Άρθρο Φώφης Γεννηματά, Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, για τα 41 χρόνια αποκατάστασης της Δημοκρατίας

Η 24η Ιουλίου είναι ιστορική ημέρα. Μέσα από το αίμα και την προδοσία της Κύπρου ξεκίνησε η μεγάλη ιστορική περίοδος της Μεταπολίτευσης.

Χάρη στην ομοψυχία που επέβαλε η ίδια η επί επτά χρόνια δοκιμαζόμενη ελληνική κοινωνία στο τότε πολιτικό προσωπικό της χώρας, μπόρεσε η πατρίδα μας να αποκαταστήσει υποδειγματικά και ειρηνικά τη Δημοκρατία , να αποτρέψει την ανεξέλεγκτη επέκταση της εθνικής καταστροφής που ξέσπασε στην Κύπρο και να ενταχθεί στη συνέχεια στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια των ελεύθερων και δημοκρατικών εθνών.

Έτσι, μέσα από έναν δύσκολο τοκετό, γεννήθηκε η Μεταπολίτευση, όπως μάθαμε να αποκαλούμε τις δεκαετίες που ακολούθησαν, την περίοδο εκείνη της σύγχρονης ιστορίας μας που η Ελλάδα ξόρκισε μια για πάντα τα δεινά του Εμφυλίου, της μιζέριας και της δικτατορίας, γνώρισε απίστευτους ρυθμούς ανάπτυξης και ευημερίας που την κατέταξαν ανάμεσα στα 25 πλουσιότερα έθνη του κόσμου.

Στην ιστορία του νεοελληνικού κράτους δεν προϋπήρξε τόσο μακρά περίοδος με τόσο ισχυρούς κοινοβουλευτικούς θεσμούς, με ελεύθερες εκλογές και δημοκρατικές διαδοχές των κομμάτων στην εξουσία, με ισχυρό συνταγματικό χάρτη και με τα ανθρώπινα δικαιώματα ενεργά και αποτελεσματικά στο πρόσωπο κάθε πολίτη.

Περισσότερα

Μαρί Λεπέν – «Η Ευρώπη κοροϊδεύει την Ελλάδα…»

Γ. ΠιπερόπουλοςΓράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Βόμβες μεγατόνων τα λόγια της ηγέτιδας της Γαλλικής ακροδεξιάς κ Μαρί Λεπέν αναφορικά με την Πατρίδα μας και τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις με τους δανειστές μας στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Γαλλίδα πολιτικός που δηλώνει υποψήφια για το Προεδρικό Αξίωμα στις Γαλλικές Εκλογές του 2017 δεν μασάει τα λόγια της ούτε κρύβει την συμπάθειά της για την Ελλάδα και τους Έλληνες και μαζί την αντιπάθειά της για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Καταπέλτης η ηγέτιδα της Γαλλικής Ακροδεξιάς κ Μαρί Λεπέν καθώς δηλώνει καθαρά ότι “η Ευρωπαϊκή Ένωση κοροϊδεύει την Ελλάδα”.

Περισσότερα

Πέντε χρόνια κολυμπώντας με τα πόδια στην στεριά!

Δ. ΓιαννακόπουλοςΕπισημαίνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Πέντε ολόκληρα χρόνια πέρασαν από την 23η Απριλίου 2010, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωνε από το Καστελόριζο την υπαγωγή της Ελλάδας στον ατομικό μηχανισμό στήριξης του ΔΝΤ και της ευρωζώνης.

– Πέντε χρόνια χωρίς περεστρόικα και χωρίς (κινεζικό) πραγματισμό! Πέντε χρόνια ναυαγίου!

– Πέντε χρόνια μοναξιάς και οπισθοδρόμησης της δημοκρατίας και της εθνικής οικονομίας!

– Πέντε χρόνια όπου η επιχείρηση παράλληλης εξάλειψης του δημοσιονομικού και του εμπορικού ελλείμματος ήταν απλώς το αποτέλεσμα της Κοινωνικής Καταστροφής και της πορείας από την ανάπτυξη στην υπανάπτυξη!

– Πέντε εφιαλτικά χρόνια για τους εργαζόμενους και τους μικρούς της αγοράς!

Περισσότερα

Οι πολίτες πρέπει να μείνουν στο σκοτάδι μέχρι να τους επιβληθεί η ποινή από τους θεσμούς

Δ. ΚαζάκηςΓράφει ο Δημήτρης Καζάκης

Φωτιές άναψε στο Μαξίμου η διοχέτευση στα ΜΜΕ, διαμέσου των Financial Times, της 26σέλιδης αναθεωρημένης πρότασης της κυβέρνησης προς τις Βρυξέλλες, σχετικά με τα μέτρα που απαιτούν οι δανειστές προκειμένου να αποδεσμεύσουν την χρηματοδότηση. Είναι από τις ελάχιστες φορές που το Μαξίμου επίσημα εκδίδει ανακοίνωση για να καταδικάσει την διαρροή. Μιλάμε για πανικό, όχι αστεία.

Κι ο λόγος είναι απλός: Δεν υπάρχει καμιά πρόταση μεταρρύθμισης της κυβέρνησης που να μην εντάσσεται στην ολοκλήρωση του επικαιροποιημένου Μνημονίου (Απρίλιος 2014). Το ίδιο συμβαίνει και με τα εισπρακτικά μέτρα που σαν στόχο έχουν θέσει να αποσπάσουν εργαζόμενους και μικρομεσαίους πάνω από 7 δις ευρώ πρόσθετα έσοδα για τον προϋπολογισμό προκειμένου να πετύχουν το αδύνατο: πρωτογενές πλεόνασμα 1,5%.

Η μοναδική ελπίδα που μας δίνει το Μαξίμου είναι στην περίπτωση κατά την οποία υπερβεί η κυβέρνηση το 1,5% πρωτογενές πλεόνασμα, το επιπλέον θα δοθεί για κοινωνικούς σκοπούς. Σας θυμίζει κάτι όλο αυτό; Το ίδιο δεν υποσχέθηκε κι ο Σαμαράς με το θέατρο που έπαιξε στις αρχές του 2014 όταν ανακοίνωσε ότι δήθεν υπερέβη τον στόχο του πρωτογενούς κι έτσι μοίρασε 450 εκατομύρια σε εξαγορά ψήφων; Μια από τα ίδια λοιπόν.

Περισσότερα

Ο ιδεολογικός διχασμός Βερολίνου – Αθήνας, πέρα από τον λαϊκισμό!

Επισημαίνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΑκόμη και σοβαροί άνθρωποι στην Ελλάδα και στην Γερμανία έχουν υποταχθεί στην πολιτισμική, διανοητική και ευρύτερα γνωστική φτήνια και αναπαράγουν μια λαϊκιστική πολιτική αφήγηση, στο πλαίσιο μιας ατέρμονης προστριβής μεταξύ της γερμανικής και της ελληνικής κυβερνήσεως.

Η φάρσα αυτή μάλλον παρατράβηξε και ήρθε η στιγμή να απομυθοποιηθεί, για να πάψει να εμφανίζεται σαν πολιτική άποψη η χυδαία πρόκληση που ενυπάρχει σε αυτήν την προστριβή.

Ποτέ δεν έμπλεξα – και δεν σε έμπλεξα αναγνώστη μου – σε αυτήν την διαδικασία που αποτελεί μια συγκρουσιακή φάρσα, σαν αυτή που λαμβάνει χώρα καθημερινά στα τηλεπαράθυρα: Βλέπεις δύο πολιτικούς να «σκοτώνονται», θορυβώντας βάρβαρα μέσα στην οθόνη σου, δια της διαδικασίας των αντεγκλήσεων, που συνιστούν προσβολή της αναφερομένης ταυτότητας του καθενός από αυτούς και όχι στο επίπεδο των ιδιαίτερων συμφερόντων που αυτοί εκφράζουν – εάν πράγματι εκφράζουν! Αυτό αποκαλείται προστριβή και διαφέρει οντολογικώς από την διένεξη, την σύγκρουση μεταξύ ταξικά διαρθρωμένων συμφερόντων δηλαδή.

Περισσότερα

Όταν ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έδειχνε την θηλιά της ΕΚΤ στον λαιμό του, η Αυγή κοίταγε την θηλιά των δελφίνων της ΝΔ στον λαιμό του Σαμαρά!…

Επισημαίνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΗ πραγματικότητα κάθε κυβέρνησης, αναγνώστη μου, αναπαρίσταται δια της σημειολογίας που ορίζει την καθημερινότητά της. Αυτό μην το παραβλέπεις ποτέ! Η μελέτη των σημείων των εφημερίδων που υποστηρίζουν αξιωματικά μια κυβέρνηση, αποτελεί την μελέτη της ίδιας της πραγματικότητας που ορίζει δυναμικώς το μοντέλο διακυβέρνησης αυτής της κυβέρνησης.

Διαβάζοντας σήμερα την «Αυγή» είναι σαν να επιχειρείς να ανιχνεύσεις το γνωστικό μοντέλο που διακρίνει την σημερινή κυβέρνηση με κορμό την Ευρωπαϊκή Αριστερά, σε αντιδιαστολή με τις προηγούμενες κυβερνήσεις της ΝΔ ή του ΠΑΣΟΚ, ή ακόμη της κυβερνητικής σύμπραξης αυτών των κεντρικών κομματικών φορέων της μεταπολίτευσης του 1974. Είναι σαν να αναζητείς τις διαφορές αυτής της κυβέρνησης από τις προηγούμενες, προσεγγίζοντας τον τρόπο με τον οποίο αυτή αντιλαμβάνεται, ορίζει και διαπραγματεύεται την πραγματικότητα.

Περισσότερα

Ποιοι ενοχλούνται από το δημοψήφισμα και γιατί;

Γράφει ο Νίκος Σκουλάς,
Επιχειρηματικός Σύμβουλος – Συγγραφέας

Ν. ΣκουλάςΑφού οι μετρήσεις δείχνουν ότι το 62% ΤΩΝ Ελλήνων στηρίζει το Δημοψήφισμα, γιατί κάποιοι το πολεμούν με τόσο πείσμα;; Μήπως γιατί φοβούνται την ελεύθερη έκφραση της βούλησης των πολιτών;;

Τι είναι λοιπόν το Δημοψήφισμα; (Οι άλλοι Ευρωπαίοι το λένε Referendum). Είναι μια κορυφαία λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, μια διαδικασία άμεσης ψηφοφορίας ολόκληρου του εκλογικού σώματος προκειμένου να επικυρωθεί ή να απορριφθεί μια πρόταση που έχει ιδιαίτερη σημασία για ένα κράτος.

Και η έξοδος από την κρίση, που βασανίζει τους Έλληνες έχει ή δεν έχει ιδιαίτερη σημασία για το κράτος και τους πολίτες;;

Περισσότερα

Αυτή τη φορά ο δράκος του παραμυθιού με την τρόικα είναι πραγματικός!

Σημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΠώς γίνεται άραγε σε μια σύγχρονη σεκιουριτοποιητική κατασκευή, με την μορφή της κυρίαρχης πολιτικής αφήγησης γύρω από την τρόικα των επίσημων δανειστών της Ελλάδας, ο δράκος να είναι πραγματικός – αντικειμενικός και όχι εικονικό κατασκεύασμα για τη τηλεόραση και τα tabloid, ή τα εναπομείναντα broadsheets που μιμούνται τα tabloids;

Ποιος τραβάει το «σχοινί», η τρόικα ή η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ; Υπάρχει άραγε σχοινί και είναι πολιτικώς πρέπον στο σπίτι ενός κρεμασμένου λαού να μιλά κάποιος για σκοινί;

Αυτά τα ερωτήματα θα απαντούσα, αναγνώστη μου… χθες! Σήμερα, ωστόσο, που περνώ από την πολιτική ανάλυση και κριτική στην εφαρμοσμένη, πρακτική πολιτική, τα ερωτήματα αυτά παύουν να με απασχολούν.

Απασχολούν όσους κολυμπούν στο κενό των ελληνικών πολιτικών και όχι όσους στοχάζονται αποκλειστικά στη βάση νέων, εναλλακτικών και γιατί όχι καινοτόμων, κοινωνικώς προοδευτικών θεσμών για να καλυφθεί το κενό που χωρίζει την Τρίτη από την Τέταρτη Ελληνική Δημοκρατία.

Περισσότερα

Ε.ΠΑ.Μ. Ιωαννίνων: Ανακοίνωση

epamΔημιουργία της ιστοσελίδας του Διεθνούς Συντονιστικού

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,

Σχεδόν έναν χρόνο μετά την διεθνή συνάντηση με θέμα “Χρέος, Εθνικό Νόμισμα και Δημοκρατία” που διοργάνωσε το ΕΠΑΜ και την δημιουργία ενός Διεθνούς Συντονιστικού εναντίον της Ε.Ε. που προέκυψε από την συνάντηση, είμαστε στην πολύ ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε και την δημιουργία της ιστοσελίδας του Διεθνούς Συντονιστικού καθώς και της σελίδας του στο FB.

Ιστοσελίδα: http://www.incage.org
Σελίδα FB: facebook.com/incage.international.coordination

Περισσότερα

Το δικαίωμα στη λήθη υποκαθιστά κάθε άλλο δικαίωμα στη κυρίαρχη πολιτική αφήγηση της σύγχρονης Ελλάδας…

Επισημαίνει ο ΔΔ. Γιαννακόπουλοςημήτρης Γιαννακόπουλος

Πώς ορίζεται η νέα κανονικότητα στην οποίαν προσβλέπουν και την οποία προπαγανδίζουν οι πολιτικοί και επιχειρηματικοί φορείς που δομούν την σύγχρονη (κυρίαρχη) πολιτική αφήγηση στην Ελλάδα;

Ως δικαίωμα στη λήθη, μέσω μιας απολύτως αφηρημένης αναπαράστασης θεών, μύθων και ηρώων, που έρχονται ακριβώς στην ώρα τους για να διασκεδάσουν το πραγματικό βίωμα στη χώρα μας. Πρόκειται στην ουσία για την άρθρωση, με την μορφή δόμησης μιας νέας κανονικότητας για την Ελλάδα, του δικαιώματος των κυρίαρχων πολιτικών δυνάμεων και της οικονομικής ελίτ της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας στην διαγραφή των ιστορικών δεδομένων (σχέσεις, στάσεις, συμπεριφορές, αξίες, lifestyle, γνωστικό μοντέλο και οικονομικά χαρακτηριστικά) που συνθέτουν με αντικειμενικό τρόπο την ταυτότητά τους.

Περισσότερα

Σκωτία: Νίκησαν η Δημοκρατία και η Λογική

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γ. ΠιπερόπουλοςΚαθώς παγιώθηκαν και επισήμως την 19 Σεπτεμβρίου 2014 τα αποτελέσματα του Σκωτσέζικου Δημοψηφίσματος για απόσχιση από το Ηνωμένο Βασίλεια οι υποστηρικτές του ΝΑΙ και του ΟΧΙ, πολιτικοί αναλυτές σε όλο τον Πλανήτη και απλοί πολίτες αξιολογούν με το δικό τους τρόπο τα δεδομένα.

Το ΝΑΙ που εκπροσωπούσε την «ψυχή και το συναίσθημα» των Σκωτσέζων που βρίσκονται επί 307 χρόνια «ενσωματωμένοι» στο Ηνωμένο Βασίλειο έφτασε το 44,7%.

Το ΟΧΙ της «λογικής» υπερίσχυσε με το 55,3%.

Την έκπληξη, όμως, αποτέλεσε το σχεδόν 85% της συμμετοχής στο δημοψήφισμα καθώς το ποσοστό συνιστά απίστευτη πρωτιά σε εκλογές στην Ευρώπη και ολόκληρο τον Δυτικό κόσμο.

Ουσιαστικά νίκησε η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!…

Εδώ και μερικές ώρες αναπνέει και πάλι κανονικά ο κ Cameron, o Άγγλος Πρωθυπουργός ο οποίος τις τελευταίες μέρες αντιλήφθηκε μαζί με το επιτελείο του ότι τα ΝΑΙ αποκτούσαν επικίνδυνη για το Ηνωμένο Βασίλειο ταχύτητα και έσπευσε να βρεθεί αυτοπροσώπως στη Σκωτία ενώ τον είχε απορροφήσει τις προηγούμενες μέρες η Σύνοδος του ΝΑΤΟ.

«Ένα αποτέλεσμα υπέρ του ΝΑΙ θα ράγιζε την καρδιά μου και θα είχε παγκόσμια απήχηση καθώς θα διαμέλιζε το Ηνωμένο Βασίλειο» δήλωσε ο κ Cameron αποφεύγοντας να παραδεχθεί ότι η αρχική σταθερότητα με διαφορά 20 ποσοστιαίων μονάδων υπέρ του ΟΧΙ έφτασε στα επίπεδα του στατιστικού λάθους τις τελευταίες ημέρες πριν το δημοψήφισμα.

Βαρύ το κλίμα και σε δύσθυμη κατάσταση ο πρωτεργάτης του ΝΑΙ κ Salmond ο οποίος παραδέχθηκε ότι σε αυτή τη φάση χάθηκε για αυτόν και το επιτελείο του η ευκαιρία απόσχισης από το Ηνωμένο Βασίλειο αλλά δεν προτίθεται να καταθέσει τα όπλα.

«Ο Λαός της Σκωτίας με το πλειοψηφικό 55% αποφάσισε να μην γίνουμε Ανεξάρτητο Κράτος αυτή τη στιγμή και καλώ όλους τους συμπατριώτες μου να σεβαστούμε το αποτέλεσμα μιας αξιοθαύμαστης Δημοκρατικής διαδικασίας» δήλωσε ο κ Salmond.

Ο Πρόεδρος των Εργατικών κ Miliband θα έχει αρκετά δύσκολο έργο μπροστά του στην προσπάθεια να ανακτήσει την εμπιστοσύνη εκείνων των Σκωτσέζων που ψήφισαν ΝΑΙ αλλά δεν κέρδιαν…

Επικριτικός ο γνωστός μας κ Nigel Farage χαρακτήρισε ως «αβυσσαλέα αποτυχία τον τρόπο με τον οποίο η Κυβέρνηση χειρίστηκε το όλο θέμα εξα αρχής…»

Ανακουφισμένος και ο Ισπανός Πρωθυπουργός κ Rajoy από το αποτέλεσμα δήλωσε ότι «Ο Λαός της Σκωτίας έκανε την καλύτερη επιλογή για τη Σκωτία, για την Βρετανία και την υπόλοιπη Ευρώπη» αποφεύγοντας, βέβαια, να αναφερθεί στα δικά του εσωτερικά αποσχιστικά κινήματα…

Τελικά στη Σκωτία κέρδισε ο νους και όχι η καρδιά αλλά το ερώτημα που πλανάται πλέον πάνω από την Ευρώπη είναι σαφές: το αποτέλεσμα από το Σκωτσέζικο Δημοψήφισμα είναι η ταφόπλακα των αποσχιστικών κινημάτων η άνοιξε τον ασκό του Αιόλου;

Περισσότερα

*T a b u l a R a s a. Αίτιο ή αποτέλεσμα του ελληνικού πολιτικού αμοραλισμού;

Γράφει ο Χρήστος Παπαδημητρίου Κοινωνιολόγος-Οικονομολόγος.

Χ. ΠαπαδημητρίουΜε αφορμή την επικείμενη εκλογή Προέδρου Της Ελληνικής Δημοκρατίας και την ανήκεστο «πολιτική ίωση» των επαγγελματιών της πολιτικής να τους απασχολεί η διαδικασία μόνο ως αριθμητικό μέγεθος, και να αδιαφορούν πλήρως για το τι σημαίνει αυτό το «παιχνίδι» τους για την αξιοπιστία του θεσμού για τον οποίο δήθεν κόπτονται.

Και βέβαια σε σχέση και με το μέγεθος της εκλογικής αποχής, η οποία από όρος της πολιτικής διαδικασίας εξελίχτηκε με «ακούσιες τεχνικές» και μεθόδους σε θέση της προβοκατόρικης συζήτησης όσον αφορά το από πού αντλεί δύναμη και νομιμοποίηση ο φασισμός.

Βεβαίως εσύ αγαπητέ αναγνώστη γνωρίζεις την πραγματικότητα, ότι τον Γιάννη Aγιάννη τον έσπρωξε η πείνα στο κλέψιμο της φρατζόλας, και βεβαίως ότι τον έλληνα και σημερινό Γιάννη Aγιάννη σπρώχνει στους κόλπους της αντίδρασης η αδυναμία του χορτάτου να καταλάβει τι σημαίνει πείνα, και δυστυχώς η αδυναμία των “φερόμενων” ως δημοκρατών να εξηγήσουν γιατί απλά ενεργούν εν λευκώ στις επιταγές τρίτων.

Είναι σαφές ότι το πραγματικό γεγονός που προκαλεί ανησυχία δεν είναι τα όποια ποσοστά αποχής του εκλογικού σώματος, αλλά πρωτίστως η ηλικιακή διάρθρωση των πολιτών που στέκονται με αρνητική διάθεση απέναντι στο θεμελιώδες μέγεθος της Δημοκρατίας, αυτό της εκλογικής διαδικασίας.

Η αποχή αναμφίβολα αποτελεί ανάχωμα για την εξέλιξη της Δημοκρατίας, αν μείνουμε δε στην επί σκοπώ αριθμολογία, στην ανόητη και πολλές φορές «κατευθυνόμενη και προβοκατόρικη κουβέντα» στα κανάλια, και στην επιφανειακή άποψη «περί καναπέδων», τότε ελλοχεύει ο κίνδυνος της κοινωνικοποίησης σε αντιδημοκρατικές συμπεριφορές, τις οποίες η δημοκρατία των ηλικιωμένων από κάθε άποψη πολιτικών δεν θα μπορέσει να τιθασεύει, με απρόβλεπτες συνταγματικές συνέπειες στο εγγύς μέλλον.

Η ανεξέλεγκτη πολιτική συμπεριφορά που δημιούργησε, αυτή την προβληματική είναι ίσως η πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της χώρας μας, που οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα η «πολιτική» να βάλλεται τόσο σφοδρά, και οι «πολιτικοί» να περιχαρακώνονται σε κλειστές κάστες και επαγγελματικές ομάδες με ότι αυτό συνεπάγεται μέσα και έξω από την Ελλάδα – να συμπεριφέρονται δηλ. ως να μην κατανοούν το εφιαλτικό τοπίο που προέκυψε από συγκεκριμένες «πολιτικές», όχι μόνο για την οικονομία, αλλά και για τον κοινωνικό ιστό γενικότερα, όπως για παράδειγμα η συμπεριφορά της αποχής από τις εκλογές αποτελεί καρκίνωμα για την επιβίωση και εξέλιξη του Δημοκρατικού μας Πολιτεύματος.

Θλιβερό το φαινόμενο της ανεπάρκειας των ανθρώπων της πολιτικής, αλλά καταγεγραμμένο πλέον με νούμερα, δεν είναι αυθαίρετο αυτό που προκύπτει ως συμπέρασμα ότι συμπεριφορές και πρακτικές αγγίζουν τα όρια της tabula rasa, υπό την έννοια της πολιτικής ενέργειας χωρίς πολιτική ευθύνη καθότι κατέστη η εκτελεστική εξουσία εκτελεστικό όργανο τρίτων θεσμικών και μη θεσμικών παραγόντων.

Επικίνδυνο όμως είναι ως φαινόμενο πολύ περισσότερο για την ανάπτυξη της Δημοκρατίας, τον πολιτικό μας βίο, η και πάλι καταγεγραμμένη άποψη στην συνείδηση των πολιτών ή σωστότερα των ενεργών πολιτών, των οποίων έχει με αυτές τις συμπεριφορές και πρακτικές των «πολιτικών» περιθωριοποιηθεί η πολιτική των προσωπικότητα, και αδρανοποιηθεί η πολιτική των σκέψη και άποψη, ότι η αποχή δεν είναι το αίτιο, αλλά το αποτέλεσμα μιας βαθειά νοσηρής κατάστασης στα πολιτικά πράγματα της χώρας.

Αν από εδώ δεν ξεκινήσει η επανατοποθέτηση και η ανάταξη των φθαρμένων πολιτικών συμπεριφορών η αποχή θα συνεχίζεται, αν δηλαδή δεν αλλάξουν τακτική να βλέπουν το δέντρο και όχι το δάσος, αν δηλαδή δεν αντιληφθούν ότι δεν είναι αναντικατάστατοι, αν δηλαδή δεν σταματήσουν να φυτεύουν δέντρα στην άμμο, αν δηλαδή δεν καταλάβουν ότι τα κόμματα έχουν λόγο ύπαρξης όταν έχουν αναφορές στο πεζοδρόμιο και στους πολίτες.

Αποτελεί κοινό τόπο επίσης ότι η αρνητική ή η θετική άποψη του πολίτη όσον αφορά τον πολιτικό αποτελεί βασική παράμετρο για την ποιότητα και την ανάπτυξη η συρρίκνωση της Δημοκρατίας.

Η πολιτική άποψη και σκέψη για να προαχθεί πρέπει να υφίσταται πολιτικός χώρος, για να υπάρχει πολιτικός χώρος απαιτείται να τον στηρίζουν πολιτικές οντότητες ήθους και δυναμικής, και με αυτή την δημοκρατική πραγματικότητα ο λαός μας έχει αποδείξει ότι συμφωνεί απολύτως, κατά συνέπεια τον αδικεί αυτή η διαχέουσα άποψη περί μη συμμετοχής στα της πολιτικής ενασχόλησης.

Η άσκηση της εξουσίας τα προηγούμενα χρόνια αγνόησε την πολιτική βούληση των πολιτών, η οποία διαμορφώνεται συνήθως με πολιτικές λόγων, ασκήθηκε πέρα και έξω από κάθε λογική, αγνοώντας επιδεκτικά η κατ άλλους προσβάλλοντας χαρακτηριστικά την κοινωνική επιταγή.

Αυτή η κατάσταση της πολιτικής αδιαφορίας του κόσμου εκ της πολιτικής συμπεριφοράς των πολιτικών, αποτελεί κατά την άποψη μου αρνητικό σύμπτωμα και ανασταλτικό παράγοντα της επιβίωσης και παραπέρα εξέλιξης της Δημοκρατίας

Αυτή η πολιτική αδιαφορία μετατρέπεται πολύ σύντομα με συγκεκριμένες ιστορικές μεθόδους και πολιτικές σε πολιτική διαμαρτυρία, σε πολιτική αλχημεία, σε πολιτικό και δημοκρατικό εκτροχιασμό.

Αν λοιπόν συνεχίσουν έτσι να διάγουν τον πολιτικό τους βίο με αλαζονεία και αμετροέπεια και συνεχίσουν να θεωρούν την παρουσία τους στην πολιτική αναντικατάστατη να βλέπουν το όποιο δέντρο και όχι το κοινωνικό δάσος και το τι συμβαίνει στο πεζοδρόμιο θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια την δημοκρατία σε περιπέτειες.

Η παρατήρηση, και η περιγραφή του γεγονότος, σε ένα κείμενο που απευθύνεται σε πολίτες, ολοκληρώνεται συνήθως με πρόταση, δηλαδή δεν αρκεί για τον αναγνώστη, αλλά και για τον γράφοντα μόνο άποψη, η μόνο μακροσκελής περιγραφή και αναφορά.

Η πρόταση σαφής, ότι αν δεν επιχειρηθεί η πολιτική επανατοποθέτηση σε σχέση με το ποιο είναι το ζητούμενο ο «πολιτικός» και η επιβίωσή του, ή η «πολιτική», ο πολίτης θα επιμένει στην μη συμμετοχή, ο νέος να μην τον ενδιαφέρει το πολιτικό γίγνεσθαι, η αποχή να μεγαλώνει και το πιο επικίνδυνο η κοινωνία να μπολιάζεται με άκρως αντιδημοκρατικές παραφυάδες του τύπου των διάφορων «χρυσών και ελληνικών αυγών»
«Αυτό που δεν έπρεπε, και δεν πρέπει να ξανασυμβεί στο μέλλον είναι αυτή η αδιανόητη και αχαρακτήριστη προσβολή του πολιτικού μας υπόβαθρου, από τους ασχολούμενους με την πολιτική διαχείριση της εξουσίας, οι οποίοι αλαζονικά αγνόησαν και αγνοούν την θεμελιώδη αρχή της πολιτικής επιστήμης και ορολογίας ότι η «πολιτική» είναι μια συνεχής διαδικασία στο χρόνο εξέλιξης της Δημοκρατίας, και οφείλει ως εκ τούτου να την υπηρετεί έχοντας σήμερα ιδιαίτερα υπ όψιν του ότι η φαύλη διαχείριση των κοινών θα τον οδηγεί στο μέλλον εκεί που οδηγείται και ο πολίτης όταν παρανομεί, καθότι μια ευνομούμενη και σύγχρονα θεσμοθετημένη Δημοκρατία δεν μπορεί να προστατεύει με ειδικούς νόμους «μικρούς πολιτικούς» που επειδή βρέθηκαν στο χώρο της πολιτικής θεώρησαν και θεωρούν ότι η «Πολιτική» τελειώνει με τον «πολιτικό» .

*Ο τίτλος Τabula rasa υπονοεί την «λευκή διάθεση» για την εν λευκώ διαχείριση των ζητημάτων της ανάταξης της χώρας.

Η παραπάνω αναφορά αποτελεί κατά τίτλο και κείμενο πρώτη γραφή.

Επισημαίνεται για την αξιοπιστία εντύπου και γράφοντος.

Κείμενο στοχευόμενης γραφής στο θέμα «πολιτική εκτελεστική εξουσία», έχοντας υπ όψιν ότι άλλο πράγμα έχω την παραπάνω εξουσία, άλλο πράγμα την ασκώ, και άλλο πράγμα τι με ενδιαφέρει από την άσκησή της

Ευχαριστώ θερμά.

Περισσότερα