Οι μέρες είναι πονηρές…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Απολύτως δικαιολογημένα εκτιμούσαμε ότι η οικονομική καταστροφή της Ελλάδας θα συνοδευόταν από γενικότερους εθνικούς κινδύνους. Τα λέγαμε όσοι έτυχε να ασχολούμαστε με τις μοντέρνες και μεταμοντέρνες στρατηγικές στη διεθνή πολιτική, αλλά δυστυχώς το καθεστώς και οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης στην πατρίδα μας, μας αντιμετώπιζαν μάλλον περιφρονητικά, χαζογελώντας ειρωνικά και αποκαλώντας μας «συνομοσιολόγους»! Τόσα καταλάβαιναν όσοι – ασυνείδητα θέλω να πιστεύω – εξυπηρετούσαν τις σκοπιμότητες απορρύθμισης που θα καθιστούσαν ακόμη πιο αδύναμη την χώρα στον ορισμό και στην υπεράσπιση του εθνικού συμφέροντος στην περιοχή.

Αυτή είναι η αντίδραση συνωμοτών ή ηλιθίων πολιτικών, οι οποίοι δεν είναι εξοπλισμένοι με γνώση και κουλτούρα που θα τους επέτρεπε να αντιμετωπίζουν οικονομία, διεθνείς σχέσεις, εσωτερική και εξωτερική πολιτική ως ενιαίο και αδιαίρετο σύνολο που προσδιορίζει το λεγόμενο εθνικό συμφέρον, ενώ θα έπρεπε να προσδιορίζεται από το κοινωνικό – και όχι το μεγαλοεπιχειρηματικό – συμφέρον. Τώρα, το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας ατενίζει με δέος την ένταση που αναπτύσσεται στις σχέσεις Τουρκίας – Ισραήλ, φοβούμενο ότι ακόμα και ένα φτερούγισμα μιας πεταλούδας στη θάλασσα μας μπορεί να προκαλέσει μια πρωτοφανή κρίση στην περιοχή με συμμετοχή της χώρας μας, που θα αναστάτωνε ολόκληρο τον κόσμο.

Περισσότερα