Κατεδαφίστε τα φαντάσματα της ΝΔ – ΠΑΣΟΚ Α.Ε.

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΞημέρωσε λοιπόν, η απίστευτη ημέρα που συγκυβερνούν την Ελλάδα τα δυο κόμματα που από το 1974 εναλλάσσονταν στην εξουσία με μεγάλες πλειοψηφίες και αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που με τις εγκληματικές τους πολιτικές οδήγησαν την πατρίδα μας στην χειρότερη περίοδο της ιστορίας της, χειρότερη και από αυτή της κατοχής του Β΄ παγκοσμίου πολέμου.

Αυτά τα δυο κόμματα, σήμερα υπόσχονται πως από κοινού θα προσπαθήσουν να ανοικοδομήσουν την Ελλάδα των ερειπίων τους. Ποιος όμως, μπορεί να πιστέψει αυτούς τους Μαυρογιαλούρους της πολιτικής; Δεν είναι λοιπόν χρήσιμο να θυμίσουμε κάποια απαραίτητα στοιχεία εκείνου που διαχειρίζεται την εξαθλίωση της χώρας και του λαού της, υποταγμένος στους ξένους δανειστές; Του πολιτικού απατεώνα που υφάρπαξε την ψήφο των Ελλήνων μέσω της αντιμνημονιακής του ρητορικής; Του «αντιμνημονιακού» Σαμαρά, ο οποίος σε όλους τους τόνους διατυμπάνιζε με πάθος και οργή στο «Ζάππειο 2», στις 12 Μαΐου 2011, και κατηγορούσε, εμμέσως πλην σαφώς, την Κυβέρνηση Παπανδρέου, για το αδίκημα της Εσχάτης προδοσίας: «… Έχουμε μια κυβέρνηση που η ίδια ενοχοποιεί τον εαυτό της. Γνωρίζουμε ότι η προετοιμασία της προσφυγής στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, είχε ξεκινήσει από καιρό, όταν τότε οι διεθνείς αγορές δάνειζαν ακόμα άνετα την Ελλάδα. Η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. επεδίωξε τότε, ότι άλλες χώρες προσπάθησαν να αποφύγουν και δεν διαπραγματεύθηκε τίποτε…».

Επίσης συνεχίζοντας έλεγε: «… σας καλώ όλους πρώτα να κατεδαφίσουμε μαζί τα φαντάσματα που επί δεκαετίες μας στοιχειώνουν, τα φαντάσματα του λαϊκισμού, του κρατισμού, της μοιρολατρίας, της ηττοπάθειας, της φαυλότητας, της μισαλλοδοξίας και της εύκολης τακτοποίησης των Εθνικών θεμάτων…Ελπίδα, σ’ ένα λαό που νιώθει προδομένος. Αυτοπεποίθηση σε ένα λαό που τον ξεγέλασαν, τον πίκραναν και τον προσέβαλαν, που όμως δεν γονατίζει και δεν το βάζει κάτω. Εμείς στοιχηματίζουμε ακριβώς σε αυτό, ότι ο Ελληνικός λαός δεν το βάζει κάτω και το στοίχημα θα το κερδίσουμε. Να θυμάστε μπορούμε καλύτερα. Να ξέρετε αξίζουμε καλύτερα. Να είστε σίγουροι και να μου έχετε εμπιστοσύνη…».

Στη συνέχεια ο κ. Σαμαράς, υπέρμαχος του αντιμνημονιακού αγώνα, δεσμεύθηκε με την δημιουργία της Κυβέρνησης Παπαδήμου, πως αυτή η κυβέρνηση θα είναι ειδικού σκοπού, με μόνη αποστολή την υπογραφή της δανειακής σύμβασης, του PSI και της διενέργειας Εθνικών εκλογών. Μέσω της υπογραφής, όμως, της δανειακής σύμβασης συνέπλευσε ξεκάθαρα και ανοικτά με εκείνες τις μνημονιακές δυνάμεις που οδήγησαν την Ελλάδα στο δρόμο της καταστροφής, σε ένα δρόμο δηλαδή, χωρίς γυρισμό. Έτσι, τα φληναφήματα περί Ζαππείου 1, 2, 3 και των βαρύγδουπων εξαγγελιών του έχουν ήδη παραπεμφθεί στον κάλαθο ανακύκλωσης της ΝΔ. Γιατί, όμως, μας παραξενεύει η νεοφιλελεύθερη-νεοταξική στάση του κ. Σαμαρά; Ο κ. Σαμαράς δεν μεταλλάχτηκε. Απλά άλλαξε προσωπείο. Άλλωστε, πόσες φορές το έχει πράξει αυτό κατά το παρελθόν;

Δεν είναι ο ίδιος, ο οποίος ως υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Τζανετάκη, αλλά και ως υπουργός Εξωτερικών στην Οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα κατά την περίοδο 1989-90, δεν διαφώνησε όταν εδραιώθηκε η πρακτική των απευθείας αναθέσεων των ψηφιακών παροχών στον ΟΤΕ, από τις εταιρείες Siemens και Intracom; Δεν ξεσήκωσε έναν ολόκληρο λαό το ΄93, δήθεν για το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων και σήμερα ισχυρίζεται πως δικαιώθηκε, όταν είναι υπέρμαχος της διπλής ονομασίας στη διένεξη με τη γείτονα χώρα; Μήπως, έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη το ΄93, με την ανεξαρτητοποίηση του βουλευτή Γιώργου Συμπιλίδη, για τις ψηφιακές παροχές του ΟΤΕ προς την Intracom και τη Siemens, μπρος στο διαφαινόμενο κίνδυνο, να πουληθεί ο ΟΤΕ στους Ιάπωνες (συμφωνία Μητσοτάκη-Μάνου); Έτσι, δεν αποδεικνύεται η διαχρονική του σχέση με τη Siemens, όταν στα ΚΥΣΥΜ που συμμετείχε, ως Υπ. Οικονομικών αρχικά και μετέπειτα ως ΥΠ.ΕΞ., στα οποία λαμβάνονταν πάντα ενωτικές αποφάσεις για την Intracom και τη Siemens; Πότε στήριξε στα χρόνια της 10ετούς «πολιτικής του ερήμου» τη ΝΔ; Απεναντίας, συνεργάσθηκε και βοήθησε επιλογές και κομματικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Χαρακτηριστικά την Άνοιξη του 1995, με τη λήξη της δεύτερης προεδρικής θητείας του Κωνσταντίνου Καραμανλή, όταν επίκειτο νέα εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας, η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου για να εκλέξει Πρόεδρο και να αποφύγει τις εκλογές διατηρώντας την κυβέρνησή του, χρειαζόταν τουλάχιστον 180 ψήφους από τους 300 της Βουλής. Ο τότε πρωθυπουργός ήρθε τελικά σε συμφωνία με την Πολιτική Άνοιξη με στόχο να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο πρώην υπουργός Κωστής Στεφανόπουλος, με τις ψήφους του ΠΑΣΟΚ και της Πολιτικής Άνοιξης, όπως και έγινε. Αυτό έφερε σε δύσκολη θέση τη ΝΔ και τον Πρόεδρό της Μιλτιάδη Έβερτ, οι οποίοι επιζητούσαν τη διεξαγωγή εκλογών, προκειμένου να εκμεταλλευτούν τη ραγδαία πτώση της δημοτικότητας της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Ο Μ. Έβερτ και πολλά στελέχη της ΝΔ, μετά την εκλογή Στεφανόπουλου, επιτέθηκαν με βαρύτατες εκφράσεις εναντίον του κ. Σαμαρά.

Δεν είναι ο ίδιος, ο οποίος αργότερα, το 2004 βρέθηκε ουρανοκατέβατος στη Ν.Δ. και παρουσιάσθηκε ως «Καραμανλικός», όταν ο ίδιος είχε αποπεμφθεί από το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών το ΄93, εποχή που δεν ήθελε να ακούει το όνομα του «εθνάρχη» (παραμένουν αλησμόνητα τα άρθρα του «κολλητού», του την εποχή εκείνη, δημοσιογράφου κ. Νάσου Τσαγκανέλη κατά του Κώστα Καραμανλή); Δεν είναι ο ίδιος Σαμαράς, ο οποίος είχε ανύπαρκτο έργο στην Ευρωβουλή, ως Ευρωβουλευτής την περίοδο 2004-2007, όταν κατέθεσε όλες και όλες εννέα ερωτήσεις; Γιατί, λοιπόν, διερωτόμαστε πως δεν διαπραγματεύεται καθόλου με τη Μέρκελ τα συμφέροντα της Ελλάδος και της παρέδωσε αμαχητί την πατρίδα μας;

Δεν είναι ο ίδιος που ως Υπουργός Πολιτισμού της Κυβέρνησης Καραμανλή, προκειμένου να ικανοποιήσει τα τοπικιστικά ένστικτα των ψηφοφόρων του στη Μεσσηνία, αποφάσισε λίγες ημέρες πριν τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009, να μεταφέρει διοικητικά το Ναό του Επικούρειου Απόλλωνα από την Ηλεία στη Μεσσηνία; Δεν ήταν σφοδρή τότε η αντίδραση του «Ντορικού» Βουλευτή Ηλείας, κ. Κοντογιάννη, που στη συνέχεια τον «μάζεψε» εκ νέου στη ΝΔ, στο πλαίσιο του συναινετικού γάμου με την Ντόρα Μπακογιάννη; Δεν είναι ο ίδιος ο οποίος υπηρέτησε 9 μήνες (ελέω Αβέρωφ), με ευεργετική διάταξη στο Πολεμικό Ναυτικό, όταν την εποχή εκείνη η στρατιωτική θητεία ήταν 28-32 μήνες; Δεν είναι ο ίδιος ο οποίος μας είπε προεκλογικά (συνέντευξη e-nikos), πως συντηρείτο τα 10 χρόνια που ήταν στην πολιτική του έρημο, εργαζόμενος σε πιτσαρία και ως ελεύθερος επαγγελματίας; Θα είχε την ευγενή καλοσύνη να μας προσκομίσει τις αποδείξεις παροχής υπηρεσίας που όλα αυτά τα χρόνια εξέδωσε;

Ωστόσο, στις 29 Νοεμβρίου 2009, στην εκλογή νέου Προέδρου, όλοι οι δεξιοί ψηφοφόροι ανεξαρτήτως ηλικίας, προσπάθησαν να ξεχάσουν το κακό παρελθόν του κ. Σαμαρά, πιστεύοντας σε κάποια ψήγματα πατριωτισμού του, λόγω κυρίως της οικογενειακής καταγωγής του. Έτσι, πληγωμένοι και αηδιασμένοι από τις οικογενειοκρατίες που κυβέρνησαν το κόμμα όλα τα χρόνια της μεταπολίτευσης, στοιβάχτηκαν σε ατέλειωτες ουρές, προκειμένου να ψηφίσουν τον εκλεκτό τους, που “θα τα άλλαζε όλα” για το καλό της πατρίδας, τοποθετώντας στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας της κεντροδεξιάς παράταξης τη νεοφιλελεύθερη και νεοταξική, Ντόρα Μπακογιάννη, αναγκάζοντάς την να αποχωρήσει και να ιδρύσει νέο κόμμα στις 21 Νοεμβρίου 2010. Ποιος όμως, θα περίμενε πως ο κ. Σαμαράς θα αποδεικνυόταν περισσότερο νεοφιλελεύθερος και νεοταξίτης, φίλος των τραπεζιτών, ακόμη και από την Ντόρα Μπακογιάννη;

Παρ΄ όλα ταύτα επειδή ο Ελληνικός λαός έχει πολύ κοντή μνήμη, ένα μεγάλο ποσοστό αυτών των δεξιών ψηφοφόρων έκανε το λάθος και ψήφισε στις επαναληπτικές εκλογές Μαΐου και Ιουνίου 2012, τον Σαμαρά! Σήμερα εάν γίνονταν εκλογές θα εμπιστεύονταν εκ νέου αυτόν τον πολιτικό τσαρλατάνο που όμοιό του δεν έχει να επιδείξει η πολιτική ζωή της Ελλάδος από την απελευθέρωσή της; Θα ψήφιζαν εκ νέου εκείνον που απέδειξε και μέσω της σημερινής συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ, πως διαχρονικά ήταν φίλος με εκείνους που οι δεξιοί ψηφοφόροι απεχθάνονταν, όπως ο διάολος το λιβάνι;

Περισσότερα

Υπόδουλοι της Μέρκελ και του αμερικανικού ονείρου

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΗ τρικομματική-μνημονιακή-προδοτική Κυβέρνηση επί μακρόν χρονικό διάστημα μας «παπάριασε» το κεφάλι με τα αναπτυξιακά και επενδυτικά ταξίδια του Σαμαρά στο Κατάρ και την Κίνα. Δυο ταξίδια που όπως, αποδείχτηκε ήταν άνθρακες ο θησαυρός και στο τέλος της διαδρομής τους είχαν το κλείσιμο του ματιού στους Αμερικανούς, οι οποίοι δεν δέχονται στις ΗΠΑ τον Πρωθυπουργό μας μέχρις ότου τους δείξει δείγματα συνέπειας και υποταγής στις πολιτικές τους. Σ΄ αυτό το πλαίσιο υποταγής στον Αμερικανικό παράγοντα εντάσσεται η παταγώδης αποτυχία πώλησης της ΔΕΠΑ στους Ρώσους της Gazprom, που ήταν και οι μόνοι που πραγματικά είχαν δείξει έμπρακτο ενδιαφέρον (*).

Αυτό το ενδιαφέρον υποδηλώθηκε και από τα τρία αλλεπάλληλα ραντεβού που είχε ο Σαμαράς με τον ισχυρό άντρα της Gazprom (Μίλερ) στην Αθήνα και στο Μέγαρο Μαξίμου. Αλλά πώς να υλοποιηθεί αυτή η συμφωνία, από τη στιγμή που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν είχε δώσει την έγκρισή της και το Ελληνικό κράτος είναι υπό την απόλυτη κυριαρχία της; Αυτό το ναυάγιο είναι συνέχεια της αθέτησης και τελικά ακύρωσης, από την κυβέρνηση Παπανδρέου που προέκυψε από τις εκλογές του 2009, δυο μεγάλων ενεργειακών συμφωνιών, οι οποίες θα μας προσέδιδαν πολλαπλά οικονομικά και πολιτικά οφέλη από τη στιγμή που θα κάναμε ισότιμο ενεργειακό εταίρο μας (50% ΔΕΣΦΑ,50% Gazprom) τη διαχρονικά ομόδοξη και ομόθρησκη, με πολλά κοινά σημεία στις παραδόσεις και τον πολιτισμό, χώρα της Ρωσίας. Ταυτόχρονα, θα ετίθετο κόκκινη γραμμή στο φθαρμένο και ξεπερασμένο από το χρόνο περιβόητο «ανήκομεν εις την δύση», του πρεσβύτερου, Κωνσταντίνου Καραμανλή και θα οροθετείτο πως ανήκουμε εκεί όπου είναι το συμφέρον της πατρίδος μας.

Πιο συγκεκριμένα: Στις 7 Φεβρουαρίου 2007 στο Μπουργκάς της Βουλγαρίας, συμφωνήθηκε μεταξύ Ρωσίας, Ελλάδος και Βουλγαρίας η κατασκευή του διαβαλκανικού αγωγού μεταφοράς αργού πετρελαίου από το Βουλγαρικό λιμάνι του Μπουργκάς στην Αλεξανδρούπολη. Ακολούθως, στις 17 Μαρτίου 2007 στην Αθήνα, οι τρεις χώρες υπογράφουν την τελική συμφωνία κατασκευής του αγωγού που το χρονοδιάγραμμα όριζε την αποπεράτωσή του στο τέλος του 2010. Στη συνέχεια στις 25 Ιουλίου 2007, στην Κωνσταντινούπολη, συμφωνήθηκε από τους Πρωθυπουργούς της Ελλάδος (Καραμανλή) και της Ρωσίας (Πούτιν) η κατασκευή και εκμετάλλευση του αγωγού φυσικού αερίου South Streem. Στις 30 Ιουνίου 2008, στη Μόσχα, οι Πρωθυπουργοί των δυο παραπάνω χωρών υπέγραψαν την επίσημη διακρατική συμφωνία του South Streem. Ο Ρωσικός αγωγός φυσικού αερίου θα διερχόταν στον Ελληνικό χώρο από τη Βουλγαρία και μέσω της Μακεδονίας και της Ηπείρου θα κατέληγε στην Ηγουμενίτσα. Είχε προβλεφθεί πως το 2014 θα είχε ολοκληρωθεί η κατασκευή του και θα άρχιζε άμεσα η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου που τελικό προορισμό θα είχε την Ιταλία. Ο αγωγός θα παρείχε δέκα δις κυβικά μέτρα φυσικό αέριο το χρόνο και την εκμετάλλευση θα είχαν κατά 50% οι εταιρείες ΔΕΣΦΑ και η Gazprom (Ρωσική). Οι επίσημες αυτές διακρατικές συμφωνίες ήταν τεράστιο βήμα για την Ελλάδα και τον τότε Έλληνα Πρωθυπουργό ως προς την οικονομική ανάπτυξη της χώρας μας, μιας και αποτελούσαν τότε τα μεγαλύτερα αναπτυξιακά έργα της Νότιας και Κεντρικής Ευρώπης.

Από την άλλη μεριά το μεγάλο ερώτημα που τίθεται, όσον αφορά την πώληση της ΔΕΣΦΑ, είναι εάν η κυβέρνηση θα ενδώσει στην μοναδική προσφορά (που ακούγεται πως είναι πολύ χαμηλή) που κατατέθηκε από την Αζέρικη SOCAR. Η αποδοχή αυτής της πρότασης είναι το εκβιαστικό δίλλημα προς την κυβέρνηση, προκειμένου να «περάσει» από τη χώρα μας ο αγωγός ΤΑP. Όμως, μια τέτοια συμφωνία, ελλοχεύει μέγα Εθνικό κίνδυνο, από τη στιγμή που οι Αζέροι είναι Τούρκοι και κινδυνεύουμε να μετατραπούμε σε ενεργειακό δορυφόρο της Τουρκίας με τις ευλογίες των Αμερικανών.

Συνεπώς, διαπιστώνουμε πως η τρικομματική-μνημονιακή-προδοτική Κυβέρνηση Σαμαρά, όπως η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι δέσμιοι και δεν μπορούν να απαλλαγούν από το «Αμερικάνικο όνειρο» που οδηγεί την Ελλάδα τόσες δεκαετίες. Το σκληρό πόκερ στο γεωστρατηγικό πεδίο πολιτικής καλά κρατεί και ο ορυκτός μας πλούτος θα πρέπει να είναι ελεγχόμενος από τη Δύση. Το σχέδιο των «εταίρων μας» της ΕΕ και των Αμερικανών βαδίζει προς το τέλος του. Η ώρα της εξόρυξης των πετρελαίων και του φυσικού αερίου θα πρέπει να δοθεί στους Αμερικανούς, προκειμένου να χτιστεί η νέα Οθωμανική Αυτοκρατορία, που πάντοτε τους ήτανε πιστή. Η διχοτόμηση του Αιγαίου προς όφελος Αμερικανών και Τούρκων είναι προ των πυλών, όταν η πατρίδα μας καθημερινά παραχωρείται όλο και πιο πολύ στις διεθνείς αγορές και μειώνονται οι αμυντικές της αντιστάσεις.

Και οι κύριοι της τρικομματικής πανηγυρίζουν επειδή πέτυχαν τον σκοπό τους, που ήταν να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη και το ευρώ. Πανηγυρίζουν επειδή πέτυχαν τους στόχους τους, που ήταν η απεμπόληση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και η παντελής εξαθλίωση των πολιτών. Πανηγυρίζουν επειδή ενώ φτωχοποίησαν την κοινωνία, κανείς πολιτικός λιγδιάρης δεν τιμωρήθηκε για τα εγκλήματά του. Αυτό το πολιτικό σύστημα ζει και βασιλεύει για να υπηρετεί τα Αμερικανικά συμφέροντα.

Ωστόσο, μέσα σε αυτό το ομιχλώδες τοπίο που διαμορφώνεται από την τρικομματική-μνημονιακή-προδοτική Κυβέρνηση Σαμαρά, δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα άλλη αξιόπιστη λύση που θα προστατεύσει την Εθνική κυριαρχία της χώρας, που θα μπορέσει να καταργήσει τα μνημόνια και θα δημιουργήσει προϋποθέσεις ανάπτυξης προκειμένου να επαναφέρει τους μισθούς και τις συντάξεις σε αξιοπρεπή επίπεδα διαβίωσης. Άλλωστε, ποιός Έλληνας μπορεί να πειστεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ (που δημοσκοπικά αρκετές φορές έρχεται πρώτο κόμμα) και ο Mister Alexis θα υλοποιήσουν τα παραπάνω, όταν έχουν διαφοροποιήσει τις προεκλογικές θέσεις τους μετά την επιστροφή τους από τα ταξίδια σε Γερμανία και ΗΠΑ; Όταν στην πρόταση για τη συγκρότηση Επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης για τη λίστα Λαγκάρντ, ζητήθηκε η διερεύνηση των ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών για τους Γ. Παπακωνσταντίνου και Ε. Βενιζέλου και όχι για τον Γ.Παπανδρέου, ο οποίος απολαμβάνει διεθνούς ασυλίας για τα εγκλήματά που διέπραξε κατά του Ελληνικού λαού;

Βέβαια, το παραπάνω συμπέρασμα, δηλαδή περί της μη αξιόπιστης πολιτικής μετεκλογικής λύσης από ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ δεν σημαίνει πως ο Σαμαράς και ο Τσίπρας επιθυμούν τις εκλογές. Επειδή όμως, τα προβλήματα της κοινωνίας αυξάνουν δραματικά και συσσωρεύεται μεγάλη οργή στον κόσμο, πιθανότατα να θελήσει να πάρει αυτό το αποστεωμένο πολιτικό σύστημα χρόνο ζωής, διορίζοντας στα πρότυπα της Κυβέρνησης Παπαδήμου, μια νέα Κυβέρνηση ειδικού σκοπού. Μια κυβέρνηση που θα στηριχτεί σε τεχνοκράτη, όπως επί παραδείγματι ο Προβόπουλος ή και σε πολιτική λύση που θα ακούει στο όνομα του πλέον, αγαπημένου παιδιού των Αμερικανών, της Ντόρας Μπακογιάννη (ως γνωστόν την Ελλάδα κυβερνούν οι επί πολλά χρόνια παροπλισμένοι από το σύστημα, πολιτικοί)!

(*) αν και τα δημόσια περιουσιακά στοιχεία όπως, ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ κ.α. δεν κοστολογούνται και θα έπρεπε να παραμείνουν στο Ελληνικό Δημόσιο, από τη στιγμή που αποτελούν στρατηγικού χαρακτήρα οργανισμούς για την άμυνα της χώρας μας!

Περισσότερα

Οι τρομοκράτες του ελληνικού λαού

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΤο πολυθρυλούμενο ραντεβού του Πρωθυπουργού της χώρας με το κλιμάκιο των τεχνοκρατών της τρόικας, τελικά έγινε και η κυβέρνηση παρουσιάζει μια επίπλαστη ικανοποίηση, μετά την κοινή ανακοίνωση της ΕΕ και του ΔΝΤ, όπου δηλώνεται πως σημειώθηκε πρόοδος στις διαπραγματεύσεις, αλλά υπάρχουν ανοικτά θέματα «τεχνικής φύσεως», τα οποία θα συζητηθούν στο νέο ερχομό τους στα τέλη Μαρτίου με αρχές Απριλίου. Επί της ουσίας, λοιπόν, αναγνωρίζεται πως παραμένουν ανοικτά: το ζήτημα της συνέχισης είσπραξης του «χαρατσιού» μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, ο αριθμός των δόσεων ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο, η ρύθμιση των «κόκκινων δανείων κ.α.

Έτσι, χαλάρωσαν προσωρινά τη θηλιά από το λαιμό του Έλληνα Πρωθυπουργού, προκειμένου να ταξιδέψει περισσότερο απελευθερωμένος στις Βρυξέλλες. Δυστυχώς, όμως, πριν ακόμη προλάβει να αποχωρήσει η τρόικα, το Υπουργείο Οικονομικών ετοιμάζεται να ανακοινώσει τη νέα φορολόγηση των ΙΧ αυτοκινήτων με βάση την εργοστασιακή αξία των αυτοκινήτων και όχι με βάσει τον κυβισμό, που ισχύει μέχρι σήμερα. Κατ΄ αυτόν τον τρόπο ευελπιστεί πως θα μπορέσει να βάλει περισσότερα έσοδα στο δημόσιο ταμείο, με ταυτόχρονη αφαίμαξη των λιγοστών έως μηδαμινών εσόδων των πολιτών.

Περισσότερα

Πατριωτική θέση η στροφή στην ομόδοξη και ομόθρησκη Ρωσία

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΔιαβάζουμε στα πρωτοσέλιδα του ημερήσιου τύπου την Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου, τα εφιαλτικά δεδομένα που διαμορφώθηκαν στην πατρίδα μας με το τέλος του 2012. «Η ανεργία βουλιάζει την Ελλάδα. Στο 27% για όλη τη χώρα και εφιαλτική εκτίμηση για 30% το 2013. Στο 61,7% στους νέους έως 24 ετών. Μια γενιά γίνεται θυσία στο μνημόνιο. Ανατροπή Σοκ. Απασχολούμενοι 3.642.102 και άνεργοι 4.690.163 πολίτες».

Λιγότερο από τρία χρόνια, λοιπόν, χρειάστηκαν οι κυβερνήσεις των μνημονίων για να διαλύσουν τελείως την Ελλάδα. Μια Ελλάδα που πλέον, βρίσκεται στα οικονομικά επίπεδα του Τζιμπουτί και της Ρουάντα. Μια χώρα που λιμοκτονεί καθημερινά από τις προδοτικές αποφάσεις των κυβερνήσεων Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά.

Περισσότερα

Τα ανδρείκελα και οι ψυχάρες

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Το 2012 έδυσε και μόλις ανέτειλε το 2013 με τους χειρότερους οιωνούς. Η πατρίδα μας έχει γυρίσει 72 χρόνια πίσω, η χώρα μας ήδη βρίσκεται σε “εμπόλεμη κατάσταση” και ο λαός μας εξαθλιώνεται. Βιώνουμε κατοχικές ημέρες και νύχτες που οι περισσότεροι των Ελλήνων τις γνώρισαν από αφηγήσεις παλαιότερων ή από ντοκιμαντέρ εποχής.

Δράστες της αναβίωσης αυτών των τραγικών στιγμών του Έθνους, όλες οι κυβερνήσεις από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Αυτές οι κυβερνήσεις που μέχρι το 2009, σχεδίασαν την υποδούλωση της πατρίδας μας στη νέα τάξη πραγμάτων και στην παγκοσμιοποίηση και ακολούθως, οι κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά, υλοποιούν αυτό το πολύχρονο εφιαλτικό σχέδιο.

Περισσότερα

Στα γρήγορα και “πιπεράτα”… σαν “πρεζόνια”!…

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Ίσως και να κάνω κατάχρηση της «ποιητικής ελευθερίας» με τον όρο του τίτλου μου «σαν… πρεζόνια» αλλά ομολογώ ότι και εγώ όπως, εάν όχι ΟΛΟΙ, οι περισσότεροι από τα 10 εκατομμύρια Ελλήνων έχουμε πια κουραστεί, έχουμε μπουχτίσει με το επαναλαμβανόμενο σήριαλ των «δόσεων»…

Ξεκίνησε το «παραμύθι» με τις δόσεις, όπως ελπίζω να θυμάστε τον Μάη του 2010, αλλά με τόση ανεργία, τόση ανέχεια, τόσα ψέματα, τόσες φρούδες ελπίδες, τόσες «δεσμεύσεις» που δεν δεσμεύουν τους πολιτικούς και το ΣΥΣΤΗΜΑ και τόση συνεχιζόμενη ζέστη εδώ και 7 μήνες δικαιολογούμαστε να… ξεχνάμε!…

Περισσότερα

Ο Εθνομάρτυρας του λαού μας

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Στις 24 Αυγούστου, η εκκλησία της Ελλάδος τιμά τη μνήμη του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Ο Πατροκοσμάς ο Αιτωλός (1714 – 1779) υπήρξε μεγάλη μορφή της Εκκλησίας και του Γένους των Ελλήνων, σε πολύ δύσκολους και σκοτεινούς καιρούς για την πατρίδα μας, όπου στην Τουρκοκρατούμενη Ελλάδα όλα «τά ‘σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά», όπου ο Ελληνισμός έμενε ανυπεράσπιστος, δυστυχισμένος, αγράμματος και ρακένδυτος. Οι Τούρκοι δυνάστες, αυτόν τον Ελληνισμό τον απομυζούσαν, τον εξόντωναν και τον ανάγκαζαν να ξενιτευτεί, για να ξεφτίσουν στη μνήμη του τα ήθη, τα έθιμα, την Εθνική ταυτότητα, την Ορθόδοξη πίστη.

Σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς, λοιπόν, χρειαζόταν η ηγετική φυσιογνωμία του Κοσμά. Ο Κοσμάς είχε ισχνό και μικροκαμωμένο κορμί, που μέσα του, όμως, φώλιαζε ψυχή η οποία ξεχείλιζε από πίστη προς το Θεό και αγάπη προς τη σκλαβωμένη πατρίδα. Έτσι, με αυτά τα «όπλα», άρχισε το δύσκολο αγώνα του περιοδεύοντας όλη την Ελλάδα σε μια προσπάθεια αναγέννησης της ελπίδας της λευτεριάς από τον Τούρκικο ζυγό και της αναθέρμανσης της πίστεως των Ελλήνων στον Ένα και Μοναδικό Τριαδικό Θεό.

Περισσότερα

Απάντηση σε ερώτηση του δημοσιογράφου Λ. Καλαρρύτη

Γράφει ο Γ. Παναγιωτακόπουλος,
Μέλος Π.Σ. ΠΑΣΟΚ

ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ δεν θα παρευρεθώ στη συνεδρίαση της Κ.Ο., στην οποία εκλήθην ως μέλος τους Π.Σ. του ΠΑΣΟΚ γιατί δεν θα είμαι εγώ αυτός που θα νομιμοποιήσω με την παρουσία μου όλες αυτές τις αποφάσεις που δυο χρόνια τώρα, ακόμα και αυτή την ώρα, συνεχίζουν να λαμβάνονται ερήμην του ΠΑΣΟΚ.

Η σύγκληση της Κ.Ο. πραγματοποιείται σε μια κρίσιμη συγκυρία και για τη ΧΩΡΑ και για την Παράταξη. Πραγματοποιείται σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής κρίσης. Μια ακόμα επίθεση στις κοινωνικές κατακτήσεις χρόνων και στα λαϊκά εισοδήματα, κατ’ εντολή των τροϊκανών, βρίσκεται προ των πυλών. Η Ελλάδα κατεδαφίζεται.

Περισσότερα

Αντιμνημονιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ: Ανακοίνωση

Η Αντιμνημονιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

«« 1. Η επιτροπή γνωρίζει ότι η Ελλάδα είναι στην κόψη ενός παγκόσμιου καθοδικού οικονομικού κύκλου και πεδίο «ενδοκαπιταλιστικών διεργασιών». Γνωρίζουμε όμως ότι είναι πολιτική επιλογή τόσο η παραδειγματική καταστροφή της όσο και η διάσωση της ή νεφελώδης ημιύπαρξη της.

Η επιτροπή γνωρίζει ότι η πολύ βαθιά καταστροφή κεφαλαίων πόρων, πλούτου, επιχειρήσεων, η εξαθλίωση ολόκληρων γενεών στον καπιταλισμό δημιουργεί νέες αγορές και «ευκαιρίες», «πεδία», «φιλέτα» και «δυνατότητες».

Η επιτροπή γνωρίζει όμως ότι όλη αυτή η καταστροφή στην Ελλάδα οδηγεί σε braindrain, αφελληνισμό και απελπισία, ενώ αφήνει απροστάτευτο τον δημόσιο πλούτο, με μόνους τελικά ωφελημένους όσους είναι αρκετά ισχυροί ώστε να στέκονται εκτός της καταστροφής που βιώνουμε.

Περισσότερα

Θερινές Διακοπές; Λαστ γηαρ!…

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ  ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Έκανα λογοπαίγνιο στον τίτλο μου από τη διαφήμιση της «ωραίας» Νατάσσας του «λαστ γηαρ», αν και θα έπρεπε να παραδεχθώ ότι ούτε «λαστ γηαρ» πήγαμε διακοπές,  και του πατροπαράδοτου «και διηγώντας τα να…κλαίς!»…

Τα δεδομένα της ύφεσης, της ανεργίας και της οικονομικής δυσπραγίας έχουν αγγίξει τέτοια απίστευτα χαμηλά ιστορικά επίπεδα που επιβεβαιώνουν ότι τελικά τα…καταφέρανε οι Πολιτικοί μας έτσι ώστε φέτος οι θερινές διακοπές της μέσης ελληνικής οικογένειας να υπολείπονται σε τέτοιο βαθμό και σε τόσο ψηλά ποσοστά της πιθανότητας πραγματοποίησής τους που να μπορούμε πλέον να μιλάμε όχι για τις πολυπόθητες θερινές διακοπές αλλά για …όνειρα θερινής νυκτός!

Τα θεμελιακά ερωτήματα, πέραν από τον  σαφή οικονομικό τους χαρακτήρα επεκτείνονται και σε συγκεκριμένες ψυχολογικές και κοινωνιολογικές διαστάσεις που θα έπρεπε να θέσουν σε τροχιά παραγωγικού προβληματισμού το σύνολο των Κυβερνητικών στελεχών και μαζί τους τους υπόλοιπους από τους και τις 300 της Βουλής καθώς στο συσσωρευμένο υπαρξιακό άγχος και το στρες έρχεται τώρα να προστεθεί και η απροσδόκητα βάναυση φετινή παροιμιακή αδυναμία της μέσης ελληνικής οικογένειας να «γεμίσει τις συμβολικές μπαταρίες»με την απόλαυση του δεκαπενθήμερου ή εικοσαήμερου των θερινών διακοπών.

Οι συνθήκες διαβίωσης και συμβίωσης στα σύγχρονα αστικοβιομηχανικά κέντρα των οικονομικά αναπτυγμένων χωρών σε συνδυασμό με τον κατακερματισμό των διαπροσωπικών μας σχέσεων όχι μόνο ανάμεσα σε φίλους, γνωστούς και συνεργάτες αλλά και στα μέλη των ίδιων οικογενειών έχουν φορολογήσει σε απίστευτο βαθμό τον μέσο Έλληνα, την Ελληνίδα και τα παιδιά μας τόσο σε οργανικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο.

Το έντονο εργασιακό στρες γεννιέται και θεριεύει μέσα σε εργασιακά φυσικά και ψυχοκοινωνικά περιβάλλοντα που είχαν μορφοποιήσει τις θερινές διακοπές των 2,3 ή 4 εβδομάδων ως απαραίτητο στοιχείο για την διατήρηση των λεπτών ισορροπιών της ψυχοσωματικής και ψυχοδιανοητικής μας υγείας. Οι διακοπές με απόδραση από τα καθημερινά και καθιερωμένα εργασιακά μας καθήκοντα είναι ένας σημαντικός τρόπος που διαθέτει ο σύγχρονος εργαζόμενος σε όλες τις χώρες του της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κατά προέκταση του ΟΟΣΑ για να «γεμίζει τις συμβολικές μπαταρίες του.»

Οι διακοπές, και ιδιαίτερα οι θερινές λειτουργούν θεραπευτικά για μικρούς και μεγάλους, δημιουργούν ένα μεγάλο φάσμα θετικών παραστάσεων και ψυχοσυναισθηματικά θετικά φορτισμένων καταστάσεων που θα μας συντροφέψουν ως ευχάριστες αναμνήσεις τους υπόλοιπους μήνες χαϊδεύοντας τον ψυχικό μας κόσμο.

Πέρυσι, στην Ελλάδα της Κυβέρνησης Καραμανλή οι μισές και πλέον ελληνικές οικογένειες στερήθηκαν τις θερινές οικογενειακές διακοπές, όπως στερήθηκαν και μεμονωμένα άτομα και άλλα ερωτευμένα ζευγάρια που δεν είχαν ακόμη δεθεί με τα δεσμά του γάμου.

ΦΕΤΟΣ, στην Ελλάδα της Κυβέρνησης Παπανδρέου, στην Ελλάδα της τρόικας, και του Δ.Ν.Τ. που κάθε μέρα ζητά ολοένα και περισσότερες ΘΥΣΙΕΣ ο ελληνικός Λαός ΔΕΝ έχει πλέον ούτε την όρεξη να προσφέρει στο παραμύθι της ΣΩΤΗΡΙΑΣ της ΠΑΤΡΙΔΑΣ και της Εθνικής Οικονομίας αλλά ούτε καν την οικονομική δυνατότητα!

ΜΜΕ και δημοσιογράφοι, που ΔΕΝ στηρίζουν σχεδόν σε βαθμό «κακουργήματος» την Κυβερνητική πολιτική που ΕΠΕΒΑΛΕ η τρόικα και «διατείνεται» ότι διαμορφώνει η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αλλά οι λίγοι που σέβονται το λειτούργημα της ενημέρωσης του λαού και όχι της υστερόβουλης «διαμόρφωσης της κοινής γνώμης» ακόμη ΨΑΧΝΟΥΝ  εκείνον τον συμπατριώτη μας που είχε σταματήσει στο δρόμο τον κ Παπανδρέου και του είχε πει (είναι πλέον ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ αυτή η πρόταση) «Κύριε Πρόεδρε για την Πατρίδα να θυσιάσω και τον μισθό μου!!!…»

Ο άνθρωπος αυτός εντοπίστηκε ή παραμένει…ΑΦΑΝΤΟΣ;

Πόσο αντιπαραγωγικό και ψυχοσυναισθηματικά τραυματικό που μπορεί να απολήξει σε κοινωνική απαξίωση μπορεί να αποδειχθεί το γεγονός της στέρησης των θερινών μας διακοπών;

Υπάρχει ανάμεσα σε πολλούς επιστήμονες της ανθρώπινης συμπεριφοράς και της ανθρώπινης κοινωνίας η άποψη ότι εφόσον οι θερινές διακοπές θεωρούνται ως επιθυμητές από την πλειοψηφία της κοινής γνώμης τότε εκείνοι που τις στερούνται για διάφορους λόγους, ιδιαίτερα μάλιστα εάν πρωτεύουν οι οικονομικοί λόγοι ένδειας, υποφέρουν διπλά όχι μόνο γιατί δεν μπορούν να χαρούν τις ποθητές διακοπές αλλά και επειδή εισπράττουν το κοινωνικό όνειδος της οικονομικής τους αδυναμίας!

Η αλήθεια είναι ότι οι καλοκαιρινές, και όχι μόνο, διακοπές κατά τις τελευταίες δεκαετίες είχαν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ψυχοσύνθεσης του σύγχρονου εργαζόμενου καθώς θεωρούνταν ως απαραίτητες για «το γέμισμα των μπαταριών» μας.

Φέτος επειδή η δυσφορία των λαϊκών, και όχι μόνο, μαζών διογκώνεται την ίδια ακριβώς στιγμή που ο υδράργυρος του θερμομέτρου έχει πάρει την ανηφόρα καθώς τελειώνει ο Ιούνιος, έχει γίνει επιτακτική ανάγκη οι αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Εργασίας και τα Εργατικά Κέντρα να διευρύνουν τη βάση και τον αριθμό των δικαιούχων για κουπόνια κοινωνικού τουρισμού.

Μην ξεχνάμε ότι το επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης που ΘΑ δινόταν τον Μάιο έγινε και αυτό τελικά…άφαντο!

Το φετινό σοκ της οικονομικής ανέχειας, της αφαίμαξης των ελάχιστων πόρων που διαθέτουν οι συνταξιούχοι, του στραγγαλισμού της αγοράς από ρευστό και της διαφαινόμενης μείωσης του τουριστικού εισοδήματος προβλέπω να διογκώνουν τη διάχυτη πλέον δυσφορία η οποία καθώς θα επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο από την έλλειψη θερινών διακοπών μπορεί να αποδειχθεί κοινωνιολογικά ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ αμέσως μετά τον Δεκαπενταύγουστο και το ερχόμενο Φθινόπωρο…

Περισσότερα