Έναρξη προγράμματος “Νομική Βοήθεια για Νέους – Legal Aid”

epirusnews-logo-squareΤο πρόγραμμα «Νομική Βοήθεια για Νέους» αποτελεί εθνική πρωτοβουλία της Διεύθυνσης Νέας Γενιάς, της Γενικής Γραμματείας Δια Βίου Μάθησης και Νέας Γενιάς, του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, η οποία εντάσσεται στο πλαίσιο των κεντρικών δράσεων πολιτικής της Γ.Γ.Δ.Β.Μ.Ν.Γ. στον κοινωνικό τομέα που σχεδιάστηκε και υλοποιείται με στόχο την άμεση και έμπρακτη νομική υποστήριξη ανηλίκων και νέων, έως και 35 ετών.

Περισσότερα

Σεξουαλική «απελευθέρωση» & ελληνική νεολαία

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γ. ΠιπερόπουλοςΟλάκερη η ψυχοκοινωνική προβληματική της θεματολογίας του σεξ αποτελεί μια συναρπαστική περίπτωση από όποια οπτική γωνία και αν καταπιαστεί κανείς να την εξετάσει.

Είναι, όμως, αλήθεια ότι τις τελευταίες 3 – 4 δεκαετίες το θέμα του σεξ ήρθε στην επιφάνεια της συλλογικής συνείδησης των Ελλήνων με τόση ένταση και με τέτοια ταχύτητα ώστε να επισκιάσει για τη σημερινή νεολαία το γεγονός ότι μόλις «χθες» το θέμα ήταν ένα ισχυρό ταμπού, αντικείμενο μόνο για πολύ προσωπικές συζητήσεις και εκμυστηρεύσεις που οι περισσότεροι το αγγίζαμε αραιά και που σε συλλογικό επίπεδο μέσα από την αντισηπτικά ουδέτερη μέθοδο των «σόκιν ανεκδότων» δηλαδή του «ρισκέ χιούμορ».

Σήμερα, σε αντίθεση με το όχι και τόσο απόμακρο χθες της δικιάς μας εφηβείας και νιότης, όλοι πια αγγίζουμε τη θεματολογία του σεξ σε διαπροσωπικό επίπεδο παρέας ή φίλων, ανοικτά, όπως φυσικά το βλέπουμε και στα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ.

Σημειώνω ότι τα τελευταία χρόνια έχουμε τέτοια πληθώρα αναφοράς, χρήσης και κατάχρησης , συχνά, της θεματολογίας του σεξ ώστε και για αυτόν τον λόγο, όπως και εξαιτίας του κορεσμού πια, οι λεγόμενες πορνό-ταινίες και τα πορνό-περιοδικά και στην Ελλάδα σημειώνουν κάθετη πτώση στις πωλήσεις τους όπως και σε άλλες χώρες της ΕΕ. Εξαίρεση φαίνεται να αποτελούν οι γνωστές μέχρι το 1990 χώρες μέλη της ΕΣΣΔ όπου η ξαφνική «ελευθερία» έδωσε έξαρση και στην κυκλοφορία πορνό – υλικού.]

Ανάμεσα στο χθες και το αύριο

Τα τελευταία χρόνια ακούμε συχνά τόσο σε χώρους εργασίας και αναψυχής όσο και σε πανεπιστημιακές αίθουσες τα ίδια θεμελιακά ερωτήματα που σχετίζονται με το πώς και γιατί συντελέστηκε αυτή η σημαντική αλλαγή στη δημοσιοποίηση της θεματολογίας του σεξ, στην αλλαγή των στάσεων και της νοοτροπίας μας όσο και με το πικρόχολο ερώτημα «πού οδηγεί όλους και ιδιαίτερα τους νέους μας αυτή η αχαλίνωτη σεξομανία;»

Κάθε φορά που σε μια συζήτηση ανακύπτει και αυτό το τελευταίο ερώτημα την αποφεύγω ακριβώς επειδή διαφαίνονται έντονα στοιχεία αναχρονιστικής και στείρας ηθικολογίας στοιχεία που, αν μη τι άλλο, τουλάχιστον επισκιάζουν έντονες φαλλοκρατικές, αυταρχικές στάσεις και, ενδεχομένως, φαρισαϊσμό και υποκρισία.

Το γεγονός ότι μέχρι και τη δικιά μας εφηβική εποχή, τον καιρό δηλαδή που η γενιά των σημερινών γονέων βρισκόταν εκεί που βρίσκονται σήμερα τα παιδιά μας, τα δυνατά ταμπού περιφρουρούσαν τη θεματολογία του σεξ έχοντας περιχαρακώσει κάθε τι σχετικό ερμητικά κλεισμένο κάτω από την ετικέτα του «βρώμικου» στο ατομικό και συλλογικό μας υποσυνείδητο δεν σημαίνει αυτόχρημα ότι η πρόσφατη απελευθέρωση είναι αναπότρεπτα, αναμφίβολα και κατηγορηματικά…καταστροφική!

Για τους σημερινούς νέους και νέες υπάρχουν δύο διαστάσεις στο όλο θέμα της από-ευαισθητοποίησης των σεξουαλικών ταμπού και συγκεκριμένα,

  •  η διάσταση της λεκτικής ή φραστικής απελευθέρωσης και
  •  η διάσταση της πραγματικής απελευθέρωσης.

Με άλλα λόγια συχνά έχει προκύψει από επίσημες όσο και ανεπίσημες ή άτυπες έρευνές μας με νέους και νέες, που ακόμη σπουδάζουν σε ΑΕΙ και ΑΤΕΙ ή πρόσφατα έχουν βγει στην αγορά εργασίας, ότι είναι ευδιάκριτοι στις παρέες τους εκείνοι και εκείνες που ενώ «μιλάνε» απελευθερωμένα λειτουργούν με ουσιαστικά και καθοριστικά ταμπού και δεσμεύσεις και, αντίστροφα, οι άλλοι που ενώ πρεσβεύουν συντηρητικές θέσεις ενεργοποιούνται πολύ φιλελεύθερα μόλις εκλείψουν οι εκλαμβανόμενοι ως «αντικειμενικοί» έλεγχοι της συμπεριφοράς τους.

Σίγουρα ιδιαίτερες δυσκολίες στην όλη αντιμετώπιση της σεξουαλικής θεματολογίας αντιμετωπίζει η γενιά όσων σήμερα είναι γονείς εφήβων, ακριβώς επειδή η τρέχουσα πραγματικότητα βρίσκεται σε κραυγαλέα αντίφαση με τα όσα εμείς είχαμε διδαχθεί από τους γονείς μας, από άλλους ψυχοκοινωνικούς φορείς και τα τότε ελάχιστα ΜΜΕ.

Η κατάργηση του, έστω μικρού, ψυχοκοινωνικού «στίγματος» για την απώλεια του παρθενικού υμένα, η πληθώρα εντύπων και τηλεοπτικών τολμηρών σκηνών και μηνυμάτων που μας βομβαρδίζουν καθημερινά φέρνουν τους γονείς σε δύσκολη θέση- ακριβώς και επειδή έχουν άγνοια και επειδή έχουν πολλές προσωπικές αναστολές, κατάλοιπα του χθες – και βρίσκονται έτσι αποπροσανατολισμένοι ανάμεσα στο φόβο ότι θα κάνουνε τα παιδιά τους «νευρωσικά» εάν είναι πολύ αυστηροί ή θα τα σπρώξουνε στον ηθικό κατήφορο εάν είναι πολύ φιλελεύθεροι…

Στο μεταξύ βέβαια οι σημερινοί νέοι και οι νέες έχουν και αυτοί προσβάσεις στα σύγχρονα ΜΜΕ, έρχονται εντελώς ανοιχτά σε διαπροσωπική επαφή – ερωτεύονται και, όταν το αποφασίσουν, κάνουν και έρωτα, συζητούν τα θέματά τους και με τον “άνθρωπό” τους αλλά και μεταξύ τους στις παρέες όπου συμμετέχουν αγόρια και κορίτσια και όταν ένας “δεσμός” αποτύχει προχωρούν στον επόμενο χωρίς να αποκρύπτουν «το παρελθόν» τους όπως κατά κανόνα γινόταν “χθες” (κάτι που συνεχίζει να κάνει και σήμερα ένα μικρό ποσοστό νέων).

Υπάρχει παν-σεξουαλισμός;

Στην Αμερική της μεταπολεμικής περιόδου οι έρευνες του Δρα Κίνσεη και των συνεργατών του, στη Γερμανία οι έρευνες του Κόλλε και στη συνέχεια πάλι στην Αμερική οι εργαστηριακά τεκμηριωμένες έρευνες της ψυχοφυσιολογίας της σεξουαλικής συμπεριφοράς των Δρ Μάστερς και Δρ Τζόνσον βοήθησαν ώστε η θεματολογία του σεξ να βγει από τα σκοτεινά χρονοντούλαπα του συλλογικού υποσυνείδητου των λαών, και να από-ευαισθητοποιηθούν τα διάφορα ταμπού.

Έτσι ξεκίνησε, σε παγκόσμια κλίμακα, ένας φαινομενικά ατέλειωτος διάλογος ανάμεσα σε επιστήμονες και κοινή γνώμη για τις ανθρώπινες σεξουαλικές ορμές και συνήθειες, για τα σεξουαλικά προβλήματα των ανδρών και των γυναικών, καθώς και των ζευγαριών, για θέματα σεξουαλικής ενημέρωση και διαπαιδαγώγησης της νεολαίας και άλλα συναφή.

Ολάκερη αυτή η δυναμική διεργασία θεωρείται από πολλούς ως μέθοδος απαραίτητη για την ομαλή προσωπική εξέλιξη των παιδιών μας προς την ωριμότητα, ενώ από άλλους ως χειροπιαστή απόδειξη της κοινωνικής διαφθοράς, της κατάπτωσης των ηθών και διαγραφής των εθίμων και της αποσύνθεσης του ψυχοκοινωνικού μας συστήματος!..

Όπως και αν το δούμε το θέμα, όμως, ένα θεμελιακό πρόβλημα στενά συνυφασμένο με την πορεία της αποκαλούμενης σεξουαλικής απελευθέρωσης είναι και η εδραίωση στην κοινή γνώμη της εντύπωσης ότι η νεολαία μας ζει, λειτουργεί και επιδίδεται ασυγκράτητα σε ένα έντονο, απρόσωπο και αχαλίνωτο παν-σεξουαλισμό!

Σίγουρα η κοινή γνώμη αναρωτιέται εάν και η ελληνική κοινωνία πέρασε, περνάει ή θα περάσει αυτό το στάδιο του παν-σεξουαλισμού που παρατηρήθηκε σε άλλες κοινωνίες στην Ευρώπη στη Βόρεια Αμερική, στην Αυστραλία κοκ.

Η σημερινή μου θέση τεκμηριωμένη από έρευνες με νέους και νέες διαφόρων κοινωνικό-οικονομικών επιπέδων και μόρφωσης, χωρίς να εμπεριέχει στοιχεία δογματικά καθολικής εφαρμογής, είναι η παρακάτω:

Σαφώς υπάρχει σήμερα περισσότερη ελευθερία στη σύγχρονη ελληνική νεολαία σε ότι αφορά τη σεξουαλική ολοκλήρωση ως τμήμα μιας ευρύτερης ψυχοσυναισθηματικής και κοινωνικής σχέσης, ως διάσταση ενός υγιούς ερωτικού δεσμού, αλλά δεν υπάρχει, δεν τεκμηριώνεται «αλόγιστο, τυφλό και απρόσωπο σεξ» στο βαθμό που, παρασυρόμενη, από διάφορα δημοσιεύματα φαίνεται να πιστεύει η κοινή γνώμη.

Κλείνοντας το σημερινό μου άρθρο θα αναφέρω ένα εντυπωσιακό θέμα που ήδη ερευνώ βαθύτερα και που αναφέρεται στα στατιστικά δεδομένα και τις διαφορές που προκύπτουν ανάμεσα σε νέες και νέες που έχουν ολοκληρωθεί σεξουαλικά πριν το 20ο χρόνο της ζωής τους.

Χωρίς να είναι ένα στατιστικό στοιχείο που αφορά ΟΛΗ την ελληνική νεολαία, είναι άξιο μνείας το γεγονός ότι σε πρόσφατη άτυπη έρευνά μου με φοιτητές και φοιτήτριες προέκυψε ότι το 63% των γυναικών είχε ολοκληρωθεί σεξουαλικά πριν την εισαγωγή τους στα ΑΕΙ και ΤΕΙ και ένα πρόσθετο 24% πριν περατωθούν οι σπουδές τους.
Αντίθετα, ανάμεσα στους άνδρες το ποσοστό ήταν μόλις 38% πριν την εισαγωγή τους σε ΑΕΙ και ΤΕΙ και ένα πρόσθετο 33% σχεδόν ταυτόχρονα με την ολοκλήρωση των σπουδών τους.

Οι πρόχειρες συλλογιστικές μας για την ερμηνεία τέτοιων στατιστικών στοιχείων είναι ότι η πρόσφατη έντονη χειραφέτηση της γυναίκας στον ελλαδικό χώρο, οι κάθε είδους φεμινιστικές προσπάθειες, τα διάφορα γυναικεία έντυπα έχουν συντελέσει ώστε οι νέες γυναίκες να διεκδικήσουν πολύ πιο δυναμικά το μερίδιό τους από την σεξουαλική «επανάσταση» με την αιτιολογία της πολύχρονης καταπίεσής τους από μπαμπάδες, εραστές και συζύγους που απαιτούσαν πριν μερικές δεκαετίες να είναι «αγνές…”

Βέβαια κάθε έρευνα στη θεματολογία του σεξ χρειάζεται να περιλάβει και στοιχεία του παρελθόντος, γιατί και στο μακρινό “χθες” είχαμε σεξουαλικές επαφές προ του γάμου αλλά απλά δεν τις συζητούσαμε τόσο ανοιχτά, έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια σωστή εικόνα για τη σεξουαλική ζωή των σύγχρονων Ελλήνων.

Εκείνο που έχει σημασία, όμως, είναι ότι η ελληνική νεολαία έχει ήδη κατανοήσει τις χαρές του υγιούς ψυχικά, συναισθηματικά και κοινωνικά, του εκτονωμένου από ταμπού και ενοχές σεξ, επιδίδεται στην ερωτική επαφή που είναι απαλλαγμένη από τις ανασταλτικές προκαταλήψεις του χθες χωρίς να…καταστραφεί, χωρίς να χρειάζεται τα Βικτωριανά εκείνα «διπλά στάνταρτ» όπου η έντονη δραστηριότητα ενός άνδρα του κομίζει «εύσημα» ενώ παρόμοια δραστηριότητα μιας γυναίκας την στιγματίζει ως «πόρνη!…»

Για καλοκαιριάτικο διάβασμα το βιβλίο μου «Εμείς οι Έλληνες, ο Έρωτας και το SEX»

Περισσότερα

Διαστάσεις «επιδημίας» ο σκόπιμος αυτοτραυματισμός των νέων

Ε.Σ.Υ. - ΥγείαΔιαστάσεις «επιδημίας» τείνει να πάρει το φαινόμενο του σκόπιμου αυτοτραυματισμού των νέων, που ενίοτε μπορεί να είναι και μοιραίος!

Αυτό τονίζουν οι παιδοψυχίατροι και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες το 13% των νέων αντιμετωπίζει πρόβλημα αυτοτραυματισμού!

«Πίσω από το φαινόμενο του αυτοτραυματισμού των νέων κρύβεται συναισθηματικός πόνος και έντονη δυσφορία , που προκαλείται από το στρες και τα προβλήματα της σύγχρονης ζωής» τονίζει η παιδοψυχίατρος κ. Μερσύνη Αρμενάκα, με την ευκαιρία της Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τον αυτοτραυματισμό.

Σύμφωνα με τους παιδοψυχιάτρους ο αυτοτραυματισμός (self-harm) είναι μια πράξη, όπου ο νέος επίτηδες προκαλεί αμυχές στα χέρια του ή καταναλώνει τοξικές ουσίες ή χρησιμοποιεί αντικείμενα με σκοπό να προκαλέσει βλάβη στον εαυτό του.

Οι νέοι αυτοί συχνότερα προτιμούν κοψίματα ή καψίματα και μετά ακολουθούν οι αυτοδηλητηριάσεις , χτυπήματα ,απόπειρα πνιγμού, ηλεκτροπληξία ή ασφυξία .

Οι κίνδυνοι του αυτοτραυματισμού είναι οι προφανείς όπως η απώλεια μεγάλης ποσότητας αίματος και η πιθανότητα λοίμωξης .Αλλά υπάρχουν και κρυμμένοι συναισθηματικοί κίνδυνοι όπως το να γίνει συνήθεια και να εθιστούν οι νέοι σε αυτό με κίνδυνο να χάσουν την ζωήτους.

ΣΗΜΑΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΑΥΤΟΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΥ

Οι γονείς θα πρέπει να αρχίσουν να υποψιάζονται για το πρόβλημα όταν:

  • Παρατηρήσουν περίεργα καψίματα με τσιγάρο η αναπτήρα και κοψίματα σε καρπούς , χέρια , πόδια ή την κοιλιά για τα οποία δίνει περίεργες δικαιολογίες
  • Επιμένει να φορά μακρυμάνικα ρούχα ακόμα και σε ζεστό καιρό
  • Χτυπά τον εαυτό του ή το κεφάλι του
  • Δίνει μπουνιές σε αντικείμενα ή να πέφτει επίτηδες σε τοίχους ή σκληρά αντικείμενα
  • Κολλά αντικείμενα στο δέρμα του
  • Εμποδίζει σκόπιμα την επούλωση τραυμάτων
  • Καταπίνει δηλητηριώδεις ουσίες ή ακατάλληλα αντικείμενα
  • Έχει στον προσωπικό του χώρο αιχμηρά αντικείμενα ,όπως ξυράφια, μαχαίρια, βελόνες, κομμάτια γυαλί, καπάκια από μπουκάλια
  • Εμφανίζει κρυψίνοια και επιμένει να μένει μόνος του
  • Πίνει αλκοόλ

«Οι νέοι που καταφεύγουν στον αυτοτραυματισμό προσπαθούν ανεπιτυχώς να αντιμετωπίσουν αισθήματα λύπης , αίσθημα κενού ενοχές και οργή» προσθέτει η παιδοψυχίατρος κ Αρμενάκα και συμπληρώνει.

« Δυστυχώς η ανακούφιση που επιδιώκουν διαρκεί λίγο . Είναι σαν να βάζεις ελαστικό επίδεσμο ενώ χρειάζεσαι ράμματα.Τα εσωτερικά τραύματα και προβλήματα δεν ξεπερνιούνται και επίσης δημιουργούνται νέα. Οι νέοι που προβαίνουν σε τέτοιες πράξεις προσπαθουν να το κρατήσουν κρυφό. Ντρέπονται να το δείξουν ή νομίζουν ότι κανεις δεν θα τους καταλάβει.Η μυστικότητα και οι τύψεις επηρεάζουν τις σχέσεις τους με την οικογένεια και τους φίλους τους με αποτέλεσμα να νιώθουν περισσότερο μόνοι, πιο ανάξιοι και παγιδευμένοι».

Όταν οι γονείς παρατηρήσουν κάποια από τα προαναφερόμενα σημάδια θα πρέπει να ζητήσουν την βοήθεια παιδοψυχίατρου προκειμένου έγκαιρα να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα.

Σε όλο τον κόσμο το φαινόμενο αυτό απασχολεί έντονα την επιστημονική κοινότητα .Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν ιδιαίτερες αναφορές παρόλο που είναι ένα φαινόμενο που συναντάται όλο και πιο συχνά στους παιδοψυχιάτρους σε ιδιωτικά και δημόσια πλαίσια.

Στις αναπτυγμένες χώρες γίνονται παρεμβάσεις και προγράμματα από δεκαετιών για πρόληψη των αυτοκτονιών στους εφήβους και τους νεαρούς ενήλικες . Στην Ελληνική πραγματικότητα είμαστε ακόμα στο επίπεδο της παρατήρησης του φαινόμενου παρόλο που οι αναφορές για αύξηση όλων των κρουσμάτων συναισθηματικών διαταραχών αυξάνονται ραγδαία .

ΑΙΤΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Οι αιτίες που συχνά αναφέρονται για την ύπαρξη του προβλήματος είναι:

  • Πίεση στο σχολείο ή στην δουλειά,
  • Σχολικός εκφοβισμός,
  • Οικονομικές ανησυχίες,
  • Σεξουαλική, σωματική ή συναισθηματική κακοποίηση,
  • Πένθος,
  • Σύγχυση για την σεξουαλικότητα,
  • Χωρισμός από σχέση,
  • Αρρώστια ή πρόβλημα υγείας,
  • Κατάθλιψη, θυμός, άγχος,
  • Οικογενειακά προβλήματα.

www.armenakamersyni.com Τηλ. 2105720500, 6947727140

Περισσότερα

Ομιλία Κώστα Μπάρκα για την ανεργία των νέων

Κυρίες και κύριοι βουλευτές

ΣΥΡΙΖΑΠροχθές παρακολουθήσαμε την εικόνα του κυρίου Σαμαρά, σε ένα γιγαντιαίο τραπέζι, με ένα κακοστημένο σκηνικό, να κάνει εξαγγελίες για την νέα γενιά, χωρίς να υπάρχει κανείς νέος δίπλα του. Κάνοντας μία πρόχειρη συρραφή ευρωπαϊκών προγραμμάτων και αξιοποιώντας το δαιμόνιο μιας κυβέρνησης που την ενδιαφέρουν μόνο τα νούμερα, προσπάθησε να περάσει ένα μήνυμα στην ελληνική κοινωνία. Με την βοήθεια των πάντα πρόθυμων μέσων μαζικής ενημέρωσης, που είναι ένας από τους τρεις βασικούς πυλώνες του τριγώνου της διαπλοκής. Το είδαμε στα πρωτοσέλιδα χθες: 440.000 θέσεις εργασίας και 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ.

Θέλει πραγματικό θράσος να μιλά η κυβέρνηση για νέες θέσεις εργασίας, ενώ στην πραγματικότητα αποτελούν προγράμματα κατάρτισης στο πλαίσιο των ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης. Δηλαδή συμπληρωματικών πολιτικών όπου δηλωμένα έρχονται να ανακουφίσουν και λειτουργούν ως ασπιρίνη απέναντι στο γιγαντιαίο πρόβλημα της νεολαίας που είναι η ανεργία. Και αυτά τα προγράμματα, το ξέρετε και εσείς, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν ένα φαινόμενο που οι ρίζες του βρίσκονται στην ασκούμενη πολιτική σας.

Έχει ενδιαφέρον να εστιάσουμε σε δύο πράγματα. Το πρώτο είναι η μαγική λέξη ανάσχεση. Για ανάσχεση της ανεργίας των νέων μίλησε χθες ο κ Σαμαράς. Ανάσχεση σημαίνει συγκράτηση. Και ερχόμαστε στο δεύτερο σημείο. Εφόσον η κυβέρνηση προσπαθεί να μετονομάσει δευτερεύουσες και συμπληρωματικές πολιτικές για την ανάσχεση της ανεργίας σε κύρια στρατηγική της, ποια είναι τότε αλήθεια η βασική στρατηγική της που επιμελώς αποκρύπτεται; Ποιος ήταν και είναι ο κρίσιμος και άρρητος ενδιάμεσος στόχος των μνημονιακών πολιτικών σας; Η συγκράτηση ή αλλιώς συντήρηση της ανεργίας σε αυτά τα επίπεδα που εσείς την φτάσατε.

Σας βολεύει αυτό το ποσοστό ανεργίας. Η δημιουργία μιας πραγματικότητας με 170% δημόσιο χρέος, 35% ανεργία με το ποσοστό να φτάνει 60% στους νέους, και στις νέες γυναίκες να ξεπερνά το 70%.

Το σχέδιο της κυβέρνησής σας για την νέα γενιά δεν εξαγγέλθηκε την Τετάρτη στο σόου Σαμαρά από το υπουργείο που κάποτε είχε το όνομα εργασίας. Εξαγγέλθηκε χθες έξω από το γραφείο του κυρίου Βαρβιτσιώτη. Για μία ακόμα φορά ειρηνικές κινητοποιήσεις νέων ανθρώπων, στην συγκεκριμένη περίπτωση της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίστηκαν με ξύλο, προσαγωγές, γκεμπελισμό και συλλήψεις. 47 προσαγωγές και μία σύλληψη για 5 αυτοκόλλητα από τους σερίφηδες με τα μηχανάκια και τα φιμέ κράνη. Πριν λίγες μέρες χρυσαυγίτες κάνανε άνω κάτω το Κερατσίνι, επέστρεψαν στον τόπο του εγκλήματος, βεβήλωσαν την μνήμη του Παύλου Φύσσα, σπάσανε παιδικά δωμάτια και έφυγαν σαν κύριοι. Ενώ σε μία ώρα στην Ευελπίδων δικάζεται ο σύντροφος Νώντας Φλώρος γιατί διεκδίκησε ένα καλύτερο μέλλον όχι για αυτόν, αλλά για τους πραγματικά αποκλεισμένους.

Αυτή είναι η πολιτική σας για την νεολαία. Ανεργία, επισφάλεια, καταστολή, μετανάστευση.
Και να το πούμε ξεκάθαρα.

Εμείς αυτά τα σώματα θα τα καταργήσουμε. Και αυτοί που έχουν μάθει να δέρνουν, θα μάθουν να υπηρετούν την κοινωνία και τον λαό.

Έχουμε πει ότι ο σύριζα έχει πρόγραμμα 10 πρώτων ημερών, 10 πρώτων μηνών και 10 πρώτων ετών. Είναι ένα σχέδιο που βρίσκεται σε τελείως διαφορετική αντίληψη, φιλοσοφία από την δική σας. Εντέλει απολογείται και υπηρετεί την κοινωνική πλειοψηφία και όχι τον κόσμο του πλούτου. Ποια είναι αυτή η διαφορά. Για σας η εργασία δηλαδή ο άνθρωπος είναι ένας από τους πολλούς παραγωγικούς συντελεστές με πρώτο στην αντίληψή σας το κεφάλαιο. Για μας η εργασία είναι η μοναδική πηγή παραγωγής αξίας, πλούτου και ευημερίας για την κοινωνία. Το δικό μας σχέδιο είναι οι άνθρωποι της χώρας. Παραγωγική ανασυγκρότηση και κοινωνικός μετασχηματισμός είναι ένα σχέδιο το οποίο μπορεί μόνο να προχωρήσει με τις κοινωνικές ανάγκες μπροστά. Και για να είμαστε ξεκάθαροι. Πολιτική για τους νέους που σήμερα βρίσκονται στην γκρίζα ζώνη επισφάλειας-ανεργίας με μνημόνια δεν γίνεται. Προοπτική και ελπίδα για τον νέο που μεταναστεύει με αποπληρωμή των τοκοχρεολήσιων δεν γίνεται. Ελπίδα και προοπτική χωρίς αναδιανομή του πλούτου από εκεί που περισσεύει προς αυτούς που τον δημιούργησαν.

Η κυβέρνηση της αριστεράς δεν θα διαπραγματευτεί απλώς καλύτερα για την κοινωνία. Η κυβέρνηση της αριστεράς θα αλλάξει το πλαίσιο. Θα βάλει πάτο στο βαρέλι.

Στο όνομα της μείωσης της ανεργίας ας δούμε που έχει φτάσει η νεολαία. Ας δούμε πως καταστρέφεται το μέλλον των νέων για το καλό τους. Οι ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης δε δημιουργούν εργαζόμενους αλλά «ωφελούμενους. Οι συμμετέχοντες σε αυτά τα προγράμματα δεν έχουν συμβάσεις εργασίας και άρα δεν αναγνωρίζονται ως τέτοιοι από το επίσημο κράτος, όσον αφορά στο κομμάτι των δικαιωμάτων τους. Συγκεκριμένα:

1.επιταγή εισόδου στην αγορά εργασίας αντί για σύμβαση ορισμένου χρόνου ή σύμβαση έργου τα λεγόμενα βάουτσερ.

2.κουπόνι πληρωμής τυπικά σε 3 δόσεις, αντί για τη μηνιαία καταβολή μισθού, με μηδενικό μισθολογικό κόστος για τους εργοδότες δημιουργώντας έναν ημιαπασχολούμενο και υποαμειβόμενο ανειδίκευτο εργαζόμενο χωρίς καμία εγγύηση κατώτατων ορίων στις αποδοχές του σε επιχειρησιακό, κλαδικό και εθνικό επίπεδο

3. δεν υπάρχουν στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα και ταυτόχρονα δεν υπάρχει ελεγκτικός φορέας, καθώς ακριβώς επειδή τυπικά δεν αναγνωρίζονται ως εργαζόμενοι, δε μπορούν να προσφύγουν στο ΣΕΠΕ.

4. Ως μη αναγνωριζόμενος ως εργαζόμενος, δεν έχει το δικαίωμα του συνδικαλίζεσθαι, και συνεπώς ό,τι απορρέει από αυτό (συλλογική διεκδίκηση, συνειδητοποίηση συλλογικού συμφέροντος, κοκ). Καταλήγει λοιπόν να διαθέτει ελλιπή ή καθόλου συλλογική προστασία μέσα από τον αφανισμό των συνδικάτων και την προσωπική διακινδύνευση της συλλογικής διεκδίκησης, καθιστώντας τον ωφελούμενο όμηρο της εργοδοτικής πλευράς και δέσμιο πελατειακών-κομματικών επιδιώξεων.

5. Λόγω της ελλιπούς ασφάλισης των συμμετεχόντων σε αυτά τα προγράμματα, απομακρύνεται η προοπτική μιας αξιοπρεπούς συνταξιοδότησης στο τέλος του εργασιακού βίου ή πιο σωστά δημιουργείται η προοπτική μιας σύνταξης μνημονιακών προδιαγραφών (ενιαία στα 360 ευρώ)
Παρόλα αυτά, ενώ δηλαδή δεν αναγνωρίζονται ως εργαζόμενοι, στην πραγματικότητα καλύπτουν θέσεις εργασίας, καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες λειτουργίας των επιχειρήσεων που τους προσλαμβάνουν και αυτό αποδεικνύεται από την ίδια την πραγματικότητα (αθρόες ομαδικές απολύσεις προσωπικού και αντικατάστασή τους από επιδοτούμενους ωφελούμενους).

Τελικά η ωφέλεια είναι το μοντέλο εργαζόμενου που αντιστοιχεί σε αυτό που κατά καιρούς έχουμε ονομάσει ως τη γκρίζα ζώνη επισφάλειας- ανεργίας που το ελληνικό κεφάλαιο επιφυλάσσει για τη νέα( working poor, κτλ).
Πως φτάσαμε ως εδώ.

Μπορούμε να μιλήσουμε πλέον για την δημιουργία μιας “κατάστασης εξαίρεσης” για τη νεολαία, μια κήρυξη πολέμου στην νεολαία από της δυνάμεις του πλούτου. Μέσω των θεσμικών παρεμβάσεων των κυβερνήσεων του Μνημονίου, με 3 κομβικές παρεμβάσεις “κατα παρέκκλιση” του νόμου. Επιτυχία, λοιπόν, ως προς την πολιτική εσωτερικής υποτίμησης στη νέα γενιά. Με 3 κομβικές παρεμβάσεις στα δικαιώματα και στις ζωές των νέων.

  1.  Η μείωση κατά 22% των κατώτατων ορίων μισθών και ημερομισθίων που είχαν διαμορφωθεί από την ισχύουσα ΕΓΣΣΕ. Με τα νέα όρια να περιορίζονται στα 586ευρώ, και 511 ευρώ για του νέους έως 24 ετών.
  2. συνεχίστηκε με το πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών που προέβλεψε την «κατά παρέκκλιση της ισχύουσας νομοθεσίας» διαμόρφωση του μισθού σε προγράμματα ανέργων άνω των 25 ετών θα περιορίζεται στα 490 ευρώ ενώ για τους κάτω των 25 ετών στα 427 ευρώ.
  3. Το μεγαλύτερο χτύπημα ήρθε μόλις πριν λίγες μέρες και είναι αποκαλυπτικό ως προς τους άρρητους στόχους για μείωση και μετέπειτα κατάργηση του κατώτατου μισθού. είναι και η έκθεση του ΚΕΠΕ για το πρώτο τρίμηνο του 2014. Για νέους ανέργους 15-24 ετών (15-29 ετών ο διευρυμένος ορισμός) προτείνεται η κατάργηση του κατώτατου μισθού έως ένα έτος από την πρόσληψή τους, «ώστε να δίνεται ισχυρό κίνητρο στις επιχειρήσεις. Προτείνεται επίσης η αντικατάσταση του επιδόματος ανεργίας με επίδομα απασχόλησης στα πρότυπα της επιταγής εργασίας.

Αλήθεια κύριε υπουργέ υιοθετείται αυτές τις προτάσεις; Είναι η επαναφορά της πρότασης του κυρίου Μέργου;

Όλα τα παραπάνω έγιναν στο όνομα της μείωσης της ανεργίας. Επειδή θέλουμε εργαζόμενους και όχι ωφελούμενους. Ακούστε λοιπόν κάποιες από τις προτάσεις του προγράμματός μας.

Η κυβερνητική υποχρεώση για πλήρης και αξιοπρεπής εργασία αποτελεί κομβικό ζήτημα αρχών, δημοκρατική δικλείδα, σημείο συμπύκνωσης της αντίληψης σου για την κοινωνία, τις ταξικές προτεραιότητες σου. Το κράτος δεσμεύεται και υποχρεώνεται, απέναντι σε όλους τους πολίτες χωρίς εξαίρεση, στην πλήρη και αξιοπρεπή απασχόληση ως -συνταγματικά κατοχυρωμένο- στόχο.

Στον ρητό και διατυπωμένο εφιάλτη του κόσμου του κεφαλαίου, δηλαδή την φωνή του λαού – Vox Populi – εμείς δηλώνουμε περήφανα ότι είμαστε ο εφιάλτης σας. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η φωνή του λαού, ενός λαού που ζητάει να ζήσει, να δουλεύει, να ξανα-ονειρευτεί, να προκόψει μαζί του και ο διπλανός του, όλοι.

Αυτό όμως, περνάει μέσα από την ριζική μείωση της ανεργίας και από την εθνική πολιτική για την εργασία, την αξιοπρέπεια, την ευημερία των πολλών, όλων! Στην αντιμετώπιση της ανεργίας αποκαλύπτεται η πραγματική ουσία της εκάστωτε κυβέρνησης. Στην αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων, η στρατηγική της. Στο όραμα της κυβέρνησης για τους νέους και τις νέες της χώρας μας σήμερα.

Μας λέτε να κάνουμε υπομονή 15 χρόνια για να γίνουν τα πράγματα όπως πριν. Μας λέτε να σκύψουμε το κεφάλι μέχρι να γεράσουμε. Να ξεχάσουμε τι σημαίνει διεκδίκηση. Να ζούμε με τα ωφελήματα της κυβέρνησης και των εργοδοτών. Δουλεύοντας για δυό τρεις μήνες, μετά ανεργία χωρίς επίδομα, και μετά ίσως ένα πρόγραμμα κατάρτισης. Για να διασκεδάσουμε την φτώχεια μας.

Όμως η νεολαία σας χαλάει το σχέδιο. Κινητοποιείται, αγωνίζεται, διεκδικεί. Σας το λέμε ξεκάθαρα.
Εμείς θα ζήσουμε αλλιώς. Δεν χωράτε στα δικά μας σχέδια.
Εμείς θα ξελασπώσουμε το μέλλον. Εσείς ζήστε με το παρελθόν.

Περισσότερα

Στην υλοποίηση προγραμμάτων η Επιτροπή Τουρισμού

ΙωάννιναΜε την πρώτη συνάντηση των εταίρων του ευρωπαϊκού προγράμματος Cult Routes – Πολιτιστικές Διαδρομές – που εντάσσεται στο ευρύτερο πεδίο διασυνοριακής συνεργασίας «Ελλάδα- Ιταλία» 2007- 2013 (Interreg), σηματοδοτείται η ενεργοποίηση της Επιτροπής και του Γραφείου Τουρισμού του Δήμου Ιωαννιτών και στον τομέα των αναπτυξιακών προγραμμάτων, πέραν αυτού της πληροφόρησης επισκεπτών, της διοργάνωσης εκδηλώσεων με τουριστικό ενδιαφέρον και των συντονισμένων ενεργειών που αποσκοπούν στην αύξηση του τουριστικού ενδιαφέροντος στα Ιωάννινα και την Ήπειρο.

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στην Περιφέρεια Ηπείρου η οποία είναι και ο συντονιστής του προγράμματος, με τη συμμετοχή – εκτός του Δήμου Ιωαννιτών – αντιπροσωπείας των Ιταλών εταίρων που είναι η Περιφέρεια της Απουλίας, το αντίστοιχο Επιμελητήριο και το Εκθεσιακό Κέντρο της Φότζια.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σύντομα θα αρχίσει η υλοποίηση και του 2ου ευρωπαϊκού προγράμματος που συμμετέχει η Επιτροπή και το Γραφείο Τουρισμού Δήμου Ιωαννιτών στα πλαίσια του Interreg. Πρόκειται για το Joy – Welcult (Εργασία, Νέοι και Γνώση σε θέματα τοπίου – πολιτισμού).

Από το Δήμο Ιωαννιτών έλαβαν μέρος στη συνάντηση παρουσίασης των στόχων και οριοθέτησης των επόμενων ενεργειών ο Αντιδήμαρχος και Πρόεδρος της Επιτροπής Τουρισμού κ. Νίκος Γκόλας, το μέλος της και Ειδικός Σύμβουλος Δημάρχου κ. Στέφανος Ζέρβας, το επίσης μέλος της και υπεύθυνος του γραφείου τουριστικής προβολής Δήμου Ιωαννιτών κ. Ηλίας Γκαρτζονίκας και ο δημοτικός υπάλληλος αρμόδιος για θέματα συντήρησης έργων τέχνης κ. Γιάννης Λιούγκος.

Την πρώτη συνάντηση χαιρέτησε εκ μέρους της Περιφέρειας Ηπείρου η Αντιπεριφερειάρχης Τατιάνα Καλογιάννη, ενώ από την πλευρά του συντονιστή προγράμματος συμμετείχαν αρμόδια στελέχη της Περιφέρειας που σχετίζονται με την υλοποίησή του.

Σημειώνεται ότι μετά τη στελέχωση του Γραφείου Τουριστικής Προβολής με υπαλλήλους από το πρόγραμμα Κοινωφελούς Εργασίας, τροποποιείται το ωράριο λειτουργίας του.

Έτσι θα λειτουργεί από Δευτέρα ως Παρασκευή 7.30 πμ ως 8.00 μμ, ενώ το περίπτερο πληροφόρησης τουριστών στο Μώλο τις ίδιες ημέρες από τις 10.00 πμ ως 3.00 μμ.

Επίσης συνεχίζεται η έκδοση δωρεάν καρτών χρήσης ποδηλάτων του προγράμματος Cyclo στο Γραφείο (Μουλαϊμίδου 10) από τις 10.00 πμ ως 01.00 μμ (Δευτέρα- Παρασκευή).

Περισσότερα

Νέοι, δώστε τόπο στα …γεράματα!

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Τετάρτη 6 Οκτωβρίου γιορτάστηκε η ημέρα της «τρίτης ηλικίας» (αυτής που με ποιητική διάθεση χαρακτηρίζουμε και ως «χρυσή ηλικία») καθώς από το 1990  ο ΟΗΕ καθιέρωσε τη συγκεκριμένη ημερομηνία για τον εορτασμό. Με ευχές για καλό Σαββατοκύριακο θα μου επιτρέψετε στη σημερινή μου blog-άποψη να αναφερθώ στο θέμα με έντονη χιουμοριστική διάθεση. Από καθαρά ψυχολογική και κοινωνιολογική άποψη ήταν προφητικός ο λαϊκός μας τροβαδούρος όταν, ίσως και για αρκετά προσωπικούς λόγους, τραγουδώντας διακήρυσσε ότι «ο πενηντάρης είναι ο νέος της εποχής…». Οι Έλληνες ζούμε 20 έως 40 χρόνια περισσότερα από όσα ζούσαμε στις αρχές του αιώνα αλλά η νοοτροπία που μας διακατέχει μοιάζει να εξαντλείται στην άποψη ότι η ζωή μας σταματά στα 60 ή τα 65 μαζί με την συνταξιοδότησή μας. Ολάκερο το κοινωνικό σύστημά μας ήταν δομημένο πάνω στην άποψη ότι με τη συνταξιοδότηση έρχεται και το τέλος της ενεργού συμμετοχής μας στα κοινά και στη ζωή, ενώ είναι σκέτο λάθος αυτή η αντίληψη.

Αυτή, φυσικά, την αντίληψη έρχονται να διορθώσουν σε μια από κοινού φιλότιμη προσπάθεια «τρόικα», Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ο κ Γιώργος Παπακωνσταντίνου που βρήκαν πρόσφορο και γόνιμο έδαφος στα άτομα τρίτης ηλικίας  (και τους ενεργούς Δημόσιους υπαλλήλους) όπου ευδοκιμούν οι περικοπές συντάξεων και  αφαίμαξης εισοδημάτων και μαζί φορομπηχτικές κοινωνικές πολιτικές!.. Διαφημιστές και οικονομολόγοι επικεντρώνουν μονίμως την προσοχή τους στον “οικονομικά ενεργό” πληθυσμό πράγμα που  σημαίνει ότι οι περισσότεροι αποδεχόμαστε μοιρολατρικά την περιθωριοποίησή μας ως 50ρηδες ή 60ρηδες ενώ η ζωή συνεχίζεται με ικανοποιητική ποιότητα για τους 70ρηδες και οι προοπτικές είναι ευνοϊκές ακόμη και  για κάποιους «ρωμαλέους» 80ρηδες!

Στις αρχές του αιώνα μας ο μέσος όρος ζωής για τους περισσότερους Ευρωπαίους και Αμερικανούς ήταν περίπου 47 χρόνια ενώ σήμερα έχει ξεπεράσει τα 77 για τους άνδρες και για τις γυναίκες τα 83 χρόνια ζωής. Με άλλα λόγια επιμηκύνθηκε πλέον η ζωή μας κατά 30 περίπου χρόνια και σημειώθηκε μία αναστροφή στην πληθυσμιακή πυραμίδα όπου τα μεγαλύτερα ποσοστά συμμετοχής στην δημογραφική εικόνα των λαών του Δυτικού κόσμου μοιάζει να είναι για άτομα άνω των 55 χρόνων και όχι κάτω των 30 χρόνων όπως συνέβαινε παλιότερα. Στην Αμερική, τη Μέκκα κάθε παράδοξου και πρωτοποριακού, 70ρηδες και 80ρηδες δημοσιεύουν βιβλία και 60ρηδες μεγαλουργούν σε καριέρες που νωρίτερα φάνταζαν για αυτούς ως «όνειρα θερινής νυκτός».

Οι Έλληνες χαριτολογώντας για τις δυσκολίες της ζωής λέγαμε ανέκαθεν ότι «τα πρώτα είκοσι χρόνια είναι δύσκολα, μετά όλα τα συνηθίζει κανείς…» Ίσως η ορθή ψυχοκοινωνική αντιμετώπιση της νέας αυτής ιατρικής και κοινωνιολογικής πραγματικότητας της δημογραφικής επιμήκυνσης της ζωής μας να συνίσταται σε αυτό που θα πρέπει να λέμε εφεξής «τα πρώτα 40 χρόνια τα πέρασα όπως τα πέρασα, αλλά τα επόμενα 40 θέλω να αλλάξω και να κάνω πράγματα που δεν τόλμησα νωρίτερα ίσως δεσμευμένος από ψυχοκοινωνικές αναστολές και αισθήματα ενός στείρου καθωσπρεπισμού…”

Νέοι, παραδεχθείτε το λοιπόν και, επί τέλους, δώστε… Τόπο στα…γεράματα!

Περισσότερα

Ιωάννινα: Παγκόσμιο Συνέδριο Νεολαίας

Την Παρασκευή, 30 Ιουλίου, θα πραγματοποιηθεί στα Ιωάννινα το Α’ Παγκόσμιο Συνέδριο Νεολαίας Ηπειρωτών του Εξωτερικού. Το Συνέδριο θα φιλοξενηθεί στο Συνεδριακό Κέντρο «Κάρολος Παπούλιας» του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων από τις 10.00 το πρωί μέχρι και τις 18.00 το απόγευμα και θα συμμετάσχουν νέοι Ηπειρώτες, ηλικίας 18 ως 32 ετών, που μένουν στο εξωτερικό.

Περισσότερα

Φυγή στο πουθενά; ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ!

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

26η Ιουνίου, η Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών και δυστυχώς τα στατιστικά στοιχεία επιβεβαιώνουν ΔΡΑΜΑΤΙΚΑ ότι τα ελληνόπουλα καταγράφουν «πρωτιές» μέσα στους κόλπους της μεγάλης μας οικογένειας που ακούει στο όνομα Ευρωπαϊκή Ένωση…Αυτές οι «πρωτιές» δεν μας κάνουν περήφανους ακριβώς επειδή το να κατέχεις την πρώτη θέση σε θανάτους από ναρκωτικές ουσίες δεν είναι δυνατόν να ικανοποιεί κανέναν μας.

Σήμερα καταθέτω προσωπικές μου εμπειρίες.

Την πρώτη μου επαφή με άτομα-χρήστες την  είχα στη Νέα Υόρκη στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Την εποχή εκείνη σπούδαζα κοινωνιολογία-ψυχολογία στο πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Γνώρισα τον 11-χρονο Τζίμη, ένα πανύψηλο νέγρο στο κέντρο νεότητας του Χάρλεμ καθώς είχαμε επισκεφθεί την περιβόητη συνοικία των νέγρων της Νέας Υόρκης μέσα στα πλαίσια ενός μαθήματος του μακαρίτη Νέγρου ψυχολόγου καθηγητή μου Δρ Kenneth Clark, Πρώτου Αφροαμερικανού Προέδρου της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρίας. Εκεί είχα το θλιβερό προνόμιο να γνωρίσω  από κοντά τη δυστυχία των ανθρώπων που βρίσκονται εκτός του συστήματος, επιδερμικά διαφορετικοί, αντικοινωνικοί, συμμέτοχοι στην  φθορά των κοινωνικών προβλημάτων, χωρίς μοίρα στον ήλιο της πλουσιότερης χώρας του πλανήτη μας…Τότε πίστεψα ότι ο ψεύτικος κόσμος της φυγής στα ναρκωτικά είναι δελεαστικά πειστικός για άτομα που αισθάνονται ότι βρίσκονται στις παρυφές του κοινωνικο-οικονομικού και πολιτισμικού γίγνεσθαι, για άτομα περιθωριακά.

Μερικά χρόνια αργότερα υποχρεώθηκα να αναθεωρήσω τις αιτιολογικές μου απόψεις για τη χρήση ναρκωτικών όταν γνώρισα ως Γενικός Διευθυντής των ΚΕΘΕΑ Spectrum House της Κοινοπολιτείας της Μασαχουσέτης την 15χρονη Τζιλ.

Μπορεί ο Τζίμη να ήταν πειστικός αιτιολογώντας την εμπλοκή του στα ναρκωτικά ως άτομο που δεν γνώρισε οικογενειακή θαλπωρή, ήταν πάμφτωχος, περιθωριακός, νέγρος σε μια χώρα πλούσια και λευκή!

Ακόμη πιο πειστική ήταν όμως, τουλάχιστον στον εαυτό της, η Τζιλ  καθώς θεωρούσε ότι αρκούσε η περιέργεια και μια κακιά παρέα για να εμπλέξει στον αδυσώπητο κόσμο των ναρκωτικών μια ωραία έφηβο, μέλος μιας από τις πλουσιότερες οικογένειες της Βοστόνης!

Ο Τζίμη έκανε ναρκωτικά γιατί δεν είχε τίποτε!

Η Τζιλ έκανε ναρκωτικά επειδή είχε τα πάντα!

Εάν θελήσουμε να πιστέψουμε τους χρήστες ουσιών, τελικά, οι αιτίες που φαίνεται να τους έχουν οδηγήσει στα ναρκωτικά είναι τόσες όσες και τα άτομα που κάνουν χρήση.

Κάθε νέος και νέα, κάθε μεγαλύτερο στην ηλικία άτομο που κάνει χρήση έχει μια σχετικά πειστική, αν όχι για όλους εμάς τους υπόλοιπους, τουλάχιστον για τον εαυτό του ιστορία, ένα λιγότερο ή περισσότερο δραματικό σενάριο ερμηνείας της αυτοκαταστροφικής του συμπεριφοράς που τελικά συμπαρασύρει στη φθορά οικονομικά, κοινωνικά, ψυχολογικά και όλη την υπόλοιπη οικογένεια.

Τέσσερις δεκαετίες έρευνας και προσφοράς υπηρεσιών  σε εξαρτημένα άτομα στην  Αμερική και την Ευρώπη με έχουν οδηγήσει στη διαπίστωση ότι η ναρκομανία είναι πολυσύνθετο και πολυεπίπεδο πρόβλημα που απαιτεί ανάλογες προσεγγίσεις για τον χειρισμό του σε θεσμικό και σε ατομικό επίπεδο.

Δεν ελέγχεται μόνο με αστυνομικές  μεθόδους, δεν λύνεται μόνο με την οργανική απεξάρτηση και την ψυχοκοινωνική θεραπεία του ατόμου δεν θα εξαλειφθεί επειδή θα συλληφθούν και θα τιμωρηθούν παραδειγματικά κάποιοι μεγαλέμποροι θανάτου!

Όλα τα παραπάνω τα χρειαζόμαστε ταυτόχρονα και μαζί τους χρειάζεται να ξαναθυμηθούμε, εάν το μπορέσουμε, την αξία που έχουν τα παιδιά μας, να βιώσουμε τη θεραπευτική δύναμη της αγάπης, να ανασύρουμε από το υποσυνείδητό μας τα νοήματα για τη ζωή καθώς όλα αυτά έπεσαν «θύματα» της παρεξηγημένης έννοιας της ευμάρειας και του πλούτου που υπόσχονται απατηλά πολύ περισσότερα από όσα τελικά μπορούν να μας προσφέρουν…

Εδώ και πολλά χρόνια η ελληνική πραγματικότητα με έκανε να ξεχάσω τη Νέα Υόρκη και τη Μασαχουσέτη, το Τζίμη και τη Τζιλ καθώς  ιστορίες καθημερινού δράματος ακούει κανείς και από τον 13χρονο Παναγιώτη στη Θεσσαλονίκη και τη 14χρονη Μαρία στην Αθήνα!

Η αδυσώπητη πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά νέοι  και ώριμοι συνάνθρωποί μας στον δικό μας τον ελλαδικό χώρο καθώς εμπλέκονται στα γρανάζια της καταστροφικής κερδοσκοπίας των εμπόρων του λευκού θανάτου είναι μια ΠΙΚΡΗ πραγματικότητα που τη συνθέτουν κάθε χρόνο εκατοντάδες θανάτων που αφήνουν στους εμπόρους των καρτέλ της κοκαΐνης στην Νότια Αμερική, της ηρωίνης από στο Αφγανιστάν και την Τουρκία, της μαριχουάνας σε κάθε σημείο της Ελλάδας και του πλανήτη κέρδη αμέτρητων εκατομμυρίων ευρώ…

Περισσότερα

Στο 13% η ανεργία στην Ήπειρο!

Το ποσοστό της επίσημα καταγεγραμμένης ανεργίας στην Ήπειρο σύμφωνα με τις τελευταίες μετρήσεις φτάνει το 13%. Πρόκειται για το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας στη χώρα και ένα από τα μεγαλύτερα σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση! Αναλυτές μάλιστα θεωρούν ότι η πραγματική ανεργία (μαζί με τη μη καταγεγραμμένη δηλαδή) ανέρχεται σε τουλάχιστον διπλάσια ποσοστά και κάνουν λόγο για ποσοστά της τάξης του 25%. Άλλο σημαντικό εύρημα των τελευταίων μετρήσεων είναι ότι υπάρχει μεγάλη αύξηση της ανεργίας στην Ήπειρο ειδικά στις ηλικίες 20-35 ετών, σε άνδρες και γυναίκες.

Περισσότερα