Ιωάννινα & Προσήλιο: Διήμερο κινηματογράφου

Διήμερο γεμάτο ανεξάρτητο ελληνικό κινηματογράφο σε Προσήλιο και Γιάννενα:

Τι κοινό έχουν ένας κουφός και ένας τυφλός, ένας τριαντάχρονος εργένης, μια οικογένεια και μια ηλικιωμένη κυρία, ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός, μια Βουλγάρα Πομάκα νύφη, ο Γιάννης Αγγελάκας και τρεις μόνιμοι κάτοικοι Αθήνας; Η απάντηση θα δοθεί στις 8 το βράδυ την Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου στο αίθριο του ΚΕ.ΠΑ.Β.Ι. και την ίδια ώρα το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου στο Προσήλιο Βορείων Τζουμέρκων, στις προβολές των βραβευμένων ελληνικών ταινιών του 12ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου και Πολιτισμού Πάτρας.

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Προσηλιωτών Ιωαννίνων, ο Πολιτιστικός Σύλλογος “Τα Πατήματα” και ο Οργανισμός Πολιτισμού Άθλησης και Παιδικής Μέριμνας του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων που διοργανώνουν από κοινού το διήμερο φιλοδοξούν να προσφέρουν στους μόνιμους κατοίκους, αλλά και στους επισκέπτες της πόλης των Ιωαννίνων και του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων, την δυνατότητα να παρακολουθήσουν τις δημιουργίες τις νέας γενιάς ελλήνων κινηματογραφιστών και να σχηματίσουν ιδία άποψη για την πρόοδο που έχει κάνει η χώρα μας στην “έβδομη τέχνη”.

Περισσότερα

Θ. Οικονόμου για ελλ. κινηματογράφο

Στην ομιλία του στην Βουλή στη συζήτηση για την ανάπτυξη του ελληνικού κινηματογράφου, ο Υπουργός Πολιτισμού ξεκίνησε με τη διαπίστωση ότι «πάντα υπάρχει ο κίνδυνος σε τέτοιες συζητήσεις να δίνεται η εντύπωση ότι όλα αυτά δεν αφορούν τον πολίτη», προσθέτοντας ωστόσο ότι δίπλα στην «πολιτιστική αξία, υπάρχει και η επιχειρηματική. Διότι η βοήθεια που προσφέρει πλέον η Πολιτεία στους κινηματογραφιστές, λίγο διαφέρει από την βοήθεια που δίνουμε στους ξενοδόχους, στους ιχθυοτρόφους ή στους εφοπλιστές για να υπηρετήσουν τις άγονες γραμμές».

Πράγματι, σε όποιο μέρος του κόσμου υπάρχει παραγωγή τέχνης, υπάρχουν θεσμοί και υποδομές που την υποστηρίζουν αποτελεσματικά. Γιατί οι ίδιοι αυτοί οι θεσμοί έχουν στο κύτταρό τους, αφενός το σεβασμό για τους όρους μέσα στους οποίους γεννιέται η τέχνη, αφετέρου τη γνώση για το περιβάλλον που χρειάζεται σήμερα, ώστε να αναπτυχθεί το πολιτιστικό κεφάλαιο. Αυτό λοιπόν μέχρι σήμερα δεν το είχαμε, γεγονός που δεν αναιρεί τα κινηματογραφικά μας αριστουργήματα. Ωστόσο, δεν είχαμε το κατάλληλο πλαίσιο, ώστε το παραγόμενο πολιτιστικό προϊόν να μην επηρεάζεται από τις πολιτικές συνθήκες, τις συνδικαλιστικές επιδιώξεις ή τις προσωπικές αγκυλώσεις.

Η διεθνής εμπειρία μας δείχνει ότι οι πόροι που διατίθενται για τον κινηματογράφο είναι ένα μείζον ζήτημα, αλλά δεν είναι το μόνο. Διότι έχουμε από την μια πλευρά τη Δανία, όπου με ένα σωστό προγραμματισμό ενισχύει τον κινηματογράφο με πολλά χρήματα και έχουμε απ’ την άλλη καλό κινηματογράφο με πολύ λιγότερα χρήματα στην Κροατία, στο Ισραήλ, και εσχάτως στην Τουρκία. Στην Ουγγαρία από παράδοση αλλά και σε μεγαλύτερες χώρες, όπως το Ιράν.

Περισσότερα