Οι τεθλιμμένοι συγγενείς του κοινοβουλίου και η ανοιχτή χείρα

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Μπορεί η χήρα μετά την εφαρμογή των εξοντωτικών προς αυτήν μέτρων, τα οποία «με το πιστόλι στον κρόταφό» τους, έλαβαν οι τεθλιμμένοι συγγενείς (πολιτικώς), χθες το βράδυ στη Βουλή, να έχει μείνει με την χείρα ακόμη ανοιχτή, φασκελώνοντάς τους, τούτοι όμως εμφανίζονται σίγουροι: εάν δεν «εξοντώναμε» την χήρα, αποκλείεται να έπεφτε το ευρώ στην ανοιχτή χείρα του πολιτικού συστήματος και του τραπεζίτη, που ικετεύει με ανοιχτή την παλάμη την ελεημοσύνη των Ευρωπαίων Εταίρων μας! Μήπως μοιάζει λαϊκιστική η παραπάνω εικόνα;

Ναι, λαϊκιστική φαίνεται και είναι και αποτελεί ένδειξη ότι η πολιτική στην Ελλάδα από σήμερα εισέρχεται σε μια σχιζοφρενική φάση. Σε μια διαλυτική για την κοινωνία φάση. Όταν βλέπετε ακόμη και πολέμιους, μέχρις πολιτικής παρεξηγήσεως, του λαϊκισμού – όπως είμαι εγώ – να ομιλούν την γλώσσα που σιχαίνονται, μπορείτε να συμπεράνετε πως η Ελληνική Πολιτεία έχει μετατραπεί πλέον σε «λημέρια των ακαθάρτων» και «ταμπούρια των κιοτήδων» από την μια μεριά, και χλεύη της μάντρας και των μαντρόσκυλων που αποτελούν τον «αφίλιωτο οχτρό» της ζωής, της δημοκρατίας και της προόδου, από την άλλη. [Μέσα στα εισαγωγικά της παραπάνω πρότασης «προστατεύονται», «γύφτε λαέ» και τραγική χήρα, τα λόγια του Κωστή Παλαμά, τον οποίο είχα «ξεχάσει» για πολλά – πολλά χρόνια, αλλά ξαφνικά ήρθε στην μνήμη μου χθες το βράδυ, παρακολουθώντας άφωνος αυτά που διαδραματίζονταν μέσα και έξω από το κοινοβούλιο].

Περισσότερα

Η μελαγχολία ενός μεταμοντέρνου προφήτη…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Οι έντιμοι άνθρωποι με αρετή «υποκλιθήκαν» στη θεότητα μου. Άλλοι συνεχίζουν να με θεωρούν βλάσφημο ή πικραμένο αντικαθεστωτικό και κάποιοι ελάχιστοι επιμένουν ακόμη ότι είμαι τρελός. Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι είμαι μια εγωπαθής προσωπικότητα! Ευτυχώς, εξαφανίστηκαν αυτοί που με θεωρούσαν βλαμμένο – δεκαρολόγο.

Όμως να, ήρθε η στιγμή της δημιουργίας ενός νέου σύμπαντος για την πατρίδα μας, το οποίο εντάσσεται απολύτως στη μορφή που προφητικά περιέγραψα από την αρχή της ελληνικής κρίσης. Όλα έγιναν και θα γίνουν όπως τα συνέλαβε και τα διηγήθηκε η θεότητα μου. Μόνον η τέταρτη διάσταση μου ξέφυγε και θα συνεχίσει να με ταλαιπωρεί. Είναι αυταπάτη η επιχείρηση να προσδιορίσεις επακριβώς τον χρόνο. Είναι μάταια μια τέτοια προσπάθεια στα κοινωνικά φαινόμενα.

Ο μόνος χρόνος που έχει κάποια αξία στη μελέτη των κοινωνικών εξελίξεων είναι ο ιστορικός χρόνος. Ο χρόνος εντός του οποίου κινείται το μυαλό του προφήτη, είναι όμως θεϊκός, δηλαδή αφηρημένος. Αν παρόλα αυτά ο προφήτης δείξει ανωριμότητα και νομίσει ότι η θεότητα του τον αναγάγει σε κάποιον Θεό, σαν και αυτούς των μονοθεϊστικών θρησκειών που ισχυρίζονται ότι ελέγχουν τον χρόνο, την πάτησε!

Περισσότερα