Γερμανικές Εκλογές: Πρώτο το κόμμα Μέρκελ – 2ο με απώλειες το SPD – 3ο το ακροδεξιό AfD (συνεχής ενημέρωση)

Πρώτο κόμμα τερματίζει την εκλογική διαδικασία αλλά με σημαντικές απώλειες το κόμμα της νυν Γερμανίδας καγκελαρίου Α. Μέρκελ, η οποία φαίνεται ότι εξασφαλίζει και 4η θητεία στο αξίωμα. Τα πρώτα αποτελέσματα των Exit Polls το απόγευμα της Κυριακής έδειξαν μεγάλη πτώση και δεινή ήττα για το Σοσιαλδημοκρατικό SPD του Μάρτιν Σούλτς κοντά στο 20%, ποσοστό που αποτελεί ιστορικό χαμηλό ρεκόρ, ενώ πολιτική έκπληξη πρώτου μεγέθους αποτελεί η τρίτη θέση του ακροδεξιού AfD, με ποσοστό 13%.

Η τελευταία πρόβλεψη (Ώρα Ελλάδος 22:30)

  • Χριστιανοδημοκράτες 33,0%
  • Σοσιαλδημοκράτες 20,6%
  • AfD 12,8%
  • Φιλελεύθεροι 10,6%
  • Πράσινοι 8,9%
  • Αριστερό Κόμμα 9,1%

Με βάση αυτή την πρόβλεψη το κόμμα της Α. Μέρκελ (χριστιανοδημοκράτες) κερδίζει 239 έδρες, το SPD του Μ. Σουλτς 150 έδρες, οι ακροδεξιοί 93 έδρες, οι Φιλελεύθεροι 77 έδρες, οι Πράσινοι 65 έδρες και το Αριστερό Κόμμα 66 έδρες.

Συνεχής ενημέρωση

Περισσότερα

Η κηδεμονία του Αλέξη από την Angela παραλύει την εξωτερική πολιτική!…

Δ. ΓιαννακόπουλοςΤου Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Προφανώς το ζήτημα της εξέλιξης και διαχείρισης της ελληνικής κρίσης συνδέεται με την μορφή και την στρατηγική ανάπτυξης των διεθνών σχέσεων και της εξωτερική πολιτικής της Ελλάδας – της κυβέρνησης στενότερα. Σε καμία περίπτωση όμως δεν θα έπρεπε να επιτρέψουμε η μορφή διαχείρισης της οικονομικής κρίσης, που επέλεξε η σημερινή κυβέρνηση με την υποστήριξη ολόκληρου σχεδόν του πολιτικού συστήματος – σε συνέχεια της προηγούμενης  διαχείρισης των δύο προηγούμενων μνημονίων, ιδίας μεθοδολογίας με το παρόν – να αποτελέσει το μοντέλο που θα ορίσει τις διμερείς σχέσεις της Ελλάδας με τρίτες χώρες, τις διεθνείς σχέσεις, την διπλωματική της προσωπικότητα και την εξωτερική πολιτική της χώρας.

Περισσότερα

Bloomberg: Η Μέρκελ ετοιμάζει διάγγελμα

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μπαλτάς

Δημοσίευμα του Bloomberg αναφέρει πως η καγκελάριος σχεδιάζει να απευθύνει διάγγελμα προς τον Ελληνικό λαό αν επιτευχθεί συμφωνία. Βασικός λόγος για αυτή την κίνηση θα είναι η πίεση μιας πιθανής “εξέγερσης” του ενός τρίτου της κοινοβουλευτικής της ομάδας, η οποία επηρεάζεται από τις τάσεις που θέλουν η Γερμανία να σκληρύνει τη στάση της προς την Ελλάδα.

Η Μέρκελ θα επιχειρήσει με αυτόν τον τρόπο να εξηγήσει η ίδια γιατί είναι προς το συμφέρον της Ευρώπης και της Γερμανίας η διάσωση της Ελλάδας και να αμβλύνει τις κινήσεις ανταρτών βουλευτών της. Σύμφωνα με αξιωματούχος που επικαλείται το Bloomberg, η Γερμανίδα Καγκελάριος σε αυτό το διάγγελμα, θα εξηγήσει στο γερμανικό λαό τους γεωπολιτικούς κινδύνους και την αστάθεια της περιοχής, έτσι όπως θα αναδειχθούν σε περίπτωση που η Ελλάδα αποχωρήσει από το ευρώ.

Περισσότερα

Γιατί η Μέρκελ θέλει την Ελλάδα στο ευρώ;

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης

Δ. Καζάκης«Εγώ, ως η Γερμανίδα καγκελάριος, καθώς και η γερμανική κυβέρνηση, πάντοτε εφαρμόσαμε μια πολιτική που προβλέπει την παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη», σημείωσε η Μέρκελ και πρόσθεσε ότι «οι δεσμεύσεις τις οποίες αναλάβαμε», οι δεσμεύσεις που συμφωνήθηκαν «ανάμεσα στην Ελλάδα και την τρόικα, την Ελλάδα και τα κράτη-μέλη της ΕE, τηρήθηκαν και έτυχαν σεβασμού.»

Προς το συμφέρον ποιού κ. Μέρκελ; Σύμφωνα με τα στοιχεία που διατίθενται από το Υπουργείο Οικονομικών, και δημοσίευσε το Der Spiegel (19/8/2013) η Γερμανία έρχεται να εξοικονομήσει συνολικά € 40,9 δισεκατομμύρια σε πληρωμές τόκων κατά τα έτη 2010 έως 2014. Ο αριθμός προκύπτει από τη διαφορά μεταξύ των πραγματικών και των προβλεπόμενων τόκων. Μεταξύ 2010 και 2012, η γερμανική κυβέρνηση εξέδωσε € 73 δισεκατομμύρια λιγότερα σε νέο χρέος από ό, τι είχε προγραμματιστεί. Σύμφωνα με το Υπουργείο Οικονομικών, το κόστος της κρίσης του ευρώ για τη Γερμανία έχει μέχρι τώρα προσθέσει μέχρι € 599 εκατ..

Περισσότερα

«Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία» στα…δύσκολα!

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γ. ΠιπερόπουλοςΤα σχολεία άρχισαν, περιμένουμε οσονούπω τα γνωστά μας φθινοπωρινά πρωτοβρόχια, φεύγουν από τις απαράμιλλης ομορφιάς ακρογιαλιές μας οι καλλίγραμμες ξένες τουρίστριες και οι συνοδοί τους, και ολοκληρώνονται τα πρωτόγνωρα σε διάρκεια φετινά «θερινά τμήματα» της Βουλής και θα ξανάρθει η…τρόικα!

Παρά τις διαβεβαιώσεις και τα γλυκά «τιτιβίσματα» από τα βολεμένα παπαγαλάκια τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα για την κυανοπράσινη Συγκυβέρνηση και ο «μπαμπούλας» των ποσοστών που παίρνει ο ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις (ακόμη και από το ερευνητικό Ινστιτούτου του παλιού μου Πανεπιστημίου της Μακεδονίας γνωστού ανέκαθεν ως «γαλάζιου κάστρου») είναι απαγορευτικός για εφησυχασμό.

Βέβαια, όπως πολλοί και πιστεύουν και λένε, είναι «δύσκολο πράγμα» να απαρνηθεί κανείς τη Βουλευτική έδρα και να ακούσει τα προστάγματα της καρδιάς αψηφώντας τη λογική και τα οικονομικά, και όχι μόνο, πλείστα όσα δέλεαρ που προσφέρει…

Οπότε η επερχόμενη διαδικασία εκλογής Προέδρου, για την οποία εδώ και εβδομάδες ο κ Σαμαράς δήλωσε ότι υπάρχουν οι απαιτούμενοι 180 ψήφοι δεν σημαίνει οπωσδήποτε πτώση της Συγκυβέρνησης και εκλογές…
Αλλά τα οικονομικά νέα ΔΕΝ είναι ενθαρρυντικά και με φθινόπωρο και χειμώνα μπροστά μας πολλά μπορεί να προκύψουν.

Εάν με ρωτήσουν κάποιοι και το «Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία» πόθεν προκύπτει κ Πιπερόπουλε θα τους απαντήσω ότι είναι εκείνο το παλαιό σύνθημα από την εποχή επιστροφής του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή στην Αθήνα που γίνεται και πάλι επίκαιρο καθώς εμείς στην Ελλάδα μπαίνουμε στην ευθεία για τον εορτασμό των ΣΑΡΑΝΤΑ χρόνων ενώ παράλληλα ο κ Hollande στη Γαλλία ταλανίζεται από ΕΝΤΟΝΑ οικονομικά, πολιτικά και αισθηματικά προβλήματα!..

Μέσα στο ίδιο του το Κόμμα πολλοί κατηγορούν τον Γάλλο σοσιαλιστή Πρόεδρο για «φιλελεύθερα ανοίγματα» και απομάκρυνση από τα ιδεώδη και τις θεμελιακές τους Αρχές.

Πέρα από τα συναισθηματικά φλερτ και την αναταραχή που έχει ήδη δημιουργήσει η δημοσίευση του βιβλίου της πρώην συντρόφου του, ο κ Hollande με την απομάκρυνση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας κ Arnaud Montebourg πριν μερικές εβδομάδες και την ανάθεση του χαρτοφυλακίου στο πρώην επιφανές στέλεχος της Rotschild κ Emmanuel Macron δείχνει να υιοθετεί φιλελεύθερες αρχές (ίσως και σε μια προσπάθεια να εξομαλύνει τις σχέσεις του με την κ Μέρκελ).

Τα οικονομικά, όμως μεγέθη, δεν δίνουν στη Γαλλική Οικονομία τα περιθώρια για επιτυχία που είχε η γερμανική Οικονομία όταν σε διεθνές επίπεδο τα πράγματα ήταν πιο ρόδινα και ο Υπουργός Οικονομικών κ Michel Spain δήλωσε πριν λίγες μέρες ότι η «επίτευξη του στόχου της μείωσης του ελλείμματος του ΑΕΠ στο 3% ΔΕΝ είναι εφικτός για το οικονομικό έτος 2015 καθώς αναμένεται να υπερβεί το 4,3% και έτσι μετατίθεται για το οικονομικό έτος 2017…»

Εάν μέσα στις επόμενες μέρες η Moody’s υποβαθμίσει την πιστοληπτική ικανότητα της Γαλλίας στο ΑΑ2 από το ΑΑ1 (κάτι πού ήδη έχουν κάνει οι δύο άλλοι μεγάλοι οίκοι αξιολόγησης Standard & Poor’s και Fitch από το 2013 τότε οι προσωπικές, συναισθηματικές παλινωδίες του κ Hollande θα είναι «παιδικά μυθιστορήματα» μπροστά στις οικονομικό-κοινωνικές φουρτούνες που θα κληθεί να διαχειρισθεί…

Και ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2017, στο βάθος φαίνεται να αναδύεται και πάλι απειλητικά ο παλιός Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας κ Nicola Sarcozy, εφόσον βέβαια πετύχει να ξεκαθαρίσει τους ανοικτούς του λογαριασμούς με θέματα «οικονομικής διαφθοράς…»

Αναρωτιέμαι εάν το «Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία» συγκαταλέγεται στην ατζέντα της συζήτησης που θα έχουν μεθαύριο η κ Μέρκελ και ο κ Σαμαράς…

Περισσότερα

“Frau Bundeskanzlerin”: Τώρα θα δείξει ποιά είναι!…

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γ. ΠιπερόπουλοςΗ κ Angela Merkel, με την 3η κατά σειρά εκλογή της στο ύψιστο αξίωμα της Γερμανικής Δημοκρατίας, «έγραψε» ιστορία που επιβεβαιώνεται και από τη χρήση του τίτλου με τον οποίο την προσφωνούν πια Ηγέτες και πολίτες.
Μέχρι την ημέρα της πρώτης εκλογής της ως Καγκελαρίου της Γερμανίας ο τίτλος του Καγκελαρίου στη Γερμανική γλώσσα ήταν «Herr Bundeskanzler» αλλά αυτό άλλαξε το 2004 καθώς θεωρήθηκε «υποτιμητικό» για την πρώτη γυναίκα καγκελάριο που έκτοτε την προσφωνούν «Frau Bundeskaznlerin».

ΔΕΝ εξαντλείται το σημερινό μου σημείωμα ως θέμα στον Γερμανικό τίτλο ούτε στην προσαρμογή του σε μια γυναίκα καγκελάριο!..

Από το 2005 όταν εξελέγη στο αξίωμα η κ Merkel απέδειξε ότι θα γράψει ιστορία που θα ξεπεράσει ακόμη και την μακαρίτισσα Αγγλίδα Πρωθυπουργό κ Margaret Thatcher που κέρδισε τον τίτλο της «σιδηράς Κυρίας»…

Η επανεκλογή, τρίτη κατά σειρά, της κ Merkel (ο Καγκελάριος Kohl είχε υπηρετήσει για 16 χρόνια στο ύψιστο Γερμανικό αξίωμα) συμπίπτει και με την εκλογή του νέου Προέδρου της Ε.Ε. θέση την οποία επιθυμεί διακαώς, ο πρώην Πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου κ Juncker τον οποίο στηρίζει η Γερμανίδα Καγκελάριος.

Οι εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο που διεξήχθησαν στις 25 Μαΐου, 2014, έφεραν στην επιφάνεια της συλλογικής συνείδησης των Ευρωπαίων πολιτών διαχρονικά προβλήματα που σχετίζονται με ιστορικές διαφορές σε ιδεολογικούς προσανατολισμούς αλλά και με τη γενικευμένη απογοήτευση της καθημερινότητας σε μια ΕΕ 28 χωρών-μελών όπου το χάσμα Βορρά-Νότου διευρύνεται σε παράλληλη πορεία με το χάσμα «εχόντων-μη εχόντων» απασχολημένων και ανέργων.

Η αυξημένη παρουσία Ευρωβουλευτών που εξέφρασαν τη λαϊκή ετυμηγορία ως «ευρωσκεπτικισμό» και αριστερά και δεξιά του Λαϊκού Κέντρου έχει προκαλέσει ερωτηματικά, συζητήσεις, αντιδικίες, ακόμη και «αμφιβολίες» για το μέλλον της Ε.Ε.

Ο κ Juncker, με 18χρονη θητεία ως Πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, που επιθυμεί να γίνει Πρόεδρος στηρίχθηκε και στηρίζεται από την κ Merkel.

Το ερώτημα που τώρα εγείρεται, καθώς στην υποψηφιότητά του kκ Juncker έχουν αντιδράσει ο Βρετανός πρωθυπουργός κ Cameron και άλλοι, εστιάζεται πιο πολύ στο πρόσωπο και τις πολιτικές φιλοδοξίες της κ Merkel και λιγότερο στον άνδρα (ή τη γυναίκα – «ξάφνιασμα» το όνομα της κ Lagarde του ΔΝΤ που «έπεσε» τυχαία στο τραπέζι των συζητήσεων) που θα εκλεγεί Πρόεδρος.

Οι Έλληνες, όπως και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι, παρακολούθησαν και την εγκάρδια συζήτηση μεταξύ του Έλληνα πολιτικού κ Τσίπρα και του Γερμανού ηγέτη των Σοσιαλιστών κ Schulz και άκουσαν και διάβασαν την τοποθέτηση του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος ΒΡΟΝΤΟΦΩΝΑ διακήρυξε ότι η πρώτη «διερευνητική» εντολή πρέπει να δοθεί στον κ Juncker.

Η θέση του κ Τσίπρα «ξάφνιασε» μερικούς αδαείς που την επέκριναν μη συνειδητοποιώντας ότι ο κ Τσίπρας ΔΕΝ άλλαξε τροπάριο και ΔΕΝ «αγάπησε» ξαφνικά και σφόδρα τον ηγέτη του Λαϊκού Κόμματος της ΕΕ αλλά πολύ σωστά πρότεινε να γίνει ΣΕΒΑΣΤΗ η κλασική διαδικασία όπου την πρώτη «διερευνητική» εντολή την παίρνει ο ηγέτης του Κόμματος που ήρθυε πρώτο στις πρόσφατες εκλογές.

Οι δημοκρατικές διαδικασίες το προβλέπουν και έτσι πρέπει να γίνει!

Οι «επικριτές» του κ Τσίπρα φρονώ ότι θα έπρεπε να «ενοχληθούν» πολύ περισσότερο από την εντυπωσιακή οικειότητα του Πρόεδρου του ΣΥΡΙΖΑ και του Γερμανού πολιτικού κ Schultz καθώς ο κ Τσίπρας ΔΕΝ ανήκει στο Κόμμα του κ Schulz.

Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι οι συζητήσεις έχουν ανάψει για τα καλά τόσο στο προσκήνιο των Βρυξελλών όσο και στα παρασκήνια και οι προβληματισμοί επικεντρώνονται στο μέλλον της Ευρώπης των 28 χωρών.
Οι «ευρωσκεπτικιστές» ΔΕΝ διαθέτουν τα απαραίτητα «κουκιά» για να δημιουργήσουν ουσιαστικά προβλήματα στη λήψη αποφάσεων, αλλά η αυξημένη παρουσία τους θα είναι μια βροντόφωνη και σαφής υπενθύμιση των προβλημάτων των Λαών του Νότου (και άλλων περιοχών) της ΕΕ.

Η κ Merkel και οι Γερμανοί Σοσιαλιστές είχαν συνεργασθεί στο παρελθόν σε εκείνον τον ιστορικό «Μεγάλο Συνασπισμό» Κεντροδεξιάς και Κεντροαριστεράς που αντιμετώπισε με ιστορική επιτυχία το μεγάλο θέμα της ανεργίας στη Γερμανία συμβάλλοντας στην άνοδο της Γερμανικής Οικονομίας μέχρι και το 2008 όταν η Οικονομική Κρίση που ξεκίνησε στις ΗΠΑ και συντάραξε την Υφήλιο οδήγησε στην διακοπή της συνεργασίας CDU/SPD.

Τα τρέχοντα οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα στην ΕΕ απαιτούν γενναία αντιμετώπιση χωρίς Κομματικές σκοπιμότητες και χωρίς Κομματικά γυαλιά!

Τα πρόσωπα που συνθέτουν την τυπική και ουσιαστική ηγεσία της ΕΕ έχουν πολύ δύσκολο έργο μπροστά τους καθώς τα παγκόσμια οικονομικά προβλήματα δεν έχουν επιλυθεί και οι επί μέρους οικονομίες τριών μεγάλων οικονομιών της ΕΕ (Γαλλίας, Ισπανίας και Ιταλίας) συνεχίζουν να κλυδωνίζονται από αβεβαιότητα σε αντίθεση με τις άλλες δύο μεγάλες τη Γερμανία και την Βρετανία.

Στη Βρετανία ο κ Farage ανέβηκε απειλητικά παίρνοντας έδρες και από τα τρία μεγάλα Κόμματα ενώ στη Γαλλία ο κ Hollande βούλιαξε στο 14% σε αντίθεση με την κ Le Pen που συγκέντρωσε 25%.

Ο νέο Πρόεδρος της ΕΕ θα είναι πρόσωπο «Δημοσίων Σχέσεων» και επικοινωνιακής πολιτικής απέναντι στην οργή των Λαών;

Θα είναι ηγέτης που θα μπορέσει να λειτουργήσει ως συντονιστής των δύο μεγάλων Κομμάτων, του Λαϊκού και του Σοσιαλιστικού, που θα αποφύγει στείρες αντιπαραθέσεις δίνοντας στους Λαούς της ΕΕ τη σιγουριά που απαιτούν οι προκλήσεις της εποχής σε οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο;

Θα είναι ένας από τους κορυφαίους διεκδικητές της προεδρίας ή κάποιο άλλο πρόσωπο κοινής συναίνεσης των δύο μεγάλων πολιτικών Κομματικών Συνασπισμών της ΕΕ ίσως και με την σιωπηρή συναίνεση κάποιων μικρότερων Κομμάτων;

Θα είναι άνδρας ή θα είναι γυναίκα;

Με άλλα λόγια τις επόμενες ημέρες ανοίγεται «πεδίον Δόξης λαμπρό» για τη Γερμανίδα «Frau Bundeskanzlerin» για να κατορθώσει να αναδειχθεί με τις εμφανείς και αφανείς πολιτικές της συμπεριφορές ως η νέα «σιδηρά κυρία» όχι μόνο της Γερμανίας αλλά ολάκερης της Ευρώπης!

Οψόμεθα!…

Περισσότερα

ΌΛΟΙ, πλέον, οι δρόμοι οδηγούν στο Βερολίνο!…

Γράφει ο καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γ. ΠιπερόπουλοςΔεν θέλω να παρεξηγήσετε την παράφραση της ιστορικής φράσης «όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην Ρώμη» που περιέγραφε την απόλυτη ισχύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Πιστεύω, όμως, ότι αντικειμενικά στην ΕΈ των 28 χωρών-μελών μετά την επανεκλογή της κ Μέρκελ για 3η κατά σειρά 5ετή θητεία στην Γερμανική Καγκελαρία ο τίτλος περιγράφει την πολιτικό-οικονομική πραγματικότητα.
Οι ευρωεκλογές του 2014 ολοκληρώθηκαν και είναι γεγονός ότι παρά τη μείωση των ποσοστών τους από εκείνα των εκλογών του 2009, τα Κεντροδεξιά Κόμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπό την ηγεσία του κ Γιούνκερ κατάφεραν να εξασφαλίσουν 213 έδρες στο νέο διευρυμένο Ευρωκοινοβούλιο παραμένοντας ως πρώτος Κομματικός συνασπισμός στην Ευρώπη των 28 Κρατών μελών.

Είναι παγκοίνως γνωστό ότι τον κ Γιούνκερ τον στήριξε μέχρι σήμερα η κ Μέρκελ η οποία είχε αποδεχθεί και είχε προσυπογράψει δημοσίως και με έμφαση την ευγενή φιλοδοξία του Λουξεμβουργιανού πολιτικού να αναλάβει την Προεδρία της Ε.Ε.

Το βράδυ της Κυριακής 25ης Μαίου καθώς άρχιζαν να δημοσιοποιούνται τα αποτελέσματα των «exit polls» ο κ Γιούνκερ έθεσε με τον πλέον σαφή τρόπο σε δημόσιες εμφανίσεις του το «δικαίωμά» του να πάρει τη θέση του Προέδρου της Ε.Ε. με κριτήριο την επιτυχή ολοκλήρωση του ρόλου του ως συντονιστή στις προεκλογικές εκστρατείες όλων των μελών των Κομμάτων της Λαϊκής Κεντροδεξιάς στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Βέβαια η δημόσια «απαίτηση» του κ Γιούνκερ να του «απονεμηθεί» η προεδρία εφόσον θα είναι ο μοναδικός διεκδικητής της με την υποστήριξη της καλής του φίλης, της Γερμανίδας Καγκελαρίου κ Μέρκελ, με οδηγεί να κάνω μια – ίσως παρατραβηγμένη – κοινωνικό-ψυχολογική και ψυχαναλυτική αξιολόγηση αυτής της πράξης του.
Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν βγήκε, ίσως καθώς κανείς δεν είχε τα απαιτούμενα επιχειρήματα, να θέσει υπό αμφισβήτηση το έργο του κ Γιούνκερ ως συντονιστή του Λαϊκού συνασπισμού ο οποίος έχασε κάποιες έδρες αλλά παρέμεινε πρώτο Κόμμα στην νέα Ευρωβουλή παρά την δυναμική άνοδο των αποκαλούμενων «ευρωσκεπτικιστών».

Είναι επίσης αλήθεια ότι μέχρι σήμερα κανείς δεν αμφισβήτησε και τις επιτυχείς προσπάθειες του Γερμανού πολιτικού κ Σούλτς, του ηγέτη του Ευρωπαϊκού συνασπισμού των Σοσιαλιστικών Κομμάτων που θα έχει και πάλι τη 2η θέση με 185 έδρες στο νέο Ευρωκοινοβούλιο.

Οι «ευρωσκεπτικιστές» με πρωταγωνιστές «δεξιούς» πολιτικούς στην Γαλλία, την Αγγλία, τη Δανία, την Αυστρία και άλλού (και την αξιοπρόσεκτη παρουσία του αριστερού ΣΥΡΙΖΑ και της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα) μεταξύ άλλων δεν θα έχουν τα απαραίτητα «κουκιά» στη νέα Ευρωβουλή για να δημιουργήσουν προβλήματα σε κρίσιμες ψηφοφορίες αλλά σίγουρα θα «ακουστούν» σε πολλά θέματα που συνιστούν και την «καρδιά του προβληματισμού» των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που με ποσοστά της τάξης σχεδόν του 60% «μίλησαν» με την ΑΠΟΧΗ τους.

Το νέο Ευρωκοινοβούλιο με τους 751 παλαιούς και νέους Βουλευτές θα συνεδριάσει τις πρώτες μέρες του ερχόμενου Ιουλίου καθώς θα έχει λήξει η Ελληνική Προεδρία και τη θέση της θα πάρει η γειτονική μας Ιταλία στην οποία πρόσφατα (και χωρίς εκλογές) Πρωθυπουργός είναι ο κ Ρέντζι.

Στα μέσα του Ιουλίου είναι προγραμματισμένη και η εκλογή του νέου Προέδρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης μια θέση που διακαώς επιθυμούσε και επιθυμεί να κερδίσει ο κ Γιούνκερ.

Τη θέση λέγεται ότι «ορέγεται» και ο Γερμανός κ Σούλτς πρόεδρος του 2ου Κόμματος των Σοσιαλιστών.
Ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη «άτυπες συνομιλίες» μεταξύ κορυφαίων συντελεστών της Ηγεσίας της Ε.Ε. όπως και λιγότερο φανερές συνομιλίες «κάτω από τα διπλωματικά τραπέζια» με αντικείμενο τη θέση του Προέδρου.

Το μήνυμα της ανόδου των «ευρωσκεπτικιστών» ήταν σαφές όπως ήταν σαφής και η δραματική πτώση των Γάλλων σοσιαλιστών του προέδρου κ Ολλάντ σε επίπεδα του 14% (σχεδόν μισά από το 25% της κ Λεπέν) που δεν μπορεί να είναι πλέον ισότιμος συνομιλητής και υποστηρικτής της κ Μέρκελ.

Ερώτημα παραμένουν, όμως, οι περίπου 100 ΑΝΕΝΤΑΧΤΟΙ βουλευτές.

Η κ Μέρκελ ως πρώτο Κόμμα στην νέα Ευρωβουλή είχε και έχει την άνεση να προτείνει ένα συγκεκριμένο πρόσωπο για τη θέση του προέδρου και αυτό ήταν ο κ Γιούνκερ.

Η επιλογή «ήταν» δεν συνιστά λάθος προσδιορισμού χρόνου του ρήματος στο κείμενό μου αλλά συνειδητή επιλογή μου που αφορά στο ερώτημά μου εάν ο κ Γιούνκερ συνεχίζει να «είναι» ο κυρίαρχος διεκδικητής της θέσης.

Τα 3 μηνύματα του 43% των Ευρωπαίων πολιτών που συμμετείχαν στις εκλογές της 25ης Μαΐου τα προσδιόρισα σε πρόσφατο άρθρο μου.

Το Βερολίνο, όπως και οι άλλες μεγάλες πρωτεύουσες της Ε.Ε., έχουν πάρει τα μηνύματα και σίγουρα θα προσαρμόσουν σχετικά τις θέσεις και τις πολιτικές τους.

Οι αποφάσεις που θα πάρει στο Στρασβούργο το Ευρωκοινοβούλιο την επόμενη 5ετία και θα εφαρμοστούν σε «ντιρεκτίβες» των Βρυξελλών δεν μπορεί να δίνουν την εντύπωση ότι λειτουργούν υπέρ των ΕΛΙΤ, των μονοπωλίων και της λιτότητας κόντρα στις επιθυμίες και ανάγκες των Λαών.

Μία «λύση» σε στυλ «από μηχανής θεού» θα ήταν η προβολή της εικόνας μιας ΕΕ «της οικονομικής ισότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης» που επαγγέλλονται οι Σοσιαλιστές του κ Σούλτς εάν στο τιμόνι της ΕΕ εκλεγόταν τελικά όχι ο κ Γιούνκερ αλλά ο κ Σούλτς ή ένα πρόσωπο που επικοινωνιακά θα «έστελνε νέα μηνύματα» προσαρμοσμένα στις απαιτήσεις των καιρών και των ευρωπαίων πολιτών.

Αυτό σημαίνει ότι οι «άτυπες και εμφανείς ή αφανείς» συζητήσεις που ήδη διεξάγονται μπορεί να οδηγήσουν σε έναν «μεγάλο συνασπισμό» των κεντροδεξιών Κομμάτων και των Σοσιαλιστών που αθροιστικά με 400 σχεδόν έδρες αποτελούν την σαφή πλειοψηφία στο Ευρωκοινοβούλιο.

Πάντως, όπως και εάν εξελιχθεί το θέμα μέχρι τα μέσα του Ιουλίου οι ΚΥΡΙΟΙ συνομιλητές, η κ Μέρκελ και ο κ Σούλτς, είναι Γερμανοί πολιτικοί.

Επιμύθιον;

Μη παρεξηγήσετε, λοιπόν, την παράφραση που επικαλούμαι στον τίτλο μου καθότι τελικά:
«ΌΛΟΙ, πλέον, οι δρόμοι οδηγούν στο Βερολίνο!…»

Περισσότερα

Όλγα Γεροβασίλη για τις δηλώσεις του ομοσπονδιακού προέδρου της Γερμανίας

Ανιστόρητες και προκλητικές οι δηλώσεις του Γερμανού προέδρου

ΣΥΡΙΖΑΟ ομοσπονδιακός πρόεδρος της Γερμανίας έρχεται στην πολύπαθη Ήπειρο, επισκέπτεται το μαρτυρικό χωριό Λιγκιάδες και σαν προπομπό του στέλνει τις δηλώσεις του σε γερμανική εφημερίδα, που μόνο ως ανιστόρητες και προκλητικές μπορούν να χαρακτηριστούν.

Στη “συμπάθειά” του για τα θύματα, στις καθησυχαστικές του δηλώσεις περί γερμανικού ηγεμονισμού και στην αλαζονική του άρνηση περί οφειλών της χώρας του απέναντι στην Ελλάδα και στους Έλληνες, η απάντηση είναι μία:

“Αν η ελληνική κυβέρνηση αποβάλει το σύνδρομο του ραγιά, τότε ο μόνος δρόμος θα είναι να διεκδικήσει αυτό και μόνο αυτό που είναι το δίκαιο για τη χώρα”.

Είχα την τιμή να συνυπογράψω μαζί με άλλους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ την επίκαιρη επερώτηση με θέμα τις οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα, που εκτιμώνται χωρίς τους τόκους σε 162,43 δισ. ευρώ.

Διατυπώθηκαν τα παρακάτω ερωτήματα:

  1. Γιατί η κυβέρνηση προτιμάει να δανειζόμαστε από την Τρόικα με τις δεσμεύσεις που οι όροι αυτού του δανεισμού επιβάλλουν, αντί να αξιώσει από τη Γερμανία τα χρήματα που χρωστά στην Ελλάδα;
  2. Γιατί η ελληνική κυβέρνηση δεν εξαντλεί κάθε δυνατότητα που της προσφέρει ο νόμος, οι διεθνείς συμβάσεις και οι διεθνείς σχέσεις προκειμένου να αποκατασταθεί η δικαιοσύνη στις σχέσεις μας με τη Γερμανία η οποία μας έχει ως λαό κατάφωρα αδικήσει;
  3. Τι είναι αυτό που εμποδίζει την ελληνική κυβέρνηση να διεκδικήσει από τη Γερμανία τις επανορθώσεις που της οφείλει;
  4. Μετά την πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου της Χάγης, με την οποία προτείνεται οι αποζημιώσεις των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας να λυθούν με διακρατικές συνεννοήσεις, σε ποιές συγκεκριμένες ενέργειες έχει προβεί η ελληνική κυβέρνηση; Έχει καταρτισθεί πλήρης φάκελος στοιχειοθέτησης των συγκεκριμένων αξιώσεων του Ελληνικού Δημοσίου στο Υπουργείο Οικονομικών; Σε θετική περίπτωση, ποιός είναι ο υπεύθυνος χειρισμού του και σε ποιές ενέργειες και διαβήματα έχει προβεί; Σε αρνητική περίπτωση, σε τι οφείλεται η μη στοιχειοθέτηση φακέλου;
  5. Κατά τη διάρκεια των πρόσφατων επίσημων συναντήσεων του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Οικονομικών με την Καγκελάριο της Γερμανίας, διατυπώθηκαν συναφή ερωτήματα και αξιώσεις; Σε θετική περίπτωση, ποιά ήταν η επίσημη απάντηση της Γερμανικής πλευράς; Σε αρνητική περίπτωση, για ποιό λόγο δε διατυπώθηκαν;

Η επερώτηση έμεινε αναπάντητη από μια δειλή κυβέρνηση, υποτελή στα συμφέροντα της Μέρκελ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, με επιστολή που απέστειλε προχθές ο βουλευτής Επικρατείας Μανώλης Γλέζος στον Πρόεδρο της Βουλής, ζητά την άμεση συγκρότηση της διακομματικής επιτροπής, ώστε να επιδιωχθεί συνάντηση με τον Γερμανό πρόεδρο, για να του τεθεί το ζήτημα των γερμανικών οφειλών.

Επειδή έφτασε η ώρα της δικαίωσης του λαού μας.

Όλγα Γεροβασίλη
υπ. Περιφερειάρχης Ηπείρου
βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Άρτας

Περισσότερα

Ο Χειμώνας, η Άνοιξη, το πήδημα και η ανάγκη εκλογών…

Σημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΤα μέτρα λιτότητας επηρεάζουν και την γραφή μου και έτσι σήμερα θα είμαστε στεγνοί, δραματικά απέριττοι και σχετικά σύντομοι. Για να κάνουμε οικονομία (με την κακιά έννοια) καταφεύγουμε πρώτα στα γνωστά, μέσω του Διονυσίου Σαββοπούλου: Τον χειμώνα ετούτο άμα τον πηδήσαμε / Γι’ άλλα δέκα χρόνια άιντε καθαρίσαμε…

Για να τον «πηδήσουμε» και να μην μας «πηδήξει» καθολικώς και μοιραίως, απαιτούνται αμέσως εκλογές. Η περίοδος χάρητος προς την κ. Μέρκελ κάποτε θα πρέπει να τελειώσει, μήπως και αρχίσουμε την πολιτική διαπραγμάτευση με τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο με μεσολαβητές κάποιους που τρώγονται είτε η Γερμανία να εγκαταλείψει το Ευρώ, είτε να προχωρήσουμε σε ουσιαστική οικονομική ένωση με μεταφορά ηγεμονίας από το Βερολίνο στις Βρυξέλλες (προσοχή, δεν εννοώ μόνον την διοίκηση Ομπάμα, είναι και άλλοι με παρόμοιες επιθυμίες, αλλά δεν τους αναφέρω, καθώς έχουν εταιρείες οι άνθρωποι και δεν συμφέρει να… προκαλούν ανοιχτά!).

Περισσότερα

Γιατί οι Σαμαράς – Βενιζέλος ταλαιπωρούν ακόμη την μπάλα;

Σημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΓια να εφαρμοστεί το πρόγραμμα της τρόικας πρέπει να μηδενίσεις επιμέρους προϋπολογισμούς που αφορούν στο κοινωνικό κράτος. Πρωτογενές πλεόνασμα υπό τις συνθήκες της ελληνικής εθνικής οικονομίας σημαίνει κόβω ευημερία, μειώνω και άλλο το εθνικό εισόδημα, ρίχνω και άλλο το επίπεδο της ενεργούς ζητήσεως. Όσο το ελληνικό κράτος μειώνει το κόστος λειτουργίας του – καθώς έτσι προσπαθεί να εμφανίσει, παραμορφωτικά ωστόσο και πλαστά σε μεγάλο βαθμό, πρωτογενές πλεόνασμα – περικόπτει κοινωνικές δαπάνες που αποτελούσαν έσοδα για την αγορά. Έτσι ανατροφοδοτείται η ύφεση στην οικονομία, που αναποδράστως εξαφανίζει θέσεις εργασίας, μειώνοντας διαρκώς την ενεργό ζήτηση.

Αυτός είναι ο φαύλος κύκλος πάνω στον οποίο βαδίζει η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Μα, δεν έπρεπε να συμμαζευτεί το σπάταλο, πελατειακό, διπαλεκόμενο κράτος; Εσύ ο ίδιος, Γιαννακόπουλε, δεν «χτυπιέσαι» τόσα χρόνια επ’ αυτού ακριβώς; Ναι ασφαλώς, προτείνοντας όμως ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης που θα συνδύαζε τις δαπάνες για αύξηση της ευημερίας στην κοινωνία με την μεταβολή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας (εξωστρεφή βιομηχανία, τεχνολογική ανάπτυξη, δημόσιος έλεγχος του τραπεζικού τομέα, μοντέρνες επενδύσεις στον πρωτογενή τομέα με αύξηση της τυποποίησης κλπ.). Αυτό ΔΕΝ έπραξαν όσοι με θράσος κυβερνούν ακόμη, προφασιζόμενοι σαν παλαβοί πως μειώνοντας τις δαπάνες του σημερινού κράτους (τους) θα οδηγήσουν στην …ανάπτυξη!

Περισσότερα

“Διατί να το κρύψωμεν, άλλωστε;”

Γράφει ο καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γ. ΠιπερόπουλοςΑρχίζει να “διαλύεται” η ομίχλη που κρύβει, όπως και οι κάλπες πριν ανοιχτούν, τα αποτελέσματα των Γερμανικών εκλογών και πρόσφατες δημοσκοπήσεις κορυφαίων στελεχών επιχειρήσεων δείχνουν ότι η νίκη της κ. Μέρκελ αρχίζει να διαφαίνεται μάλλον ως δεδομένη και μάλιστα θα είναι πολύ ευεργετική και σαφέστατα ευπρόσδεκτη από τους Γερμανούς, Ευρωπαίους και Διεθνείς επιχειρηματίες.

Όσο για το δικό μας, “εθνικό οικονομικό δράμα” τα πράγματα δείχνουν ότι θα χρειαστούμε άλλα 10 δις ευρώ μετά τον Σεπτέμβριο, για να κλείσουν οι γνωστές “τρύπες” που παραμένουν επικίνδυνα ορθάνοιχτες παρά τις μεγαλοστομίες της Κυβέρνησης και των κορυφαίων στελεχών ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Περισσότερα

Ώχ, “γλίστρησε” ο Dr. Schaeuble!…

Γράφει ο καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γ. ΠιπερόπουλοςΉ μάλλον «γλίστρησε η γλώσσα του» σύμφωνα με το «Η λανθάνουσα γλώσσα λέει την αλήθεια» καθώς αναφέρθηκε σε 3ο πακέτο «διάσωσης» για την Πατρίδας μας και την «άρπαξαν από τα μαλλιά» οι Γερμανοί Σοσιαλιστές για να του πούνε ότι τόσο καιρό την έκρυβε την αλήθεια για την τραγικότητα της ελληνικής οικονομίας προσπαθώντας να αποφύγει “το πικρό ποτήρι” πριν την 22α Σεπτεμβρίου που γίνονται οι Γερμανικές εκλογές…

Το λέγαμε, πολλοί από εμάς, στην μπλογκόσφαιρα ότι το 3ο πακέτο είναι αναπόφευκτο όπως δείχνουν τα απλά οικονομικά, και η απλή αριθμητική και η απλή λογική, αλλά είναι μπροστά μας οι Γερμανικές Εκλογές!…

Περισσότερα

Θ. Οικονόμου: “Στοπ στα υποκριτικά δάκρυα των Γερμανών”

Θ. ΟικονόμουΤο ρεπορτάζ της περιβόητης Bild αναφορικά με τα Γιάννενα εντάσσεται στην προεκλογική φιέστα της Μέρκελ και την προσπάθεια να φανεί ότι σε πανευρωπαϊκό επίπεδο θα υπάρξει μέριμνα για την ανεργία των νέων. Έστω και έτσι, όμως, αναδεικνύεται σ’ ένα σημαντικό μέσο το πιο σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο Νομός μας.

Η ανεργία των νέων συνανθρώπων μας είναι ένα πρόβλημα που διατρέχει κάθετα και οριζόντια τον κοινωνικό ιστό και η αντιμετώπισή της δεν λύνεται ούτε με λόγια, ούτε με διακηρύξεις. Στην κατεύθυνση αυτή, η Δημοκρατική Αριστερά προτείνει να υπάρξει αναπροσανατολισμός πόρων του ΕΣΠΑ για να χρηματοδοτηθούν οι δράσεις υποστήριξης των ανέργων. Όμως, νια να αντιμετωπιστούν οι πολιτικές και γραφειοκρατικές δυσκολίες πρέπει να υπάρξει ενεργοποίηση των αρμόδιων υπουργείων και των διαχειριστικών αρχών του ΕΣΠΑ και διαπραγμάτευση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Θα πρόσθετα ακόμη την ανάγκη να υπάρξει πίεση στις τράπεζες να διαθέσουν άμεση ρευστότητα στην αγορά τώρα που προχωρά η ανακεφαλαιοποίηση. Φυσικά χρειάζεται ανασύνταξη του παραγωγικού μας ιστού μέσω και της δημιουργίας ενός γιαννιώτικου αναπτυξιακού σχεδίου. Μέχρι τότε, όμως, πρέπει η λιτότητα να χαλαρώσει και να υπάρξει στοιχειώδης αύξηση της κατανάλωσης. Γι’ αυτό είναι πέρα για πέρα υποκριτικό το άρθρο της Bild που από τη μια στηρίζει τη Μέρκελ που έδωσε εκατοντάδες δις στις τράπεζες και μόλις 6 για την καταπολέμηση της ανεργίας των νέων και δεν λέει τίποτα για το γεγονός ότι με αυτές τις πρακτικές η λιτότητα συνεχίζεται. Και προφανώς η παρατεταμένη λιτότητα αυξάνει την ύφεση και την ανεργία. Οι άνεργοι δεν έχουν ανάγκη από ψεύτικο οίκτο. Έχουν ανάγκη από πρακτικά μέτρα. Καμιά ολιγωρία δεν δικαιολογείται.

Περισσότερα

Με κυβέρνηση φάρσα για εκλογές, αν φτάσουμε…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Δ. Γιαννακόπουλος«Δεν συμφέρει τον ελληνικό λαό να γίνει τέτοια συγκυβέρνηση [ΝΔ-ΠΑΣΟΚ], συμφέρει μόνο το ΠΑΣΟΚ, για να πέσει στα μαλακά, συμφέρει τη διαπλοκή και τα εξωθεσμικά κέντρα […] Αν κάναμε κυβέρνηση μαζί με το ΠΑΣΟΚ, θα ήμασταν αιχμάλωτοι της δικής του πολιτικής. Θα ήμασταν υποχρεωμένοι να κρατάμε συνεχώς ισορροπίες, αλλά εμείς θέλουμε να κάνουμε μεγάλα άλματα. Εκείνο που χρειαζόμαστε είναι σταθερότητα, ισχυρή εντολή και ισχυρή κυβέρνηση για να φύγουμε μπροστά», διευκρίνιζε προεκλογικά ο πρωθυπουργός Αντώνιος Σαμαράς.

Δεν πρόκειται για συνωνυμία, Αντώνης Σαμαράς τα έλεγε, Αντώνης Σαμαράς έπραξε γι’ άλλη μια φορά αυτά τα οποία εμφάνιζε ως αποκρουστικό σενάριο στο οποίο δεν επρόκειτο ποτέ να συναινέσει, πόσο μάλλον να συμμετάσχει! Δυστυχώς για τον σημερινό πρωθυπουργό, ο Αντώνης Σαμαράς που διεκδικούσε την πρωθυπουργία είχε δίκιο υπό κάποια έννοια, που δεν απείχε από την αλήθεια. Άρα ο Αντώνης Σαμαράς που βρίσκεται σήμερα στην θέση του πρωθυπουργού, αποτελεί δίχως αμφιβολία έναν ρόλο για ιλαροτραγωδία.

Αν και είναι απολύτως αδόκιμο, δεν θα ήθελα να ταυτίσω το πρόσωπο Αντώνης Σαμαράς με τον ρόλο του ως πρωθυπουργός. Και δεν το κάνω γιατί εάν το αποτολμούσα θα έπρεπε να τον χαρακτηρίσω καραγκιόζη. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι διπλοπρόσωπος δεν είναι ο Αντώνης Σαμαράς, αλλά διχασμένη προσωπικότητα ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, ο οποίος προδήλως από φιλοπατρία και μόνον ορμώμενος, όχι μόνον συγκρότησε ένα υπουργικό συμβούλιο που αποτελεί απόλυτη όσμωση της ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ, μία γνήσια συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, αλλά ταυτόχρονα φρόντισε αυτό να διακοσμείται με τα χρώματα της πατρωνίας, της οικογενειοκρατίας και της διαπλοκής. Με σημαία αυτά τα τρία ο πρωθυπουργός σκοπεύει να καταπολεμήσει το πελατειακό κράτος, μπορεί και τα εξωθεσμικά κέντρα, τα οποία θα συνέφερε μία κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ!!!

Δεν πιστεύω να μπερδεύεστε από την παραπάνω αντίφαση; Είπαμε δεν ταυτίζεται το πρόσωπο Αντώνης Σαμαράς με τον πρωθυπουργό, άρα δεν πρόκειται για σχιζοφρένεια! Πρόκειται απλώς για έκφραση υπέρτατης εθνικής ανάγκης να σπάσουν τα αυγά της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για να κατασκευαστεί μία προεκλογική ομελέτα ΝΔΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση – φάρσα μήπως και επιτρέψουμε ως χώρα στην κυρία Μέρκελ να φτάσει σχετικά αξιοπρεπώς στην κάλπη των γενικών γερμανικών εκλογών. Έλα, όμως, που επιμένω ακόμη και σήμερα και ιδιαίτερα σήμερα μετά την με παραθεσμικό τρόπο ασφαλώς ανακοίνωση της σύνθεσης του νέου υπουργικού συμβουλίου υπό τον κ. Σαμαρά: εκλογές στην Ελλάδα θα έχουμε είτε πριν τις γερμανικές με Σαμαρά, είτε αμέσως μετά δίχως Σαμαρά! Η μορφή του υπουργικού συμβουλίου που διαβάζω μέσω «δημοσιογραφικών» πληροφοριών, πριν αυτό ανακοινωθεί επίσημα, έρχεται να επιβεβαιώσει την άποψή μου, η οποία ασφαλώς προκύπτει από μακροπολιτική ανάλυση που συμπεριλαμβάνει την εξέλιξη στην εθνική οικονομία και αγορά και όχι από οποιουδήποτε τύπου μικροπολιτική προσέγγιση.

Σύμφωνοι, η μικροπολιτική μέσω του μηχανισμού της διαπλοκής είναι αυτή που επιχείρησε και επιχειρεί να διασκεδάσει την πολιτική αναγκαιότητα των εκλογών, όχι όμως ως στρατήγημα, αλλά ως απέλπιδα τακτική κίνηση για να μην χρεωθεί η ηγεσία της ΝΔ, ή η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ την καταφυγή στην «κάλπη της σωτηρίας» και να ολοκληρωθούν οικονομικού και διοικητικού, ακόμα και δικαστικού χαρακτήρα διευθετήσεις, πριν την διεξαγωγή εκλογών. Δεν γίνεται να πάμε σε εκλογές, για παράδειγμα, δίχως να ξεκαθαρίσει το τραπεζικό τοπίο και δρομολογηθούν οι διευθετήσεις για νέα αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους παράλληλα με το ιδιωτικό. Αυτό είναι πολύ σοβαρότερο ζήτημα για τους παράγοντες της τρόικας από το κλίμα των γερμανικών εκλογών.

Μην αμφιβάλΛετε καθόλου ότι τόσο ο κ. Σαμαράς όσο και ο κ. Βενιζέλος θα μπορούσαν να βάλουν φωτιά στα μπατζάκια της κ. Μέρκελ, πράγμα το οποίο ασφαλώς γνωρίζει και η ίδια. Ουδείς από τους χριστιανοδημοκράτες της Ευρώπης μοιάζει να εμπιστεύεται τον κ. Σαμαρά. Και η πολιτική ταύτισή του με τον άνθρωπο που ως υπουργός οικονομικών προκαλούσε ιλαρότητα τόσο στους χριστιανοδημοκράτες, όσο και στους σοσιαλδημοκράτες μάλλον ως ιλαροτραγωδία εκλαμβάνεται. Το ιλαρό τμήμα προφανώς είναι ο κ. Βενιζέλος, ενώ ο κ. Σαμαράς μάλλον διατηρεί το προνόμιο της τραγωδίας. Μετά από αυτά μόνον με μία ευχή θα μπορούσε κανείς να καταλήξει: μακάρι αυτή η κυβέρνηση να οδηγήσει σε εκλογές, παίζοντας έστω το παιχνίδι «τις εκλογές προκάλεσε ο άλλος και όχι εγώ» και όχι μέσω της επιβολής καθεστώτος τυπικής μορφής χούντας.

Περισσότερα