Υπάρχει κρίση τελικά;

Γράφει η Νεφέλη Π.Ζ., συγγραφέας

Νεφέλη Π.Ζ.Πέρασαν και οι φετινές γιορτές και η επιστροφή στη ρουτίνα κάνει αισθητά την παρουσία της. Ένας μικρός απολογισμός με κάνει να συνειδητοποιώ ότι οι γιορτές μου άφησαν μια πίκρα…Μια μεγάλη πίκρα. Τις φετινές γιορτές τις βίωσα σαν μια πρόκληση προς τους αδύναμους. Σε μια χώρα που η ανεργία μαστίζει, οι άστεγοι αυξάνονται, η υποδομή σε κάθε δημόσιο φορέα είναι ανύπαρκτη πια και που οι αυτοκτονίες όλο και πληθαίνουν, στέκομαι στη μέση κοιτώντας εκείνους τους άλλους.

Εκείνους που εξακολουθούν να ζούν σα να μην τους άγγιξε τίποτα. Σα να μην συμβαίνουν όλα αυτά στην ίδια χώρα που κατοικούν και αυτοί. Πληρότητα λέει τα χιονοδρομικά καταλύματα στις γιορτές που πέρασαν. Κατάμεστα τα μπουζούκια, οι ταβέρνες, οι καφετέριες, τα κλαμπ. Ούτε θέση για παρκάρισμα δεν υπήρχε στα μεγάλα σουπερ μαρκετ για να μην πω για τα γνωστά σε όλους μας Jumbo, εκεί πια το αδιαχώρητο κάθε μέρα, όλη μέρα αδιάκοπα. Αυτά είδαν και κάποιοι πολιτικοί μας και είπανε να το ρίξουν έξω σε γνωστές/ους αιδούς, αφού σου λέει όλα βαίνουν καλώς, ο κόσμος μια χαρά περνάει και το παροιμιώδης πια «λεφτά υπάχρουν» επιβεβαίωνε πως ίσως όντως να υπάρχουν.

Συνεχίζοντας να στέκομαι στη μέση, ξανακοίταξα τους προαναφερθέντες. Οικογένειες με κομμένο ρεύμα, άνθρωποι που περίμεναν στωικά τη σειρά τους στα γεύματα αγάπης. Ασθενείς που δεν είχαν χρήματα να πάρουν τα φάρμακα τους. Απεγνωσμένους να ελπίζουν σε ένα θαύμα-κάποιοι-γιατί οι περισσότεροι έπαψαν να ελπίζουν στα θαύματα. Ανάμεσα σε όλους αυτούς τους ανθρώπους ξεπηδούσαν τα λεγόμενα bazaar αντί ελληνιστί παζάρια, προσκαλώντας τους ανθρώπους να συνδράμουν συμμετέχοντας έτσι σε μια καλή πράξη που θα καθησύχαζε λιγάκι την συνείδησή τους, αφού τα έσοδα των περισσοτέρων αυτών παζαριών πηγαίνανε σε ευπαθής ομάδες.

Η αλήθεια είναι πως μπερδεύτηκα και δεν ξέρω αν υπάρχει τελικά κρίση ή είναι όλα στο μυαλό μου. Δεν ξέρω μήπως τελικά το πολίτευμα αυτής της χώρας είναι η ολιγαρχία και δεν το πήραμε χαμπάρι. Δεν ξέρω αν πρέπει να χαίρομαι ή να λυπάμαι που οι πολίτες μοιάζουν μοιρασμένοι σε δυο κοινωνικά στρώματα. Της ευημερίας και της εξαθλίωσης. Των πλουσίων και των φτωχών. Δεν ξέρω αν πρέπει να νιώθω ενοχές προς όλους εκείνους τους ανθρώπους που οι φετινές γιορτές ήταν η κόλαση προσωποποιημένη. Προς όλα εκείνα τα παιδάκια που ο Αη Βασίλης δεν μπορούσε να τα επισκεφθεί γιατί όχι απλά δεν υπήρχε καμινάδα στο σπίτι τους, αλλά ούτε δείγμα από σωλήνα μιας ξυλόσομπας.

Η αλλοπρόσαλλη κατάσταση των φετινών γιορτών δεν ξέρω τελικά πως με έκανε να νιώθω…θλίψη, πίκρα, αποστασιοποίηση; Η ελπίδα μου παρ’όλα αυτά δεν χάθηκε και ας ξέρω πως αυτός ο κόσμος θα συνεχίσει με την ίδια σκληρότητα. Και δεν χάθηκε γιατί πολλές φορές υπάρχουν άνθρωποι που μου έδειξαν πως υπάρχει εκεί έξω η ανθρωπιά και η αλληλεγγύη, από λίγους, αλλά υπάρχει. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, αλίμονο αν χαθεί και αυτή. Αλίμονο αν χαθεί το όραμα ενός καλύτερου αύριο. Μιας καλύτερης χρονιάς, την οποία σας εύχομαι από καρδιάς!

Περισσότερα

Σ’ έχουν χτυπήσει ποτέ;…

Γράφει η Νεφέλη Π.Ζ., συγγραφέας

Νεφέλη Π.Ζ.Ο Ο.Η.Ε. έχει κηρύξει την 25η Νοεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών. Έχω γράψει άπειρες φορές πως είμαι κατά των παγκόσμιων ημερών γιατί θεωρώ πως δεν αρκεί μια ημέρα το χρόνο για να προβάλλονται τόσο σοβαρά κοινωνικά θέματα. Ωστόσο, κάθε χρόνο κάνω μια σχετική αναφορά για αυτό το τόσο φλέγον θέμα καθώς είμαι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη με αυτό το ζήτημα.

Δυστυχώς τα σταστιστικά στοιχεία είναι αποθαρρυντικά. Στη χώρα μας, τα στοιχεία για τη βία κατά των γυναικών, σύμφωνα με τα Κέντρα Αθήνας και Πειραιά της Γενικής Γραμματείας Ισότητας, επισημαίνουν ότι μία στις πέντε γυναίκες έχει πέσει θύμα ξυλοδαρμού τουλάχιστον μία φορά στη ζωή της από τον άνδρα ή το σύντροφό της, ενώ κάθε χρόνο στην Ελλάδα διαπράττονται 4.500 βιασμοί.

Θα μπορούσα να γράψω σελίδες και σελίδες για το θέμα μα η ουσία δεν είναι εκεί. Δεν αρκεί να γεμίσω ένα κείμενο με στοιχεία και καταστάσεις που όλοι γνωρίζουμε. Χρειάζονται πράξεις και δράση.

Περισσότερα

Μυθομανία… Γιατί υπάρχει;

Γράφει η Νεφέλη Π.Ζ., συγγραφέας

Νεφέλη Π.Ζ.Ουκ ολίγες οι φορές που στη ζωή μου συναναστράφηκα με ανθρώπους μυθομανείς. Κάποιες φορές εκνευριζόμουνα, «μα καλά δεν καταλαβαίνουν πως αυτό που λένε φαίνεται πως είναι υπερβολικό; Πως αγγίζει τα όρια της φαντασίας;» σκεφτόμουνα. Κάποιες άλλες πάλι έδινα απλά τόπο στη οργή που λένε και τους άφηνα να εκφράζονται χωρίς να δίνω σημασία.

Πώς ορίζεται η μυθομανία και πώς εκφράζεται στη συμπεριφορά ενός ανθρώπου; Τι είναι μυθομανία;

Πάμε μαζί να δούμε αυτό το θέμα έτσι όπως μας το παρουσιάζει η κ. Μυρσίνη Κωστοπούλου ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ.

Μυθομανία είναι η παραποίηση της αλήθειας ή απόκρυψή αυτής με χαρηκτηριστικά που ενίοτε συνοδεύουν την κοινωνική συμπεριφορά ενός ανθρώπου. Όταν όμως οι συμπεριφορές αυτές γίνονται ένα αναπόσπαστο κομμάτι της έκφρασής του, τα όρια ανάμεσα στην αλήθεια και στο ψέμα συγχέονται και γίνεται μυθομανής.

Περισσότερα

Σχέσεις με διαφορά

Γράφει η Νεφέλη Π.Ζ., συγγραφέας

Νεφέλη Π.Ζ.Ένα ζήτημα σημαντικό που απασχολεί γυναίκες και άντρες που ψάχνουν σύντροφο ή είναι ήδη σε μια σχέση με διαφορά ηλικίας. Θεωρείται η ηλίκια σημαντικός παράγοντας για την ευτυχία ενός ζευγαριού;

Τα τελευταία χρόνια συναντάμε το φαινόμενο “σχέσεις με διαφορά ηλικίας” όλο και πιο συχνά. Έθεσα λοιπόν το θέμα σε πρόγραμμα κοινωνικής δικτύωσης ώστε να έχω άμεσες απαντήσεις και απόψεις από τους ανθρώπους. Οι πιο νέοι μου είπανε πως είναι θέμα εμπειριών και μόνο. Τους εξιτάρει η ιδέα να έχουν ερωτική εμπειρία με ένα μεγαλύτερο άτομο από εκείνους και όταν μάλιστα υπάρχει και χημεία μεταξύ τους, το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό. Άλλοι από αυτούς είναι σχεδόν απογοητευμένοι, αφού όπως είπανε, βαρέθηκαν να βλέπουν όλα να περιφέρονται γύρω από την σάρκα. Εις μάτην αναζητούν μια βαθύτερη επαφή με το άλλο φύλο και μάλιστα της ίδιας ηλικίας με εκείνους. Τέτοιου είδους σχέσεις θεωρούν πως είναι κάτι περιστασιακό, κάτι που θα καλύψει κάποια συναισθηματικά κενά και θα παρέχει ένα είδος ασφάλειας πολλές φορές και οικονομικής. Και κάτι που μου τόνισαν και οι μεν και οι δε, είναι πως τα μεγαλύτερα άτομα δεν έχουν απαιτήσεις, ξέρουν τι θέλουν και έτσι νιώθουν πιο ελεύθεροι, συνδυάζουν το τερπνόν μετά του ωφελίμου και ας γνωρίζουν πως όλο αυτό δεν έχει μέλλον.

Από την άλλη τα μεγαλύτερα άτομα της παρέας μου είπανε ακριβώς τα ίδια με τους νεότερους προσθέτοντας μονάχα το γεγονός πως όλα αυτά ισχύουν μόνο όταν μιλάμε για εφήμερες σχέσεις και σεξ. Ποτέ μα ποτέ όταν υπάρχει αληθινός έρωτας δεν μπορούν να ευσταθούν τα παραπάνω. Και ως γνωστόν ο έρως χρόνια δεν κοιτά.

Κάποιοι πάλι το πήραν πιο προσωπικά το θέμα και το υπερασπίστηκαν με πάθος δηλώνοντας θερμοί υποστηρικτές των σχέσεων με διαφορά ηλικίας. Οι κοινωνίες εξελίσσονται, τα ταμπού σπάνε, η αίσθηση ελευθερίας στις ερωτικές τους επιλογές τους δίνει ζωντάνια, τους γεννά όνειρα και πόθο.

Η συμμετοχή όλων και κατ’ επέκταση οι απόψεις τους ήταν μια όμορφη εμπειρία και τους ευχαριστώ πολύ! Στάθηκε αδύνατον να καταλήξουμε κάπου γιατί είναι ένα θέμα πολύ προσωπικό του καθενός και σαφής ορισμός δεν γίνεται να υπάρξει. Βρήκαμε όμως τις λέξεις “κλειδί” που μπορεί να οδηγήσουν κάποια άτομα σε σχέσεις με διαφορά ηλικίας.

Εμπειρία, καλό σεξ, ανασφάλεια, επιβεβαίωση, οικονομικό, κόντρα στο απογορευμένο, κατάθλιψη, έλλειψη αγάπης και φροντίδας, συναισθηματικό κενό και σε σπάνιες αλλά όχι ανύπαρκτες περιπτώσεις, αληθινός έρωτας που χρόνια δεν κοιτά.

Όπως και να ΄χει, όποια επιλογή και αν κάνουμε θα κλείσω με μια φράση που ειπώθηκε από αγαπημένη φίλη και που πιστεύω είναι το συμπέρασμα όλης αυτής της μικρής συζήτησης-έρευνας: “η πρόθεση/σκοπός των ανθρώπων είναι αυτό που θα κάνει πάντα τη διαφορά.”

Ας αναλογιστεί λοιπόν καθένας μόνος του την πρόθεση/σκοπό και θα βρει την απάντηση. Οι απαντήσεις είναι μέσα μας.

Περισσότερα

Ω γλυκύ μου έαρ

Γράφει η Νεφέλη Π.Ζ., συγγραφέας

Νεφέλη Π.Ζ.Η άνοιξη μού ήταν ανέκαθεν ερωτεύσιμη. Πιο ερωτεύσιμη ακόμα και από το καλοκαίρι. Συνδυάζει τον θάνατο και την γέννηση, την Ανάσταση. Τι πιο παροιμοιώδες για τον έρωτα, για την ζωή! Ό,τι πεθαίνει, ξαναγεννιέται μέσα από την Ανάσταση. Όλα την άνοιξη είναι Ανάσταση. Από την φύση που ανθίζει με την ίδια υπομονή και επιμονή κάθε χρόνο, μέχρι τον άνθρωπο, την ψυχή του, που με την συμβολή του αρώματος της γης γεννιέται ξανά και ξανά. Καθόλου τυχαία η Ανάσταση του Ιησού μας την άνοιξη. Και ποιά άλλη εποχή θα μπορούσε άλλωστε να αναστηθεί ο Κύριός μας;

Όλα την άνοιξη είναι Ανάσταση και όλα θυμίζουν Πάσχα. Ακόμα και οι γιαγιάδες στα χωριά, εκείνες οι μαυροφορεμένες, που σαν ήμουνα μικρή αναρωτιόμουνα γιατί φοράνε μαύρα, την άνοιξη τις βλέπεις αλλιώτικες. Το πρόσωπό τους φωτίζεται περιμένοντας με ανυπομονησία την Ανάσταση, θαρρείς και εκείνη την ώρα θα συναντηθούν ξανά με όσους χάσανε, σύζυγους, παιδιά, συγγενείς, φίλους. Όλες εκείνες οι γυναίκες είχαν έναν θάνατο στο σπίτι τους και σε κάθε σπίτι υπήρχε τουλάχιστον μια μαυροφορεμένη γιαγιά που μόνο την άνοιξη χαμογελούσε. Μόνο την άνοιξη τις έβλεπες να ετοιμάζονται για το ραντεβού εκείνο που ενώνει τους ζωντανούς με τους νεκρούς.

Περισσότερα

Θέλω να τα σπάσω όλα…

Γράφει η Νεφέλη Π.Ζ., συγγραφέας

Νεφέλη Π.Ζ.Ο Αριστοτέλης ξεχώριζε τον δίκαιο από τον άδικο θυμό λέγοντας: “Ο καθένας μπορεί να θυμώσει – αυτό είναι εύκολο – αλλά το να θυμώνεις με το σωστό άτομο, στο σωστό βαθμό, τη σωστή στιγμή, για το σωστό λόγο δεν είναι καθόλου εύκολο”.

Συμφωνώ απόλυτα. Θέλει απίστευτη πνευματική ωριμότητα να καταφέρεις το παραπάνω. Όλοι οι άνθρωποι θυμώνουν μπροστά σε μια αδικία όμως είτε το κρύβουν, είτε ξεσπούν με λάθος τρόπος. Ο θυμός λοιπόν δεν είναι παράλογος αυτός καθ’ αυτός αλλά ο τρόπος που θα τον αντιμετωπίσουμε. Η παραλογία κρύβεται ακριβώς εκεί. Στον τρόπο αντιμετώπισης ο οποίος είναι και υπεύθυνος αφού πολλές φορές χάνουμε το δίκιο μας επειδή δεν διαχειριστήκαμε σωστά το θυμό μας.

Περισσότερα

Μοναξιά… απρόσκλητη φίλη

Γράφει η Νεφέλη Π.Ζ., συγγραφέας

Νεφέλη Π.Ζ.Η μοναξιά είναι ένα συναίσθημα που δυστυχώς μπορεί να κάνει την εμφάνισή της παντού. Είτε είσαι με πολύ κόσμο είτε είσαι μόνος.

Τις προάλλες ένας φίλος που είναι παντρεμένος μου εκμυστηρεύτηκε πως μέσα στον γάμο του νιώθει μεγάλη μοναξιά. Γάμος χρόνων, χτισμένος σε αιώνια “για πάντα” και ντυμένος με άπειρα “σ’αγαπώ”. Προβληματίστηκα. Και προβληματίστηκα διπλά. Από την μια ακούω ελεύθερους ανθρώπους να λένε πως νιώθουν απέραντη μοναξιά και από την άλλη ακούω και πολλούς παντρεμένους να λένε το ίδιο. Γιατί μετά την “εξομολόγηση” του φίλου άρχισα να το ψάχνω το θέμα και διαπίστωσα πως πολλοί παντρεμένοι – ανεξαρτήτου φύλου – νιώθουν να κατακλύζονται από μια απέραντη μοναξιά μέσα στο γάμο.

Περισσότερα

Κάθε κρίση και καλύτερα

Γράφει η Νεφέλη Π.Ζ., συγγραφέας

Αφού πέρασα το πρώτο σοκ από το χαστούκι που έφαγα με την άφιξη της κρίσης, είπα οκ ψυχραιμία. Ψάξε τον κρυμμένο θησαυρό. Φαντάζομαι όλοι φάγανε το ίδιο χαστούκι μ’ εμένα αλλά φαντάζομαι επίσης πως πολλοί λίγοι είναι εκείνοι που αντιλήφθηκαν πως στην υπόθεση υπάρχει κρυμμένος θησαυρός.

Καταρχήν αν νομίζεις ότι υπάρχει μόνο οικονομική κρίση πλανάσαι οικτρά. Υπάρχουν πολλών ειδών κρίσεις οι οποίες προυπήρχαν της οικονομικής. Και αν σε φοβίσει περισσότερο η οικονομική κρίση – με τα δίκια σου ίσως – τότε σκέψου απλά πως υπάρχουν και χειρότερα. Και φυσικά στο “υπάρχουν και χειρότερα” δεν εννοώ το life style που έχασες. Αυτό καλά έκανες και το έχασες. Είχε παραγίνει πια. Και μεταξύ μας, δεν σου πήγαινε. Έκρυβε την ανθρωπιά σου. Μπορείς να ζήσεις και με λιγότερα. Μπορείς επίσης και να βοηθήσεις με αυτά τα λιγότερα. Μην ξεχνάς πως και οι παλιότεροι με τα λιγότερα τραφήκανε και επιβιώσανε. Τώρα θα μου πεις και τί θα πάω πίσω; Ε δεν πειράζει να πας και λιγο πίσω. Σκέψου πως είναι απλά για να πάρεις φορά να τρέξεις εμπρός.

Περισσότερα

Νεφέλη Π.Ζ.: Παρουσίαση βιβλίου

Η Νεφέλη Π.Ζ. και οι εκδόσεις «Οσελότος» σας προσκαλούν το Σάββατο 9 Ιουνίου 2012 και ώρα 7.00 μ.μ. στην παρουσίαση του βιβλίου: «Το τανγκό της ψυχής μου» η οποία θα πραγματοποιηθεί στο καφέ “OldPost”.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:
– Χρήστος Λαπρούδης, συγγραφέας,
– Δημήτρης Καλησπεράτης, στρατιωτικός,
– Νεφέλη Π.Ζ., η συγγραφέας του έργου.

Στην παρουσίαση θα παραβρεθεί και θα μιλήσει η εκδότρια του «Οσελότου» κυρία Λένα Παντοπούλου. Η έναρξη της παρουσίασης θα γίνει με ανάλογη χορογραφία από τους χορευτές: Στέφανο Γεωργούλη & Βερόνικα Γεωργίου.

Περισσότερα