«ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»…

Άρθρο του Θάνου (Αθανάσιος) Ασημάκη,
Στέλεχος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών
Απόφοιτου Οικονομικής & Περιφερειακής Ανάπτυξης Παντείου Πανεπιστημίου

«ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»… ήταν το σύνθημα της γενιάς του Πολυτεχνείου. Ένα σύνθημα βγαλμένο από τη ζωή. Τη ζωή ανθρώπων, που έζησαν μέσα σε 40 χρόνια, ένα παγκόσμιο πόλεμο, έναν εμφύλιο και μια χούντα.

Περισσότερα

“Ελλήνων Πολιτεία”: Δελτίο τύπου

no_logoΗ «Ελλήνων Πολιτεία» εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

«« Οι χθεσινές δραματικές εξελίξεις της συλλήψεως πέντε εκλεγμένων αντιπροσώπων του Ελληνικού λαού από τις μνημονιακές δυνάμεις καταστολής της δωσίλογης ελληνικής κυβέρνησης, όταν άλλοι που καταλήστεψαν τον Ελληνικό λαό και εκχώρησαν την Εθνική μας κυριαρχία στους δανειστές παραμένουν ελεύθεροι, ολοκληρώνουν την οριστική κατάλυση της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας στον Τόπο όπου αυτές γεννήθηκαν.

Περίτρομο το καταρρέον πολιτικό σύστημα της μεταπολιτεύσεως, κατέφυγε, όχι μόνο στην κατάργηση των αρχών της Δικαιοσύνης (δηλώσεις Δένδια), αλλά ανάμειξε με δουλική υποτέλεια τους ξένους δυνάστες της πατρίδος μας, ξεκάθαρα πια και χωρίς καμιά ντροπή στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας.

Περισσότερα

Αναζητώντας τα υπολείμματα ελευθερίας και αξιοπρέπειας στην Ελλάδα…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Δ. ΓιαννακόπουλοςΜε επαναστατική σημειολογία κάνω εισαγωγή, για να διασκεδάσω ωστόσο την θυματοποιητική αφήγηση: «Επέσατε θύματα, αδέρφια, εσείς / σε άνιση Πάλη κι Αγώνα με τα ΜΜΕ της διαπλοκής». Όχι, δεν χρειάζεται πια σε μια χώρα σαν την Ελλάδα τανκς και τον έλεγχο του στρατού και της αστυνομίας για να κάνεις πραξικόπημα, όπως σε κάμποσες άλλες χώρες, ακόμη και στην ευρύτερη γειτονιά μας!

Πραξικόπημα και μάλιστα διαρκές, μπορεί να κάνει αυτός που ελέγχει τα ΜΜΕ σε μια χώρα. Στην σημερινή Ελλάδα συμβαίνει το παράδοξο η κυβέρνηση και ευρύτερα η διοίκηση να βρίσκονται υπό επιτροπεία (κηδεμονία) – ακριβώς όπως οι λεγόμενες Κυβερνήσεις Κουίσλινγκ – και να πολιτεύονται με διατάγματα στη βάση των αναθεωρούμενων Μνημονίων με την τρόικα και μιας Δανειακής Σύμβασης που σαφώς καταλύει την ανεξαρτησία του κράτους και την νομιμότητα στην ΕΕ, αλλά ο λαός να μην νοιώθει την ανάγκη της εξέγερσης για απελευθέρωση.

Φυσιολογικά πράγματα, αν αναλογιστεί κανείς την αλλοτρίωση των πολιτών από τα ΜΜΕ των διαπλεκομένων, οι οποίοι ασφαλώς έχουν ζωτικό συμφέρον να εξελιχθεί η συντεταγμένη χρεωκοπία, με μηχανισμό την εσωτερική υποτίμηση, έτσι ώστε να μην θιγούν οι ίδιοι από την όποια δραματική εξέλιξη για την φτωχοποιούμενη ελληνική κοινωνία. Είτε μείνουμε δηλαδή για λίγο ακόμη στην ευρωζώνη ως εξαίρεση, είτε διολισθήσουμε απολύτως εκτός αυτής, είτε περάσουμε σε διπλό νομισματικό – πράγμα που είναι και το πιθανότερο και ήδη δρομολογημένο – τα ΜΜΕ των Νταβάδων και της διαπλοκής πολιτικών-μεγαλοεπιχειρηματιών θα διασφαλίσουν τον έλεγχο της κατάστασης από τους ίδιους, φροντίζοντας να μην θιγούν ζωτικά κατά την νέα μεταπολίτευση.

Η μετα-μαρξιστές σημειολόγοι διαπίστωσαν ερευνητικά πως στο βαθμό που η οικονομική δύναμη μετατοπίζεται από αυτόν που ελέγχει τα μέσα παραγωγής σε αυτόν που έχει στα χέρια του τα ΜΜΕ, τα οποία ασφαλώς είναι καθοριστικά για τον έλεγχο των μέσων παραγωγής, το πρόβλημα αλλοτρίωσης, αλλάζει νόημα. Έχουμε ένα τεράστιο κοινωνικοπολιτισμικό «εργοστάσιο» σε εθνικό επίπεδο, που δομεί μια αλλοτριωμένη συνείδηση στον πολίτη: τηλεθεατή, ακροατή, αναγνώστη, ακόμη και στον χρήστη των Νέων Μέσων.

Μια συνείδηση φοβική, μνησίκακη και διεστραμμένη, που τον καθιστά παράλυτο και ανίκανο να ξεφύγει από την δομή των τηλεπολιτικών που ορίζουν τι είναι πραγματικό με όρους εφικτού και ορθολογικής επιλογής. Κάθε φορά τα ΜΜΕ σε οδηγούν σε μια πολιτική επιλογή της μορφής «το μη χείρον βέλτιστον», αφού πρώτα ορίσουν «το χείρον» ως καταστροφή που θα προέλθει από τις ανεύθυνες πολιτικές δυνάμεις. Οι «ανεύθυνοι» είναι όσοι δεν υποστηρίζουν Κυβερνήσεις Κουίσλινγκ. Πάντα αυτοί ήταν και στις αποικίες και στα κράτη μαριονέτες και στα κράτη υπό στρατιωτική κατοχή.

Έ, η Ελλάδα βρίσκεται υπό πλήρη πολιτικοοικονομική κατοχή και θα παρακαλούσα να μην υποτιμάτε τον εαυτό σας όσοι εξισώνετε αυτή την κατάσταση με την συμμετοχή μας στην ΟΝΕ και στην ευρωζώνη. Το δεύτερο δεν συνεπάγεται το πρώτο. Ασχέτως αν στην περίπτωσή μας το δεύτερο έγινε αιτιατός μηχανισμός πρόκλησης του πρώτου. Και ασχέτως αν πλέον η διαχείριση της κρίσης δεν μπορεί παρά να συσχετίζεται ευθέως με την συμμετοχή της χώρας στην ΟΝΕ και την παραμονή στο ευρώ. Η αιτία της πτώχευσης της χώρας δεν είναι αποκλειστικά η ΟΝΕ και το κοινό νόμισμα, αν και τα δύο συνέβαλαν σημαντικά στο φαινόμενο. Η μορφή, ωστόσο, της πτώχευσης σε συνάρτηση με την φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας είναι αποτέλεσμα της σχέσης της πολιτικομεγαλοεπιχειρηματικής κάστας στην Ελλάδα, που διαμορφώνει το μήνυμα των ΜΜΕ με την κεντροευρωπαϊκή ελίτ και το χρηματοπιστωτικό λόμπι. Και όλα αυτά θεωρώ ότι τα έχει προσεγγίσει αναλυτικά η γραφή μου.

Με άλλα λόγια, η δομή της μακρόχρονης πλέον ελληνικής κρίσης που εξελίσσεται βήμα-βήμα, μνημόνιο-μνημόνιο με κατεύθυνση την μείωση του εθνικού εισοδήματος και όλων των αξιών που συνδέονται με την εργασία και την ατομική περιουσία, αλλά και συγκυριακά με την μειωμένη απόδοση του κεφαλαίου, αφορά στην δομή των σχέσεων της ελληνικής ελίτ με τους παράγοντες που κυριαρχούν σήμερα γεωπολιτικά στην περιοχή μας, με την στενή έννοια. Και αυτοί είναι η γερμανική ηγεσία, το χρηματοπιστωτικό λόμπι μεταξύ Ν. Υόρκης – Φρανκφούρτης – Λονδίνου, καθώς και η διοίκηση των ΗΠΑ. Είναι επιλογή αυτών των παραγόντων η μορφή της συντεταγμένης χρεοκοπίας που καθορίζει την τύχη της Ελλάδας και των ελλήνων και η μορφή της Κυβέρνησης Κουίσλινγκ, που έχει αναλάβει να φέρει εις πέρας την διαδικασία εσωτερικής υποτίμησης και απορρύθμισης, έτσι ώστε να εξυπηρετηθεί μεταφυσικά ο στόχος της προσαρμογής της Ελλάδας στην ΟΝΕ. Το τελευταίο ούτε θεωρητικά, ούτε ασφαλώς πρακτικά θα μπορούσε να επισυμβεί υπό τα σημερινά δεδομένα. Και αυτό το γνωρίζουν άπαντες, φαντάζομαι και όλοι οι έλληνες, ασχέτως σε ποιον Δίαυλο αρμενίζει η… ελπίδα τους. Κάπως έτσι οι απειλές που δομούνται ως κοινό μήνυμα από τα ΜΜΕ προς την ελληνική κοινωνία, καταλήγουν σε μία παρηγορητική υποσημείωση: «αν όλα τα κάνουμε όπως προστάζει η τρόικα, τότε και οι ιδιαίτεροι παράγοντές της θα δείξουν φιλευσπλαχνία, διαμορφώνοντας συνθήκες χρέους και χρηματαγοράς που θα επιτρέψουν την παραμονή μας στην ευρωζώνη και την προσαρμογή μας στην ΟΝΕ»! Μόνον που αυτό ακριβώς ήταν ανέκαθεν το μήνυμα αποικιοκρατών και κάθε είδους κατακτητών και επικυρίαρχων προς τα υποκείμενα κυβερνήσεων Κουίσλινγκ!

Αυτό ήταν το μήνυμα που συνδυάζει σε μία κοινή αφήγηση, απειλή και παραμυθία προς τους λαούς και τις κοινωνίες που ρυθμίζονται από τις κυβερνήσεις Κουίσλινγκ. Και αυτό είναι το μήνυμα που δομεί το καθεστώς αλλοτρίωσης σήμερα στην Ελλάδα. Είναι αυτό το καθεστώς, που μέσω της συγκεκριμένης διαδικασίας αλλοτρίωσης που κυριάρχησε, οδηγεί τα δύο τρίτα του πληθυσμού σε μία διαδικασία ταχύτατης προλεταριοποίησης. Μόνον που δεν πρόκειται για τον προλετάριο του 20ου αιώνα, αλλά για τον μεταμοντέρνο προλετάριο του 21ου αιώνα – ο οποίος μάλλον ως φάρσα θα άκουγε την παρότρυνση: προλετάριοι όλων των χώρων ενωθείτε! Εκείνον που αλέθεται στην μηχανή των σύγχρονων ΜΜΕ, τα οποία στην Ελλάδα αποτελούν έκφραση μιας συγκεκριμένης μορφής ηγεμονίας την οποία, δυστυχώς, όσοι δεν αδιαφορούν ή την παραγνωρίζουν, την τοποθετούν σε ένα υπερβατικό πλαίσιο που ορίζει γενικώς την καπιταλιστική ανάπτυξη.

Έτσι φτάσαμε η συγκεκριμένη μορφή αλλοτρίωσης, που αποτελεί κομβικό στοιχείο της επικράτησης των κυβερνήσεων Κουίσλινγκ στην Ελλάδα ως αποτέλεσμα και παράλληλα αιτία της εξέλιξης της κρίσης, να μην απασχολεί σοβαρά κανένα απολύτως κόμμα, παρά τους υπαινιγμούς, τα παράπονα και κάποτε – κάποτε τις παραστάσεις και τις απειλές από τα κόμματα της αριστεράς και το κόμμα των νεοναζί. Μάλιστα το τελευταίο και απολύτως φυσιολογικά στο πλαίσιο της ναζιστικής αφήγησής του, είναι εκείνο που καταφέρεται εντονότερα εναντίον του γενικού αλλοτριωτικού μηνύματος των ελληνικών ΜΜΕ. Επειδή όμως οι νεοναζιστές δεν έχουν κοινωνική θεωρία και αντίστοιχη γλώσσα, αλλά αρκούνται στο να κλέβουν ιδέες από δω κι από κει και να προσπαθούν να τις συνταιριάξουν στο πλαίσιο της ρατσιστικής, μισαλλόδοξης και μισανθρωπικής τους διαλέκτου, δεν θα μπορούσαν ασφαλώς να χρησιμοποιήσουν την έννοια της «αλλοτρίωσης», η οποία αναπαριστά με ακρίβεια το σημερινό δράμα της παθητικοποιημένης ελληνικής κοινωνίας.

Κοιτάξτε, η ελευθερία και η αξιοπρέπεια, όπως η κοινωνική πρόοδος και ευημερία, δεν έχουν έννοια εντός οποιουδήποτε καθεστώτος αλλοτρίωσης. Στον βαθμό, μάλιστα, που αποδεχτούμε πως «το Μέσον είναι μήνυμα», τότε ασφαλώς το μήνυμα ανελευθερίας και αναξιοπρέπειας είναι εκείνο που χαράσσει όχι μόνον πολιτική, αλλά ευρύτερα και την διάσταση του εθνικού συμφέροντος στην Ελλάδα σήμερα. Έχοντας υπόψιν αυτή την συνάρτηση, έγραψα το σημερινό σημείωμα, αναζητώντας απλώς υπολείμματα ελευθερίας και αξιοπρέπειας στην Ελλάδα… Και αυτό επειδή θεωρώ ότι σε περιόδους μακρόχρονης κρίσης, ακόμη και η σημειολογικού χαρακτήρα έννοια «το Μέσον είναι μήνυμα», διαστέλλεται και χωρά σημειολογία ανατροπής.

Από εκεί θα έπρεπε, κατά την άποψή μου, να ξεκινά οποιαδήποτε απόπειρα δόμησης μίας πατριωτικής αφήγησης με δημοκρατικό και φιλελεύθερο περιεχόμενο. Αν οι πολιτικές δυνάμεις που διεκδικούν την διαμόρφωση μιας εναλλακτικής ηγεμονίας και διακυβέρνησης στην Ελλάδα, μέσω μιας αριστερής μεταρρύθμισης στην θέση της νεοφιλελεύθερης φάρσας με τα πλέον εμφατικά κρατιστικά χαρακτηριστικά των κυβερνήσεων Κουίσλινγκ, δεν κατανοήσουν το συγκεκριμένο πρόβλημα που δείχνουν οι γραμμές αυτού του σημειώματος και δεν πολεμήσουν αυτή την περίοδο για την απελευθέρωση των συχνοτήτων από τους νταβάδες που τις κατέλαβαν ως προϊόν διαπλοκής με το πολιτικό σύστημα, ουσιαστικά θα δείξουν πως δεν ενδιαφέρονται για να απαλλαγεί η κοινωνία από τον βασικότερο μηχανισμό δόμησης της σύγχρονης αλλοτρίωσής της.

Εάν δεν κατανοήσουν οι κοινωνικά προοδευτικές δυνάμεις πως η συμμετοχή τους κυρίως στους τηλεοπτικούς διαύλους, συμβάλλει στην ενίσχυση της αλλοτρίωσης του ελληνικού λαού και δεν αναζητηθούν εντελώς διαφορετικές στρατηγικές, που έξω από τα κυρίαρχα ΜΜΕ θα στηριχθούν από τα υπολείμματα ελευθερίας και αξιοπρέπειας που υπάρχουν διάσπαρτα στον ελληνικό πληθυσμό, η επόμενη περίοδος δεν πρόκειται να αποτελέσει ευκαιρία αφύπνισης των ελλήνων για απαλλαγή από κυβερνήσεις Κουϊσλινγκ. Κι αν δεν υπάρξει απαλλαγή από δαύτες, όλες οι συζητήσεις και αποφάσεις θα λαμβάνονται με το πιστόλι στον κρόταφο: της βουλής, του λαού, του δημοσίου υπαλλήλου, του ιδιωτικού υπαλλήλου, του ανέργου, αλλά κι εκείνου που καλείται να ρευστοποιήσει την ατομική του περιουσία για να ενισχύσει την αναδιάρθρωση του ιδιωτικού κεφαλαίου στην χώρα μας. Το μακρύ χέρι των ελληνικών ΜΜΕ είναι αυτό που στην πραγματικότητα κουνάει απειλητικά το «πιστόλι», όταν δεν σημαδεύει κιόλας συγκεκριμένα κεφάλια.

Περισσότερα

Περί αιφνίδιας θανάτωσης της ΕΡΤ…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Δ. ΓιαννακόπουλοςΑυτό το κακόγουστο αστείο, είναι η τελευταία φάρσα μιας κυβέρνησης, της οποίας έφτασε η ώρα!

Η δημοκρατία έχει τα όριά της, αλλά «ευτυχώς» ο αυταρχισμός δεν έχει αυτό το μειονέκτημα!

Έφτασε η ώρα της Συγκυβέρνησης, επειδή ακριβώς θέλει να βαδίσει μπροστά η δεξιά στην Ελλάδα, απαλλαγμένη από τα όρια της δημοκρατίας και τα κεντροαριστερά βαρίδιά της. Ασφυκτιά πλέον η δεξιά και επιθυμεί να κινηθεί εκτός δημοκρατικών ορίων για να πάψει να πολιτεύεται με μειονεκτήματα και να νοιώθει καταπιεσμένη και περιορισμένη. Πρώτα όμως θα πρέπει να ακολουθηθούν δημοκρατικοφανείς διαδικασίες για να νομιμοποιήσουν πολιτικά ακόμη πιο έντονες αντιδημοκρατικές και αντικοινωνικές συμπεριφορές.

Τα πράγματα στο αυταρχικό στερέωμα έχουν τάξη και ασφάλεια με πλήρη ανασφάλεια. Το καθεστώς αυτό απαιτεί άρχοντες δίχως πολιτικά βαρίδια, οι οποίοι το μόνο που αναγνωρίζουν είναι η προσφορά των βαριδιών του κεφαλαίου στην παραγωγή ευνούχων εργαζομένων. Έτσι επιλύονται οι κρίσεις, με τον ευνουχισμό των εργαζομένων και ιδίως αυτών που στηρίζονταν σε κεντροαριστερά βαρίδια. Το πελατειακό κράτος ενταφιάζεται, ζήτω το πτωχευμένο κορπορατικό!

Ελευθερία είναι το δικαίωμα να λες στους ανθρώπους αυτό που δεν θέλουν ν’ ακούσουν, σχολίαζε ο George Orwell . Εγώ πολύ εκτίμησα αυτή του την αποστροφή, την υιοθέτησα ως τρόπο ζωής και είπα να την εφαρμόσω στη ραδιοτηλεοπτική δημοσιογραφία, η διοίκηση ωστόσο της ΕΡΤ είχε άλλη άποψη, και προηγουμένως και παλιά και παλιότερα. Στη ΕΡΤ βασίλευσε η ανελευθερία του δημοσιογράφου, ο οποίος αν δεν ήταν συνειδητό και φιλότιμο παπαγαλάκι, ήταν σίγουρα δεσμευμένος/η να λέει αυτά που θα άκουγαν ευχάριστα στην κυβέρνηση και στο περιβάλλον του εκάστοτε πρωθυπουργού. Και να δείχνει ασφαλώς την ευχάριστη όψη των αντικοινωνικών πολιτικών, ή την αμφιλεγόμενη όψη πολιτικών ή συμπεριφορών που θα υπαινίσσονταν την αντικοινωνικότητα των πρώτων. Άσε για τις καταστροφές: πάντα θα υπήρχε κάποια στο εξωτερικό μεγαλύτερη από αυτήν που βίωναν κάποιοι στο εσωτερικό!

Η παραμυθία υπήρξε ο κανόνας λειτουργίας της ΕΡΤ και οι παρηγορητές ή παρηγορήτριες του λαού δεν θα έπρεπε να αποκαλούνται ελεύθεροι δημοσιογράφοι, αλλά στρατευμένοι στο πελατειακό καθεστώς, φορείς του κυβερνητικού μηνύματος. Ας είναι, αυτοί σίγουρα είναι ευγενέστερες περιπτώσεις από εκείνους που ενέταξαν συνειδητά τον εαυτό τους στο πολιτικό ή εμπορικό μάρκετινγκ, ενώ και οι δύο προηγούμενοι απείρως αγαθότεροι από το ανθρωπάκι που είναι έτοιμο και πάντα πρόθυμο να γλείψει τα βαρίδια που προηγουμένως έφτυνε και το αντίστροφο. Αυτά είναι τα αποτελέσματα ενός αυταρχικού καθεστώτος πελατειακής συγκρότησης. Τώρα όμως περνάμε σε άλλη φάση…κορπορατική, ομολογουμένως με αρκετή καθυστέρηση στην ΕΡΤ, θανατώνοντας το «τέρας» και καίγοντας μαζί με τα ξερά και τα όμορφα και ικανά χλωρά. Και υπήρχαν/υπάρχουν γόνιμα «χλωρά», άξιοι και άξιες που θα μπορούσαν να εξακολουθήσουν την δημιουργική φιλοσοφία ζωής και δημοσιογραφίας του George Orwell. Να γιατί λυπάμαι που θανατώνεται έτσι το πελατειακό θηρίο. Τα υπόλοιπα είναι πολιτική και μια μορφή νέου, ξετσίπωτου κυβερνητικού αυταρχισμού.

Κυβερνητικός αυταρχισμός αυτής της μορφής είναι να λες στους πολίτες και να κάνεις αυτό που θεωρείς πως θέλουν να ακούσουν τα ευήκοα στον λαϊκισμό ώτα τους, αλλά δεν θα μπορούσαν να διανοηθούν πως θα μπορούσε ποτέ να συμβεί. Ο συντηρητικός κόσμος αγαπάει τις θυσίες, το αίμα και τον θάνατο των Άλλων και λατρεύει τους ηγέτες που προκαλούν όλα αυτά με τσαμπουκά, αιφνιδίως και αποφασιστικά. Άρα, σωστά πορεύεται ο κ. Σαμαράς, προσφέροντας ένα διαρκές θέαμα αυταρχισμού. Όσοι διατηρούμε το δικαίωμα (μέγα προνόμιο) της ελευθερίας οφείλουμε να το παραδεχτούμε. Ο κ. Σαμαράς και η κλίκα του μιλούν στην καρδιά του δεξιού συμπολίτη μας. Ο κ. Σαμαράς δεν προφασίζεται πως ομιλεί επαρκώς την «δεξιά», όπως κάποιοι άλλοι νεοδημοκράτες που προηγήθησαν αυτού στο αξίωμα του πρωθυπουργού, αλλά αποδεικνύει εκκωφαντικώς πως την χειρίζεται άριστα.

Σίγουρα, οι Συγκυβερνώντες δεν θανάτωσαν και έθαψαν με αστραπιαίες διαδικασίες την ΕΡΤ για να αναστήσουν τάχαμου αργότερα την δημόσια τηλεόραση, αλλά για να αναστήσουν την δεξιά ως φρόνημα, κουλτούρα και πρακτική. Πρόκειται για μια πολύτιμη επένδυση στο μετεκλογικό μέλλον του κ. Σαμαρά. Καλή κίνηση που επιπλέον διασκεδάζει τα επείγοντα κατ’ αυτούς και δρομολογημένα δεσμευτικά από την τρόικα θέματα, διαμορφώνοντας διαφορετική ατζέντα επειγόντων θεαμάτων, με το βλέμμα στη κάλπη.

Είδατε πώς η απελπισία οδηγεί στον απόλυτο αυταρχισμό εκείνους τους πολιτικούς που δεν έχουν συμφιλιωθεί με τον επαγγελματικό τους θάνατο; Και να το είδατε, τι έγινε; Σημασία έχει πως ο κ. Σαμαράς την αδυναμία του να κυβερνήσει δημοκρατικά και να γράψει ένα success story, που τόσο επιθυμεί, υποκαθιστά με αυταρχισμό κατά την πλήρη μετάβαση από το πελατειακό σύστημα στο ολοκληρωτικό κορπορατικό καθεστώς υπό ευρωπροτεκτορατοποίηση. Είναι «αποφασιστικός ηγέτης», δίχως ωστόσο καμία αποφασιστική επιτυχία στους διακηρυγμένους προεκλογικά στόχους του. Άρα, είναι ένας ιδανικός πολιτικός της παραδοσιακής δεξιάς, που θα επιτύγχανε φαντασιακά τα πάντα, αν φυσικά κυβερνούσε αυτοδυνάμως, δίχως τα κεντροαριστερά βαρίδιά του… τα δυο.

Εκεί είναι το πρόβλημα: στα βαρίδια Σαμαρά. Ας τα κόψει, να απαλλαγεί από δαύτα! Και τι θα απογίνουν τα βαρίδια της Συγκυβέρνησης; Μην ανησυχείτε, κανείς πολιτικός δεν χάνεται σε χώρες δίχως βαρίδια με απελπισμένους, αναξιοπρεπείς, ευνούχους εργαζόμενους. Είναι φυσικός νόμος: τα βαρίδια κάτω από το δένδρο της πατρωνίας θα πέσουν, για να φυτρώσει από αυτά ένα άλλο μικρό δενδράκι πατρωνίας, που θα μεγαλώσει και θα μεγαλώσει, φιλοδοξώντας να ξεπεράσει το γέρικο-παλιό.

Η θανάτωση της ΕΡΤ, με την πολιτικάντικη μάλιστα μορφή που αυτή έλαβε, δεν προϊδεάζει για την ανάσταση της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα και την απελευθέρωση του δημοσιογράφου, αλλά μάλλον το αντίθετο. Στην Αγία Παρασκευή ενταφιάζεται συμβολικά το πελατειακό κράτος προς τιμή και δόξα του κορπορατισμού εντός του οποίου ο κυβερνητικός αυταρχισμός θα διεκδικήσει να εμφανίζεται ως απελευθέρωση του πολίτη από τα κόμματα, τον συνδικαλισμό, την διανόηση και κάθε μορφή αυθεντικής ατομικής ή ομαδικής δημιουργίας.

Κι όλα τούτα συνθέτουν την φυγή προς τα εμπρός συνολικά της ελληνικής δεξιάς, στην οποία ο κ. Σαμαράς προσφέρει σήμερα ένα ισχυρό μήνυμα που ενώνει τον ακροδεξιό χώρο με τους νεοφιλελευθέρους όσο κανείς από τους προηγούμενους δεξιούς ηγέτες μετά την μεταπολίτευση. Το τέχνασμα με την θανάτωση της ΕΡΤ είναι αυτό που αναδεικνύει τον κ. Σαμαρά σε αυθεντικό ηγέτη της Νέας Δεξιάς στην Ελλάδα.

Περισσότερα

Τι να γιορτάσω σήμερα εγώ;

Γράφει η Μαρία Κουκιάρη, στιχουργός

Μαρία ΚουκιάρηΘυμάμαι.. κάθε χρόνο να περιμένουμε αυτή τη μέρα, να τη γιορτάσουμε, να πάμε στη παρέλαση με τις χάρτινες σημαιούλες στα χέρια…. να γιορτάσουμε την Επανάσταση που κάποιοι… κάπου… κάποτε έκαναν για να ελευθερωθεί αυτή η χώρα και να μπορούμε εμείς σήμερα να είμαστε ελεύθεροι!

Κι ήμασταν μες τη χαρά και το ζούσαμε με όλο μας το είναι… και περήφανοι για τους προγόνους μας, που κατάφεραν το ακατόρθωτο!

Και έρχομαι να σκεφτώ σήμερα… για ποιο απ’ όλα θα είναι περήφανοι οι απόγονοι μας; Τι κάναμε μέχρι εδώ για να τους χαρίσουμε έστω ένα λεπτό περηφάνιας;

Περισσότερα

Αριστερό ύφος με Χριστιανοπουλικό ήθος…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Η κατεστημένη δομή της αριστεράς έχασε το στυλ που αποπνέει και γεννά πρόοδο και δημιουργία, διότι δεν μπόρεσε να επεξεργαστεί τις μικροδομές της ηγεμονίας: να ασκήσει κριτική στο μικρόκοσμο των εξουσιών στα κεφαλαιοκρατικά κράτη και κυρίως στην Ελλάδα, όπως και στον μικρόκοσμο που ορίζει την δική της παρουσία και ταυτότητα εντός αυτών. Έτσι, δυσκολεύεται να αντιληφθεί ότι η παρούσα κρίση στην Ελλάδα αποτελεί και αντανακλά και τη δική της κρίση, στο πλαίσιο της Νέας Τάξης πραγμάτων που προέκυψε μετά το τέλος του διπολισμού, την οικονομική ολοκλήρωση της παγκοσμιοποίησης και την μετάβαση σε ένα μεταβιομηχανικό σύστημα.

Η σημερινή κρίση στην χώρα είναι κρίση δομική και όχι λειτουργική. Αφορά σε ολόκληρο το σύστημα ηγεμονίας και αμφισβήτησης αυτής της συγκεκριμένης ηγεμονίας με τους όρους που διαμορφώθηκαν κατά την μεταπολίτευση.

Περισσότερα

Ω, τι ερμαφρόδιτος κόσμος, πολιτικέ μου

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Ο Ερμαφρόδιτος, στο Μουσείο του Λούβρου, μοιάζει να κοιμάται αιωνίως, πάνω στο στρώμα που κατασκεύασε ειδικά γι’ αυτόν, πολύ αργότερα, ο μοναδικός Τζιαν Λορέντσο Μπερνίνι. Όσο και να ψάξεις δεν θα ανακαλύψεις ποτέ το φύλο του ξαπλωμένου σώματος. Κάλλιστα θα μπορούσε να είναι το τέλειο ον, η πλήρης οντότητα, που δεν έχει ανάγκη τον Άλλο, καθώς ενσωματώνοντας το αρσενικό και το θηλυκό σε μια κοινή φύση μπορεί να αναπαράγεται. Άρα, γιατί να ξυπνήσει;

Ο άνθρωπος ξυπνάει για να ζήσει την περιπέτεια της γονιμοποίησης, την περιπέτεια της ύλης. Μια διαδικασία που γεννά πνευματικότητα στο βαθμό που προσεγγιστεί ως σχέση αρσενικού – θηλυκού. Η συνύπαρξη και των δύο στο ίδιο σώμα, υποδηλώνει την προσωποποίηση της πνευματικότητας – στο πλαίσιο μιας εσωτερικής, κλειστής σχέσης και όχι σε εκείνο μιας εξωτερικής, ανοιχτής, τυχαίας σχέσης. Αποτελεί υπαινιγμό ανωτερότητας, αυτάρκειας, αρμονίας, τελειότητας. Είναι, δηλαδή, μια αναπαράσταση απολιτική. Μια διακυβέρνηση πολιτικά υπερβατική. Ένας μύθος ολοκληρωτικός. Μια ζωή δίχως νόημα, καθώς ο Ερμαφρόδιτος περιέχει το αυτονόητο. Εδώ το νόημα και συνεπώς η απόφαση για δράση δεν σχηματίζονται από τη σχέση του αρσενικού με το θηλυκό, αλλά φωλιάζουν στην ψυχή και το πνεύμα του Ερμαφρόδιτου, αποθεώνοντας την «εσωτερικότητά» του.

Περισσότερα

“Άνεμος δημοκρατίας” σαρώνει τη λογική

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

«Σ’το ‘λεγα Άννα, κλείσε το παράθυρο θα μας σαρώσει ο άνεμος της δημοκρατίας που πνέει στην Ελλάδα! Δεν με άκουσες και τώρα κοίτα την ζημιά»! Κάπως έτσι ξεκίνησε μια ιστορία περιπέτειας και αγώνα, όχι ακριβώς για να αποκατασταθεί η ζημιά, αλλά για να μην μας πάρει και μας σηκώσει το επόμενο «κύμα δημοκρατίας» στο τόπο μας.

«Οι πολίτες γνωρίζουν ότι στο πολίτευμα μας πνέει άνεμος ελευθερίας και ελευθεροστομίας, ελευθερογνωμίας και ελευθεροτυπίας, ότι ακόμη και σε τούτες τις στιγμές της κρίσης και της μεγάλης έντασης ουδείς διανοήθηκε ότι μπορεί να εμποδίσει την διακίνηση των ιδεών, των όποιων ιδεών, ακόμη και των πιο ακραίων», διαβάζω αποσβολωμένος να γράφει στην ιστοσελίδα «του Βήματος» ο κ. Α. Καρακούσης και δεν θα έδινα σημασία αν δεν πίστευα ότι η άποψη αυτή αποτελεί πρόσχημα και οχυρό του κράτους έκτακτης ανάγκης που επιβλήθηκε στον τόπο μας.

Ας ξεκινήσουμε από το τραγικό φαινόμενο Έλληνες δημοσιογράφοι να αγνοούν απολύτως τον ορισμό της δημοκρατίας, έστω και στην θεσμική της έκφραση στο πολίτευμα της χώρας. Είναι ο «άνεμος ελευθερίας και ελευθεροστομίας, ελευθερογνωμίας και ελευθεροτυπίας», που θεωρεί ο συντάκτης «του Βήματος» ότι πνέει στην Ελλάδα, χαρακτηριστικά της δημοκρατίας; Αυτά δεν είναι στοιχεία φιλελευθερισμού, στο βαθμό που υφίστανται;

Περισσότερα

Μήνυμα Προέδρου ΠΕΔ Ηπείρου για επέτειο Πολυτεχνείου

Μήνυμα του Προέδρου της ΠΕΔ Ηπείρου κ. Γιάννη Παπαλέξη για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου:

«Πριν από 38 χρόνια οι φοιτητές πάλεψαν για τη Δημοκρατία. Ο Νοέμβρης του ’73 αποτέλεσε κομβικό σημείο στη σύγχρονη ιστορία για την πορεία και την εξέλιξη της κοινωνίας μας. Σήμερα, σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά, που η χώρα μας αγωνίζεται να σταθεί όρθια στη δίνη της διεθνούς οικονομικής κρίσης και της απαξίωσης των θεσμών, σήμερα που η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε μια δύσκολη συγκυρία, απ’ την οποία κρίνονται και διακυβεύονται πολλά, το μήνυμα εκείνης της εξέγερσης παραμένει πανίσχυρο. Το Πολυτεχνείο αποτελεί φωτεινό σύμβολο για τον ελληνικό λαό, για κάθε ελεύθερο άνθρωπο. Προσανατολίζει τους κοινωνικούς αγώνες και χαράζει δρόμους για το μέλλον.

Τιμούμε τη γενιά του Πολυτεχνείου και είμαι βέβαιος ότι και η σημερινή γενιά θα υπερασπιστεί με το ίδιο θάρρος τις υψηλές αξίες και τα ιδανικά της ελευθερίας, της εθνικής ανεξαρτησίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η 17η Νοέμβρη μας δίνει δύναμη και αφορμή για να στοχαστούμε, να προβληματιστούμε και να δώσει ο καθένας τον αγώνα της δικιάς του γενιάς, απ’ το δικό του μετερίζι, μέχρι το σύνθημα εκείνης της εξέγερσης «Ψωμί-Παιδεία – Ελευθερία» να γίνει πράξη».

Περισσότερα

Δήμος Πάργας για επέτειο Πολυτεχνείου

Από το γραφείο τύπου του Δήμου Πάργας εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση σχετικά με την επέτειο του Πολυτεχνείου:

«« Το Πολυτεχνείο αποτελεί την κορυφαία εκδήλωση πάλης της νεολαίας για τη δημοκρατία και την ελευθερία. Κάθε Νοέμβρη, ο νους και η καρδιά μας είναι εκεί στο Πολυτεχνείο, στην εξέγερση των φοιτητών κατά της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών της 17ης Νοεμβρίου του 1973. Ήταν και θα είναι ένα ζωντανό κάλεσμα για τη δημοκρατία και την ελευθερία, θα παραμείνει ζωντανό μέσα σε κάθε ελεύθερο μυαλό.

Περισσότερα

“Αφήστε το Πολυτεχνείο στη θέση του”!

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Εξομολογούμαι ότι αντιπαθώ τους εορτασμούς των ηρωποιημένων εξεγέρσεων, γενικώς.

Με ενοχλεί η πολιτικοποίηση μέσω ηρωικών, συμβολικών αναπαραστάσεων, τις οποίες επιχειρεί να νοηματοδοτήσει ένα καθεστώς ή περισσότερα ανταγωνιστικά ή ψευδό – ανταγωνιστικά ηγεμονικά μοντέλα.

Ανατριχιάζω με την γνώση πώς ο πολιτικός ανταγωνισμός διασκεδάζει τις πραγματικές σχέσεις εξουσίας που τον ορίζουν στη συγκυρία, λαμβάνοντας χώρα πάνω σε ιστορικά μνημεία αντίστασης και αγώνα για χειραφέτηση.
Με προβληματίζει, διαχρονικά, η ιστορική μετατόπιση της εξέγερσης του πολυτεχνείου στη βάση ενός λόγου θυσίας, ηρωισμού και αυταπάρνησης, «για να ζούμε σήμερα όλοι εμείς ελεύθεροι». Αφήστε το πολυτεχνείο στη θέση του! Τοποθετήστε εκείνη την εξέγερση στο ιστορικοπολιτικό πλάισιο που ανήκει, και αφήστε τις ηθικοπλαστικές προβολές στο σήμερα! Το πολιτικό ζήτημα είναι η στρατηγική αυτών καθ’ εαυτών των προβολών και αναπαραστάσεων και όχι το μήνυμα που δήθεν προκύπτει αυτονόητα από το «μνημόσυνο» για την 38η επέτειο από την συγκεκριμένη εξέγερση.

Περισσότερα

H ευχάριστη διήγηση της επιλεκτικοπίας

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Η Ελλάδα δεν πεθαίνει ποτέ, όσο και να την σκοτώσουμε! Η χώρα μας δεν πρόκειται να χρεοκοπήσει ποτέ όσα μνημόνια και αν υιοθετήσουμε, εφαρμόζοντας την καταστροφική θεωρία για τις επιχειρήσεις, στο κράτος! Οι Έλληνες δεν θα υποστούμε ποτέ τις συνέπειες των χρεοκοπημένων κρατών, διότι εδώ την χρεοκοπία την λένε επιλεκτικοπία. Ο όρος είναι τεχνικός ασφαλώς και δεν πρέπει να συγχέεται με μορφές πτώχευσης παρακατιανών κρατών, πού ατύχησαν στις πολιτικές επιλογές τους σκορπώντας δυστυχία στους «πολίτες» τους!

Μια και διαδικτυακοί φίλοι μου συνέστησαν να σεβαστώ τις διακοπές τους, θα προσαρμοστώ από εδώ και πέρα στη γραμμή της κατασυκοφαντημένης διαπλοκής: θα διηγούμαι ευχάριστα την επιλεκτικοπία. Σύμφωνα με τον κολλητό μου τον  Ludwig Wittgenstein «τα όρια της γλώσσας ταυτίζονται με  τα όρια του μυαλού». Και μια οι  γνώσεις  μοιάζει να δομούνται γλωσσικά, αυτές διαμορφώνονται στο πλαίσιο των λεκτικών αναπαραστάσεων. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν  πόσο σημαντική είναι η διαδικασία της επινόησης της λέξης «επιλεκτικοπία» στη θέση της χυδαίας εκείνης «χρεοκοπία». Πτου-πτου-πτου, κακό να μη μας έβρει!

Περισσότερα

Ν. ΠΑΣΟΚ για το θάνατο του ακαδημαϊκού Κ. Δραΐνα

Η Νεολαία ΠΑΣΟΚ Ιωαννίνων σχετικά με το θάνατο του ακαδημαϊκού Κώστα Δραΐνα εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

«« Με έκπληξη και βαθιά οδύνη ενημερωθήκαμε την Τρίτη το πρωί για την απώλεια της ζωής του αξιότιμου καθηγητή και συντρόφου Κώστα Δραΐνα έπειτα από τροχαίο που συνέβη αργά το βράδυ της Δευτέρας.

Η είδηση είναι κεραυνός «εν αιθρία» για όλους μας, όχι μόνο λόγω αυτού τούτου του γεγονότος αλλά κυρίως γιατί μερικές ώρες νωρίτερα σε μια άτυπη και όπως αποδείχτηκε τελευταία συνάντηση, μας εξέφραζε με ζωηρότητα και πάθος τις ιδέες και τις προτάσεις του, ευρύτερα για την κοινωνία που κλυδωνίζεται κυρίως από κρίση αξιών αλλά και για το Γιαννιώτικο Πανεπιστήμιο, στο οποίο τόσα είχε προσφέρει και ακόμα περισσότερα σχεδίαζε να υλοποιήσει στο αμέσως επόμενο διάστημα.

Περισσότερα

Αφιερωμένο στους “Αγανακτισμένους” Έλληνες

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

21 ημέρες σε εξέλιξη το κίνημα των εκατοντάδων χιλιάδων ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ!!!

«Τι είναι λοιπόν ο επαναστατημένος άνθρωπος», αναρωτιέται στο ομώνυμο βιβλίο του ο Albert Camus και συνεχίζει, «ένας άνθρωπος που λέει όχι! Αρνιέται αλλά δεν παραιτείται: είναι ακόμα αυτός που λέει ναι από την πρώτη του κίνηση!» Το όχι του σημαίνει: «Μέχρι εκεί και μη παρέκει», «το παρακάνετε», «υπάρχει ένα όριο που δεν θα ξεπεράσετε». Με λίγα λόγια αυτό το όχι του εξεγερμένου επιβεβαιώνει την παρουσία ενός ορίου.

Η επιβεβαίωση που συνεπάγεται κάθε πράξη εξέγερσης εξελίσσεται σε κάτι που ξεπερνά το άτομο αφού το βγάζει από την παθητική μοναξιά του και του δίνει μια αφορμή δράσης! Ο σκλάβος δεν ξεσηκώνεται μόνο για τον εαυτό του, αλλά για όλες τις ανθρώπινες υπάρξεις, όταν κρίνει πως με την υπάρχουσα τάξη κάτι μηδενίζεται μέσα του που δεν ανήκει μόνο σε αυτόν, αλλά είναι κοινός τόπος, όπου όλοι οι άνθρωποι, ακόμα και αυτοί που του αντιπαρατάσσονται μπορούν να αποτελέσουν μια κοινότητα και να συμβιώσουν σε καθημερινή βάση, ειρηνικά και παραγωγικά σε αυτήν.

Περισσότερα

Εκεί όπου οι συμμορίες κάνουν πολιτική

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Αγωνίστηκα να δείξω ότι η χώρα δεν είναι διεφθαρμένη, αλλά λεηλατημένη από λογής-λογής συμμορίες, που ευδοκιμούν στην ηγεσία του πολιτικού συστήματος και στους μηχανισμούς αναπαραγωγής του καθεστώτος (ΜΜΕ, παραθεσμικές οντότητες με τη μορφή αδελφοτήτων, αντιδραστικές συντεχνιακές δομές, κυκλώματα στην ανώτερη δημοσιοϋπαλληλία, καρτέλ κλπ.). Προσπάθησα να εξηγήσω πως το Ελληνικό κράτος είναι ένα καθεστώς διαπλεκομένων συμμοριών και η πολιτική ένα πολιτικό kabuki, όπου διάφοροι συμμορίτες παίζουν ένα προσυμφωνημένο ρόλο. Απόλυτα συνδεδεμένα με αυτές τις συμμορίες και τα καπετανάτα που κυριαρχούν εντός αυτής της δομής πραγματικής εξουσίας στον τόπο μας είναι επιχειρηματικά και γεωπολιτικά συμφέροντα Μεγάλων Δυνάμεων.

Με αυτή την έννοια η χώρα είναι προϊόν σύμπραξης Ελλήνων τυχοδιωκτών και ξένων παραγόντων, οι οποίοι μέσω των πρώτων χειραγωγούν την ελληνική κοινωνία, ώστε αυτή να αποτελεί σχεδόν πάντοτε το εργαστήριο νέων σχέσεων εξάρτησης στην περιοχή μας και κάποτε διεθνώς. Αν μελετήσεις την πολιτική και οικονομική ιστορία της Ελλάδας από τις πηγές, θα αισθανθείς άλλος άνθρωπος. Τότε, αν έχεις παιδεία, θα αγαπήσεις πιο πολύ το χώμα και το νερό αυτού του τόπου και στο βαθμό που γίνεις ένα με αυτά θα ξεκινήσεις να βλέπεις την πολιτική με άλλο μάτι, έξω από το σκηνικό του kabuki, που κυριαρχεί.

Περισσότερα