδερφών, των φίλων, των συγγενών… Όλα είναι σχέση. Όλα, τα πάντα γύρω μας, κάθε τι που μας συνδέει με κάθε τι άλλο, έμψυχο ή άψυχο, όλα… είναι σχέση.

Γι’ αυτό ας το πάρουμε απόφαση. Άν θέλουμε να ζήσουμε την ζωή μας όσο πιο λειτουργικά γίνεται πρέπει να μπορούμε να τα βγάζουμε πέρα με τις σχέσεις αυτές. Τι σημαίνει όμως αυτό; Πως μπορούμε να ανταπεξέλθουμε στην πολυπλοκότητα των σχέσεων;

Ορίστε μερικά απλά tips (σε όλους μας γνωστά αλλά συχνά αγνοημένα):

Περισσότερα

Στην σχέση με τον σύντροφο μου είμαστε σαν δύο αδέλφια…

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος

Δύο σύντροφοι σαν δύο αδέλφια; Τι σημαίνει αυτό; Προφανώς δεν χωράει άλλη εξήγηση απο το οτι οι δυο σύντροφοι δεν είνια πλέον εραστές, δεν έχουν πλέον ερωτική ζωή μεταξύ τους…. Πώς γίνεται όμως να διατηρείται μια τέτοια σχέση; Είναι φυσιολογικό δυο νέοι ή και μεγαλύτεροι άνθρωποι να παραμένουν ζευγάρι χωρίς να έχουν πλέον ερωτική- σεξουαλική επιθυμία ο ένας για τον άλλον;
Μπορεί μια τέτοια κατά συνθήκη σχέση να συντηρηθεί μέσα στο χρόνο;
Προφανώς και όχι! Κακά τα ψέμματα, η ειδοποιός διαφοροποιήση στις σχέσεις των ενηλίκων είναι η ερωτική επαφή. Αυτό τις κάνει ξεχωριστές, αυτό τις περιφρουρεί και η άρση του τις καταστρέφει: το ιδιωτικό, η ”δυαδικότητα” που οσο υπάρχει αναδεικνύει τη μοναδικότητα και όταν αίρεται ορίζει τον ουσιαστικό αφανισμό του ζευγαριού.

Είναι λοιπόν ”καμπανάκι” η έλλειψη ερωτικής επιθυμίας για την δυσλειτουργία της σχέσης; Έστω κι αν αυτή προέρχεται μόνο από τον ένα σύντροφο; Ή μήπως δεν πειράζει;
Εσάς θα σας ενοχλούσε ή όχι αν συνέβαινε στη δική σας ζωή;

Περισσότερα

Αδέρφια, ο πιο δυνατός δεσμός

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος

Το παιδί μετά την γέννηση του έχει αποκλειστική σχέση με την μητέρα και τον πατέρα. Είναι μαζί τους συνεχώς, δεν το χωρίζει τίποτα και κανείς από αυτούς -τους ”σημαντικόύς άλλους”. Καθώς το πρωτότοκο παιδί ζει απο αυτήν την σύνδεση αποκλειστικότητας με τους γονείς του έρχεται η γέννηση ενός νέου μέλους… Αυτή η γέννηση γίνεται η αφορμή για μία ποικιλία συναισθημάτων σε όλα τα μέλη της οικογένειας.

Oι ισορροπίες αλλάζουν, μαζί και οι προτεραιότητες τουλάχιστον για τον πρώτο καιρό. Το μωρό τραβάει την περισσότερη προσοχή, φυσικό αποτέλεσμα των αναγκών που το διέπουν, ενώ το πρωτότοκο παιδί χάνει την πρωτοκαθεδρία του… Από το κέντρο του κόσμου, συχνά νιώθει πως βρίσκεται στο κέντρο του περιθωρίου! Σαν αποτέλεσμα το παιδί νιώθει ζήλεια για το μικρό του αδερφάκι, φθόνο και εχθρότητα (για το αδερφάκι αλλά και για τους γονείς), συναισθήματα φυσιολογικά αφού πρόκειται για την απειλή αυτής της αποκλειστικότητας.

Όμως αυτή η πρωταρχική απειλή, η αίσθηση ανισορροπίας και ανασφάλειας, με τον καιρό μετατρέπεται σε έναν δεσμό αίματος που μας ενώνει με τα αδέρφια μας μέχρι να γεράσουμε. Η αγάπη σιγά- σιγά παίρνει την θέση του μίσους και καθώς το βρέφος εξελίσσεται, ο νεότερος αδερφός-ή νιώθει περήφανος και αρχίζει να αγαπάει και να αποδέχεται το πλάσμα αυτό που μέχρι πριν λίγο (ίσως και να) μισούσε. Οι σχέσεις με το πέρασμα του χρόνου γίνονται πιο ισότιμες, η αρχική απειλή μειώνεται, η αγάπη και το δέσιμο μεγαλώνει.

Περισσότερα