Οι αναλώσιμοι Έλληνες

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Μεταξύ της μεταβιομηχανικής κεντροευρωπαϊκής ελίτ και της διεθνούς χρηματοπιστωτικής ελίτ τσαλακώνεται η Ελλάδα και ρημάζεται η ελληνική κοινωνία. Σάντουιτς έγινε η χώρα, από τη στιγμή που οι «απόλυτοι» αμερικανολιγούρηδες ανέλαβαν να κυβερνήσουν. Μέχρι τότε η Ελλάδα είχε πετύχει να ισορροπήσει κάπως στο διεθνές σύστημα. Είναι αλήθεια ότι ευνοούσε και το διεθνές περιβάλλον. Σήμερα που αυτό έχει μεταβληθεί σε συγκρουσιακό, η χώρα είχε ανάγκη από μια ικανή και αμερόληπτη κυβέρνηση, που θα εστιάζει αποκλειστικά στο ελληνικό συμφέρον, ώστε αυτή να μην μετατραπεί σε πιόνι της στρατηγικής κανενός. Μόνον μια σχετικά ουδέτερη Ελλάδα (δηλαδή μόνον στον βαθμό που στη χώρα θα υπήρχε ηγεσία, η οποία θα έδειχνε διάθεση ουδετερότητας) θα μπορούσε να εξέλθει με τις μικρότερες συνέπειες από την κρίση. Η Ελλάδα οφείλει να διατηρήσει μια σχετική αυτονομία ως προς τον εμπορικό πόλεμο που φαίνεται να ακολουθεί την νομισματική διένεξη.

Όλα αυτά δεν φτιάχνονται με λόγια και διακηρύξεις, κτίζονται με πολιτικές στο εσωτερικό και στο επίπεδο άσκησης διεθνούς πολιτικής. Δυστυχώς η εύλογη αυτή μακροπολιτική συνθήκη αγνοήθηκε. Το σύνθημα «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» παρέμεινε στο επίπεδο της κομματικής προπαγάνδας και του λαϊκισμού. Όλοι οι Έλληνες πρωθυπουργοί της μεταπολίτευσης, μέχρι τον Γιώργο Παπανδρέου, με περισσότερο ή λιγότερο καιροσκοπικό τρόπο και αναπτύσσοντας προσωπικές δημόσιες σχέσεις, επιχείρησαν να διατηρήσουν την χώρα σε μια ισορροπία συμφερόντων μεταξύ των ΗΠΑ και των εξεχόντων ευρωπαϊκών δυνάμεων, πιο έντονα μάλιστα από την δεκαετία του ’90, όταν πλέον η Ευρώπη άρχισε να δομείται ως διακριτός, αλλά όχι ανεξάρτητος από τις ΗΠΑ, πόλος.

Περισσότερα