Ιντερμέντζο από την ασκητική των διαπλεκομένων…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Ο Νίκος Καζαντζάκης έγραψε : «Ν’ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω».

Ο Ασκητής της Διαπλοκής αντέγραψε: «Να μιλάς διαρκώς για ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω την πατρίδα. Αν δε σωθεί, εσύ θα φταις».

«Η κοινωνία έχει σαλτάρει», πράγματι, καθώς η πολιτική έχει εδώ και πολύ καιρό σαλπάρει για άλλες πολιτείες, εφιαλτικές.

Βουβός θα παραμείνω από εδώ και εμπρός, διότι ο θόρυβος από μέσα και απ΄έξω σκεπάζει τα πάντα. Μέχρι τώρα την διαλεκτική μου απειλούσε το νεοφιλελεύθερο Linguaphon και κάτι άλλο που μιμείτο την Κρητική μαντινάδα, δίχως όμως τον τύπο της: δίστιχο με δεκαπεντασύλλαβους και ομοιοκατάληκτους στίχους με την Κρητική τοπολαλιά.

Περισσότερα

Οι μοιραίοι με τα χρέη

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Πριν από 15 μήνες είχα περιγράψει το σχέδιο συντεταγμένης χρεοκοπίας της χώρας μας. Είχα αναλυτικά εξηγήσει ότι (γιατί και πώς) η χρεοκοπία είναι απόφαση της κορυφής του καθεστώτος της διαπλοκής στην Ελλάδα και το αποτέλεσμα της σύγκρουσης χρηματιστών με την βιομηχανική ελίτ της Ευρώπης.

Είχα δείξει τους κεντρικούς παίχτες και προσεγγίσει διεθνοπολιτικά την ελληνική κρίση, εξηγώντας γιατί η Ελλάδα μετατρέπεται στη συγκυρία σε εστία ενός οικονομικού πολέμου, του οποίου η κατάληξη θα προσδιορίσει πολιτικά την μορφή της μετανεωτερικότητας και που θα μπορούσε, αν χαθεί η οικονομική ισορροπία, (νεοφιλελεύθερο Equilibrium) να οδηγήσει ακόμη και σε παγκόσμια σύρραξη.

Περισσότερα

Το θρίλερ της διαπλοκής

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Τις δυσκολότερες ώρες τους περνούν οι διαπλεκόμενοι στην Ελλάδα. Βλέπουν να χάνουν το παιχνίδι με τις απειλές προς την κοινωνία και παλαβώνουν. Νοιώθουν μαζί με το πολιτικο-επικοινωνιακό παίγνιο να χάνουν και το έδαφος κάτω από τα πόδια τους, ζητώντας από τον Αντώνη Σαμαρά να τους σώσει. Μόνον αυτός μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στον πολιτικό επαναπροσδιορισμό του πλαισίου απειλών για τον λαό και τον κάθε πολίτη ξεχωριστά, ώστε να ξαναρχίσει το παιχνίδι πολιτικών-κοινωνίας από μια άλλη βάση: σε ένα άλλο πλαίσιο κυριαρχίας που θα διασκεδάζει την ήττα της πολιτικομεγαλοεπιχειρηματικής τάξης της Ελλάδας.

Η επιστήμη ορίζει το παρατηρούμενο θρίλερ της διαπλοκής, ως απώλεια της ισορροπίας εντός του πλαισίου απειλών, μέσω του οποίου ο πολίτης διαμορφώνει συνείδηση της πραγματικότητας και εκτιμά το συμφέρον του. Αυτό οδηγεί σε σύγχυση και αδυναμία πολιτικών επιλογών, γενική απόρριψη του πολιτικού συστήματος και απαξίωση των φορέων που διαμορφώνουν την λεγόμενη κοινή γνώμη.

Περισσότερα