Ιδεολογική κρίση & Πολιτική ανεπάρκεια της πολιτικής εξουσίας (Ασκούμενη αυτή την φορά από την Αριστερά)

Γράφει ο Χρήστος Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγος – Οικονομολόγος
Πρόεδρος Τ.Κ. Πύργου Κόνιτσας

Η Ελληνική κοινωνία ως άλλο κοινό – τραγικής παράστασης – βιώνει καθημερινά την αγωνία της δραματικής πλοκής που αφορά σε αυτή την ανεξέλεγκτη πλέον κοινωνικό – οικονομική ελληνική τραγωδία. Για αυτό το τραγικό έργο της νεότερης ιστορίας μας, δεν θα επέλθει η εξιλέωση των “ηθοποιών” ούτε με αυτή την αναμενόμενη συμφωνία και με αυτό συμβαδίζει η λογική.

Περισσότερα

Ζητείται ελπίς επίγεια και επουράνια…

Γράφει ο Χρήστος Παπαδημητρίου,
Οικονομολόγος – Κοινωνιολόγος
Πρόεδρος Τ.Κ. Πύργου Κόνιτσας

Χ. ΠαπαδημητρίουΗ ιστορία από την άποψη της κοινωνικής προβληματικής και ανθρώπινης περιπέτειας επαναλαμβάνεται, και μάλιστα πολλές φορές γράφεται και περιγράφεται με θαυμαστή ομοιότητα όχι μόνο στα ιστορικά δεδομένα αλλά στις διηγηματικές αφηγήσεις, στις νουβέλες, καθώς και στα μυθιστορηματικά κείμενα.

… Ύστερα διάβασε άλλα πράγματα: το έλλειμμα του προϋπολογισμού, προαγωγές εκπαιδευτικών, μια απαγωγή, ένα βιασμό, τρεις αυτοκτονίες. Οι δυο, για οικονομικούς λόγους. Δυο νέοι, 30 και 32 χρονών, ο πρώτος άνοιξε το γκάζι, ο δεύτερος χτυπήθηκε με πιστόλι.

Περιγράφεται μια κατάσταση και σκιαγραφείται μια προσωπικότητα με προφητικό τρόπο από τον αείμνηστο Αντώνη Σαμαράκη με αυτήν του σημερινού Έλληνα, και της σημερινής Ελλάδας.

… Κι ο ήρωας εκείνος ήτανε ένας άνθρωπος που δεν είχε ελπίδα… και ο σημερινός έλληνας είναι ένας άνθρωπος που έχασε την ελπίδα του…

– Δεν υπάρχει πλέον ελπίς!

Παρόμοια πραγματικότητα βιώνει σήμερα η χώρα μας, και ως άλλος μυθιστορηματικός  ήρωας, εκατομμύρια ανέργων, των οποίων η τραγικότητα της κατάστασης είναι ανεκδιήγητη, όπως και αυτών που βρίσκονται στα πρόθυρα της φτώχειας, της χρεοκοπίας, της κατάθλιψης, και της αυτοχειρίας, κατεδαφίζονται καθημερινά όλο και πιο βαθειά στα τάρταρα της εξαθλίωσης …

Περισσότερα

Όταν είδηση γίνεται ο σκύλος που δάγκωσε άνθρωπο!…

Δ. ΓιαννακόπουλοςΕπισημαίνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Σε περιόδους δομικής κρίσης ενός συστήματος ηγεμονίας είδηση δεν είναι ο άνθρωπος που δάγκωσε σκύλο, αλλά ο σκύλος που δάγκωσε άνθρωπο. Και στην Ελλάδα βιώνουμε πλέον μια μακρόχρονη και πολυσύνθετη κρίση: κρίση οικονομική, πολιτισμική, κοινωνική, υφολογική και κρίση διακυβέρνησης της ευρωζώνης, όπου μεταβάλλεται σε κανόνα το δάγκωμα του σκύλου από τον άνθρωπο!

Πρόκειται για την ολική ανατροπή του γνωστικού συστήματος που διαμόρφωνε τις τάξεις πραγμάτων – που όριζε την εθνική μας κανονικότητα στην Ελλάδα. Πρόκειται, αγαπητέ αναγνώστη, για την πλήρη ανατροπή της σημασίας της θεσπισμένης και άτυπης βίας, όπως και του ανταγωνισμού, στο πλαίσιο των ατομικών μηχανισμών προσαρμογής της ελληνικής κοινωνίας και αγοράς (: δανειακές συμβάσεις, μνημόνια) στην οικονομετρική φιλοσοφία της ευρωζώνης.

Περισσότερα

Ο αγώνας των αγροτών για την ανατροπή της μνημονιακής λαίλαπας είναι αγώνας όλης της ελληνικής κοινωνίας

ΣΥΡΙΖΑΟ Κώστας Μπάρκας βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ παρέστη σήμερα 19/2 στο Παλλαϊκό Συλλαλητήριο των Αγροτών που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα συμπαραστεκόμενος και αγωνιζόμενος στο πλάι τους για την ικανοποίηση των δικαίων αιτημάτων τους. Στα πλαίσια της κινητοποίησης συναντήθηκε και με αντιπροσωπία Αγροτών του νομού Πρέβεζας.

Ο αγώνας των αγροτών είναι αγώνας όλης της κοινωνίας για την ανατροπή των υφεσιακών μνημονιακών πολιτικών. Είναι αγώνας για το δικαίωμα του ελληνικού λαού στην τροφή, για την επιβίωση της υπαίθρου και την ανάπτυξη της χώρας σε όφελος των κοινωνικών αναγκών. Είναι αγώνας όλου του κόσμου της εργασίας, όλων των πληττόμενων κοινωνικών στρωμάτων στην μάχη για την ανατροπή της μνημονιακής συγκυβέρνησης της κοινωνικής και οικονομικής καταστροφής και το άνοιγμα του δρόμου της ελπίδας, της αξιοπρέπειας και της κοινωνικής αλληλεγγύης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δεσμευτεί ότι η επερχόμενη κυβέρνηση της Αριστεράς θα φέρει δέσμη άμεσων μέτρων, ώστε να διασφαλιστεί η επιβίωση των μικρομεσαίων αγροτών και η ανόρθωση της αγροτικής οικονομίας σε όφελος των κοινωνικών αναγκών. Με όλες μας τις δυνάμεις συμμετέχουμε ενεργά στις αγροτικές κινητοποιήσεις και αγωνιζόμαστε για την δυναμική ανασυγκρότηση του ενωτικού, αγωνιστικού αγροτικού κινήματος, σαν θεμελιώδη προϋπόθεση για την νικηφόρα έκβαση των αγώνων και την ανατροπή των μνημονίων σήμερα, αλλά και για την υλοποίηση του ριζοσπαστικού προγράμματος ανόρθωσης του πρωτογενή τομέα και της υπαίθρου αύριο.

Περισσότερα

Το θαύμα με την αντοχή της ελληνικής κοινωνίας…

Γράφει ο Δημήτρης Α. Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΌπου και να πάω στην Ευρώπη σοβαροί-ευαίσθητοι κοινωνικά άνθρωποι, δεξιοί και αριστεροί αδιακρίτως, με ρωτούν: πώς αντέχετε; Το ίδιο διαβάζω να απορούν και γερμανοί γιατροί, που παρατήρησαν από κοντά την κατάρρευση του ΕΣΥ. «Αν οπουδήποτε αλλού εφαρμοζόταν τόσο άγρια λιτότητα, η κοινωνία θα είχε καταρρεύσει», σχολίασαν [στην «Εφημερίδα των Συντακτών»], αναζητώντας τα αίτια της αντοχής των ελλήνων στο μακροχρόνιο πλέον «σοκ και δέος» που υφίστανται.

Όταν, αναγνώστη μου, ο κόσμος δεν μοιάζει να πιστεύει στην ανάγκη της κοινωνικής αλλαγής με σοσιαλιστικά κριτήρια, προσπάθησε να κατανοήσεις τον κόσμο και όχι να τον αλλάξεις! Διαφωνώ στο σημείο αυτό με τον κυρίαρχο Μαρξισμό. Το ζήτημα στην συγκυρία της χρόνιας κρίσης στην Ελλάδα είναι να κατανοήσουμε το «θαύμα», με την παράδοξη αντοχή της ελληνικής κοινωνίας, όπου μετά από εξαετή ύφεση και κατάρρευση του εθνικού προϊόντος, δραματική ανεργία, περαιτέρω αποβιομηχάνιση και γενικευμένη απορρύθμιση του λεγόμενου Κράτους Ευημερίας και της αγοράς, εν μέσω μιας διαδικασίας συντεταγμένης πτώχευσης με εσωτερική υποτίμηση, η κοινωνία να μοιάζει να λειτουργεί όπως- όπως, αλλά να λειτουργεί… Τί συμβαίνει εδώ; Πού οφείλεται το θαύμα;

Τα αίτια είναι όπως πάντα ένας συνδυασμός του ταυτόχρονα οικονομικού, κοινωνικού και πολιτισμικού χαρακτήρα της διάρθρωσης της ελληνικής κοινωνίας, σε συνδυασμό με τη σχέση που αυτή αναπτύσσει με το πολιτικό φαινόμενο και την ιστορία του κομματισμού και της εξάρτησης από μεγάλες δυνάμεις. Στα είπα όλα, αλλά δεν σου είπα τίποτα, αναγνώστη μου! Ίσως να ήμουν σχετικά σαφής αν σου έλεγα: η γεύση των πρώτων σταγόνων από το γάλα της μητέρας που προσλαμβάνει ένα βρέφος εμπεριέχει συναισθήματα, νόημα και πολιτισμό. Η ίδια η διαδικασία του θηλασμού είναι μια πολιτική διαδικασία που εμπεριέχει τις πρωταρχικές έννοιες της οικονομίας, της κοινωνίας και του πολιτισμού ως σχέσεις ηγεμονίας, σε σύνθεση. Η διαδικασία παροχής τροφής στο βρέφος, είναι στην πραγματικότητα μια διαδικασία κατάποσης ψυχικής (: συναισθηματικής και συμβολικής) τροφής, την οποία η μητέρα του βρέφους εκλαμβάνει ως κατάποση μιας προσφοράς νοήματος – από αυτήν προς το μωρό της.

Ωραία χρησιμοποιείς στη δική σου μεθοδολογία την ψυχαναλυτική προσέγγιση της Piera Aulagnier, ίσως πεις, αλλά μας μπερδεύεις, λεφτά μπορείς να μας πεις που θα βρούμε; Θα σου πω και μάλιστα για πρώτη φορά τόσο καθαρά. Στο βαθμό που απελευθερωθείς από την βρεφική σχέση που έχεις με το κράτος, το κόμμα-πάτρωνας και πελάτης ταυτόχρονα και την κυβερνητική εξουσία. Στο βαθμό που πάψεις να σκάφτεσαι χρηματοπιστωτικά και καταναλωτικά και στοχαστείς αυθεντικά παραγωγικά. Στο βαθμό που ωριμάσεις και διαχωρίσεις την διαδικασία του θηλασμού (ως εικονόγραμμα) από την οικονομία της ικανοποίησης-δυσαρέσκειας. Στο βαθμό που πάψεις να ασκείς βία στην ερμηνεία της πραγματικότητας που βιώνεις εσύ ο ίδιος, ως αναπαράσταση της βίας που ένοιωσες να σε απομακρύνει από το βυζί της μαμάς σου! Το γάλα της γυναίκας από την οποία θήλασες, σχηματίζοντας μια πρωταρχική σχέση με την ευχαρίστηση, την ικανοποίηση και τον κόσμο του πολιτισμού και της οικονομίας του, πρέπει να πάψει να δομεί την οικονομία στο υποσυνείδητό σου και να αποκρυσταλλώνεται σαν οικονομική ροή, ως πλεόνασμα και έλλειμμα στη συνείδησή σου. Πρέπει να ξεφύγεις από τη σχέση – ταυτόχρονα σχέση ικανοποίησης και τραυματική – που αναφέρεται στη διαδικασία του θηλασμού (προσέγγιση και απομάκρυνση).

Αν κάνουμε όλοι μας ψυχανάλυση, δηλαδή, θα βρούμε λεφτά; Ο μόνος που θα «βρει» σίγουρα λεφτά με αυτόν τον τρόπο θα είναι ο ψυχαναλυτής μας! Όσο για εμάς εξαρτάται από το αποτέλεσμα της αποκατάστασης της διαδικασίας παραγωγής νοήματος, έξω από την πρωταρχική δομή (θηλασμός) που μας έμαθε να το παράγουμε ως εξαρτημένοι καταναλωτές. Που μας έμαθε, δηλαδή, με πολιτικώς διαστροφικό τρόπο, να σχηματίζουμε το νόημα του χρήματος, ως νόημα που δομείται στην περιοχή της κατανάλωσης (καταναλωτική αγορά) και όχι στην περιοχή της παραγωγής.

Από εκεί ξεκινά η διαστροφή καί της πολιτικής οικονομίας καί της ίδιας της πολιτικής. Στην (ανα)παράσταση του θηλασμού σε εγκλωβίζει καθημερινά η κυρίαρχη πολιτική αφήγηση στην Ελλάδα. Εκεί θέλει να παραμείνεις και μέσω αυτής να αντιλαμβάνεσαι την οικονομία, την κοινωνική σου πρόοδο και ευημερία. Το «θαύμα» με την περίφημη αντοχή της ελληνικής κοινωνίας, έχει τις ρίζες του ακριβώς εδώ. Εδώ έχει την εστία της και η ικανότητα αυτών που πτώχευσαν κράτος και τράπεζες και φτωχοποιούν την ελληνική κοινωνία (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, και τα αποκομμένα από αυτούς πολιτικά ρινίσματα) να συνεχίζουν να υπάρχουν και με θράσος να κυβερνούν, υποσχόμενοι μάλιστα ένα καλύτερο μέλλον, δια της παραμυθίας του πρωτογενούς πλεονάσματος – που ασφαλώς σχετίζεται με την παρηγοριά προς τον έλληνα, η οποία τονίζει την εικονογραφική παραστασιμότητα του πρωταρχικού (της διαδικασίας του θηλασμού)! Έτσι λένε ξανά «λεφτά υπάρχουν», ή «πλεόνασμα υπάρχει», άρα, λεφτά θα υπάρξουν, αρκεί να μην πάψεις να ταυτίζεις την παράσταση του συναισθήματος του θηλασμού (σου) με το συναίσθημα της παράστασης αυτού! Έτσι επιτυγχάνεται η συγκυριακή καθησύχαση (καθησυχασμός), ή καλύτερα η κοινωνική παράλυση του ελληνικού λαού. Η παράλυση αυτή κατεβάζει τους ρυθμούς λειτουργίας μιας κοινωνίας, ενώ από τον παρατηρητή αυτό εκλαμβάνεται ως θαύμα: κοίταξε τους άτιμους τους έλληνες τί αντοχή επιδεικνύουν!!!

Δεν έχουν, ακριβώς αντοχή… Από έλλειψη, μάλλον, αντοχής κάνουν αυτό το «θαύμα», που αποτελεί αναμφίβολα το success story της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου και ασφαλώς της Διαπλοκής! Δεν αντέχουμε, οι ανώριμοι πολιτικά έλληνες, να ξεφύγουμε από την (ανα)παράσταση της διαδικασίας που συνδέει το βρέφος με τον κόσμο, δια του βυζιού της μαμάς του. Έτσι, παρατηρείς να θριαμβεύει ο αυταρχικότερος κρατισμός, παράλληλα με την κριτική προς αυτόν από τη σκοπιά του βρέφους, που βίαια του στέρησαν την ψυχική απόλαυση και το νόημα που παράγεται από την διαδικασία του θηλασμού (δες για παράδειγμα τί λένε οι λογής-λογής νεοφιλελεύθεροι)! Αυτό, αντί να διαμορφώνει συνθήκες ανατροπής του καθεστώτος στην Ελλάδα, προκαλεί τάσεις μηδενισμού, αγοραίου ξεπεσμού και θεοσοφικού υπερβατισμού. Στην ουσία και εμμέσως προκαλεί κλίμα αποδοχής της φτωχοποίησης, όχι επειδή η κοινωνία προσβλέπει βάσιμα σε ένα καλύτερο μέλλον αύριο, αλλά επειδή δεν βλέπει κανένα απολύτως μέλλον, έξω από την διαδικασία της εξάρτησης δια της (ανα)παράστασης της πρωταρχικής σχέσης του βρέφους με τον κόσμο (του), μέσω της διαδικασίας του θηλασμού, ή ακόμη της στέρησης από την απουσία αυτής της διαδικασίας, σε κάποιες περιπτώσεις.

Ένας φίλος αναγνώστης με προέτρεπε τις προάλλες να αφήσω κατά μέρους τις «αφηγήσεις» και τον «στρουκτουραλισμό», μαζί με άλλες φιλοσοφικές έννοιες και επιστημολογικές μεθοδολογίες που χρησιμοποιώ και να ασχοληθώ επιτέλους με τα νούμερα. Με τον κόσμο των αριθμών, για να αρθρώσω έτσι αξιόπιστα την αλήθεια μου και την πρόταση μου για την έξοδο από την κρίση. Κοιτάξτε, πρέπει να συνενωθούμε: μέσα στις ποσοτικές και ποιοτικές έρευνες ζω, αυτές έμαθα, για να αναλύω κοινωνικά δεδομένα και πολιτικές ή οικονομικές συμπεριφορές. Με τα μαθηματικά και την λογιστική των «statistics for social data analysis» βγάζω το ψωμί μου από τότε που «χώρισα» με την «conventional (παραδοσιακή)- δημοσιογραφία» και παράλληλα με αυτήν, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να σε εξαπατώ με το learning-by-numbers!

Οι αριθμητικές σχέσεις εκφράζουν πολιτικές σχέσεις και αναπαριστούν κοινωνικές σχέσεις στο πλαίσιο μιας συγκεκριμένης εθνικής οικονομίας. Πράγματι, με τους αριθμούς κάνεις πολιτική, αλλά με την τοποθέτηση στη θέση των πολιτικών στόχων (κοινωνικοοικονομικών σχέσεων) αριθμητικών στόχων, δεν κάνεις τίποτε άλλο παρά να αντιστρέφεις πονηρά ή αφελώς τη σχέση του σκοπού με το μέσο. Έτσι εξαπατάς την κοινωνία, προσποιούμενος τον ουδέτερο και αντικειμενικό τεχνοκράτη. Παπατζής είσαι και εξευτελίζεσαι με διαρκώς λανθασμένες εκτιμήσεις – όπως η τρόικα και οι κυβερνητικοί… και ευτυχώς που αστοχούν και τα φορτώνουν σε «λάθος επιλογή συντελεστή», καθώς αν δεν αστοχούσαν θα είχαν επιφέρει λιμό στην Ελλάδα, όπως έπραξαν κάποια ολοκληρωτικά καθεστώτα που επέμεναν στο «learning-by-numbers»! [Δεν τα ονομάζω για να μην στενοχωρήσω καί σήμερα μια μερίδα της αριστεράς].

Συνεπώς, για να μην είμαστε παπατζήδες και λαϊκιστές θα πρέπει να πάψουμε να είμαστε λειτουργιστές , όπως οι κυβερνώντες κεντροδεξιοί και κεντροαριστεροί. Προφανώς δεν θα κάνουμε καλά αν αντικαταστήσουμε τον λειτουργισμό – όπου οι κοινωνικές αλλαγές και οι μετασχηματισμοί στο πλαίσιο μίας κοινωνίας δε γίνονται αντικείμενο ανάλυσης, ενώ οι πιθανές διαταραχές που σημειώνονται θεωρούνται προσωρινές και παρακάμπτονται – με έναν θεοσοφικό μαρξισμό ή έναν αντιδραστικό και βρωμερό εθνικοσοσιαλισμό! Θα πρέπει να προσεγγίσουμε το «θαύμα» το οποίο απασχοληθεί την γραφή μου σήμερα βαθύτερα στρουκτουραλιστικά, δίχως να θεωρούμε πως η ισχύς για κοινωνική αλλαγή ή συντήρηση του καθεστώτος συνδέεται με την δομή που το γέννησε και τείνει να το αναπαράγει (αναγεννήσει).

Εδώ διαφοροποιούμαι από τον κλασικό στρουκτουραλισμό: η ισχύς βρίσκεται στον πολιτικό παράγοντα που έχει ή δεν έχει συμφέρον να αναπαριστά τις κοινωνικοοικονομικές σχέσεις με την διαδικασία του θηλασμού. Η διαδικασία αυτή, ακριβώς, συνυφαίνεται με την αριθμητική, που, στο όνομα του λειτουργισμού, αναπαριστά την ελληνική κοινωνία του παρόντος υπό την μορφή του μέλλοντος. Ενός καλύτερου μέλλοντος, μέσω της παρούσας θυσίας ανθρώπινων και οικονομικών πόρων.

Αντίθετα, η ωρίμανση της ελληνικής κοινωνίας θα πρέπει να αναφέρεται σε μια νέα αντίληψη του δημόσιου χώρου και της επιχειρηματικότητας, όπου ο πρώτος δεν θα συνεπάγεται κρατισμό και η δεύτερη μεγέθυνση του τριτογενούς τομέα. Απομακρύνσου, λοιπόν, από την καταναλωτική, συντηρητική, λειτουργιστική αφήγηση που σε εγκλωβίζει στην (ανα)παράσταση του θηλασμού σου ή στην έλλειψη αυτού και προσχώρησε στην στρουκτουραλιστική, αδογμάτιστη, προσέγγιση, η οποία αναζητεί τη λύση στην παραγωγική αναδιοργάνωση της χώρας με αριστερή μεταρρύθμιση (εκδημοκρατισμός των θεσμών, εκβιομηχάνιση με εξαγωγικό και οικολογικό χαρακτήρα, αναδιάρθρωση και εκσυγχρονισμός της αγροτικής παράγωγής)!

Αυτό είναι το ζήτημα σήμερα. Αυτή και η μοναδική προοπτική για ωρίμανση της ελληνικής κοινωνίας και απομάκρυνσής της από την βρεφική, φαντασιακή πραγματικότητα που την παραλύει, δίνοντας ταυτόχρονα την ψευδαίσθηση στον εξωτερικό παρατηρητή, πως η ελληνική κοινωνία διαθέτει μυστήρια αντοχή. Έτσι το νόμισμα (μέσο) που θα εξυπηρετούσε αυτήν τη σοβαρή δομική αλλαγή με χαρακτηριστικά ωρίμανσης της ελληνικής κοινωνίας μετατρέπεται από στόχος, ξανά και ορθολογικά σε μέσο. Και σε αυτήν τη βάση θα μπορούσε να διαπραγματευτεί μια αριστερή ελληνική κυβέρνηση, σε ευρωπαϊκό και διεθνές πλαίσιο.

Περισσότερα

Κοινωνικοποίηση

Του Χρήστου Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγου – Οικονομολόγου

Χ. ΠαπαδημητρίουΜε όρους Λούμπεν προλεταριάτου.

Τούτη την καθημερινότητα και ανεκδιήγητη προβληματική την γέννησε και την δημιούργησε η μεταπολιτευτική πολιτική ανομία.

Τούτο σημαίνει ότι «Επίορκοι και ανίκανοι κατά νόμο λειτουργοί», από όλες τις με υψηλές αμοιβές εξουσίες του δήθεν κράτους δικαίου με τιποτένια χαρακτηριστικά, έζησαν βίο ανθόσπαρτο, και βέβαια σήμερα θα περίμενα εγώ αλλά και ο κάθε ευνομούμενος πολίτης την ένοχη σιωπή των έως ότου πιθανότατα έρθει η παραδειγματική των τιμωρία, ως αυτή του ανεγκέφαλου συν τοις άλλοις και αμοραλιστή δημάρχου Θεσσαλονίκης.

Περισσότερα

Πάρ’ την δόση και κούρευτην!

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Με τον πλέον ανάγλυφο τρόπο επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά η ορθότητα της προσέγγισής (μου) ως προς την χυδαία και επικίνδυνα παγιδευτική αφήγηση της «δόσης», που ανέπτυξε η διαπλοκή και υπηρέτησε η Συγκυβέρνηση του κυρίου Σαμαρά, η οποία θα μείνει στην ιστορία ως η Κυβέρνηση του «Παρ’ τα, όλα δικά σου τρόικα, αλλά μην με εγκαταλείπεις»! Η υπόθεση στο χθεσινοβραδινό Eurogroup εξελίχθηκε με την μορφή «πάρ’ την δόση και κούρευτην» κατ’ αναλογία του «πάρ’ τ’ αυγό και κούρευτο», αλλά δεν παρατηρώ να ντρέπεται κανείς από τους φορείς της διαπλοκής και κυρίως ο πρωθυπουργός και οι συνιστώσες της κυβέρνησης για τον εξευτελισμό τους! Πού χάθηκε άραγε η ευθιξία για την βρουν αυτοί!

Οι άνθρωποι έκαναν το καθήκον τους ως δήμιοι της ελληνικής κοινωνίας και πολιτείας και μοιάζει να νοιώθουν εντάξει με τον εαυτό τους, Κύριοι! Έντιμοι και καθαροί, ικέτες στον κόσμο των σκληρών διεθνών πολιτικών ισχύος. «Η Ελλάδα έκανε εκείνο που έπρεπε και στο οποίο είχε δεσμευτεί.

Περισσότερα

Μέτρα και …πάλι μέτρα!

Γράφει ο paratiritis
[email protected]

Ο τίτλος του σημερινού σημειώματος όπως θα καταλάβατε, δεν υπονοεί τη διαδικασία με την οποία …απαριθμούμε (μέτρημα)! Ο τίτλος του σημειώματος εννοεί ότι μετά την τελευταία επικαιροποίηση του αποικιοκρατικού μνημονίου (μερικοί το αποκαλούν “Μνημόνιο 4”), αυτή η χώρα θα γίνει πλέον “ακατάλληλη να κατοικείς”.

Συγκεκριμένα, ζητούνται (για την ακρίβεια επιβάλλονται) μέτρα “εξοικονόμησης δαπανών” [τι όμορφα που παρουσιάζουν επικοινωνιακά τον εξαναγκασμό σε εξαθλίωση!!!], συνολικής αξίας 25-30 ΔΙΣ Ευρώ!!! μέχρι το 2015. Να θυμίσω εδώ ότι τα περιβόητα μέτρα του 2010 – 2011, τα οποία κυριολεκτικά κατέστρεψαν την ελληνική κοινωνία μέσω της βίαιης οικονομικής αφαίμαξης επιχειρήσεων και ιδιωτών, απέδωσαν μόλις 9 δις Ευρώ. Αντιλαμβάνεστε και μόνοι σας αγαπητοί αναγνώστες ΤΟ ΤΙ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ για να μαζευτούν τα 25-30 δις Ευρώ. Κυριολεκτικά, τρεις φορές χειρότερα!

Περιττό βέβαια να πω ότι πλέον καταργούνται και τα τελευταία υπολείμματα κοινωνικού κράτους που είχαν απομείνει, στοχεύοντας βέβαια στην υγεία και την παιδεία, τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, κ.α. Επίσης, παραπάνω από βέβαιο είναι ότι αναμένονται τερατώδεις αυξήσεις στις χρεώσεις των ΔΕΚΟ, καθώς αποκλείεται παντελώς η χρηματοδότηση τους πλέον από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Κατά τα άλλα, μακροοικονομικά, το εκρηκτικό κοκτέιλ της ύφεσης (μείωση 6,6% στο τέλος του 2010) σε συνδυασμό με την ανεργία (άνω του 20% ήδη) δεν αφήνει κανένα περιθώριο αισιοδοξίας για τη συνέχεια! Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη και ο καλπάζων πληθωρισμός, τότε τα πράγματα γίνονται απλώς τραγικά.

Χώρα λοιπόν “ακατάλληλη να κατοικείς” άμεσα η Ελλάδα μας, με τους ανεκδιήγητους τροϊκανούς (όπως λέμε “μοϊκανούς”) να παρεμβαίνουν κατά το δοκούν, να δίνουν συνεντεύξεις τουλάχιστον ως πρωθυπουργοί και να μας ειρωνεύονται ότι πάντως τα αρχαία μας μνημεία, δεν θα τα αξιοποιήσουν! Προφανώς δεν θα έχουν χρόνο από το φαγοπότι που θα στήσουν με τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου!

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η κατάσταση που μας έχουν επιβάλλει τα ντόπια και ξένα συμφέροντα είναι απολύτως τραγική. Αμφιβάλω αν έχουμε ως χώρα, ως έθνος βρεθεί ποτέ σε πιο δύσκολη κατάσταση από τη σημερινή μέσα στη μακραίωνη ιστορία μας.

Πολύ φοβούμαι ότι τα χειρότερα δεν τα έχουμε δει ακόμα!

Περισσότερα

Ελλάς, καταγγέλλουσα και μοιρολογούσα

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Το λέω με απόλυτη βεβαιότητα, η Ελλάδα έχει καταντήσει περίγελος του κόσμου εξαιτίας της συμπεριφοράς της ηγεσίας της. Πάσχοντας από χρόνια έλλειψη στρατηγικής και μη γνωρίζοντας πώς ασκείται εθνική πολιτική ή η σύγχρονη διεθνής πολιτική, εμφανίζεται μονίμως εκλιπαρούσα για βοήθεια, επιδιώκοντας κατανόηση, όταν δεν καταγγέλλει καπιταλιστικά ή εθνικά συμφέροντα που προσβάλλουν την κυριαρχία της ή την οικονομική της ισχύ. Η κυβέρνηση παρουσιάζεται άλλοτε καταγγέλλουσα και άλλοτε μοιρολογούσα για να καταλήξει σε εκβιαστικά διλήμματα προς το εκλογικό σώμα, το οποίο αντιστρέφει την εικόνα αυτή, δίχως να μεταβάλλει όμως διαλεκτική. Αυτό, μοιρολογεί με τη σειρά του και καταγγέλλει την κυβέρνηση ή την αντιπολίτευση ή όλους μαζί, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που αιτιάται η κυβέρνηση: αγορές, ΕΕ, Γερμανούς, Τούρκους, Σλαβομακεδόνες και άλλους με ανάλογη «παραβατική» συμπεριφορά ή μειωμένη αίσθηση αλληλεγγύης.

Σε λίγο βλέπω και τον Σαρτζετάκη να ξαναδηλώνει: «είμαστε έθνος ανάδελφο» και όλοι μαζί να το ρίχνουμε στα ξόρκια και στις κατάρες, με την «υπεύθυνη» κυβέρνησή μας να προσφεύγει σε υπερεθνικούς και διεθνείς οργανισμούς για να βρει το δίκιο της χώρας, το οποίο όμως προηγουμένως φρόντισε να το χάσει από μόνη της. Ειλικρινά, δεν το χωράει ο νους μου, πώς μια παλαιά χώρα του διεθνούς συστήματος μπορεί να συμπεριφέρεται έτσι, αν και εάν το ερευνήσεις ιστορικά μάλλον θα το κατανοήσεις απόλυτα. Η Ελλάδα έδινε την εντύπωση μιας κακομαθημένης κοινωνίας και μιας πολιτείας ντερμπεντέρηδων. Τώρα πλέον με ευθύνη του Γιώργου Παπανδρέου δίνει την εντύπωση μιας επιζήμιας χώρας για την διεθνή σταθερότητα. Άντε  μέσα σε αυτό το κλίμα να προασπίσεις εθνικά συμφέροντα στην ΕΕ, στο Αιγαίο ή αλλού!

Περισσότερα

ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ (Αντί άρθρου – Σκόρπιες σκέψεις)

Του Χρήστου Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγου – Οικονομολόγου
Πρόεδρου ΤΔ Πύργου – Κόνιτσας

(Τα παρακάτω γραφόμενα σκοπό έχουν μόνο τον προβληματισμό, είναι σκέψεις και απόψεις και δεν αποτελούν εσκεμμένα και σε καμία περίπτωση δομημένο άρθρο και μάλιστα άρθρο χαρακτηριζόμενο ως «αποκλειστικό». Απευθύνεται στον πολίτη και όχι στον συγκεκριμένο πολίτη, απευθύνεται στον Γιαννιώτη με όρους πολιτικούς μεν, καθημερινούς και όχι κομματικούς δε. Ως πολίτη που βιώνω τα προβλήματα που γέννησε μια κατάσταση την οποία δημιούργησαν «επίορκοι η ανίκανοι  λειτουργοί», από όλες τις με υψηλές αμοιβές εξουσίες του κράτους δικαίου με τιποτένια χαρακτηριστικά, θα περίμενα εγώ αλλά και ο κάθε πολίτης όχι επισημάνσεις που κάνουν οι «απλοί άνθρωποι», αλλά τουλάχιστον σήμερα αν δεν μπορούν να κάνουν προτάσεις το καλλίτερο θα ήταν να σιωπούν)

Δεν ωφελεί πια αγαπητέ μου συμπολίτη  να περιγράψουμε την «απροσδιόριστα» τραγική κατάσταση, της Ελληνικής κοινωνίας, οι οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες  της οποίας είναι  ήδη φανερές, το εφιαλτικό τοπίο της ύφεσης υπαρκτό , η «προβληματική» της παρέμβασης του Δ.Ν.Τ δεδομένη, κατά συνέπεια δεν αρκεί απλά και μόνο να αναφερόμαστε στην συγκεκριμένη κατάσταση αλλά η παρέμβασή μας ιδιαίτερα σήμερα οφείλει να σηματοδοτεί αυτό που έρχεται και να μην αναμασά αυτό που φεύγει.

Η άποψή μου είναι ότι δεν προάγουμε τίποτα σήμερα με το  να  περιγράφουμε τα αυτονόητα, και βέβαια ο λόγος μας γραπτός η προφορικός θα πρέπει να έχει μια διαφορετική λογική για να προκύψει μια νέα ίσως προοπτική, και είναι σαφώς άδικο και ενέχει και ανηθικότητα εν μέρει η θέση ότι για όλα τα κακώς κείμενα την ευθύνη την έχουν αποκλειστικά  και μόνο οι πολιτικοί, χωρίς βέβαια  και οι ίδιοι να έχουν κάνει την αυτοκριτική των όσον αφορά την σκληρή πραγματικότητα που βιώνουμε σήμερα.

Περισσότερα

Το Κοινοτικό Ιδεώδες

Γράφει ο ιατρός Δημήτρης Χατζηστεφανίδης

Στην κρίσιμη αυτή κατάσταση που βρίσκεται η χώρα μας και ο λαός της, η αντίδραση φαντάζει πλέον υποχρέωση κάθε υπεύθυνου πολίτη. Η κατάσταση αυτή δεν χαρακτηρίζεται μόνο από την εικόνα της διαφαινόμενης οικονομικής εξαθλίωσης, του ξεπουλήματος της χώρας και των πόρων της στους τοκογλύφους της Ευρώπης και της Αμερικής. Η εικόνα αυτή είναι το τελευταίο απλά στάδιο, η φυσική συνέπεια διεργασιών, που για καιρό τώρα διέλυσαν την ελληνική κοινωνία.

Μια υγιής αντίδραση απέναντι σε αυτή την παρακμή του λαού μας δεν μπορεί να εξαντλείται σε κάποια ιδεολογία. Όσο πρωτοποριακές ιδέες και να τη χαρακτηρίζουν, όσο ρηξικέλευθες λύσεις και να προτείνει στα διάφορα προβλήματα θα είναι καταδικασμένη στην αποτυχία. Αποτυχία, γιατί η σημερινή κατάσταση είναι απότοκος του ανθρωπολογικού τύπου που παράγει το σύγχρονο μοντέλο ζωής. Ακόμα και αν προτείνουμε λύσεις ή έστω και αν επικρατήσουν αυτές, η βελτίωση θα είναι απλά πρόσκαιρη. Η νέα κατάσταση που θα δημιουργηθεί, γρήγορα θα εκφυλιστεί και θα μεταπέσει στην παρούσα κατάσταση. Ο τύπος του ανθρώπου που θα κληθεί να τους εφαρμόσει, οι μάζες των ανθρώπων στις οποίες θα εφαρμοστούν, δεν θα διαφέρουν από τους σημερινούς ανθρώπους. Το αποτέλεσμα, με δεδομένη μάλιστα και την εξωτερική πίεση, θα είναι απλά μια τρύπα στο νερό. Και οι καλύτερες ιδέες θα μείνουν απλά κενό γράμμα, ωραίες λέξεις μια ανεφάρμοστης ιδεολογίας.

Περισσότερα

Τι δεν είπε ο Ρουμπινί

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Ο Νουριέλ Ρουμπινί φέρεται να είπε, στην εκδήλωση που διοργανώθηκε από την εταιρεία συμβούλων επιχειρήσεων Better Business Bureau, ότι «η έξοδος από το ευρώ είναι η μόνη λύση για την ελληνική οικονομία». Και φαντάζομαι ότι με αυτό τον τρόπο απάντησε σε εκείνους που αναζητούν διαρκώς λύσεις κατόπιν εορτής. Είναι μια έντιμη επιστημονικά άποψη που σχηματίζεται από την μελέτη της υπόθεσης έτσι όπως την αρθρώνει η τρόικα και επιχειρεί να την εξειδικεύσει με σειρά αντιλαϊκών μέτρων η κυβέρνηση.

Η απολύτως ορθή διατύπωση θα ήταν, όμως: η έξοδος από το ευρώ θα είναι σε λίγο η μόνη λύση για την ελληνική οικονομία, έτσι που το πάτε. Με δυο κουβέντες ο άνθρωπος έρχεται στα λόγια μας. Αφού ο Γιώργος Παπανδρέου και οι σύμβουλοί του δεν επέλεξαν να περιορίσουν την διαχείριση της ελληνικής δημοσιονομικής κρίσης στο κλειστό σύστημα λήψης αποφάσεων εντός της ΕΕ, αλλά αποφάσισαν να διεθνοποιήσουν την υπόθεση, προκαλώντας με βεβαιότητα κρίση δανεισμού, δεν είχαν καμία άλλη επιλογή παρά να απαιτήσουν αναδιάρθρωσης του χρέους, στο πλαίσιο ένταξης της χώρας σε οποιονδήποτε ευρωπαϊκό μηχανισμό.

Περισσότερα

Ασθενής ή πειραματόζωο;

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας

Σίγουρα όλοι μας αισθανόμαστε πιο «φωτισμένοι» σήμερα μετά από τα χθεσινά «μαθήματα» του κυρίου Στρος Καν! Παρουσίασε με τόσο εύγλωττο και γλαφυρό τρόπο το παρόν και το μέλλον της «άρρωστης» ελληνικής οικονομίας που μας έκανε όλους σοφότερους! Χρησιμοποίησε μάλιστα και τόσο απλά και απτά, για τον κοινό νου παραδείγματα, που θα ‘λεγε κανείς ότι απευθύνεται σε παιδιά ή σε αμόρφωτους τριτοκοσμικούς «βαρβάρους».

Ευτυχής και σοφότερος λοιπόν σήμερα θα ήθελα να σημειώσω την απόλυτη ταύτισή μου με «τας απόψεις» του κυρίου Στρος Καν! Ε ναι λοιπόν, εμείς οι Έλληνες αντιμετωπίζουμε τους καλούς «γιατρούς» της τρόικας σαν κακομαθημένα παιδιά που δεν θέλουν να πάρουν το σιρόπι τους επειδή έχει άσχημη γεύση, αν και ξέρουν ότι αυτό θα τους κάνει καλά!

Το ιατρικό ανακοινωθέν όμως περιορίστηκε σε τίτλους και δεν ειπώθηκε το πλήρες ιστορικό του ασθενούς! Όπως για παράδειγμα ότι ο ιός που μαστίζει τον «Έλληνα ασθενή» είναι μεταδοτικός και ότι υπάρχουν πολλοί νοσούντες στην ευρωπαϊκή περιφέρεια! Όπως επίσης ότι ο ιός δεν δημιουργήθηκε στην Ελλάδα αλλά μεταδόθηκε σ’ αυτήν.

Μήπως θα ‘πρεπε το «ιατρικό team» να αναζητήσει την πηγή γέννεσης του ιού και να τον καταπολεμήσει εκεί; Μήπως τελικά ο διαχωρισμός των εννοιών θα βοηθούσε στην ίαση; Ποιών εννοιών; Μα φυσικά, ασθενής ή πειραματόζωο! Έως τώρα δίδεται η αίσθηση ότι μας αντιμετωπίζουν ως πειραματόζωο και όχι σαν ασθενή. Αυτό προκύπτει αν εξετάσει κανείς αναλυτικά το «ιατρικό ιστορικό» του ασθενούς.

Περισσότερα

Σταματήστε τον “βομβαρδισμό”

Γράφει ο Κλεισθένης

Επί πολλούς μήνες η Ελληνική κοινωνία δέχεται καταιγιστικό βομβαρδισμό πληροφοριών σχετικά με την οικονομική κατάσταση της χώρας. Οι αναλύσεις των οικονομολόγων και των διεθνών μέσων ενημέρωσης δημιουργούν σύγχυση στους πολίτες με αποτέλεσμα την αδράνεια, την απαισιοδοξία και την κατάθλιψη. Άλλοι μιλούν για αναδιάρθρωση του χρέους, άλλοι για επιστροφή στη δραχμή, άλλοι για έξοδο απ’ την Ευρωζώνη, άλλοι για έξοδο απ’ την ΕΕ, άλλοι για άρνηση πληρωμής του χρέους κτλ.

Όλες οι πιθανές λύσεις έχουν τον χαραχτήρα εκφοβισμού με αποτέλεσμα η Ελληνική κοινωνία να παρακολουθεί μουδιασμένη χωρίς αντιστάσεις και ελπίδα για έξοδο απ’ την ολοένα κλιμακούμενη οικονομική και κοινωνική κρίση. Τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα αδυνατούν λόγω ιδιορρυθμιών και δυσλειτουργιών να ανταποκριθούν στις ανάγκες της κοινωνίας. Οι πολιτικοί έμαθαν τόσα χρόνια να ασχολούνται μόνο με ότι έχει σχέση με την επανεκλογή τους αφήνοντας τις πολιτικές γραμμές και αποφάσεις στους αρχηγούς των κομμάτων που περιβάλλονται από κάστες συμβούλων αμφισβητήσιμης αξίας και αποτελεσματικότητας.

Η πολιτική δράση των στελεχών των κομμάτων περιορίζεται σε γάμους, βαφτίσια, κηδείες και μνημόσυνα. Η συμμετοχή των πολιτικών μας σε συσκέψεις και συζητήσεις των κοινωνικών φορέων περιορίζεται σε ολιγόλεπτη παρουσία (αρκεί να ακουστεί το όνομά τους) χωρίς να ακούν ή να προτείνουν κάτι. Η επαφή των πολιτικών με την κοινωνία και την πραγματικότητα είναι ανύπαρκτη. Αυτό που κυρίως κάνει το πολιτικό σύστημα είναι να επιδιώκει την παραμονή του αδιαφορώντας για το κόστος και την δυστυχία που επιφέρει στους πολίτες.

Περισσότερα

Μη μιλάς, κινδυνεύει η Ελλάς!

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Επιτέλους αυτή η επαρχιώτικη διαλεκτική των κουτοπόνηρων κυβερνώντων πρέπει να σταματήσει. Οι Έλληνες μπορεί να εμφανίζονται αμήχανοι και παγωμένοι, από την πολυδιάστατη κρίση που πλήττει την κοινωνία τους. Μπορεί να έχουν οι περισσότεροι αποβλακωθεί από τις τηλεπολιτικές, αλλά δεν είναι ηλίθιοι, ούτε αστοιχείωτοι. Η πολιτισμική τους συγκρότηση και η γενική τους εκπαίδευση δεν διαφέρει ουσιαστικά από εκείνη των υπολοίπων Ευρωπαίων. Δεν το λέω για να «χαϊδέψω αυτιά». Το υποστηρίζω επειδή είμαι σε θέση εμπειρικά να το επιβεβαιώσω.

Δεν μπορεί, λοιπόν, σε αυτόν τον λαό να συμπεριφέρεται η κυβέρνηση σαν να είναι κακομαθημένα ανήλικα, τα οποία δεν  είναι ικανά να κρίνουν πιο είναι το συμφέρον της χώρας τους, της κοινωνίας τους και των ιδίων. Είναι απολύτως προβληματική, αν όχι ηλίθια, η εν τέλει βαθύτατα λαϊκιστική και αντιδημοκρατική  προσέγγιση της κυβέρνησης, ότι έχει να κάνει με έναν λαό διεφθαρμένων υποκειμένων, που μη διαθέτοντας ιδιαίτερη γνώση μπορεί εύκολα να άγεται και να φέρεται, από επιτήδειους πολιτικάντηδες και διαπλεκόμενα ΜΜΕ.

Ας πάψουν επιπροσθέτως τα όργανα του καθεστώτος να διώκουν με χουντικές μεθόδους όλους όσοι δίχως τις πλάτες στοιχείων της πολιτικής τάξης της χώρας, μιλάμε γι’ αυτά που οι Έλληνες οφείλουν να γνωρίζουν. Η φωνή της αλήθειας και της αξιοπρέπειας θα τους καταδιώκει και θα αντηχεί όσο βαθειά και αν πετύχουν να θάψουν τους φορείς της. Δεν θα υποχωρήσουμε αυτήν την κρίσιμη ώρα για τα συμφέροντα της ελληνικής κοινωνίας. Η Ελλάδα δεν κινδυνεύει από την υπεύθυνη φωνή μας, αλλά από την τυχοδιωκτική πολιτική τάξη της μεταπολίτευσης που πολιτεύεται με κανόνα την διαφθορά, την διαπλοκή και την εξαπάτηση ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων.

Περισσότερα