Οι “Άθλιοι”

Του Χρήστου Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγου – Οικονομολόγου

(Με αφορμή την αδυναμία μου σήμερα ως εκπαιδευτικός να προσφέρω στους μαθητές μου ελπίδα – προοπτική – γέλιο – ζωή, και για αυτό φταίω εγώ φταις κι εσύ αγαπητέ Αναγνώστη, φταίνε κι αυτοί οι άθλιοι κι απερίγραπτοι τύποι οι οποίοι ακόμη πολιτικολογούν ιερουργούν αρθρογραφούν ασκούν εξουσία, και με την παρουσία τους προκαλούν…)

… Όταν ο άνθρωπος ζει αμόρφωτος και απελπισμένος, όταν η γυναίκα πουλάει το κορμί της για μια μπουκιά ψωμί, όταν το παιδί υποφέρει από αγραμματοσύνη κι από έλλειψη παιδείας… τότε Άθλιος ονομάζεται ο άνθρωπος…

Όταν όμως ο άνθρωπος εκατό χρόνια σχεδόν μετά την παραπάνω παραδοχή του Βίκτωρος Ουγκό έχει ξεπεράσει τις συγκεκριμένες προβληματικές περιοχές, και εντούτοις αντιμετωπίζει τα πράγματα στην χώρα μας ως άλλος Γιάννης Αγιάννης, ο κεντρικός ήρωας δηλαδή των Αθλίων στο πρόσωπο του οποίου εξετάζεται η φύση του καλού και του κακού. Τότε αγαπητέ μου Αναγνώστη νομιμοποιούμαστε να ισχυριστούμε με βεβαιότητα ότι σήμερα… ο άνθρωπος κατέστη Άθλιος…

Ο άθλιος στην πρώτη περίπτωση αντικατοπτρίζει τον ταπεινό και καταφρονημένο, στην δική μας σημερινή κοινωνική πραγματικότητα άθλιος είναι αυτός όπως έχει καταγραφεί, ή σωστότερα κωδικοποιηθεί στην συνείδηση της κοινωνίας, αλλά και στην ατομική συνείδηση ενός εκάστου ως ανυπόληπτος ως αφερέγγυος, ως αναξιόπιστος διαχειριστής της δημόσιας περιουσίας και ανειλικρινής υπερασπιστής της κάθε μορφής αξιοπρέπειας.

Περισσότερα

Γυναίκα, μάνα, εργαζόμενη…

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, Αρχειονόμος

Κυριακή 8 Μαΐου είναι η γιορτή της μητέρας! Υπάρχει και η γιορτή της γυναίκας! Δεν ξέρω αν υπάρχουν και άλλες τέτοιες χαζές εορτές που να μας θυμίζουν ότι τίποτα δεν άλλαξε και ότι η γυναίκα παραμένει καταπιεσμένη. Ίσως χειρότερα σήμερα. Συμβολικού χαρακτήρα είναι οι γιορτές αυτές θα μου πείτε. Συμφωνώ. Εντάσσονται όμως και αυτές μέσα στο γενικότερο πλαίσιο εξαπάτησης του γυναικείου φύλου. Μιας εξαπάτησης η οποία ίσως να είναι ιστορικά η μεγαλύτερη επικοινωνιακή απάτη που υπέστη κοινωνική ομάδα. Αν θεωρήσουμε ότι οι γυναίκες αποτελούν μια ξεχωριστή κοινωνική ομάδα (προσωπικά διαφωνώ). Η εξαπάτηση αυτή καλύφθηκε πίσω από όρους όπως φεμινισμός, ισότητα, ίσα δικαιώματα και άλλες τέτοιες μπούρδες, που λέει και ο Πάγκαλος!

Τα μεγάλα οικονομικά μεταπολεμικά μυαλά του 20ου αιώνα, πριν αρχίσουν να διαλύουν τις χώρες μία μία, φρόντισαν πρώτα να υπνωτίσουν (μέσα από την εκμετάλλευση) το μισό πληθυσμό της γης. Τις γυναίκες. Η σκέψη απλή. Οι γυναίκες έως και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν «παρήγαγαν» και κυρίως δεν «κατανάλωναν». Η θέση τους μέσα στην ανδροκρατούμενη κοινωνία ήταν τέτοια που δεν επέτρεπε τη «δημιουργία» ενός νέου μοντέλου γυναίκας καταναλωτή. Τι κάναμε λοιπόν; Ανακαλύψαμε τον φεμινισμό και την διακήρυξη των ίσων δικαιωμάτων ανδρών και γυναικών. Έτσι αρχίζει η νέα εποχή δόξης των γυναικών. Πλέον μπορούν να μορφώνονται, να έχουν θέση (σημαντική) στην αγορά εργασίας, να ανεξαρτητοποιούνται και βεβαίως να καταναλώνουν!!! Δείτε πόσες βιομηχανίες γυναικείων προϊόντων δημιουργήθηκαν μετά το ’50.

Περισσότερα