Χ. Κατσούρας για το ρόλο της δημόσιας τηλεόρασης

Σε συνεδρίαση της επιτροπής μορφωτικών υποθέσεων, συμμετείχε ο βουλευτής Θεσπρωτίας κ. Χρήστος Κατσούρας. Στη διάρκεια της συνεδρίασης, όπου συζητήθηκε ο ρόλος της δημόσιας τηλεόρασης, ο κ. Κατσούρας έκανε την ακόλουθη παρέμβαση:

« Να σας ευχηθώ και εγώ με τη σειρά μου καλή επιτυχία (απευθυνόμενος στον αναπληρωτή υπουργό Πολιτισμού κ. Χυτήρη και στον διευθυντή της δημόσιας τηλεόρασης κ. Ταγματάρχη). Πράγματι ξεκινάτε καλά, τουλάχιστον με τον ένα αρχικό στόχο εξορθολογισμού. Θα δούμε στη συνέχεια.

Αλλά κυρία Πρόεδρε, κινδυνεύω να βρεθώ σε μια σύγχυση. Εγώ νόμιζα ότι δεν υπήρχε ποτέ δημόσια τηλεόραση στη χώρα. Υπήρχε κρατική τηλεόραση, υπήρχε κατ’ επέκταση κομματική τηλεόραση, αλλά δημόσια δεν νομίζω ότι υπήρξε ποτέ. Και δεν ξέρω αν θέλουμε να υπάρξει, γιατί νομίζω ότι είμαστε εγκλωβισμένοι στο παρελθόν. Θα πω δυο παραδείγματα. Δεν μπορεί σήμερα να νοείται η αντικειμενικότητα με το πόσα δευτερόλεπτα προβάλλεται ή κάθε κόμμα ή καθένας, γιατί αυτό οδηγεί στο επόμενο ερώτημα. Πως προβάλλονται αυτοί που δεν εκφράζονται μέσα από τα κόμματα, που είναι ένα τεράστιο ζήτημα.

Περισσότερα

Τηλεπολιτική και τηλεόραση δίχως τσίνορα

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Συνειδητά δεν μιλώ για την τηλεόραση, ενώ ανήκω σε αυτούς που μάλλον θα περίμενε κανείς να αναφέρονται τακτικά σ’ αυτήν. Είμαι από εκείνους που το ξέρουν το μέσο και πρακτικά (λειτουργικά) και θεωρητικά και από μέσα και από πίσω και από την έρευνα και από την πολιτική, αλλά και από την θεσμική και κοινωνικοποιητική του δομή. Να γιατί δεν μιλώ γι’ αυτό! Δεν ξέρω από πού να αρχίσω. Και αν τολμήσω να ξεκινήσω, όλα τα παραπάνω μπλέκονται μεταξύ τους και ακυρώνουν κάθε μεθοδολογική απόπειρα στο πλαίσιο ενός σχολίου. Περιστατικά μπλέκονται με πρόσωπα, ενώ η θεωρία με την τεχνολογία, τους πόρους και τις ποικίλες πηγές του μέσου, με αποτέλεσμα η απομυθοποίηση της μεγαλύτερης μυθοποιητικής μηχανής της εποχής μας να μην μπορεί να προσφέρει ένα νέο «μύθο»: ένα μήνυμα γενικό για την ελληνική τηλεόραση που δεν θα ήταν απλοϊκό ή επικίνδυνα αφαιρετικό.

Παρόλα αυτά θα τολμήσω να αρθρώσω δύο κουβέντες σχολιάζοντας την αναφορά του Διονύση Χαριτόπουλου στα κανάλια. «Δεν ενημερώνουν αλλά εκφοβίζουν» επισήμανε ο συγγραφέας, μιλώντας στην «Ελληνοφρένεια». «Η τηλεόραση καίει τα εγκεφαλικά κύτταρα [των τηλεθεατών]», πρόσθεσε. Αυτή είναι η αντίληψη μίας μερίδας σοβαρών διανοητών και γενικότερα καλλιεργημένων ανθρώπων, όχι αποκλειστικά στην Ελλάδα, αλλά διεθνώς. Μόνον που δυστυχώς η πραγματικότητα είναι μάλλον κάπως διαφορετική. Η τηλεόραση δεν είναι απλώς μέσο εκφοβισμού, αποτελεί τον εκφοβισμό αυτοπροσώπως. Δεν είναι ο εκπρόσωπος του σύγχρονου φεουδάρχη, αλλά ο ίδιος ο φεουδάρχης του σύγχρονου κόσμου μας. Ασφαλώς, όπως όλοι οι φεουδάρχες στην εποχή τους δεν ήτανε ίδιοι, έτσι και τα κανάλια διακρίνονται από διαφορετικό βαθμό «φεουδαρχικότητας». Επίσης δεν μας καίει απλώς τα εγκεφαλικά κύτταρα, αλλά παράγει άλλα στην θέση τους. Δεν σκεφτόμαστε απλώς με τον κώδικα της τηλεόρασης, αλλά είμαστε στοιχεία αυτού του κώδικα.

Περισσότερα

«Παγκόσμια Ημέρα…Τηλεόρασης;»

Του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Πέρασε ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ και ΑΣΧΟΛΙΑΣΤΗ η Κυριακή 21η Νοεμβρίου ημέρα που από το 1996 καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ ως «Παγκόσμια Ημέρα της Τηλεόρασης!» Τα ελληνικά τηλεοπτικά μας αστέρια ΔΕΝ αυτοχειροκροτηθήκανε! Τις ίδιες, όμως, μέρες και αμέσως μετά παρακολούθησε η οικουμένη στην TV, σε παγκόσμια εμβέλεια, Ιρλανδούς Δημοσιογράφους σε πρωτόγνωρη δημόσια επίθεση να «κουρελιάζουν» Πρωθυπουργό και Υπουργούς για την Οικονομική τους Πολιτική που οδήγησε την Ιρλανδία στην «ζεστή, φιλόξενη, αγκαλιά» της γνωστής σε μας τους Έλληνες…τρόικα!

Εάν νομίζετε ότι επειδή είμαι από τα πρόσωπα που συχνά με έχουν φιλοξενήσει ΟΛΑ σχεδόν τα ελληνικά, Εθνικής, Περιφερειακής και τοπικής εμβέλειας ραδιοτηλεοπτικά παράθυρα και μπαλκόνια ΔΕΝ έχω το ΔΙΚΑΙΩΜΑ να κρίνω καλόπιστα τους οικοδεσπότες μου, μη συνεχίσετε το διάβασμα, ΣΤΟΠ εδώ! Εάν, μάλιστα, σας διακρίνει η τάση να υποβαθμίζετε την τηλεοπτική εικόνα ως παιδαγωγικό εργαλείο, τότε σας ΙΚΕΤΕΥΩ, κάνετε ΣΤΟΠ εδώ !

Η ουσία το περιεχόμενο και ο «λόγος» όχι μόνο στην ελληνική αλλά στην παγκοσμιοποιημένη πλέον «τηλεοπτική δημοκρατία» δίνουν τη θέση τους στο περίβλημα, στο επιδερμικό, στην εικόνα. Ίσως άλλοι λαοί να μην νοιάζονται για αυτές τις μεταλλάξεις, αλλά εμάς εδώ στην χώρα κοιτίδα του πολιτισμού, της δημοκρατίας και της λογικής έπρεπε να μας…πειράζει καθώς το πρόβλημα δεν είναι η δημοκρατία την οποία εμείς κάποτε διδάξαμε στους λαούς αλλά με 40-50-60-70% ΑΠΟΧΗ, Λευκά και ΑΚΥΡΑ αποδείξαμε στις 7 και 14 Νοεμβρίου ότι «ξεχάσαμε» να…σεβόμαστε!…

Περισσότερα

Κι εσύ λαέ μην ξεχνάς το τηλεκοντρόλ…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Δεν πάει πολύς καιρός από τότε που ο Κ. Καραμανλής δήλωσε κουρασμένος στον Χατζηνικολάου και αποχώρησε από τον πρωθυπουργικό θώκο. Το ίδιο αίσθημα κοπώσεως βασανίζει και τον φίλο μου τον Γρηγόρη, αν και φαινομενικά μοιάζει να προέρχεται από άλλα αίτια. Τούτος αποφάσισε να απέχει από τις εκλογές γενικώς, διότι κουράστηκε να  ψηφίζει και να βλέπει ότι η ψήφος του δεν είναι ικανή να βελτιώσει τη ζωή του.

Στην πραγματικότητα όμως ο Γρηγόρης, όπως και ο Κώστας παλαιότερα, ταλαιπωρείται από την απεικόνιση της οικονομικής καταστάσεως μέσω της τηλεοράσεως. Ξέρεις τι είναι κάθε βράδυ να ακούς για μέτρα και κόντρα μέτρα λιτότητας και να βλέπεις τον πρωθυπουργό αποφασισμένο να σου …αλλάξει τα φώτα, καθώς έχει λάβει εντολή από την τρόικα να τα αλλάξει όλα, τα οποία θα άλλαζε αλλιώς αν η ζωή τα ‘φερνε αλλιώς ! Ταλαιπωρείται η ψυχή σου, κλονίζεται η πίστη στον εαυτό σου και στον συνάνθρωπο, καθώς η πίστη σου στους πολιτικούς έχει μάλλον εδώ και πολλά χρόνια κλονιστεί. Ο Κώστας μάλιστα δεχόταν διπλό κτύπημα. Το μεσημέρι του λέγανε τι μέτρα όφειλε να λάβει και το βράδυ από τα κανάλια, τι θα πάθαινε αν τα ελάμβανε. Συνήθως μάλιστα του τα λέγανε οι ίδιοι και το μεσημέρι και το βράδυ. Ζωντανό πτώμα  είχε καταντήσει ο άνθρωπος.

Να σκεφτείτε, ο Γιώργος Παπανδρέου τις ώρες των «δελτίων» και γενικότερα των ενημερωτικών εκπομπών, δεν παρακολουθεί τηλεόραση. Του το έχει απαγορεύσει ο θεράπων επικοινωνιολόγος του. Προτιμά ή να κάνει δηλώσεις ή να κάνει διαλογισμό, οραματιζόμενος την παγκόσμια διακυβέρνηση, ως την νιρβάνα του σύμπαντος, σύμφωνα με το κινεζικό δόγμα All-Under-Heaven (tianxia). Αυτά που διαβάζει την επομένη ημέρα απευθυνόμενος στο ημεδαπό κοινό ή στην διεθνή κοινή γνώμη, είναι προφανώς το αποτέλεσμα αυτής ακριβώς της ψυχοσωματικής και πνευματικής άσκησης. Δεν εξηγείται αλλιώς το υπερβατικό της υπόθεσης και η φρεσκάδα του πρωθυπουργού μας.

Περισσότερα

Ανακοίνωση “ΑΥ.ΡΙ.Ο.”

Το «ΑΥ.ΡΙ.Ο. για την Ήπειρο» επισημαίνει ότι η προεκλογική εκστρατεία εξελίσσεται με χαρακτηριστική απουσία τηλεοπτικών αλλά και ραδιοφωνικών διαλόγων μεταξύ των επικεφαλής των ψηφοδελτίων για την Περιφέρεια της Ηπείρου. Χωρίς ασφαλώς να αποτελεί ολοκληρωμένη ενημέρωση, η ζωντανή αντιπαράθεση μεταξύ των υποψηφίων Περιφερειαρχών δίνει τη δυνατότητα στους πολίτες να έχουν μέτρα σύγκρισης και βοηθάει στην τελική τους επιλογή.

Ειδικά τα δημόσια Μέσα Ενημέρωσης, η Κρατική Ραδιοφωνία και τα Δημοτικά Ραδιόφωνα, οφείλουν να προγραμματίσουν άμεσα ζωντανούς διαλόγους, και εφ’ όλης της ύλης και θεματικούς, και να καλέσουν όλους τους υποψήφιους Περιφερειάρχες Ηπείρου, όπως απαιτεί η Οδηγία του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου. Εάν κάποιοι από αυτούς δεν θέλουν να εμφανιστούν στους διαλόγους αυτούς, έχουν ασφαλώς κάθε δικαίωμα, αυτό όμως δεν πρέπει να παρασύρει στην αφωνία τα δημόσια Μέσα Ενημέρωσης, τα οποία χρηματοδοτούν οι πολίτες της Ηπείρου.

Ο Γιάννης Παπαδημητρίου προτείνει επίσης τη διεξαγωγή τηλεοπτικού debate μεταξύ όλων των υποψηφίων Περιφερειαρχών και την ταυτόχρονη μετάδοσή του από όλους τους τηλεοπτικούς σταθμούς της Ηπείρου. Καλεί μάλιστα τους συνυποψηφίους του να αποδεχθούν δημόσια την πρόταση αυτή, ώστε να γίνει εφικτός ο άμεσος προγραμματισμός της. Εκ μέρους του «ΑΥ.ΡΙ.Ο. για την Ήπειρο» δεν τίθεται κανένα θέμα επιλογής ή αποκλεισμού δημοσιογράφων.

Περιοδεία στην οδό Αβέρωφ

Κλιμάκιο της παράταξης «ΑΥ.ΡΙ.Ο. για την Ήπειρο» με επικεφαλής τον υποψήφιο Αντιπεριφερειάρχη Ιωαννίνων Κώστα Λούκα, επισκέφθηκε προχθες την ιστορική οδό Αβέρωφ και ενημερώθηκε για τα προβλήματα των επαγγελματιών, που δημιουργούν εικόνα παρακμής στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Τους τελευταίους λίγους μήνες έχουν κλείσει 12 επιχειρήσεις (!) ενώ, εκτός από την αισθητή πτώση του τζίρου, σοβαρό πρόβλημα δημιουργούν τα ενοίκια που εν μέσω κρίσης παραμένουν σε δυσθεώρητα ύψη αλλά και η μόνιμη κατάληψη των λιγοστών θέσεων στάθμευσης. Τέλος, ειδικά ο κλάδος της γιαννιώτικης λαϊκής τέχνης βρίσκεται αντιμέτωπος με φαινόμενα αθέμιτου ανταγωνισμού, εξαιτίας του κατακλυσμού κινέζικων απομιμήσεων, που έχουν πλημμυρίσει την αγορά χωρίς να αναγράφεται η χώρα προέλευσης. Η αντιπροσωπεία του «ΑΥ.ΡΙ.Ο. για την Ήπειρο» δεσμεύτηκε για την ανάδειξη των προβλημάτων αυτών.

Περιοδεία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

Σήμερα Παρασκευή 15 Οκτωβρίου κλιμάκιο του «ΑΥ.ΡΙ.Ο. για την Ήπειρο» με επικεφαλής τον υποψήφιο Περιφερειάρχη Ηπείρου Γιάννη Παπαδημητρίου θα περιοδεύσει στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και θα έχει επαφές με την Πρυτανική Αρχή, τον σύλλογο ΔΕΠ και τους εργαζόμενους.

Περισσότερα

Πιπερόπουλος: Αποχή από την ΤV!

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Επειδή αποφάσισα να μην αποδεχτώ καμία πρόσκληση από σήμερα 28 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 28 Νοεμβρίου και να μην εμφανιστώ σε ΚΑΝΕΝΑ από τα Πανελλαδικής εμβέλειας τηλεοπτικά κανάλια που πολύ συχνά με φιλοξένησαν στη διάρκεια των τελευταίων 3 δεκαετιών, καταθέτω την σημερινή μου blog-άποψη ως «αιτιολογία» της πράξης μου… Εκεί στις δεκαετίες του ’50 και ’60, ΕΙΚΟΝΑ σήμαινε αφίσες και φωτογραφίες από έργα που έπαιζαν στα συνοικιακά και κεντρικά σινεμά…Ανείπωτη η υποβλητική δύναμη που μας έκανε να θέλουμε να γινόμαστε μετά την προβολή τα αγόρια πειρατές και cowboys, μυστικοί πράκτορες και αδέκαστοι λειτουργοί της Θέμιδος…και τα κορίτσια ντίβες μυστηριώδεις, γυναίκες πλανεύτρες και εξωτικές όσο και επιθυμητές…Υπήρχε στις ταινίες του σινεμά αρχή και τέλος, υπήρχε πλοκή και δράση και, φυσικά, όλες οι απαραίτητες προοπτικές για να εισπράξουμε κάποιο «δίδαγμα και ρητό…»

Μπορεί να βιάστηκε ο George Orwell δίνοντας στο βιβλίο του για τίτλο το «1984», αλλά τελικά δικαιώθηκε για τη δύναμη της Τηλεόρασης να καθοδηγεί την κοινή γνώμη σε στόχους επιθυμητούς καθώς αποδεχόμενη την προπαγάνδα ως ενημέρωση συναρπάζεται, ακολουθεί άβουλα, αξιολογεί άκριτα, υιοθετεί ασυλλόγιστα!.. Και έτσι ζει τελευταία το ελληνικό τηλεοπτικό κοινό μια ιδιόμορφη τραγωδία με άγνωστες προεκτάσεις που αδυνατούμε να συλλάβουμε, να κατανοήσουμε και στο μέτρο που το επιτάσσουν οι περιστάσεις και το απαιτούν οι καιροί να ερμηνεύσουμε παραγωγικά. Τώρα ο σύγχρονος Δούρειος Ίππος, η ΤιΒι, μπήκε στα σπίτια μας καθηλώνοντάς μας στον καναπέ να ρουφάμε άκριτα αμέτρητες σειρές εγχώριων και εισαγόμενων σήριαλ, που – σαν την εποχή μας – δεν χτίζουν πρότυπα, δεν προβάλλουν ήρωες και ηρωίδες, ούτε « δίδαγμα και…ρητό» αλλά σίγουρα βοηθούν να ξεχάσουμε … τα υψηλά ποσοστά ανεργίας, τα οικονομικά προβλήματα, το καθημερινό άγχος και στρες, την ψυχοσυναισθηματική μας ένδεια που μας οδήγησε στην καθιέρωση ανθρώπινων σχέσεων μιας χρήσης.

Αρχές της δεκαετίας του ’60 και ήμουν νεαρός φοιτητής Κοινωνιολογίας-Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο όταν γνώρισα σε Δημοτικό ΚΑΠΗ της απίστευτης χοάνης λαών, φυλών, γλωσσών και πολιτισμών, που έδωσε το όνομά της και στο Πανεπιστήμιό μου, της ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ, το μακαρίτη πια Jose Eusebio Rodriguez, άντρα διπλά διαζευγμένο και πολλαπλά ξεχασμένο από τα εντός και εκτός γάμου παιδιά του. Είχε αγοράσει μια (γιγάντια για εκείνη την εποχή) έγχρωμη τηλεόραση 27 ιντσών και μια άνετη πολυθρόνα-ξαπλώστρα. Κάθε φορά που είχε σεκλέτια και θυμόταν την πατρίδα του στη Νότια Αμερική, πνιγμένος στη μοναξιά της πάντα πολύβουης, πολυάνθρωπης, και συνάμα απάνθρωπης μεγαλούπολης που ποτέ δεν κοιμάται, απλωνόταν με κινήσεις σχεδόν καταναγκαστικής ιεροτελεστίας στην ξαπλώστρα και άναβε το πούρο Αβάνας άνοιγε την έγχρωμη ΤιΒι του ταξιδεύοντας ολομόναχος στη μαγική χώρα του Όζ.

Αν και γίναμε γνώριμοι και «φίλοι» νέος εγώ εθελοντής ως φοιτητής κοινωνιολογίας-ψυχολογίας, γέροντας εκείνος απόμαχος της βιοπάλης στον κόσμο της βιομηχανικής παραγωγής, αλλά κοντινοί «συγγενείς» στην κουλτούρα – βοήθησε το δικό μου ταμπεραμέντο της μεσογείου και το δικό του της καραϊβικής – ποτέ του δεν μου εκμυστηρεύτηκε που τα έβρισκε τα περιώνυμα «πούρα Αβάνας» παρά το ασφυκτικό εμπάργκο της Αμερικάνικης Κυβέρνησης πάνω στο νησί που ήταν και παραμένει η πατρίδα του Μαρξιστή Δόκτορα Φιντέλ Κάστρο… Στην εποχή της αποβλακωτικά παθητικής τηλοψίας που βιώνουμε αναρωτιέμαι εάν θα ήταν λύτρωση αν ΟΛΟΙ οι Έλληνες παίρναμε το δίκανο και πυροβολούσαμε την ΤιΒι μας ουρλιάζοντας…«τη σκότωσα επειδή την αγαπούσα»;…  Ή μήπως η παρότρυνσή μου αυτή θα δικαίωνε την κρυφή υποσυνείδητη πρόφαση για να βγούμε μετά στην αγορά να προμηθευτούμε σύγχρονα ΤV σετ με επίπεδες οθόνες τύπου «Home Cinema με ήχο Surround» για να ξεφύγουμε από την πικρή μας μοναξιά;

Όποιος έτσι συλλογιέται, αφού ολοκληρώσει τη διαδικασία που συνιστά ο τίτλος μου, ας φροντίσει για την ολοκληρωμένη απόλαυση να ανάψει και ένα πούρο Αβάνας… Κατασκευάζονται ΑΚΟΜΗ από χέρια φτωχών Κουβανών Σοσιαλιστών αλλά διατίθενται στον ελλαδικό χώρο σε τιμές σαφέστατα…καπιταλιστικές!…

Περισσότερα

Γονείς στην Τι-Βι, παιδιά στις καφετέριες!

Του καθηγητή  ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Το έχω ξαναγράψει ότι τα μεγάλα ψυχοκοινωνικά φαινόμενα, αυτά που με την ολοκλήρωσή τους μορφοποιούν νέα σχήματα, δομές, θεσμούς και θεσμικά όργανα είναι δύσκολο, εάν όχι ακατόρθωτο, να τα μελετήσει και να τα αξιολογήσεις κανείς με επιτυχία την ώρα που βρίσκονται σε εξέλιξη.

Είναι παγκοίνως αποδεκτή νομίζω η διαπίστωση ότι τέτοια φαινόμενα βιώνουμε ήδη στην Πατρίδα μας και το έργο των κοινωνιολόγων και των άλλων επιστημόνων της συμπεριφοράς γίνεται ακόμη πιο δύσκολο καθώς η γοητευτική εικόνα της τηλεόρασης και η συγχορδία των ελληνικών ΜΜΕ παρεμβάλλει  πρόσθετες δυσκολίες.

Η τηλεόραση αδρανοποιεί πλήρως τον μέσο Έλληνα και Ελληνίδα που αποδεικνύουν περίτρανα του λόγου το αληθές της Κινεζικής παροιμίας όπου «μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις» και οι εικόνες της ελληνικής ΤV μας έχουν καταντήσει από Λαό “λεξιπλάστη και λεξιλάγνο” σε λαό που πάσχει από…λεξιπενία και ταυτόχρονα, ώ του θαύματος της…τρόικα οικονομικά…πενόμενο!

Αυτό που είχε πει ο γέρος της Δημοκρατίας ότι «στην Ελλάδα ευημερούν οι αριθμοί και πένονται οι πολίτες» θα το προσαρμόσω στα τρέχοντα δηλώνοντας ότι σήμερα «ευημερεί η τηλεθέαση σε πολίτες που πένονται»

Η καθημερινή τηλεοπτική πραγματικότητα και μαζί η κυρίαρχη θεματολογία της είναι γνωστή σε όλους μας. Ξεκινά χαράματα, καθώς οι παρουσιαστές των εκπομπών σε σταθμούς τηλεοράσεων και ραδιοφώνων πανελλαδικής εμβέλειας βοηθούμενοι από «ειδικούς» περί την οικονομία και στελέχη των κομμάτων της συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης βομβαρδίζουν τα αυτιά μας με αριθμούς, επιχειρήματα εικόνες και λεκτικές απεικονίσεις της καθημερινής μας πραγματικότητας και τελειώνει τις μεταμεσονύκτιες μικρές ώρες με τις σχετικές πολιτικές – οικονομικές – πολιτισμικές εκπομπές. Εάν δεχθούμε όσα οι παρουσιαστές των εκπομπών και οι επισκέπτες τους μας σερβίρουν θα οδηγηθούμε ως  Έθνος με αδιαφιλονίκητη σιγουριά σε βαθιά κατάθλιψη!…

Αναφέρομαι, όπως καταλαβαίνετε, στην περιώνυμη και συνάμα περιβόητη πλέον ραδιοτηλεοπτική «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ» της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας την οποία εκπροσωπούν παππούδες και γιαγιάδες που συνθέτουν την ευπαθή ομάδα των δεινοπαθούντων Ελλήνων συνταξιούχων. Αυτούς εγκλωβίζουν στο σπίτι η υγεία και η ανέχεια και καθηλώνουν μπροστά στους δέκτες της τηλεόρασης σε καθημερινή βάση μετουσιώνοντάς τους σε φανατικούς θαυμαστές και «καταναλωτές» που καταγράφουν τα μηχανάκια της AGB στην πυρίκαυστη ζώνη του τετράωρου έξι με δέκα προ-μεσημβρίας…

Τις θέσεις «θαυμαστών και στατιστικών στοιχείων τηλεθέασης» παίρνουν στη συνέχεια με τα πάθη και τις παλινωδίες τους οι συνομήλικοί μου μπαμπάδες και μαμάδες που εξέρχονται κατά χιλιάδες αναπάντεχα βίαια από τους χώρους της παραγωγικής διαδικασίας καθώς εργοστάσια, βιοτεχνίες και μικρό-μεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν με ρυθμούς απίστευτα γοργούς ακόμη και για την Ελληνική οικονομική πραγματικότητα η οποία τόλμησε να περάσει από την προ-βιομηχανική στην μεταβιομηχανική κοινωνία χωρίς να γίνει ποτέ…βιομηχανική και φρόντισαν να την ΛΕΗΛΑΤΗΣΟΥΝ επί 36 τώρα χρόνια ΠΑΣΟΚ και ΝΔ!

Ακολουθούν μπροστά στις τηλεοπτικές οθόνες των καφετεριών τα  παιδιά μας τα οποία κρατώντας πτυχία πολύ καλών σχολών και τμημάτων ελληνικών και ξένων πανεπιστημίων και ΤΕΙ παραμένουν συνωστισμένα  στην ουρά της…ανεργίας, σε απέλπιδες προσπάθειες, φορτισμένες και, ενίοτε σφαλερά φωτισμένες, από την  ελπίδα ότι θα δούνε κάποια μέρα σύντομα το ποθητό φως στην άλλη άκρη του τούνελ!..

«Φώς και ανάκαμψη» βλέπει σε λίγους μήνες λέει στη Βουλή και στις συνεντεύξεις του ο καθ ύλη αρμόδιος επί των οικονομικών Υπουργός Διδάκτωρ Οικονομικών του Λονδρέζικου Business School Γιώργος Παπακωνσταντίνου…

Εάν την παραπάνω ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ που εμείς βιώνουμε ως πολίτες και οι ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές επαναλαμβάνουν κατά κόρον κάποιοι μας την περιέγραφαν μερικά χρόνια πριν ως πιθανό σενάριο-αποτέλεσμα  της ένταξής μας στην μεγάλη Ευρωπαϊκή Κοινότητα και της εισόδου μας στην ΟΝΕ είμαι σίγουρος ότι με την κλασική ειρωνική διάθεση που μας διακρίνει ως λαό θα τους λέγαμε «…να μας λείπει το βύσσινο!…»

Δυστυχώς, «το βύσσινο» μας το σερβίρισαν, να είναι καλά ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, και αφού τους επιτρέψαμε να μας ξεγελάσουν με σοκολατάκια και χάντρες, λες και ήμασταν πιτσιρίκια, τώρα – με ΜΠΑΜΠΟΥΛΑ – την τρόικα είμαστε οι Έλληνες υποχρεωμένοι να το…φάμε και, εάν μου επιτραπεί να παραφράσω τον αείμνηστο Μένιο Κουτσόγιωργα, «δεν δικαιούμαστε να ομιλούμε ή να…  παραπονιόμαστε!»

Έτσι μου έρχεται να φωνάξω: «ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΟΥΜΕ!!!» Θα μου θυμώσετε πολύ;

Περισσότερα