Η Τράπεζα Ελλάς στο νέο χρεοστάσιο…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Μια σεξουαλική αφήγηση του πολιτικού επιστήμονα και ειδικού στο Crisis Management

Σήμερα, νομίζω πως όλοι θα έπρεπε να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα για την πολιτική διάσταση του χρεοστασίου που «πέτυχε», εις βάρος του ελληνικού λαού, η πολιτική τάξη της μεταπολίτευσης του 1974. Σαφή οικονομική εικόνα δεν μπορεί να έχει κανένας, καθώς όλες οι αποφάσεις είναι σχετικές και βασίζονται σε εκτιμήσεις, οι οποίες σε κρίσιμο βαθμό αλληλοαναιρούνται. Κοινωνική εικόνα επίσης δεν θα μπορούσες να σχηματίσεις, δίχως την ενεργοποίηση της φαντασίας και της ιστορικής εμπειρίας. Τούτη δυστυχώς σχηματίζεται κατόπιν καταστροφής.

Περισσότερα

Αριστερή Πρωτοβουλία ΠΑΣΟΚ: Ανακοίνωση

Τα μέλη της Αριστερής Πρωτοβουλίας ΠΑΣΟΚ εξέδωσαν την ακόλουθη ανακοίνωση:

«« Οι δανειστές και οι Τραπεζίτες σώζονται. Ο Ελληνικός Λαός οδηγείται στην εξαθλίωση. Ξένες με το ΠΑΣΟΚ αυτές οι πολιτικές:

Η συμφωνία για τη νέα δανειακή σύμβαση αποτελεί μία από τις πιο μαύρες σελίδες της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας. Η Ελλάδα και ο λαός της μετατρέπεται σε σύγχρονη αποικία της Γερμανίας, όπου τα πάντα βρίσκονται υπό αμφισβήτηση ακόμη και η δυνατότητα των πολιτών της χώρας να επιβιώσουν. Η Εθνική μας Ανεξαρτησία ακυρώνεται και η διακυβέρνηση της χώρας παραδίδεται στα χέρια των σύγχρονων οικονομικών και πολιτικών κατακτητών, που απαιτούν μέχρι και την κατοχύρωση μέσω του Συντάγματος της υποχρέωσής μας να ζούμε και να εργαζόμαστε προκειμένου να τους εξοφλήσουμε.

Περισσότερα

Κύριοι, μας ρωτήσατε για τις θυσίες που… κάνουμε;

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Θα καταθέσω λίγες ερωτήσεις και σκέψεις στα γρήγορα, και «πιπεράτα» καθώς σε λίγες ώρες περιμένουμε από τις Βρυξέλλες, για μια ακόμη φορά, ήμαρτον Κύριε, να παραταθεί ο χρόνος για τη… «ΣΩΤΗΡΙΑ» μας!

Γιατί ο Δρ. Λουκάς Παπαδήμος επέλεξε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, να ΑΚΥΡΩΣΕΙ τον Δρ. Βενιζέλο, Τσάρο της ελληνικής οικονομίας και Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης στην οποία είναι ο ίδιος Πρωθυπουργός πηγαίνοντας στις Βρυξέλλες «για κρίσιμες συνομιλίες και διαβουλεύσεις» μια μέρα πριν πάει εκείνος εκεί;

Γιατί επιμένουν οι άνθρωποι που μας κυβερνούν να διαβεβαιώνουν τους Δανειστές μας και τους Ευρωπαίους συν-εταίρους μας και της ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι οι ίδιοι ΚΑΝΟΥΝ ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΝ για τη ΣΩΤΗΡΙΑ της Ελληνικής οικονομίας και της Ελλάδος και ότι «οι Έλληνες δεχτήκανε και υφίστανται πολλές στερήσεις, περικοπές μισθών και συντάξεων»;

Περισσότερα

Τα διλήμματα και ο εκβιασμός

Του Πέτρου Ι. Μηλιαράκη*

Ο Λαός θα πρέπει να αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει

Είναι κοινός τόπος ότι η Χώρα ευρίσκεται σε απόκρημνη κατάσταση! Αδιαμφισβήτητο είναι δε πως το Κόμμα του Μνημονίου, όπως αυτό συγκροτείται στη λεγόμενη μεταβατική Κυβέρνηση (όπως αυτή απέμεινε) πολιτεύεται στα πλαίσια κομματικών αντιθέσεων και προσωπικών φιλοδοξιών.

Έτσι και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος, μη νομιμοποιημένος, άλλωστε, από το Ανώτατο Όργανο της Πολιτείας που είναι το Εκλογικό Σώμα, «πολιτεύεται» ενώπιον δραματικού αδιεξόδου. Και το δραματικό αυτό αδιέξοδο δεν εκφράζεται μόνο από την τύχη του PSI (Private Sector Involvement) ή την ένταξη στην εσωτερική έννομη τάξη του CACs (Collective Action Clauses), προκειμένου να υποχρεωθεί το 25% των ιδιωτών κατόχων ομολόγων να υποκύψει στο «κούρεμα» του 50%.

Περισσότερα

Το πρόβλημα με τους Γερμανούς

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Διαβάζω διάφορα ψευδοπατριωτικά και εθνικιστικά εναντίον των Γερμανών αυτή την περίοδο – όχι ότι οι λαϊκιστές Γερμανοί πάνε πίσω εναντίον των Ελλήνων – κυρίως από όσους θα έπρεπε να σιωπούν. Αυτό είναι σύνηθες στην Ελλάδα. Ωρύονται όσοι έχουν πουλήσει την ψυχή τους στον διάβολο, το χρήμα δηλαδή και όσοι για την εξυπηρέτηση του πρόσκαιρου μικροσυμφέροντός τους θα σκότωναν ακόμη και την ίδια τους την μάνα και θα υποθήκευαν το μέλλον των παιδιών τους. Κάπως έτσι το σύμβολο του πολιτικού αμοραλισμού του πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εμφανίστηκε χθες αγανακτισμένος και αυτός με την γερμανική κυβέρνηση αναρωτώμενος μόρτικα: «Ποιος είναι ο κύριος Σόιμπλε που μπορεί να λοιδορήσει την Ελλάδα;»

Ο χορηγός, ο μέντορας σας και ο χρηματοδότης, είναι, αγαπητέ Κύριε Παπούλια. Τρία σε ένα. Ο Σόιμπλε είναι αυτό που αποφασίσατε εσείς μαζί με το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα και την διαπλοκή να είναι. Εσείς του δώσατε την δυνατότητα με ελεεινές συμπεριφορές κουτσαβάκηδων και τσάμπα μάγκων, οι οποίοι εάν αισθανθούν απειλούμενοι είναι έτοιμοι να παραδώσουν όλα όσα δεν τους ανήκουν: λαϊκή κυριαρχία, εθνικούς πόρους και κυρίως την ισχύ και αξιοπρέπεια κράτους και λαού και όχι απλώς την ευημερία της κοινωνίας, για να «διορθωθεί» μια οικονομική μεγέθυνση που βασίστηκε, με δική σας ευθύνη, στην κρατική και ιδιωτική κατανάλωση και όχι στην παραγωγή. Αυτός είναι ο Σόιμπλε, και καθόλου περίεργο δεν είναι που λοιδορεί την Ελλάδα όπως νομίζετε, καθώς εσείς του την ενεχυριάσατε ταπεινωμένη και εξευτελισμένη μέσα στα δικομματικά σκάνδαλα και την διαφθορά, που δίχως ίχνος σοβαρότητας και ευθύνης προβάλατε διεθνώς.

Περισσότερα

Οι αρχηγοί την πάτησαν, γιατί είναι κακοί πολιτικοί…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Δίχως τελική απάντηση ως προς το τελεσίγραφο της τρόικας, αλλά με σαφείς ενδείξεις για την απόφαση, έληξε η πρώτη συνεδρία των πολιτικών αρχηγών της Συγκυβέρνησης, σε ό,τι αφορά στο είδος της τιμωρίας του ελληνικού λαού, ο οποίος εγκλημάτησε ψηφίζοντας τον δικομματισμό, υποστηρίζοντας ή ανεχόμενος την διαφθορά και την πατρωνία, ενώ έκανε ότι δεν καταλαβαίνει τι είναι διαπλοκή. Αύριο θα συνεχιστεί η συζήτηση, ώστε να μην φανεί ότι η καταδικαστική απόφαση ελήφθη στο πόδι.

Τα πρώτα στοιχεία της καταδίκης του «εγκληματία» ελληνικού λαού δόθηκαν στη δημοσιότητα γενικώς, αποσπασματικώς, με μέτρο, για να μην προκαλέσουν επιπρόσθετο σοκ στους ήδη σοκαρισμένους και όπως πάντα ασαφώς, από τον προεδρεύοντα του πολιτικού συμβουλίου των τιμωρών κ. Λ. Παπαδήμο.

Περισσότερα

Ο σπειροειδής μονόδρομος στην άβυσσο…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Δεν θα σας ταλαιπωρήσω πλέον με ιδιαίτερα αναλυτικές προσεγγίσεις. Είναι φανερό ότι οι περισσότεροι κουράστηκαν να διαβάζουν αναλυτικούς «επικήδειους», ακόμη και αν δεν πρόκειται περί αυτού, αλλά για στρατηγικές απεγκλωβισμού, με κριτήριο το συμφέρον των δύο τρίτων της σημερινής ελληνικής κοινωνίας – η οποία αύριο σε καμία περίπτωση δεν θα είναι η ίδια. Σήμερα λοιπόν θα βάλω με δυο λόγια τα πράγματα στη θέση τους, καθώς πολύ «μπερδευτήκαμε» τελευταία! Όταν με βλέπετε να επανατοποθετώ ένα πρόβλημα σημαίνει ότι αυτό αυτονομήθηκε πολιτικά ή τείνει να ανεξαρτητοποιηθεί από τις δυνάμεις που το ελέγχουν ή θα έπρεπε να το ελέγχουν και αποκτά την ικανότητα να μεταλλάσεται ανεξέλεγκτα. Η δική μου παρέμβαση σε αυτή την περίπτωση είναι υπόθεση ελέγχου: μανατζαρίσματος της κρίσης.

Ο δοτός πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος στην πρώτη του συνέντευξη από την ημέρα που ανέλαβε τα καθήκοντά του, δήλωσε στο CNBC, ότι η επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή δεν αποτελεί επιλογή. Άρα, θα μπορούσε να αποτελέσει ανάγκη: αναπόδραστη κατάληξη, για την οποία δεν θα φταίει ο ίδιος και αυτοί που στηρίζουν κοινοβουλευτικά την κυβέρνηση «του», αλλά τρίτος παράγων! Ποιος είναι αυτός; Μα, η γερμανική κυβέρνηση ασφαλώς, καθώς η χρηματαγορά ποτέ δεν φταίει σε τίποτε. Αυτή δεν είναι παράγων στα μάτια του κ. Παπαδήμου, αλλά ορθολογικός κανόνας, μηχανισμός, υπέρτατο δίκαιο ή απλά πραγματικότητα. Είναι αυτό που είναι και έτσι είναι και θα είναι. Είναι διακυβέρνηση και όχι παράγων στο μυαλό του, όπως ακριβώς και στο μυαλό κάθε νεοφιλελεύθερου, σοσιαλδημοκράτη και «μέσου πολίτη». Παρόλα αυτά διαπραγματεύεται, όπως ισχυρίζεται μαζί της (με την χρηματαγορά), μέσω της διαδικασίας ανταλλαγής ομολόγων (PSI)! Όχι με ελληνική πρωτοβουλία ασφαλώς όπως θα ήταν εύλογο, αλλά μετά από την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 27ης Οκτωβρίου, την οποία προσωπικά ο κ. Παπαδήμος κατέκρινε!

Περισσότερα

Για την αξιοπρέπεια, ρε γαμώ το!

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Σήμερα θα ασκήσω το δικαίωμα της αυτόματης γραφής για να πω πράγματα που δεν θα μπορούσα να διατυπώσω εντός των ορίων της κριτικής του «θεσπίζειν» και της πολιτικής οικονομίας του θεσπιζόμενου. Θα γράψω δέκα κουβέντες που υπαγορεύει η συναισθηματική λογική μου και όχι οι θεσμοί (μεθοδολογίες) συγκεκριμένων μορφών γλωσσικών αποκρυσταλλώσεων της πολιτικής δράσης. Πρόκειται για τη φωνή που ακούω να αντηχεί μέσα μου σαν υπόκωφο σύνθημα, σαν κραυγή, σαν κάτι που θέλει να απελευθερωθεί από τη βάσανο της εκλογίκευσης οποιασδήποτε μορφής. Δεν πρόκειται για τη φωνή κάποιου ποιητή, αλλά για την άρθρωση συναρτήσεων του υποσυνειδήτου λίγο πριν αυτό δεχθεί την πολιτική μαστοριά, μετατρεπόμενο σε προϊόν κάποιας κοινωνικής τεχνολογίας.

Στην Ελλάδα σήμερα συμβαίνουν θαυμαστά πράγματα. Η αβεβαιότητα είναι ο κανόνας. Η πείνα και η ανημποριά ο σύμβουλος. Το άδειο στομάχι δεν μιλάει, τρίζει και ταρακουνάει ολόκληρο τον οργανισμό. Όχι, δεν είναι τρίξιμο, κροτάλισμα είναι που συμπαρασύρει τα έντερα και προκαλεί παράλυση στα άκρα. Η αξιοπρέπεια απειλείται μαζικά. Η ανέχεια, που σε πολλές περιπτώσεις απειλεί την ζωή αυτή καθ’ εαυτήν, σε όλες ανεξαιρέτως θίγει την πολιτική και κοινωνική υπόσταση του ατόμου. Το άδειο στομάχι είναι άθλιος σύμβουλος, είναι αυτό που σε οδηγεί σε καθεστώς παράδοσης και όχι επανάστασης. Έχουμε εξέγερση των εξαθλιωμένων και όχι διέγερση των ταξικών συνειδήσεων. Αλλιώς προκύπτει το πρώτο, αλλιώς δομείται το δεύτερο. Εδώ πρόκειται απλώς για το άδειο στομάχι η την απειλή του άδειου ψυγείου, που εξευτελίζει ασυνειδήτως την ύπαρξη και όχι για την συνείδηση του ταξικού χαρακτήρα του αποκλεισμού που αναζητεί μια νέα πολιτική δομή για να εκφραστεί με όρους ισότητας.

Περισσότερα

Οι κόκκινες γραμμές ενός οίκου ανοχής

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Όταν ακούς για κόκκινες γραμμές, ανθρώπινο κρέας μυρίζει. Το κόκκινο έγινε το χρώμα της φωτιάς που καίει μια ολόκληρη κοινωνία και σημάδι μιας καθεστωτικής τρέλας, αντί για το χρώμα της διεγερμένης συνείδησης ενός εξευτελισμένου λαού, της φωτιάς που γεννά ελπίδα μέσω της χειραφέτησης.

Από κόκκινες γραμμές σε κόκκινες γραμμές βαδίζουν οι κυβερνώντες τα τελευταία χρόνια, σαν να έχουν βάλει στοίχημα να αποδείξουν ότι η οδός προς την άβυσσο είναι κόκκινη. Είναι να κοκκινίζει κανείς από θυμό παρακολουθώντας τις συνεχείς υποχωρήσεις του κυριάρχου πολιτικού συστήματος στις εμφανιζόμενες ως απαιτήσεις (ή καλύτερα στρατηγικές τιμωρίας των Ελλήνων, όπως οι ίδιοι οι κυβερνώντες ομολογούν) συμμόρφωσης του ελληνικού λαού σε ένα πρόγραμμα (μνημόνιο) δίχως (αναπτυξιακό) πρόγραμμα που τον γονατίζει, χωρίς να προσφέρει απολύτως καμία βάσιμη προοπτική οικονομικής ανάταξης. Καταστροφή για την καταστροφή είναι η συνταγή και όσοι δεν το καταλαβαίνουν είναι που το κόκκινο το έχουν συνδέσει με τα μπουρδέλα και μάλιστα με αυτά όπου οι κόκκινες γραμμές αρχίζουν εκεί όπου τελειώνει το πορτοφόλι του πελάτη.

Περισσότερα

Το μυστικό επιβίωσης για το 2012…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

«Ζήσε ανάποδα, μήπως και καταφέρεις να τα δεις και να τα φέρεις ίσια», είναι η ευχή μου προς όλους τους φίλους για το 2012. Υπονοώντας ότι ο κανόνας της πολιτικής πρακτικής στην Ελλάδα, μας επιτρέπει να ζούμε πλέον αποκλειστικά κατ’ εξαίρεση και ως εξαίρεση της ευρωπαϊκής πολιτικής, στην οποία εντασσόμαστε ως χώρα και κοινωνία οργανικά. Για να σπάσουμε τον πολιτικοχρηματοπιστωτικό αποκλεισμό και να υπερβούμε την χλεύη πρέπει, αντί να προσποιούμαστε ότι παλεύουμε για την επανένταξή μας στο ευρωπαϊκό και διεθνές σύστημα ως αυτόνομη κρατική οντότητα, να καταστήσουμε την εξαίρεσή μας ευκαιρία πολιτικής και κοινωνικής χειραφέτησης. Δηλαδή, να δώσουμε στην εξαίρεσή μας θεσμικά χαρακτηριστικά κανόνα που θα αντιστρατεύεται τον κανόνα του ΔΝΤ. Μόνον τότε η εξαίρεση δεν θα ισοδυναμεί με τιμωρία κάποιων «απείθαρχων», αλλά το έναυσμα για αναδιοργάνωση σε μια δημοκρατική βάση αυτοκυβέρνησης.

Έτσι βγαίνει το φίδι έξω από την τρύπα κύριε Παπαδήμο μας και όχι όπως νομίζεις! Αν δεν ζήσεις ανάποδα, οδεύεις κατευθείαν και με το κεφάλι στην τρύπα του φιδιού, χάνοντας μάλιστα την πιθανότητα να ανακαλύψεις πώς από την αναποδιά γεννιέται το καινούργιο, το αναπάντεχο, το καινοτόμο, το προοδευτικό. Τούτο σημαίνει πολύ απλά, σοβαρότητα. Τα υπόλοιπα είναι καραγκιοζιλίκια επενδυμένα με δήθεν τεχνολογικό ορθολογισμό.

Περισσότερα

Να γιατί τρελαθήκαμε!

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Το έτος 2012 θα είναι για τους Έλληνες το έτος του ψυχιάτρου ή του ψυχαναλυτή, ανάλογα την περίπτωση. Το βέβαιο είναι ότι οι διαταραχές στη σκέψη των περισσοτέρων εκ των συμπατριωτών μας θα παρουσιάσουν μεγαλύτερη συχνότητα και ένταση, ενώ καταστροφικά πλήγματα θα δεχθεί η αντίληψη της πραγματικότητας, η κοινωνική συνείδηση και η συνειδησιακή σχέση με τον εαυτό μας. Από το σοκ που επέφερε η ένταξή μας στο πρόγραμμα της τρόικας, θα περάσουμε ως κοινωνία, μετά τις αλλεπάλληλες χειρουργικές επεμβάσεις με τεχνολογία ΔΝΤ, σε μια μορφή γενικευμένης παράκρουσης, ενώ ως άτομα θα εκδηλώσουμε έντονα στοιχεία παράνοιας.

Ήδη, παρατηρώ δραματική αύξηση των συμπτωμάτων, εξετάζοντας την έκφραση γνώμης μέσω του τύπου και κυρίως μέσω του διαδικτύου. Μια και η πολιτική ηγεσία δεν τόλμησε να εκστομίσει εγκαίρως με εντιμότητα το «δυστυχώς πτωχεύσαμε», θα αναγκαστεί τη νέα χρονιά να παραδεχθεί ότι «δυστυχώς τρελαθήκαμε»! Αυτό και αν είναι δυστυχία! Εδώ να δεις αδιέξοδο! Τώρα θα δεις να γίνονται πραγματικότητα όλα αυτά που με άγχωναν και κατεύθυναν τα δάχτυλα μου στο πληκτρολόγιο τα προηγούμενα χρόνια! Τώρα θα δεις το αποτέλεσμα της αδυναμίας κατανόησης μιας μορφής ερμηνείας που δεν στηρίχθηκε στη βία, αλλά στη βαθύτερη γνώση του πολιτικού φαινομένου και στην αλληλόδραση, αντί να αναπαράγει τα καθεστωτικά αυτονόητα! Τώρα ίσως κάποιοι να καταστούν ικανοί να αντιληφθούν τι εστί αερολογία και ποιοι στην πραγματικότητα αερολογούν. Οι πλέον εκπαιδευμένοι ίσως μάλιστα καταλάβουν ότι η αερολογία προκύπτει αποκλειστικά ως αποτέλεσμα της βίας της ερμηνείας, που δεν πρέπει να συγχέεται με την ιδεολογία, αλλά να συνδέεται με την πολιτική ηγεμονία.

Περισσότερα

Ένας “σεισμός” θα τους σώσει…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Ήταν το 1953, την περίοδο που ο Εγκέλαδος ισοπέδωνε τα Επτάνησα, όταν ο Ξενοφών Ζολώτας φέρεται να είπε σε θορυβημένο για τις οικονομικές συνέπειες αυτής της καταστροφής συνεργάτη του στην Τράπεζα Ελλάδος: «Αυτός παιδί μου δεν είναι σεισμός, αλλά σωσμός για την οικονομία». Και πράγματι με πρόσχημα την ανάγκη αντιμετώπισης των συνεπειών των καταστροφικών σεισμών, διαμορφώθηκε τότε ένα ιδιότυπο καθεστώς εκτάκτου ανάγκης και επιβλήθηκαν φόροι επί φόρων και έκτακτες εισφορές για να σωθεί ο καταρρέων από τα ανεξέλεγκτα ελλείμματα προϋπολογισμός.

Νομίζω ότι οι ανομολόγητες φαντασιώσεις της σημερινής κυβέρνησης υπό την προεδρία ενός νεότερου μέλους του μεταπολεμικού τραπεζικού κλαμπ, του Λουκά Παπαδήμου – με τον οποίο δεν γνωριζόμαστε σε αντίθεση με τον Ξενοφώντα Ζολώτα, ο οποίος ως πρωθυπουργός με τίμησε με την αγάπη του και την εμπιστοσύνη του – κινούνται με γνώμονα αυτή την λογική.

Περισσότερα

Αινίγματα, χιούμορ, χρυσόψαρα & I.Q… ραδικιού

Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Ανήμερα Χριστουγέννων καθώς γεννήθηκε ξανά συμβολικά ο Χριστός μας και μαζί του η ΕΛΠΙΔΑ που τόσο μας λείπει και τόσο πολύ χρειαζόμαστε εμείς οι Έλληνες αποφάσισα να σας τα πω «στα γρήγορα και… πιπεράτα» επειδή ΔΕΝ αντέχω και άλλο δούλεμα σε στυλ… «ψιλό γαζί»!

Παρακολουθήσαμε οι Έλληνες το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής τις διαδοχικές επισκέψεις των κκ Σαμαρά και Καρατζαφέρη «συν-εταίρων» (μικρομετόχων από μια άλλη άποψη) στην παντοδύναμη ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΣΟΚ στο γραφείο του διορισμένου Πρωθυπουργού Δρ. Λουκά Παπαδήμου.

Περισσότερα

Οι “αυταπάτες” ΔΕΝ βοηθούν τους Λαούς…

Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Ο Marc Roche δεν είναι κάποιο «φρέσκο» πρόσωπο στο διεθνές δημοσιογραφικό στερέωμα, αλλά ένας έμπειρος δημοσιογράφος – αναλυτής. Ζει και εργάζεται στο Λονδίνο και είναι ανταποκριτής της Γαλλικής «Le Monde», της Βελγικής «Le Soir», και της Ελβετικής «La Tribune de Genève».

Το πρόσφατο άρθρο του στην «Le Monde» είχε για τίτλο: «EUROPEAN UNION – Our friends from Goldman Sachs…»

Και, όπως μπορεί εύκολα να διαπιστώσει κανείς, σπάει… κόκκαλα!

Παραθέτω το link στην αγγλική γλώσσα και μια «ελεύθερη» μετάφραση του κειμένου του άρθρου και εύχομαι «καλή ανάγνωση και… ενημέρωση»:

http://www.presseurop.eu/en/content/article/1177241-our-friends-goldman-sachs

Περισσότερα

Οι πτωχεύσαντες πολιτικοί σε ρόλο σωτήρα των ασώτων

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Στην πτωχευμένη Ελλάδα βιώνουμε μια διαρκή πρόκληση: Οι αντικειμενικά αφερέγγυοι πολιτικοί, που πτώχευσαν την χώρα, να διεκδικούν μια ακόμη ευκαιρία για να σώσουν τον λαό από τις συνέπειες της πολιτικής τους.

Αυτό το δράμα παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες να αναπαρίσταται μέσω της δημόσιας διαμάχης φατριών διαπλεκομένων, στο πλαίσιο του εσωτερικού ανταγωνισμού στελεχών του δικομματισμού. Δίχως καμία εξαίρεση, παρακολουθούμε τους πτωχεύσαντες πολιτικούς να (αυτο)προβάλλονται σαν παράγοντες σωτηρίας των «ασώτων» Ελλήνων – αν και δυστυχώς γι’ αυτούς ο λόγος τους προδίδει την πρεμούρα τους να περισώσουν το καθεστώς της κυριαρχίας τους: την άσωτη δομή με την οποία είναι άρρηκτα συνυφασμένη όχι απλώς η πολιτική τους ταυτότητα, αλλά και αυτή καθ’ εαυτή η κοινωνική τους ύπαρξη.

Περισσότερα