Τράμπα, τραμπαλίζομαι, πέφτω & τσακίζομαι!…

Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

«Είναι επικίνδυνο το παιχνίδι αυτό, παππού;» Με ρώτησε, κοιτάζοντάς με κατευθείαν στα μάτια (έτσι κάνει όταν θέλει να διαπιστώσει εάν του λέω αλήθεια ή του πουλάω… παραμύθι) ο εγγονός μου, καθώς παρακολουθούσαμε κάποια πιτσιρίκια να κάνουν «τρέλες» πάνω στο τραμπολίνο που είχε στηθεί στο Mall…

«Δεν είναι» του είπα, «εάν δεν κάνεις χαζομάρες στις άκρες του τραμπολίνο ή εάν έχεις γύρω σου προστατευτικά δίχτυα και σε παρακολουθεί η μητέρα σου…»

«Αυτή η τραμπάλα είναι επικίνδυνη;» με ρώτησε δείχνοντάς μου μία.

Περισσότερα

Ζήτω η ελληνική τηλεόραση!…

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Έχετε συνειδητοποιήσει ότι κανένα από τα τρέχοντα μεγάλα πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά προβλήματα που ταλανίζουν τους Έλληνες και μας έχουν οδηγήσει σε μαρασμό και εθνική κατάθλιψη δεν τίθεται στη διαδικασία του… δημοψηφίσματος;

Χρόνια τώρα, ατέλειωτα χρόνια, όλα τα προβλήματα «συζητιούνται» σε τηλεοπτικά πάνελ με «εκλεκτούς» σχολιαστές επιλεγμένους ΠΑΝΤΟΤΕ ανάμεσα σε περίπου 40 Κομματικά στελέχη, Υπουργούς και βουλευτές; Προσέξατε, τελευταία, ότι το Χρηματιστήριο σε παράλληλη πορεία με την επώδυνη συζήτηση περί στάσης πληρωμών και πιθανής χρεοκοπίας ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ όπως βουλιάζουν και οι Ελπίδες ενός Έθνους που πίστεψε ότι «λεφτά υπάρχουν» ότι «μπορούμε να διαχειριστούμε την κρίση» ότι ΔΕΝ θα πεινάσουμε εμείς και τα παιδιά μας ότι ακόμη υπάρχει… Ελπίδα; Τώρα μας καθηλώνουν στους καναπέδες τα τουρκικά σήριαλ, (δεν είναι αξιοπερίεργο ότι την ίδια ώρα οι ειδήσεις στην TV αναφέρονται σε πιθανά «θερμά επεισόδια ακόμη και σύρραξη με την… Τουρκία;).

Χρόνια τώρα μας έχει τυφλώσει το περίπλοκο τηλεοπτικό τοπίο δεκάδων Εθνικών, περιφερειακών και τοπικών καναλιών που όπως λέγεται «χρωστούν τα μαλλιοκέφαλα τους» αλλά συνεχίζουν να εκπέμπουν και να λειτουργούν επειδή έτσι βολεύει το Πολιτικό – Οικονομικό κατεστημένο για να εφαρμόζεται η περιώνυμη «πλύση εγκεφάλου» της ελληνικής κοινής γνώμης…

Περισσότερα

Φτάνει πια με τα τούρκικα σήριαλ!…

Του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Πριν μερικές δεκαετίες, να θυμηθούμε οι ώριμοι στην ηλικία να το μάθουν τα παιδιά μας, ΕΙΚΟΝΑ σήμαινε αφίσες και φωτογραφίες από έργα που έπαιζαν στα συνοικιακά και κεντρικά σινεμά… Ανείπωτη η υποβλητική δύναμη που μας έκανε να θέλουμε να γινόμαστε μετά την προβολή τα αγόρια πειρατές και cowboys, μυστικοί πράκτορες και αδέκαστοι λειτουργοί της Θέμιδος… και τα κορίτσια ντίβες, γυναίκες πλανεύτρες, εξωτικές μαζί και επιθυμητές…

Υπήρχε στις ταινίες του σινεμά αρχή και τέλος, υπήρχε πλοκή και δράση και μαζί όλες οι απαραίτητες προοπτικές για να εισπράξουμε κάποιο «δίδαγμα και ρητό…» Τώρα ο σύγχρονος Δούρειος Ίππος, η TV, μπήκε στα σπίτια μας καθηλώνοντας μας στον καναπέ να ρουφάμε άκριτα αμέτρητες ώρες από λίγα εγχώρια και πολλά, ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ πολλά εισαγόμενα σήριαλ, που, όπως η εποχή μας, δεν χτίζουν πρότυπα, δεν προβάλλουν ήρωες και ηρωίδες, ούτε «δίδαγμα και… ρητό» αλλά σίγουρα βοηθούν να ξεχάσουμε… τα υψηλά ποσοστά ανεργίας, τα οικονομικά προβλήματα, το καθημερινό άγχος και στρες, την ψυχοσυναισθηματική ένδεια που μας οδήγησε στην καθιέρωση ανθρώπινων σχέσεων μιας χρήσης.

Περισσότερα