Τραπεζική καταιγίδα

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Ευρώ, νομίσματα, χρήμα, χρήματαΕίναι υπερβολικό να παρομοιάζει κανείς τη ναυαρχίδα της Γερμανίας με μία νέα Lehman Brothers, από την οποία θα ξεκινούσε η προβλεπόμενη κατάρρευση του παγκοσμίου χρηματοπιστωτικού συστήματος; Ίσως, εάν δεν επενέβαινε ο Α. Σόιμπλε.

Περισσότερα

Το μέσο εισόδημα στην Ελλάδα έχει καταρρεύσει στο επίπεδο της δεκαετίας του ’80

Δ. ΚαζάκηςΓράφει ο Δημήτρης Καζάκης

Τα τελευταία επτά χρόνια, η οικονομική κατάρρευση στην Ελλάδα έχει εξαλέιψει όλη την πρόοδο ειδικά για τους φτωχούς των προηγούμενων 28 χρόνων, σημειώνει η Washington Post στις 10 Απριλίου.

Η ελληνική οικονομία έχει συρρικνωθεί όσο περίπου των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης στο μεσοπόλεμο. Ποτέ ξανά στην ιστορία της δεν υπέστη τέτοια συρρίκνωση σε συνθήκες ειρήνης. Και συνεχίζει να συρρικνώνεται σε τρέχουσες τιμές. Η ανεργία υπερβαίνει το 27% επίσημα, η μερική απασχόληση το 10%, ενώ η απόσυρση από την αγορά εργασίας υπολογίζεται σ’ ένα επίσης 10% της απασχόλησης. Με άλλα λόγια, σχεδόν 1 στους 2 Έλληνες από τον οικονομικά προς εργασία πληθυσμό είτε είναι άνεργος, είτε άεργος, είτε με μεροκάματα στη χάξη και τη φέξη.

Περισσότερα

Αν ο Κρούγκμαν ήταν δικτάτορας κι εγώ πολιτικός…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Δ. Γιαννακόπουλος«Εάν εγώ ήμουν δικτάτορας, θα παρέτεινα την επίσημη αργία τόσο ώστε να προετοιμάσω το έδαφος για νέο νόμισμα [στη Κύπρο]», δηλώνει ο νομπελίστας Πολ Κρούγκμαν, σε άρθρο του στους New York Times. Με απλά λόγια ο οικονομολόγος διαχωρίζει με ένα πυκνό πέπλο άγνοιας τα οικονομικά από τα πολιτικά και τα γεωπολιτικά και διατυπώνει μια αντικειμενικότητα, όπως προκύπτει για την Κύπρο μετά την απόφαση… (ποιου ακριβώς;) για διάλυση του ενός από τους δύο πυλώνες της οικονομίας της: του τραπεζικού της συστήματος.

Δυστυχώς η κυπριακή εθνική οικονομία είναι μια πολύ προβληματική υπόθεση. Από την μια είναι εξειδικευμένη περιοριστικά σε δύο βασικούς τομείς, ενώ από την άλλη μέχρι χθες εμφανιζόταν και ήταν μια πολύ ανοικτή οικονομία, με βασικούς πυλώνες εξαγωγών τις τραπεζικές υπηρεσίες και τον τουρισμό.

Περισσότερα

Πέρα από την οικονομική σύλληψη της Ευρώπης

Γράφει ο Μαυροζαχαράκης Μανόλης,
Κοινωνιολόγος – Πολιτικός Επιστήμονας

Υπό την οδυνηρή επίδραση του πρόσκαιρου μνημονιακού πνεύματος των καιρών μας, δικαίως ή αδίκως η Ευρώπη και η οικονομική κρίση, έχουν γίνει πλέον ζητήματα συνώνυμα. Εύλογα άλλωστε, αφού εδώ και τέσσερα περίπου χρόνια όταν πολιτικοί ή ειδικοί αναφέρονται στην Ευρώπη, περιορίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην οικονομική κρίση. Οφθαλμοφανώς λοιπόν προδιαγράφεται μια τάση περιορισμού της Ευρώπης στο οικονομικό πεδίο.

Μια τάση εντούτοις εξαιρετικά επικίνδυνη, διότι χαμηλώνει αφενός τραγικά τον πήχη των προσδοκιών απέναντι στο ευρωπαϊκό όραμα και στο ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο αλλά κυρίως διότι εμπεδώνεται στις ευρωπαϊκές κοινωνίες μια λογική «ανεκτικότητας» απέναντι σε νέα κύματα λιτότητας με τον μανδύα της σωτηρίας των ευρωπαϊκών κεκτημένων κάθε φορά.

Περισσότερα

Μια «έντιμη» αν και όχι καλή λύση που άργησε δυο χρόνια…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Χρειάστηκε πρώτα να εκτεθεί ανεπανόρθωτα η ηγεσία της ΕΕ, να εξευτελιστεί απολύτως το ελληνικό πολιτικό σύστημα, να ταπεινωθεί ελεεινά ο ελληνικός λαός και να αποκαλυφθεί περίτρανα το κερδοσκοπικό παιχνίδι του χρηματοπιστωτικού λόμπυ με τα ευρωπαϊκά κρατικά ομόλογα, για να βγει σήμερα το Der Spiegel και να γράψει αυτά που εδώ και πολύ καιρό ψυθιρίζονται όχι μόνο στο Βερολίνο και το Παρίσι, αλλά και στις Βρυξέλλες και κυρίως στη Νέα Υόρκη και την Ουάσιγκτον: Η Ελλάδα δεν θα καταστραφεί και η ΕΕ θα ξαναβρεί σχέσεις ισορροπίας με την χρηματαγορά στον βαθμό που θα σταματήσει η φαρσοκωμωδία με την ελληνική δήθεν διάσωση, θα εγκαταλειφθούν τα κακόγουστα πειράματα που αποτελούν προϊόντα Συνόδων Κορυφής και απίθανων διαπραγματεύσεων μεταξύ εκπροσώπων θεσμικών επενδυτών ελληνικών ομολόγων, τρόικας και Ελλάδας και επιτραπεί στην χώρα μας να ακολουθήσει μία ορθόδοξη χρεοκοπία, εντασσόμενη στην συνέχεια σε ένα αναπτυξιακό σχέδιο τύπου Μάρσαλ.

Το ζήτημα είναι ότι για λόγους πολιτικούς μάλλον παρά οικονομικούς, μετά από αυτό η χώρα δεν μπορεί να παραμείνει στην ευρωζώνη ή τουλάχιστον να παραμείνει στην ευρωζώνη ως κανονικό μέλος της. Αυτό δεν το αναφέρει ο συντάκτης της ηλεκτρονικής έκδοσης του γερμανικού περιοδικού, μοιάζει όμως να αποτελεί κοινό τόπο όσων προβληματίζονται επί της σχετικής προτάσεως.

Περισσότερα

“Τακτοποίηση” σε πράσινο και μπλε φόντο

Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Τώρα εάν τελικά τη χαρακτηρίσουμε ως Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας, ή Κυβέρνηση Εθνικής Συναίνεσης ή καλύτερα Κυβέρνηση εμφανώς «Πράσινο – μπλε» και βάλε, ΔΕΝ έχει και πολλή σημασία!!! Στα τελευταία 37 χρόνια είχαμε για 21 χρόνια Πράσινες Κυβερνήσεις και για άλλα 16 χρόνια Μπλε Κυβερνήσεις… ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑΣ!! Βόλευε αυτό «κάποιους» αλλά δείτε πού φτάσαμε! Και καθώς τα γκάλοπ εδώ και μήνες έδειχναν ότι ΔΕΝ υπάρχει καμία πλέον πιθανότητα πράσινης ή μπλε ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑΣ, ΞΑΦΝΙΚΑ μας προέκυψε το δραματικό Παρασκευο – Σαββατο – Κυριακο – Δεύτερο κατά το οποίο ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, Παπανδρέου και Σαμαράς ομόθυμα (αλλά και κατά τι… απρόθυμα) επαλήθευσαν το γνωστό «ώδυνεν όρος και έτεκεν μυν…» Με άλλα λόγια, αφού μας «τακτοποίησαν» επί ΤΡΙΑΝΤΑ ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ Οικονομία, Λαό και Έθνος οι πράσινοι και οι μπλε και τώρα θα μας «τακτοποιήσουν» από… κοινού!

Ο σχετικός Γαλλικός όρος της συγκεκριμένης «τακτοποίησης» είναι επιτυχέστατος αλλά ΔΕΝ τολμώ να τον χρησιμοποιήσω, εδώ που φτάσαμε… Μετά την ιστορική απόφαση της Συνόδου Κορυφής της 27ης Οκτωβρίου 2011 «ο λαός μας απαλλάχθηκε από τον βραχνά της χρεοκοπίας,» είχε πει στο Υπουργικό Συμβούλιο ο κ. Παπανδρέου (τα ίδια περίπου λόγια είχε πει και τον περασμένο Ιούλιο όταν το «κούρεμα» ήταν της τάξης του 21%…) και πρόσθεσε ότι «Βρεθήκαμε στο χείλος της αβύσσου, αλλά δεν το βάλαμε κάτω. Κάναμε θυσίες, αλλά όπως είχα δεσμευτεί οι θυσίες δεν πήγαν χαμένες…» και ότι πλέον «ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε το μέλλον πιο αισιόδοξα και τις μεγάλες αλλαγές. Την Ελλάδα που μπορεί»… Και κατέληξε, «Έχουμε πολύ δουλειά μπροστά μας, αλλά θα τα καταφέρουμε». Και ο κ. Βενιζέλος είπε χαρακτηριστικά πως «μπήκε πάτος στο βαρέλι του ελληνικού δημοσίου χρέους», και «στεγανοποιείται το ελληνικό δημόσιο χρέος».

Περισσότερα

Τελειώνουν τα ψέματα…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Όπως ίσως παρατηρείτε μια χαρά κατασκευάζεται στην Ελλάδα το κλίμα εξόδου της χώρας από την ευρωζώνη. Κίνηση που όμως συνεπάγεται και την προσωρινή έστω απομάκρυνση μας από την ΕΕ, με (συνολικές) συνέπειες για εμάς και την ίδια την Ένωση που δύσκολα θα μπορούσε κανείς να προσεγγίσει με σχετική ακρίβεια. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η πολιτικό – επιχειρηματική τάξη της χώρας διαμορφώνει τις κοινωνικό – οικονομικές συνθήκες και τις επικοινωνιακές νομιμοποιήσεις που θα εμφανίσουν την έξοδο μας από τη ζώνη του ευρώ ως «ευλογία» ή λύτρωση από το διαρκές βασανιστήριο της προσαρμογής σε ένα αντιαναπτυξιακό μοντέλο διαρκούς φτωχοποίησης.

Το ΔΝΤ απέτυχε ή η κυβέρνηση απέτυχε (εξαρτάται από το ποιος το λέει) στη μεταμόρφωση της Ελλάδας με αποτέλεσμα η δραματική επιβάρυνση των δημοσιονομικών μεγεθών και η ασφυξία στην αγορά να προκαλούν πλέον χαοτικές καταστάσεις, οι οποίες με τη σειρά τους αποσυντονίζουν όλους τους κρατικούς θεσμούς και απορρυθμίζουν τους κοινωνικούς, διαπιστώνουν τώρα όσοι βυθισμένοι στην άγνοια και τον καιροσκοπισμό τους λοιδορούσαν όλους όσους εγκαίρως προειδοποιούσαμε για τις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες αυτής της στρατηγικής.

Περισσότερα

Μία σοσιαλδημοκρατική εκτίμηση της συνόδου κορυφής

Του Μαυροζαχαράκη Μανόλη,
Κοινωνιολόγος – Πολιτικός Επιστήμονας

Την προηγούμενη εβδομάδα, οι επικεφαλής των χωρών της ευρωζώνης συμφώνησαν σε ένα νέο πακέτο μέτρων για την αντιμετώπιση της κρίσης που καραδοκεί σε όλη την Ευρώπη από ένα ενδεχόμενο κατάπτωσης της Ελλάδας. Είναι πρόδηλο ότι ή όλη προσπάθεια ξεκίνησε με πολλά εμπόδια και με μεγάλη απροθυμία της Angela Merkel. Τελικά όμως είχε αίσιο τέλος.

Παρά το γεγονός ότι η Γερμανίδα καγκελάριος, μαζί με τους ηγέτες της Ολλανδίας και της Φιλανδίας μέχρι την τελευταία στιγμή δεν εγκατέλειψαν την ιδέα της «τιμωρίας», την ιδέα δηλαδή ότι χώρες με δημοσιονομικό πρόβλημα πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά, αναγκάστηκαν τελικά να υποκύψουν στις φωνές που υπερασπίστηκαν απλά το θεσμικό οικοδόμημα της Ευρώπης.

Περισσότερα

Deja vu: σε «πράσινο» & «μπλε»φόντο!…

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Με την ιστορική απόφαση της Συνόδου Κορυφής ο λαός μας απαλλάχθηκε από το βραχνά της χρεοκοπίας, είπε στο Υπουργικό Συμβούλιο ο κ. Παπανδρέου και πρόσθεσε ότι «Βρεθήκαμε στο χείλος της αβύσσου, αλλά δεν το βάλαμε κάτω. Κάναμε θυσίες, αλλά όπως είχα δεσμευτεί οι θυσίες δεν πήγαν χαμένες… και ότι πλέον «ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε το μέλλον πιο αισιόδοξα και τις μεγάλες αλλαγές. Την Ελλάδα που μπορεί». Και κατέληξε, «Έχουμε πολύ δουλειά μπροστά μας, αλλά θα τα καταφέρουμε».

Και ο κ. Βενιζέλος είπε χαρακτηριστικά πως “μπήκε πάτος στο βαρέλι του ελληνικού δημοσίου χρέους”, και “στεγανοποιείται το ελληνικό δημόσιο χρέος”.

Αναρωτιέται, όμως, λογικά και αιτιολογημένα ο κάθε πικραμένος άνεργος, συνταξιούχος, μισθωτός – Ο Dr. Παπακωνσταντίνου ΔΕΝ είχε αντιληφθεί ότι το «βαρέλι ΔΕΝ είχε» πάτο και, επιπρόσθετα, ΠΟΙΟΙ τον αφαίρεσαν τον πάτο και ΠΟΤΕ θα λογοδοτήσουν οι δημιουργοί των μεγάλων σκανδάλων και θα δημευθούν οι περιουσίες τους;

Περισσότερα

Living day by day…

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, Αρχειονόμος

Ζώντας μέρα με τη μέρα. Αυτός ο τίτλος θα μπορούσε να περιγράψει με ακρίβεια το επίπεδο διαβίωσης του ελληνικού λαού σήμερα. Απλά το έγραψα στα πασοκικά!!! Ένας ακόμη ιστορικός κύκλος έκλεισε. Σύντομος. Όπως κάθε κύκλος με θετικό πρόσημο. Το βιοτικό μας επίπεδο επανήλθε πάλι στην ευθεία γραμμή της στασιμότητας. Μόνο που τώρα θα είναι κάτω απ’ το μηδέν. Κάνοντας ακόμη μία ιστορική αναδρομή (στις οποίες αρέσκομαι) θα σημείωνα τα εξής. Ο όρος βιοτικό επίπεδο παρέμενε άγνωστος για τους Έλληνες έως και τη δεκαετία του ’80. Μέχρι τότε οι ρυθμοί ζωής είχαν ελάχιστες διακυμάνσεις. Για εκατοντάδες χρόνια από την εποχή της οθωμανικής κυριαρχίας έως τη δεκαετία του ’60 οι Έλληνες ζούσαν σχεδόν με τον ίδιο τρόπο. Κάθε πρωί παρακαλούσαν τον Κύριο να μην βρέξει και χαλάσει η σοδειά ή να βρέξει για να αναπτυχθούν τα λίγα σπαρτά. Ανάλογα την εποχή. Ακόμα, προσεύχονταν να γεννήσουν όλες οι προβατίνες μπας και εξασφαλιστεί το αρνί του Πάσχα και κανάκευαν τις κότες όλη μέρα για τα αυγουλάκια τους!!! Ο οικογενειακός προγραμματισμός ήταν σε επίπεδο ημέρας. Α, καλά φάγαμε σήμερα, για αύριο βλέπουμε. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των εκπληκτικών και παγκοσμίως γνωστών μαστόρων της Κόνιτσας οι οποίοι έχτιζαν τα σπίτια «με φαί»!!!! Όσοι δεν είστε απ’ την περιοχή μπορεί να σας ξενίζει ο όρος, αλλά έτσι ήταν. Κατέβαιναν οι άνθρωποι απ’ τα μαστοροχώρια τους και έχτιζαν το σπίτι για ένα πιάτο φαί την ημέρα!!! Όσοι ήταν τυχεροί έπαιρναν μαζί τους και κάνα ζαρζαβατικό για την οικογένεια. Τα καλύτερα σπίτια τα έκαναν αυτοί που δεν είχαν κανέναν πίσω και έτσι εξαντλούσαν όλες τις τεχνικές λεπτομέρειες κατασκευής προκειμένου να εξασφαλίζουν το φαί της χρονιάς!!! Αυτή ήταν η ζωή. Μια αλλαξιά ρούχα για κάθε μέρα και μια για «καλά», στην καλύτερη των περιπτώσεων.

Περισσότερα