Μήνυμα Β. Αργύρη για τις εκλογές

Ηπειρώτισσες και Ηπειρώτες,

Ο πρώτος γύρος των αυτοδιοικητικών εκλογών έδωσε στους πολίτες την ευκαιρία να στείλουν τα μηνύματά τους στην Κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα. Τώρα, όμως, η επιλογή της 14ης Νοεμβρίου είναι διαφορετική. Ή θα γίνει αφετηρία να προχωρήσει η Ήπειρος. Μπροστά, στο δρόμο της Ανάπτυξης, της Εξέλιξης και της Ευημερίας ή θα συνεχίσει το δρόμο της συντήρησης, της απραξίας και της οπισθοδρόμησης.

Την Κυριακή δεν κρίνεται κανένα κόμμα και καμία κεντρική κυβέρνηση. Κρίνονται πολιτικές, νοοτροπίες και πρακτικές. Κρίνεται η δυνατότητα να υπάρχει ισχυρή ομάδα ανάληψης της Διακυβέρνησης της Ηπείρου. Κρίνεται ο βηματισμός της Ηπείρου για τα επόμενα χρόνια σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο. Καλούμε και όλες τις προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις, τους συνδυασμούς και όλες τις δυνάμεις της οικολογίας και της εξέλιξης, να δώσουμε έναν κοινό αγώνα.

Μας συνδέουν κοινοί στόχοι και κοινές επιδιώξεις. Την ερχόμενη Κυριακή παίρνουμε την τύχη της Ηπείρου στα χέρια μας. Δεν μας περισσεύει κανείς. Κανείς δεν πρέπει να δηλώσει απών από το προσκλητήριο «ξεσηκωμού» των Ηπειρωτών για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε Μαζί το δρόμο που οδηγεί την Ήπειρο Μπροστά. Όλοι μαζί μπορούμε να δώσουμε «φωνή» και πεδίο δράσης σε όλες τις δυνάμεις της δημιουργίας, της εξέλιξης, της προόδου και της οικολογίας.

Ο νέος κύκλος της ιστορίας του τόπου μας πρέπει να γραφτεί με καθαρές κουβέντες και ξεκάθαρους στόχους. Με Διαφάνεια, Αξιοκρατία και Δημιουργικότητα. Χωρίς πισωγυρίσματα, στείρες διαχωριστικές γραμμές, υπόγεια «ρεύματα» και διαδρομές.

Αυτό θέλουμε. Το Αξίζουμε και το Μπορούμε.

Βαγγέλης Αργύρης
Υποψήφιος περιφερειάρχης Ηπείρου

Περισσότερα

Ως επιμύθιο στις εκλογές

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Η πολιτική τάξη της χώρας (κόμματα, πολιτικό προσωπικό, ΜΜΕ, μεγαλοεπιχειρηματίες), κείτεται πλέον ημιθανής. Δεν έχει δυναμική, κουράστηκε και κούρασε. Στις περιφερειακές εκλογές φάνηκε η αδυναμία της να κινητοποιήσει τον λαό, στο πλαίσιο της πολιτικής συμμετοχής που η ίδια όρισε. Όταν ο ορισμός που δίνεις στην πολιτική συμμετοχή, μέσω της εκλογικής διαδικασίας, δεν είναι ικανός να κινητοποιήσει τους πολίτες, συνήθως δεν φταίει ο ορισμός, αλλά η ταυτότητά σου. Αυτό είναι το μάθημα της πολιτικής κοινωνιολογίας και πολιτικής ψυχολογίας, που μοιάζει να αγνοείται από όλους σχεδόν τους πολιτικούς φορείς.

Η πολιτική συμπεριφορά είτε αφορά στους φορείς που διεκδικούν την ψήφο, είτε στους ίδιους του πολίτες ατομικά, είναι ρεαλιστική. Το κριτήριο δηλαδή της συμμετοχής τους και της συγκυριακής συμπεριφοράς τους είναι συμφεροντολογικό, και αυτό παρότι ακούγεται ίσως αρνητικά είναι το πιο θετικό πράγμα στις αστικές δημοκρατίες μας. Το συμφέρον είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την έννοια της ταυτότητας. Και μέσω της εκλογικής πρακτικής και του αποτελέσματος που προκύπτει από την ψηφοφορία, μπορεί κανείς  με ποσοτικές ή/και ποιοτικές έρευνες να προσεγγίσει την πραγματική διάσταση του συμφέροντος και των ιδιαιτέρων ταυτοτήτων, άλλα και να εκτιμήσει την δυναμική τους. Όλα αυτά, όμως, δεν έχουν θέση σε αυτό το σημείωμα, καθώς δεν είναι χώρος επιστημονικής ανάλυσης. Εδώ θα αρκεστούμε σε ορισμένες χρήσιμες οντολογικές επισημάνσεις, αντλώντας μάλιστα από διαφορετικές μεθοδολογίες της πολιτικής θεωρίας και σύγχρονης εμπειρικής έρευνας.

Δεν υπάρχει απολιτική εκλογική συμπεριφορά: άρα, όσοι πήγαν για καφεδάκι, αντί στο «παραβάν»,  δεν έδρασαν απολιτικά, αλλά εξίσου πολιτικά με αυτούς που ψήφισαν.

Η ψήφος δεν είναι μήνυμα, όπως το παρουσιάζουν τα ΜΜΕ και το εννοούν οι κομματικές ηγεσίες. Το μήνυμα προκύπτει ακριβώς από την διαδικασία ερμηνείας της ψήφου μέσω της άρθρωσης του πολιτικού λόγου. Άρα υπάρχει μια ποικιλία μηνυμάτων από την εκλογική διαδικασία της περασμένης Κυριακής, που μάλιστα διαμορφώνονται σε διαφορετικά επίπεδα (ηγεσίας, κομματικό, δημόσιου λόγου κλπ).

Περισσότερα

Το μήνυμα των εκλογών

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας

Πολύ ενδιαφέρον είχαν οι χθεσινοβραδινές αναλύσεις των ειδικών για την αποκωδικοποίηση των αποτελεσμάτων των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών. Το μήνυμα των εκλογών! Ποιο ήταν? Ποιος το εξέλαβε? Τι θα γίνει την επόμενη μέρα? Τα κόμματα, βεβαίως, προσπαθούν να ωραιοποιήσουν τα αποτελέσματα προς το συμφέρον τους. Έτσι λοιπόν ακούσαμε, ούτε λίγο ούτε πολύ, χθες βράδυ ότι: το ΠΑΣΟΚ  είναι ευχαριστημένο γιατί δεν υπέστη συντριπτική ήττα, αν και κατέβαλε πάσα δυνατή προσπάθεια για να το επιτύχει! Η ΝΔ είναι επίσης ευχαριστημένη διότι διατήρησε τα ποσοστά της ήττας της στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές! Το ΚΚΕ ευτυχές γιατί αύξησε τα ποσοστά του, το ΛΑΟΣ γιατί και αυτό διατήρησε τα ποσοστά του και τέλος τα τρία νέα κόμματα της αριστεράς επειδή «πήραν» κομμάτι από την εκλογική πίτα χωρίς να καταβαραθρωθούν! Άρα μήνυμα από τα κόμματα δεν ελήφθη. Η απόχη? Αποτελεί κάποιο μήνυμα? Κατά την γνώμη όχι. Διότι αν συνυπολογίσει κανείς την χαμηλή μετακίνηση, λόγω οικονομικών προβλημάτων,  των ετεροδημοτών, φαντάζει λογική παρά την αύξησή της.

Η πραγματικότητα όμως είναι άλλη. Χθες βράδυ είδαμε έναν αποσβωλομένο πρωθυπουργό ο οποίος έχασε και την τελευταία του ελπίδα να αποσυνδέσει το όνομά του από την χειρότερη περίοδο της νεότερης ιστορίας του ελληνικού κράτους. Και όμως προσπάθησε για αυτήν την «αποσύνδεση». Παρέδωσε την εξουσία στους ξένους, μείωσε δραματικά τα εισοδήματα του λαού, έφερε την χώρα 40 χρόνια πίσω και όμως δεν «μαυρίστηκε», τι άλλο να κάνει για να φύγει χωρίς τον απόλυτο εξευτελισμό? Όσο για τον κ. Σαμαράς, η ανακούφιση ήταν έκδηλη στο πρόσωπό του. Αφού «κατάφερε» να διατηρήσει τα ποσοστά ήττας χωρίς να «πάρει» ούτε τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ και άρα να μην έχει σαφή εντολή να διεκδικήσει εκλογές, επομένως να μην συνδέσει ούτε αυτός το όνομά του με την τελευταία πράξη του δράματος της ελληνικής οικονομίας – κοινωνίας, η ανακούφισή του είναι προφανείς! Για το ΛΑΟΣ ουδέν σχόλιον. Τέλος τα κόμματα της αριστεράς «κατάφεραν» και αυτά να αυξήσουν τα ποσοστά τους καταβάλλοντας προσπάθεια για το αντίθετο, όχι βέβαια γιατί δεν ήθελαν να κερδίσουν αλλά γιατί έχουν ξεπεράσει τα όρια της εσωστρέφειας και δεν συνεχίζω επ’ αυτού…

Το πραγματικό όμως μήνυμα των χθεσινών εκλογών ποιο είναι τελικά?

Κατά την ταπεινή μου άποψη, αφού οι στρατιές των ανέργων, των χαμηλοσυνταξιούχων, τα χρεωμένα νοικοκυριά κλπ. Δεν κατάφεραν να στείλουν το μήνυμα για ένα καλύτερο αύριο (δίνοντας στα δύο μεγάλα κόμματα όλες τις περιφέρειες και τους μεγάλους δήμους) τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας! Δύο τινά συμβαίνουν ή υπάρχει ακόμα «λίπος» στην κοινωνία και η πραγματική φτώχεια αργεί ακόμα ή τελικά είμαστε η μοναδική αφρικανική χώρα της Ευρώπης (δεν έχω τίποτα με τους Αφρικανούς). Με τις υγείες μας…

Περισσότερα