Ο φόρος στα ακίνητα, τα μυαλά τα ακίνητα και η μονομαχία στο Ελ Πάσο

Γράφει ο Γεώργιος Χατζηαθανασίου, Ιατρός

no_logoΟ Αλέξης έλεγε ανέκδοτα στη Βουλή για μονομαχίες στο Ελ Πάσο και ο Αντώνης γελούσε και τον χειροκροτούσε! Μία ωραία ατμόσφαιρα ! Επί τρεις ημέρες οι πολιτικός θίασος δεν είπε ούτε μία σαφή και εφικτή πρόταση για την ανάπτυξη. Περιμέναμε λογικά επιχειρήματα και ακούσαμε ανόητα… ευφυολογήματα. Ατάκες για βλάκες!

Ίσως δεν υπάρχει πια ελπίδα, με αυτά τα παρηκμασμένα κόμματα. Η χώρα κλυδωνίζεται σαν αεροσκάφος σε κενό αέρος. Από τη μια πλευρά μας κυβερνά ο αυτόματος πιλότος. Από την άλλη πλευρά απειλεί να μας κυβερνήσει ένας ανεύθυνος καμικάζι, που όλα τα τάζει.

Δεν υπάρχουν λογικά επιχειρήματα, μόνο συνθήματα και ακραίες φωνές. Ακούγονται φωνές που ζητούν την κατάλυση της δημοκρατίας, και απόψεις φιλοναζιστικές, που έρχονται σε αντίθεση με τον ελληνικό πολιτισμό και τον ανθρωπισμό. Άλλες, διαφορετικές, φωνές στηρίζουν το δόγμα του κρατισμού: Να είναι όλα κρατικά για να συνεχισθούν οι διορισμοί και οι μίζες. Άλλοι επιζητούν τη διεθνή απομόνωση της χώρας εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό θα οδηγούσε στην πλήρη αποδυνάμωση της Ελλάδας, με μια άτακτη χρεοκοπία, που θα δώσει χαρά στη «φίλη μας» την Τουρκία ! Άλλοι ζητούν τη μετατροπή της χώρας σε μία άναρχη «μπανανία». Θέλουν ανοιχτά τα σύνορα για τους λαθρομετανάστες, που σε λίγα χρόνια θα είναι περισσότεροι από τους Έλληνες. Θέλουν τα Πανεπιστήμια να είναι ανοικτά για τους «αναρχικούς» και κλειστά για τους φοιτητές.

Περισσότερα

Τι ζητάμε από το ΣΥΡΙΖΑ…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Τι θα μπορούσε να ζητήσει ένας πολίτης, που ανήκει στα δύο-τρίτα της κοινωνίας, σήμερα από τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι μάλλον ο αρμόζων τίτλος. Που σημαίνει, διάβασε να δεις πως θεωρώ εγώ προσωπικά το φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ στη συγκυρία. Από τον ΣΥΡΙΖΑ ζητάμε κυβέρνηση που θα χαράξει μια δημοκρατική μεταπολίτευση, σε ένα κόσμο που δεν έχει απολύτως καμία σχέση με το 1974, δίχως να αποκλίνει και να αποξενωθεί από τα αιτήματα και τον παλμό της προοδευτικής κοινωνίας των πολιτών και του κινήματος των εργαζομένων.

Θέλουμε επίσης λύτρωση από το πελατειακό κράτος και τον κομματισμό και απελευθέρωση από τα δεσμά της τρόικας. Θέλουμε η χρεοκοπία της χώρας να μην εξελιχθεί σε υποδούλωση των Ελλήνων στους δανειστές, ούτε να καταλήξει σε μετατροπή της χώρας σε μια απέραντη ειδική οικονομική ζώνη εκμετάλλευσης του Νεο-ιμπεριαλισμού.

Περισσότερα

Εκλογές εναντίον πολιτικής υστερίας

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Οι εκλογές που διεξήχθησαν πριν από λίγες ημέρες δεν είναι η αιτία της πολιτικής κρίσης που διαπιστώνεται από τους πάντες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, αλλά το αποτέλεσμά της. Η δομή όμως του πολιτικού συστήματος είναι τέτοια που σε συνδυασμό με τον αντιδημοκρατικό εκλογικό νόμο απαιτεί μία δεύτερη εκλογική αναμέτρηση για να αντιμετωπιστεί η κρίση στο καθεστώς διακυβέρνησης.

Αυτή την περίοδο βιώνουμε τα συμπτώματα πολιτικής υστερίας ενός ξεχαρβαλωμένου συστήματος ηγεμονίας, εντός του οποίου η κυρίαρχη και υπερφίαλη διαπλοκή, ενώ παραμένει ακμαία, αδυνατεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός αναπαραγωγής του καθεστώτος εξαιτίας ακριβώς της ρήξης του λαού με τον δικομματισμό. Με άλλα λόγια η αδυναμία λειτουργίας του διπόλου εξουσίας αποσυντονίζει και τον ίδιο τον μηχανισμό που φρόντιζε για την ισορροπία στο καθεστώς. Τώρα η διαπλοκή παράγει απλώς θόρυβο μεταφέροντας υστερικές κραυγές απελπισίας των παραγόντων της, απίθανες διαστρεβλώσεις της πραγματικότητας, αισχρές προβοκάτσιες, αναθεματισμούς και μπόλικη τρομοκρατία.

Περισσότερα

Προαπαιτούμενα ελπίδας

Γράφει ο Γιάννης Βαρουφάκης

Την περασμένη Κυριακή, η παράταξη του Μνημονίου ηττήθηκε κατά κράτος. Την Δευτέρα που ακολούθησε άρχισε να προδιαγράφεται μια δεύτερη ήττα: η ήττα της Αντι-μνημονιακής παράταξης. Έτσι είναι. Στον καιρό της Κρίσης είναι πολύ εύκολο να έχουμε μόνο ηττημένους. Τόσο στον πολιτικό όσο και στον οικονομικό στίβο (Αυτή δεν ήταν άλλωστε η μοίρα των λαών την δεκαετία του 1930, η οποία ακολούθησε μετά το 2008 της εποχής εκείνης; Μετά το 1929; Τότε δεν ηττήθηκαν μαζί τόσο οι συντηρητικοί-μεν-φιλελεύθεροι-δε αστοί όσο και η Αριστερά;)

Η ήττα της παράταξης του Μνημονίου οφείλεται σε κάτι πολύ απλό:

Η λογική του Μνημονίου δεν μπορούσε σε καμία των περιπτώσεων (όσο χρηστή και αποτελεσματική να ήταν η διακυβέρνηση των δύο μνημονιακών κυβερνήσεων που είχαμε) να πετύχει τον βασικό στόχο του Μνημονίου: την αποτροπή – μέσω τεράστιων δανείων και αυστηρής λιτότητας – της πτώχευσης του δημοσίου και της περαιτέρω βύθισης της πραγματικής οικονομίας στην όλο και επιταχυνόμενη Ύφεση. (Πόσο δε μάλιστα που η εν λόγω διακυβέρνηση κάθε άλλο παρά αποτελεσματική ήταν!)

Περισσότερα

Διερευνητικές Eντολές ως Business as Usual

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Τι εξέφρασε με την ψήφο του το εκλογικό σώμα; Να απαλλαγεί από τον βραχνά του πελατειακού κράτους, να ελαφρυνθεί ουσιαστικά από το δημόσιο χρέος και να αποδεσμευτεί από την μέγγενη των μνημονίων και της δανειακής σύμβασης, ματαιώνοντας παράλληλα την δρομολογημένη διαδικασία περαιτέρω φτωχοποίησής του και μεταμόρφωσης της χώρας σε υποτελή πολιτεία. Αυτό το αίτημα βγήκε με σαφήνεια ως μήνυμα από την κάλπη.

Και τώρα, μόλις λίγα 24ωρα μετά, αυτό το μήνυμα των εκλογών, αγωνίζονται άλλοι εκ των αποτυχόντων να μετατρέψουν ξανά-μανά στο ψευδοδίλημμα «ευρώ ή δραχμή», άλλοι στο πονηρό «οικουμενική κυβέρνηση ή χάος» και κάποιοι τρίτοι στο υπερβατικό «σοσιαλισμός με έξοδο από ΕΕ και ΝΑΤΟ, ή καπιταλισμός και αντιλαϊκό αδιέξοδο». Από την άλλη έρχεται το κόμμα που φάνηκε με ιδιαίτερη τόλμη να εμπιστεύεται ένα σημαντικό μέρος του λαού, αναδεικνύοντάς το ως σοβαρό διεκδικητή της κυβερνητικής εξουσίας στην Ελλάδα και εμφανίζει πέντε σημεία επί των οποίων ζητεί συγκλίσεις για την συγκρότηση κυβέρνησης, που θα εκφράζει με τον πλέον συμβατό τρόπο το αίτημα του εκλογικού σώματος. Αυτά είναι:

Περισσότερα

Ισλανδία, παράδειγμα προς αποφυγήν!!

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, αρχειονόμος

Παρακολουθώ αυτές τις μέρες τις καθυστερημένες ειδήσεις (τα κανάλια «ξεχνάνε» τέτοιου είδους παραδείγματα) από την Ισλανδία και αγανακτώ! Μεγαλύτερη αγανάκτηση με πιάνει όταν βλέπω τον καημένο πρώην πρωθυπουργό τους (δεν ξέρω και το όνομα του) να σύρεται στα δικαστήρια! Να λοιδορείται σαν κοινός εγκληματίας. Τι έκανε ο άνθρωπος; Το παραμύθι έφαγε, των αγορών, για μια γρήγορη ανάπτυξη, αυτό είναι όλο. Προσπάθησε να κάνει ένα οικονομικό θαύμα στη μικρή αυτή χώρα και τελικά του γύρισε μπούμερανγκ γιατί ως γνωστόν πλέον οικονομικά θαύματα στον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό δε γίνονται!

Βάζω τον εαυτό μου στη θέση του και με πιάνει κατάθλιψη βλέποντας τους ομολόγους του στην Ελλάδα. Που όχι μόνο δε σύρονται στα δικαστήρια αλλά παρουσιάζονται και ως σωτήρες διεκδικώντας εκ νέου την ψήφο μας. Αλλά, βρε βλάκα Ισλανδέ, τι έκανες εσύ για τη χώρα σου και σου κακοφαίνεται τώρα η φυλακή; Δε πήρες ούτε ένα παράδειγμα από μια χώρα με δύο χιλιάδες χρόνια ιστορία. Παρέμεινες βάρβαρος Βίκινγκ! Έκανες εργοστάσια π.χ. για να διαχειριστείς την γεωθερμία. Έτσι κάνουμε; Πρώτα, βρε άσχετε, κάνουμε φορέα διαχείρισης του θερμοπίδακα και μετά βλέπουμε για το εργοστάσιο!!!

Περισσότερα

Ο ταξιτζής και οι εθνικές… ΕΚΛΟΓΕΣ!

Του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Βρήκα σε μία γνωστή – κλασική «πιάτσα ταξί» Κυριακή πρωί, εδώ στο Κέντρο της πόλης μας καμιά 40ριά μπλε χρώματος (τα Σαλονικιώτικα ταξί είναι χρώματος μπλε) να περιμένουν για… πελάτη! Μπήκα στο πρώτο στη σειρά, του είπα σε ποια εκκλησία θα πάμε για το μνημόσυνο ενός φίλου, κοίταξε δυο φορές στον καθρέπτη και αφού βεβαιώθηκε μου απάντησε με το «λάμδα» Σαλονικιώτικο…

– «Όπου θέλει ο δάσκαλός μας…» Πιάσαμε Κουβέντα και φυσικά τον ρώτησα τι γίνεται όχι μόνο με τις γνωστές κλασικές πιάτσες ταξί που έχουν ατέλειωτες ουρές αλλά και με τις «καινούργιες» όπου παρκάρουν δεκάδες ταξί στη σειρά και ουσιαστικά αποτελούν «καταπάτηση» μέρους των καθιερωμένων λεωφορείο – λωρίδων στις κεντρικές αρτηρίες της πόλης μας.

— «Μαύρα χάλια, είμαστε κ Πιπερόπουλε», είπε ο ταξιτζής και το επανάλαβε τρείς (3) φορές εξηγώντας για τη δεύτερη ότι «η επανάληψη είναι η μητέρα της μάθησης» και για την τρίτη για να το χωνέψει και ο ίδιος όπως και οι συνάδελφοι του που ψάχνουν τώρα «το πώς και το γιατί για το κακό που τους βρήκε!»

Περισσότερα

Ο φανοστάτης, οι μεθυσμένοι και τα κλειδιά…

Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Έχουμε φτάσει ως Έλληνες στο ζενίθ διαπιστώνοντας ότι συζητάμε σε καθημερινή βάση από τον Μάη του 2010 «το δυσθεώρητο ύψος» των επιτοκίων, των spreads και των cds, που μας μετάλλαξαν σε αεροπόρους με ντοκτορά στα οικονομικά!

Και μετά πέφτουμε ομαδικά στο ναδίρ όταν θυμόμαστε τον κ. ΔΝΤ, Dr Dominique Strauss – Kahn που είχε πει στο κρυμμένο από τα μάτια και τα αυτιά των Ελλήνων βίντεο ότι «Οι Έλληνες είναι βουτηγμένοι σε βαθιά σκατά», πριν τον βουλιάξουν τον ίδιο σε ακόμη πιο βαθιά τα χούγια του και άλλα «συμφέροντα»…

Τελικά, βέβαια, τα πήραμε τα υποβρύχια που… γέρνουν και έτσι μπορούμε να βουτάμε στα… βαθιά!

Πέρασε μια εβδομάδα άγχους και αβεβαιότητας, συνέχισαν οι συγκεντρώσεις εκατοντάδων χιλιάδων ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ…

Περισσότερα

Οι αγανακτισμένοι μιλάνε – Το Σύστημα θα απαντήσει;

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Καλημέρα και καλή εβδομάδα του… «μεσοπρόθεσμου!»

Δώδεκα συγκεντρώσεις με διαρκώς αυξανόμενη συμμετοχή από τους «αγανακτισμένους» σε Σύνταγμα, Λευκό Πύργο και άλλες πόλεις της Ελλάδας στέλνουν πολύ δυνατά και πρωτόγνωρα μηνύματα στο πολιτικό μας Σύστημα.

Η χθεσινή μάλιστα, 2η Κυριακάτικη σύναξη, απίστευτη σε παλμό και όγκο καταγράφτηκε από όλα τα Διεθνή ΜΜΕ ως απτή απόδειξη ότι οι Έλληνες έχουν φτάσει πλέον στα όρια τους και αποφάσισαν να σηκωθούν από τους καναπέδες και να βγουν στους δρόμους.

Προχτές, απευθυνόμενος στο πολιτικό μας Σύστημα και τους άνδρες και τις γυναίκες που το στελεχώνουν, από τον Πρωθυπουργό μας μέχρι τους κλητήρες των βουλευτικών γραφείων, κατέθεσα τις απόψεις μου γράφοντας εδώ στο blog με τίτλο «Οι αγανακτισμένοι αρχίσουν να σας τσούζουν;»

Περισσότερα